พิมพ์

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

บทที่ 8 : ถ้ามึงไปกูจะฆ่ามึง [แอร๊ยส์]

ผมกลับมานั่งที่โต๊ะด้วยสายตาที่เศร้าสร้อย จนอาจจะผิดสังเกตุ
“มึงเป็นอะไรไอ้เจต แล้วไอ้แม็กละไปไหน”
“ไปหาเรื่องทะเลาะวิวาท”
“อือ ดีช่างมันเถอะงานอดิเรกมัน”
“อือ” ผมก็นั่งคุยกับเพื่อนไปเรื่อย ๆ แต่ในใจยังคิดถึงแม็กอยู่ซักครึ่งชั่วโมงได้ แม็กก็กลับมานั่งข้าง ๆ ผม
“อ้าวแม็ก มาแล้วเหรอ” ดีใจจัง ไหนขอมองให้ทั่วตัวหน่อย มีอะไรเสียหายไปบ้าง ไอ้นั้นยังอยู่ไหม(ลามกอีกแล้วกู) ไม่มีรอยอะไรเลย ปากไม่แตก หัวไม่โน เหลือแต่ตรงนั้นคืนนี้ค่อยตรวจสอบ จะมีแต่สีหน้าเท่านั้นที่ดูไม่ค่อยสบอารมณ์
“แม็กไปไหนมาคะ” นังเอ๋สารแน่มาอีกละ
“ไปหาเพื่อนมาครับ”
“แม้หายไปนานคิดถึง ๆ” ความตอแหลนี้พุ่งขึ้น200%เชียวนะ
“ก็ตอนนี้ก็มานั่งแล้วงัยครับ คุณเอ๋จะได้ไม่คิดถึงแล้ว” นี้ก็อีกคนไม่แพ้นังเอ๋เลย
“ไม่เป็นไรนะ”
“ไม่ ไปไม่ทัน ไปถึงพวกมันก็ตีกันเสร็จละ ไม่น่าเลย ไม่งั้นละมันส์กว่านี้” ไอ้ซาดิสเอ๊ย
“ก็ดีแล้วไงแม็กจะได้ไม่เป็นอะไร” แม็กหันมายิ้มให้ผม อย่ายิ้มมากแม็กเดี๋ยวอดใจไม่ไหวนะ กระโดดจูบปากตอนนี้ซะหรอก ทานไปนานเท่าไรไม่ทราบที่ทราบคือไอ้เจตมึงเมาแล้วนะ แม็กหันมามองผมตลอดเวลา
“มึงนะเบา ๆ หน่อย เมาเกินไปแล้วนะ”
“ไม่เป็นไร”
“อือ กูจะรอดู” จนเวลาผ่านไปและผ่านไป จากเมานิดหน่อยกลายเป็นเมามาก จนไม่ไหวแล้ว ผมเข้าไปบอกไอ้วัดว่าจะกลับแล้ว
ผมเดินโซซัดโซเซอกมาจากร้านโดยมีแม็กเดินตามหลัง จะประคองหน่อยก็ไม่ได้ ผมแกล้งเดินไปผิงเสากะว่ายังไงแม็กก็ต้องเข้ามาถาม ผิดคาดครับ แม็กเดินตัวปลิวผ่านผมไปเลย อะไรวะ น้อยใจแล้วนะ แม็กเดินไปถึงมอไซด์แล้วนั่งรอ ผมค่อย ๆ เดินเข้าไป
“มึงมานั่งข้างหน้านี้”
“ไม่เอา เราจะนั่งซ้อนท้าย”
“กูบอกให้ให้มานั่งข้างหน้าก็ข้างหน้าสิ หรือว่าอยากได้เลือด” นั่งก็นั่งวะชอบขู่อย่างเงี๊ยะ ไม่รู้ว่าคนมันน้อยใจอยู่ ผมเข้ามานั่งแล้วแม็กก็บึ่งออกไป
“มึงจะกินอะไรไหม” ผมไม่ตอบส่ายหัวอย่างเดียว อ้อนกูบ้างสิ
“ดี กูซื้อห้ามมึงกิน” เป็นงั้นไป ทำอะไรไม่เคยถูกเลย
แม็กมาแวะที่ เซเว่น พอจอดเด็ก ๆ ในร้านเห็นผมนั่งข้างหน้าโดยมีแม็กขี่ ก็ยิ้มออกมา ทำไมแฟนกูกอดจะทำไม
“มึงรอกูตรงนี้ หรือมึงจะเข้าไปด้วย” ผมก็ส่ายหัวเหมือนเดิม แม็กเดินจ้ำ ๆ ๆ เข้าในเซเว่น เลือกซื้อนั้นเลือกซื้อนี้แล้วก็ออกมา
“มึงถือไว้” แม็กส่ง ของให้ผมถือไว้ จนกลับมาถึงหอของแม็กแม็กก็เอาถุงไปแกะมีน้ำส้ม มีฮ็อทด็อก ผมไม่สนใจแล้วเมา+งอน คลานไปนอนดีกว่ากำลังจะเคลิ้มหลับแม็กก็เข้ามาดึงผมลุกขึ้น
“มึงอย่าเพิ่งนอนลุกมาก่อน”
“อะไร ไม่เอานะ เมาไม่อยากเอา”
“มึงนะทะลึ่งกูให้มึงลุกมากินน้ำส้มก่อน พรุ่งนี้มึงตื่นมาจะไม่ได้ปวดหัวมาก แดกมากนะมึง แล้วว่าไม่เป็นอะไร ให้กูเป็นห่วงอีก” แอบดีใจเล็ก ๆ ได้ยินอย่างนี้ก็หายงอนแล้วแต่ก่อนที่จะได้กินน้ำส้มกระเพาะจองผมมันก็บอกว่าอยากเอา
ของเก่าออกทางปาก ผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ
“โอ๊ก......” ทรมารมากกระเพาะมันเหมือนถูกบีบ จนไม่มีอะไรจะออกมาอีก แม็กเขามาลูบหลังผมขึ้นลงพร้อมกับบ่นไปด้วย
“ กูว่าแล้ว มึงต้องอ้วก” ผมอ้วกจนไม่มีแรงจะลุกขึ้น แม็กดึงตัวผมขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าผมออก ที่จริงก็มีแรงอยู่บ้างแต่อยากรู้ว่าแม็กจะทำยังไงอีกก็เลยปล่อย พอแม็กแก้ผ้าผมหมดพาผมมาอาบน้ำให้ผมบ้วนปาก แม็กเช็ดตัวให้ผมเรียบร้อยแล้วจึงประคองผมมาที่เตียง แม็กค่อย ๆ หย่อนตัวผมลงนอนรู้สึกค่อยยังชั่ว แม็กนั่งมองหน้าอยู่นาน
“แม็กมองอารัยไม่เคยเห็นคนเหรอ” แม็กก้มลงจูบปากผมแทนคำตอบ หลังจากนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ไหวเมาผมหลับไปจนเช้าโดยมีแม็กยังกอดผมไว้ในอ้อมแขน
กะว่าจะอ้อมตัวไปจูบปากซักหน่อย แต่ปวดหัวจังเลย ผมจึงเรียกแม็กให้ตื่น
“แม็ก ๆ ” แม็กลืมตาขึ้นมอง
“เราปวดหัวมียาพาราไหม”
“กูว่าแล้ว เดี๋ยวกูเอาให้” แม็กลุกไปหยิบยาพร้อมน้ำมาให้ผมกิน กำลังจะล้มตัวลงนอนโทรศัพท์แม็กก็ดังขึ้น แฒ้กรับสายแต่ผมไม่ค่อยได้ยินว่าใครโทรมาหรือยังไงจนแม็กคุยเสร็จก็บอกกับผม
“แม่กูเข้าโรงพยาบาล กูจะกลับบ้าน”
“เราไปด้วย”
“ไม่ต้อง”
“แต่เราจะไป เราอยากไปนะ ๆ ” สรุปแล้ววันนี้ผมก็ได้มาบ้านแม็กอีกจริง ๆ ว่าจะไปที่โรงพยาบาลแต่แม่แม็กกลับมาบ้านแล้ว จึงไม่ต้องไป พวกผมจึงมาที่บ้านของแม็กเลย
“สวัสดีคับแม่”
“สวัสดีจ๊ะลูกเจต”
“แม่ดีขึ้นหรือยังครับ”
“ดีขึ้นแล้วจ๊ะโรคคนแก่นะลูกไม่เป็นไรมาก”
“ครับ แต่ดูแม่ก็ดูสดใสขึ้นนะครับ ยังสวยเหมือนเดิม”
“ปากหวานนะลูกเจตเนี๊ยะ ถ้าแม่มีลูกพูดเพราะ ๆ อย่างลูกเจตจก็คงดี” ก็เป็นอยู่นี้งัยครับ แต่เป็นลูกสะใภ้นะ555 ผมปล่อยให้แม็กอยู่คุยกับแม่ข้างบนบ้าน ส่วนผมขออนุญาตเดินลงมาข้างล่าง ผมเดินเล่น ๆ ไปเรื่อย ๆ เลียบถนนในหมู่บ้านจนมาถึงบ้านหลังหนึ่งผมหันเข้าไปนั้นพัดนี้นา ผมจึงเดินเข้าไปทักทาย
“พัด จำเราได้ไหม”
“ได้สิชื่อเจตไช่ไหม” พร้อมกับยิ้มหวานๆ จากริมฝีปากของพัด
“ใช่แล้ว พัดจะไปไหนเหรอ”
“เราจะไปทุ่งนะเราจะเอาปุ๋ยไปหว่านในนานะ”
“เหรอ ดีดีเราขอไปด้วยสิ” ไม่ได้ร่านสวาทนะครับเพียงแต่อยากไปดูแค่นั้นเอง
“ได้สิ”
“งั้นเราไปบอกแม็กก่อนนะ”
“ไม่ต้องหรอกเรารีบไปเถอะเดี่ยวจะร้อนไปกว่านี้” เอายังไงดีเกิดไปแล้วไม่ได้บอกแม็กกลับมาซวยแน่กู แต่คงไปไม่นานมั้งผมจึงขึ้นซ้อนมอไซด์ของพัดออกไป บรรยากาศชนบทนี้มันสบายดีจริง ๆอากาศปวดหัวเมื่อเช้าก็ทุเลาลงบ้างแล้ว มาถึงที่หาของพัดผมก็เข้าไปนั่งพักบนห้างนา พัดขอตัวลงไปหว่านปุ๋ย ชายหนุ่มในชุดกางเกงสะแล็ค เสื้อยืดสีขาว พร้อมงอบ1ใบและอุปกรณ์ในการหว่านปุ๋ย ดู ๆ ก็ยิ่งน่ารัก พัดหว่านปุ๋ยอย่างขมักขะเม้น แต่ผมคงง่วงนอนเต็มที่จึงหลับไปนานเท่าไรจำความไม่ได้ ตื่นมาอีกทีก็ต้องสะดุ้งเพราะมีคนนอนข้าง ๆ พร้อมกับจ้องหน้าผมอยู่ พัดนั้นเอง อย่านะพัดเรายิ่งไม่ไว้ใจตัวเองอยู่ด้วย ผมรีบลุกขึ้นด้วยความอาย นี้จะค่ำแล้วนี้
“พัดรีบกลับเถอะ จะค่ำแล้ว”
“ได้ เย็นนี้ไปกินเหล้าที่บ้านนะ ชวนไอ้แม็กไปด้วย”
“ได้สิ” ผมซ้อนท้ายพัด จนมาถึงหมู่บ้านพัดขี่มาส่งผมจนถึงบ้านแม็ก นั้นอะไร นั้นอะไร เอะนั้นนะไร ใครเอาเจ้าแม่กาลีปางโกรธผัวมาไว้ที่หน้าบ้านแม็ก ไอ้เจตมึงลองกระพริบตาปรับเลนส์มึงดีดีสิว่าอะไรกันแน่ อุ่ย.....ตายห่าละกู นั้นแม็กนี้นา อยากจะบอกพัดว่าไปที่อื่นก่อนได้ไหม แต่ช้าไปพัดจอดที่หน้าบ้านแม็กพอดีแป๊ะ
“ไอ้แม็กวันนี้ไปกินเหล้าบ้านกูนะ กูชวนเจตไว้แล้ว” แม็กฟาดสายตามาทางผมทันทีที่กำลังก้าวลงจากรถพัด
“เอ่อ กูไปแน่”
“แล้วเจอกันนะ กูไปละ” แล้วพัดก็ขี้มอไซด์ออกไปเหลือไว้แต่ผมที่ตอนนี้เหมือนถูกมนตราอำนาจมืดของแม็กสะกดต์
ให้ยืนอยุ่กับที่ ตอนนี้แม้แต่น้ำลายของผมก็ไม่มีจะกลืน ใครก็ได้ช่วยหาน้ำให้กินหน่อยเถอะ แล้วแม็กก็หันหลังให้ผมพร้อมกับเดินขึ้นบ้านไปเลย อาการแบบนี้แหละยิ่งน่ากลัว ผมรีบเดินตามแม็กขึ้นไปบนบ้าน
“แม่ แม่เป็นยังไงบ้าง”
“แม่ไม่เป็นไรแล้วลูก”
“งั้นผมไปกินเหล้าบ้านไอ้พัดนะ”
“ไปเถอะลูก” แม็กรีบเดินลงไปผมก็ต้องรีบเดินตามลงไปตลอดทางทางเดินทาถึงบ้านพัด แม็กไม่พูดกับผมแม้แต่คำเดียว ผมก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไร แต่ทำไมแม็กไม่ถามอะไรเราเลยนะ สงสัยโกรธมาก ที่บ้านของพัดก็มีเพื่อน ๆ ของพัดมาถึงก่อนแต่กำลังฆ่าไก่กันแม็กก็เข้าไปช่วย ผมจึงมานั่งรออยู่ที่หน้าบ้าน แต่ก็สังเกตดูแม็กเป็นระยะ ๆ ผมก็รู้ว่าแม็กก็มองผมเป็นระยะเหมือนกันจนกับแก้ลมเรียบร้อยก็ถูกยกออกมาพร้อมสุราขา
วตรารวงข้าวเหมือนเคย (ทีหลังจะพกมาเอง) ทุกคนต่างจับจองที่นั่งกันจนครบเหลือผมกำลังจะไปแทรกนั่งข้าง ๆ แม็ก ผมค่อย ๆ นั่งลงข้าง ๆ แม็ก แม็กแลตามองนิดหน่อย ไอ้พัดเดินมาจากไหนก็ไม่ทราบก็มานั่งข้าง ๆ ผมไอ้พัดไม่รู้รึงัยว่าพายุกำลังจะมา แน่นอนว่าผมกินเหล้าขาวไปไม่กี่แก้วก็มึนแล้ว ส่วนแม็กยังปกติ ต่างคนก็ต่างเล่าเรื่องลามกบ้างเรื่องหญิงบ้างผมไม่ค่อยได้สนใจเพราะกลัวแต่แม็กจะยั
งโกรธอยู่
“แม็ก” ผมเริ่มบทสนทนา ไม่ไหวแล้วมันอึดอัดเหลือเกิน
“อะไร”
“แม็กโกรธเราเหรอ”
“อย่าสำคัญตัวผิดไป” ผมก้มหน้าลงซดเหล้าขาวต่อไป ฮือ ๆ อยากร้องไห้อีกแล้ว
“อะนี้น่องไก่ต้ม” พัดตัดหน่องไก่มาให้ผม โอ๊ย ๆ กูอยากจะบ้า ผมเงยหย้าขึ้นมองหน้าแม็กอีกครั้ง โอ้สวรรค์ ทำไมท่านต้องแกล้งข้าน้อยด้วย ตอนนี้หน้าแม็กเหมือนจอมมารอสุรกาย เหตุการณ์ชักจะไม่ค่อยดีไปกว่านี้ต้องหาทางแก้ไข
“ไม่เป็นไรพัดขอบใจมากพัดกินเถอะ” ผมตักหน่องไก่คืนให้พัด
“ไม่ได้เราตักให้แล้วต้องกินสิ” พัดตักหน่องไก่ขึ้นมาอีกแต่ไม่ได้เอาใส่จานผมแล้วแต่เอาใส่ปากผมแทน เห่อ ๆ ๆ กูตายแน่คืนนี้ ใครก็ได้ช่วยเอาไอ้พัดไปไว้ไกล ๆ หน่อยได้ไหม ใครมีคาถาให้หายตัวได้ไหมครับผมจะได้ท่องแล้วให้หายตัวไปเลย เหตุการณ์ก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ จนเหล้าหมดพัดยังชวนผมคุย ผมตอบบ้างไม่ตอบบ้าง กูรู้อย่างนี้ก็ไม่น่าไปกับไอ้พัดมันเลย แม็กยังไม่คุยอะไรกับผม จนถึงเวลากลับ แม็กลากับเพื่อน ๆ แล้วเดินออกไปเลย ผมรีบวิ่งตามออกไป
“เจตไว้มาเที่ยวอีกนะ” อือ ถ้ากูยังมีชีวิตรอดคืนนี้นะกูจะมาอีก ตามทางเดินกลับบ้านแม็กมืดมากแต่ยังทันเห็นแม็กผมวิ่งจนทันแม็กแล้วจับแขนแม็กไว้
“แม็ก” ผมเรียกแม็กแต่เหมือนไม่มีผลอะไรแม็กสะบัดแขนจนมือผมหลุด ผมหยุดแล้วตะโกนออกไป
"ไอ้แม็กมึงหยุดเดี๋ยวนี้” โอ้โห้พลังเหล้าขาวตรารวงข้าวฤทธิรุนแรงใช้ได้ ทำให้กูกล้าได้ขนาดนี้ ได้ผลแม็กหยุดเดินแล้วหันมาทางผม พร้อมกับเดินตรงดิ่งเข้ามาผม เป็นไงเป็นกัน
“แม็กเป็นเหี้ย อะไรหะไอ้หน้าจืด” พร้อมกับผลักผมจนล้มลง ด้วยแรงของแม็กและคงด้วยฤทธิ์เหล้าทำให้ผมล้มลงอย่างแรง
“โอ๊ย” แม็กมีสีหน้าตกใจนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไร ผมลุกขึ้น มองหน้าแม็ก
“แล้วแม็กละเป็นอะไร ทำไมทำกับเราอย่างนี้”
“ใครทำอะไรมึง”
“มาผลักเราทำไม”
“ก็มึงจะหาเรื่องกู”
“ใครหาเรื่องแล้ววันนี้แม็กเป็นอะไรทำไมไม่พูดกับเรา เราอึดอัดนะ”
“กูนึกว่ามึงมีความสุข”
“ความสุขอะไร”
“ก็เห็นไปกับไอ้พัดมานี้ คงสำราญกันเต็มที่สินะ กินเหล้าตอนเย็นก็เอาอกเอาใจกันนี้” ผมเดินเข้าไปตบหน้าแม็กทันที เพี๊ยะ อู๊ยได้ฤทธิ์เหล้าขาวไปอีกนิดกูคงกระโดดถีบแม็กไปแล้ว แม็กมือขึ้นลูบหน้า ตัวเองไปนะ แม็กคงไม่อยากเชื่อว่าผมจะทำไปได้
“แม็กกำลังดูถูกเรานะ และกำลังดูถูกเพื่อนแม็กด้วย ทำไมแม็กไม่ถามเราละ ไหนแม็กบอกว่าถ้าเราไม่เข้าใจอะไรให้ถามแม็ก แต่ทำไมแม็กไม่ถามเราบ้างละ ว่าเรากับพัดไปไหน ไปทำอะไร แค่เห็นว่าเราไปกับพัดแล้วมาสรุปว่าเราต้องมีอะไรกับพัดอย่างนั้นเหรอ” กลั่นน้ำตาออกมาเลยไอ้เจต อย่างนั้นแหละ ไหลออกมาเยอะ ๆ ๆ แม็กยังไม่ปฏิกิริยาตอบโต้ไดได
“ได้ถ้าแม็กอยากให้เราเป็นแฟนพัดก็ได้ เราจะไปขอพัดเป็นแฟนคืนนี้แหละ จะได้รู้ไว้เลยว่าแม็กไม่เคยรักเรา”
“ถ้ามึงไปกูจะฆ่ามึง” 5555แม็กคนเดิมกลับมาแล้ว แม็กเดินเข้ามาจับแขนพร้อมกับดึงผมเข้าไปกอดผมซบหน้ากับอกของแม็ก
“กูกูกลัว กลัวมึงไม่รักกู ตอนนี้นอกจากแม่และมึงกูไม่มีใครแล้ว” แม็กค่อย ๆ ก้มลงมาจูบผมแต่สิ่งที่ผมได้สัมผัสอีกอย่าง แม็ก ๆ ๆ ร้องไห้เป็นไปได้งัย แม็กนี้นะจะร้องไห้ ก่อนที่อะไร ๆ จะเลยเถิดไปมากกว่านี้บนถนนของหมู่บ้าน แม็กลากผมกลับบ้าน เหมือนเดิมควายลากหนู ตัวผมปลิวไปตามแรงของแม็กจนมาถึงบ้านแม็กลากผมเข้าห้องทันที



พอแค่นี้ก่อนนะคับ  เด๋วมาต่อไหม่คับ  ขอบคุนที่ติดตามมาตลอดนะคับ

[yo-yo-yotin]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ชอบมากมากมากเลยอะคาฟ
ขอบคุงนะคาฟที่มาลงใหม่อะคาฟ

[BTS001!!]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ยิ่งอ่าน ยิ่งสนุก มากกกกกกกก คราบบบบบ
ขอบคุณนะคราบบบ ที่มาต่อให้
แต่ก็มาต่อให้อีกนะคราบบบ(อิ อิ)
ผมจะรออ่าน

[wavekab]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณครับอ่านแล้วสนุกดี

[zakuya]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[color=tealโอ๊ย ย ย ย  สนุกคราบบบ มาต่ออีกๆๆอารมณ์ค้างอแว้ว ว ว555+[/color][/font]

[cardkung]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

หนุกมากก  so funny

[cardkung]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบมาต่ออีกน้า

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt]ขอบคุนที่ติดตามนะบ เรื่องนี้ น่ารักมากๆๆๆๆๆ อยากให้อ่านกันคับ ชอบ ๆ มาก ๆ งุงิ
ต่อกันเรยดีกั่ว ลีลา เยอะม่ายดี 555[/size]

บทที่ 9 : เซ็กส์ครั้งแรก

แม็กเริ่มไซ้ที่ซอกคอไล่ขึ้นลงจนเสียวอย่างบอกไม่ถูก ขณะเดียวกันผมก็เริ่มที่จะปลดกางเกงของแม็กลงเพื่อให้ควยของแม็กเป็นอิสระ ตอนนี้ผมเป็นฝ่ายบุกบ้างผมเริ่มจูบไปที่หัวไล่มาที่ปากไล่ลงมาที่คอ ตอนนี้เหลือแต่เสื้อที่ยังเป็นอุปสรรคแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาผมถอดเสื้อแม็กออกอย่างรวดเร็
ว ทั้งจูบและเลียไปตามหัวนมของแม็กไล่มาตามหน้าท้องใช้ลิ้นวนที่บริเวณท้อง แม็กบิดตัวไปมา มีเสียงครางเบา ๆ ออกมาตลอดเวลา ผมเลื่อนต่ำมาจนถึงควยของแม็กที่ตอนนี้มันพร้อมรอการสัมผัสจากผมอยู่แล้ว ผมครอบปากลงไปอมเฉพาะส่วนหัวที่มันเบ่งบานคับปากมาก จากนั้นก็ใช้ลิ้นเลียวนเป็นวงกลม แม็กจับหัวผมไว้ปล้วกระแทกควยเข้ามาจนชนกับคอหอยผม จำต้องถอนปากออกก่อนไม่งั้นละตายแน่ ๆ แม็กก้มลงมองผมพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก ไม่รอช้าผมอมเข้าไปใหม่ทีนี้พอรู้จักหวะการโยกของแม็ก ผมทั้งผมทั้งดูด แม็กผลักผมลงนอนเสื้อผ้าผมถูกถอดออกไปแล้วแม็กเริ่มจูบปากผมช่างเป็นจูบที่หวานเหลือ
เกิน มือของแม็กลูบไล้ไปตามหัวผมที่แข็งเป็นไตของผมเนิ่นนานเท่าไรไม่ทราบ แต่มันช่างเป็นความสุขเหลือเกิน แม็กลุกไปหยิบอะไรซักอย่างมาเทใส่ฝามือแม็กแล้วมาทาที่ประตูหลังผมจากนั้นก็ทาที่ควย
ของแม็กได้กลิ่นก็ทราบว่าคงเป็นออย เอาละวะวันนี้กูตายแน่ แม็กยกก้นผมขึ้นแล้วเอาหมอนเข้ามารอง แยกขาผมออกจากกันแม็กเข้ามาอยู่ตรงข้างระหว่างขา แล้วค่อย ๆ เอาควยเข้าไป(ไม่ได้ใส่ถุงยางอย่าเอาเป็นตัวอย่างนะครับ เดี๋ยวติดเอดส์) ความเจ็บปวดเริ่มคืบคลานเข้ามาผมใช้มือแตะที่หน้าขาของแม็กเป็นสัญญาณว่าให้หยุดก่อน
แต่ตอนนี้อะไรคงห้ามพายุกามารมณ์ของแม็กได้แม็กยังตั้งหน้าตั้งตาส่งลำควยผ่านเข้าไป
ผมยิ่งเจ็บจนน้ำตาเล็ดออกมา ตัวผมเหมือนจะแยกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ จนมันเข้าไปจนสุดแม็กหยุดแช่คาไว้ ตอนนี้ผมหายไม่ค่อยออกมันเหมือนลมปราณผมมันไหลเวียนไม่ปกติ ผมกัดฟันไว้แน่แนมือผมจับแขนที่ยันพื้นที่นอนของแม็กไว้ แม็ก ค่อย ๆ ก้มลงมาจูบปาก จนผมรู้สึกดีขึ้นบ้างแม็กก็เริ่มโยก จังหวะการโยกของแม็กแต่ละครั้ง สร้างความเจ็บปวดแต่ก็ปนไปด้วยความเสียวที่ประหลาด ปากของแม็กก้ดูดและกัดไปตามหน้าอกและไหล่ผมทั้งเจ็บทั้งเสียว (พรุ่งนี้คงต้องใส่เสื้อปิดรอยอีกแปละ)แม็กโยกช้าเร็วสลับกันไป พร้อมกับใช้มือชักของผมไปด้วยตอนนี้ความเสียวมันมากกว่าความเจ็บปวด แม็กยิ่งชักเร็วขึ้นจนผมไม่สามารถทนได้อีก ผมกระฉูดน้ำรักออกมาอย่างมากมายพร้อมกับขมิบประตูหลังไปด้วยจนวินาทีสุดท้ายแม็กกระแ
ทกผมอย่างแรง2- 3ทีก็ยิงน้ำรักเข้าไปมันแรงจนผมรู้สึกเหมือนว่ามันจะไม่หยุดไหลแม็กก้มลงจูบผมอีกครั
้งแม็กยังไม่ยอมเอาควยออกจากประตูหลังของผม
“แม็กเอาออกก่อนเถอะ”
“ขออีกรอบนะ”
“ไม่เอาเราเจ็บเอาออกนะ” แม็กค่อย ถอนลำควยออกจากประตูหลังผม พอมันหลุดเท่านันแหละเหมือนผมมีชีวิตกลับมาอีกครั้งมันโล่งมาก ผมใช้มือลูบดูปรากฏว่ามีเลือดออกมาด้วย แม็กรีบไปหาผ้าเช็ดให้ผม
“ขอโทษนะ แรงไปหน่อย” โกรธไม่ลง ผมยิ้มให้แม็กแทนคำตอบ คืนนั้นเรานอนด้วยกันทั้งสภาพที่เปล่าเปลือย ตื่นเช้ามาแม็กและผมก็ลาแม่กลับ มาถึงแม็กก็พาผมมาที่หอใจคอจะไม่ให้กลับคอนโดเลยรึงัยนะ แต่คราวนี้ผมต้องซมด้วยพิษไข้หรือพิษควยก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ ๆ คือผมต้องนอนพักผ่อนที่หอของแม็กก็ใส่เสื้อผ้าของแม็กนั้นแหละครับ มีแม็กคอยดูแล เอายาหาข้าวให้ทาน ผมรู้สึกรักแม็กมากขึ้นถึงแม้บางครั้งยังติดนิสัยป่าเถื่อนอยู่บ้างก็ตาม ผมเป็นไข้อยู่ 2 วันก็กลับคอนโดส่วนการเรียนผมให้ไอ้วัดลาให้ ก็เหมือนเเดิมมันก็บ่นเรื่องผมคบกับแม็ก มันบอกว่าตั้งแต่ผมคบกับแม็กทำให้ผมขาดเรียนบ่อย แต่ก็ปล่อยมันบ่นไปเถอะ จนเข้าสู่การเรียนวันใหม่ผมมาเรียนตามปกติที่นั้นก็มีไอ้วัดมันรออยู่แล้ว
“มึงกูมีอะไรให้” พร้อมกับยื่นช่อดอกไม้ให้ผม
“เฮ้ย....หมายความว่างัยวะไอ้วัด มึงอย่าบอกนะว่ามึงชอบกู”
“ไอ้บ้า..กูไม่พิสวาสผู้ชายโว้ย”
“อ้าวงั้ยมึงเอามาให้กูทำไม”
“ใครว่ากูให้มึง มีคนฝากให้มึง”
“ผู้หญิงหรือว่า....”
“ผู้หญิงโว้ยผู้หญิง”
“เหรอชื่ออะไรวะ”
“ไม่ยอมบอกกูวะบอกแต่ฝากให้มึง”
“ ขอบใจ” ผมเอาช่อดอกไม้ไปเก็บไว้ในรถแล้วขึ้นเรียนตามปกติ
“เจต” ผมหันไปตามเสียง นังเอ๋
“มีอะไรเอ๋”
“เจอแม็กบ้างไหม” มายุ่งอะไรกับแฟนกรู
“เจอมีไร”
“ฝากความคิดถึงให้แม็กด้วยนะ บอกว่ามีสาวสุดสวยคนหนึ่งคิดถึงทุกลมหายใจ” กูอยากอ้วก
“เอ่อ เดี๋ยวจะบอกให้” มึงคงสมหวังหรอกนะนังเอ๋ ฮิฮิฮิ วันนี้ผมกลับมาถึงคอนโดค่ำหน่อยเพราะมีทำรายงานกับพวกไอ้วัด วันนี้แม็กก็เห็นโทรมาหาเลย เดี๋ยวกลับถึงคอนโดค่อยโทรหาผมกลับมาถึงคอนโดก็ไม่ลืมที่จะเอาดอกไม้ขึ้นมาด้วย ก็ดีใจนะมีคนมาชอบ แสดงว่าหน้าตาดีพอสมควร(แอบชมตัวเอง) ผมเดินขึ้นมาถึงห้อง นั้นแม็กนี้มายืนรอเราเหรอเนี๊ยะ
“แม็กมานานยัง”
“นานแล้ว”
“ทำไมไม่โทรหาละ”
“กูไม่อยากโทร กูอยากมาหามึงเลย เผื่อมึงแอบพาใครมาด้วย” คิดได้งัยเรื่องแบบเนี๊ยะ แม็กหันมามองช่อดอกไม้ในมือผม
“มีสาวเอาให้เรานะ”
“ใครถามมึง” อ้าวกรูผิดอีกแล้ว
“เปิดห้องสิกูหิวน้ำ” ไม่หวงเราซักนิดเหรอ นี้งัยมีคนให้ดอกไม้เรามานะ ผมประตูเข้าไปในห้องแม็กเดินไปนั่งที่โซฟา หิวน้ำไม่ใช่เหรอ ผมจึงไปเอาน้ำมาให้แม็ก
“ผึ้งมันมาหากูอีกแล้วนะ” ยังงั้นตอนนี้มึงยังไม่ต้องหวงกูนะ กูขอหวงมึงกับผึ้งก่อน
“อือ แล้วแม็กว่างัยละ”
“กูจะว่างัยละ กูมีมึงแล้วนี้” แอบยิ้มในใจ
“แต่แม็กไม่สงสารผึ้งเหรอ” ต้องแกล้งแหย่
“ไม่หรอก ถ้าไม่มีมึงก็อาจจะสงสาร” หัวใจพองโตเท่าบอลลูน
“แต่ไม่แน่” หัวใจแฟบเท่าเห็บหมา
“ถ้ามึงไม่รักกู” หัวใจกลับมาพองโต
“รักสิเรารักแม็กนะ”
“ตอแหล” อ้าวไอ้คุณพี่แม็ก เล่นกับหมา หมาเลียปากซะนี้
“พูดเล่น” เดี๋ยวนี้มีมุกนะ
“แม็ก”
“ฮือ”
“เราขออะไรแม็กได้ไหม”
“อะไร”
“ต่อไปแม็กพูดกับเราดีๆได้ไหม”
“อ้าวตอนนี้กูพูดไม่ดีเหรอ”
“ดี แต่งดคำว่ามึงกูได้ไหม เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นนะ”
“กูไม่เคยพูดอย่างอื่น มึงรับได้มึงก็รับ มึงรับไม่ได้ก็ไม่ต้องรับ” ใจร้ายที่สุด
“ช่างเถอะ ไม่ขออะไรละอยากพูดอะไรก็พูดเถอะ ออกไปทานข้าวกันเถอะนะ” ผมชวนแม็กออกไปทานข้าวไม่ต้องถามนะครับว่าเอารถใครไป หลังจากทานข้าวเรียบร้อยแม็กก็ชวนผมมานอนที่หอมีเหรอผมจะปฏิเสธ (อย่าคิดมากนะครับยังเจ็บไม่หาย) มาถึงที่หอแม็กเอะมีผู้หญิงยืนอยู่หน้าหอ้งแม็กนี้
“ผึ้ง” แม็กเอ่ยคำออกมาเบา ๆ แม้ตื้อเหลือเกินนะแม่นางนกขมิ้น ดู ๆไปก็น่ารักดีนี้เหมาะสมกับแม็กจัง อ้าวไอ้เจต ตื่น ๆ ยังไปเข้าข้างเขาอีก มันจะมาแย่งแม็กไปจากมึงนะ

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 10 : กูเป็นตัวอะไรสำหรับมึง

แม็กค่อย ๆ เดินขึ้นไปโดยมีผมเดินตามไปจนมาถึงหน้าประตูห้องดูผึ้งยิ้มแย็มเป็นพิเศษ
“แม็กไปไหนมาเหรอ เรามารอตั้งนานแล้วนะ”
“ไปรับเพื่อนมานะ” ทีกับแฟนเก่าละพูดเพราะเชียวทีกูละไม่เคยเลย
“ผึ้งมีอะไรเปล่า”
“เปล่าแค่แวะมาหาแม็กนะ” มาหาทำไม กลับไป กลับไป
“จะไม่เปิดประตูให้เราเข้าไปข้างในเหรอ” แม็กเปิดประตู ผึ้งเดินเข้าไปนั่งบนเตียง
“ห้องแม็กสะอาดขึ้นนะ เป็นคนขยันทำความสะอาดห้องตั้งแต่เมื่อไร” กูต่างหากละที่ทำนะ
“เปล่าหรอก”
“เปล่าแล้วใครมาทำให้ละ”
“แฟนเรานะ”
“ฮะ แม็กมีแฟนใหม่แล้วเหรอทำไมเราไม่รู้เลยละ”
“เพิ่งมีนะ”
“ไม่เห็นแนะนำให้เรารู้จักเลย”
“อือ เอาไว้วันหลังนะ” นี้ ๆ พวกคุณเธอทั้งหลายลืมไปแล้วหรือไงว่ามีคนอีกคนอยู่ในห้องนี้ ผมหันหน้าไปมองแม็ก
“ลืมแนะนำนี้เพื่อนเราชื่อเจต”
“สวัสดีคะ เรียนกับแม็กเหรอคะ”
“เปล่าครับผมเรียนคอมครับ”
“เหรอคะ” ทำไมกูจะเรียนคอมทำไม
“แม็กเราไปทานข้าวกันไหม”
“เรากินมาแล้ว”
“งั้นก็ไปเป็นเพื่อนเราหน่อยสินะ” นี้หูแตกรึงัยไม่ได้ยินที่แม็กพูดเหรอว่ากินแล้ว
“ก็ได้” ผมหันหน้าไปมองแม็กอีกครั้ง แต่เหมือนว่าจะไม่สามารถสร้างความสนใจให้กับแม็กได้
“ไปกินแถว ๆ นี้นะ เจตไปด้วยกันไหม” ขอบใจที่ยังหันมาถามนะ แต่จะไปหรือไม่ไปดีนะ ถ้าไปก็จะได้ขัดขวางเขาได้งัย เผื่อถ่านจะคุ แต่ถ้าไม่ไปก็ดีจะได้ไม่ต้องเห็นอะไรที่มันไม่อยากเห็น คิดสิคิดสิไอ้เจต
“ไม่ไปดีกว่า แม็กไปเถอะ”
“แน่ใจนะ” แม็กหันมาถามผมอีกครั้ง
“ไปเถอะ เราจะกลับละนะ” มึงคิดอะไรของมึงหะไอ้เจต ไอ้โง่ทำไมมึงไม่ตามไปเล่า แล้วนี้จะกลับจะทิ้งให้แม็กอยู่กับผึ้งเหรอ เดี๋ยวมันคาบไปแดกมานั่งร้องไห้หรอกมึงนะ
“ใครให้กลับ” แม็กตะคอกผม
“อยู่รอในห้องนี้แหละ เดี๋ยวมา อีกอย่างมึงจะกลับยังไงมึงมากับกู” เออ จริงแฮะ แล้วแม็กก็เดินลงไปกับผึ้ง ผมแอบมองผ่านบานกระจก เฮ้อ จริง ๆ นะออกจะเหมาะสมกันจัง สงสัยตอนเป็นแฟนกันคงรักกันมากนะสิ ผู้ชายก็หล่อ ผู้หญิงก็สวย ไปเข้าข้างเขาอีกละ ผมกลับมานั่งดูทีวีจนเวลาผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมง แม็กก็ยังไม่มาผมเริ่มหงุดหงิด เมื่อกี้ตามไปก็สิ้นเรื่อง ไอ้โง่เอ๊ย ไม่รู้จะทำยังไงผมก็กดรีโมททีวีเปลี่ยนช่องไปเปลี่ยนช่องมา ซักพักก็ได้ยินเสียงมอไซด์ของแม็กดังมาผมรีบกระโดดไปที่กระจกแอบมองลงไปผึ้งไม่ได้เข
้ามาด้วยนี้ ไปไหนนะ ช่างเถอะ ผมรีบกลับมานอนแกล้งทำเป็นหลับ ประตูห้องก็ถูกไขออก แม็กเข้ามาในห้อง แล้วปิดทีวี ปิดไฟล้มตัวลงนอนและก็หลับไป (อ้าว เอากูมานอนอีกละ) จนรุ่งเช้าผมตื่นขึ้นมาก่อนแม็ก ในหัวสมองของผมก็คิดถึงเรื่องผึ้งว่าแม็กจะเปลี่ยนใจรึเปล่าสังเกตจากเมื่อคืน ผมค่อย เขยิบเข้าไปกอดแม็ก แม็กลืมตามองดูผม แล้วก็หลับต่อ (แปลกประหลาด) ผมก็เลยนอนรอจนแม็กตื่น แม็กเข้าไปอาบน้ำแล้วพาผมมาส่งคอนโดไม่มีคำพูดไดไดหลุดออกมาจากปากแม็กเลย หมายความว่างัยนะ ผมเก็บงำคำถามนี้ไว้ในใจตลอดเวลาในการเรียนวันนี้ผมเรียนไม่รู้เรื่องเลย จนเลิกเรียนผมเลยโทรไปหาแม็ก
“แม็กอยู่ไหน”
“เอ่อ....กูอยู่....กับเพื่อนนะ”
“ที่ไหน”
“แถวนี้แหละมึงมีไร”
“ไม่มีอะไรแค่อยากรู้ แม็กจะมาหาเราไหม”
“วันนี้คงไม่เข้าไปหานะ กูมีธุระ”
“ไม่เป็นไร”
“มึงเป็นอะไรเปล่า” ที่จริงกูต้องถามมึงนะว่ามึงเป็นอะไรไป
“เปล่า เดี๋ยวเราจะกลับละ” ผมก็กดวางสายทันที ความเหงามันมาจากไหนก็ไม่ทราบแต่ที่ทราบคือมันครอบคลุมหัวใจของผมไว้ทั้งหมด เป็นครั้งแรกที่ผมคบกับแม็กมาแล้วแม็กมีอาการแบบนี้ ยังไม่อยากกลับคอนโดเลย กริ๊ง ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น ค้องเป็นแม็กแน่ ๆ เลย ไอ้วัดโทรมาทำไมวะเมื่อกี้ก็เจอกัน
“ไอ้เจตมึงมีไหน”
“ยังอยู่วิทยาลัยมึงมีไรคนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย”
“ นี้มึงมาหากูหน่อยสิ”
“มึงมีอะไร”
“เออ น่ามึงมาหากูหน่อยที่......................นะ”
“เอ่อ เดี๋ยวกูไปหา ดีเหมือนกัน วันนี้กูรู้สึกเบื่อ ๆ ”
ผมเดินทางมาหาไอ้วัดที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง จนเจอไอ้วัดยืนรออยู่แล้ว
“มึงมีอะไรเปล่า”
“กูมีอะไรจะให้มึงดู แต่มึงต้องสัญญากับกูก่อนนะว่ามึงจะไม่เป็นอะไร”
“อะไรของมึงว่ะ”
“เฮอะน่ามึงสัญญากับกูก่อน”
“เอ่อ มึงจะให้กูดูอะไรมึงก็พากูไปเร็ว ๆ อย่าให้มีน้ำโหเดี๋ยวมีเจ็บตัว”
“ไอ้ห่า เดี๋ยวกูไม่พาไปเลย” ไอ้วัดพาผมเดินลัดเลาะจนมาถึงหน้าร้านสุกี้
“มึงจะกินสุกี้เหรอ เนี๊ยะนะที่มึงจะให้กูดู”
“เปล่ามึงมองเข้าไปข้างในสิ” ผมมองไปตามนิ้วของไอ้วัด และแล้วสิ่งที่ปรากฏต่อผมก็คือชายหนุ่มที่หล่อเหลาเอาการกับสุภาพสตรีแสนสวยนั่งทานส
ุกี้ด้วยกันที่สำคัญมันคือแม็กกับผึ้ง ตอนนี้ตาของผมไม่ต้องปรับเลนส์อะไรทั้งสิ้นมันชัดยิ่งกว่าชัด ทำไมถึงทำกับฉันได้ โกรธเคืองใครแล้วใยเธอไม่แก้แค้นนั้นคืนกับเขา แม็กใจร้ายที่สุด ผมตกอยู่ในภวังค์นานเท่าไรไม่ทราบ
“ไอ้เจต ๆๆๆ” ไอ้วัดเรียกผม
“อือ อะไร”
“มึงเห็นยัง” ผมไม่ตอบแต่ยกโทรศัพท์ขึ้นโทรหาแม็ก ตู๊ด ๆ ๆ
“มึงมีอะไร”
“แม็กอยู่ไหน”
“กูยังอยู่กับเพื่อนมึงพูดไม่รู้เรื่องเหรอ”
“รู้เรื่อง ก็แค่อยากได้ยินเสียงแม็ก”
“มึงท่าจะบ้าแค่นะ” สัญาณก็ถูกตัดไปผมมองเข้าไปในร้านอีกครั้ง นั้นนะเหรอเพื่อนได้เราจะได้เห็นดีกัน*******[/size][/size][/size]

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 11 : นอกใจ[/size]"มึงเป้นเหี๊ยะอะไรหะ"
"เปล่าเป็นเหี๊ยะ อะไร เราก็เป็นคนรู้จักของแม็กงัยละ" เสียงเริ่มสั่น
"มึงจะหาเรื่องกูเหรอตอนนี้กูยังไม่มีอารมณ์ทะเลาะกับมึงนะ ไม่มีอะไรกูจะวางละนะ"
"ใช่สิตอนนี้แม็กคงไม่มีอารมณ์กับเราหรอก คงมีอารมณ์กับผึ้งสินะ สุกี้อร่อยไหม"
"มึงว่าอะไรนะ" ตอนนี้ท่าทางแม็กดูลุกลี้ลุกลน
"แม็กอย่าโกหกเราเลยเราเห็น"
"มึงอยู่ตรงไหน" แม็กทำท่าจะลุกขึ้น
"แม็กหยุดอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องลุก อย่าทำให้ผึ้งสงสัยและเสียใจเลย ขอบใจในสิ่งที่ผ่านมานะ ขอให้โชคดี"

"วัด ไปกันเถอะ"
"ไปไหน"
"ไปไหนก็ได้ที่ไม่เห็นภาพอย่างนี้" ไอ้วัดพาผมออกจากห้างแล้วพาผมขึ้นรถของมันไปยังร้านอาหารแห่งหนึ่ง
"มึงจะกินข้าวหรือว่าเหล้า"
"เหล้า" แปลกจังคนเราพอมีความสุขก็กินเหล้าพอทุกข์ก็กินเหล้า ในหัวตอนนี้มีแต่ภาพของคน 2 คนที่วนเวียนตลอดเวลาคิดว่าจะยังไงดี ทำไมแม็กถึงกับเราแบบนี้ คิดไปคิดไป น้ำตามันก็ไหลออกมา
"เฮ้ย มึงอย่าร้องไห้ดิ"
"แล้วมึงจะให้กูหัวเราะเหรอ"
"มึงรักมันมาก เห็นไหมสุดท้ายมันก็ทำให้มึงผิดหวังกูเคยเตือนมึงแล้ว"
"ช่างมันเถอะ ตอนนี้พูดไปมันก็ไม่มีประโยชน์อะไร อีกอย่างกูทำใจแล้ววะ ช่างเถอะผู้ชายก็ต้องคู่ผู้หญิง"
"มึงทำใจได้จริงเหรอ"
"อือ"
"ถ้ามึงทำใจได้แล้วมึงร้องไห้ทำไม" พอไอ้วัดพูดจบน้ำตาของผมมันก็ไหลออกมาเยอะขึ้นเรื่อย ๆ
"มึงหยุดร้องสิ คนเขามองกันหมดแล้ว"
"ช่างเขาสิกูจะร้อง น้ำตากู" นั้นสินะเราจะร้องไห้ทำไมเมื่อแม็กก็ไม่ได้สนใจเรา คำของแม็กคงเป็นแค่ลมปากที่อยากจะพ่นให้ใครฟังก็ได้ เมื่อแม็กโกหกเราได้ครั้งนี้ต่อไปแม็กก็คงโกหกเราอีก สู้เราตัดใจจากแม็กตอนนี้คงจะเจ็บน้อยกว่าวันข้างหน้า เพิ่งรู้รสชาดของคนอกหักมันเป็นอย่างนี้นี้เอง แต่ก่อนเคยแต่ทิ้งคนอื่นตอนนี้กรรมมันคงตามทัน ฟังเพลงไหนมันก็ชั่งเป็นเพลงของเราไปหมด จนหมดไป 1 กลม เมา แต่อยากไปต่อ
"มึงพอยัง"
"ยังกูยังไม่เมา"
"สภาพยังกับหมาเนี๊ยะนะไม่เมา"
"ยัง มึงพากูไปต่อหน่อย"
"ไปไหน"
"ที่เดิม" ไอ้วัดพาผมมาต่อยังเธคประจำ ดูสิผ่านมาตั้ง 4 ชั่วโมงแล้วแม้กก็ยังไม่โทรหาเรา(จริง ๆ ถ้าแม็กสนใจเราคงต้องโทรมาหาเราตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว)คงสำเริงสำราญกับผึ้งอยู่ละสิคิดได้ดังนั้นก็ร้องไห้อีกดีกว่า(อ่อนแอจังนะไอ้เจต)กินเหล้าอีกดีกว่า อีกอย่างจะสนใจทำไมเมื่อตัดใจว่าจะไม่สนใจแม็กแล้วนี้ไอ้วัดมันไม่ค่อยกินหรอกครับมันรู้ว่ามันคงต้องแบกผมกลับแน่ กริ๊ง ๆ แม็กโทรมาแล้ว ไม่รับ กริ๊ง โทรมาอีกละ ยังไงก็ไม่รับ 9 ครั้ง ที่แม็กโทรมา ไม่สิเราต้องไม่ใจอ่อน แข็งใจเข้าไว้ จนวาระสุดท้ายก็มาถึงผมเมาจนจำอะไรไม่ได้จำได้อย่างเดียวคือตอนนี้เวลา บ่าย2โมง ผมอยู่คอนโดไอ้วัดเหรอเนียะ ข้าวก็ไม่ได้กินดีที่ดีคอนโดมันมีมาม่าไม่งั้นละผอมตายแน่เลยผมอาบน้ำรอมันแต่ก็ยังใส่ชุดเดิม (ซกมกจริง ๆ) บ่าย 4 โมงมันก็เข้ามา พาผมกลับคอนโดผมรีบขึ้นไปบนห้องเพราะอยากเปลี่ยนชุดพอประตูลิฟเปิดเท่านั้น นั้นใครมานอนอยู่หน้าห้องเราชุดดูคุ้นตาแฮะ นั้นแม็กนี้ มานอนตั้งแต่เมื่อไรนะ สภาพละดูไม่ได้เชียว แต่อย่าใจอ่อนนะไอ้เจต จำภาพเมื่อคืนได้ไหมที่เขากินสุกี้ด้วยกัน และเขาโกหกมึงนะอย่าใจอ่อนเชียวนะ

..............................[/size][/size][/size][/size][/size][/size]

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 12....[/size]

ผมยืนจ้องแม็กอยู่นาน เพราะไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงดี แม็กเล่นนอนขวางประตูทางเข้าพอดี เอาวะเรียกก็เรียก
“แม็ก ๆ ๆ” ผมเรียกชื่อแม็ก แม็ก ค่อย ๆ ลืมตามองผม สายตาแรกที่ที่เราสัมผัสกันผมรู้สึกถึงความเป็นห่วงตัวแม็กกว่า ว่าทำไมแม็กถึงมานอนทรมารตัวเองหยังงี้แม็กลุกขึ้น(สงสัยกูโดนต่อยแน่เลย)
“ไปไหนมารู้ไหมว่าเป็นห่วง” ผิดคาดแฮะ
“แม็กมารอเจตนานแล้วนะ” เกิด..อา...ราย...ขึ้น ผีเข้าแม็กรึงัยทำไมพูดเพราะอย่างนี้ ผมยังตลึงกับคำพูดของแม็ก
“ใจร้ายปล่อยให้แฟนมารอตั้งนาน” แม็กบ้าไปแล้ว ทำไงดีจะพูดอะไรต่อดีนะ อย่าเพิ่งใจอ่อนนะ แม็กเอื้อมมือมาจับแขนผมไว้
“ไม่ห่วงแม็กบ้างเหรอ” เอาละสิใจที่ว่าจะแข็งเริ่มสั่นคลอน แต่ยังไงก็ต้องถามให้รู้เรื่อง
“แม็กโกหกเรา” จ้องตาแม็กเข้าไว้ อย่าตกการ์ดนะ เดี๋ยวโดนสวน
“ไม่ได้โกหก แค่ไม่บอกความจริง” แม็กก้มหน้าลง โดยไม่ยอมมองหน้าผม
“มันต่างกันตรงไหน รู้ไหมว่ามันทำให้เราเสียใจ”
“แล้วถ้ากู........เอ้อ...แม็กบอกความจริงแล้วเจตจะสะบายใจเหรอ” เริ่มขึ้นเสียง
“แต่มันก็ดีกว่าโกหกกัน” น้ำตาอย่าเพิ่งไหลออกมานะ แต่มันคงห้ามไม่ทันแล้วละ ไม่รอคำพูดจากแม็กผมเบียดตัวแม็กให้พ้นจากประตูแล้วเปิดเข้าห้องไป แม็กเดินตามเข้ามา(ทำไมไม่ห้ามนะ)แม็กปิดประตูแล้วเดินเข้ามากอดผม ผมแกะมือของแม็กออก(ที่จริงไม่อยากแกะหรอก)
“ปล่อยเราเถอะแม็ก อย่าโกหกตัวเองอีกเลย”
“โกหกอะไร”
“แม็กยังรักผึ้งอยู่ใช่ไหม”
“ใครบอกมึง...เอ้อ..ใครบอกเจตละ”
“ภาพมันฟ้อง”
“เปล่า แม็กแค่ไม่อยากให้เจตคิดมากแค่นั้นเอง ถ้าแม็กบอกว่าจะไปกับผึ้งเจตก็คงไม่อยากให้แม็กไปใช่ไหม มันไม่มีอะไรหรอก นั้นมันเป็นครั้งสุดท้ายที่ผึ้งขอ แม็กบอกผึ้งไปแล้วว่าแม็กมีแฟนใหม่แล้ว”
“แล้วทำไม ตอนรู้ว่าเรารู้เรื่องแล้วถึงไม่โทรมาละตั้งนานกว่าจะโทรมาแสดงว่าจริง ๆ แล้วแม็กไม่ได้สนใจเราเลย” แม็กจับผมหันหน้ามาชนกับหน้าแม็ก
“ใครบอกว่าไม่สนใจ ที่แม็กไม่โทรไปก็เพราะว่าแม็กรู้ว่าถึงโทรไปตอนนั้นเจตคงไม่รับสายหรอก เพราะยังโกรธอยู่ แล้วถ้าแม็กโทรไปตอนนั้นจริงจะรับไหมละ”
“ไม่รับ”
“เห็นไหมละ แม็กนะเดาใจเจตออกนะ ยังงี้จะบอกว่าไม่สนใจได้ไง ไว้ใจแม็กบ้างสิครับ” ได้ยินอย่างนี้แล้วใจจะละลาย ยิ่งวันนี้มาแนวแปลกพูดเพราะอีกต่างหาก
“ตอนนี้จะให้แม็กกอดเจตได้ยัง” ไม่รอคำตอบจากผมแม็กดึงผมเข้าไปกอดอีกครั้ง
“รู้ไหมเมื่อคืนหลังจากกินสุกี้กับผึ้งเสร็จแม็กก็มารอเจตที่ห้องตั้ง4ชั่วโมงไม่เห็
นเจตมาแม็กก็โทรมาแต่เจตก็ไม่รับ รู้ไหมว่าเป็นห่วง แม็กรออยู่ที่นี้ทั้งคืนเลยนะ”
“หาทั้งคืนเลยเหรอ”
“ใช่แล้ว มีคนใจร้ายแอบไปนอนที่อื่น ปล่อยให้แฟนนอนตากยุ่งทั้งคืน”
“ขอโทษนะ” ที่จริงเราน่าจะได้รับคำขอโทษมากกว่า
“ขอโทษเรื่องอะไร แม็กต่างหากที่ต้องขอโทษเจตที่ทำให้ไม่สบายใจ ต่อไปแม็กจะพูดดีดีกับเจตอย่างที่เจตเคยขอ” ผมกอดแม็กแน่นขึ้น
“โอ๊ย” แม็กร้องขึ้น
“แม็กเป็นอะไร”
“เจ็บใจ”
“ไปทำอะไรมา”
“เจ็บใจที่แฟนไม่รัก” กูอยากอ้วก แม็กก้มลงมาหอมที่ซอกคอของผม สุดท้ายก็เป็นฝ่ายแพ้แม็กอีกจนได้ ทำไงได้รักเขาแล้วนี้
“แล้วนี้แม็กทานข้าวยัง”
“ยังเลยออกไปทานข้าวกันไหม”
“ได้แต่แม็กไปอาบน้ำก่อนนะ ออกไปสภาพโทรม ๆ นี้ไม่ได้ แฟนเราต้องดูดีไว้ก่อน”
“ดูดีมาก ๆ เกิดมีคนมาแย่งไปจะทำไง”
“ดี ให้เขาเอาไปเลยเราจะแถมราง
วัลให้”
“กลัวแต่จะร้องไห้ขี้มูกโป่งนะสิ”
“ทำเป็นรู้ดีไปอาบน้ำได้แล้ว” ผมไล่แม็กให้ไปอาบน้ำ ส่วนผมก็หาเสื้อมาให้แม็กเปลี่ยน เฮ้อ ทำไมเราถึงใจอ่อนเร็วขนาดนี้นะ นี้เขาคงไม่เรียกว่ารักแล้วมั้งคงต้องเรียกว่าหลงมากกว่า เอ....อาทิตย์หน้าชวนแม็กไปเที่ยวบ้านเราบ้างดีกว่า******


_________________
 [/size] [/size] [/size]

[peet]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รออยู่คับ มาต่อเร็วๆนะคับ

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt]ตอนนี้ ยาวนิดนึง ใครมีเวลาไม่มาก กรุณาทำใจ 55


ตอน13 : คำโกหกกับคนไว้ใจ

แม็กออกจากห้องอาบผมก็พาแม็กมาทานข้าวโดยที่ไม่พูดถึงเรื่องที่ผ่านมาอีก ผมว่าช่างมันเถอะพูดไปที่จะทำให้เราทะเลาะกันไปเปล่า ๆ ทานข้าวเรียบร้อยเราก็กลับมานอนที่คอนโดผม ลืมไปเลยว่าจะชวนแม็กไปเที่ยวที่บ้าน แม็กหลับไปแล้วเอาไว้พรุ่งนี้ค่อยชวน ปิ๊ป ๆ ๆ เมสเซสแม็กเข้านี้นา จะอ่านดีไหมน่า ไม่ดีมั้ง โทรศัพท์แม็ก แต่ก็อยากรู้นะใครส่งมา เอาวะกดอ่านดีกว่า
ข้อ ความ “พรุ่งนี้จะรออยู่ที่หน้าวิทยาลัยนะคะ ตามสัญญาว่าจะพาไปดูหนัง....ยังไงก็รัก...ผึ้ง” อะไรกันนี้หมายความว่าไงสรุปแล้วแม็กก็ยังโกหกเราอุตส่าห์ไว้ใจ ว่าจะไม่โกรธแล้วนี้คือการตอบแทนใช่ไหม
“แม็ก ๆ ๆ ไอ้แม็กตื่น” โกรธ
“อะไร เป็นบ้าอะไร” แม็กงัวเงียตื่นขึ้นมา
“อือกูบ้า ไหนแม็กบอกว่ากับผึ้งเป็นครั้งสุดท้ายไม่ใช่เหรอที่ไปกินสุกี้นะ”
“ก้อใช่ไง จะเอาอะไรอีก จะหาเรื่องทะเลาะใช่ไหม”
“ไม่ต้องหา เรื่องมันมีต้องทะเลาะอยู่แล้ว” ผมเอาโทรศัพท์ขว้างไปที่แม็ก(นิสัยไม่ดีเลยไอ้เจต)
“กด ดูเมสเซสสิ หมายความว่างัย นี้หรือที่บอกว่าจบ…จบกินสุกี้แต่ไม่จบไปดูหนังใช่ไหม เรามันโง่เองแหละที่หลงไว้ใจแล้วที่พูดดีกับเราก็เพราะอยากให้เราตายใจใช่ ไหมละ ถ้าคิดว่าแค่นี้จะปิดเราได้ คิดผิด ”
“มึงจะให้กูพูดอะไรอีก กูบอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรสิ” น่าน..แม็กคนเดิมกลับมาแล้ว..ไอ้เถื่อนเอ๊ย
“แล้วข้อความนั้นหมายความว่ายังไง ไปดูหนังถ้าไม่นัดกันคงไม่กล้าส่งเมสเซสมาหรอกใช่ไหม”
“มึงฟังกูบ้างสิ”
“ไม่ฟัง ไม่ต้องมาแก้ตัว แม็ก กลับไปเถอะนะเราอยากอยู่คนเดียว”
“แต่มึงต้องฟังกู”
“ไม่ฟัง ไม่ฟัง ไม่ฟัง”
“มึงมันไม่มีเหตุผล”
“ฮึ ฮึ ฮึ เหตุผลเหรอ แม็กยังกล้าพูดคำนี้เหรอ ใช่เรามันเป็นคนไม่มีเหตุผลแต่ก็ยังดีกว่าคนโกหก อย่าโกหกเราอีกเลยแม็ก อีกอย่างอย่าโกหกตัวเองเลยนะ ถ้าแม็กยังตัดใจจากผึ้งไม่ได้ก็กลับไปหาผึ้งเถอะ เรานะไม่สำคัญหรอกว่าจะเจ็บแค่ไหน เราทนได้”
“กูบอกแล้วว่าไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรสิ มึงเชื่อกูบ้างสิ”
“ก็ เพราะเชื่องัยเราถึงยังต้องเจ็บอยู่อย่างนี้ แม็กกลับไปนะ ขอร้องเราอยากอยู่คนเดียว หรือถ้าแม็กอยากอยู่ที่นี้ก็ได้เราจะไปเอง” ผมลุกขึ้นจากเตียง แม็กลุกขึ้นกอดผมไว้(คิดจะใช้แผนเก่าละซี้)
“ แม็กปล่อยเราเถอะ เรามาเกินกว่าที่มันควรแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องกลับสู่ความเป็นจริง” แม็กจ้องหน้าเหมือนดังแต่ก่อนที่เหมือนผมยังเป็นเหยื่อของแม็ก
“กูจะ บอกมึงไว้ว่า กูรักมึงแต่ถ้ามึงยังไม่ไว้ใจกู กูก็ไม่มีอะไรจะพูด กูบอกมึงไว้เลยว่ากูกับผึ้งไม่มีวันจะกลับไปคืนดีกันได้อีกภาพที่มึงเห็น อาจจะไม่เป็
นเหมือนดังที่มึงคิดก็ได้ แต่เมื่อมึงเลือกที่จะให้กูไปกูก็จะไป” แม็กเดินออกจากห้องผมไปผมวิ่งตามไป(ปิดประตูลงกลอนนะไม่ได้ตามไปง้อ) ผมหันหลังพิงกับประตูน้ำตามันไหลออกมาอย่างมากมาย ที่คิดว่าจะดีมันกลับเลวร้ายลงไป ผมนั่งลงตรงประตูแล้วคิดว่าสิ่งที่ผ่านมามันคืออะไรทำไมแม็กยังโกหกเรา เมื่อแม็กตัดผึ้งไม่ได้ ก็ปล่อยไปเถอะนะไอ้เจตอย่าไปบังคับเขาเลย ผมลุกขึ้นยืนและเดินไปนอนบนเตียงคิดเป็นเด็ดขาดว่าจะลืมแม็กให้ได้ เมื่อก่อนตอนไม่มีแม็กเรายังอยู่ได้นี้แค่ไม่มีอีกครั้งเราคงไม่ตาย ผมค่อย ๆ ถอดแหวนของแม็กออกนิ้ว คำของแม็กยังก้องอยู่ที่หู “ถ้ามึงถอดออกกูจะฆ่ามึง” นี้งัยแม็กเราถอดออกแล้วมาฆ่าเราสิ ถ้าเราตายไปก็ดีจะได้ไม่ต้องคิดถึงแม็กอีก หลับตาลงก็มีแต่ภาพของแม็ก แต่จะมีอะไรที่ดีกว่านอนหลับตาแล้วร้องไห้

หลงใหลได้ปลื้มจนลืมตัว หน้ามืดตามัวเพราะคำหวาน
ก็คิดว่าเธอให้ความสำคัญ ก็คิดก็เพ้อไปมากมาย
แล้วเขาคนนั้นก็กลับมา เวลาของฉันก็หมดไป
ได้เห็นกับตา ว่าเธอนั้นมีใจให้กับเขา ไม่ใช่ฉัน
ไม่จำเป็นแล้วตั้งแต่วันนี้ เมื่อคนคนนี้ไม่เป็นที่ต้องการ
หมดหน้าที่แล้วตัวประกอบ อย่างฉันเมื่อเขากลับมารักกัน
ฉันก็ไม่จำเป็น
แล้วเขาก็รับเธอกลับไป ทิ้งฉันไว้ในความเงียบเหงา
ได้รักกับเธอแค่เพียงชั่วคราว แต่ความปวดร้าวในใจไม่เคยจาง
ไม่จำเป็นแล้วตั้งแต่วันนี้ เมื่อคนคนนี้ไม่เป็นที่ต้องการ
หมดหน้าที่แล้วตัวประกอบ อย่างฉันเมื่อเขากลับมารักกัน
ฉันก็ไม่จำเป็น ฉันก็ตายทั้งเป็น

ตื่นเช้าขึ้นมาในวันใหม่แต่ในใจที่ยังเศร้าเฮ้อไม่อยากไปเรียนเลยแต่ก็คงต้องไปเราต้
องเข็มแข็งไว้ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว แต่ไม่อยากเอารถไป
“ฮัลโล มีอะไรไอ้เจต”
“มึงมารับกูหน่อย กูไม่มีแรงขับรถ”
“เอ่อ เดี๋ยวกูไป” ไอ้วัดมันก็ดีนะครับเป็นเพื่อนที่ผมรักมากที่สุดแต่มันก็แทนความรักจากคำว่าแฟนไม่ได
้ ผมลงรอไอ้วัดข้างล่างซักพักไอ้วัดก็มา
“เป็นไงละมึง ดีขึ้นหรือยัง”
“ยัง มันเลวร้ายมากกว่าเดิม”
“ยังไงละ” ผมก็เริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ไอ้วัดฟัง
“กูว่ามึงตัดใจเถอะ ขืนเป็นแบบนี้ซักวันเพื่อน ๆ ในห้องต้องสงสัยมึงแน่เลย”
“กู รู้แล้ว กูจะตัดใจ” มาถึงที่เรียนวันนี้ก็เรียนไปตามปกติผมเจอแม็กที่หน้าวิทยาลัย แต่ผมก็ไม่สนใจรีบเดินไปทางอื่น แม็กโทรมาก็ไม่รับ พอดีตอนเที่ยงผมเจอไก่ เพื่อนแม็กเป็นโอกาสดีที่ผมจะฝากคืนแหวนให้แม็กโดยบอกไก่ว่าแม็กฝากซื้อแหวน (คิดได้ไงมุกนี้) คิดไปคิดว่าดีแล้วเหรอที่คืนแหวนให้แม็กนะช่างเถอะ ตัดใจจะเลิกแล้วนี้ ตอนเย็นผมจึงชวนไอ้วัดไปเที่ยวเพราะไม่อยากไปอยู่คอนโดคนเดียว
“ไอ้วัดวันนี้ไปเที่ยวกันไหม”
“มึงอยากไปเหรอ”
“กูอยากไป” วันนี้สินะที่ผึ้งนัดกับแม็กไว้ว่าจะไปดูหนัง
“ไอ้วัดมึงรอกูอยู่ตรงนี้นะ”
“มึงจะไปไหน”
“เถอะ น่า กูไม่ไปฆ่าตัวตายหรอก” ผมรีบวิ่งไปที่หน้าวิทยาลัยแล้วแอบอยู่หลังพุ่มไม้(กูจะทำยังงี้ทำไมวะ) นั้นผึ้งนี้แสดงว่าแม็กยังไม่มารับ ผมยืนอยู่จนแทบจะไม่หายใจเหมือนกลัวใครมาได้ยินว่ามีคนแอบ นั้น ๆ แม็กนี้มาแล้ว เป็นไปตามที่คิดยังไงแม็กก็ตัดผึ้งไม่ได้ ดีแล้วเราจะได้ตัดใจง่ายขึ้น ผึ้งขึ้นซ้อนท้ายแม็ก รถแม็กค่อย ๆ เคลื่อนออกไป ผมค่อย ๆ ขยับตัวออกจากพุ่มไม้แล้วกลับไปหาไอ้วัด
“มึงไปไหนมาวะ”

“ไป ที่ที่ควรไป กูรู้อะไรมากขึ้นเยอะ ไปกันเถอะ พากูไปกินเหล้าหน่อย” ไอ้วัดพาผมมานั่งกินเหล้าที่ร้านไหนก็ไม่ทราบไม่เคยมาแต่บรรยากาศดีเนอะ ดีที่มันโทรไปบอกแฟนมันว่ามากินเหล้ากับผมไม่งั้นละทะเลาะกันอีก คู่นี้ก็น่าเบื่อทะเลาะกันได้ทุกวัน
“มึงอย่าคิดมากเลยไอ้เจต อย่างมึงหาใหม่ง่ายจะตาย”
“คู่นอนนะมันหาง่ายแต่คู่รักนะมันหายากนะมึง”
“ทำ มาเป็นสำบัดสำนวน กูเห็นมึงเป็นแบบนี้ก็ไม่สบายใจ” ผมไม่สนใจคำไอ้วัดเท่าไร นั่งกินเหล้าอย่างเดียว 3 ชั่วโมงหมดไปแล้ว1 กลม ยังไงก็เมาแล้วขี้เกียจเปลี่ยนร้าน ผมสั่งเด็กเสริฟให้เอาเหล้ามาอีกกลม
“น้องขอเหล้าอีกครับ”
“เฮ้ยมึงพอแล้ว แค่นี้มึงก็เมาแล้วนะ”
“เฮะน่ากูอยากกิน อย่าห้ามกู”
“ตาม ใจมึง กูห้ามมึงไม่เคยได้อยู่แล้วนี้” เหล้าขวดที่ 2 ก็ถูกยกมาเสริฟ ผมมองดูบรรยากาศในร้านไปเรื่อย หูก็ฟังเพลงจากนักร้องที่ร้องเพลงได้เพราะจับใจ จนเห็นคนเข้ามาในร้านอีก ทำไมโลกนี้ใจร้ายกับผมนักทำไมสวรรค์ต้องแกล้งผมอย่างนี้ แม็กมากับผึ้ง ร้านมีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมไม่ไปมาทำไมร้านนี้ ไอ้วัดก็คงเห็นเหมือนผม
“มึงเป็นอะไรเปล่า”
“ไม่.... กูไม่เป็นไร หมดแก้วมึง” ผมยกเหล้าจนหมดแก้วแล้วแกล้งหันไปทางอื่น พอหันกลับมาดูอีกครั้งแม็กนั่งโต๊ะไม่ได้ไกลจากโต๊ะผมเลยเป็นจังหวะเดียว กับที่แม็กม
องมาทางผมพอดี แม็กนั่งหันหน้ามาทางผม เหมือนตั้งใจจะชนกับผม เอาก็เอาสิวะ หงุดหงุด โกรธ แม็กเหมือนจะแกล้งให้ผมขาดใจตาย ตักกับข้าวป้อนให้ผึ้ง อยากจะเข้าไปเตะคนโว้ย
“หมดแก้วไอ้วัด”
“มึงจะมอมกูรึงัย”
“ อย่างมึงกูไม่มอมหรอกโว้ย มึงอย่าพูดมาก ตอนนี้กูอยากฆ่าคน” ผมยกอีกแก้วจนหมดหมดน้ำตามันไหลออกมาอีกแล้ว โอ๊ย อ่อนแอจังไอ้เจต ไม่อยากร้องไห้เลย แต่มันห้ามไม่ได้ เสียงปรบมือดังขึ้น ใครปรบมือให้ใครอะไรที่ไหน ผมหันไปหันมาก็เจอกับเวทีที่ตอนนี้ไม่ใช่นักร้องคนเดิมแต่เป็นแม็ก จะขึ้นไปร้องเพลงเพื่อชีวิตอะไรอีกละ ไม่ได้ดูร้านเลย ร้านนี้เขาไม่ชอบหรอกนะไอ้เพลงกระต่ายหมายจันทร์ของเธอนะ ลงไป ลงไป
“ผม ขออนุญาตร้องเพลงซัก 1 เพลงนะครับ เป็นเพลงที่อยู่ในใจของผมตอนนี้อยากจะร้องให้กับใครบางคนที่อยู่ในนี้ได้ ฟัง” ร้องให้นังผึ้งนะสิ สวีทหวานแหววกันเข้าไป ทำไมเราไม่เช็คบิลแล้วไปร้านอื่นนะ ไม่เราต้องไม่ไป ถ้าเราไปจะเหมือนกับเราแพ้ เรามานั่งร้านนี้ก่อนนี้ จะรอฟังว่าจะร้องอะไรให้นังผึ้งมันฟัง เสียงกีต้าเริ่มบรรเลง

คงเป็นที่ฟ้าเบื้องบน เป็นคนขีดโชคชะตา สั่งฉันและเธอให้มา ให้ได้พบเจอกัน
ให้ฉันได้มีโอกาส ลิ้มรสในความชื่นบาน
ให้เรามีกัน ในวันเวลาที่ดี และเป็นที่ฟ้าเบื้องบน
เป็นคนพรากเราเช่นกัน ให้เวลาเพียงแค่นั้น กลับต้องเสียเธอไป
ฉันรู้ดีว่าไม่มีหวังจะเหนี่ยวจะรั้งเธอไว้ข้างกาย จะทำยังไงก็คงไม่มีหนทาง
หากชีวิตฉันต้องขาดเธอไป จะเป็นยังไง ชีวิตคงไร้ความหมาย และเหมือนไร้พลัง
ไม่มีความหวัง ให้ฉันได้ชื่นหัวใจ
แค่เพียงพรุ่งนี้ถ้าตื่นมา มองไปไม่เจอเธอ แค่นึกก็ทำให้เพ้อ
หวั่นและไหวในใจ ถ้าเราจะต้องจากกัน ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด
คงรู้ใช่ไหมว่าฉันจะต้องเสียใจ เสียใจจนตาย

เสียง ปรบมือเกรียวกราวดังกึกก้องไปทั่ว โธ่นึกว่าร้องเพลงเป็นคนเดียวเหรอนี้ไอ้เจตก็ หนึ่งในตองอู ผมลุกจากที่นั่งตรงดิ่งไปที่เวทีขอขึ้นไปร้องเพลงบ้าง
“สวัสดีครับแขก ทุกท่าน หวังว่าคงไม่เป็นการรบกวนนะครับ คนอื่นร้องได้ ผมก็ร้องได้ เพลงนี้ผมก็ขอมอบให้กับใครบางคนที่อยู่ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ ผมอาจจะร้องไม่เพราะยังไงก็ฟังให้เพราะด้วยนะครับ” เสียงปรบมือก็ดังขึ้น เห็นไหม เสียงปรบมือของกูก็ดังไม่น้อยไปกว่ามึงหรอกไอ้แม็ก

หยุดบอกว่ารักซักทีได้ไหม ถ้าไม่ได้หมายความเพียงแค่ฉัน
หยุดบอกได้ไหมว่าคิดถึงกัน คิดถึงทั้งฉันและใครต่อใคร
มันก็สิทธิ์ของเธอ อยากจะซึ้งจะดีกับใคร
เธอก็ปล่อยฉันไป ไม่เป็นไรแค่คนคนเดียว
เมื่อคนอย่างเธอ เท่าไรมันก็ไม่พอ
และคนอย่างฉัน ก็คงรับมันไม่ได้
ให้เธอหมดใจ ใจฉันก็อยากจะได้จากเธอทั้งใจ
รักกันไปโทรม โทรมคงไม่พอ ฉันขอเธอ
ให้บอกว่าเราจบกันดีไหม อย่าทำให้ฉันแย่ไปกว่านี้
อยู่ ๆ กันไปก็คงไม่ดี พอกันแค่นี้ให้มันจบไป
เธอก็อยู่ของเธอ เป็นที่รักของใครต่อใคร
เธอก็ปล่อยฉันไป ไม่เป็นไรแค่คนคนเดียว
เมื่อคนอย่างเธอ เท่าไรมันก็ไม่พอ
และคนอย่างฉัน ก็คงรับมันไม่ได้
ให้เธอหมดใจ ใจฉันก็อยากจะได้จากเธอทั้งใจ
รักกันไปโทรม โทรมคงไม่พอ ฉันขอลา

เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากผมร้องเสร็จ ผมจ้องมองหน้าแม็กซึ้งตอนนี้แม็กก็มองผมอยู่แต่ก็มองได้ไม่นานเพราะไม่สามารถทานน้ำต
าของ ผมที่มันจะไหลได้ต้องรีบลงจากเวทีก่อนที่ใครจะเห็น อีกอย่างผมไม่อยากให้แม็กรู้ว่าผมร้องไห้เพราะแม็ก ผมกลับมานั่งที่โต๊ะได้วักพักก็รู้สึกอยากอ้วกจึงให้ไอ้วัดพาไปห้องน้ำ พออ้วกเสร็จก็กลับออกมาเป็นช่างเวลาที่เห็นว่าแม็กกำลังมีเรื่องกับวัยรุ่น โต๊ะข้าง ๆ เสียงเพลงสงบลง มีคนเข้ามาช่วยห้ามทัพ ผมจึงยืนมองดู คิดในใจว่าคนมันเถื่อนยังไงมันก็ทิ้งสันดานเถื่อนไม่ได้ พอคิดเสร็จ ก็ว่าคงไม่มีอะไร แต่ผมก็เห็นวัยรุ่นคนหนึ่งฝาดขวดโซดาไปที่หัวแม็ก.....เพล้ง
“เฮ้ย” ผมตะโกนขึ้น....
...ตัดใจจากเธอไม่ได้...
...ตราบใดใจยังรักมั่น...
...ตัดเยื่อใยใช่สิ่งรับพลัน...
...ใจคอยแอบฝันถึงเธอรำไป...
...อยากหนีเธอไปให้ไกล...
...แต่ใจไม่เคยพ้นเลย...
...เจ็บไม่จำซ้ำกลับรักเลย...
...โอ้ใจเจ้าเอ๋ยจะลืมอย่างไร...
...ดวงใจเจ้ากรรมทำเป็นลืมเลืแน...
...พอจะลืมกลับจำได้ดี...
...ดื้อนักนะใจจำเขาทำไมไม่ลืมเสียที...
...หลอกใจตัวเองไม่ได้...
...หลอกคนอื่นคงง่ายกว่า...
...รับความจริงด้วยน้ำตา...
...อยากลืมยิ่งรักตัดใจไม่ลง...[/size]

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 14 : เชื่อใจกันไหม ?

พร้อมกันนั้นผมก็วิ่งเข้าไปในกลุ่มที่กำลังชกต่อยกันอยู่ก็อย่างที่ทราบนะครับว่าไม่
เคย ตีกับใครมาก่อนแต่ก็นะด้วยจิตใจที่ยังเป็นห่วงแม็ก(ยังไปห่วงมันอีก) ก็ยังดีมีผมกับไอ้วัดเข้าไปช่วยเป็น 5 ต่อ 3 ไม่งั้นละ 5 ต่อ 1 แม็กตายแน่เลย ไอ้วัดวิ่งเข้ามาผสมโรงทั้งมัดทั้งตีน วุ่นกันไปหมด จนเหตุการณ์สงบลงด้วยเจ้าของร้านมาระงับศึกพร้อมกับตำรวจพวกเราทั้ง 8 คนต้องมาอยู่โรงพักซวยจริง ๆ เลยกู (ทำไมไม่เอานังผึ้งมันมาด้วยนะ) ตลอดเวลาที่นั่งรถตำรวจมาโรงพักแม็กนั่งตรงข้ามมองผมตลอดเวลา ผมพยายามที่จะหลบสายตาของแม็ก จนมาถึงโรงพักก็เสียค่าปรับข้อหาทะเลาะวิวาท ดีที่เจ้าของร้านเขาไม่เอาค่าเสียหาย จากนั้นก็บันทึกประวัติ ผมอายุเกินแล้วเลยไม่ต้องให้ผู้ปกครองมารับไม่งั้นแม่ผมฆ่าผมแน่ ๆ ผมจ่ายค่าปรับของผมและของไอ้วัดเรียบร้อยก็ไม่วายที่จะหันไปมองดู แม็กผมรู้ได้ทันที่
ว่าแม็กไม่มีเงินจ่ายค่าปรับอย่างแน่นอน ผมจึงบอกกับตำรวจว่าผมจ่ายค่าปรับให้แม็กด้วยจากนั้นผม 3 คนก็ถูกปล่อยออกมาส่วนวัยรุ่นที่เหลือยังเพราะต้องรอผู้ปกครองมารับ ผมรีบเดินออกมาจากโรงพักโดยมีไอ้วัดวิ่งตามมาติด ๆ และแม็ก
“ไอ้หน้าจืดรอกูด้วย” ชื่อมีไม่เรียกอีกละ ผมยังไม่หยุดเดิน แม็กวิ่งมากระชากแขนผมไว้
“กูบอกให้รอกูด้วย” ผมหยุดหันหน้ามามองแม็ก
“มีอะไรอีก”
“กูขอบใจที่จ่ายตังให้กู แล้วกูจะคืนให้”
“ถ้ามีโอกาสก็เอามาให้แล้วกัน” ผมกำลังจะหันหน้าเดินไปอีก
“เดี๋ยว”
“มีอะไรอีก”
“มึงจะไม่คุยดีดีกับกูแล้วเหรอ”
“แล้วมีอะไรให้คุยอีกละ รีบกลับไปปลอบขวัญผึ้งซะนะ เราจะกลับแล้ว” แม็กยิ้มที่มุมปาก
“ฮึ ฮึ มึงยังหวงกูอยู่ใช่ไหม”
“ใครบอกสำคัญตัวเองผิดไปแล้ว”
“สำคัญตัวเองผิดเหรองั้นมึง พูดชื่อผึ้งมาประชดกูทำไม ยอมรับมาเถอะว่ามึงยังรักกูอยู่”
“เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเราไม่เคยรักแม็กเลย” ผงเข้ามาอีกแล้ว ผมจึงหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาของแม็ก
“เห รองั้นมึงมองหน้ากูสิ มองหน้าคนที่มึงบอกว่าไม่เคยรักสิ แล้วอีกอย่างกูคงเข้าใจผิดไปเองว่าตลอดเวลากูรักคนที่เขารักกู” ผมหันมาจ้องหน้าแม็กอีกครั้งด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา
“แม็ก.....”
“มึงยอมรับมาเถอะว่ามึงรักกู”
“แม็กไม่ดีพอถึงที่เราจะรักหรอกนะ อย่าเข้าข้างตัวเองเกินไป”ใจแข็งเข้าไว้ สีหน้าแม็กเศร้าไปโดยทันที
“งั้นเหรอ งั้นกูขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม”
“ได้พูดมาสิ”
“วัน นี้กูขอขอบใจไอ้วัดเพื่อนมึงที่โทรไปบอกกู ว่ามึงอยู่ที่ไหน” ผมหันวับไปมองไอ้วัดทันทีไอ้เพื่อนสารเน่ มิน่าว่าร้านมีเยอะแยะ มาเจอกันได้งัย
“กูรู้ว่ามึงโกรธกูเรื่องอะไร มึงโกรธกูที่กูไปดูหนังกับผึ้งใช่ไหม” ผมยังนิ่งเงียบก็มันจริงนี้ไหนบอกว่าไม่มีอะไรแล้วนี้
“ถ้า มึงฟังกูในคืนนั้นวันนี้คงไม่เป็นแบบนี้ ใช่ผึ้งมันชวนกูไปดูหนัง กูก็จะชวนมึงไปดูด้วยเพราะมึงกับกูไม่เคยได้ไปดูหนังกันเลย แต่มึงก็มาโวยวายไม่ฟังคำกูเลย มึงไม่เชื่อเลยเหรอว่ากูรักมึง กูบอกว่ากับผึ้งไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรกันแล้วสิ”
“แล้วที่ร้านอาหารทำไมต้องป้อนข้าวผึ้งต่อหน้าต่อเราขนาดนั้น”
“อ้าว ถ้ากูไม่ทำจะรู้เหรอว่ามึงยังหวงกูอยู่ มึงหัดไว้ใจกูบ้างสิ กูบอกมึงแล้วไงว่ากูเลือกมึงแล้ว วันนี้จะไปดูหนังผึ้งก็รู้ว่ามึงจะไปด้วย ผึ้งยังถามหามึงเลยว่าทำไมมึงไม่มา กูเลยเล่าทุกอย่างให้ผึ้งฟัง”
“รวมถึงเรื่องเราด้วยเปล่า” แม็กก้มหน้าลง
“ใช่”
“หา...แม็กเล่าด้วยเหรอ”
“ก็ ไม่แปลกที่กูจะเล่า ผึ้งก็เข้าใจดี ผึ้งมันเลยอยากคุยกับมึง ก็กะว่าหลังเลิกดูหนังจะไปกินข้าวแต่มันก็มาเกิดเรื่อง ซะก่อน ตอนนี้กูก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วถ้ามึงยังไม่เชื่อกูอีกกูก็ไม่มีอะไรแล้ว” ผมไม่ตอบอะไร แม็กเดินออกไปจากจุดที่ผมยืนอยู่ ตอนนี้น้ำตายังไม่หยุดไหล
“มึงจะไม่ตามไปเหรอ” ไอ้วัดพูดขึ้น
“แล้วอย่ามาเสียใจอีกนะ” ผมมองตามหลังแม็กไป
“แม็ก”****************[/size][/size][/size][/size][/size]

[teemoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

[size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt]15 : มาเที่ยวบ้านเรานะ .. แม็ก

ผมร้องตะโกนเรียกแม็ก แม็กหยุดเดินและหันกลับมามองผม
“มีอะไร”
“เราขอโทษ”
“ว่าอะไรนะไม่ได้ยิน”
“เราขอโทษ พอใจยัง” รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของแม็กอีกครั้ง
“กลับกันเถอะ”
“หายโกรธกู....เอ๊ย..แม็กแล้วเหรอ”
“แม็กถ้ามันลำบากมากที่จะต้องพูดเพราะก็ไม่ต้องก็ได้เราไม่ว่าแม็กแล้วละ”
“กลับกันเถอะ ง่วงแล้ว ” แม็กชวนกลับ
“เดี๋ยวๆๆๆ พวกมึงจะไม่สนใจจะถามจะไถ่อะไรกูแล้วเหรอ เป็นหมาหัวเน่าไปซะแล้ว” 55555ลืมไปเลยว่าไอ้วัดก็ยังอยู่
“แม็ก แล้วผึ้งละ”
“อะไรอีกไหนบอกว่าหายโกรธแล้วไง”
“เปล่าหมายถึงว่าเมื่อกี๊ผึ้งยังอยู่ที่ร้านไม่ใช่เหรอ แล้วจะทิ้งผึ้งไว้ที่นั้นเหรอ”
“อือ นั้นสิ แล้วถ้าไปรับผึ้งกลับมึงไม่โกรธกูอีกนะ”
“ไม่แล้ว”
“จริงงะ”
“จริงงงงงงงงงงคราบบบบบบบบบบ”
“สวีทกันเข้าไปกูอยากอ้วก”
“น้อย ๆ หน่อยไอ้วัด เดี๊ยะ โดนตบ”
“ไอ้แม็กมึงดูแฟนมึงนะกับเพื่อนกับฝูงนะโหด ทีกับแฟนพูดจาเสียงอ่อนเสียงหวาน กูละมั่นไส้”
“อย่าเอาแม็กเป็นแนวร่วม”
“งั้นเดี๋ยวกูโทร ไปถามผึ้งก่อนแล้วกันว่าตอนนี้มันอยู่ไหนแล้ว” จริง ๆ แม็กพูดแบบนี้ก็มีเสน่ไปอีกแบบ แล้วแม็กก็โทรไปถามผึ้งซัก 2-3คำก็เรียบร้อย
“ไม่ต้องไปรับแล้วละ ผึ้งกลับแล้ว”
“เหรองั้นเราโบกรถกลับกันเถอะนะ”
“เดี๋ยว” ไอ้วัดแย้งขึ้น อะไรอีกวะไอ้วัด
“กู ว่าไปหาหมอก่อนดีไหมหัวแม็กแตกยังไม่ได้ทำแผลเลย” เออ นั้นดิ แม็กโดนฟาดหัวนี้นา ผมจึงใช้มือจับหัวแม็กมาดู แตกครับแต่ไม่เยอะเท่าไรพอให้เลือดไหลแต่มันหยุดไปแล้ว
“ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง กูไม่เป็นไร”
“ไม่ ได้แม็กเดี๋ยวเป็นบาดทะยักทำไง” พวกเราจึงพาแม็กมาทำแผลที่โรงพยาบาลจากนั้นก็กลับไปเอารถที่ร้าน จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับ ผมมานอนที่หอแม็ก ในอ้อมกอดของแม็กช่างอบอุ่นเหลือเกินหวังว่าผมกับแม็กคงไม่ทะเลาะกันอีก
“แม็ก”
“อะไร จะเอาเหรอ”
“นี้ในหัวมีแต่เรื่องแบบนั้นเหรอ”
“เปล่า จะมีแต่กับมึงนั้นแหละ” ลามกที่สุด
“เดี๋ยวหัวแตกอีกหรอก”
“เป็นหัวอื่นได้ไหมที่แตกนะ”
“ทะลึ่ง ๆ แม็กวันหยุดที่จะถึงนี้ไปเที่ยวบ้านเรานะ”
“หา ไปบ้านมึง จะเอาลูกเขยไปเปิดตัวพ่อตาแม่ยายเหรอ” คิดได้งัย
“บ้า แค่อยากให้ไปเที่ยวนะ เราเคยไปบ้านแม็กแล้วแต่แม็กยังไม่เคยไปเที่ยวบ้านเราเลย”
“แต่กูไม่รู้จักใคร”
“อ้าวที บ้านแม็กเรายังไม่รู้จักใครเรายังไปเลย”
“ก็มึงอยากไปไม่ใช่เหรอ” อ้าวแล้วครั้งแรกใครไปซื้อตั๋วรถแล้วโทรมาขู่ให้ไป
“จะไปหรือไม่ไป ไม่ไปเรากลับเองก็ได้”
“ไป ๆ อย่าน้อยใจไปซี๊ งอนเก่ง จริงนะแฟนกูเนี๊ยะ แต่ก็น่ารักนะ อีกอย่างนี้แหวนอย่าถอดออกอีกละกูเตือนมึงแล้วนะ” แหวะ ทำเป็นปากดีแต่ก็รับแหวนมาใส่แต่โดยดีพร้อมกับโดนแม็กเขกหัวไป 1 ทีข้อหาถอดแหวนออกผมนับวันให้ถึงวันหยุดไวไวจนมาถึงวันหยุดเราทั้ง 2 ก็เริ่มเดินทางไปบ้านของผม ครั้งนี้เอารถผมไปครับให้เอามอไซด์แม็กไปกว่าจะไปบ้านผมคงหลังแข็งตายพอดี
“แม็กเปลี่ยนเราขับรถบ้างดิเมื่อยอะ”
“ได้แต่คงไปไม่ถึงนะ”
“ทำไมละ”
“ก็กูขับรถยนต์เป็นที่ไหน” นั้นสิ ลืมไป ผมเลยเป็นสารถีจนมาถึงบ้านของผม
“แม่ ๆ ๆ” ผมเริ่มตะโกนเรียกแม่
“มาแล้วเหรอ” แม่ผมโผล่หน้าออกมาจากประตูบ้าน
“ครับ แม่นี้เพื่อนผมครับ ชื่อแม็กครับ”
“สวัสดีครับแม่” นี้เรียกคุณน้าก็ได้แม่กูมีลูกคนเดียว
“น่ารักนะเพื่อนลูกเนี๊ยะ” ผมเลือกเก่งไหมแม่
“พ่อละครับ”
“ยัง ไม่ออกเวรเลยลูก รีบ ๆ เอาของขึ้นไปเก็บจะได้ลงมาทานข้าวกัน ดูสิแม็กคงเหนื่อยมากแล้วตาปรือเชียว” แม่มันนะหลับมาตลอดทาง คนที่เหนื่อยนี้คนนี้ลูกนี้คนนี้ขับรถมาทั้งวัน ผมพาแม็กขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วลงมาทานข้าวกับแม่
“แม็ก เจตอยู่ที่โน้นดื้อไหม”
“ดื้อครับ” น้อย ๆ หน่อยนายแม็ก
“มีอะไรก็คอยเตือนเจตบ้างนะ ลูกคนนี้ชอบเอาแต่ใจ” แม่ผมต่างหากที่ต้องเตือนมันนะชอบหาเรื่องลูกของแม่เกือบซวยเพราะมันบ่อยครั้งจะตาย
“ครับ แล้วผมจะคอยเตือน” น่าน ทำมาพูดดีเตือนตัวเองเถอะ บทสนทนาบนโต๊ะก็ดำเนินไปเรื่อย ๆ แม่รู้สึกจะชอบแม็กเป็นพิเศษ แม่....ลูก...น้อยใจแล้วนะ จนอาหารมื้อค่ำเรียบร้อยผมก็พาแม็กขึ้นไปบนห้อง
“แม็กอยู่รอที่ห้องนะ”
“แล้วมึงจะไปไหน”
“ไปหาเพื่อนนะ เดี๋ยวมา”
“กูไปด้วย”
“ไม่ต้องหรอกนะพรุ่งนี้ค่อยไป เราไปหาเพื่อนเราแป๊ปเดียว”
“กูไปด้วยมึงจะทิ้งให้กูอยู่ในห้องนี้คนเดียวเหรอ”
“น่านะ อยู่รอนะไปหาเพื่อนแป๊ปเดียว เดี๋ยวมา นะครับ” ผมเริ่มทำสายตาวิงวอน
“แน่ใจนะว่าไมได้ไปหาแฟนเก่า” กูไปมีแฟนเก่าที่ไหนละ
“คิดอกุศลอีกแล้วเพื่อนจริง ๆ”
“อือ อย่าให้รู้นะแอบมีใครไว้ไม่งั้นละมึงตาย” โหดอีกละ ผมเลยรีบออกมาจากบ้านจริง ๆ ไม่มีหรอกครับจะไปเจอเพื่อนเก่ายังไม่อยากให้อะไรเปิดเผย ผมมาหาเพื่อนที่บ้าน พอเจอหน้ากันเท่านั้นแหละครับ มันต้องมีงานเลี้ยงนิดหน่อย ผมกินเหล้ากับเพื่อนอยู่นานพอสมควรจนนึกขึ้นได้ว่าแม็กอยู่ที่ห้อง(ลืมไป ได้ไง) โทรศัพท์ก็ลืมไว้ที่ห้องด้วย ผมจะขอตัวกลับพวกเพื่อน ๆ ก็ไม่ยอมให้กลับ สุดท้ายก็ต้องเมา จนเหล้าหมดเที่ยงคืนพอดีรีบกลับดีกว่าป่านนี้แม็กคงหลับไปแล้วมั้ง ผมค่อย ๆ เดินเข้าบ้านพ่อกลับมาแล้วนี้เอาไว้ก่อนตอนนี้คนที่น่ากลัวคือแม็ก ผมค่อย ๆ เปิดประตูห้องแม็กคงหลับไปแล้ว เบาๆ นะไอ้เจตเดี๋ยวแม็กตื่น แป่ว.......
“ยัง..ไม่...นอน..เหรอแม็ก”
“ยัง” ทำไมน่าตาดุจัง
“นอนไม่หลับเหรอ”
“จะ ให้กูหลับได้ไงเมียแอบไปกินเหล้ากับชู้ปล่อยผัวอยู่บ้าน” นี้แม็ก เบาๆ หน่อยเดี่ยวแม่ได้ยิน อีกอย่างอย่าพูด คำว่าผัว ๆ เมีย ๆนะ แสลงยังไงไม่รู้
“นี้แม็กเราไปกินเหล้ากับเพื่อนแค่นั้นเองไม่ได้ไปกินกับชู้ซักหน่อย” อย่างว่าเมาแล้วเถียงแม็กได้
“แล้วกูขอไปด้วยทำไมไม่ให้ไป”
“ก็ตอนแรกไม่ได้ตั้งใจจะกินคิดว่าไปคุยกันเฉย ๆ พอตอนหลังถึงรู้ว่ามีเหล้าด้วย”
“ไม่ห่วงกูเลยนะ”
“ห่วง สิ เนี๊ยะรีบกลับมาสุดสุด” อ้อนเข้าไป อ้อนให้แม็กใจอ่อน แม็กลุกขึ้นเดินมาลากผมมายืนตรงหน้าแม็กที่ขณะนี้แม็กนั่งอยู่ที่ขอบเตียง แต่ผมยืน
“กูขอสำรวจหน่อยสิว่าไปกินเหล้าเฉย ๆ หรือไปอย่างอื่นด้วย” แม็กดึงเสื้อผมขึ้น เผยถึงหน้าอกของผมที่ว่างเปล่า แม็กเริ่มใช้ลิ้นเลียและกัดไปตามหัวนมและหน้าอกผมใช้มือจิกมือ แม็กไว้เพราะความเสียว

“แม็ก...อ.ย่า..เสียว” เหมือนแม็กไม่ได้ยินคำขอร้องของผม แม็กยังตั้งหน้าตั้งตาเล้าโลมเลียกับหน้าอกของผม ส่วนผมจะขาดใจตายให้ได้ แม็กถอดเสื้อและกางเกงของผมออกจนตอนนี้ตัวผมเปล่าเปลือย แม็กเลียและไซ้ไปเรื่อย ๆ จน จน แม็กหยุดหันหลังแล้วล้มตัวนอน อ้าวแม็กเดี๋ยว ๆ ๆ ตื่นมาก่อนมาปลุกอารมณ์กูแล้วทิ้งกูยืนเปลือยอยู่อย่างนี้นะ นิสัยเสีย จะแกล้งเหรอ แม็กตื่น ๆ มาต่อให้เสร็จสิ ใจร้ายที่สุดงอนแล้วด้วย แต่พรุ่งนี้ค่อยงอน เมาขอนอนก่อนเถอะ ผมล้มตัวลงนอนข้าง ๆ แม็ก แต่อีกนิดนะ ผมเอื้อมมือไปกอดแม็ก แม็กเอามือมาเกาะมือผมออก เอ่อดีอย่ามาง้อนะ หนึ่ง สอง สาม หลับดีกว่า*******

พอแค่นี้ก่อนนะคับ  ต่อให้เยอะแล้วนะคับ  เด่วมาเพิ่มอีกนะคับ  ขอบคุนอีกครั้งนะคับ  สำหรับทุกเม้น[/size][/size][/size][/size]