หัวข้อ: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ (อ่าน 1437 ครั้ง)

bb9443

เรื่องสั้น ไอ้เชี่ย กูรักมึง ชัดยังวะ

BEGINS

"ไอ้เวรการเว้ย ตื่นได้แล้ว"

สัด มึงจะจองล้างจองผลาญกูไปทุกชาติเลยรึไงวะเนี่ย

ผมงัวเงียมองนาฬิกาที่หัวเตียง สลับกับมองไอ้ห่าคนปลุกที่ปลายเตียงช้าๆ

มันชื่อนักรบ ลูกชายคนเดียวของบริษัทส่งออกน้ำมันไปต่างประเทศ มันยืนแยกเขี้ยวอยู่ปรายเตียงผม ดูแล้วแม่ง......โคตรหล่อเลยว่ะ
ไอ้รบมันหน้าคมเข้ม แต่ตากลับเป็นสีเทาเพราะแม่มันเป็นคนฝรั่งเศส จมูกโด่ง กับปากแดงจัดตัดกับผิวขาวของมันที่ตอนนี้คล้ำลงเล็กน้อยจากการเล่นฟุตบอล ตัวแม่งก็โคตรสูง หุ่นแม่งก็โคตรดี เสียอย่างเดียว นิสัยแม่งเอี้ยครับ แถมโง่บรม ผมรักมันมาตั้งแต่จำความได้จนจะตายห่ากันๆไปอยู่แล้วแม่งก็ยังไม่รู้ตัว

ถามถึงหน้าตาผมอ่ะนะ โธ่ ผมก็หล่อนะ ถึงจะสู้แม่งไม่ได้ก็เถอะ

ผมชื่อตัวการ ผมเตี้ยมากแทบกับเพื่อนผู้ชายคนอื่นๆในห้อง ประมาณว่า ผมสูงกว่าผู้หญิงคนอื่นมานิดเดียวเองอ่ะ แถมหุ่นผมก็แบบผอมบางเกิ้น บางครั้งก็เซ็งตัวเอง ทำไมกูไม่เกิดเป็นผู้หญิงมาให้รู้แล้วรู้รอดเลยวะ แต่ก็ยังดี ผมหน้าตาดีนะคร้าบบบทุกคน ผมสีดำสนิทกับตาดำสนิทตัดกับผิวที่ขาวโคตรๆของผม แก้มผมแดงๆยุ่ยๅเหมือนอมซาลาเปาตลอดเวลาอ่ะ แถมผมปากแดงกว่าไอ้เชี่ยรบด้วยล่ะ วู้ฮุ้ว ชนะมันสักเรื่อง

ความสัมพันธ์ของผมกับมันก็ประมาณว่าเพื่อนสนิ้ททสนิทอ่ะครับ

บ้านผมกับบ้านมันอยู่ติดกัน พ่อแม่รู้จักกัน ผมกับมันเลยสนิทกันตั้งแต่เด็กๆ เออ เฮ้ย ที่ผมต้องมาแอบรักมันให้ช้ำทรวงนี่ก็เป็นเพราะพ่อแม่นั่นล่ะ เอาผมไปปล่อยกับมันทั้งวันทั้งคืนเพราะงานติดต่อต่างประเทศเลยทำให้ท่านไม่ค่อยมีเวลาให้ผมเท่าไหร่

"เหม่ออะไรมึงฮะ โรงเรียนน่ะจะไปมั้ย ม.ห้าวันแรกก็สายเลยนะสาด"

"Kมึงเหอะ นี่มันเพิ่งหกโมง บ้านก็อยู่ติดกับโรงเรียน นัดสาวไว้อีกรึไงมึง"

มันยิ้มแห้งๆให้ผมแล้มพยายามกระชากผมออกจากผ้าห่ม

"เออ รู้ทันกูอีกนะ กูนัดพีชไว้ ป่ะ มึงไปพร้อมกูเลย"

.....ห่า นัดสาวไว้จริงๆ แล้วกูจะถามให้ตัวเองเจ็บใจทำไมเนี่ย

"ไม่เอา มึงจะไปก็ไป กูจะนอน มึงจะไปไหนก็ไปไป้"

พูดจบผมก็คลุมโปรงหนีมันเลย แหวะ น้องพีช เดี๋ยวมึงก็เลิกกัน เคยคบกับใครเกินสามวันล่ะไอ้เฮี้ยนี่

อะไรหนักๆมาทับกูวะ
พอเปิดดูผมก็เห็นไอ้รบขึ้นคร่อมผมอยู่

เฮ้ย ทำไร มึงจะปล้ำกูเหรอ อ้ากกกก ดีใจ ขอกูเตรียมตัวล้างหน้าแปรงฟันแปป (ไม่ใช่ล่ะ)

"มึงจะไปไม่ไปฮะ"
ตาแม่งลุกวาวขึ้น มันตรึงแขนผมไว้แน่น และก้มหน้าลงมาใกล้ผมมากขึ้นจนปลายจมูกมันโดนปลายจมูกผม

"เฮ้ยยย ทำไร ไม่เอากูบ้าจี้ มึงกูรู้นิ ไอ้รบ"
มันเป่าลมใส่หูผม จมูกโด่งมันไล้มาที่แก้มแล้วลงมาเรื่อยๆก่อนจะหยุดที่ลำคอ

สัด มันรู้ว่าจุดอ่อนของผมคือคอ ใครมาโดนคอผมนิดหน่อยผมจะตัวอ่องทำอะไรกลับไม่ได้เลย

"เชี่ยรบ ไม่เอาแบบนี้นะเว้ย อืออ ม..ไม่เอา"
จมูกมันกดลงที่ซอกคอผม สูดดมกลิ่นผม
อ้ากกกกก มึงทำอาร้ายยยย

"การ มึงหอมว่ะ มึงใช้สบู่อะไรวะ ชอบว่ะ"

"ม..ไม่ได้..ใช้ อ..ออกไปนะ เว้ย"
ผมเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง ขนลุกหน้าร้อนฉ่าไปหมด

มันไม่ฟังผม มันยังฝังใบหน้าผมไว้ที่คอแน่น ก่อนจะเอาลิ้นมาเลียที่คอผม ทำเอาผมอึ้ง พูดไม่ออก หมดเรี่ยวแรงไปหมด

"มึงหวานจังเลย หอมด้วย เชี่ย ใช้สบู่อะไรบอกกูมานะ"

ผมเิริ่มจะทนไม่ไหว ต้องรีบหาทางออกด่วน อยู่อย่างนี้ผมต้องตายแน่ๆ

"รบ..นักรบ ..ม..ไม่เอานะ..ครับ..การไปโรงเรียนก็ได้นะ นะครับ..."
ผมอ้อนมัน รบแม่งชอบให้อ้อน มันบอกผมอ้อนแล้วน่ารัก มันหยุดมองหน้าผมนิ่ง ก่อนจะกดจมูกบนแก้มผมแรงๆแล้วลุกออกไปกอดอกมองผมอยู่ที่ปลายเตียงดังเดิม

ตึกๆตักๆ
ใจผมเต้นแรง ไม่นงไม่นอนแม่งแล้ว ผมคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วรีบเข้าห้องน้ำไปทันทีไม่สบตามันเลย

อ่าเป็นไงบ้างครับสำหรับเรื่องใหม่ เดวพรุ่งนี้เย็นเอามาลงให้ต่อนะอิอิ เมนท์กันด้วยละ^_^

sincere_heart

โหทามมายถึงน่าติดตามเยี่ยงนี้ เพียงตอนแรกก้อเสพติดซะแล้วอ่าครับ T^T ต่อด้วยนะก๊าบบบ

CCI.

สุดยอด

Peng'Pungpeng

น่าอ่านต่ออ่าาาาาาาาาาา

seven77

น่าสนุกน้าเนี่ย มาต่ออีกน้าคัฟ

129_kh

ปูเสื่อรอแล้วนะเนี้ย....

LoVe ๓KaMiKaZe๓ ^__^

สนุกดีครับ

itopz

ง่า ชอบๆ มาต่อด้วยนะคับ ^^

Black Circle- TT^TT

ตอนแรกก็โดนแล้วอะ ชอบมากเลย มาต่อเร็วๆนะ

bb9443

อ่า ขอบคุนสำหรับทุกคอมเมนท์นะครับที่อุสาห์ติดตามก็ทุกเรื่องที่เอามาลง
ขอบคุนมากๆเลยครับ

กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ ผมอารมณ์บูดมากๆ อยากจะเอาหัวใครสักคนกระแทกกับเสาแรงๆสักสองสามที ไอ้เชี่ยนักรบแม่งเอาผมมานั่งแดกข้าวดูมันกับแฟนดู๋ดี๋โอ้ลั้ลล้ากันอยู่ได้ แง่ง อย่าให้ก็มีบ้างนะเว้ย ชิ แล้วกูจะแสดงหนังสดต่อหน้ามึงเลย งอน!

อันที่จริงนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่มันเอาผมมาแดกข้าวแล้วดูมันกับแฟนมันโอ้ลั้ลล้ากัน แล้วแม่งเหมือนจะล่ามโซ่ผมไว้ตรงนี้ไม่ให้ไปไหน ผมขยับนิดนึงมันก็มองหน้าผมประมาณว่า ถ้ามึงจะไปเดี๋ยวกูตัดตีนมึงไว้ตรงนี้ สาด สายตาโคตรทำร้ายจิตใจกัน แล้วผมจะทำไรได้ล่ะครับ แดกข้าวต่อไปเถอะชีวิต

"การ หวัดดี มาแต่เช้าเลยนะ"
ผมเงยหน้ามองผู้ที่เดินเข้ามาใหม่ อ้อ ไอ้ก้องนะเอง นี่ละเว้ยพระเอกตัวจริงกระทิงแดงง ไม่ใช่ล่ะ ชื่อจริงมันคือ กึกก้อง หนุ่มฮอตอันดับสองของโรงเรียน ก้องมันหล่อจริงๆครับ หล่อแบบตี๋นิดๆ แต่ซิคแพคแม่งสวยมาก ผมเคยเห็นตอนเรียนว่ายน้ำ เห็นแล้วอิจฉา ทำไมกูไม่มีแบบนั้นมั่งว้า เซ็งตัวเองอีกรอบ

"อ่าอ้ะ อัดอี(กินข้าวอยู่เต็มปาก)"

"ฮ่าๆ เคี้ยวให้หมดก่อนก็ได้ครับ"

"เอื้อก(กลืน) ก้องมีเขี้ยวด้วยเหรอ เฮ้ย อยู่มาด้วยกันสามปี เพิ่งเห็น น่ารักจังว่ะ"
ผมชอบคนมีเขี้ยวมากกกก แบบดูแล้วหมั่นไส้อ่ะครับ แล้วเมื่อกี้ตอนมันยิ้ม เขี้ยวโผล่ โคตรเท่เลย

"มีมาตั้งแต่เกิดล่ะ ก็การมองแต่ไอ้รบ"
มันพูดพึมพัมไรไม่รู้ ผมไม่ได้ยินเลย

"พูดไรอ่ะ ไม่ได้ยินเลย แจ้บๆ นี่ๆ กินมั้ย ปีโป้ เราซื้อมาตุนไว้เยอะเกิน แหะๆ กินป่ะ อร่อยน้า"

"เอาสิ อ้า"
มันอ้าปากทำไมวะ หรือจะให้ผมป้อนปีโป้ เอออ ใช่มั้ง

ผมยื่นมือไปที่ปากมันพร้อมปีโป้สีม่วง
ปัง!!!!!

เฮ้ย เสียงไร ตกใจหมดเลย ล..แล้ว ปีโป้กู หล่นหมดเลย

แม่งใครทำไรวะ
ผมชักมือกลับมาแล้วสอดสายตาหาต้นเหตุ อ้อ ไอ้เชี่ยนักรบ มึงอีกแล้ว มันตบโต๊ะดังปัง แถมตาแม่งน่ากลัวอีกแล้ว น้องพีช เพิชอะไรนั่นก็วิ่งหางจุกตูดไปเลย

"ไอ้รบ มึงทำไรวะ"
กึกก้องผู้ไม่เคยกลัวใคร ถามไอ้รบเสียงดัง

"ทำไมวะ นี่โต๊ะมึงรึไง ก็ไม่เห็นมีป้ายชื่อบอกว่าเป็นสมบัติมึง"
ตายล่ะ สถานการชักไปกันใหญ่แล้วครับ โธ่ เซ็งรอบสาม ปีโป้ก็อดแดก เสือกต้องมาอยู่ระหว่างกลางคนทะเลาะกันอีก

"รบ ใจเย็นเว้ย ก้องมันก็ไม่ผิดมึงจะไปกวนตีนมันทำไม"

"ห่าเอ้ย มันผิด มันมายุ่งกับสมบัติกู"

"อะไรวะสมบัติมึง"
ผมถามอย่างสงสัย หรือก้องแม่งไปแย่งอากาศมึงหายใจ 5555 อ่า ผมขำผิดเวลาขอโทษที

"มึงไง สมบัติกู"

"หา"
ผมอึ้งครับ มันตวัดแขนดึงผมมาใกล้มัน แขนแกร่งของมันโอบเอวเล็กๆที่ผมไม่เคยจะภูมิใจไว้

"เหอะ ของอย่างนี้มันใครดีใครได้ อีกอย่างนะ ไม่มีป้ายชื่อมึงติดไว้ที่ตัวการนี่หว่า เพราะงั้นการก็ยังไม่ใช่ของมึง"
ก้องมันพูดย้อนคำไอ้รบ มันยักคิ้วกวนประสาธน่าหมั่นไส้ ผมเหลือบมองหน้าไอ้รบ มันกัดฟันกรอดมือก็ยังโอบผมแน่นขึ้นเรื่องๆ แต่จู่ๆมันก็ยิ้มเจ้าเล่

แล้วทำไมต้องส่งกุให้เป็นของคนนู้นคนนี้ด้วยวะเนี่ย กูละเบื่อพวกมึงจริง

"เหอะ ไอ้ค ว ย กุว่าแล้วว่ามึงต้องสวนแบบนี้ นี่ไงหลักฐาน ชัดมั้ยสัด"
ขณะที่ผมยังงงอยู่นั้นมันก็กระชากเสื้อนักเรียนผมออก จนกระดุมหลุดออกสองสามเม็ด หน้าไอ้ก้องอึ้งไปสามวิ เสียงไทยมุงที่ดังขึ้นเมื่อกี้ก็เงียบลงไปถนัดตา ผมสงสัยว่าเขามองอะไรกันเลยหันไปทางกระจกแตกๆที่แปะอยู่ที่ร้านขายข้าว

เฮ้ยยย ทำไมผมมีอะไรแดงๆที่คอวะ ฉิบหายตายห่า แบบนี้คนก็เห้นกันหมดแล้วอ่ะดิ แล้วรอยนี้มันมาได้ไงวะเนี่ย

"อ้ะ..ไอ้เชี่ยรบ น..นี่รอยอะไรวะ"

"อ๋ออ ก็ตอนกูแดกมึงเมื่อเช้าไง"
มันตอบลอยหน้าลอยตาหล่อๆของมันราวกับไม่สนใจ แล้วถอดเสื้อมันมาคลุมผมไว้

ผมอึ้ง ก้องอึ้ง ไทยมุงก็อึ้ง!

อ่านเเล้วเมนท์ด้วยนะครับ จะดีใจมากเลยยย

อ่า ด้วยความที่มันเป็นเรื่องสั้นผมจะเอามาลงเเค่วันละตอนนะครับเพราะเรื่องนี้มันข้อนข้างน้อยตอน เเล้วก็ใกล้จะจบเเล้วด้วยแหะๆ= =

sincere_heart

ปาดกันอีกรอบครับ ผลงานทั้งตอนหนึ่งและตอนสองยังฝีมือม่ายตกสมแล้วที่ข้าน้อยเฝ้าติดตาม

tanawut tunsiri

มาต่อเร็วๆๆนะครับ...

B Boy

สนุกมากคับพึ่งเริ่มยังสนุกขนาดนี้ มาต่อเร็วๆนะ

interchange2529

มาไวไวเลยครับ อย่าทำให้ติดแล้วจากไปน่ะ

bb9443

^
^
^
^
จิ้มๆๆๆๆๆ พี่interchange2529 เดวนี้ผมเอาเรื่องหลายๆเรื่องมาลงเเล้วน้าา เเล้วที่บางที่ขาดหายไปนี้มีหลายเรื่องหลายธุระจิงๆนครับT^T

อ่า เรามาสนุกกัย นักรับเเละตัวการกันต่อดิกว่าเนอะ^^

เรื่องสั้น ไอ้เชี่ย กูรักมึง ชัดยังวะ

"เฮ้ย มึงรู้ป่าว นักรบคบกับตัวการแล้วนะเว้ย"

"จริงดิวะ เอาแม่ง กูนึกว่าเพื่อนกัน คาบไปแดกเฉยเลย"

"เออดิวะ สัดนี่แม่งชั่วเงียบ พีชคนสวยก็เอา ยังจะเอาการไปอีก"

วันนี้ทั้งวันผมหมดเวลาไปกับการเดินหลบๆซ่อนๆสายตาชวนอึดอัดของคนค่อนโรงเรียน อ้อ หนีไอ้บ้ารบนั่นด้วย ป่านนี้แม่งคงคลั่งตายแล้วที่ผมหายไป ผมไม่เข้าใจมันเลยให้ตายสิ มันไม่ยอมอธิบายผมและผมก็ไม่อยากคาดคั้นมัน เพียงแต่ลึกๆผมก็อยากรู้ว่ามันทำแบบนี้ไปทำไม

เฮ้อ สบายว่ะ
ถึงว่าคนแม่งชอบโดดเรียนกันจัง ปลอดโปร่งดีจริง ทีหลังกูโดดอีกรอบดีกว่า แง่มๆ

"หนีมาทำไมตรงนี้ โดดเรียนไม่ดีเลยนะ"
ผมหันขวับไปมองต้นเสียงทันที

"อ้าว ก้องเองเหรอ แหะๆ หนีความวุ่นวายน่ะ"

"อ่าฮะ ก็เข้าใจอยู่.........."

"ไม่หรอก ก้องไม่เข้าใจใช่ไหมล่ะ จริงๆแล้วมันไม่มีอะไรหรอก ระหว่างเรากับไอ้รบน่ะ ฮ่าๆ ถึงเราอยากจะให้มีก็เถอะนะ" ผมพยายามฮาแต่มันก็ฮาไม่ออกให้ตายสิ ผมรู้สึกร้อนๆที่ขอบตาแล้วสิ

ก้องมองหน้าผม จู่ๆมือหนาก็มาแปะบนหัวผมแล้วลูบหัวผมเบาๆ

"ร้องมั้ย ที่จริงเราปลอบคนไม่เก่งแต่...ไหล่เราก็หนาพอที่จะ....."

ผมโผเข้ากอดก้องแล้วร้องออกมาทันที มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากผมแค่รู้ว่าผมเหนื่อย ทั้งๆที่ปกติผมเคยทนมันได้ แต่ผมกลับรู้สึกว่าผมเหมือนของเล่นที่มันชอบล้อเล่นกับความรู้สึก แล้วทุกครั้งก็จบด้วยคำว่ามึงเป็นเพื่อนสนิทกูไง

"ที่จริงอีกสิบนาทีคนจะออกมาแล้ว...เราว่าเราไปข้างนอกกันมั้ย เผื่อการจะสบายใจขึ้นด้วย"

"...เอาสิ...เราขอ.."

"หืม..จะเอาอะไรเหรอ"

"ว..แวะซื้อปีโป้ได้ไหม"

"ฮ่าๆ การนี่เหลือเชื่อจริงๆ เอาสิครับ เหมาหมดเลยไหม"

..................................................................................................

"วู้ววววววววววว ลมแรงจัง"

"อืม เราชอบมาที่นี่ตอนมีเรื่องไม่สบายใจน่ะ ถึงมันจะไม่หรูหราอะไร แต่มันก็สบายใจสุดๆเลยล่ะ"

ที่ๆว่าคือสะพานพระราม 8 เป็นสะพานแขวนใหญ่ที่มีช่องให้คนเดินด้วย อีกอย่างที่ผมได้รู้วันนี้คือก้องขับรถชอปเปอร์คันใหญ่เบอเริ่มเทิ่มเลย ผมนึกว่ามันจะนั่งรถคุณหนูอะไรอย่างนั้น แต่กับผิดคาดมาก

"แม่น้ำน่ะ ไม่ว่าเราพูดอะไรไป ยังไงมันก็ไม่ไหลย้อนกลับมาแน่นอน เพราะงั้นไม่ต้องห่วงหรอกนะ"

"เรา..รู้จักกับมันตั้งแต่เด็ก เป็นเพื่อนคนเดียวที่เรามีเพราะงี้มั้งเราเลยรักมันไม่รู้ตัว เพราะเราไม่เคยมีเพื่อนสนิทคนอื่นๆ บางครั้งเราก็คิดว่าเราทนได้นะก้อง แต่มันก็เหมือนแกล้งเรา งั่บ(กินปีโป้) กินมั้ย?"

ก้องยิ้มแล้วงับปีโป้ไปจากมือผม ก่อนที่มันจะเบือนหน้าไปทางแม่น้ำ

"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ฝาแฝดคู่หนึ่งได้ถูกให้กำเนิดมาในท้องของมารดาพวกเขา แต่แล้วก็เกิดเหตุผิดพลาด ฝาแฝดได้เสียชีวิตลงหนึ่งคน หมอบอกว่าทั้งสองโดนรกพันคอ แต่แฝดที่เสียชีวิตลงก็กระทุ้งอย่างแรงจนแฝดอีกคนออกมา ทำให้แฝดคนนั้นเสียชีวิตลงทันทีส่วนอีกคนก็รอดมาราวกับเป็นปฏิหาร....เด็กชายเกิดมาโดยไม่รู้อะไรเลย เขาเติบโตขึ้น โดยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วที่เขามีชีวิตได้เพราะใคร..."
ก้องหยุดพูดไปนิดนึงก่อนจะสูดหายใจเปิดปากเล่าต่อ

"จนกระทั่งวันเกิดครบรอบสิบสามปีของเขา เขาก็เผลอไปได้ยินพ่อแม่เขาพูดคุยกัน เรื่องใครอีกคนที่สมควรจะเกิดเช่นเดียวกันในวันนี้...ใครอีกคนที่ถูกตั้งชื่อไว้ว่าครองภพ..........อันที่จริงมันควรจะเป็นวันเกิดของ กึกก้องกับครองภพ...ต..แต่ ก็มีเพียงกึกก้องที่ได้เกิดมา"

น้ำตาผมเอ่อล้นออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง จากที่คิดว่ามันเป็นเพียงนิทานปรัมปราเรื่องหนึ่ง

ก้องหันมามองหน้าผม แล้วยิ้มอ่อนๆออกมาก่อนจะเอามือมาปาดน้ำตาผมออกไป

ผมรู้แล้ว ผมเข้าใจแล้วสาเหตุที่ก้องเล่าเรื่องนี้ให้ผมฟังและสิ่งที่เขาพยายามจะสื่อด้วย ไม่ได้มีแค่ผมที่มีความเจ็บปวดมีคนอื่นอีกเยอะแยะที่มีเรื่องทุกข์ในใจ พวกเขายังไม่ฟูมฟายมันออกมาให้ใครเห็นเลย แล้วผมจะมานั่งเสียใจทำไมกับแค่ไอ้เพื่อนบ้าคนหนึ่งที่ผมแอบรัก

........................................................................................

"ขอบคุนนะก้องที่มาส่ง วันนี้โคตรสนุกเลย"

"เราก็สนุก แล้วนี่แม่การจะว่าป่ะเนี่ย มาส่งซะดึกเลย"

"ฮ่าๆ กลัวแม่เราว่าแต่มาส่งเราห้าทุ่มเนี่ยนะ อีกอย่างแม่กับพ่อเราไปประเทศดูไบ"

"ทำไงได้ ก็เราชอบการนี่ อยู่ด้วยนานๆมันเลยเพลินน่ะ"

"....เราขอโทษนะก้อง แต่เราน่ะ คงเลิกชอบไอ้รบง่ายๆไม่ได้หรอก อีกอย่าง ก้องน่ะ เหมาะจะเป็นพี่ชายเรามากกว่ารู้มั้ย"

"ฮ่าๆ นั่นสินะ แล้วเราต้องซื้อปีโป้วันล่ะกี่ชิ้นเนี่ยถึงจะเลี้ยงการไหว"

"อ่า....วันล่ะแพคก็พอล่ะ ไปได้แล้ว ขับรถดึก เราห่วง"

"คร้าบผม"
ก้องฉีกยิ้มก่อนจะโน้มหน้ามาจูบหน้าผากผมแล้วผละขึ้นรถขับออกไป

ผมมองจนรถหายไปแล้วก้มหน้าหากุญแจบ้านในกระเป๋า

"มึง หาย หัว ไป ไหน มา!!"

อ่าเป็นไงบ้างครับใกล้ถึงตอนสำคัญของเรื่องเเล้วน้าาาา

อย่าลืมเมนท์เป็นกำลังใจให้ผมด้วยละ ผมขอไปนั้งทำการบ้านก่อนนะครับสำหรับวันนี้
ฝันดีนะครับ

ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ (อ่าน 1437 ครั้ง)

bb9443

เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

sincere_heart

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

CCI.

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

Peng'Pungpeng

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

seven77

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

129_kh

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

LoVe ๓KaMiKaZe๓ ^__^

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

itopz

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

Black Circle- TT^TT

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

bb9443

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

sincere_heart

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

tanawut tunsiri

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

B Boy

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

interchange2529

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ

bb9443

Re: เรื่องสั้นสุดน่ารักไอ้เชี่ยกูรักมึงชัดยังวะ