พิมพ์

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

กลับมาเเล้วนะครับสำหรับผม หลังจากที่เจอมรสุมหลายเรื่องไม่ได้ปิดคอมเลย= =
ตอนนี้ผมเริ่มกลับมาส่งนิยายเเละ เรื่องต่างเเล้วนะครับ สำหรับเรื่องคู่เเค้นเเสนรัก ก็จะเริ่มนำมาลงต่อพรุ่งนี้เเล้วนะครับอดใจไว้นิดนุง
ตอนนี้มาดูเรื่องสั้นเรื่องใหม่นี้ก่อนนะครับ^^




เด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่รัวกำปั้นใส่กระสอบทรายอย่างไม่ยั้งมือ  แต่ละหมัดรุนแรงหนักหน่วงราวกับจะปลดปล่อยความคั่งแค้นในใจ  คิ้วหนาเข้มขมวดยุ่งเหยิง ใบหน้าภายใต้เฮดการ์ดสีแดงเต็มไปด้วยหยดเหงื่อที่เกาะพราว..

สุดท้าย..เจ้าตัวถอดนวมออกจากมือทั้งสองข้าง ก่อนจะกระชากเฮดการ์ดออกจากศีรษะแล้วเหวี่ยงใส่ผนังโรงยิมสุดแรง..มันตกกระแทกพื้นแล้วกลิ้งหลุนๆไปไกล.. ร่างลำสันที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเดินตรงไปที่ผนังโรงยิมก่อนจะชกสุดแรงด้วยกำปั้นที่เปล่าเปลือย...

เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆด้วยความเครียดขมึง ความเจ็บปวดค่อยๆแผ่ซ่านจากสันกำปั้นไปทั่วทั้งมือเ
ใบหน้าคมเข้มหอบหายใจหนักหน่วง.. น่าแปลกที่ความเจ็บปวดทางกายไม่อาจช่วยบรรเทาความเจ็บปวดในใจลงแม้แต่น้อย..
 

กำปั้น...หัวใจ...กระสอบทราย...กับนายปากแข็ง

ใกล้จะถึงเวลาเข้าเรียนคาบเช้าแล้ว แต่เพื่อนๆยังจับกลุ่มเม้าท์ที่โต๊ะของแบ๊งค์อย่างเมามัน  ประเด็นหลักก็คือนินทาคนที่นั่งเรียนข้างแบ๊งค์ซึ่งแทบจะไม่เคยโผล่มาเรียนคาบแรกเลย เด็กสาวหน้าหมวยแว่นหนายื่นหน้าเข้ามาใกล้แบ๊งค์แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
 
"ถามจริงเหอะแบ๊งค์ เธอไม่อึดอัดเหรอที่นั่งเรียนกะนายคิมน่ะ.."
 
แบ๊งค์ส่ายหัว ตาสีน้ำตาลใสแจ๋วบอกชัดเจนว่าไม่เห็นด้วย...
"ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่..ไอ้คิมทำไมเหรอ?.."
 
สาวหมวยทำท่าคันปากเตรียมจะเม้าท์เต็มแก่  แต่ก่อนที่จะทันได้พูดอะไร คิมก็พาร่างสูงใหญ่เดินเข้ามาในห้องเรียนพอดี วงเม้าท์แตกกระเจิงไปคนละทาง

ดูเหมือนคิมจะรู้ว่าตัวเองตกเป็นหัวข้อสนทนาหลัก  เด็กหนุ่มขมวดคิ้วเข้มอย่างรำคาญใจ เหวี่ยงเป้ลงบนโต๊ะ ก่อนจะลงนั่งกอดอกไม่พูดไม่จาอยู่ข้างๆแบ๊งค์...ใบหน้าหล่อเหลาเกินวัยนั้นบึ้งตึงเย็นชา..
 
แบ๊งค์นึกขำที่เห็นวงเม้าท์สลายตัวอย่างรวดเร็วเหมือนวงไพ่หนีตำรวจ...สายตาหลายคู่มองมาที่คิมอย่างหวาดๆปนอยากรู้อยากเห็น    แต่คิมไม่มีท่าทีแยแส ...ดวงตาคมกริบดุดันมองตรงไปที่กระดานดำว่างเปล่าเบื้องหน้า...ใบหน้าคมเข้มนิ่งเฉยราวกับรูปสลัก

แบ๊งค์ชินแล้วกับการที่คนข้างตัวไม่ปริปากทักทาย อันที่จริงรู้จักกันมาร่วมเดือน คิมปริปากพูดด้วยวันละไม่กี่คำ แต่ถึงแม้คิมจะไม่ค่อยพูด  แบ็งค์ก็ได้ฟังวีรกรรมห่ามห้าวของคิมมานับไม่ถ้วน

 ตั้งแต่เรื่องเบาะๆอย่างโดดเรียนไปสูบบุหรี่  หรือหนักขึ้นมาหน่อยเช่นแอบไปมีอะไรกับเด็กสาวใจแตกที่ห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาเก่า  แต่ที่ร้ายแรงที่สุดคือ ข่าวลือที่ว่าคิมเป็นคนเอายาบ้ามาปล่อยที่โรงเรียน

 เพื่อนในห้องหลายคนเกลียดคิม เพราะนิสัยมุทะลุดุดันกับนิสัยไม่แคร์ใครหน้าไหนทั้งสิ้น แต่ถึงจะหมั่นไส้ขนาดไหน  ก็ไม่มีใครกล้าตอแยกับคิม เพราะคิมเป็นนักกีฬามวยสากลของโรงเรียน
เจ้าตัวเคยลงแข่งกีฬาเยาวชนระดับเขตหลายครั้ง และครั้งนี้โค้ชหมายมั่นปั้นมือว่าคิมน่าจะไปได้ไกลถึงกีฬาเยาวชนระดับภูมิภาค นี่เป็นสาเหตุที่อาจารย์ไม่ค่อยถือสาเวลาคิมโดดเรียน และยิ่งทำให้คิมเป็นแกะดำในสายตาเพื่อนๆ

เพื่อนๆเกือบทั้งชั้น 4/6ลงความเห็นว่าแบ็งค์โคตรซวยที่ต้องมานั่งเรียนกับคิม แต่แบ็งค์กลับไม่เห็นด้วยเท่าไหร่  อย่างน้อย คิมก็ไม่ได้กรนเวลาแอบหลับในห้องเรียน..
 
หลังจากประเมินสถานการณ์แล้วเห็นว่าอีกฝ่ายคงไม่ขยับปากทักทายให้ดอกพิกุลร่วง
แบ๊งค์ก็ลองกระตุกหนวดเสือด้วยการเปรยขึ้นมาลอยๆ...

"คิม อะไรเข้าฝันให้มรึงมาเรียนแต่เช้าเนี่ย.. สมองมึงปรกติดีอยู่รึเปล่า.."

เงียบ...ไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆทั้งสิน   แต่อย่างน้อยใบหน้าขมึงทึงนั้นคล่อยคลี่คลายลง  แต่ก็ยังไม่ยิ้มอยู่ดี   แบ๊งค์ไม่ถือสา หยิบสมุดแบบฝึกหัดออกมากาง ก่อนจะเลื่อนไปตรงหน้าคิม..

"อ่ะ ลอกซะ..มรึงไม่ส่งการบ้านอาจารย์ ประภาศรีอีกครั้งเดียวมรึงติดร.แน่.."
คิมก้มหน้าก้มตาลอกการบ้านเงียบๆ...ไม่มีแม้กระทั่งคำขอบคุณ...

คิมใช้เวลาลอกการบ้านอยู่นานมาก จนแบ็งค์นึกสงสัยว่าคิมคงโดดเรียนมากเกินไปจนลืมวิธีเขียนหนังสือไปหมดแล้ว อย่างน้อยสิ่งหนึ่งที่แบ็งค์คิดต่างจากเพื่อนๆก็คือ คิมไม่ใช่ตัวอันตรายอย่างที่ใครๆคิด เพียงแต่ออกจะทึ่มเท่านั้นเอง..

แบ็งค์นั่งสังเกตเวลาที่คิมลอกการบ้านอยู่ครู่ใหญ่  ก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดคนตัวโตที่ข้อศอกเบาๆ ออกปากถามอย่างกระอักกระอ่วนใจ..


"คิม เวลาลอกการบ้านกรู  มรึงจะลอกชื่อกรูลงไปด้วยทำไมวะ?..."




คาบพักเที่ยง โรงอาหารคลาคล่ำไปด้วยผู้คน  คิมนั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่คนเดียวตามเคย  ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เกินกว่ารัศมีห้าเมตรรอบตัว ผลจากข่าวลือที่ว่า คิมเคยลุกมาต่อยคนที่นั่งกินข้าวข้างๆเพราะรำคาญที่คุยกันเสียงดัง..หลายคนมองมาทางคิมแล้วหันไปซุบซิบกัน แต่เด็กหนุ่มไม่แยแส แม้ว่าผู้คนจะถอยห่างราวกับเป็นโรคระบาดร้ายแรง...
 
แบ็งค์เดินมาวางถ้วยก๊วยเตี๋ยวตรงหน้าคิม ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งตรงข้าม ตามองไปรอบตัวอย่างอัศจรรย์ใจ  ผ่านไปเกือบเดือนแล้วก็ยังไม่ชินกับปรากฏการณ์นี้ซักที..เด็กหนุ่มมองคนตรงหน้าแล้วพูดขึ้นมาลอยๆ
 
"ตอนแรกกูนึกว่ามึงตรีนเหม็นซะอีกถึงไม่มีใครกล้ามานั่งใกล้ๆ" 
 
 คิมเงยหน้าขึ้นมาจากชามก๋วยเตี๋ยว ไม่ได้ยิ้ม แต่ก็ไม่มีท่าทีขุ่นเคือง เจ้าตัวทำท่าอึกอักอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะพูดด้วยเสียงห้าวต่ำ...

"ถ้าอึดอัด จะไปนั่งกับเพื่อนๆก็ได้นะ..." ทันทีที่พูดจบ ใบหน้าคมเข้มก็ชะงักไปชั่วขณะ ราวกับว่า ตัวเองกำลังทำผิดพลาดอะไรไปบางอย่าง

แบ็งค์ไม่ถือสา พูดกลั้วหัวเราะ  "ที่กว้างหยั่งกะสนามฟุตบอล  อึดอัดก็บ้าแล้ว.."


คิมก้มหน้ากินก๋วยเตี๋ยวเงียบๆ ด้วยท่าทางผ่อนคลายลงจนแบ็งค์สังเกตได้ หนุ่มน้อยค์ล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกง  หยิบคุกกี้ถุงเล็กๆขึ้นมาส่งให้คิม

"อ่ะ.. พอดีแม่กูหัดทำคุกกี้ กูเลยเอามาฝาก เผื่อจะท้องเสียด้วยกัน.."

คิมรับมาถือไว้ในมือ พูดด้วยน้ำเสียงขรึมๆในแบบของตัวเอง "ก็รู้ว่าไม่ชอบกินขนมหวาน จะเอามาฝากทำไมทุกวัน.."

แบ้งค์หัวเราะ  ชี้ให้อีกฝ่ายดูหมาหิวโซตัวหนึ่งที่เดินป้วนเปี้ยนอยู่ข้างโรงอาหาร...รอเศษอาหารจากคนใจดี

"มึงดูหมาตัวนั้นดิ  ถ้ามึงให้ข้าวมันทุกวัน เดี๋ยวมันก็เชื่อง..กูก็เลยลองใช้วิธีนี้กับมึงดูบ้าง.."

"แล้วถ้าเกิดมันเชื่อง มึงจะทำยังไง..?"

"ไม่รู้เหมือนกัน เอากลับไปเลี้ยงที่บ้านมั้ง.." แบ็งค์ตอบไปเรื่อยๆ  ไม่ทันสังเกตว่าคิมทำตะเกียบหลุดจากมือ..

แบ็งค์ถือโอกาสที่คิมทำท่าเก้ๆกังๆไปชั่วขณะ ใช้ตะเกียบคีบลูกชิ้นในถ้วยที่เจ้าตัวตั้งใจจะเก็บไว้กินท้ายสุดไปต่อหน้าต่อตา...

"ถามจริงๆเหอะคิม  ทำไมมึงถึงชอบมีเรื่องมีราวนักวะ.." แบ๊งค์พูดทั้งที่ยังเคี้ยวลูกชิ้นเต็มปาก

คิมจ้องตาหนุ่มน้อยตรงหน้า ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ   "บางทีก็รำคาญคนกวนตีน.."

"กวนตีนยังไงล่ะ.."

"เช่น..แย่งลูกชิ้นในถ้วยก๋วยเตี๋ยวไปกิน.."คิมตอบหน้าตาเฉย  แต่คำตอบเล่นเอาแบ็งค์สำลักจนเกือบตกเก้าอี้... สีหน้าของคิมยังคงเรียบเฉยอยู่อย่างเดิม..แต่ดวงตาคมกริบฉายแววรื่นรมย์ชัดเจน..


แบ็งค์ยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม คนหน้าขรึมคีบลูกชิ้นในถ้วยก๋วยเตี๋ยวของตัวเองใส่ลงในถ้วยแบ็งค์จนหมด  ก่อนจะพูดห้วนๆตามเดิม    "ไปก่อนนะ  วันนี้มีซ้อมตอนเที่ยง  ..."

แบ็งค์มองตามหลังผึ่งผายของอีกฝ่าย วันนี้เป็นวันแรกที่คิมทำลายสถิติด้วยการขยับปากพูดมากเป็นพิเศษ  ที่สำคัญ คนตัวโตไม่ลืมหยิบถุงคุกกี้ติดมือไปด้วยเหมือนทุกคราว.



อย่าลืมติดตามตอนต่อไปนะครับ^_^เมนท์ด้วยนะจ๊ทุกคน

[interchange2529]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อให้จบเลยไม่ได้เหรอจะได้ตั้งใจอ่านที่เดียว ยังไงก็ขอบคุณคับ มาต่อเร็วๆนะ

[27442]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเเล้วจ้าาา ลงเรื่อยๆเเบบนี้แหละคนจะได้ตามเยอะ เมนท์จะได้มีเยอะๆคนลงจะได้มีกำลังใจเยอะๆ



หัวใจเต้นแรง หน้าแดงทุกที ใช่เธอรึนี่ ที่คอยตลอดมา...

ควบคุมไม่อยู่ รู้เลยว่าตัวสั่น แค่เจอไม่นาน ถูกใจฉันเหลือเกิน...

เจอกันแล้ว..อย่าผ่านเลย ได้ไหม

ถ้าเสียเธอไปก็คงชอกช้ำ...
 

คิมถอดหูฟังออกก่อนจะเก็บไอพอดลงไปในเป้ใบเก่ง เด็กหนุ่มเดินเข้าไปในห้องพักนักกีฬาก่อนจะลงมือเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว..คิมสวมเสื้อยืดคอกลมสีขาวเก่าๆกับกางเกงวอร์ม ก่อนจะโยนเป้เข้าไปในล็อคเกอร์...เด็กหนุ่มยืนถอนหายใจอยู่หน้าล็อกเกอร์ชั่วขณะ รู้สึกแห้งแล้งในอกอย่างบอกไม่ถูก..
 
หนึ่งเดือนเต็มๆแล้วนับจากวันแรกที่เจอแบ็งค์  อาการปั่นป่วนในหัวใจไม่มีทีท่าว่าจะจางหาย
มีแต่จะยิ่งทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นทุกวัน...หลายครั้งที่คิมนึกอยากตบปากตัวเองเวลาที่พูดจาห้วนห้าวแล้งน้ำใจกับแบ็งค์.. ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เจ้าตัวไม่เคยใส่ใจด้วยซ้ำว่าใครจะคิดอย่างไร..

เด็กหนุ่มพยายามขับไล่ความคิดสับสนออกไปจากหัว..เกลียดตัวเองที่ดูเหมือนจะอ่อนแอลงทุกวัน ให้ขึ้นสังเวียนไปตะบันหน้ากับคู่ชก ยังจะง่ายกว่าการอยู่ใกล้ๆแบ็งค์โดยที่ไม่ต้องใจสั่นซะอีก..เสียงหัวเราะของแบ็งค์ ตามหลอกหลอนไปทุกที่ แม้กระทั่งเวลาขึ้นชกกับคู่ซ้อม   คิมเคยคิดเล่นๆว่า  ถ้าวันใดเกิดจะต้องชกมวยกับแบ็งค์ขึ้นมา  จะกล้าพอที่จะตอยไปที่แก้มขาวๆนั่นรึเปล่านะ   หรือตัวเองจะเป็นฝ่ายถูกแบ็งค์ไล่ถลุงยับเยินกันแน่..

คิมสะบัดหัวแรงๆสองสามที ก่อนจะเริ่มวิ่งเหยาะๆไปรอบสนามเพื่อเป็นการวอร์ม   ตารางซ้อมในตอนเที่ยงไม่หนักมากเท่านักเมื่อเทียบกับตอนเช้าและตอนเย็น   ส่วนใหญ่โค้ชจะติวแท็คติคในการขึ้นชกรวมไปถึงชี้ข้อบกพร่องเพื่อจะได้นำไปแก้ไข    ปัญหาใหญ่ของคิมอยู่ที่การควบคุมอารมณ์  หลายครั้งที่คิมชกแบบเลือดร้อนจนลืมทำตามแผนที่โค้ชวางไว้ให้ จนทำให้ชกได้ไม่ดีเท่าที่ควร..

แต่...ปัญหานั้นดูจะเล็กไปถนัดใจ..เมื่อเทียบกับอาการปั่นป่วนที่เกิดขึ้นภายในอกของคิมตอนนี้..

เดือนกว่าแล้วที่คิมไม่มีแก่ใจจะซ้อม  ความรู้สึกโง่เง่าขณะที่อยู่ใกล้ๆแบ็งค์ ตามติดอยู่ทุกเวลา

หลายครั้งที่คิมอยากโดดซ้อมไปคอยแอบดูว่าแบ็งค์ทำอะไร อยู่ที่ไหน  แต่พอได้อยู่ใกล้ๆ  สมองก็ดูเหมือนจะหยุดทำงานไปชั่วขณะ  แล้วก็ต้องมานั่งเจ็บใจตัวเองแบบนี้อยู่ร่ำไป...

คิมหยุดวิ่ง พ่ายแพ้ต่อความคิดในหัวโดยสิ้นเชิง...เด็กหนุ่มซ้อมชกลมไปรอโค้ชไปพลางๆ นึกโกรธหัวใจอ่อนหัดของตัวเอง..

"พอได้แล้วคิม...ครูมีเรื่องจะคุยด้วย.."

เสียงโค้ชเรียกทำให้เด็กหนุ่มกลับมาสู่โลกความเป็นจริง... คิมยกมือไหว้โค้ชหนุ่มใหญ่ อีกฝ่ายผงกหัวเป็นเชิงทักทาย ก่อนจะเดินมาตบไล่คิมเบาๆ..

"หมู่นี้เป็นอะไรไป  ดูไม่ค่อยมีสมาธิเลยนะเรา.."

"เปล่าครับครู..."

แววตาลุ่มลึกที่จ้องมาอย่างรู้ทันทำให้คิมรู้สึกผิด  ผู้สูงวัยกว่าพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงรอยตำหนิไว้ชัดเจน

 "คิม..ครูจะบอกอะไรไว้อย่าง นักมวย  ต่อให้เก่งแค่ไหนถ้าไม่มีสมาธิก็เท่ากับว่าเผยจุดอ่อนให้คู่ต่อสู้
ยิ่งถ้าใจไม่นิ่งก็ยิ่งไปกันใหญ่   เราจะชกโดนเป้าได้ไงถ้าใจยังคิดถึงอย่างอื่น.."
นานแล้วที่ไม่ถูกตำหนิแบบนี้  คิมหน้าร้อนผ่าว รู้สึกละอายใจขึ้นมาทันที

"อีกสองเดือนจะแข่งแล้ว ถ้ายังอยากชนะก็ต้องตั้งใจจริงกว่านี้..อย่าว่อกแว่ก  ถ้ายังมีอย่างอื่นอยู่ในหัวก็จบกัน จำครูเอาไว้นะ  ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด  เรื่องอื่นอย่าพึ่งไปคิด.."

เด็กหนุ่มก้มหน้ามองพื้น ฟังคำพูดยาวเหยียดจากโค้ช ในใจห่อเหี่ยวด้วยความรู้สึกผิด..


มือที่ตบบ่าแรงๆยิ่งทำให้หัวใจคิมหนักอึ้ง โค้ชสำทับด้วยเสียงห้วนห้าว..


"ตั้งใจทำให้เต็มที่  อย่าทำให้ครูผิดหวัง..."

เดวสักพักจะมาลงต่อให้น้าาาา เเล้วอย่าลืมเนท์ด้วยละไม่งั้นเรื่องสั้นจะไม่จบเอาน้าาา

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเเล้วน้าาา
เมนท์น้อยจัง เเบบนี้เดวก็ไม่เอามาลงสะหรอก



อีกสิบนาทีจะได้เวลาเลิกเรียน  คิมเหลือบมองคนข้างตัวอย่างกระวนกระวายใจ    เด็กหนุ่มถามเฝ้าแต่ตัวเองซ้ำไปซ้ำมา..
เอาไงดีวะ! จะบุกเลยตอนนี้ หรือจะต้องรอจนกว่าจะแข่งเสร็จ ..คงไม่ไหว..ถ้ารอไปอีกสองเดือนก็คงจะขาดใจตายกันพอดี...แต่..ถ้าให้ลงมือตอนนี้เจ้าตัวก็ยังลังเลใจ..เกิดผิดหวังขึ้นมา  แล้วจะทนช้ำใจได้สักแค่ไหน จะยังมีแก่ใจซ้อมมวยได้อยู่อีกหรือเปล่า...


คิมสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอด  รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี  ให้ตายเถอะ! ชกหน้าคนยังง่ายกว่าชวนใครไปออกเดทซะอีก   แล้วคนที่อยากจะชวน   ก็ดันเป็นผู้ชายเหมือนๆกันซะด้วย...


เอาวะ! ถ้าไม่ลองก็ไม่รู้..เคยเจ็บมาเยอะ ช้ำใจแค่นี้มันคงไม่หนักหนาไปกว่าช้ำในซักเท่าไหร่หรอก..


คิมค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปหาคนข้างตัว พูดตะกุกตะกัก


"แบ็งค์ ..เอ่อ..คือว่าเย็นนี้..เรา.."


แบ็งค์หันหน้ามามอง...ทันทีที่คิมสบตาคู่นั้น ความคิดในหัวก็กระเจิดกระเจิง ลืมไปหมดว่าจะพูดอะไรต่อ..

"ทำไม..มรึงมีอะไรเหรอ...?"  แบ็งค์ถามงงๆเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปเฉยๆ  คิมรีบส่ายหัว  อยู่ๆก็เกิดอาการลิ้นแข็งขึ้นมากระทันหัน..อาจารย์ประจำวิชามองมาจากหน้าชั้นเรียนด้วยสายตาตำหนิ ทำให้แบ็งค์ต้องกลับไปตั้งใจเรียนเหมือนเดิม..

คิมอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะด้วยความเจ็บใจตัวเอง  มันไม่เหมือนชกมวยเลยสักนิด  ไม่มีโค้ช  ไม่มีพี่เลี้ยง ไม่รู้ว่าจังหวะไหนควรบุก และจังหวะไหนควรจะถอย..ทำได้แค่จดๆจ้องๆอยู่ใกล้ๆ แต่ไม่มีปัญญาจะทำอะไรได้มากไปกว่านั้น

ทำไมวะ! เด็กหนุ่มร้องตะโกนอยู่ในใจ  ทำไมแค่นี้ก็พูดไม่ออก  ทำไมไม่กล้าพอจะทำอย่างที่ใจอยาก...


ท้ายที่สุด เสียงออดก็ดังบอกขึ้นเป็นสัญญาณว่าเลิกเรียน  คิมฉวยโอกาสนาทีสุดท้าย...คว้าปากกามาเขียนลงไปในสมุดที่กางอยู่ตรงหน้า..


"แบ็งค์ เย็นนี้เราไป..."


ข้อความถูกเขียนค้างไว้อย่างนั้นเมื่อเด็กสาวคนหนึ่งถลามาที่โต๊ะ พลางหัวเราะร่าเริง..


"แบ็งค์ เย็นนี้เราไปกินไอติมกันเถอะ นะ นะ.."


คนถูกชวนทำหน้ากระอักกระอ่วนใจ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเก้อๆ  "จะดีเหรอแจน..เออ ตอนเย็นเราต้องรีบกลับบ้าน..."

"แหม..ไม่เห็นเป็นไรเลย แบ็งค์ช่วยติวเคมีให้เราตั้งหลายครั้ง เราก็อยากตอบแทนแบ็งค์บ้าง ไปเถอะนะ นะ.."

พูดไม่พูดเปล่า เธอยังรั้งแขนแบ็งค์ให้ออกเดินไปด้วยกัน อีกฝ่ายต้องจำยอมเดินไปด้วยเพื่อเป็นการรักษาน้ำใจ..ทิ้งคนตัวโตให้มองตามหลังไปจนสุดตา..

คิมก้มหน้าลงมองกระดาษที่เขียนค้างไว้... สมองว่างเปล่าเหมือนพึ่งโดนน็อคกลางอากาศ  อยู่ๆเจ้าตัวก็รู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งอกซ้ายจนแทบจะลงไปกองกับพื้น ..ใบหน้าคมเข้มก้มลงไปมองข้อความที่เขียนค้างไว้



คิมค่อยๆวางปากกาในมือลงบนกลางสมุด  ปากกาที่ไม่อาจใช้งานได้อีก .. เด็กหนุ่มหักมันเป็นสองท่อนด้วยมือข้างเดียวโดยไม่รู้ตัว..


อ่านจบเเล้วเมนท์กันบ้างน้าา ให้กำลังใจคนเอามาโพสด้วย

[theera]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สนุกมากๆครับ.... มาต่อเรื่อยๆนะครับ.......ขอบคุณ

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบมาต่อเลย หนุกมากมายเอาวันนี้เลยน่ะ555

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาเเล้วจ้าาา ตอนต่อไป 


สองวันแล้วที่คิมโดดเรียนมาหมกตัวอยู่ในห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาเก่าหลังโรงเรียน อากาศในห้องเล็กๆนั้นอึดอัดอบอ้าว
คิมนั่งชันเข่าอยู่บนลังใส่ลูกบาสที่มีฝุ่นจับหนาเตอะ  เด็กหนุ่มล้วงมือลงไปในเป้  ควานหาซองบุหรี่กับไฟแช็คที่ซุกอยู่ในช่องลับที่อยู่ลึกสุดของกระเป๋า   

เดือนกว่าแล้วที่คิมไม่โดดเรียนแอบมาสูบบุหรี่อย่างเคย   นับตั้งแต่การมาของใครบางคน...


เด็กหนุ่มคาบบุหรี่ไว้ในปาก ก่อนจะจุดไฟแช็คจ่อที่ปลายด้านหนึ่ง เปลวไฟทำให้เกิดควันลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ..
คิมอัดบุหรี่ลงปอด ก่อนจะโยนบุหรี่กับไฟแช็คไว้ข้างตัว ปล่อยความคิดให้ล่องลอยเรื่อยเปื่อยถึงใครบางคน...

เสียงผลักประตูเรียกให้เด็กหนุ่มสะดุ้งตื่นจากภวังค์ ..หัวใจเต้นแรงเมื่อเห็นว่าใครมายืนอยู่ตรงหน้า...
คิมกลั้นหายใจ อยากวิ่งหนีพอๆกับที่อยากกระโจนเข้าไปกอด...


สีหน้าที่เคยร่าเริงอยู่เสมอของแบ็งค์ดูเย็นชาอย่างไม่น่าเชื่อ..คิมใจหาย ไม่กล้าพอที่จะสบตาคู่นั้น..

"กรูไม่ได้บอกมรึงเหรอ ถ้ามรึงโดดเรียนวิชาชีวะ อาจารย์ประภาศรีจะไม่ให้มรึงมีสิทธิ์สอบ" เป็นครั้งแรกที่แบ็งค์โวยวายใส่คิม หลังจากที่รู้จักกันมาเดือนกว่า  สายตาที่มองมานั้นเย็นชาราวกับคิมเป็นคนแปลกหน้า

"กรูติดซ้อม.."  คิมตอบห้วนๆ ทำใจแข็งพ่นควันบุหรี่อย่างท้าทายต่อสีหน้าไม่พอใจของคนตรงหน้า


"โค้ชบอกว่ามรึงไม่ไปซ้อมสองวันแล้ว  มรึงเป็นอะไรของมรึง.."


คิมรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกไล่ต้อนให้จนมุม ก่อนที่จะถูกถลุงให้ลงไปนอนกองที่พื้น..เจ้าตัวข่มอารมณ์หวั่นไหวก่อนจะย้อนกลับไปด้วยสีหน้ากวนๆ


"แล้ว..มรึงเกี่ยวอะไรด้วย.."


"ก็กรูเป็นเพื่อนมรึง.."

คิมกัดริมฝีปาก  เจ็บแปลบขึ้นมาในอก ย้อนคนตรงหน้าด้วยท่าทีเฉยเมย..

"ใครอยากเป็นเพื่อนมรึง  กรูเคยบอกว่าอยากเป็นเพื่อนมรึงตั้งแต่เมื่อไหร่ แค่มานั่งเรียนข้างกรู อย่ามาทำเจ้ากี้เจ้าการกับกรูหน่อยเลย.."

สายตาของแบ็งค์เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและผิดหวัง  คิมใจหาย อยากจะย้อนเวลาเพื่อเอาคำพูดคืนกลับมาให้หมด


"เออ..กรูขอโทษ ต่อไปนี้กรูจะไม่วุ่นวายกับมรึงอีก.." แบ็งค์เดินเข้ามาคว้าบุหรี่จากมือคิมเมื่ออีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว ก่อนจะคาบไว้ในปาก พ่นควันเลียนแบบท่าทางของคิมไม่มีผิด

"อยากรู้เหมือนกันว่าบุหรี่นี่ดียังไง มึงถึงยังโง่สูบอยู่ได้.."  คนที่พึ่งจะลองสูบเป็นครั้งแรกทำท่าจะอัดบุหรี่ลงไปในปอดอีกรอบ 



อย่างไม่ทันได้คาดคิด  คิมกระโจนพรวดเดียวถึงตัวแบ็งค์ ร่างสูงใหญ่โถมเข้าหาจนอีกฝ่ายเซไปปะทะผนังเต็มแรง คิมกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายจนตัวลอย ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงเกรี้ยวกราด เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบอย่างบ้าคลั่ง

"ใครสอนให้มรึงทำแบบนี้!"  คิมตะคอกใส่แบ็งค์สุดเสียง..มือใหญ่กร้านบีบปากแบ็งค์จนบุหรี่ร่วงลงมาที่พื้น ไม่สนว่าอีกฝ่ายกำลังตกใจและเจ็บปวด..

ริมฝีปากสีแดงสดที่บวมเจ่อเพราะแรงบีบทำให้สติของเด็กหนุ่มขาดผึง...คิมบดขยี้ริมฝีปากตัวเองกับแบ็งค์รุนแรง ลิ้มรสสัมผัสนุ่มนวลอบอุ่นของคนในอ้อมกอดอย่างพึงพอใจ..


คนในอ้อมกอดสั่นสะท้านจนคิมรู้สึกตัว  สีหน้าหวาดหวั่นของแบ็งค์ทำให้อารมณ์ห่ามหื่นรุนแรงของคิมจางหายไปจนหมดสิ้น..  คิมปล่อยตัวคนในอ้อมแขน.. ไม่อาจทนเห็นสีหน้าตื่นตระหนกของแบ็งค์ได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว..

"มรึงกลับไปเรียนได้แล้ว..เรื่องของกรู กรูจัดการเองได้.."



ผมไปเรียนก่อนน้าาาเเล้วตอนเย็นๆเจอกัน

[interchange2529]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อด่วนๆเลยน่ะคับ

[CCI.]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่ออีกๆๆๆ 

[WinNrr]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเร็วๆนะ

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกน่ะคัฟ
 

[theera]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ยังงัยก็มาต่อหน่อยนะ................ รออยู่นะครับ

[interchange2529]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อไวไวนะ นานมากแล้ว อยากอ่านงะ

[Black Circle- TT^TT]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

นุกคับ มาต่อเร็วๆนะ