พิมพ์

[เบนคุงคับ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

…Intro…
กรี๊ด~~~  กรี๊ดๆๆๆ  กรี๊ดดดดดด


‘น่ารำคาญหว่ะ  เสียงผู้หญิงพวกนี้’

“เฮ้ย  ไอ่โซ่  แม่งเจ๋งหว่ะ  สาวกรี๊ดไม่หยุดเลยมึง”
“แจ๋วเชี่ยไรหล่ะ เขากรี๊ดมึงมากกว่ามั้ง  แต่แม่ง มันทำกูเสียสมาธิซ้อม”
“โหๆ  สาวกรี๊ดก็ดีแล้วนิมึง”
“ไม่หว่ะ  กูไม่ชอบ   ออกจะรำคาญ”
“แม่งมึงเป็นเกย์หรอวะไอ่โซ่ แม่ง ถึงว่าเถอะ  ไม่เคยจะมีแฟนซักคน น่าเสียดายคนหล่อๆอย่างมึง  แต่ถ้าเป็นจริงกูขอแนะนำ  เด็กใหม่ ม.4  ที่อยู่กับไอ่ต้าร์น้องไอ่ต้องอ่ะ  แม่งน่าฟัดจัด   หน่ะๆ เดินมานู้นละ”
“เชี่ยยยย   กูไม่ได้เป็นนะเว้ย”

‘เฮ้ย  แต่มันก็น่าสนใจจริงๆหว่ะไอ่นิว’

[เบนคุงคับ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ที่ข้างๆน้อง...พี่ขอไม่ได้หรอครับ//*
Chapter 1


เปิดเทอมใหม่กับชีวิตเด็ก ม.5  วันนี้วันที่ 2 (คือวันแรกผมไปประชุมที่สโมสรบาส   แล้วก็กลับเข้ามาซ้อมตอนเย็นเลยไม่ได้เข้า)   มันก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากนักสำหรับเด็กกิจกรรมอย่างผม  เปิดเทอมมา  ก็เจอบาสนัดกระชับมิตรทันที  เล่นเอาผมเหนื่อยแต่เริ่มเลย   ตอนนี้ผมกำลังเดินไปที่โต๊ะกลุ่มอย่างเซ็งๆครับ


“เฮ้ย!! ไอ่โซ่  (เพี๊ยะ)”
“โหย  ไอ่นิว แม่ง  ตบหัวกู  สัส”   ไอ่นิวครับ  เพื่อนซี้ปึ๊กของผมเลย  เพื่อนกันตั้งแต่อนุบาลได้มั้ง  สลัดยังไงก็ไม่ออก   ไอ่นี่หล่อที่สุดในกลุ่มแล้วครับ  มันวิ่งมานี่สาวกรี๊ดตามกันเป็นแถบ
“เป็นไงมึง  อย่าได้เครียดๆ  เดี๋ยวกูไปเชียร์มึงข้างสนาม เอาเด็กๆไปช่วยกรี๊ดมึงด้วยดีมะ” ไอ่นิวถามผม  เวรเถอะครับ
“ไม่ต้องเลยมึง  มึงต้องลงกะกู”
“โหๆ แขนกูเพิ่งหาย(จากอาการหัก)เองนะ  เห็นใจกันมั่ง”  แม่งรู้สึกว่าไอ่ที่มึงใช้ตบหัวกูก็แขนที่เคยหักของมึงไม่ใช่รึไงวะ  ไอ่เห็ดสด

“พี่นิวคะพี่นิว”

“อ่าครับๆ”  มาแล้วครับ แฟนคลับมัน  ผมก็ได้แต่ยืนนิ่งๆ  ก็ไม่ได้เกี่ยวไรกับผม  แต่ผมก็ต้องรอมัน  มันเพื่อนผมนิครับ
“นิดเอาขนมมาให้ค่ะ”
“ครับ  ขอบคุณนะครับ  พี่จะทานให้หมดเลย”
“ค่ะ”  น้องเขาตอบรับ แล้วแอบหันมาส่งยิ้มให้ผมนิดนึงแล้วก็เดินจากไป
“ลาภปากอีกแล้วครับพี่น้อง”  ไอ่นิวพูด มันก็จริงครับ  แต่
“มึงก็ได้อย่างงี้ทุกวัน  ไม่เบื่อมั่งหรอวะ” 
“ไม่หว่ะ  ดีออก ไม่ตรงเปลื้องตังค์ซื้อหนม”  โหย ไอ่งก  บ้านก็รวย
“เออๆ  แล้วพวกเชี่ยตัวอื่นมันอยู่ไหนกันวะ”
“มันกำลังเดินมามั้ง  เอ้า นู้นไงไอ่ต้องเดินมากับพวกน้องๆมันนู้นละ”

ไอ่นิวชี้มือไปทางไอ่ต้อง  ผมมองตาม  แต่ไม่ได้มองไอ่ต้องเลยซักนิด  สายตาผมไปสะดุดกับเด็กตัวขาวๆข้างหลังไอ่ต้าร์น้องไอ่ต้องซะมากกว่า  ไอ่นิววิ่งไปหาไอ่ต้องพร้อมกับตบหัวมันเหมือนที่ทำกับผมเป็นการทักทายจากมัน  แล้วก็หันไปขยี้หัวไอ่ต้าร์และเด็กน้อยคนนั้น   ผมได้แต่ยืนดูสายตาและร้อยยิ้มเล็กๆที่มีให้ไอ่นิว  มันช่างน่าเอามาเป็นเจ้าของเสียจริงๆ   ผมเดินตามเข้าไป

“ไงไอ่ต้อง  น้องต้าร์   เพื่อนใหม่หรอ  ไม่คิดจะแนะนำให้พี่รู้จักบ้างหรอ”  ผมทักขึ้น
“โห ไอ่โซ่  สนใจรึไงมึง”  ไอ่นิวแซวผม ผมไม่ได้ตอบกลับไป ส่งแค่ร้อยยิ้มเล็กไปให้
“อ่าว พี่โซ่ไม่รู้จักหรอ มันชื่อ แป๊บ หน่ะ  เพิ่งย้ายมาไม่มีเพื่อน  เลยเก็บมาเลี้ยง  ฮ่าๆ” ไอ่ต้าร์ตอบผม ตอบไปยิ้มไป  แต่เจ้าตัวนี่ดิ  หน้าบึงใส่  หลบสายตา   ทำไมกันนะ
“อ่อ  ครับๆ”

“เฮ้ย  มึงจะยืนคุยกันตรงนี้อีกนานมะ  กูเมื่อย  เดี๋ยวกูไปรอที่โต๊ะละกันนะ” ไอ่ต้องพูดแล้วก็เดินไป
“ไปครับน้องแป๊บ  อย่าไปสนใจไอ่พวกนี้เลย  ไปกับพี่นิวสุดหล่อดีกว่า  เดี๋ยวว่างๆพี่นิวจะพาเที่ยวรอบโรงเรียนต่อ”  ไอ่นิวพูด แล้วกอดคอพาน้องแป๊บเดินไป 
 แม่ง  ทำไมวะ  ทำไมไม่ทำหน้าบึ้งใส่มั่งอ่ะ  โกธรดิ  ไม่พอใจไอ่นิวดิ  แล้วยังมาน่าแดงอีก  คนอื่นไม่เห็นแต่กูเห็นนะ  เชี่ยเอ๊ย  อารมณ์เสียหว่ะ  แม่ง ขนาดเพิ่งรู้จักมันแค่วันเดียว ผมยังเป็นขนาดนี้ 
เฮ้อ  ผมเลยเดินหนีออกมาเลย  ถึงเวลาเข้าเรียนก็เข้า  พอพักเที่ยง  ไอ่ต้องก็พาเพื่อนๆมันมานั่งกินกับพวกผมเหมือนปกติปีก่อนๆ  แต่ที่ไม่ปกติคือ  มีไอ่เด็กแป๊บมานั่งกินด้วย ทำเอาผมอารมณ์ไม่ค่อยปกติ  เอาตรงๆนะ  ผมไม่พอใจที่มันนั่งข้างไอ่นิว  ยิ้มให้กับทุกคน  แต่กับผม มันไม่แม้แต่มองหน้า  เห็นผมมองก็น่าบึ้งใส่  ทำไมกัน  ผมอยากรู้  แล้วความรู้สึกนี้คืออะไร  ผมไม่เข้าใจ

[opor10]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ฉลองคนแรก
55
ต่ออีกนะคับ

[interchange2529]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเร็ว ๆนะ คับ น่าสนุกดี

รีบๆ นะครับ

[Love Is Not Everything]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 

[เบนคุงคับ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ที่ข้างๆน้อง...พี่ขอไม่ได้หรอครับ//*
Chapter 2


อารมณ์ผมไม่ปกติ  เหมือนคนโรคจิต  ตั้งแต่น้องแป๊บเข้ามา  ไม่รู้เพราะอะไร   เพื่อนๆผมก็ปกติดี  มีแต่ผมทที่หัวหมุนกับเด็กใหม่คนนี้

อาการแปลกๆของผม  จะเกิดขึ้นเมื่อผมเห็นมัน  ใจผมเต้นแรง  ไม่รู้เพราะอะไร  แต่ผมจะโกรธทุกครั้ง  เวลาที่มันหลบตาผม  ทำหน้าบึ้งใส่  มอค้อน   หรือแม้แต่เวลาที่มันเล่นกับเพื่อนๆผมอย่างมีความสุข
ผมไม่รู้ว่าอาการเหล่านี้คืออะไร ความโกรธ โมโห หรือไม่พอใจที่เด็กคนนี้มันจะมาแย่งเพื่อนๆไปจากผมหรือป่าว   เพราะตั้งแต่มันเข้ามา  นี่ก็เกือบอาทิตย์แล้ว  ผมแทบไม่เคยได้คุยดีๆกับมันเลย  มันก็พยายามหลบเลี่ยงผมตลอด  ทำให้ผมอารมณ์เสีย  เลยเลือกที่จะเลี่ยงออกห่างมันเช่นกัน
ทำให้ผมเริ่มห่างๆจากกลุ่มเหมือนกัน   แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา  มันก็ทำให้ผมสังเกตได้ว่า  ไอ่เด็กแป๊บมันต้องคิดไม่ซื่อกับเพื่อนผมคนไหนซักคนนี่แหละครับ  และถ้าผมเดาไม่ผิด คงเป็นเพื่อนรักผมนี่แหละ  เวลามันอยู่ด้วยกัน  แป๊บมักจะยิ้ม หัวเราะ อยู่เสมอ  แต่เมื่อมันหันมาเจอผม  ทุกอย่างมันก็จะหายไป กลายเป็นใบหน้าบึงตึง ที่ส่งมาให้ผม
นี่แหละทำให้ผมหงุดหงิด  หงุดหงิดจนอยากจะเดินหายไปซะตั้งแต่ตอนนั้น


.
.
.
.
.
.
,

วันจันทร์ ของสัปดาห์ใหม่


หนึ่งสัปดาห์ของการเปิดเรียน และมันก็เป็นหนึ่งสัปดาห์แล้วที่มีแป๊บเพิ่มเข้ามา  มันผ่านไปแล้ว 
หลังจากที่มันพากันไปกระชับความสัมพันธ์กันที่ผับของพี่ชายไอ่นิวเมื่อคืนวันศุกร์  แต่ผมไม่ได้ไปเพราะต้องอยู่ซ้อมบาส(เป็นตัวหลักนี่ครับ  โดดไม่ได้) อีกอย่าง  ถ้าผมไป มันคงไม่สนุกหรอกครับ เพราะงานนี้มันจัดต้อนรับน้องแป๊บไงครับ  ผมไปงานคงกร่อย
เสาร์อาทิตย์ผมก็ออกมาซ้อมตลอด ไม่มีเวลาไปหาพวกมันเลย (ไอ่นิวมันเอาข้ออ้างเรื่องแขนไปคุยกะโค้ช  เขาเลยยอมไม่ให้มันลง สบายมันเลย)  ได้ข่าวว่า เสาร์อาทิตย์มันก็หมกตัวกันที่บ้านไอ่นิวทั้งกลุ่ม  บ้านมันใหญ่ครับ หรูหรา  ลูกคนรวยก็เงี้ย  ผมก็รวยนะ  แค่น้อยกว่ามันหน่อย

มาถึงวันนี้  ผมมีซ้อมเช้าครับ  เมื่อตอนเช้าเลยไม่ได้ไปที่โต๊ะกลุ่ม  เข้าเรียนคาบเช้า  พอพักเที่ยง  ผมก็ลงไปกินข้าวกับกลุ่ม  ทำให้ผมได้เจอน้องแป๊บอีกครั้ง  หลังไม่ได้เจอกันมา สองวัน  ต้าร์เดินลากแป๊บมาที่โต๊ะ  ซึ้มีพวกผม  ซึ่งประกอบไปด้วย ผม ไอ่นิว  ไอ่ต้อง ไอ่บอส นั่งรออยู่
ไอ่ต้องกับไอ่บอสนั่งตรงข้ามกัน  ผมกับไอ่นิว นั่งตรงข้ามกัน  พอมาถึง เด็กแป๊บก็ตรงไปนั่งข้างไอ่นิวทันที เหอะ  ผมเห็นแล้วก็หันหน้าหนีอัตโนมัติ  ไม่รู้ทำไม  ส่วนไอ่ต้าร์มานั่งข้างๆผม

"พี่โซ่  หวัดดีครับ  ฮ่าๆๆ  ไม่ได้เจอหลายวัน  หน้าโหดขึ้นนะเนี้ย" ไอ่ต้าร์ทักผมครับ
"หือ??  อะไรของมึง  ไอ่นี่เพี้ยน"  ผมตอบ งงๆ  ก็มัน งง นิครับ
"กูว่าน้องกูพูดถูก  มึงดูเงียบๆมาหลายวันแล้วนะ  ไมมึงไม่เหมือนเมื่อก่อนวะ มึงออกจะเฮฮา  กูไม่เข้าใจ"  ไอ่ต้องสมทบน้องมัน
"กูว่ากูก็ปกตินะ  กูคงเครียดเรื่องบาสมั้ง  ไม่รู้ดิ หรือว่ากูนิสัยเหี้ยขึ้นวะ  เหอะๆ"  ผมตอบมั่วๆไป  ก็ผมไม่รู้นี่นา
"เหอะ  มึงอย่ามาบ้า ไอ่โซ่  มึงมีไรมึงก็บอกพวกกูดิ กูเพื่อนมึงนะสาด  ใช่มั้ยน้องๆ"  ไอ่นิวพูด
" ใช่พี่โซ่  พวกผมก็อยู่กับพี่นี่ไง  อย่าเครียดๆ จริงมั้ยไอ่แป๊บ"  ไอ่ต้าร์ว่า พร้อมขอความสนับสนุนจากเพื่อนมัน
"อื้อ"  มันก็เออๆออๆส่งๆไป หน้าก็ไม่มอง มัวแต่เกาะแกะไอ่นิวอยู่นั่นแหละ  แม่ง  มันจะมากไปแล้วนะ กูรุ่นพี่มึงนะสัด  เห็นแล้วรำคาญหว่ะ

"เออๆ  ถ้ากูรู้กูจะบอกมึงละกัน  กูอิ่มละ  ไปหาขนมกินก่อน  เดี๋ยวมา"  ผมพูดแล้วก็ลุกออกมา  ไม่ไหวกับภาพตรงหน้าจริงๆ  ผมกลัวควบคุมตัวเองไม่ได้  แต่สุดท้าย  ถึงจะหนีออกมา  ผมก็ยังหันหลังกลับไปดูพวกมันอยู่ดี

'แป๊บคงชอบไอ่นิวจริงๆซินะ  ทำไมกันนะ  แล้วกูจะมาเจ็บทำไม'    ผมก็ได้แต่หลับตาแล้วก็ยิ้มออกมากับภาพที่ผมบันทึกไว้ในสมอง  รอยยิ้มของแป๊บ ที่มีให้กับทุกคนยกเว้นผม  เสียงหัวเราะนั่น  ท่าทางขี้เล่น ที่ผมได้แต่แอบมองมัน

หรือว่า

สิ่งที่ผมกำลังสัมผัส มันคือ  "ความรัก"




................................................................
....................................................
.......................................
..........................
.............
...
.

ผมได้แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ที่ส่วนลึกๆของจิตใจ  ในเมื่อแป๊บก็ไม่ได้ชอบผมเลยซักนิด  เหอะๆ  ผมคงเป็นเกย์อย่างที่ไอ่นิวบอก  ความรู้สึกอย่างนี้  ไม่เคยเกิดขึ้นกับผมเลยซักครั้ง  แต่ดันมาเกิดกับเด็กผู้ชายที่ทำท่ารังเกียจผมซะเต็มประดา  ให้ตายเถอะ

เมื่อผมซื้อขนมเสร็จ  กลับไปที่โต๊ะ  พวกมันก็กินกันเสร็จแล้ว  เราเลยไปเล่นกันที่โต๊ะกลุ่มครับ 
โต๊ะกลุ่มผมอยู่ริมสนามบอลเก่าหลังโรงเรียนครับ  เขาเลิกใช้กันแล้ว  ไม่ค่อยมีใครเดินผ่านมาแถวนี้ซักเท่าไหร่  มันเลยกลายเป็นที่สิงสถิตของพวกผมเด็กกีฬามาตั้งแต่ผมอยู่มอต้นแหละครับ  (ผมกับไอ่นิวเล่นบาส  ส่วนที่เหลือเล่นบอลครับ  แต่แป๊บผมไม่รู้)

มาถึงโต๊ะกลุ่มก็นั่งเล่น นั่งคุยกันสับเพเหละ  เหมือนเดิม ไอ่เด็กแป๊บมันก็นั่งใกล้ไอ่นิวอีก  เล่นกัน  หยอกกัน  ยิ้มเข้าไป  หัวร่อต่อกระซิกกันซะ  ไอ่นิวก็โสดด้วยนะครับ  เหอะๆ  ถ้ามันเป็นเกย์นะ  ผมคงคิดว่ามันเป็นแฟนกัน ให้ตายเหอะ  คิดไรวะเนี้ย

ผมเลยแยกออกมานั่งสงบสติคนเดียวซักแปบ  หันไปอีกที  พวกมันจับแป๊บโยนไปโยนมา  รับส่งกันสนุกเลยครับ  แป๊บมันตัวเล็ก  เล็กเหมือนเด็กมอต้นอ่ะครับ โยนกันสบายๆ


"หวาาา  พี่นิว  ไม่เล่นแล้ววว   อ๊า  เหวอ  แหงๆ  ไม่เอาๆ  เหวอ  พี่ต้องอ่า  พอแล้วๆ  หวาๆๆ"  ไอ่น้องแป๊บร้องลั่นเลยครับ
"ไอ่โซ่รับๆๆๆๆ  เอ้า"  ไอ่นิวบอกผม
"เฮ้ย   ไม่เอานะพี่นิว   ม่ายยยยยยยยยยยยยย"   แป๊บร้องครับ
ผมหันไปมันก็โยนมาพอดี  ผมตั้งรับเต็มที่  ไม่อยากให้แป๊บเจ็บครับ  พอรับมาก็กอดไว้แน่นเลย เหอะๆ

"ปล่อย"  เสียงนิ่งๆเย็นๆ  เหมือนออกคำสั่งผม  สายตาแข็งๆทำเอาใจผมกระตุกวูบ   ผมปล่อยแป๊บออกจากอ้อมกอด  ทำไมมันเจ็บจังวะ

"พี่นิวอ่ะ  บอกแล้วไม่เอาๆ   เลิกเลยๆ  ไม่เล่นแล้ว"  ไอ่แป๊บไปโอดครวญกับไอ่นิว  ทำไม  มึงรังเกียจกูนักรึไง ไอ่เด็กแป๊บ    ผมหงุดหงิดมากครับ เลยเดินไปสูบบุหรี่ในห้องน้ำนักกีฬาข้างสนามนั่นแหละครับ  ห่างจากโต๊ะกลุ่มหน่อยนึง  อาจารย์ไม่ค่อยเดินตรวจ สูบสบาย
สูบไปก็คิดเรื่องไอ่แป๊บไป  เจ็บใจฉมัด  เหมือนมันพยายามหักหน้าผม  ผมรักมันไปได้ยังไงนะ  เหอะ  ให้ตายซิ  ซักพักก็ได้ยินเสียงคนเข้ามาในห้องน้ำ  ไม่ได้สนใจอะไร สูบเสร็จก็ออกไปล้างหน้า  ทำให้ผมรู้ว่า คนที่เข้ามาก็คือ แป๊บ ไงครับ

เมื่อผมเห็นหน้ามัน  ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัวของผม

'ในเมื่อรังเกียจกันนัก  ก็รังเกียจให้มันสุดๆไปเลยละกัน'

[opor10]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 
สนุกมากต่ออีกน่ะ

[kon3333]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อไวๆนะคับ

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบๆๆๆๆมาต่อด่วนเรยคัฟ  กะลังหนุกเรยอ่ะ
 (ต่อเยอะๆเรยน่ะคัฟ)

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบมาต่อน้ากำลังสนุกเลยค้าบ

[เบนคุงคับ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่อคับ......ขอบคุนที่ชอบและติดตาม


ที่ข้างๆน้อง...พี่ขอไม่ได้หรอครับ//*
Chapter 3

"ว่าไงครับน้องแป๊บ  ทำไรอยู่เอ่ย"  ผมเริ่มคุยกับแป๊บ  แป๊บเห็นผมในกระจกก็หน้าบึ้งทันที  เหอะ
"เห็นในห้องน้ำ  ก็ต้องเข้าห้องน้ำซิ  ผมขอตัวนะครับ"
"เดี๋ยวก่อนซี๊  ยังไม่ได้คุยกันเลย"
"ผมไม่มีอะไรจะคุยกับพี่ ไปนะ"

พลั๊ก

"อย่าเพิ่งไปซิครับ  แป๊บไม่มี  แต่พี่มี"  ผมผลักแป๊บติดผนังห้องน้ำ  โดยใช้สองแขนของผมยันผนังล๊อกเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน
"อะ..อะไร  พะพี่มีอะไรกับผม"
"ไม่ต้องลนอะไรขนาดนั้นหรอกครับ  ทำไมหรออ กลัว  หรือรังเกียจพี่หล่ะ"
"ปะ..ป่าว"  แป๊บพูดแล้วหลบหน้า
"จะหันหนีทำไมครับ  หรือจะให้พี่หอมแก้ม  หืม??"
"บ้าละ  กุ..ผมเป็นผู้ชายนะ"
"หึหึ  เหรอครับ ผู้ชายแน่หรอ   พี่ว่าไม่ใช่น๊ะ"  ผมพูดกวนๆหน่อยๆ
"อะ  อะไร"
"พี่รู้นะครับ"
"รู้อะไร!!"

"ก็....  แป๊บชอบไอ่นิวเพื่อนพี่ใช่มั้ยหล่ะ"  หึหึ  เลือกทางนี้แล้ว  เจ็บต้องเจ็บให้สุดๆละครับ
"ปะ ป่าวนะ  ไม่ใช่"  เสียงเบาเหลือเกิน
""เฮ้ออออออออออ   ไอ่นิวมันก็ไม่ค่อยจะชอบพวกผิดเพศที่ไปตอแย เกาะแกะกับมันซะด้วยซิ"  ผมผละออก  แล้วก็พูดขึ้นลอยๆ
"ถ้าเรื่องนี้พี่บอกไอ่นิว  มันจะว่ายังไงน้าาาา   เหอะๆ  คงสนุกน่าดู"  ผมพูดต่อ
"ไม่นะ  อย่าบอกนะ"  แป๊บพูดขึ้น  เหอะ  มันรักไอ่นิวจริงๆด้วย เหมือนเอามีดแทงหัวใจตัวเองเลยหว่ะ
"ได้!! พี่ไม่บอกก็ได้  แต่มีข้อแม้..."
"อะไร.."


".....แป๊บต้องมาเป็นแฟนพี่....."
".........."  แป๊บเงียบไปเลยครับ   ผมเลยเปิดประตูเดินออกมาจากห้องน้ำ   ในใจก็ภาวนาให้มันไม่ตอบรับ เพราะจะแสดงว่ามันไม่ได้รักไอ่นิว


"...ได้  ผมยอมทำ"  แป๊บเดินมาดึงชายเสื้อผมแล้วก้มหน้าพูดเบาๆ


หึหึหึ   ความคิดผมมันถูกต้องซินะ  ผมควรจะดีใจหรือเสียใจดี



"อื้ม  งั้นก็เริ่มตั้งแต่ตอนนี้แหละ"   ผมบอกแปบแล้วโอบรอบคอแป๊บมาเดินข้างๆกัน  มันขืนตัวมันออกครับ  แต่ผมไม่สน  ในเมื่อมันยอมรับเงื่อนไขของผม  มันต้องอยู่ใต้ผมเท่านั้น



"อ่าว  มาละ  ไปไหนกันมาวะ ทั้งคู่เลย  แล้วไหงมึงเดินมาด้วยกันวะ  ปกติเห็นไม่ค่อยจะยุ่งกัน"  ไอ่นิวถามพวกผม
"ป๊าว  กูก็แค่ไปเคลียกะที่รักกูมา"  ผมตอบไป แป๊บก็มองหน้าผม  ผมมก็... เฉย  ฮ่าๆๆ
"ใครวะที่รักมึง??" ไอ่นิวถามหน้า งง
"ก็....มึงคิดว่าใครหล่ะ"  ผมพูดแล้วก็มองไปที่แป๊บ
"น้องแป๊บหรอวะ  แม่ง มึงแอบไปคบกันตอนไหนวะ"
"ก็คบกันหลายวันละ  แต่น้องเค้าไม่กล้าบอกพวกมึงไง  ก็เลยเก็บเงียบ"
"โห สัด มึงนี่นะ  แล้วกุอยากรู้ว่ามึงทนได้ไงวะ  ที่พวกกูเล่นแรงๆกับแปบ  แล้วมึงไม่สนใจเนี้ย"
"ไม่เป็นไรหรอกม้าง   เด็กมันคงชอบ...."  ผมพูดเสียงต่ำแล้วเหลือบมองแป๊บ  แป๊บจ้องตาผมเลย
"ชอบเล่นกับพวกมึงอ่ะ"  ผมพูดต่อ

"อ่อๆ  ยังไงก็  พี่ขอโทษนะครับน้องแป๊บ  ที่เล่นเจ็บๆกับน้องแป๊บอ่ะ  อย่าไปฟ้องไอ่โซ่ให้มาต่อยพี่นะ  พี่กลัวตาย"  นิวหันไปคุยกะแป๊บครับ
"ไม่เป็นไรครับพี่นิว  แป๊บไม่ว่าพี่นิวหรอก ^__^"  ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  หมั้นไส้
"มากไปๆ ไอ่นี่นิ  กับเด็กกูแหละพูดเพราะ  แต่กับกุแม่ง สัตว์ออกจากสวนหมดละ"  ผมว่าไอ่นิว  ไอ่นิวก็ยิ้มกวนทีนมาให้  ไอ่นี่นิ๊

อ๊อดๆๆๆๆๆๆ   

"เฮ้ย  หมดคาบพักละ  ไปเว้ย ขึ้นเรียน"  ไอ่ต้องพูดครับ
"เออ  เดี๋ยวกูเดินไปส่งแป๊บก่อนละกัน  เดี๋ยวตามไป" ผมบอกไอ่ต้อง
"พี่โซ่  แล้วผมอ่ะ  โอ๊ย!!  ครับๆไปเถอะๆ"  ไอ่ต้าร์ถามผม  แล้วก็โดนมะเหงกจากพี่มัน พร้อมคำพูดที่ว่า "มึงอย่าไปเสือกกับเขา"  รู้เรื่องเลยครับ

"ไม่ต้องไปส่ง"  แป๊บมันพูดเบาๆให้ได้ยินกันแค่สองคน
"มีสิทธิ์สั่งพี่ด้วยหรอครับ"  ผมพูดไม่มองหน้า  แป๊บมันก็เงียบไป  ผมก็เดินกันไปเรื่อยๆ  อยากจะพูดกับแป๊บหลายเรื่อง  แต่พอจะพูด  มันกลับเหมือนมีอะไรบางอย่างมาอุดคอไว้ ทำให้ผมเลือกที่จะไม่พูดมันดีกว่า
ต่างคนต่างเงียบ  แป๊บไม่แม้แต่มองผม  มีแต่ผม  ที่ก้มลงมองมัน   หึ  ผมเลือกทางถูกแล้วหรอ

ถึงตึกที่แป๊บเรียน

"เย็นนี้กลับพร้อมพี่นะ  เดี๋ยวพี่ไปส่ง"  ผมพูดขึ้น
"ไม่ต้อง  กลับเองได้"
"อย่าดื้อซิครับ  ก็รู้อยู่ว่าพี่อาจจะบอกไอ่นิวว่า..."
"ก็ได้ๆ  ให้รอไหนหล่ะ"
"เอาโทรศัพท์แป๊บมาให้พี่ซิ"
"เอาไปทำไม"
"จะหยิบให้ หรือ ให้พี่หยิบเอาเอง"  ผมพูดแล้วทำท่าจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแป๊บ  แป๊บรีบหยิบออกมาเองทันที

ผมกดเบอร์ผม  แล้วโทรออก  พอโทรศัพท์ในกระเป๋าผมสั่นผมก็วาง  แล้วเม็มไว้ว่า  "ที่รัก"  แล้วส่งคืนให้แป๊บ   แป๊บกดๆดูแล้วทำหน้าสงสัย
"ห้ามเปลี่ยนชื่อพี่  ถ้าพี่รู้  ..."  แล้วทำท่าเฉือดคอตัวเอง

"ยังไง  เดี๋ยวพี่โทรมาบอกนะครับที่รัก ว่าจะให้รอตรงไหน"  ผมพูดเสร็จแล้วก็ขโมยหอมแก้มมันไปที   นุ่มนิ่มจัง แล้วหันหลังเดินหนีออกมาเลย   ได้ยินเสียงฮึดฮัดของมัน  แต่มันก็ว่าอะไรผมไม่ได้  ผมควรจะดีใจที่มีมันอยู่ข้างๆ  หรือ  เสียใจที่ได้มาแต่ตัว หัวใจมันอยู่กับคนอื่นดีหล่ะ


ผมขึ้นเรียนคาบบ่าย  เรียนไปก็นั่งมองโทรศัพท์ไป  อยากให้หมดคาบเร็วๆ  อยากคุยด้วยจัง

และแล้วก็หมดคาบ  ผมเพิ่งรู้ว่า วันนี้ผมต้องอยู่ซ้อมเย็นอีก  เอาแล้วซิ

โทรออก...ที่รัก

ผมโทรหาแป๊บ
ตื๊ดดดดดดด                  ตื๊ดดดดดดดดด

'ว่า...'  มันรับแล้วครับ
"ที่รักทำไรอยู่ครับ"
'เก็บของ'
"อื้ม  แป๊บครับ  วันนี้กลับเย็นได้ป่าว"
'ทำไม'
"วันนี้พี่มีซ้อมบาสเย็นอ่ะ  ถ้ากลับเย็นไม่ได้ พี่ได้ขอโค๊ชไปส่งแป๊บก่อน"
'กลับเองได้'
"ไม่  พี่จะไปส่ง ตกลงกลับเย็นได้หรือไม่ได้"
'...'
"ไม่ตอบ  ถือว่าได้  อยุ่ห้องไหน  เดี๋ยวพี่เดินไปรับ ไปอยู่เฝ้าพี่ซ้อมบาส "
'ห้อง XXX'
"อยู่รออยุ่นั่นแหละ  ห้ามหนีพี่นะ  ไม่งั้น หึหึ  แค่นี้นะครับ  เดี๋ยวเจอกัน"

พูดจบผมก็ตัดสายไป  ผมเริ่มรู้สึกว่า  ทำไมบทผมมันโหดจัง  ฮ่าๆๆ   เก็บโทรศัพท์เสร็จก็เก็บกระเป๋า  แล้วบอกพวกไอ่บอส ต้อง นิว ว่าจะไปรับแป๊บ  เลยลากันตรงนั้น  ไอ่บอส ต้อง  ไปสนามบอล  ส่วนไอ่นิวบอกว่ายังไม่รู้จะไปไหน เลยลากันก่อน

ผมเดินไปที่ห้องที่แป๊บอยุ่  แอบภาวนาว่า อย่าหนีไปไหนเลย  พอถึงเห็นแป๊บนั่งเล่นโทรศัพท์อยุ่

"ฮะแฮ่ม  ทำไรอยู่ครับที่รัก"  ผมเข้าไปพูดข้างหู โดยที่แป๊บไม่รุ้ตัว  แป๊บสะดุ้งแล้วเก็บมือถือลงกระเป๋าทันที
"ปะ ป่าว"   แป๊บพูดอ้ำๆอึ้งๆ  มีความลับอยู่ในโทรศัพท์แน่ๆ
"อื้ม  ครับ  งั้นก็ไปกัน"  ผมเอื้อมมือไปกุมมือแป๊บไว้  แป๊บขืนมือออก ผมเลยออกแรงบีบ จนแป๊บนิ่งไป ยอมให้ผมจับมือแต่โดยดี

อาคารที่แป๊บเรียนอยู่ไกลจากสนามบาสครับ  เดินนานหน่อย  ผมเลยขอมือถือแป๊บมาดู

"แป๊บครับ  เอามือถือมาหน่อยซิ"
"เอาไปทำไม"
"จะดูว่าเปลี่ยนชื่อพี่ป่าว"
"ไม่ได้เปลี่ยน!"
"ไม่เชื่อ  เอามาดู หนึ่ง สอง"แล้วก็ทำท่าจะล้วงจากกางเกง  ได้ผล  แป๊บรีบหยิบยื่นให้ผมเลย

ผมอาศัยความที่ตัวผมสูงกว่ามันค่อนข้างมาก  (แป๊บสูงประมาณอกผมครับ  มันเตี้ย หรือผมสูง  ฮ่าๆๆๆ)  ยกโทรศัพท์ให้พ้นสายตามันแล้วเปิดดูรายชื่อ  เยียม  มันไม่เปลี่ยน  แล้วผมก็แอบเข้าดูอัลบั้มรูปในเครื่องมัน
มีอัลบั้มที่แยกออกมาด้วย  น่าสงสัยๆ ผมกดเข้าไปดู  เป็นรูปผู้ชายคนนึง  ผมไม่รู้จักหรอกนะ  แต่ผมว่า น่าตาคล้ายๆผมเลย  แต่ไม่ใช่ผมแน่ๆ  ชุดนักเรียนไม่ใช่  มีทั้งรูปเดี่ยวรูปคู่กัน ใครกันนะ

"ทำไร  ช้าจัง  เอาคืนมานะ"  แป๊บคว้ามือถือมันคืน  ดีนะที่กดออกทัน  ชายคนนั้นคือใคร ผมได้แต่เก็บเอาไว้   แล้วเราก็เดินมาถึงสนามบาส  ในยิม






"แป๊บนั่งรอพี่ตรงนี้นะ  เดี๋ยวห้าโมงพี่ไปส่ง   ถ้าเบื่อก็เรียกพี่นะครับคนดี"   ผมพูดกับมัน  มันก็พยักหน้าส่งๆไป  ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง  เลยเดินออกมา  แล้วก็เริ่มซ้อมทันที 
ผมมักจะมองไปเห็นมันเล่นโทรศัพท์อยู่ตลอด  พักซ้อมผมวิ่งไปหามัน มันก็รีบเก็บอีก  ผมก็ยิ่งสงสัยไปใหญ่  พอซ้อมต่อ ผมก็มัวแต่สอนเทคนิครุ่นน้อง  ลืมมันไปเลย  หันไปดุอีกที  ไอ่นิวไปนั่กับแป๊บตั้แต่ตอนไหนไม่รู้
คุยกันสนุกน่าดู   หึ  ให้มันได้งี้ดิ  ผมอารมเสียเลยครับ  เลยไม่เดินไปหามันอีกเลย  จนเลิกซ้อม ห้าโมง  ไอ่นิวมันหายไปแล้วครับ  ผมเลยไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า  แล้วออกมาหาแป๊บมัน

"ไป  ไปรถพี่"
"ทำไมต้องให้ผมรอ  ผมกลับเองก็ได้"
"ทำไม  ไม่อยากกลับกับพี่นักรึไง  หรือว่าไอ่นิวมันอาสาจะไปส่งหล่ะ"
"นี่ อย่ามาพาลใส่ผมนะ ผมไม่ชอบ"
"เออ  อะไรก็ไม่ชอบ  ไม่ชอบพี่ซักอย่างนี่  ถ้าเป็นไอ่นิวคงวิ่งเข้าไปหา  เห็นนั่งหัวเราะต่อกระซิกกันอยุ่นาน  ถ้ามันชวนแล้วอยากไปกับมันนักก้ไปเถอะ  ไม่ต้องมาแคร์อะไรพี่หรอก"
"ผมไม่ได้จะไปกับเขาซักหน่อย"  หลังจากที่ผมกับมันเถียงกันเสียงแข็ง  มันก็เริ่มอ่อนลง

"พอเหอะ พี่ไม่อยากพูดเรื่องนี้ละ   ไปขึ้นรถ  แล้วบอกทางพี่ด้วย"  ผมเปิดประตุให้มันแล้วเดินมานั่งข้างคนขับ

ตั้งแต่ออกรถมา ผมก็เงียบมาตลอด  มีแต่เสียงเพลงเบาๆและเสียงของแป๊บที่บอกทางผมเป็นระยะ  ผมเลือกที่จะไม่พูดตอนที่อารมไม่ดี  เพราะไม่อยากเสียงดังใส่แป๊บ  ผมกลัว กลัวมันจะเกลียดผมไปมากกว่านี้...

[mendarin]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

thank youuuuuuuuuuuu

[kon3333]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุนนะคับ.....

[Love Is Not Everything]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เหอะๆ เถื่อนดี สนุกมากรีบมาต่อน้า