พิมพ์

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 1 : เวทีแห่งความแค้น 
 
"และแล้ว ผลการประกวดเดือนมหาลัยของพวกเราปีนี้ก็อยู่ในมือดิฉันแล้วนะคะ"

พิธีกรหญิงร่างเล็กบนเวทีพยายามตะโกนใส่ไมค์เพื่อแข่งกับเสียงกรี๊ดของบรรดานักศึกษาด้านล่าง ที่ตอนนี้ต่างส่งเสียงเชียร์ให้กับสองหนุ่มบนเวทีที่ตนเองชื่นชอบอย่างลืมเป็นลืมตาย

"เป็นเอก เป็นเอก เป็นเอก"

"ภาคภูมิ ภาคภูมิ ภาคภูมิ"

ชื่อของสองหนุ่มทั้งสองถูกตะโกนกึกก้องสลับกับเสียงเชียร์จนหอประชุมที่จุคนได้นับหมื่นของมหาลัยสั่นสะท้าน

"จะประกาศแล้วนะค้า" พิธีกรหญิงรีบฉีกซองในมืออย่างไม่สนใจพิธีรีตองใดๆ  ด้วยหล่อนกลัวว่าหลังคาหอประชุมจะพังมาทับหัวตายเป็นผีไป
เพราะเสียงเชียร์เบื้องล่าง


"กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดๆๆๆๆๆ"


เสียงกรี๊ดที่ดังปานฟ้าผ่าคลังแสงทำให้คนภายในหอประชุมเงียบกริบ จ้องมองไปยังพิธีกรบนเวทีเป็นจุดเดียว ซึ่งตอนนี้มีอาการเหมือนคนที่ควบคุมสติไม่อยู่ ส่งเสียงกรี๊ดใส่ไมค์อย่างหมดสภาพ

สต๊าฟที่เป็นประธานจัดงานอยู่ด้านหลังเวทีเห็นท่าไม่ดี  เดินออกมาข้างๆ เพื่อนแล้วพยายามสะกิด

"มี่ มี่  อีมี่!!" เพียะ คำสุดท้ายที่มาพร้อมกับฝ่ามือที่ตบไปบนทรงผมฟูฟ่อง ซึ่งดูเหมือนจะได้ผล

"ห่ะ เอ่อ อ่า คะ ทุกท่านคะ ช็อคคะ ดิฉันช็อคคะ มหาลัยเราตั้งมาเกือบร้อยปี ปีนี้เป็นปีแรกค่ะ ที่เดือนมหาลัยมีสองคน ซึ่งเขาก็คือ น้องเป็นเอก และน้องภาคภูมิ จากคณะวิศวะกรรมนาโนค่ะ"

เสียงกรี๊ดและสายตาทุกคู่ส่งไปยังสองหนุ่มที่ใส่ชุดนิสิตของมหาลัยยืนเด่นดุจนายแบบบนเวที 

เป็นเอกจะมีโครงร่างสูงใหญ่กว่าภาคภูมิ ภายใต้สีหน้าและแววตาที่นิ่งเฉยนั้น เป็นที่ลึกลับและน่าค้นหายิ่งนัก

ส่วนภาคภูมิถ้าเทียบกับเป็นเอกผู้ซึ่งสูง 190 เซนติเมตร  คนสูง179 เซนติเมตรอย่างเขาเลยดูด้อยกว่า

แต่รอยยิ้มและแววตาที่เขาส่งกระจายไปทั่วหอประชุมขณะนี้ มันทำให้หญิงสาวและชายในร่างหญิงทุกคนล้วนสะเทิ้นอาย ด้วยบุคลิกและความหล่อเหลาที่กินกันไม่ลงส่งผลให้เดือนของมหาลัยตกเป็นของทั้งคู่

"ตอนนี้เชิญน้องพิ้งดาวมหาลัยออกมามอบช่อดอกไม้และแสดงความยินดีกับเดือนด้วยค่ะ"

สปอตไลท์ส่องไปยังร่างเพียวระหง ในชุดราตรีสีขาว เกาะอก ที่เดินออกมาจากเวทีด้านหลัง

ความสวย ใส และความขาว ทำให้หัวใจหนุ่มในหอประชุมเต้นแข่งกันไม่เว้นแม้แต่เดือนทั้งคู่ที่อยู่บนเวที

พิ้งรับช่อดอกไม้จากสต๊าฟแล้วยื่นให้เป็นเอกพร้อมส่งยิ้มหวานให้อย่างขวยเขินกับแววตาเจ้าชู้ที่เป็นเอกส่งให้

จากนั้นเธอก็ส่งช่อดอกไม้พร้อมรอยยิ้มหวานเช่นกันให้กับภาคภูมิ และเธอก็ต้องสะเทิ้นอายกับรอยยิ้มละลายใจของภาคภูมิ

ขณะที่เดือนยืนประกบดาวอยู่บนเวทีท่ามกลางเสียงกรี๊ดของคนในหอประชุมที่ไม่มีตกเหมือนทุกคนมีคอหอยเคลือบทองแดง

พิธีกรสาวบนเวทีก็ประกาศ "ต่อจากนี้คือรางวัลพิเศษของเดือนมหาลัย คือ จูบจากดาว ขอเชิญเดือนจูบดาวค่ะ"

สิ้งเสียงประกาศ พิ้งก็ตกอยู่ในอ้อมกอดของภาคภูมิ ผู้ซึ่งไวปานสายฟ้า เขาประกบปากกับพิ้งอย่างดูดดื่ม จนทำให้ดาวมหาลัยอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนจนเขาต้องอุ้มไปพักหลังเวที

ปล่อยให้เดือนอีกดวงกำมือแน่น ยืนตัวแข็งอยู่บนเวที เพราะเหมือนถูกหยามเชิงชาย

"ไอ้ภาค เกินไปแล้ว เมิงคิดว่าแน่สินะ ถึงทำกะกูแบบนี้ เดียวมึงจะรู้ น้องพิ้งต้องเป็นของกู" เป็นเอกประกาศศึกในใจด้วยความแค้น 
 
จบตอนที่ 1

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 2 : ไอ้อ่อน 
 

ภาคภูมิฝ่าฝูงสาวๆ ที่มาดักคอยให้จดหมาย ดอกไม้ ของขวัญ และรอยจูบ มายังห้องแลปได้อย่างทุลักทุเล

โชคดีที่เพื่อนร่วมห้องของเขามีแต่ผู้ชาย และห้องแลปวิชานี้ไม่อนุญาตให้บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องเข้า มันจึงเหมือน
ที่พักผ่อนจากความวุ่นวายของเขาดีๆ นี่เอง

ขณะที่เขานั่งหลับตารอเรียน อยู่ๆ เสียงไอ้ชาย เพื่อนซี้ตั้งแต่ม.ปลายของเขาที่ติดสอยห้อยตามมาเรียนเอกเดียวกันก็มากระซิบข้างหู

"ไอ้ภูมิๆ น้องพิ้งที่มึงจูบเมื่อคืน เสร็จมึงยัง"

"ยัง" ภูมิตอบเบาๆ "เมื่อคืนมึงก็มอมเหล้ากูทั้งคืน แม่งจำไม่ได้เหรอวะ"

"เอ่อ กูลืม แหะๆ โทษทีว่ะเพื่อน แต่กูว่า มึงหมดหวังแล้วละว่ะ"

"ดูโน่น " ไอ้ชายจับหัวผมหันไปทางหน้าต่างซึ่งสามารถมองเห็นประตูทางเข้าหน้ามหาลัยได้

ภาพของไอ้เอกที่มันกำลังจูบลูบไล้กับน้องพิ้ง ดาวมหาลัยของผมอย่างไม่อายฝูงชนที่มุงดูอยู่หน้าทางเข้ามหาลัย

ทำให้ผมประกาศศึกกับมันในใจ  "ไอ้สัด ไม่มียางอาย แม่งไอ้เอก เมิงกะกูจะได้เห็นดีกัน"

....

จากวันนั้นผมกับไอ้เอกก็ประกาศเป็นศัตรูหัวใจกันทั้งต่อหน้าและลับหลัง มันจีบคนไหน ผมจีบคนนั้น ผลัดกันแพ้ชนะจนขึ้นปีสอง

แม้ผมกับมันจะเรียนห้องเดียวกันตลอด แต่พูดกันนับคำได้  มีแต่สายตาอาฆาต เยาะเย้ยเท่านั้นที่ผมกับมันสื่อสารกัน

และด้วยความที่ผมเกลียดมันเข้าใส้ พอรู้ว่าขึ้นปีสอง ผมแทบช็อคเมื่อเห็นประกาศหน้าตึกเรียน ว่าคนที่ผมต้องจับคู่ทำวิจัย คือ ไอ้เอก

ผมตรงดิ่งไปยังห้องพักอาจารย์ทันที พอไปถึงหน้าห้องพักอาจารย์ผมเห็นไอ้เอกยืนอยู่ก่อนแล้ว มันกับผมส่งสายพิฆาตใส่กันก่อนที่จะผลักประตูห้องอาจารย์เข้าไปพร้อมกัน

"อาจารย์ครับ ผมขอเปลี่ยนคู่"

"มีเหตุผลอะไร" อาจารย์เอ่ยถามพวกผมโดยไม่เงยหน้าจากกองเอกสารที่อยู่ตรงหน้า

ผมกับไอ้เอกช่วยกันยกเหตุผลร้อยแปดประการเพื่อที่ให้อาจารย์เปลี่ยนคู่ให้จนเหนื่อย

"อีกห้านาทีครูจะเข้าสอนไปรอที่ห้อง ถ้าไม่พอใจการจับคู่ก็ดรอปวิชานี้ไว้เรียนเทอมอื่น"

นั่นมันก็คือคำตอบที่มันทำให้ผมกับไอ้เบื้อกต้องมานั่งคู่กันทำแลปแล้วครับ

ผมกับไอ้เอกไม่ได้แข่งกันเฉพาะจีบสาวนะครับ เรื่องเรียนนี่  มันกับผมได้ 4.00 ทั้งคู่

มีเหรอที่ผมจะยอมแพ้ถ้าผมดรอปวิชานี้ไว้ก่อนก็เท่ากับแพ้มันสิครับ

แลปที่ทำในวันนี้จะเป็นหัวข้อที่จะทำวิจัยต่อไปซึ่งเราต้องทำให้เสร็จส่งอาจารย์พรุ่งนี้

ด้วยความที่เป็นหัวข้อเปิด  และผมกับไอ้เอกไม่ได้รวมหัวกันคิด ต่างคนต่างคิดแล้วเอามาเลือก

ผมกับไอ้เอกนั่งหน้าเครียดใส่กันจนหนึ่งทุ่มก็ยังหาที่ลงไม่ได้

"เฮ้ย คู่นี้  รีบๆ ทำนะเว้ย คืนนี้มีปาร์ตี้รับน้อง มึงก็รู้ งานนี้เสียวขนาดไหน 5555"

ไอ้ชายยื่นหน้ามาแหย่แล้วมันก็แวบไป ไอ้เอกมันมองไปรอบๆ ตัวไม่เห็นใคร

"เฮ้ย ไอ้เชี้ย แม่งไปกันหมดแล้วว่ะ แม่ง สงสัยรีบไปมอมยาน้องลากเข้าห้อง พวดสาดนี่"

"ทำอย่างกะมึงไม่เคยทำแหละ" ผมลากไส้มันเล่น

"หึๆ อย่างกูเหรอต้องพึ่งยาช่วย  คนเต็มใจมีเป็นพันเหอะๆ เฮ้ย อย่าบอกนะว่ามึงมือตกจนต้องพึ่งยา 5555"

ผมเงยหน้าจากเอกสารไปมองหน้ามัน ไอ้เอกตีคิ้วใส่ผมอย่างเย้ยหยัน

"กูไม่เห่าลมแข่งกับมึงหรอก  รีบทำงานเชี่ยนี่ให้เสร็จแล้วมึงไปดูเรตติ้งกูที่งาน" ผมแสยะเขี้ยวใส่มัน

"เออ กูจะดู"

กว่าผมจะทำแลปเสร็จและเดินทางไปยังปาร์ตี้ที่ชั้นสิบของโรงแรมก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่ม

เมื่อก้าวเข้าไปในงานผมกับไอ้เอกก็หิวจนตาลายมองไม่เห็นสาวๆ ที่กรูกันเข้ามาเพราะผมกับมันแข่งกันกินเหมือนตายอดตายอยากมานับแรมปี

ผมแหวกวงล้อมของสาวๆ ไปหาน้ำดื่มด้วยความกระหายหลังทานอาหารเสร็จ 

ผมมองเห็นไอ้ชายเดินผ่านก็เลยแย่งขวดเบียร์ในมือมันมาเฉย

"แม่งมันมีแต่เหล้ากับเบียร์ กูอยากกินน้ำ"

ผมตรงดิ่งกะจะลงลิฟท์ไปชั้น 1 เพื่อเปิดห้อง ดื่มน้ำ อาบน้ำ ก่อนจะมาหาสาวๆ ไปกกสักคน ผมวางแผนขึ้นสวรรค์ไว้ในใจ

แล้วผมก็เห็นไอ้เอกเดินถือกุญแจห้องแกว่งไปมา เดินออกมาจากลิฟท์

"เฮ้ย มึงเปิดห้องแล้วเหรอวะ"

"เออ งานนี้ กูว่าจะควงสอง "  มันตีคิ้วหนาใส่ผมอย่างกวนตีน

"เออ เดี๋ยวกูจะควงสามให้ดู" ผมตอบไปอย่างไม่ยอมแพ้

ผมเดินตามไปมันไปที่ห้องที่มันเปิดไว้

"มึงตามกูมาทำไมวะ  หรืออยากเป็นเมียกู"

"ไอ้สาดกูหิวน้ำโว้ย ดื่มเบียร์นี่ไปครึ่งขวด แม่งมันก็ไม่เหมือนน้ำว่ะ เอ้ากูยกให้มึง แลกกะน้ำขวดเดียว"

ว่าแล้วผมก็โยนเบียร์ในมือให้ไอ้เอก แล้วแย่งกุญแจห้องจากมือมันไขเข้าไปในห้อง ตรงไปเปิดน้ำในตู้เย็นของห้องพัก มาเปิดดื่มอย่างกระหาย

เหลือบเห็นไอ้เอกยกเบียร์ที่ผมฉกมาจากไอ้ชาย รวดเดียวหายวาบไปครึ่งขวด แล้วยังมาผลักผมออกจากหน้าตู้เย็น หยิบเบียร์กระป๋องในตู้เย็นออกมาดื่มรวดเดียว แล้วบีบกระป๋องเบียร์เปล่าครั้งเดียวแฟ่บ โยนลงถังขยะต่อหน้าต่อตาผม พร้อมยักคิ้วยั่วอย่างกวนตีน

"ทำเป็นป่ะ ไอ้อ่อน"  ตอนนั้นผมลมออกหูแล้วครับ

คงสักประมาณครึ่งชั่วโมง เหล้าเบียร์ในห้องพักก็ถูกผมกับไอ้เอกจัดการจนเรียบ เรื่องเมาหยามกันได้ที่ไหน 
 
จบตอนที่ 2
อ่านเเล้วเป็นไงเมนท์ด้วยนะจ๊ เดวพรุ่งนี้เอามาลงให้อีกสองตอนน๊จ๊

[WinNrr]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่อๆๆ

[Love Is Not Everything]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 








ต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

[demontar]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อ ไวไวนะครับ

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อไวๆน้าค้าบ

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เจอกันพรุ่งนี้จ้า วันนี้ทำการบ้านอยู่เรื่อง เซตกำลังงงได้ทีเลยT0T

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาเเล้วจ้าสำหรับตอนที่3-4
ตอนที่ 3 : เมาอะไรแน่ 

.......

ผมไม่เคยเมาแล้วคุมสติไม่อยู่ ผมดวลเหล้าในห้องแข่งกะไอ้ภูมิไปเยอะ จนผมกับมันเมาอ้อแอ้กันบนเตียงทั้งคู่ก็จริง แต่สติผมอยู่ครบรู้ตัวตลอดว่าทำไรอยู่

ตอนนี้ผมรู้สึกว่า ร่างกายผมมีบางอย่างผิดปกติแล้ว อารมณ์แห่งความปราถนา มันพุ่งไปทั้งร่างแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย

ความรู้สึกนั้นมันรุนแรงจนร่างแทบจะระเบิดถ้าไม่ได้รับการปลดปล่อยในนาทีนี้

มันไม่ใช่ความต้องการทางเพศธรรมดาผมรู้ดี  มันต้องมาจากโดนสารกระตุ้นแน่

ผมพยายามหาที่มา เบียร์ใช่แล้ว

"ไอ้ภูมิมึงมอมยากูเหรอ "  ผมจับร่างไอ้ภูมิที่ฟุบอยู่อีกฟากหนึ่งของเตียง กระชากคอมันขึ้นมามองหน้าผม

"หืมส์ อะไรนะ ที่รัก" มันตอบ  ไอ้เชี่ยภูมิเมากว่าผมจริงๆ

มันส่งยิ้มหวานทำตาปรือมาให้ผม

"มึงเอาเบียร์ที่ให้กูกินมาจากไหน"

"ไอ้ชาย ไอ้ชายจ๊ะที่รัก ขอเวลาภูมิแปปนะ ตอนนี้ภูมิก็อยากมากๆ แต่ไม่มีแรงที่รัก ทำให้ภูมิก่อนนะ เดี๋ยวภูมิจะช่วยปลุกอารมณ์ให้ "

พูดจบไอ้ภูมิมันก็ล็อคคอผมประกบปาก เกิดมาผมไม่เคยโดนผู้ชายจูบ ก็ได้แต่อึ้งจนหัวหมุน

รู้ตัวอีกทีไอ้บ้าภูมิ มันส่งลิ้นมาเข้ามาในปากเมื่อไหร่ไม่รุ้ ความรุ้สึกคุกรุ่นจากยากระตุ้นที่ทำให้ร่างกายผมแข็งจนกระตุกไปทุกสัดส่วน ยิ่งมาโดนจูบที่แสนจะช่ำชองของไอ้ภูมิ มันก็เหมือนกับจุดไฟโยนเข้าน้ำมันยังไงยังงั้น

หัวผมอยู่บนหมอนตอนไหนไม่รู้ ไอ้ภูมิมันทำยังกับผมเป็นคู่ขามัน ปากมันส่งความหวานมาให้ผมจนหายใจหายคอไม่ทัน

มือมันปลดเสื้อผ้าของเราทั้งคู่ออกไปจนเกลี้ยง เร็วจนผมไม่รู้สึกตัว

จนกระทั่งความรุ่มร้อนจากแก่นกายของมันที่ทาบทับตัวผมอยู่ได้ทำลายสติสตังสุดท้ายผมหมดสิ้น

"ภูมิ กูทนไม่ไหวแล้ว" ผมครางกระเส่าพลิกตัวขึ้นคร่อมไอ้ภูมิที่ดูเหมือนมันไม่มีแรง  แต่ส่งสายตาที่ฉ่ำไปด้วยความต้องการมาอ้อนวอนให้ผมช่วยให้มันขึ้นสวรรค์

ผมตอนนี้ได้ลืมทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว ในหัวมีแต่สายตาอ้อนวอนของไอ้ภูมิตรึงให้ผมติดตามไปช่วยมัน

ผมประกบปากกับไอ้ภูมิอีกครั้งรับรู้ถึงความปราถนาที่ร้อนรุ่ม มือผมลูบไล้ไปตามร่างกายอันขาวเนียนเหนือกว่าผู้หญิงบางคนที่ผ่านมือผมมา

กลิ่นกายของไอ้ภูมิมันหลอกล่อให้ผมบดริมฝีปากและซุกไซ้ดอมดม

เสียงครางกระเส่าเป็นระยะของมันยิ่งทำให้ผมฮึกเหิม

"ที่รัก ช่วยภูมิด้วย จะทนไม่ไหวแล้ว" ไอ้ภูมิครวญครางเมื่อผมจับน้องชายของมันกับผมมาเบียดกันไปมา

มันบิดร่างไปมาด้วยความเสียวเมื่อผมจับน้องชายของเราชักขึ้นลงพร้อมกัน

ผมมองหัวนมสีชมพูของมันที่ชูชันอย่างหลงไหลอดไม่ได้ที่จะใช้ริมฝีปากบดขยี้

เหมือนร่างกายไอ้ภูมิจะแตกเป็นเสี่ยงๆ น้ำหล่อหลื่นของมันเอ่อออกมาจนชุ่มมือผม

ตัวผมเองก็ไม่ต่างกัน ความรู้สึกอยากปลดปล่อยทำผมเจียนคลั่ง

"ภูมิ เอกขอนะ" ผมโน้มตัวไปกระซิบที่หูมันเบาๆ ก่อนจับขาไอ้ภูมิพาดบ่า

ผมพยายามสอดใส่ไอ้ภูมิอย่างนุ่มนวลที่สุด แต่สีแห่งความบริสุทธิ์ของประตูหลังมันก็หลั่งอยู่ดี ด้วยน้องชายของผมนั้นใหญ่เกินมาตรฐานทั่วไปหลายเท่าตัว

ความเสียวระลอกแล้ว ระลอกเล่าที่ผมกับไอ้ภูมิช่วยปรนเปรอให้กันและกัน จนเมื่อที่สุดของความปราถนาพวยพุ่งออกจากปลายน้องชายของเราทั้งสอง เหงื่อผมก็ไหลโทรมไปทั้งกาย ทั้งที่แอร์เย็นฉ่ำ

ผมฟุบลงบนตัวไอ้ภูมิ ทั้งที่น้องชายผมยังคั่งค้างอยู่ที่เดิม

ไอ้ภูมิดูเหมือนจะอยู่ในภวังค์ของการหลับไหล  แต่แรงปราถนาจากฤทธิ์ยาของผมยังไม่หมด

น้องชายผมมันไม่ยอมหลับไหล เชื้อไฟในใจผมมันยังลุกโพลง จนทำให้ผมไม่มีทางออกนอกจากโน้มตัวไปกระซิบข้างหูไอ้ภูมิว่า

"ภูมิ เอกขออีกนะ"
 
 
จบตอนที่ 3

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 4 : รู้สึกตัว 

.............


ผมรู้สึกตัวแต่ยังไม่ลืมตา ภาพเหตุการณ์เมื่อวานค่อยๆ ทยอยเข้ามา

ผมมาทานน้ำในห้องไอ้เอก แล้วก็ดวลเหล้ากัน จากนั้น...

จากนั้นล่ะ ฝันร้าย ใช่แล้ว ฝันร้าย

เชี่ยเอ้ย ในฝันกูถูกไอ้เอกจับกด แล้วก็เสียตัวให้มัน

แม่ง ขนาดในฝันกูยังแพ้มันหรือนี่

อูย เจ็บ  เจ็บก้น

อูย ใครลักหลับกูเมื่อคืนเปล่าวะ ทำไมเจ็บก้นฉิบหาย

เฮ้ย..... ผมลืมตาขึ้นมาทันที สิ่งที่เจอคือเพดานห้อง

เฮ้อ ผมถอนหายใจ ผ่อนคลายลมหายใจตัวเอง ก่อนที่จะรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดอยู่ข้างแก้ม

ผมเหลือบตาไปมองข้างตัวอย่างไม่กล้าขยับ จมูกของไอ้เอกอยู่ห่างจากแก้มผมไม่ถึงเซ็นต์

ผมนอนหนุนแขนมันอยู่ มืออีกข้างของมันกอดรัดอยู่บนเอว

ผมชะโงกคอดูเบื้องล่าง น้องชายมหึมาของไอ้เอกแข็งตัวพาดหัวอยู่บนหน้าขาผม คราบน้ำกามเปรอะไปทั่ว

ผมช็อค

ผมพยายามผ่อนลมหายใจ พยายามตั้งสติ เหลือบดูนาฬิกาบนผนังเก้าโมงแล้ว

ผมผ่อนลมหายใจอีกครั้ง เหลือบดูหน้าไอ้เอกที่หลับตาพริ้ม มีรอยยิ้มเล็กๆ ที่เหมือนได้ครอบครองโลกทั้งโลกไว้ในมือมันเท่านั้นแหละ สติผมก็ขาดผึงทันที 

"พลั่ก" ร่างของไอ้เอกกระเด็นจากเตียงไปติดฝาตามแรงถีบสุดแรงเกิดของผม ท่าทางมันคงคิดว่าฝัน พยายามพยุงร่างขึ้นยืน

"ไอ้เชี่ยเอก วันนี้วันตายของมึง" ผมลุกจากเตียงกำหมัดแน่นซัดเข้าที่ปลายคางของมัน

เลือดไหลกลบริมฝีปากไอ้เอก ดูเหมือนมันจะรู้สึกตัวแล้ว ก่อนที่ผมจะปล่อยหมัดที่สองเข้าที่ท้องของมัน มันก็รวบแขนอีกข้างผมบิดไว้ข้างหลัง มันผลักผมนอนไปบนเตียงโดยมีตัวมันคร่อมอยู่ด้านบน

เมื่อมืออีกข้างของผมโดนผมทับไว้ อีกข้างไอ้เอกจับไว้ ก็เหลือแต่ขาที่ดิ้นได้

แต่ก็เปล่าประโยชน์ เพราะไอ้เชี่ยเอกมันทับตัวผมไว้ยังกะคีมล็อค

"ไอ้เชี่ยกูไม่ได้ลงยูโดสายดำเหมือนมึงนี่" ผมด่ามันในใจ  มันปล่อยให้ผมดิ้นไปดิ้นมาจนหมดแรง โดยไม่เอ่ยไม่ทำอะไรสักอย่าง 

เลือดที่มุมปากหยดลงมาบนตัวผมแปะๆ มันก็ไม่คิดจะเช็ดหรือห้ามเลือด

"ไอ้เชี่ยนี่ มันคนเปล่านะ ดูมันไม่รู้สึกรู้สมอะไรเลย" ผมพยายามตั้งสติ หลังจากที่ทำอะไรไม่ได้ 

"บอกกูหน่อยมันเกิดไรขึ้น" ผมถามโดยไม่ยอมมองหน้ามัน

"มึงจำได้แค่ไหน" มันถามกลับ

"ก็ถึงตอนที่แดกเหล้าแหละ กูว่ากูเมาแล้วเบลอๆ "

"มึงวางยาปลุกเซ็กส์กู "

"ไอ้เชี่ยเอก ไหงพูดหมาๆ ยังงี้วะ" ผมโกรธจนควันออกหูอีกครั้ง พยายามดิ้นกระเสือกกระสนจะทำร้ายมันอีกครั้งจนหมดแรง ผมจึงพยายามผ่อนลมหายใจตั้งสติอีกครั้ง

"ไอ้สัด เมื่อไหร่จะปล่อยกู" ผมขู่ฟ่อพร้อมกับพ่นน้ำลายใส่หน้ามัน  แต่มันก็ยังเฉย

"จะคุยให้รู้เรื่องไหม" มันถามเสียงเข้ม

"เบียร์ที่มึงเอามามียา " ไอ้เอกพูดต่อ

"กูไม่เชื่อ กูไม่เชื่อ" ผมหลับตาตะโกน ไม่สนใจอะไรด้วยความแค้น

"เอ้านี่ โทรศัพท์ กูต่อเบอร์ไอ้ชายให้มึงแล้ว ถามมันดู" มันเอาโทรศัพท์มาจ่อที่ปากผม

"ฮัลโหล ไอ้เอกเหรอ มีไรวะ โทรหากูแต่เช้า" เสียงไอ้ชายทัก

"เอ่อ ไม่ ไม่ใช่ไอ้เอก กูเอง กูยืมมือถือไอ้เอกใช้"

"เอ้า มึงอยู่กับไอ้เอกเหรอ ไอ้ภูมิเพื่อนเลิฟ  มึงนี่แรงควายนะ กูนึกว่าวันนี้ฟ้ามึงจะเหลืองซะอีก"

"ไอ้เชี่ย ไร้สาระ"

"ไร้สาระตรงไหน มึงแย่งเบียร์ใส่ยาปลุกเซ็กส์กูไปตั้งขวด ยังจะมาด่ากูไร้สาระอีก ไอ้เชี่ย"

ผมเอาปากงับโทรศัพท์ตรงหน้าแล้วสะบัดทิ้งไปข้างเตียง

"พอ กูพอแล้ว ปล่อยกู กูจะไปอาบน้ำ"

ไอ้เอกปล่อยผมอย่างว่าง่าย ก่อนจะล้มตัวลงนอนหลับตาอย่างไม่สนใจผมอีก ผมกระชากผ้าห่มมาพันตัวเดินเข้าห้องน้ำอย่างหมดสภาพ

"ไอ้เชี่ย มันไม่คิดจะใส่เสื้อผ้าหรือไงนะ" ผมด่าคนที่นอนอวดรูปร่างตัวเองอยู่บนเตียงในใจอย่างหงุดหงิด
 
 
จบตอนที่ 4
หนุกมั้ยเอย เมนท์ด้วยนะ เเล้วเดวพรุ่งนี้มาต่อกันน้าาาา

[`Q4si•|Ez…]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่อ ๆๆ ๆ ๆ

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

โอ๊ยยยหนุกมากมายรีบมาต่อน้า เย็นนี้จะปลื้มมาก555

[Love Is Not Everything]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 










มาต่อเร้วๆๆ

[WinNrr]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่อๆๆๆ นะ

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

โคตรหนุกเรยอ่ะ  รีบๆๆๆๆมาต่อน้าคัฟ

[bb9443]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอโทดนะวันนี้การบ้านเยอะเค้าเลยมาลงช้า= =
ตอนที่ 5 : สอบสวน 

.......
 

ผมแอบมอง ร่างที่หุ้มตัวเองด้วยผ้าห่มเดินกระโผลกกระเผลกเข้าไปในห้องน้ำด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

ผมหลับตานอนกอดอกอยู่บนเตียง พยายามทบทวนและเข้าใจเรื่องราว

ริมฝีปากและซี่โครงรู้สึกปวดจากการอาละวาดของไอ้ภูมิ แต่ผมไม่คิดจะใส่ใจมัน

ยิ่งเห็นไอ้ภูมิเดินกระโผลกกระเผลกไปห้องน้ำ

ผมยิ่งรู้สึกว่า ผมโดนน้อยไปด้วยซ้ำ ผมรังแกมันสินะ

เมื่อคืนถ้าผมหยุดแค่ครั้งเดียว มันคงไม่เจ็บมากขนาดนี้

แต่ผมก็ไม่หยุด ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายไม่รู้สึกตัวผมก็ยังเฝ้าหาความสุขใส่ตัวครั้งแล้วครั้งเล่า

จนอ่อนเพลียหมดแรงไปตอนรุ่งสาง "ไอ้ภูมิกูขอโทษ" คำนี้จุกอกผมอยู่ในตอนนี้

...

ผมนึกถึงสาเหตุที่ทำให้ตัวเองกลายเป็นคนบ้ากาม ไร้สติสตังจนรู้สึกน่าสมเพช

ก็พบว่าภาพร่างเปลือยเปล่าของไอ้ภูมิมันถูกฝังไว้ในสมองและกลิ่นกายของมันยังติดอยู่ปลายจมูก

เฮ้อ แค่คิดก็ทำให้น้องชายของผมโด่ขึ้นมาอีกแล้ว

"ไอ้ภูมิ มึงทำไรกูนี่ กูถึงอยากกินมึงไม่รู้จักอิ่ม"

"พลั่ก" ผมสะดุ้งลืมตาจากภวังค์จับสบู่ที่ภูมิมาขว้างใส่  หันไปมองหน้าไอ้ภูมิที่นุ่งผ้าเช็ดตัวหน้าเครียดแก้มแดงเข้มอยู่หน้าห้องน้ำอย่างตกใจ

"ไอ้เชี่ยเอก ไอ้ฟาย มึงจะลามกไปถึงไหนวะ นอนโด่ไม่ใส่เสื้อผ้า  รอใครมาข่มขืนเมิงเรอะ"

"ใส่กางเกงเดี๋ยวนี้" มันตะโกนสั่งผม

"อื้อ" ผมโดดไปใส่กางเกงที่ข้างเตียงตามมันสั่งอย่างไม่รู้ตัว

ไอ้ภูมิเดินช้าๆ เหมือนพยายามฝืนตัวเองมานั่งที่เตียงโดยไม่ยอมมองหน้าผมที่จ้องมันอยู่ทุกฝีก้าว

แต่แล้วมันก็ทำท่าสะดุ้งโหยง ดีดตัวขึ้นหันขวับมามองผมด้วยสายตาที่อาฆาต แบบถ้ามันฆ่าผมได้คงฆ่าไปแล้ว

"ไอ้เชี่ย เมื่อคืนมึงใส่กูกี่ครั้ง"

"เอ่อ  เอ่อ ครั้งเดียว"  ผมตอบตะกุกตะกัก

"แม่ง ครั้งเดียวจริงนะ" มันจ้องตาผมคาดคั้น

"ใส่ครั้งเดียวจริงๆ จ๊ะ" ผมพยายามสู้ตามัน เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ

"ไอ้ภูมิ เมื่อคืนกูใส่มึงครั้งเดียวจริงๆ แต่กูไม่ถอดจนเช้าอ่ะ" ผมตอบความจริงมันในใจ

ดูเหมือนไอ้ภูมิจะยืนไม่ไหว นั่งไม่ได้ มันเลยพยายามเอนกายลงนอน แต่ตายังจ้องมาที่ผมอย่างไม่กระดิก ซึ่งผมเองก็ยืนนิ่งให้มันจ้อง
ไม่ขยับตัวไปไหน เหมือนมีอะไรมายึดขาผมไว้

"ไอ้เอก กูถามมึงตรงๆ เมื่อคืนมึงจำได้ทุกอย่างใช่ปะ"

ตอนนี้มันเปลี่ยนสายตาอาฆาตมาเป็นสายตาอ้อนวอนขอความเป็นจริง ซึ่งสำหรับผมมันยิ่งแย่กว่าเดิม

"ใช่"

"แล้วไมมึงไม่หยุดวะ มึงทำกูทำไม มึงทำทำไม" เสียงมันตะคอกใส่ผม ตอนนี้ผมเห็นมันเป็นเปาบุ้นจิ้นยังไงยังงั้น

"มึง... มึงยั่วกู มึงจูบกู  ลูบกู จับกูถอดเสื้อผ้ากู กูก็เมา ของกูก็ขึ้น กูก็โดนยาด้วย" ผมพยายามให้ข้อมูลมันเท่าที่นึกออก ดูเหมือนคำตอบผมทำให้มันอึ้งกิมกี่

"โอ้ย กูจะบ้า กูปวดหัว กูเจ็บ กูหิว" ไอ้ภูมิโอดครวญพร้อมทั้งทิ้งตัวลงนอนอย่างหมดอาลัยตายอยาก

ผมเดินเข้าไปข้างไอ้ภูมิชะโงกไปมองหน้ามัน ผมเผ้าที่สระมาใหม่ๆ ของมันดูยุ่งเหยิง 
ตาของมันแวววับเหมือนเด็กๆ  แก้มขาวๆ ของมันเหมือนแดงขึ้นเมื่อผมเข้าใกล้

"อะไร " มันถามผม

"กูขอโทษ กูผิดเอง" ผมพูดคำที่จุกลิ้นปี่ผมมานานออกไป ไอ้ภูมิจ้องตาผมนิ่งไปครู่หนึ่ง

"ขอโทษ  หึๆ  มันคงช่วยไรได้หรอก" แล้วมันก็หลับตาลงไม่สนใจผมอีก

"เดี๋ยวกูไปหาข้าวหายามาให้นะแปปหนึ่ง อยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม"

"กุ้ง มังกร ไข่ปลาคาร์เวีย  บัวหิมะ ถ้าไม่มาในสามสิบนาที กูจะฆ่ามึง" ไอ้ภูมิพึมพำโดยไม่ยอมลืมตา

ผมกระโดดเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่ไอ้ภูมิมันใช้ปากขว้างไปไว้มุมห้อง ดีที่พื้นเป็นพรม โทรศัพท์เลยไม่เป็นอะไร

ผมรีบหยิบกุญแจแล้วเผ่นออกจากห้องลงลิฟท์ไปยังชั้นหนึ่ง ระหว่างอยู่ในลิฟท์ผมโทรศัพท์ให้เชฟของโรงแรมในเครือของพ่อ
จัดหาอาหารมาส่งที่โรงแรมตามที่ไอ้ภูมิต้องการโดยให้เวลาพวกนั้นสามสิบนาทีถึงชั้นหนึ่งของโรงแรม
ผมเดินรี่เข้าไปถามพนักงานต้อนรับว่า แถวนี้มีร้านขายยาใกล้ๆ บ้างไหม
หลังจากวิ่งไปซื้อยา ผมก็นึกได้ถึงเสื้อผ้าที่ต้องการเปลี่ยน เลยโทรบอกให้คนที่บ้านจัดเสื้อผ้าของผมมาส่งที่ห้องสักสี่ห้าชุด
เหลือบดูนาฬิกาตอนนี้ผมใช้ไปแล้วสิบห้านาที 

ผมยืนรออาหารอยู่หน้าห้องอย่างกระวนกระวายไม่ทันได้สังเกตสิ่งรอบตัว เมื่อไอ้ชายเพื่อนของภูมิมาตบบ่าผมจึงสะดุ้ง

ไอ้ชายหัวเราะร่วน ขำผม

"เฮ้ย เอกเป็นไรวะ มายืนแก้ผ้าไรหน้าห้อง นางฟ้ามึงไม่ให้เข้าห้องเหรอวะ" 

"กูจะพาน้องหญิงกลับหอ" เหลือบตาไปยังผู้หญิงที่แอบๆ หลบๆ อยู่หลังมัน ผมพยักหน้ากับมันไปเรื่อย

"เอ้อ ไอ้ภูมิอยู่กับมึงหรือวะ เห็นเมื่อเช้าใช้โทรศัพท์มึงโทรหากู"

"ถ้าเจอมันฝากบอกด้วยนะเว้ยว่า กูคิดค่าเบียร์มันสองมื้อ ไปละว่ะ" โชคดีที่ไอ้บ้าชายมันถามไปเรื่อยเปื่อยแบบไม่ต้องการคำตอบ มันเลยไม่สังเกตเห็นเหงื่อที่ผุดขึ้นแถวๆ หน้าผม

"เอ๊ะ ไอ้ชายบอกว่าเราแก้ผ้า" ผมนึกขึ้นได้หลังจากไอ้ชายเดินจากไป

ผมเหลือบดูสภาพตัวเองเลยถึงบางอ้อ ผมใส่กางเกงยีนส์ตัวเดียว เสื้อรองเท้าไม่ใส่ วิ่งพล่านไปทั่วเพื่อหาของมาประเคนไอ้ภูมิมัน

"กูต้องบ้าแล้วแน่ๆ" ผมคิดในใจ
 
 
จบตอนที่ 5