พิมพ์

[Demigod of Men]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

      ชีวิตรักของคนเรานั้นมันก็มีหลายแบบ นี่เป็นเรื่องจริงจากชีวิตของผมเองคับผมเขียนครั้งแรกอาจจะเขียนได้ไม่ค่อยดียังไงก็ขออภัยด้วยนะครับ เรื่อง ๆ นี้มันอาจจะไม่ค่อยทีเหตุการ์ณอย่างว่ามากนัก แต่ผมรับรองว่าทุกอย่าง คือ เรื่องราวความรักของผมคับ ผมชื่อ แอ๊ค คับ ตอนนี้เรียนอยู่ม. 5 เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อประมาณ  2 ปีที่ผ่านมาครับ  เมื่อตอนนั้นผมยังเรียนอยู่ ม. 3 อะคับ ผมเป็นคนที่หน้าตาไม่ค่อยหล่อเหลาอะไรอะคับ  ตัวผอม ๆ ใส่แว่นแล้วก็ค่อนข้างจะเด็กเรียนอะคับ คือ เป็นเด็กเฉย ๆ ไม่ค่อยพูดกับเปนคนอื่นที่ไม่คุ้นเคยอะคับ แต่ถ้าเพื่อนสนิทละก็ ลิงหลับครับ 555+ห้องที่ผมเรียนอยู่นั้นก็เป็นห้องที่ไม่ค่อยเด่นนัก มีพวกเด็กที่ออกเกเรเป็นส่วนใหญ่ ผมจึงไม่ค่อยจะมีเพื่อนมากมาย ตอนแรกผมก็เป็นเด็กผู้ชายธรรมดานี่หละคับ ไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันหรอก แต่มันก็เปลี่ยนไป ในห้องผมมีเพื่อนคนนึง ชื่อ ไกด์ มันหล่อคับ ผิวขาว หน้ามันคมดีคับหุ่นก็ดีคับมีกล้ามอกกล้ามท้องเป็นลูก ๆ เลยมันชอบถอดเสื้อโชว์บ่อย ๆ  เพราะมันเป็นนักกีฬาแบดของโรงเรียน  มันป๊อปมากคับ  มันเป็นคนหื่น ๆ ออกแนวเซ็กส์จัดเล็กน้อยคับ แต่ไม่เห็นมันจะมีแฟนสักที ตอนนั้นผมก็ไม่ได้สนใจอะไรมันหรอกคับ แต่มันนี่ซิ ชอบมาแหย่ผมเรื่อยเลยอ่า ยิ่งตอนเช้า ๆ เวลาเข้าแถวเคารพธงชาติ(ผมนะคับ ไม่ใช่น้องชายผม 555+) มันชอบเอาชื่อพ่อผมไปร้องเป็นเพลงอะคับ ผมก็โมโหดิ ต่อยมันประจำ ๆ มันก็ขำ ๆ ไม่ตอบโต้ผมถามว่า " ขำหาป้อมึงเหรอ "  จนกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ทีแรกผมก็ไม่อะไรหรอก แต่พอนาน ๆ ไปผมก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ กะมัน เริ่มห่วงใยมันแบบแปลก ๆ ตอนนั้นผมก็ไม่คิดว่าผมจะชอบมันหรอกคับ  มันชอบมาให้ผมทำงานให้ในวิชาศิลปะอยู่เรื่อย ๆ เลย ผมก็รำคาญมันอะ ก็บอก " มึงก็ทำเองดิวะ งานของมึงนะเว่ย "  มันก็บอก " ก็กูขี้เกียจอะ ทำให้กุหน่อยนะ " แล้วเจือกมาทำออดอ้อนอีก ไอ้ผมก็ใจอ่อนดิคับ แต่ก็พยยามรักษามาดเอาไว้ " เออ ๆ ทำให้ครั้งเดียวนะเว่ย สาสส "   วันไหนที่มันหยุด รึ ไม่มาผม งี้แบบว่า หงุดหงิดอะตอนนั้นมันเป็นไข้ หยุดไป 3 วัน ไม่มีใครมาคอยแกล้งคอยแหย่ มันรู้สึกเหมือนขาด ๆ อะไรไม่รู้ วันต่อมา พอมันมานะ ผมแบบว่า ดีใจอะ ตอนนั้นผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าตัวเองรู้สึกชอบมันเข้าแล้วหละ ผมก็ทำเนียนอะนะ ทำเป็นเดินไปหามันตามประสาเพื่อนอะ แกล้งทำเป็นไปตบหัวมันอะ แล้วก็ถามมันว่า " หายหัวไปไหนมาวะมึง นึกว่าตายห่าไปแล้วซะอีก "  ทั้งที่ในใจอยากจะบอกว่า " ไกด์ กูโคตรคิดถึงมึงเลยว่ะ "    เชื่อมั้ยครับ มันค่อย ๆ หันมา ทำหน้าแบบซึ้ง ๆ อะ แล้วบอกว่า " แอ๊ค กูก็คิดถึงมึงว่ะ "    แค่นั้นหละคับ  ผมงี้อึ้งอะ ตอนนั้นไม่รุเป็นไง หน้าแดงอะ พยยามหลบหน้ามันเลยคับ ยอมรับว่าเขิลจิง ๆ เกิดมายังไม่เคยมีใครพูดไรแบบนี้กะผมเลยอะ แต่ผมก็ทำแมนพูดไป " โห่ จะอ้วกว่ะ คิดถึงทำไม มึงกะกูเป็นไรกันรึไง ฮึ "  มันก็ยิ้ม ๆ แล้วก็มาตบหัวผมคืน เราก็เลยเล่นตบหัวกันสนุกไป
                                    หลังจากนั้นมาเราก็เริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ อะคับ แต่ก็แบบในฐานะเพื่อนอะ  ใจจิงผมก็ชอบมันนา  แต่ผมกลัวว่ามันจะไม่ชอบผมอะ ผมก็เลย ทำตัวตามน้ำไปเรื่อย มันไปจีบหญิงทีไร ผมก็หงุดหงิดทุกที (เพิ่งรู้สึกตัวตอนหลังว่า นี่กุหึงมันเหรอวะ 555+) นั่นหละ แต่ผมก็รู้ว่ามันไม่ได้คิดไรกะผมหรอก ผมเองก็ไม่ได้หล่อ ไม่ได้น่ารักอะไรนี่ ด้วยความที่ขี้กลัว ชอบคิดมาก แถมขี้น้อยใจ ของผม ๆ ก็เลยพยยามจะตีตัวออกห่างมัน พยยามเลิกคลุกคลีกะมัน พยยามตัดใจจากมัน เผื่อว่าซักวันมันจะมีแฟน  ผมพยยามบอกตัวเองว่า " เฮ้ย ไอ้ไกด์อะ มันไม่ใช่เกย์นะเว้ย ถึงมันจะเป็นเกย์จิง ๆ แต่มันก็ไมชอบคนหน้าตา เชี่ย ๆ อย่างมึงหรอก ไอ้แอ๊ค ตัดใจซะเหอะว่ะ "   พอผมเริ่มตีตัวออกห่างมัน มันชวนไปกินข้าว ผมก็บอกว่า " เห้ย โทดว่ะ กูต้องไปทำงานที่ห้องสมุด มึงไปกินกะคนอื่นเหอะ สาว ๆ ที่มึงจีบไว้อะ รอมึงจนตัวสั่นแล้วมั้ง "  มันก็ทำหน้า งง แล้วมันก็ถามแบบหัวเราะไปด้วยอะ " มึงเปนไรมากป่าวะ เห้ย อย่าเล่นตัวดิ "   ผมก็ไม่มองหน้ามัน   " ไม่มีอะไร.....เลยระหว่างเรา " ข้อความหลัง ๆ นี่ผมกระซิบกับตัวเองเบา ๆ  แล้วผมก็รีบเดินไปห้องสมุด     
                        นับจากตอนนั้นผมก็คุยกะมันน้อยลงเรื่อย ๆ  ผมก็กะว่าวันนึง มันจะลืมผมไปเองแหละ แต่ไม่แค่นั้นดิคับ มันพยามตามผมไปทุกที่เพื่อจะถามว่าผมเป็นอะไรจนกระทั่ง วันสอบวันสุดท้ายก่อนวันปิดเทอม มันตามผมมาทัน(โดยที่ผมไม่มีข้ออ้างจะหลบมันไปไหนได้อีกเพราะกำลังจะเดินกลับบ้าน)แล้วถามผมว่า " เห้ย แอ๊ค มึงเป็นไรวะ ทำไมไม่คุยกะกูล่ะ กูเป็นเพื่อนมึงนะเว้ย "  ผมชะงักกับคำพูดของมันทันที " กูเป็นเพื่อนมึงนะเว้ย " เหรอ  ผมหันหน้ากลับไปหามันพร้อมหยาดน้ำตา " เออสิ กูก็เป็นเพื่อนมึงไง แล้วก็คงเป็นได้แค่นั้นแหละ "  พอพูดจบ ผมหันหลังกลับแล้วรีบวิ่งกลับบ้านทันที ระหว่างนั่งรถกลับบ้านผมร้องไห้มาตลอดทาง  แล้วผมคิดว่า นี่จะเป็นคั้งสุดท้ายที่ผมร้องไห้ ให้ คน ๆ นี้
                                หลังจาก เป็นช่วงปิดเทอมไปได้อาทิตย์นึงเต็ม ๆ แม่ของไอ้ไกด์โทรมาหาผมครับ  ทายซิครับว่า เค้าจะพูดว่าอะไร
" ฮัลโหล ใครครับ "  ผมพูด
" นี่ป้า....เองลูก แม่ของไกด์ไง "   ( ลืมบอกว่าผมเคยไปบ้านมันแล้ว แล้วแม่มันก็ค่อนข้างจะเอ็นดูผม เพราะ เวลาผมไปผมจะช่วยงานบ้านเท่าที่จะช่วยได้)
" มีอะไรรึเปล่าครับ " ผมถาม
" พรุ่งนี้แอ๊คว่างไหมลูก "  แม่ของไกด์ถามผม
" ว่างครับ ทำไมหรอครับ "
" อ๋อ แม่จะให้แคมาอยู่เป็นเพื่อนไกด์หน่อยน่ะลูก พอดีไกด์ไม่สบาย แม่ต้องไปประชุม ไม่มีใครอยู่บ้านเลย "
ผมรู้สึกลำบากใจขึ้นมาทันที พลางนึกในใจ " จะให้กูไปทำไมว๊า กูกำลังพยยามลืมมันอยู่เนี่ย วู๊ " แต่พอคิด ๆ ดูแล้ว ไม่รูว่าความคิดถึง อาลัยอาวรณ์ที่มีต่อมันหรือว่า ความสงสารมัน เกรงใจแม่มันที่อุตส่าห์โทรมาขอร้องผม ผมก็เลย.....
" ได้ครับ ผมจะรีบไป "
" ขอบใจมากจ้ะ "
                  เห้อ พอวางสายไป แม่มันน่ะคงโล่งอกละ ที่มีคนไปเฝ้าลูกชายให้ แต่ผมดิคับ โคตรเครียดเลย คิดไปต่าง ๆ นา ๆ จะมองหน้ามันติดมั้ยเนี่ย จะอึดอัดขนาดไหนน้า ไม่น่าไปตกลงเลยกรู อะไรแบบนี้ คืนนั้นนอนคิดทั้งคืน
       พอรุ่งเช้า 8 โมง ผมก็เตรียมตัวไปบ้านมัน  ผมไปถึงบ้านมันหลังจากที่แม่มันไปประชุมแล้วครับ บ้านมันกว้างดีอะคับ แต่พอไม่มีคนอยู่เลยแล้วดูวังเวงพิกล  ผมมองหามันแล้วก็ร้องเรียก " ไกด์ กูมาแล้วนะเว้ย อยู่ไหนวะ "   แล้วจึงนึกได้ เออ มันก็คงนอนอยู่ในห้องดิวะ กูนี่โง่จิงเชียว คิดได้แบบนั้น ผมก็เดินขึ้นไปหามันบนห้อง  พอเปิดประตูเข้าไป ผมกธสะอึกคับ มันนอนหลับอยู่บนเตียง ห่มผ้าไว้ครึ่งตัว ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นกล้ามหน้าอกและกล้ามท้องเป็นลอนสวยงามจากการเล่นกีฬา  ผมเดินเข้าไปมองมันใกล้ ๆ พลางส่งเสียงเรียก " ไกด์ กูมาแล้วนะ "   มันยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่องเพราะพิษไข้  ผมก้มลงเอาหลังมือแนบหน้าผากมัน ร้อนจี๋เลยครับ  " ตายละหว่า  ไช้ชึ้นอีกแล้ว " ผมรีบไปหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้มันทันที 
                                       ผมตัดสินใจเช็ดตัวให้มัน หลังจากตัดสินใจอยู่นานว่า เอาไงดี  แต่ก็นะ  ยังไง ๆ ผมก็รักมันอะ นี่คือความจริงที่ผมไม่อาจปฏิเสธได้" เอาเหอะ คิดซะว่าเอาบุญละกัน "  ผมเริ่มเช็ดจากที่แขนก่อน เช็ดไปตามกล้ามแขนบึก ๆ ของมัน  ยกแขนมันขึ้น เผยให้เห็น ขนรักแร้บาง ๆ พอเซ็กซี่ เช็ดลามมาถึงแผ่นอกที่ฟิตแน่น และขาวยังกับหยวก หัวนมสีชมพูอ่อนแข็งเป็นไตทันทีเมื่อเอาผ้าเย็น ๆ ไปโดน มันเริ่มรู้สึกตัวนิด ๆ เอียงหัวไปมา  ตอนนั้นผมบอกตรง ๆ ว่า ผมยังไม่คิดอะไรเลยคับ คิดแค่ " เวรกรรมไรของกูเนี่ย เกิดมายังไม่เคยทำให้ใครขนาดนี้เลยวุ้ย " พอเช็ดมาถึงกล้ามท้องเป็นลอนกำลังงาม มันก็ร้องครางออกมา " ซี๊ด.....อาห์ " ขนตามร่างกายมันลุกซู่   เย็นอะดิมึง ผมเคยเป็นไข้มาก่อน ผมเข้าใจว่า เวลาตัวเราร้อนแล้วเราเอาน้ำมาโดนแม้น้ำจะไม่เย็นอะไรมาก แต่เราจะรู้สึกเหมือนเอาน้ำแข็งมาโดนเลยทีเดียว  ผมก็เช็ดไปเรื่อย จนมาถึงส่วนล่าง ผมเลิกผ้าห่มขึ้น   มันนอนใส่บ๊อกเซอร์อะคับ บางมาก
     ตอนนั้นผมเริ่มใจหวิว ๆ แล้วครับ คิดดูดิคับ ถึงผมจะพยยามทำใจให้ไม่รักมัน แต่ก็นะ ภาพของเพื่อนสุดหล่อที่ผมปลื้มมานอนอ้าขา โชว์ร่างกายขาวสะอาด มีกล้ามทุกสัดส่วนแถมมีหยดน้ำเกาะตามร่างกายดิคับ เป็นใคร ๆ ก็ต้องหวั่นไหวจิงปะ   ผมพยยยามคิดว่า  " มันเป็นไข้อยู่นะเว้ย อย่าเชียวนะมึง "  อีกอย่างผมกะมันก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติดอยู่แล้ว  ขืนทำไรไปมากกว่านี้ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนละครับ  ขนาดสมองคิดยังงั้น  แต่น้องชายผมดิคับ มันโด่จนปวดแล้วอะ ผมกะ ออกไปสงบสติข้างนอกก่อนดีกว่า จังหวะที่ผมกำลังจะเดินออกจากห้องนั้น สายตาผมเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง เป็นแผ่นกระดาษร้อยปอนด์แผ่นนึงซุกอยู่ที่ชั้นวางหนังสือ มันคุ้น ๆ นะ เด๋วก่อน ผมเดินไปหยิบมันขึ้นมาดู    ทันทีที่ผมเห็น น้ำตาผมไหลทันที  เชื่อมั้ยครับ ว่านี่คือ ภาพวาดที่ผมวาดให้มันภาพแรกเลยครับ  มันเก็บไว้อย่างดี และมีลายมือมันเขียนด้วยดินสอที่ด้านล่างว่า " แอ๊ควาดให้ " เท่านั้นหละคับ ผมร้องไห้ สะอึกสะอื้น  ยกภาพขึ้นแนบอก พร้อมกับหันไปมองมัน  " ไกด์ มึงคิดยังไงกับกูกันแน่ " ผมพูดไปสะอื้นไป แล้วย้อนถึงตอนที่ผมทำตัวเหินห่างกะมัน ไม่ยอมพูดกะมัน แล้วดูที่มันเก็บภาพที่ผมวาดให้เอาไว้  ผมด่าตัวเอง " ไอ้ชั่วเอ้ย ทำไมมึงทำอย่างงั้นกับมันวะ ทำได้ยังไง " ผมเสียใจกับการกระทำของตัวเองมาก
                                        ผมเอามือเช็ดน้ำตาแล้วเดินไปนั่งลงข้าง ๆ เตียงมัน ผมโน้มหัวไปมองมันใกล้ ๆ ใบหน้า แล้วพูดกับมันซึ่งยังหลับอยู่ว่า " ไกด์ กูขอโทษนะ ที่กูทำไปอะก็เพราะ กูรักมึงนะ แต่กูไม่อยากเจ็บปวดอะ ถ้าวันนึงมึงเดินจากกูไป กูไม่รู้ว่าเรื่องทั้งหมด มึงรู้สึกกับกูจิง ๆ รึกูคิดไปเองอะ "  พูดจบผมก็ก้มเหมือนลืมตัวอะคับ เหมือนร่างกายมันไปเอง ผมโน้มลงไปเพื่อจะประทับริมฝีปากกับมัน ปากผมกับปากมันอยู่ห่างกันแค่นิดเดียว ผมรู้สึกถึงลมหายใจแผ่วเบาของมันรดหน้าผม ตอนนั้นเอง  มันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา  ให้ตายเหอะครับ ผมสะดุ้งโหยง ลุกขึ้นยืนเต็มตัว หน้าแดงอะคับ  ไกด์มันก็ตกใจที่ลืมตามาเห็นหน้าผมในระยะประชิดขนาดนั้นอะ มันก็ค่อย ๆ ชันตัวขึ้นมาถาม " อ้าว มึงมาได้ยังไงอะ กูนึกว่ามึงจะยังงอนอะไรกูไม่เลิกนะเนี่ย "  ผมก็พูดไม่ออก ก้มหน้ามองเท้าตัวเองซะอย่างงั้น  มันก็นั่งแบบงัวเงีย ๆ แล้วถามว่า  " นี่มึงทำอะไรกูวะเนี่ย "  ผมสะดุ้งดิคับ ทำไงดีวะ เมื่อกี้มันรู้ตัวป่าวอะ สมองเริ่มคิดไปต่าง ๆ นา ๆ เหงื่อแตกพลั่กเลยครับ     ผมพูดตะกุกตะกัก " เอ่อ....คือ..กู..... "  " อ๋อ มึงเช็ดตัวให้กูหรอ เออ ๆ ขอบใจ ว่ะ กูนึกว่าแม่กูมาเช็ดให้ "  ผมตอบ " อืม "   มันก็ยิ้ม  "  แม่มึง เอ่อ... โทรตามให้กูมาอยู่เป็นเพื่อนมึงอะ.....กู ...เอ่อ... "  ผมพูดทั้งที่ยังไม่ยอมมองหน้ามัน "  โห่เอ้ย กูก็นึกว่ามึงคิดถึง เปนห่วงกูขึ้นมา "  "  อย่างหลงตัวเองว่ะ ใครเค้าจะเป็นห่วงมึง ฮึ "  คราวนี้ผมมองหน้ามันเลย  แต่การทำแบบนั้น ยิง่ทำให้มันเห็นเลยว่าผมกำลังหน้าแดง  มันถาม " เห้ย มึงติดไข้กูรึไง ทำไมต้องหน้าแดงขนาดนั้นล่ะ   อ๊ากซ์  ไอ้บ้าเอ้ย ช่างสังเกตุจิง  ผมพยยามเบี่ยงไปเรื่องอื่น " แล้วนี่พวกบรรดาเด็กมึงไม่มาเยี่ยมกันเลยเรอะไง "  มันบอก " มีโทรมาหาบ้างว่ะ แต่กูขี้เกียจคุย " อ้าวไอ้นี่ 
                                      ผมพยยามไม่สบตามันมาก กัวเกิดกิเลส เลยเหลือบไปมองนาฬิกาแทน ตายละ ปาเข้าไปบ่ายโมงแล้ว มัวมานั่งอาลัยอาวรณ์กันอยู่ชักไม่ได้การแล้ว ผมคิด  " ถ้ามึงค่อยยังชั่วแล้ว งั้นกูกลับก่อนนะเว้ย " มันทำหน้าตกใจ " เห้ย มึงจะรีบไปไหนอะ อยู่กะกูก่อนดิ "  " รีบกลับบ้าน เด๋วแม่ด่า "  ผมตอบแบบปัด ๆ  ผมหยิบกระเป๋าทำท่าจะเดินออกจากห้อง มันรีบลุกขึ้นมาคว้าข้อมือผมไว้ ช่วงเวลาที่มันจับมือผม ๆ รู้สึกเหมือนโดนไฟช็อตอะ มันอ่อนไปหมด (จะบอกว่าผมแหลก็ได้นะคับ แต่มันรุสึกแบบนั้นจิง ๆ 555+ )   ผมหันไป มันทำหน้าออดอ้อน ทำตาน่าสงสาร " อย่าเพิ่งกลับเลยน้า นะ ๆ "  ผมก็ใจอ่อน (อีกแล้ว-*-) ผมยังไม่ทันพูดอะไร โทรศัพท์มันก็ดัง (ผมถอนหายใจ เห้อ)  มันรีบรับโทรศัพท์ " น้องฟ้าเหรอคับ อ๋อ  พี่ไม่เป็นไรหรอก  ห๊ะ พี่อยู่กับเพื่อนน่ะ ......... "   ผมรุสึกปวดใจขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ (ซึ่งคงไม่เกี่ยวกับเส้นเลือดอุดตันแน่นอน- - )  ผมกัดริมฝีปาก ทางไอ้ไกด์ก็กะลังคุยอย่างออกรสออกชาติ ไม่ไหวละ ผมคิด ผมรีบลุกขึ้น สะพายเป้ ออกเดินไปนออกห้องทันที ไอ้ไกด์พยยามจะห้าม แต่ไม่ทัน ผมรีบเดินลงมาแล้วรีบกลับบ้าน ไม่แม้แต่จะหันไปมอง   พอถึงบ้านผมก็อาบน้ำ พลางคิดว่า ทำไมชีวิตกูต้องมาเจออะไรแบบนี้เนี่ย  คิดแล้วก็น้อยใจตัวเองตามประสาคนขี้น้อยใจ  พอออกจากห้องน้ำ แต่งตัวเสร็จ  เดินมาดูมือถือ นั่นไง  ไอ้ไกด์โทรมา 2 -3 สายแน่ะ ไม่ได้รับ  ผมก็หยิบมือถือขึ้นมา แลบลิ้นใส่ " เบร้... จ้างให้กูก็ไม่โทรกลับ "   เหมือนปัญญาอ่อนอะคับ นึกแล้วขำตัวเอง 555+     มันก็พยยามติดต่อผมนะคับ  จนกระทั่งวันนึง มันโทรมาตอนผมกะลังกินข้าว ที่บ้านช่วงค่ำ  ผมรำคาญ ก็รับสาย  " ฮัลโหล " ผมพูด  " ฮัลโหล เห้ย วันนั้นอะ กุโทดนะเว้ย พอดีสาวโทรมาว่ะ มึงง่ะ จู่ ๆ ก็วิ่งออกไป ทิ้งกุไว้คนเดียว " ผมเงียบ ไม่รู้จะพูดอะไร " แล้วเด๋วกูหายไข้อะ น้องฟ้าเค้านัดกูไปดูหนังว่ะ มึงไปเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ เด๋วค่าตั๋วกูเลี้ยงมึงเอง...... " ผมจี๊ดอีกละ มึงจะบอกกูทำไมเนี่ย กูอุตส่าห์จะปล่อยวางละนะ มันชวนต่อ " ไปด้วยกันนะเว้ย "  ผมพูดเรียบ ๆ "  มึงจะไปไหนกะใครก็เรืองของมึง ไม่ต้องมารายงานกูได้ปะ มึงจะไปจี๋จ๋ากะใคร ไปลงนรกขึ้นสวรรค์ที่ไหนก็เรื่องของมึง กูไม่รับรู้ เชี่ยยย " แล้วผมก็กดวางสาย  ผมก้มหน้า มือปล่อยช้อนข้าว แล้วน้ำตาผมก็ไหลลงไปในชามน้ำแกง เสียงดัง " ติ๋ง " เบา ๆ
                                   คืนนั้นผมนอนไม่ค่อหลับ พลิกตัวไปมา แล้วก็พูดกับตัวเองในความมืดว่า " ทำ ไกด์ ทำไมมึงต้องทรมานกูแบบนี้  กูแทบจะคลั่งตายอยู่แล้วนะเว้ย " ผมนอนคิดทบทวนเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นทั้งหมด จนผมเผลอหลับไป......
                                                     เรื่องยังมีต่อคับ  ตอนนี้ผมขอไปอาบน้ำหมาก่อน ไว้วันหลังจะมาเล่าต่อครับ  เรื่องของผมอาจจะไม่ค่อยสนุก อาจจะน่าเบื่อที่เอาเรื่องน้อยจงน้อยใจของตัวเองมาเล่า ถ้ารำคาญกันก็ขอโทษนะครับ หากอยากฟังชีวิตที่อาภัพของผมต่อจากนี้ ก็ช่วยเม้นตอบให้กำลังใจผมด้วยนะครับ ผมขอยืนยันว่าทุกอย่างคือเรื่องจริง ของผม

[jayaud]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

จงภูมิจัยกลับการที่ได้รักเถอะ

[forwardplus]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบๆมาต่อนะคับ  เปนกำลังใจหั้ย   

[memorycarD]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สาหนุกดีน่ะ^ ^เปนกะลังใจห้าย
เขียนต่อไปน่ะ555+
>w<

[Demigod of Men]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

            มาต่อกันครับ เช้าวันถัดมาผมตื่นขึ้นมา รู้สึกไม่ค่อยสบายยังไงไม่รู้สงสัยความเครียดจะมีผลกระทบต่อร่างกายจิง ๆ อย่างที่เขาว่าหละคัฟ  วันนี้เป็นวันเสาร์พอดี ผมเลยอยากจะหาอะไรทำเพื่อคลายเครียดน่ะคัฟ  ผมเลยว่าจะออกไปดูหนังกับเพื่อนที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ผมก็ออนเอ็มเลยคับ คุยกะเพื่อน จะชวนเพื่อนไปดูหนัง  แต่ไม่รู้เพราะเวรกรรมรึมันบังเอิญ ใคร ๆ ก็ไม่ว่างไปกะผมเลยทั้ง ญ และ ช  อุตส่าห์เสนอค่าตั๋วให้นะคัฟ แต่ก็มิได้นำพา (เซงเว้ยย)  ผมก็ยังไม่ละความพยยาม โทรไปหา ญ คับ(ความเหงาทำให้เกิดพิศมัยชะนีขึ้นมา 555+) ที่ผมเคยจีบ ๆ ตอนที่ผมยังแมนอะคับ ผมก็พยามชวนมาดูหนังด้วย แต่ก็มิได้นำพาเช่นเคย เฮ้อ..........    สุดท้ายผมเลย ประชดชีวิตด้วยการไปดูหนังคนเดียว พอไปถึงโรงแถวยาวเอามาาก ๆ  หนังเรื่องที่จะไปดูค่อนข้างฮิตน่ะคับ  แหม พอไปแล้วเห็นคนอื่นเค้าไปดูหนังกันเป็นคู่ ๆ แล้วก็อิจฉาอะคับ รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาทันที " ทำไมน๊า ไม่มีใครมารักูเลยวะ ดูดิ๊ ไอ้นั่นทั้งอ้วน ทั้งดำ หน้ายังกะลูกครึ่งปลาช่อนอะเมซอนผสมปลากระโห้ มั๊นนยังมีแฟนสาวคอยเดินคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง  แล้วดูเราสิ โง่ไปรักเพื่อน สุดท้ายมันพาสาวไปดูหนังแล้วยังมีหน้าโทรมาเยิ้ยเราอีก หึ๋ยยย มันจี๊ดด " ตอนนั้น ผมเผอิญไปเหยียบกระดาษอะไรสักอย่างเข้าแผ่นนึง ด้วยความที่เป็นคนเจือกนิด ๆ ผมก้มลงหยิบขึ้นมาดู มันเป็นแผ่นกระดาษแข็งอะคับ เป็นรูปภาพของผู้หญิงคนหนึ่ง อายุน่าจะประมาณ 30 ปลาย ๆ ท่าทางใจดี ไม่รู้ผมนึกยังไงเอามาจดรอบหนังเอาไว้ด้านหลังที่เป็นขาว ๆ ซะงั้นอะ ก็ไม่ได้คิดไร พอถึงเวลาปุ๊ป ผมก็เข้าไปดูหนัง จนจบ  (ซึ่งที่นั่งข้าง ๆ ผมก็มีคู่รักมานั่งอี๋อ๋อ ออโฉด กันให้ผมหันไปดูแล้วหมั่นไส้เล่น ๆเป็นการคั่นเวลาตอนหนังไม่สนุก) ออกมาก็ล้างหน้าล้างตา แล้วโทรศัพท์ก็ดัง ผมรับสาย " ไงวะ ไอ้ไกด์ มึงจะมาบอกไรกูอีกล่ะ "  ผมกะลังเฮิด พอรับสายก็ใส่เลย ไม่ได้ดูว่าใครโทรมา
" เห้ย  นี่แม่เอง อยู่ไหนเนี่ย บ้านช่องไม่กลับ ฉอด ๆ ๆ ๆ " 
เพล้งงง -*- แม่ผมเองครับ 555+ นึกว่าไอ้ไกด์
" คับแม่ แอ๊คดูหนังเสดแล้ว กะลังจากับเนี่ย  จ้า ๆ จะรีบกลับ แค่นี้แหละ "
 เห้ออ กลับก็กลับวะ ผมคิด จังหวะที่ผมกำลังจะลงบันไดเลื่อนกลับนั้นเอง สายตาผมก็เหลือบไปเห็น เด็กหนุ่มคนนึง อายุตอนนั้นคงน้อยกว่าผมอะคับ แต่บอกได้คำเดียวว่า หล่อจิง ๆ  เห็นแล้วแบบสะดุดอะ จิง ๆ  หน้าออกตี๋ ๆ อะคับ ผอม สูง ขาแขน ยาว ผิวขาว คิ้วเข้ม ปากแดง  โหหหห  ผมถึงกกับชักขาออกมาจากขั้นบันไดเลื่อนขั้นแรกแทบไม่ทัน  น้องเค้าเดินสะพายกระเป๋าอยู่คนเดียวคับ  ผมก้มลงมองนาฬิกาข้อมือแล้วคำนวณทันที " ปกติ จากนี่ถึงป้ายรถเมย์ ปรื๊ด ๆ...
เดินจากปากซอย ปรื๊ด..... แอบหมาดุประจำซอย ปรื๊ด........  อู๊ย เวลาถมเถ 555+ ทายซิครับว่าผมคิดจะทำอะไร ถ้าคุณทายถูก หากคุณกำลังโสด ขอให้พบรัก หากคนมีคู่อยู่แล้ว ก็ขอให้รักกันนาน ๆ นะคับ หุ ๆ
                             ผมหยิบมือถือขึ้นมากดหาแม่ " แม่ผมกลับช้านิดนะ เห็นเค้าบอกจะมีติวข้อสอบฟรี เลยจะไปดูซะหน่อย " แหม ผมนี่แถขั้นเทพจิง ๆ คนอื่นอย่าเอาเป็นตัวอย่างนะคับ ไม่ดี 555+ ผมรวบรวมความกล้าอยู่ตั้งนานสองนาน พลางเดินตามน้องเค้าไปด้วย ระวังไม่ให้ผิดสังเกตุ ผมเดินสะกดรอยน้องเค้าราวกับสิงโตย่องตามกว่างหนุ่มเนื้อแน่นที่น่ากิน 55  จนในที่สุด ผมก็เดินเข้าไปประชิดตัวน้องเค้าแล้วถามว่า " น้อง ๆ พี่เห็นน้องเดิน ไป เดิน มา หลายรอบแล้ว กำลังหาอะไรอยู่เหรอ "  น้องเค้าก็แปลกใจเหมือนกันที่จู่ ๆ ผมเดินเข้าไปทัก(ก็แหงละ จะมีคนทำแบบผมสักกี่คนล่ะ) เค้าก็ยิ้ม ๆ แล้วบอกว่า " เนี่ย พี่ ผมกะลังหารูปแม่ผมอะ ผมไม่แน่ใจว่าทำหล่นไว้ตอนไหน และที่ไหนด้วย "  อ้าว " แค่รูปแม่เอง เด๋วน้องค่อยไปถ่ายเอาทีหลังก็ได้นี่ " ผมตอบแบบลวก ๆ น้องเค้าทำหน้าจ๋อย ผมนึก เห้ย กูพูดไรผิดไปป่าววะ
" .....แม่ผมเสียแล้วพี่ รูปใบนั้นน่ะสำคัญกับผมมาก "
จิงดิ ผมอุทาน น่าสงสารอะ
" มา ๆ เด๋วพี่ช่วยหา "  " แล้วไอ้รูปนั่นน่ะ มันหน้าตาเปนไงอะ "
น้องเค้าบอก " เป็นกระดาษแข็งเล็ก ๆ อะคับ "
เด๋วก่อน!  นั่นมัน เห้ย ! งานเข้าล้าว ผมสะดุ้งคับ มือรีบควานลงไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวเก่งทันที ในที่สุด...
" เอ่อ......นี่รึป่าวน้อง...พี่ขอโทษนะ..พี่เอาไปเขียนรอบหนังแล้วอะ "
น้องเขาทำตาโต ร้อง " เห้ย "
ผมกะ เอาละกู โดนด่าแน่ทีนี้ จบแล้วว
" ขอบคุณมากเลยครับพี่ โหห เนี่ย ถ้าไม่ได้พี่ผมคงไม่ได้รูปแม่คืนมาแล้วอะคับ " น้องเขาท่าทางดีใจมากคับ ผมก็ดีใจเหมือนกันที่น้องเค้าไม่โกรธผม
" เห้อ รอดไปทีนะน้อง ทีหลังก็ระวัง ๆ อย่าทำหายอีกล่า "
" คับ ๆ ผมจะเก็บไว้ดี ๆ " น้องเข้ายิ้มหน้ารักเชียว ใจผมแทบละลายอะ
"  ว่าแต่ ผมเป็นหนี้บุญคุณพี่มากเลยนะครับเนี่ย พี่จะให้ผมทำไรตอบแทนพี่ดีละ "
" เอ้ย ไม่ถึงกะเป็นน่ง เป็นหนี้ อะไรหรอก แค่น้องไม่เอาเรื่องพี่ ที่พี่เอาไปเขียนข้างหลัง พี่ก็ขอบใจแล้ว " ผมตอบอย่างวางเชิง
" คับ ๆ " น้องเค้าบอก
" ว่าแต่.. พี่ยังไม่รู้เลยว่าน้องชื่อไรอะ "
" ผมชื่อ ตูน ครับ "  น้องเค้าบอกพลางยิ้มร่า
" อืม ๆ เออน้อง เด๋วพี่ต้องรีบกลับก่อนนะ เย็นแล้วอะ เด๋วแม่พี่ด่าแย่เลย น้องเองก็นัดแฟนไว้ใช่ปะ แฟนรอแย่แล้วมั้ง ผมแกล้งพูดเพราะผมอยากรู้ว่าน้องเค้ามีเจ้าของรึยัง แหะ ๆ "
" ยังพี่ ผมยังไม่ไมีแฟน เพิงเลิกกันไป ผมกำลังเฮิดเลยเนี่ย กะลังมองหาใหม่อยู่ "
" แล้วไมเลิกกันละคับ " สัญชาติญาณเจือกเริ่มออกอีกแล้ว
"ก็...เค้าไปมีคนอื่นอะพี่ " น้องเค้าก้มหน้าตอบผม เหมือนเค้ายังเสียใจอยู่อะ " ผมคงไม่ดีพอสำหรับเค้ามั้ง "
เห็นน้องเค้าทำหน้าแดง ๆ ผมก็ปลอบเค้า " พี่ว่าไม่หรอก ถ้าเป็นพี่นะ พี่ไม่เลิกหรอก รู้ป่าว 555 " น้องเค้าค่อยยิ้มขึ้นมาหน่อย
" พี่จะกลับแล้วงั้น พี่เด๋วก่อน " น้องเค้าเอามือเค้ามาจับมือผมคับ มือน้องเค้านุ่มมากเลยครับ ผมก็หน้าแดงดิ โดนเด็กหล่อ น่ารัก จับมืออะ ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้ แต่ผมก็แกล้งชักมือกลับ (ต้องเล่นตัวหน่อยคับ 55)
" ทำไรอะน้อง " ผมแกล้งถาม
" โห่พี่ ผมแค่จะเขียนเบอร์ผมให้เฉย ๆ พี่คิดอะไรอะ 555 "  น้องเค้าบอกพร้อมดึงปากกาออกมาแล้วหัวเราะผม ดูแก่นเซี๊ยวซนพอตัวเลยคับ เพิ่งเห็นว่าน้องเค้ามีเขี้ยวกะลักยิ้มด้วย ชอบอะ
โห่ เราก็นึกว่า.....*-* อะนะ หน้าแดงเก้อเลย แหะ ๆ
" อะ นี่ครับ "  น้องเค้าเขียนเสร็จแล้ว
" อ๋อ 089............. " ผมทวนให้น้องเค้าฟัง
" งั้นพี่ไปก่อนนะคับ บายคับ " ผมพูดพลางตบบ่าแกร่ง ๆ ของน้องเค้าเบา ๆ
" บายคับพี่ มีไรอยากให้ผมช่วยก็โทรมาคับ ไม่ต้องเกรงใจ "
ตอนเดินลงบันไดเลื่อนอะคับ ผมยังคงหันมองหน้าน้องเค้าจนกระทั่งบันไดเลื่อน ๆ จนบังจนมองไม่เห็น น้องเค้าก็ยืนยิ้มให้ผมนะ  พอลงมาบอกตรง ๆ ผมไม่อยากกลับบ้านเลยอะ อยากจะกลับไปหาน้องเค้า ผมรีบเอามือข้างที่น้องเค้าเขียนเบอร์ให้มาหอมทันที หอมจิง ๆ คับ หอมกลิ่นเหมือนน้ำหอมอะ ไม่รู้ว่าเป็นกลิ่นหมึกปากกาป่าวนะ 555+ 
                             ระหว่างนั่งรถกลับบ้านผมรีบเอามือถือขึ้นมาแล้วเม็มเบอร์น้องเค้าลงเครื่องทันทีเลยนะคับ ผมกลัวเด๋วเบอร์มันจะเลือนอะ  ผมนึกในใจ " ไอ้ไกด์เอ้ย อย่าว่ากูเลยนะ กูหวังว่า น้องตูน คงจะทำให้กูลืมมึงได้นะ แต่ไม่ใช่ว่ากูไม่รักมึงนะเว้ย ตอนนี้มึงคงจะอยู่กับคนอื่นสินะ " น่าแปลกที่ผมไม่รู้สึกเศร้าเท่าที่ควรจะเป็น อาจเป็นเพราะผมได้เจอกับน้องตูนละมั้งคับ  อยากรู้ว่าทุกคนจะว่าผมไหมครับ ที่ผมหันไปทุ่มเทใจให้น้องตูนอะครับ ทั้งที่พึ่งจะเจอกันได้แค่วันเดียวเอง 
                  ไปก่อนนะค้าบบบ ขอตัวไปโทรหาน้องตูนก่อน 555+ เด๋วจะมาต่อคับ ยังไม่จบ ช่วยคอมเม้นให้กำลังใจกันเยอะ ๆ นะคับ

[Demigod of Men]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่อคับ  พอผมกลับมาถึงบ้าน ผมก็โดนแม่โจมตีทันที " ไปไหนมาเนี่ยฮึ  แล้วว่าไปติวอะ เปนไงมั่ง "  ไม่ต้องห่วงครับ ผมคิดแผนไว้รับมือแล้ว 555+  " อ๋อ คือสมัครแล้ว จากนี้คาดว่าอาจจะต้องไปบ่อย ๆ เราะที่เรียนมันไม่แน่นอน จะต้องไปติววันไหนมั่งก็ยังไม่รู้เลย "  แบบ โกหกเป็นไฟอะ ดูดิ หลังจากหลบมาได้ผมก็เดินขึ้นห้องไป ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า อาบน้ำจนสบายตัวหละ แล้วก็ลงมากินข้าวเย็น ผมกินข้าวอย่างมีความสุขต่างจากเมื่อหลายวันที่ผ่านมา คงรู้นะครับว่าเพราะอะไร  พ่อกะแมเห็นผมอารมณ์ดีเลยถามว่า
" แหม กินข้าวคำ ฮัมเพลงที มีอะไรเหรอ ไปดีใจไรมา "  พ่อถาม โดยมีแม่คอยฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ รู้ละว่าได้นิสัย เจือก มาจากใคร 555+(เผาแม่ตัวเองให้คนอื่นฟังอีกนิ)
" ก็ไม่มีไรหรอก (หัวเราะ) ก็แค่....เจอ...สิ่งที่คิดว่าตามหามานาน เท่านั้นเอง " ผมพูดอย่างเลื่อนลอย
" นี่ ๆ ไปเจออะไรถูกใจเข้าอีกหล่ะ ชั้นไม่มีปัญญาซื้อให้หรอกนะ เอ็มพี 3 คราวที่แล้วก็ตั้งเท่าไหร่ ........ " แม่ผมรีบพูดขัดทันที
" วู้....แม่อะ ไม่ใช่ซะหน่อย " เสียอารมณ์หมดเลย
" ไม่ใช่แล้วอะไร " แม่ถาม
" ไม่บอกหร๊อก เอาเป็นว่า ถ้าได้เมื่อไหร่จะพามาให้ดูละกัน  5555+ "  ผมพูดทิ้งไว้ให้เป็นปริศนาแล้วก็เดินขึ้นห้อง ปล่อยให้พ่อแม่นั่งเดากันเล่น ๆ 555
ผมขึ้นไปหยิบมือถือขึ้นมาแล้วกดกูรายชื่อ " น้องตูน " ที่เม็มเอาไว้ในเครื่อง พอดูแล้วมันรู้สึก มีความหมายยังไงบอกไม่ถูกอะคับ   เมื่อก่อน ผมเคยแหงนหน้ามองดูดาวแล้วเฝ้าถามตัวเองว่า  " พรหมลิขิต มันมีอยู่จริงรึเปล่าน้าาา " ทุกคนที่อ่านเคยสงสัยเหมือนผมมั้ยครับ  ที่เค้าบอกว่า " คู่กันแล้ว ยังไง ๆ ก็ไม่แคล้ว "  น่ะ มันเป็นความสัจธรรมที่เป็นความจิง หรือ เป็นแค่คำพูดที่เอาไว้ปลอบใจตัวเองของคนที่ผิดหวังในความรักกันแน่  แล้วก็อีกหลาย ๆ อย่าง   
                แต่วันนี้ ผมว่าผมพบคำตอบแล้วนะ ว่า   พรหมลิขิต มันมีอยู่จริงรึเปล่า  การที่ผมได้พบเจอและรู้จักกับน้องตูน มันเป็นเรื่องบังเอิญงั้นเหรอ หากตอนนั้น ผมไม่สงสัยไอ้แผ่นกระดาษเล็ก ๆ ที่อยู่ใต้เท้าผม และ ไม่เก็บขึ้นมาดู ผมจะได้ข้องเกี่ยวกับน้องตูนมั้ย หากผมรีบกลับบ้านซักหน่อย ผมจะได้เห็นน้องตูนรึเปล่า และ หากวันนั้นผมเลือกที่จะไปดูหนังเป็นเพื่อนไอ้ไกด์ ตามที่มันขอร้อง ผมจะได้เจอน้องเค้ามั้ย  ผมคิดว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ๆ ครับ
ยังไงก็ตาม  อีกไม่กี่วันก็จะเปิดเทอมแล้วนี่ซิ  หากเปิดเทอมไปแล้วเนี่ย ผมกับน้องตูนจะมีเวลามานัดเจอกันรึป่าว เค้าจะมีคนอื่นไหม  เวลาว่างของเราจะตรงกันรึป่าว ผมคิดไปต่าง ๆ นา ๆ (ร่าเริงได้หน่อยเดียว เข้าโหมดเครียดอีกละตรู)  ผมนั่งคิดอยู่นาน จนผมนึกถึงคำพูดที่ว่า " อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แค่เราทำวันนี้ให้ดีที่สุด เท่านั้นก็พอ " ผมจึงตัดสิมใจได้ ผมยิ้มแล้วก็หยิบมือถือมา ส่งข้อความไปหาน้องตูนว่า " ฝันดีนะคับ แล้วผมก็ปิดไฟ ซุกตัวลงในผ้าห่ม พักผ่อนเอาแรงเพื่อเผชิญกับทุกสิ่งที่จะผ่านเข้ามาในวันต่อไป
                               เมื่อตอนตื่นขึ้นมา ผมรีบคว้ามือถือขึ้นมาดู แป่ว ไม่มีข้อความตอบกลับจากน้องเค้าเลย ผมงิ่ดครับ คอตกเลย ผมทิ้งตัวลงนอนต่ออย่างหมดแรงทั้งที่สายแล้วแหละ  ผมเอาสองมือขึ้นปิดหน้า " ว่าแล้วไง ว่ามันจะง่ายไปม้างง กะการที่จะหา........ " " ตู๊ด ๆ ๆ ๆ "  ผมสะดุ้ง รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา ผมคิดแล้ว ว่าน้องเค้าต้องเปนคนที่ใช่ของผม มีข้อความใหม่ขึ้นมาด้วย " ยะฮู๊..... ในที่สุด กูก็....อ้าว..... "  ความดีใจเมื่อครู่หายไปเมื่อ ผมเห็นรายชื่อผู้ส่ง ไอ้ไกด์เองง่ะ ฮือ ๆ อยากจะร้องไห้ ไอ้หมอนี่อีกแล้ว(เปลี่ยนสรรพนามมันจาก สุดหล่อ เป็น ไอ้หมอนี่ ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็จำไม่ได้ 555+ ) มันส่งข้อความมาหาผมอะคับ ว่า " โทรหาทำไมโทรไม่ติดวะ โทรกลับด้วย "  โถ่เว้ย หมดสิ้นกัล  ผมรู้สึกเหมือนล่วงหล่นลงไปในบ่อที่ไม่มีก้นบึ้งอะคับ ผมโยนมือถือทิ้งไปข้าง ๆ ตัว แล้วล้มลงนอนต่อ(อีกทีนึง) " โอ๊ยยยย อะไรกานเนี่ย ทำไมชีวิตกรูถึงได้........ " กำลังตัดพ้อต่อว่าชีวิตตัวเองอยู่ดี ๆ ก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อ " เทอเป็นคนสุดท้ายในชีวิตต...( นี่คือเสียงเพลงโทรศัพท์ดังคับ ) "  มีคนโทรเข้า ผมค่อย ๆ หยิบมือถือขึ้นมา ทำใจแป๊ป ปลง ๆ ๆ ๆ ผมบอกกะตัวเอง อย่ามองโลกไนแง่ดีเว้ย คงเป็นคนอื่นอีกแหละ ผมมองดู เอ๊ะ ชื่อของเบอร์นี้นี่ คุ้น ๆ นะ เด๋วขัดขี้ตาก่อน มองไม่เห็น 555+  เห้ย !  ผมอยากจะกระโดดให้เตียงหักจิง ๆ ในที่สุด น้องตูนเองคับ น้องเค้าโทรมาหาผมอะ ดีใจโคตรๆ ว่ะ คุณคงเคยมีความรู้สึกแบบนี้ใช่มั้ยคับ แบบ ดีใจจนทำไรไม่ถูกอะ  ผมรีบดกรับสาย
" ฮัลโหล น้องตูน ใช่ป่าวอะ "
" คับพี่ ผมเอง เมื่อคืนที่พี่ส่งข้อความมาหาผมอะ ผมจะตอบกลับแต่ตังค์หมดอะพี่ ผมเลยไปจิ๊กบัตรเติมเงินของพ่อมาเติมอะคับ พอเสร็จมันดึกแล้วผมกลัวพี่นอนแล้ว ผมเลยไม่โทร แล้วมาโทรตอนเช้านี่แหละคับ " น้องเค้าบอกไปหัวเราะไป เสียงน้องเค้าทางโทรศัพท์นี่ก็เท่ห์ไม่เบาแฮะ 555+
" โห คิดได้ไงเนี่ย ไหนจะไปโขมยบัตรเติมเงินพ่อ ไหนจะโทรมาตอนเช้า " ผมถาม ในใจอะ มีความสุขมาก ๆ ที่น้องเค้าทำเพื่อผมขนาดนี้
" ไม่ได้คิดไงพี่ ไม่งั้นจะทำเหรอ 555 "
เราคุยกันประมาณ 10 นาทีได้ น้องเค้าน่ารักมากอะคับ คุยเก่ง แถมมีอารมณ์ขันอีก แต่ผมเกรงใจน้องเค้า กลัวเปลืองค่าโทรศัพท์ก็เลย บอกว่า แค่นี้ก่อนนะคับ พี่เพิ่งตื่นอะ ( ทั้งที่ในใจยังอยากคุยต่อ อิ ๆ ) "
" คับ ๆ งั้นผมไม่กวนละ แค่นี้นะคับ "
             ชีวิตช่วงปิดเทอมที่เหลืออีกไม่กี่วันของผมมีความสุขขึ้นทันที  ทางไอ้ไกด์เอง พอผมไม่โทรหามัน มันก็เงียบไปเลยคับ ผมก็ไม่รู้จะทำไง เลยว่า ปล่อยมันไปก่อนเหอะ ทำแบบนี้ คงดีแล้วหละ ผมทึกทักคิดเอาเองดื้อ ๆ  ต่อมาผมก็ขอเมลล์น้องตูนเค้าคับ เราก็เลยเปลี่ยนมาคุยกันทางเอ็มมากขึ้น ผมขอให้น้องเค้าเปิดกล้องให้ผมดูคับ เพราะมันเหมือนกับเราคุยกันอยู่ใกล้ ๆ แม้ว่าเค้าจะไม่เห็นผม ( บ้านผมบ้านนอก ไม่มีกล้องอะคับ 555+ )  เวลานั่งคุยกันทางเอ็ม ผมก็จะนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นั่นหละ จนบางทีพ่อแม่ผมก็เดินมามอง " เห้ นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นั่นละลูก คุยกะสาวที่ไหนเหรอ... " พ่อผมถาม ไม่ถามเปล่าเดินรี่เข้ามาจะเข้ามาดูอะ  เห้ยยยย ไม่มีไร ๆ พ่ออย่าเข้ามา " เอาน่า อย่าปิดกันเลยน่า ขอดูหน้าว่าที่ลูกสะใภ้หน่อยดิ๊ "   โถ ขืนเข้ามาละก็งานเข้าดิคับ ก็หน้าจอคอมตอนนี้มีภาพถ่ายทอดสดน้องตูนอยู่อะคับ  ผมงี้ปิดแทบไม่ทันทุกทีเลย แล้วก็ต้องมานั่งอธิบายกะน้องตูนว่าผมอะต้องรีบปิดเพราะพ่อมา น้องเค้าก็บอก "จะปิดบังไมอะพี่ เราเปนพี่ชายน้องชายกันนะ "  แหม  ถึงน้องเค้าจะรักและเคารพผมเหมือนพี่ชายแต่ผมอะไม่ได้คิดกะน้องเค้าเหมือนน้องชายนี่ค้าบบ 555+ น้องตูนเค้าก็เหมือนเด็กอะคับ จะทำไรทีก็ต้องมาปรึกษาผมเรื่อยเลย ไม่เว้นแม้แต่เรื่องจีบหญิง  ซึ่งก็ทำให้ผมรุสึกฉุนขึ้นมานิดนึงอะคับ  ก็แหม ก็คนมันรักมันชอบอะคับ ก็เลยหึงขึ้นมาตามประสา 55  แต่ผมก็บอกนะไม่ใช่ไม่บอก แต่บางทีผมก็พยามบอกน้องเค้าว่า " อย่าพึ่งมีแฟนเลยน้อง เรียนก่อนดีกว่า " หรือ " โห่ แฟนหาเมื่อไหร่ก็ได้ " อะไรแบบนี้ ตัวผมเองก็ไม่มีใครนะคร๊าบบ  มีอยู่วันนึง น้องเค้าถามผมว่า " พี่ ผมอยากมีแฟนอะ ผมไม่มีใครเลย เหงาอะ "   ผมก็เลยบอกว่า " ตูนก็มีพี่ไง "  น้องเค้าก็หัวเราะอะนะ ผมก็ยิ้มอย่างเอ็นดู 
                                ในที่สุดก็เปิดเทอมแล้ว  ไม่อยากเลย... วันแรกที่ไป ผมก็ไปสายซะแระ  พอไปถึงผมก็พยยามมองหาไอ้ไกด์ ว่ามันจะมาทางไหน จะได้รับมือถูก  แล้วผมก็เห็นมันคับ  มันเดินหน้าละห้อยมาเชียว  ไว้ทรงผมเท่ห์น่าดูเชียว แต่หน้านี่ยังกะอมบรเพรชมาแน่ะ  ผมก็เงียบไว้ จะเข้าไปทักมันก็ขัด ๆ ยังไงอยู่  มันก็เนมาเข้าแถว เพื่อน ๆ ยังไงเนี่ย พยามทำทุกวิถีทางให้ผมกะไอ้ไกด์ยืนติดกันจังเลย  แล้วความพยยามของเพื่อน ๆ ตัวดีก็สำเร็จด้วยดิคับ ผมต้องยืนติดอยู่ข้างหลังไอ้ไกด์จิง ๆ  มันก็ทำกะผมเฉย ๆ อะคับ แบบมองหน้าผมแล้วก็เมินไปทางอื่น ไม่ยิ้มไม่เล่นกะผมอย่างเคย ผมก็คิดละ " มันงอลกูแน่เลยว่ะ เอาไงดีวะ " ผมไม่อยากอยู่กะมันแบบอดอัดอะคับ คุณคงรู้ใช่ปะคับ ว่าเวลาเรางอลกะใครแล้วต้องไปอยู่ใกล้ ๆ กันแล้วมันอึดอัดนะคับ  ผมเลยตัดสินใจ " เอ๊อ กูง้อมึงก็ได้วะ " ผมคิดในใจ " เห้ย ไกด์ เป็นไงวะมึง วันนี้ขรึมนะเว้ย " ผมก็พูดแบบขำ ๆ แหย่มันไป พร้อมกับเอามือโอบบ่ามัน  มันไม่หือ ไม่อือ เลยคับ เด๋ว ไอ้อาการแบบนี้เมื่อเทอมที่แล้ว มันเป็นอาการของผมไม่ใช่เหร๊อะ   เพื่อน ๆ ก็มาถามผม " เห้ย ไอ้แอ็ค ไอ้ไกด์มันเป็นอะไรของมันวะ ปกติมันจะซี๊ปึ้กกะมึงไม่ใช่เหรอไง แล้วไมตั้งแต่เปิดเทอมมานี่  มันทำตัวเฉยเมยกะมึงมากเลย ถามจิง " มันกระซิบที่หูผม " อะไรวะ " ผมถาม พลางชำเลืองมองไอ้ไกด์ที่ขณะนี้กำลังนั่งหมุนปากกาอยู่ในมือ " ตอนปิดเทอมมึงกะไอ้ไกด์ไปทำอะไรกันมาป่าววะ " เพื่อนผมถาม   ผมลุกขึ้นยืนทันที มองหน้าเพื่อนคนที่ถาม " เห้ย นี่มึงหมายความว่าอะไรวะ  อย่าพูดบ้า ๆ นะเว้ย " ผมยืนหอบฟืดฟาด หน้าแดง  จนเพื่อน ๆ คนอื่นหยุดคุยแล้วหันมามองผม เพื่อนคนนั้นมันก็ตกใจ " เห้ย นี่มึงทำไมต้องทำท่าทางแบบนั้น กูหมายถึงว่า มึงไปทะเลาะอะไรกะไอ้ไกด์มันรึป่าว แค่นั้นเอง อะไรอ่ะ " มันบอกตะกุกตะกัก  ผมจึงค่อย ๆ นั่งลง หน้าแดงมากกว่าเก่าอีก " หรอ โทดทีว่ะ กูนึกว่า.... "  " นึกว่าไร " มันยังซอกแซกถามต่อ " เอ๊ มึงนี่ ถามมากมาย ไป ๆ ๆ "  ผมรีบไล่มันไป ขืนให้มันถามต่อมีหวังผมคงจะหลุดอะไรออกมามั่งแน่เลย 555+  ตอนไปกินข้าวกลางวันผมก็ชวนมันไปกินข้าว มันก็ไปอะนะคับ แต่มันไม่พูดกะผมอีกแหละ ไปถึงมันก็กิน ๆ ๆ กินเสดแล้วมันก็เดินขึ้นห้อง  เห้ออ
เหนื่อยอะ  ทำไมกูต้องมาคอยง้อมึงด้วยเนี่ยยย  ไม่เข้าจุยเลย ตอนคาบบ่าย มีวิชาวิทยาศาสตร์ ครูสั่งให้จับคูกัน แล้วจะทำการทดลองว่า เวลาคนเราพูดอะไรโกหกแล้วชีพจรจะเต้นแรงขึ้น โดยผมต้องจับคู่กะไอ้ไกด์คับ เพราะนั่งคู่กัน ผมก็จับมือมัน มันก็ทำหน้าแบบยังไงบอกไม่ถูกอะคับ 
                            ผมก็ข้อมือมันก่อน แล้วก็ทำตามที่อาจารย์บอก (อาจารย์ก็ดั๊นขี้เล่นอีกแน่ะ) ให้เราแกล้งถามความลับหรือเรื่องของเพื่อนที่จับคู่กับเรา แล้วให้จับชีพจรว่าพูดจิงรึโกหก โดยดูที่จังหวะการเต้นของชีพจร  คู่อื่นนะคับ เค้าก็หนุกหนานกันใหญ่เลย มีแต่เสียงหัวเราะไปทั่วทั้งห้อง แต่คู่ผมดิคับ ไอ้ไกด์ก็ยังคงเฉยเมยกะผมเหมือนเดิมอะคับ  ตาผมเป็นคนจับนิคับ ผมก็แกล้งถามมัน
" มึงอะ เปนไรวะ " ผมถาม แล้วกลั้นหายใจสัมผัสชีพจรมัน
" เปล่าว่ะ " มันตอบเสียงเรียบ
จังหวะชีพจรของมันเร็วขึ้น ฮั่นแน่ ไอ้เวงนี่ มรึงคิดจะปิดกูหรา ไม่มีทาง 55
ผมถามต่อ " มึงโกรธกูที่กูไม่ยอมโทรหามึงตอนปิดเทอมใช่ปะวะ "
" ใครว่าล่ะ บ้าปะ " มันตอบกวน ๆ  อย่างที่คิด จังหวะชีพจรมันเต้นเร็วขึ้นอีกละ
          คำถามข้อต่อไปจะถามว่าอะไร ไว้คราวหน้าผมจะมาต่อครับ

[moomine]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ชอบๆๆขอบคุณ ก็มานเหมือนกาน -*- แต่เราจะมีไหมเนี่ยแฟน 555+

[Demigod of Men]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

  มาต่อกันที่คำถามต่อไป  อาจารย์ยังคงเปิดโอาสให้เด็ก ๆ เล่นกันต่อไปอีกแป๊ปนึงสำหรับคู่อื่น แต่สำหรับผม มันคือช่วงเวลาแห่งการเค้นเอาความจริงจากปากแดง ๆ น่าจูบ ของไอ้สุดหล่อของผมคนนี้   
" มึงอะ โกหกกูไม่ได้หรอก บอกกูมาเด๋วนี้นะ ว่ามึงเป็นอะไรของมึง " ผมกำลังพยยามบีบให้มั่นคั้นให้ตาย ขณะที่ไอ้ไกด์มันกะลังจะจนมุม
" เอ้า หมดเวลา เปลี่ยนข้าง คนที่จับไปเป็นคนถูกจับ คนถูกจับให้มาจับแทน ( จับชีพจรนะคับ อย่าคิดมาก 555 ) "
โห่ ไรว๊าา อีกนิดเดียวแท้ ๆ เลยเนี่ย  ไอ้ไกด์มันแสยะยิ้ม  ประมาณว่า เสร็จกรูละมึง ผมยักไหล่ ช่วยไม่ได้แฮะ   ไอ้ไกด์มันดึงข้อมือผมไป โอ๊ย ผมร้อง  มันทำยังกะพระเอกทำกะนางเอกในเรื่องสวรรค์เบี่ยงเล้ย  " ไอ้สาสนี่ กุเจบนา " ผมบอก  มันทำหน้าเคร่ง
"  เห้ย วันนั้นที่มึงไม่ไปดูหนังกะกู เพราะอะไร " มันตะคอก
" ไม่มีไร๊ ก็มึงไปดูกะหญิงนี่ จะเอากูไปเกะกะทำไมวะ "  ผมตอบ แต่ใจกลับคิดถึงเรื่องที่เจอน้องตูน
ไอ้ไกด์มันหลับตาแล้วจับชีพจรผม บอกตรง ๆ ผมลุ้นว่ามันจะจับพิรุดได้มากกว่าตื่นเต้นที่มันจะรู้เรื่องอีกอะ
" มึงโกหก " ไอ้ไกด์บอก แล้วจ้องหน้าผม ผมก็หันหน้าหนีอีก ซึ่งนั่นยิ่งทำให้มันสงสัยหนักกว่าเก่าเลย
" งั้น วันนั้นมึงทำอะไร รึมึงออกไปกะคนอื่น " มันคาดคั้นผมเหมือนกะที่ผมทำกะมันมะกี๊เปี๊ยบเลย  แย๊กกกก.....
" ก็ ๆ ...ไม่ได้ทำไรเว้ยย....กู..อยู่บ้าน แหม จะไปกะใครล้ามึงก็ หน้าตากูแบบนี้จะมีใครมาเสนอตัวไปด้วย มึงบ้าป๊าว..... "  ผมตอบมันด้วยเสียงสู๊ง สูง  เป็นใครฟังก็ต้องรู้ว่ามีพิรุธแน่ ๆ
" ก็กูไม่ได้ ออกไป กะใครจิง ๆ นี่หว่า แต่กูไปเจอรักที่โน่นว่ะ " ผมคิดในใจ 555+
" กูไม่เชื่อ ต้องมีอะไรแน่ ๆ เลยใช่มะ " ไอ้ไกด์มันพูด
" เอ๊ะ บอกว่าไม่มีก็ไม่มีดิ มึงจะถามกูหาพระแสงของ้าวอะไรเนี่ย " ผมถามมัน ไม่ได้โกรธนะคับ แต่มันร้อนผ่าวที่หน้าอะ
" เออ ก็ได้ " ไอ้ไกด์มันปล่อยมือผม  " กูไม่ถามก็ได้  กูมันไม่มีความหมายกะมึงแล้วนี่ " มันพูดแบบงอน ๆ แล้วหันหลังให้ผมอีก ผมนึก " เห้อ กลายเป็นงอลกันหนักเข้าไปอีก  จะง้อมันไงดีวะ
พอเย็น มันกลับบ้าน ไม่บ๊ายบาย ผมสักคำอะ   ผมก็คิดมากอีกดิ ปกติมันไม่ใช่คนขี้งอล คิดเล็กคิดน้อยอะไรขนาดนี้อะ เอ๊ะ มันยังไงกันเนี่ย  ด้วยความเป็นห่วง ผมก็กดโทรศัพย์หามันคับ 
" มีไร "  มันนถามเมื่อรับสาย ทำเสียงเหมือนรำคาญผม
" นี่ ๆ อุตส่าห์โทรมาหา ยังมาทำเสียงกวนตีนอีก เด๋วเหอะมึง มึงเลิกงอลซะทีเหอะ กูขี้เกียจง้อแล้วนะ " ผมบอก สุดจะทนละ อะไรกันนักหนา เลยเผลอหลุดปากไป
" ก็ไม่ต้องมาง้อเดะ ใครใช้ล่ะ " มันพูดแบบเหมือนแดกดันผมอะ
" โอเค กูผิดเองแหละ จากนี้นะเว้ย กูจะไม่ห่วงมึงแล้ว " ผมพูดแบบเสียงดังระยะสุดท้าย( เกือบจะตะโกน )ใส่หูโทรศัพย์
" เหร๊ออ มึงเคยเป็นห่วงกูตั้งกะเมื่อไหร่วะ กูละอยากหัวร่อว่ะ ถ้ามึงห่วงกูจิงทำไมมึงไม่โทรหากูวะ มึงรู้มั้ยว่ากูอะ เจ็บปวดแค่ไหน " มันเองก็เสียงดังเหมือนกัน
ผมอ้าปากค้าง  " ห๊ะ นี่มึงวกมาเรื่องนี้อีกแล้วหรอ แค่กูไม่ไปดูหนังกะมึงแค่เนี๊ยะ มันหนักหนาสาหัสมากเลยเหรอวะ ห๊ะ "
" มันคงไม่หนักหนาสาหัสหรอก ถ้าเกิดว่ามึงพูดความจริงกะกู " มันพูด เสียงมันเหมือนจะร้องไห้เลย ชักท่าไม่ดีแล้ว
" กูไปโกหกอะไรมึงตอนไหน " ผมรีบถาม
" ตอนวิชา วิทย์ไง กูถามมึงว่า มึงไปไหนกะใครรึป่าว แล้วไปกะใคร มึงโกหกกูหมดเลย " 
ผมกลืนน้ำลายดังเอื๊อกอะคับ
" มึง...หมายความ.....ว่ายังไง " ผมถามเสียงอ่อย
" ฮึ มึงจำได้มั้ย วันนั้นอะที่กูไปดูหนัง กูก็ไปดูที่โรงเดียวกะมึงน่ะแหละ มึงเห็นไอ้คนอ้วน ๆ ดำ ๆ ที่หน้าตาคล้าย ๆ ปลาช่อนอะเมซอน ปะล่ะ เหนผู้หญิงที่เดินอยู่ข้าง ๆ มันไหม ไอ้อ้วนนั่นหละ คือเพื่อนของน้องที่กูไปดูหนังด้วย น้องเค้าเดินไปทักเพื่อนเค้า แล้วกูก็เดินตามมาหาน้องเค้าที่ยืนอยู่กะไอ้อ้วนนั่นทีหลัง มึงคงไม่ทันเห็นสินะ ใช่สิ ตอนนั้นมึงคงไม่สนใจมองอะไรทั้งสิ้น นอกจากไอ้เด็กนั่นอะ เห็นเข้าไปยืนคุยกะมันตั้งนานสองนาน  ติดใจมันเหรอไงวะ ก็คงงั้นหละว่ะ อย่างมึงอะ... ไงล่ะมึง ไม่คิดว่ากูจะรู้จะเห็นทั้งหมดละเดะ ทีนี้รู้ยังว่ากูโกรธไร  กูอะไม่เคยหลอกไรมึงเลย มีไรกูก็บอกมึง แต่ดูที่มึงทำกะกูดิ "
มันใส่ผมเป็นชุดอะคับ ผมก็ยืนอึ้งอยู่นั่นหละ จนมันพูดจบผมจึงได้สติ เสียงมันเหมือนน้อยใจอย่างแรงคับ
" เอ่อ........... "  ผมพูดอย่างยากลำบาก มันตื้อไปหมด ไม่รู้จะพูดไรดี ผมนึกถึงทุกอย่างที่ผมทำ ภาพทุกอย่างมันหมุนย้อนเข้ามาในหัวผมเหมือนม้วนฟิล์มม้วนยาวที่เล่นไปแล้ว ๆ จู่ ๆ ก็หมุนย้อนกลับมา  มันจุกอะคับ ราวกับโดนต่อยโดยนักมวยรุ่นเฮฟวี่เวท  ขอบอกว่าอายมากเลยที่โดนด่าแบบทะลุทะลวงแบบนี้
" มึงไม่ต้องพูดแล้ว กูรู้ กูเข้าใจทุกอย่าง อย่าโกหกกูให้กูข้ำใจอีกเลยว่ะ วันนี้กูเหนื่อยมากเลย แค่นี้ก่อนนะ .......... ตู๊ด ๆ ๆ "  แล้วมันก็วางหูใส่ผม
                           
                              ผมถึงกะทรุดลงนั่งกะฟุตบาท  เอามือขยี้หัว โถ่เอ้ย... ทำไมชีวิตต้องเปนแบบนี้เนี่ย น้ำตาผมไหลออกมาเมื่อนึกไรไม่ออก  ยังไงก็ตามผมพยามทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ผมรู้แล้วว่าทำไมไอ้ไกด์มันไม่พูดกะผม ทำไมมันงอลผมแบบที่ไม่เคยงอลใครคนอื่นแบบนี้เลย  ผมนึกถึงหัวอกมันแล้วก็สงสารมันขึ้นมา " ถ้ากูเปนมึงกูก็คงจะโกรธ จิง ๆ ว่ะ "  ผมพูดออกมาเบา ๆ ผมไม่คิดเลยจิง ๆ ว่ามันจะออกมาเป็นแบบนี้  ไม่เคยคาดคิดจริง ๆ คับ  ใครจะไปรู้อะคับว่าการที่เราประชดชีวิตโดยออกไปดูหนังคนเดียว และการที่ผมไปช่วยเด็กคนนึงหาของที่ทำหาย  มันจะนำพาไปสู่เรื่องยุ่ง ๆ แบบนี้  ตอนนั้นผมทำไรไม่ถูกเลยกลับบ้าน ตอนก่อนนอนผมหยิบมือถือขี้มา ตอนแรกกะจะโทรไปหาไอ้ไกด์เพื่อขอโทษมันกะสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดอะคับ  แต่ก็นะ  ผมไม่กล้าอะ มันยังไงบอกไม่ถูก รู้แค่ไม่กล้าโทรคัฟ   ผมก็เลยออนเอ็มเพื่อขอคำปรึกษาจากใครบางคน พอออนปุ๊ป ผมก็เห็นไอ้ไกด์คับ มันออนอยู่ แถมข้อความส่วนตัวมันอะดิคับ ทำให้ผมจี๊ด " โดนสวมเขา  เศร้าสัส ๆ "  ดูมันตั้งดิคับ  กระทบผมอะ อ๊อยยยย กูขอโทษ  ผมเลยทักมัน " ดี เอ้ย กูขอโทษนะเว้ย "  พอผมส่งข้อความไป สักพัก มันออฟไลน์เฉยเลย ดูดิ ท่าจะโกรธจิงแฮะ  เรื่องยาวแน่เลย   ผมก็เลยปรึกษาเพื่อน ๆ พี่ ที่เป็นเกย์และไม่ใช่   ก็มีแต่คนบอกผมว่า " ไอ้เพื่อนน้องอะมันต้องคิดไรกะนเองแน่ ๆ เลยทีเดียวเชียวนะจะบอกให้ ไม่งั้นเค้าไม่มาใส่ใจ มานั่งงอลนอนงอลแบบนี้หรอก "  ผมก็ว่าท่าจะจริงแฮะ   วู๊ ไอ้บ้าเอ้ย ตอนผมรักมัน ๆ ก็ทำไม่สนใจผม  แต่พอผมจะมีใหม่เนี่ย  มันก็มาทำแบบนี้ มึงจะเอาไงกันแน่วะ มึงมารักอะไรกันตอนนี้เนี่ย  ผมนั่งคร่ำครวญอยู่นาน   ในที่สุดผมก็โทรไปหาน้องตูนครับ แล้วก็เล่าให้ฟังย่อ ๆ   น้องเค้าฟังแล้วก็บอก
" ทำไมอะพี่ ทำไมเพื่อนพี่ต้องโมโหพี่ด้วยล่ะ  เอางี้ " น้องเขาบอกอย่างแมน ๆ
" เอาไงน้อง " ผมถาม
" เอาเบอร์พี่คนนั้นมา เด๋วผมโทรไปเคลียร์ให้ พี่ ๆ จะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน "
ผมบอก " อย่าดีกว่า เด๋วจะเป็นเรื่องอะดิตูน "  ผมบอกเสียงเครียด ๆ
" พี่ก็อย่าคิดมากเลย เด๋วก็คงหายละมั้งนะ " แล้วน้องเค้าก็ขวนผมคุยต่ออย่างที่เคย แต่ผมบอก
" แค่นี้ก่อนนะคับ วันนี้พี่เหนื่อยอะ ( จะไม่เหนื่อยได้ไงฟระ ก็เล่นสงครามประสาทกันมาทั้งวัน 555 )
" คับ ๆ ว่าง ๆ ก็ปรึกษาได้นะคับพี่  " 
" เออ "  ผมบอก
  แหม ผมนึกในใจ จะให้คำปรึกษาผม ตัวเองยังขอคำปรึกษาผมไม่เว้นแต่ละวัน ชิ แต่ก็น่ารักดีอะคับ 555+  แล้วผมก็นอน
                            วันต่อมา ไอ้ไกด์ยังคงเงียบขรึมกะผมเหมือนเคย  แต่คราวนี้ท่าจะหนักกว่าเก่าอีกครับ ก็มันเล่นสลับที่กะเพื่อนอีกคนนึง แล้วย้ายไปนั่งซะไกลผมเลยอะคับ  เลยยิ่งทำให้ทั้งห้องเฝ้าสังเกตุพฤติกรรมของผมกะไอ้ไกด์ราวกับ กลุ่มพันธมิตร กับ น ป ช ยังไงยังงั้นเลยครับ 555+  ส่วนตัวแล้วเนี่ย ผมก็รู้สึกผิดมากเหมือนกันนะครับ ผมก็เลยตามใจมัน มันอยากทำไรทำไป ถ้ามันสบายใจ  อันที่จิงเราห่างกันสักพักก็คงจะดีเหมือนกัน เผื่อว่า ทั้งมันและผมจะได้คิดอะไร ๆ และลองเปลี่ยนมุมมองดูบ้าง   เวลาผ่านไป  ความสัมพันธ์ของผมกะน้องตูนดูท่าจะเจริญขึ้นเรื่อย ๆ  ส่วนความสัมพันธ์ของผมกะไอ้ไกด์นั้นดูเหมือนจะคงที่ หรือ อาจจะ ค่อย ๆ ถดถอยลงไปนิดนึงมั้งคับ  แต่ก็อย่างว่า คนอยู่ห้องเดียวกันนิคับ ก็มีเรื่องให้ผมกะไอ้ไกด์ต้องคุยกันอย่างเลี่ยงไม่ได้อยู่บ่อย ๆ   ผมก็คุยกะมันดีนะคับ แต่มันนี่สิ คุยกะผมแบบ ถามคำตอบคำเลย  เพื่อน ๆ ก็พยยามช่วยให้ผมกะมันเข้าใจกันและกลับมาเป็นเพื่อนรักกันเหมือเดิม  แต่ก็มิได้นำพา... จนกระทั่ง    เมื่อทางโรงเรียนมีกิจกรรมเข้าค่ายขึ้นมาน่ะคับ ทุกคนต้องไป ไม่งั้นกิจกรรมจะไม่ผ่าน คนที่เคยผ่าน ม ต้นมาแล้วคงเข้าใจนะคับว่า กิจกรรมน่ะค่อนข้างเยอะพอสมควร แต่พอขึ้นม ปลายแล้วกิจกรรมจะน้อยเพราะต้องคอยติวหนังสือเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาลัย  ( ว่าไปนั่น )  ซึ่งผมก็ต้องไปอะนะคับ
จะบอกว่าวันที่ต้องไปเป็นวันจันทร์คับ ดังนั้นวันเสาร์ก่อนจะถึงวันไป ผมเลยนัดน้องตูนมาเจอกันที่ห้างสรรพสินค้าที่เราเจอกันครั้งแรกอะคับ น้องเค้าก็ตกลง 555+  โดยไม่มีใครรู้ว่าผมจะไป  ผมอำพ่อว่าจะไปติวหนังสือตามที่เคยโกหกปูทางเอาไว้ ( ร้ายไหมล่ะคัฟ )  วันนี้ผมแต่งตัวเนี๊ยบซะจนพ่อทักว่า " นี่จะไปออกเดทหรือจะไปติวหนังสือเนี่ยพ่อคู๊ณณ "  ซึ่งผมมองตัวเองแล้วทุกอย่างเหมือนกะคนจะไปออกเดทเพียงแต่ผิดที่ว่าในกระเป๋าสะพายมีหนังสืออยู่ แค่นั้นเองหละคับ 55
                            ผมไปถึงที่นั่นก่อนเที่ยง เรานัดกันไว้ประมาณเที่ยงครึ่ง ผมก็เลยฆ่าเวลาด้วยการเดินไปอ่านหนังสือในร้านซีเอ็ดอะครับ  อ่านเพลิน ๆ โทรศัพย์ก็ดัง น้องตูนโทรมาแหนะคับ " ฮัลโหล อยู่ไหนอะ " ผมถาม
" ผมจะถึงแล้วพี่ ๆ มายืนรอผมเลย "  น้องเค้าบอก ท่าทางจะอยู่แถวทางเข้า เพราะมีเสียงประชาสัมพันธ์
" ได้ ๆ "  ผมตอบ
แล้วผมก็ออกจากร้านหนังสือ แวะเข้าห้องน้ำ แต่งตัวให้ดูดีที่สุด แล้วก็ไปพบน้องเค้า   ผมไปถึงน้องเค้าก็ยังไม่มาเลย ผมเลยเดินไปแอบ แล้วรอดูน้องเค้า อิ ๆ   สักพักน้องเค้าเดินมาคบ วันนี้น้องเค้าแต่งตัวได้เท่ห์โดนใจผมมากเลยคับ ผมสั้น ๆ แต่ก็ดูดีไปอีกแบบ  หน้า ใส ๆ แบบไม่ต้องมีเครื่องสำอางมาแต่งเติม ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อน่าสัมผัส  คิ้วเข้ม จมูกโด่ง ตากลมโต หุ่นสมาร์ท  ผมดูแล้วก็ถอนหายใจเบา ๆ " เห้อ ถ้าพี่ได้ละก็ พี่จะไม่ทิ้งเลยน้องเอ๋ย "  ผมมองน้องเค้าเดินมาจนถึงจุดนัดพบ น้องเค้าไม่ห็นผม เค้าก็มองหาดิคับ หน้าตาน้องเขาตอนเหวอ ๆ ชะเง้อคอมองหาผมนี่ก็ดูน่ารักดีนิ 55 นึกในใจ จะมีเด็กรูปร่างหน้าตาดี นิสัยน่ารักมาชะเง้อคอรอผมแบบนี้สักกี่คนนะในชีวิต น้องเค้ากดมือถือหาผม
" ฮัลโหล พี่แอ๊คอยู่ไหนคัฟ ผมมาถึงแล้วนะ " น้องเค้าถาม
" พี่อยู่แถวน้องแหละ ลองมองดูทางร้าน....ดิ "  ผมหลอกน้องเค้า
" ไหนอะ " น้องเค้าหันไปมองทางที่ผมบอก ซึ่งตรงกันข้าม แล้วผมก็รีบย่องมาทางด้านหลังน้องซึ่งกะลังคุยโทรศัพย์ว่า " ไหนอะ ๆ  ไม่เหนมี "
 ผมเข้าไปประชิดน้องเค้าทางด้านหลัง แล้วเอามือกอดเค้าเบา ๆ แบบไม่อายคน  พร้อมกับกระซิบที่ซอกคอว่า  " หาใครอยู่เหรอครับ "
น้งเค้าสะดุ้งคบแล้วหันมาแล้วก็ยิ้ม พี่อะ " เล่นไรเหนี่ยย "  555+
แหม ก็ผมคิดถึงน้องเค้านิคับ ถ้าไม่ทำแบบนี้แล้วผมจาได้กอดน้องตูนหรองัย 55
                            หลังจากนั้นผมก็พาน้องตูนไปกินเซเวนเซ่นที่ร้านโปรดของผมครับ  เรานั่งคุยกันอย่างมีความสุขพลางทานไอศกรีมไปด้วย  ไอ้ผมละอยากจะเข้าครัวไปต่อว่าพ่อครัวจังเลยว่า  " ไอศกรีมที่ผมสั่งอะมันรสมะนาวนี่  มากินตั้งหลายครั้งแล้วมันก็ออกเปรี้ยว ๆ นะคับ แต่ทำไมพอมากินวันนี้มันถึงได้หวานโคตร ๆ อะคับ หวานซะยิ่งกว่าเค้กช็อกโกแลตอีก 555+  ผมเชื่อว่าใคร ๆ หลายคนต้องอิจฉาผมแน่ ๆ เลยที่ผมได้มานั่งกินไอศกรีมไปมองหน้าหล่อ ๆ ของน้องเค้าไป เด็กอะไรไม่รู้ หล่อน่ารักเกินตัวจริง ๆ   ทำไปทำมาไอศกรีมชักจะหวานน้อยกว่าใบหน้าน้องเค้าซะแล้วดิคับ  พอถึงตอนจ่ายตังค์ เราก็เกี่ยงกันอีกอะคับ ว่าใครจะเป็นคนออกเงิน น้องตูนก็สุภาพบุรุษมาก บอกว่าจะออกให้  ผมก็บอกไม่เปนไร เด๋วผมเลี้ยงเอง  สรุปว่า สุดท้ายพอเป่ายิ้งฉุบกัน ผมชนะฮะ 555+  ผมเลยจ่ายเงินค่าไอศกรีม ทีนี้ มีเรื่องให้เราเกี่ยงกันต่อ 5555  คือว่า มันเหลือเศษ 20 บาท ผมจ่ายไป 130 แล้วผมไม่มีแบงค์ปลีก  คราวนี้น้องตูนรีบควักแบงค์ 20 ออกมาให้พนักงานอย่างรวดเร็วก่อนที่ผมจะทันทัดท้วง "  แฮ่ ๆ " น้องเค้ายิ้มกวน ๆ ใส่ผมเมื่อแซงผมจ่ายเงินได้อะคับ 
" ยังจะมายิ้มทำหน้าตี๋ใส่พี่อีก เด๋วปั๊ดตบให้เขี้ยวเจาะทะลุลักยิ้มเลย 55+ "  ผมพูดพร้อมกะเอามือไปขยี้ผมบนหัวน้องเค้าเล่น  แล้วเราก็เดินกอดบ่ากันออกมาจากร้านอย่างมีความสุขทั้งกายทั้งใจ
                                ช่วยเม้นให้กามลังใจผมด้วยนะคับ  ใครเม้นตอบขอให้เจอคนน่ารัก ๆ แบบน้องตูนคับ 55

[gameEE]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ยังมีต่อไหมคร๊าฟ   


ฃ่วยแบบที่เดียวหมดเลยได้มั้ย    มันคาใจ   



แล้วมันเป็นเรื่องจริงมั้ยคร๊าฟ....?

[moomine]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

โหะๆๆๆขอบคุณ แล้วจะได้ไหมอะครัฟ

[bread]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ชอบน่ะคนปากแดงๆ แต่เรื่องจริงแน่น่ะ

[Demigod of Men]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ทุกอย่างเป็นเรื่องจิงคราบบ  ยังมีต่อคับ ยังไม่จบ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างหากมีเวลาจะมาเล่าสูกันฟังใหม่ครับ  หากไม่สะดวกยังไงก็ขอโทษด้วยนะคราบบ ทีแรกผมจะย่อเอาตรงทีสำคัญ ๆ แต่กัวเด๋วอ่านแล้วงงเลยต้องขออภัยที่ยาวไปนิดนะคับ

[gameEE]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

คร๊าฟดีแล้วคร๊าฟ    ยิ่งอ่านยิ่งสนุก   ชอบๆๆๆๆ

[Demigod of Men]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

หลังจากออกจากร้านไอศกรีมแล้ว ผมกะน้องตูนก็กะจะไปร้านเกมคับ ร้านเกมที่ขายเกมคอม นะคับ ไม่ใช่ร้านเกมแบบไปนั่งเล่น  ระหว่างทางจะเดินไปร้านเกมจากร้านไอศกรีม เส้นทางที่สั้นที่สุด คือ ต้องเดินผ่านหน้าโรงหนังครับผม เมื่อผมเดินป่านมีบางอย่างทำให้ผมสะดุด( สะดุดทางความคิด ไม่ใช่สะดุดล้ม )  ความทรงจำบางอย่างแวบเข้ามาในหัวผม ทั้งเรื่อง วันที่เจอน้องตูนครั้งแรก ทั้งเรื่อง ที่ไอ้ไกด์พูดที่โรงเรียน มันทำให้ผมลังเลขึ้นมา ผมพูดกับตัวเองเบา ๆ ว่า " นี่เราทำถูกแล้วเหรอ "  น้องตูนเห็นผมหยุดเดิน แล้วทำหน้าลอย ๆ เลยเดินเข้ามาตบไหล่ผมแล้วถามว่า
"  เห้ย พี่ เปนไร จู่ ๆ ก็ใบ้กิน " 
ผมก็บอก " ไม่เป็นไร พี่คิดไรนิดหน่อย " รีบไปเหอะ เด๋วคนเยอะ  พอเราไปถึงร้านเกมเราก็ช่วยกันเลือกเกมที่อยากได้ คือเรา 2 คนขอบเกมบู๊เหมือนกัน แบบ เกมยิงปืน ไรแบบนี้ไง  พอตอนซื้อเราก็อกตังค์กัน 2 คน ( ไม่เถียงละ เหนื่อยว่ะ )
"  เกมมี 2 แผ่น แบ่งกันคนละครึ่งแผ่นนะเพ่ "  น้องตูนหยอกผม
" ไอ้บ้า "  เด๋วนี้เราสนิทกันถึงขนาดพูดจาแบบกันเองใส่กันได้ละ แต่น้องมันไม่ค่อยพูด ผมอะจะพูดใส่มัน "
" เอ้ย กลับกันยังอะ เย็นแล้วแหละ "  ผมถามพลางมองนาฬิกาข้อมือ
" จะกลับแล้วเหรอพี่ แล้วแต่พี่ ผมยังไงก็ได้ "  น้องเค้าก็บอก
" ตูน " ผมเรียกน้องเค้าแล้วมองหน้าน้องเค้าแบบซึ้ง ๆ  ไอ้ตูนมันก็งง ๆ กะอาการของผม
" อะไรพี่ " มันชะโงกหน้ามาใกล้ ๆ แล้วทำตาโต
" เด๋ว วันจันพี่จะไปเข้าค่ายละนา "
" โด่.... เอ้ย นึกว่าอะไร เหนทำหน้าจิงจัง " น้องเค้าบอกแล้วก็หัวเราะ
" แล้วพี่กลับวันไหนอะ "
" วันพุธตอนบ่าย ๆ " ผมบอก
" พี่คงคิดถึงน้องแย่เลย " ผมพูดแบบอ้อน ๆ
" แหวะ พี่ก็พูดเกินไป 555+ "  น้องเค้าพูด ผมก็ยิ้มคับ
                        แล้วเราก็กลับบ้านกัน เราไปรอรถกันที่ป้ายรถเมย์ แล้วก็พนันกันว่า รถใครจะมาก่อนกัน " ถ้ารถพี่มาก่อนน้องจะให้ไรพี่ล่ะ "  ผมท้าทาย น้องเค้าก็ยิ้ม ๆ แล้วทำมาดเท่ห์ " อะไรก็ด้ายย พี่ รีเควสมาเลย "  แล้วก็หัวเราะ  ผมนึกในใจ " มึงพูดเองนะ " แล้วผมก็แสยะยิ้ม  ต่อมา รถผมมาก่อนจิง ๆ ด้วย " นี่ไง รถพี่มาแล้ว  น้องต้องทำตามสัญญา "  ไอ้น้องมันก็ทำหน้าเซง แต่ก็ฝืนยิ้ม " ได้เลยพี่ ทำราย ว่ามา "  ผมบอก " ไว้นึกออกแล้วจะบอก ครั้งนี้ติดไว้ก่อนนะน้องง "  แล้วผมก็กระโดดขึ้นรถไป ก่อนรถจะออกผมก็บ๊าย บาย น้องเค้าอะคับ  ฮู้  รุสึกมีฟามสุขจิง จิ๊งง
                  ระหว่างนั่งรถมานั้นที่นั่งข้าง ๆ ผมมีพี่คนนึงมานั่งคับ ตอนแรกผมก็ไม่สนใจไร นั่งมองหน้าต่างไปเรื่อย ผมไม่รู้กระทั่งว่า คนที่เพิ่งมานั่งข้างผมน่ะ ญ หรือ ช ด้วยซ้ำ ระหว่างทาง รถมันก็มีโยกเยกดิคับ เอียงซ้าย ป่ายขวา ของมันไป  ผมก็รู้สึก เหมือนมีอะไรมาชนที่ไหล่( ผมนั่งหันหน้าเข้ากระจกหน้าต่าง )  แรก ๆ ก็ชน ๆ เป็นระยะ ๆ  นาน ๆ เข้ามันไม่ชนแล้วคับผม มันเหมือนพิงมาเลยคับ ผมก็หันไปมอง อ้าว..... คนที่นั่งข้าง ๆ คนดิคับ เปน ช คับ อายุประมาณ 20 ต้น ๆ ตัดผมแบบทรงเกาหลีอะคับ นั่งก้มหน้าหลับแล้วเอียงมาพิงผม  ผมก็รำคาญอะคับ เลยค่อย ๆ เอาไหล่ดันให้พี่แกกลับไปนั่งตรง ๆ เผอิญวันนั้นคนน้อยด้วยคับ เลยไม่มีคนเห็น  ผมดันไปนึกในใจไป " นี่พี่เค้าไปอดหลับอดนอนที่ไหนมานี่ ถึงได้มา.....อุ แม่เจ้า "  เชื่อไหมคับ พอดันไปพี่เค้าก็เอียงขึ้นมาจากที่ก้มหน้าอยู่  หล่อมากคับ ไว้ผมทรงเกาหลี หน้าคมมากเลย คิ้วเข้ม มีไรหนวดเขียว ๆ ที่คาง ผมนึก " เห้ย แม่งหล่อว่ะ "   ทีนี้ผมก็เลยเนื้อเต้นเลย ฟ้าประทานว่ะ  ผมรึจะปล่อยให้พลาด  พี่เค้าก็ยังไม่ตื่นเลย สงสัยง่วงจิง  ผมก็เลยเปลี่ยนจากชมวิวข้างทางมาเป็นชมของฟรีข้าง ๆ ดีกว่าครับ 555+ ผมเขยิบเข้าไปใกล้ ๆ พี่เค้าคับ  แล้วรอจังหวะ  กึงง.... ว๊าว สำเร็จ  ในที่สุด รถก็เขย่าอีกครั้ง  ตามแผนเป๊ะ  ผมแกล้งทำเป็นหลับ แล้วเอียงเข้าไปซบพี่เค้าทันทีครับ พี่เค้าก็ซบผมเหมือนกัน  แถวคอแถวไหล่พี่เขาอ่างหอมอะคับ  ขนาดผมพี่เค้ายังหอม  ผมพยยามจะเอาหน้าซุกเข้าไปตรงซอกคอเค้า แต่ว่าผมกลัวเค้าตื่น เลยซบอยู่แค่ไหล่  แล้วผมก็ทำเนียนเป็นหลับอยู่
                           แต่แล้วสายตาของผมก็มองไปเห็น ตรงเป้าที่เค้าคับ เค้าใส่กางเกงขาเดฟอะคับ ใคร ๆ ก็คงนึกออกนะคับว่าขาเดฟอะ มันฟิตมาก ทำให้เหนเป้าแน่น ๆ ของพี่แกเต็ม  ๆ  ( ว๊าว ๆ )  ผมค่อย ๆ ชักมือขึ้นมา  ตอนนั้นความอยากมันเต็มที่แล้วครับ  ผมค่อย ๆ เลื่อนมือไปทีละนิด ไปหาเป้าของพี่เค้าซึ่งกะลังตุงแน่นอยู่  ตาผมก็คอยชำเลืองดูพี่เค้าเป็นระยะ ๆ ว่าตื่นป่าว ( ไม่อยากโดนทีนอะคับ )  พี่เค้าก็ยังเฉย มีบิดตัวนิดนึง  ในที่สุด มือผมก็ไหลไปอยู่ที่หัวเข็มขัดพี่เค้าคับ  ผมค่อย ๆ เอาปลายนิ้วชี้กะนิเวกลาง ลูบไปลูบมาตรงกลางเป้าพี่เค้าเลยคับ แล้วจาก 2 นิ้วก็ตามไปทั้งมือ ค่อย ๆ นาบไปเบา ๆ  ตอนนั้นผมตื่นเต้นมากครับ ปากเปิกแห้งไปหมดจิง ๆ รุสึกว่าลมหายใจพี่เค้าขัด ๆ เหมือนกันครับ  ผมนึกในใจ " อย่าเพิ่งตื่นมานะเว้ย ไม่งั้นกูตายแน่ ๆ "  ผมลูบไปมา  มันแข็งมากครับ  ตอนนั้นเคผมโด่ขึ้นมาเหมือนกันครับ ไม่ได้ว่าวมาหลายวันละ  คนกะลังลูบคลำอย่างมันส์มืทอ ผมก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เพราะว่า..............
              คนตรวจตั๋วเดินมาตรวจตั๋วอะคับ  ผมรีบชักมืออก แล้วรีบทำเป็นเพิ่งตื่นแล้งบิดขี้เกียจ  ( เกือบไปแล้วกรู ) พอดีเค้าเดินมาตรวจตั๋ว ผมก็ให้เค้าตรวจและหวังว่าเค้าคงจะไม่เห็นอะไรนะครับ แต่อยากจะบอกว่า คนตรวจตั๋วเค้ามองหน้าผมแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รุอะคับ  ผมว่าเค้าเห็นแน่เลย  พี่คนนั้เค้าก็ตื่นคับ  ผมพยยามหลบหน้าเค้า ไม่รุเค้ารู้ป่าวนะคับ แต่ผมทำเป็นนอนต่อ เค้าเลยไม่พูดไร  ผมเลยแกล้งหลับต่อมาจนถึงป้ายที่ผมจะลง   พอผมจะลง ผมลุกขึ้นแล้วจะออก เค้าไม่ยอมให้ผมออกอะ  แถมมองหน้าผมอีก จนผมต้องบอกว่า
" ขอทางด้วยครับ "  เค้าถึงจะยอมหลีกตัวให้  ผมรีบลงเลยครับ ไม่รุว่าหากช้าจะเกิดไรขึ้นรึป่าว  ทุกคนว่าเค้ารู้ไหมอะคับ  มีต่อคับ

[gameEE]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เจ้าชู้จิงๆ  อิอิ  หลายใจแน่ๆเลย   



รอฟังต่อนะคร๊าฟ