พิมพ์

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

อ่าหนุกดีค้าบ รีบมาต่อน่ะ

[babyPOW]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

“ไปเที่ยวกันมะ” พี่คีย์เอ่ยถามในขณะที่กำลังล้างจานกันอยู่

“ก้ออยากนะพี่ แต่คืนนี้ผมมีงานต้องทำอ่ะดิ”

“แค่ตอนเช้าเอง นะไปเปนเพื่อนพี่หน่อย”

“คือ....”

“วันนี้วันเกิดพี่” โอ้โห พูดมาแบบนี้

“ก้อได้ครับ” พี่คีย์ยิ้มให้ พวกเรานั่งคุยกันสักพักก้อแยกย้ายกันไปแต่งตัว พี่คีย์ขอตัวขึ้นไปที่ห้องพี่เสือเพื่อไปเปลี่ยนชุด ผมก้อแต่งตัวนั่งรอพี่คีย์ที่ห้อง สักพักพี่คีย์ก้อกลับมารับผมไป พี่คีย์พาผมไปที่ร้านอาหารแห่งนึง ร้านบรรยากาศดีมากเลย เหมือนเปนบึงแล้วก้อโต๊ะอาหารก้อแบบนั่งพื้น ชอบบบบ

“ไผ่ชอบร้านนี้มั้ย” พี่คีย์ถามพลางจ้องมาที่ผม

“ชอบครับ”

“ร้านนี้เปนร้านของเพื่อนแม่พี่ พี่มาร้านนี้ค่อนข้างบ่อย บรรยากาศดีมากๆ อาหารก้ออร่อยด้วย”

“ครับ ทีหลังพาผมมาอีกนะ” พี่คีย์ยิ้มให้ก่อนจะพยักหน้ารับ

“กินข้าวเส้ดแล้วไปดูหนังกับพี่ต่อนะ” ผมหันไปพยักหน้ารับกับพี่คีย์ก่อนจะสนใจกับอาหารตรงหน้า พอกินข้าวเส้ดพี่คีย์ก้อพามาที่ห้างแถวนั้นแล้วก้อดูหนังกัน พอผมมาเดินข้างๆพี่คีย์ตอนนี้เหมือนเปนตัวประหลาดเลยอ่ะ เดินไปทางไหนก้อมีแต่คนหันมามอง ระหว่างที่ดูหนังผมนี่ใจเต้นไม่เปนจังหวะเลย ตัวผมกับตัวพี่คีย์ชิดกันมากจนผมสัมผัสโดนมือเค้า แต่ก้อไม่กล้าหันไป ได้แต่นั่งดูหนังอย่างเกร็งๆ

“ไผ่เปนไร ทำไมนั่งเกร็งๆ” พี่คีย์เข้ากระซิบข้างๆหูทำเอาผมสะดุ้งเลย

“เอ่อ...ป่าวครับ ไม่ได้เปนไร” ผมพูดเส้ดก้อหันไปดูหนังต่อ อยากจะบ้าตาย ถ้ารู้ว่ามาแล้วเปนแบบนี้ ไม่มาดีกว่า รู้สึกเหมือนหัวใจจะวายให้ได้เลย พอดูหนังจบพี่คีย์ก้อมาส่งผมที่คอนโดแล้วเค้าก้อกลับไป ผมก้อแต่งตัวแล้วขับรถมุ่งหน้าไปที่บริษัทของแม่ นี่ก้อยังไม่ถึงเวลาหรอก อยากมาเซอร์ไพรคุนแม่สุดสวยสะหน่อย

“แม่คร้าบบบ” พอมาถึงก้อเปิดประตูเข้าไปจ๊ะเอ๋กับแม่ในห้องทำงาน

“อ้าว...มาสะเร็วเลยไอลูกชาย อีกตั้งนานกว่าจะห้าโมงอ่ะ”

“ก้อลูกชายคิดถึงคุนแม่นิครับ เลยอยากมาเจอไวๆ”

“จ้าๆๆๆ แล้วนี่กินข้าวรึยัง”

“ยังเลยครับ รอกินกับคุนแม่สุดสวยของผมอยู่”

“ไม่ต้องมาปากหวานกับแม่เลย แล้วหิวมั้ย แม่จะได้สั่งให้คนไปซื้อให้”

“ไม่เปนไรครับแม่ ผมไม่ได้หิวอะไรมากมาย” แม่พยักหน้าก่อนจะก้มลงทำงานต่อ ผมเดินมายืน
ข้างแม่แล้วโอบไหล่แม่ไว้

“แม่เหนื่อยรึป่าวครับ”

“เรื่องอะไรหรอลูก” แม่ถามแต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองผมเลย ตายังจ้องอยู่ที่กองเอกสารตรงหน้า

“ทำงานเหนื่อยรึป่าวครับ” คราวนี้แม่เงยหน้าขึ้นมามองแล้วก้อยิ้มให้

“เหนื่อยสิลูก”

“เหนื่อยมากมั้ยครับ ผมช่วยอะไรได้บ้างมั้ย”

“ไม่เปนไรหรอกลูก ลูกแค่ตั้งใจเรียนก้อพอแล้ว แค่ลูกเปนเด็กดีแบบนี้แม่ก้อหายเหนื่อยแล้ว”

“คร้าบ...แล้วคืนนี้ไผ่ต้องทำอะไรบ้างอ่ะแม่ ไผ่ยังไม่รู้เรื่องอะไรเลยอ่ะ” ผมถามพลางเดินไปรอบๆห้องของแม่ เกือบจะเปนบ้านได้แล้วนะเนี่ย มีมันทุกอย่างเลย ไม่มีอย่างเดียวคือเตียง

“เดี๋ยวลูกไปถึงเค้าก้อจะบอกเองแหละ เดินแบบลูกก้อเคยเดินมาแล้วนินะ ไม่เหนต้องกังวล
เลย”

“ก้อผมไม่เคยเดินในงานวันเกิดนี่นา เพิ่งเคยเหนเนี่ยแหละ เดินแบบในงานวันเกิด”

“ฮ่าๆๆ เอาน่า เพื่อนแม่เค้าเปนดีไซน์เนอร์ ลูกเค้าก้อวัยรุ่นอยู่เลย ลูกก้อเดินไปเถอะ ได้เงินน้า”

“โอ้โหแม่ครับ รวยขนาดนี้แล้วยังจะงกตังอีกหรอ”

“แม่ไม่ได้งกนะ แต่เงินที่ลูกจะได้อ่ะแม่ให้ลูกหมดเลย เค้าไม่ได้ให้แม่สะหน่อย แม่เลยอยากให้ลูกทำ”

“ขอบคุนคร้าบ” ผมเดินเข้าไปหอมแก้มแม่เบาๆ ชื่นใจจิงๆ นั่งคุยกับแม่ไปอีกสักพักก้อถึงเวลาที่จะต้องไปงานแล้ว ผมกับแม่นั่งรถมาถึงที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ระหว่างที่เดินเข้าไปในงานก้อเจอคนมากมาย ต่างก้อยกมือไหว้แม่ผมหมด แต่ผมไม่รู้จักสักกะคน

“ว่าไงจ้ะ มาแล้วหรอ” ผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาทักแม่ ดูจากการแต่งตัวก้อน่าจะเดาออกแล้วว่าเปนดีไซน์เนอร์ แต่งตัวล้ำสมัยขนาดนี้อ่ะ

“ไผ่ นี่น้าเข็ม เพื่อนแม่ที่เปนดีไซน์เนอร์”

“สวัสดีครับ” ผมยกมือไหว้ คุ้นๆนะชื่อนี้

“ลูกโตขนาดนี้เลยหรอ หล่อเหมือนตอนเด็กๆเลยนะเนี่ย ความหล่อไม่ลดลงเลย”

“แหม คุนน้าก้อชมเกินไปครับ”

“น้าขอบคุนมากเลยนะที่มาช่วยงานน่ะ” ผมยิ้มให้น้าเข็มก่อนจะมองไปรอบๆงาน จัดสะหรูเลย เริ่มอยากเหนหน้าเจ้าของวันเกิดสะแล้วสิ

“แล้วนี่ลูกชายไปไหนสะล่ะ”

“เหนบอกว่าไปรับเพื่อนๆน่ะ คงกำลังมา”

“สวัสดีค่ะคุนพี่”  พี่กระเทยคนนึงเดินเข้ามาสวัสดีน้าเข็มกับแม่ผม

“จ้ะ นี่นายแบบที่พี่เล่าให้ฟัง” น้าเข็มพูดกับพี่เค้าก่อนจะชี้มาที่ผม

“หรอค่ะ หน้าตาหล่อเหลาจังเลย แอบน่ารักด้วยนะเนี่ย”

“นี่พี่จีจี้นะจ้ะ เปนช่างแต่งหน้า” น้าเข็มหันมาพูดกับผมบ้าง

“สวัสดีครับ”

“จ้า พี่ว่าเราไปแต่งตัวกันก่อนเลยดีมั้ย จะได้ไม่ต้องรีบร้อน” ผมพยักหน้าให้ พี่จี้ก้อเดินเข้า
เกี่ยวแขนผมเดินเข้าไปทางหลังเวทีเลย

“อ้าวนั่นไงมาแล้ว ว่าไงลูก” ผมได้ยินเสียแว่วๆจากข้างหลังว่าน้าเข็มเอ่ยทักใครสักคน อยากจะหันไปดูเหมือนกัน แต่ต้องรีบไปแต่งตัวแล้ว  แต่งตัวนานมากกกกกก นานจนผมง่วง ผมก้อทำใหม่หมดเลย ไม่ใช่ไม่ชอบนะครับ มันก้อหล่อไปอีกแบบ แต่เหนื่อยจัง เดินไม่ถึงห้านาทีแต่แต่งตัวแม่งเปนชั่วโมงเลย

“อีกสิบนาทีนะค่ะทุกคน” ตอนนี้งานเริ่มไปสักแปปแล้ว ผมได้เดินเปนคนสุดท้ายเลย เพราะน้าเข็มเค้าให้เกียรติแม่ผม ผมยืนรอหลังเวทีอยู่สักพักก้อถึงคิวผมแล้ว ผมเดินออกไปด้วยมาดนายแบบที่ถูกฝึกมา พอเดินถึงหน้าเวทีที่จะต้องโพส ผมก้อต้องตกใจแต่ดีที่เก็บอาการไว้ทัน กลุ่มเพื่อนพี่คีย์นั่งอยู่แถวหน้าเต็มไปหมดเลย ดูเหมือนพวกพี่เค้าจะตกใจเหมือนกันที่เหนผม พอผมตั้งสติได้ว่าต้องเดินกลับแล้ว ก้อหมุนตัวแล้วเดินกลับเข้ามาทันที พอเดินกลับเข้ามาแล้วก้อต้องเดินออกไปใหม่ทั้งหมด พอเดินแบบเส้ดผมก้อเปลี่ยนกลับเปนชุดเดิมแล้วเดินออกมาหาแม่ที่กำลังคุยอยู่กับน้าเข็มและแน่นอนว่าพี่คีย์ด้วย

“ว้าวน้องไผ่ เมื่อกี้หล่อมากเลยลูก” น้าเข็มเดินเข้ามาเกาะแขนผม ผมก้อก้มหัวขอบคุน

“นี่พี่คีย์นะจ้ะ เปนลูกชายน้าเอง เรียนอยู่มหาลัยเดียวกันก้อรู้จักกันไว้นะจ้ะ”

“ผมรู้จักอยู่แล้วครับแม่ ไม่เหนต้องแนะนำเลย” พี่คีย์ตอบแม่เบาๆก่อนจะเดินหนีไปทางกลุ่มพี่เสือที่ยืนอยู่อีกฟากนึงของงาน ผมยืนคุยกับแม่สักพักก้อขอตัวมาหาพวกพี่คีย์

“อ้าวน้องไผ่ เปนนายแบบก้อไม่บอกพี่นะเนี่ย”

“ฮ่าๆๆ แค่ชั่วคราวอ่ะพี่” ผมตอบพี่เสือไป

“แต่วันนี้หล่อมากเลยครับ เท่มากๆ” พี่เสือเอ่ยชมอีกครั้ง

“ขอบคุนคร้าบ ผมเพิ่งรู้นะเนี่ยว่างานวันเกิดวันนี้เปนของพี่คีย์” ผมหันไปพูดกับพี่คีย์บ้างเพราะเหนว่าพี่เค้าเงียบๆ

“พี่ก้อเพิ่งรู้ว่างานที่ไผ่พูดถึงคืองานพี่” ผมยืนคุยกับพวกพี่ๆนานมาก จนถึงเวลาเป่าเค้ก ก้อธรรมดา แค่ร้องเพลงและอธิฐาน เป่าเค้ก จบ...

“วันนี้กลับพร้อมพี่นะ” พี่คีย์เดินเข้ามากระซิบข้างๆหูในขณะที่คนอื่นกำลังฉลองกันอย่างสนุกสนาน ผมยังงงเลยว่าทำไมเจ้าของวันเกิดไม่เหนมีความสุขเท่ากับแขกที่มาเลยวะ

“วันนี้ไผ่กลับไปนอนกับแม่มั้ยลูก”

“เอ่อ...ขอโทดนะครับแม่ ไว้ว่างๆผมจะไปนอนด้วยแล้วกันนะครับ”

“จ้ะๆๆไม่เปนไร แล้วนี่กลับยังไงล่ะ”

“เดี๋ยวกลับกับพี่คีย์ครับ”

“โอเค งั้นแม่กลับแล้วนะลูก” ผมเดินไปส่งแม่ที่รถแล้วก้อเดินกลับเข้ามาในงาน ตอนที่พวกพี่เสือมามายังไงไม่รู้ แต่ตอนกลับ มีผมกับพี่คีย์กลับกันอยู่สองคน นอกนั้นหายไปไหนก้อไม่รู้ พี่คีย์มาส่งที่คอนโดแล้วพี่เค้าก้อกลับบ้านไป

ตื่นขึ้นมาอีกทีตอนที่เกิดสมรภูมิในห้องผม ทั้งเสียงออด เสียงโทรศัพท์ เสียงเคาะประตู ดังลั่นไปหมด ผมเดินสลึมสลือไปที่ประตู พอเปิดออกก้อเหนไอคิมกับไอจูน สองมือของไอคิมแบ่งกันกดออดกับเคาะประตู ไอจูนก้อถือโทรศัพท์แนบหู สมรภูมิในห้องผมก้อเกิดจากไอสองคนนี่แหละ

“มีไรวะ”

“มึงทำเหี้ยไรอยู่เนี่ย พวกกูรอเปนชั่วโมงแล้วนะ”

“มาทำไรแต่เช้าวะ”

“เช้าบ้านมึงดิ หัดดูนาฬิกาสะบ้าง นี่มันเที่ยงกว่าแล้ว”

“แล้วพวกมึงมาทำไมอ่ะ”

“ไปเที่ยวกัน อยากไปทะเล”

“อืมๆๆรอแปป ขออาบน้ำก่อน พวกมึงรอก่อนแล้วกัน” พออาบน้ำแต่งตัวเส้ดก้อขับรถมาที่พัทยา ไอคิมกับไอจูนดูสนุกสนานมากเลยที่ได้มาเที่ยวทะเล ทำเหมือนมันไม่เคยมางั้นแหละ แม่งเตรียมกันพร้อมเลย ไอจูนเปลี่ยนเปนบิกินี่ ไอคิมก้อใส่แค่กางเกงสามส่วนตัวด้วย แล้วพวกมันก้อวิ่งลงทะเลเหมือนเด็ก ผมได้แต่นั่งรับลมอยู่ที่โต๊ะ พอเย็นๆหน่อยก้อขับรถกลับกรุงเทพ ไอคิมมาส่งผมที่หอ พอขึ้นมาถึงหน้าห้องก้อเหนพี่เสือยืนกดออดอยู่ที่หน้าห้อง

 “พี่เสือมีไรกับผมป่าว”

“จะชวนไปกินเหล้า ไปป่าว”

“ที่ห้องพี่อ่ะหรอ พี่ไปก่อนเลยเดี๋ยวตามขึ้นไป”

“ป่าวๆๆๆ ที่ผับแถวๆนี้อ่ะ ไปมั้ย”

“โอเคๆครับ เดี๋ยวผมขอหยิบของในห้องแปปนึง” พอทำธุระเรียบร้อยก้อเดินลงไปที่รถพร้อมกับพี่เสือ พอมาถึงที่ผับเพื่อนๆของพี่เสือก้อมากันครบแล้ว แล้วก้อดันมีไอสองตัวห้อยตามมาด้วย

“ว่าไงคร้าบคุนเพื่อนที่แสนน่ารัก”

“ไงวะ มากับเค้าด้วยหรอไอบิณ ไอโดม” ผมเอ่ยทักแล้วเดินเข้าไปนั่งข้างๆไอบิณ

“ก้อพี่เสืออ่ะพี่รหัสกู ว่าแต่มึงเหอะ อยู่คนละคณะแล้วมาได้ไงเนี่ย” ไอบิณบอกแล้วเอาแขนมาคล้องคอผม

“กูเทพไง กูสนิทกับพวกพี่เค้าก่อนมึงอีก ไออ่อน”

“ครับ พ่อคนเก่ง เก่งนักใช่มั้ยมึงอ่ะ” ไอบิณล็อคคอผมแน่นขึ้น หน้าผมไปซุกอยู่ตรงหน้าอกมัน หอมดีว่ะ

“ไอบิณ ทำไมไม่ออกไปเต้นเหมือนคนอื่นเค้าวะ” พี่คีย์เดินเข้ามาหยิบเหล้าพลางคุยกับไอบิณไปด้วย พี่เค้าไม่มองหน้าผมเลยอ่ะ

“ไม่อ่ะครับ อยู่คุยกับไอตัวแสบดีกว่า” ไอบิณลูบหัวผมเบาๆ พี่คีย์พยักหน้าก่อนจะเดินกลับไปที่ฟลอร์ ผมเหนพี่คีย์ไปเต้นกับผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ ปากแทบจะแนบกันอยู่แล้ว เหนแล้วโมโหอ่ะ ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องโมโห พอหันไปเหนแก้วที่ไอบิณถืออยู่ก้อแย่งมากระดกจนหมด

“ไอไผ่ นั่นมันวอดก้านะเว้ย” ไอบิณตะโกนแล้วแย่งแก้วไป แต่ไม่ทันแล้ว ผมกระดกหมดแก้วไปแล้ว รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว แม่งแค่ครึ่งแก้วเล่นกูมึนเลยนะเนี่ย

“เฮ้ยๆ โอเคป่ะเนี่ย” ไอบิณเริ่มถามเมื่อผมเอนไปซบที่หน้าอกมัน แต่ผมก้อยังคว้าแก้วของคนอื่นที่วางอยู่บนโต๊ะมากินเข้าไปอีก ยิ่งเหนพี่คีย์เต้นกับผู้หญิงอยู่ตรงหน้า นัวเนียกันใหญ่เลย ผมยิ่งรู้สึกว่าความโกดมันยิ่งมากขึ้น มันรู้สึกว่าไม่อยากให้เค้าไปทำแบบนั้นกับคนอื่นเลย ไม่รู้ว่ากินไปเยอะขนาดไหน กินจนเบลอ ตามองอะไรก้อเปนภาพเบลอไปหมด

“ไหวมั้ยเนี่ย กลับเหอะว่ะ” ไอบิณแย่งแก้วจากมือไปแล้วพยุงผมให้ลุกขึ้น แล้วก้อพาไปไหนไม่รู้ มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ตัวผมสัมผัสกับเตียงนุ่มๆ

“นอนที่นี่ไปก่อนและกันนะ” ไอบิณลูบหัวผมเบาๆก่อนจะหันไปรับโทรศัพท์ที่ดังขึ้น

“ครับ...กลับแล้วครับ...อยู่กับผมครับ....ที่บ้านผมครับ ผมไม่รู้ว่าหอมันอยู่ไหนเลยพามาที่บ้าน
ครับ....ครับ สวัสดีครับ” ไอบิณวางโทรศัพท์ไว้แล้วมาห่มผ้าให้ผม ผมก้อหลับไปเลย มึนหัวจัง ตื่นมาอีกทีก้อฟ้าสว่างแล้วครับ แล้วนี่มันกี่โมงแล้ววะเนี่ย วันนี้ผมมีเรียนบ่ายนิหว่า ผมกระดึบลงจากเตียงช้าๆ

“ตื่นแล้วหรอ” ผมหันไปมองที่ประตูห้อง ไอบิณยืนพิงประตูมองมาที่ผม

“ที่ไหนเนี่ย”

“บ้านผมเองครับ คุนชายอาบน้ำก่อนแล้วกัน แล้วตามมากินข้าวข้างล่างนะ” ผมพยักหน้า ไอบิณก้อเดินออกไป

[toyyou]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบมาต่อน้าสนุกดีค้าบ

[Love Is Not Everything]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

 

[0819660697]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณครับ

[LoVe ๓KaMiKaZe๓ ^__^]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อให้อีกเน้ออ 

[babyPOW]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ถ้าผมมีอะไรต้องปรับปรุงก้อบอกได้นะครับ
อยากได้คำแนะนำบ้าง
ไม่อยากให้เพื่อนๆเบื่ออ่ะ

[mpao]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ยาวไป เรื่อยๆๆๆๆๆๆๆ555555ขอบคุนคับ

[`Q4si•|Ez…]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

  ต่อ ๆๆ ๆ

[nonhhei]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกนะคับ
ชอบมากเรย

[smartty]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อด่วนเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อๆๆๆๆเร็วๆๆๆๆน่ะคัฟ

[nonhhei]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เมื่อไหร่จะมาต่อให้ซะทีค้าบ
รออ่านมานานแว้วคับป๋ม

[babyPOW]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

พออาบน้ำเส้ดแล้วก้อลงมากินข้าวข้างล่าง กินเส้ดก้อให้ไอบิณมาส่งที่คอนโด ขึ้นมาถึงคอนโดก้อนอนต่อทันที เพลียมากๆ พอตื่นมาอีกทีก้ออาบน้ำอีกรอบแล้วก้อไปมหาลัย วันนี้เดินมาคนเดียว ระหว่างที่เดินเข้ามหาลัยก้อเจอพี่คีย์กอดคอกับผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามหาลัยมาพร้อมกัน ดูกระหนุงกระหนิง มีหอมแก้มกันด้วย เหนแล้วผมก้อรีบหันหน้าหนีทันที ไม่รู้ว่าตัวเองเปนอะไร แต่แค่รู้สึกว่าไม่อยากเหนภาพเหล่านี้ก้อเท่านั้นเอง พอเดินมาถึงโต๊ะก้อเจอไอบิณนั่งเสนอหน้าอยู่ที่โต๊ะแล้ว

“วันนี้มีเรียนด้วยหรอวะ” ผมโน้มตัวไปกอดคอไอบิณแล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างๆมัน

“มีดิคร้าบ ทีหลังถ้าจะมามหาลัยโทรบอกให้ไปรับก้อได้นะ ผ่านอยู่แล้วอ่ะ” ไอบิณบอกแล้วก้อลูบหัวผมเบาๆ

“ทีหลังรู้ว่าผ่านก้อมารับเลยสิ จะให้โทรบอกทำไม เปลืองตัง” ผมพูดพลางแย่งขนมไอคิมมากิน ไอคิมแม่งตบหัวผมสะหน้าทิ่มแลย

“โอ้ยไอสัด...เจ็บนะ”

“อยากกินก้อไปซื้อเองดิวะ มาแย่งกูทำไม”

“แค่นี้แบ่งกูไม่ได้รึไง ขี้งกว่ะ” พูดจบผมก้อขยับเข้าไปใกล้ไอบิณอีก ไม่อยากอยู่ใกล้ไอคิม งอนมันแล้ว แค่ขนมก้อไม่ยอมแบ่ง จะขี้งกไปไหนวะ ไม่ได้ขอยืมเงินห้าล้านสะหน่อย

“มึงไม่ต้องทำมาเปนงอนกูเลยนะ กูไม่ง้อหรอก” ไอคิมพูดมา ผมไม่ได้หันไปมองหรือโต้ตอบอะไรทั้งนั้น ไม่ง้อก้อไม่ง้อสิ ก้อไม่ได้ขอให้ง้อสะหน่อย ชิ!! ไอคิมไม่ง้อผมจิงๆ เข้าห้องเรียนไอคิมก้อนั่งข้างๆผมเหมือนเดิมแต่ผมสลับที่กับไอจูน ไม่อยากนั่งใกล้มัน งอนแล้ว โมโหด้วย แค่ขนมทำไมต้องโกดด้วยวะ ชิ!! พอเลิกเรียนผมก้อเก็บของแล้วเดินออกจากห้องทันที ลงมาก้อเจอพวกพี่คีย์กับไอบิณนั่งอยู่ด้วยกัน พี่คีย์อยู่กับผู้หญิงคนเดิม คนเดียวกับคนเมื่อเช้า หงุดหงิดอยู่แล้วจากไอคิม มาเจอแบบนี้ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่เลย

“เลิกเรียนยังเนี่ย” ไอบิณถามหลังจากที่ดึงให้ผมนั่งลงบนขามัน

“เลิกแล้วดิ ไม่เลิกจะลงมาได้ไง”

“แล้วจะกลับห้องยัง เดี๋ยวไปส่ง” ไอบิณลูบหัวผมเบาๆ

“ยังอ่ะ รอก่อน...พี่เสือครับ วันนี้พี่ไปไหนรึป่าว”

“ก้อคงจะอยู่ที่ห้องอ่ะครับ ไผ่มีอะไรรึป่าว”

“ถ้าตอนสองทุ่มผมไปหาได้มั้ยครับ” ผมพูดจบ คนอื่นก้อหันมามองกันทั้งโต๊ะเลย ขนาดพี่คีย์ที่ไม่ยอมคุย ไม่ยอมมองหน้าผมแต่เช้าก้อยังหันมา

“ได้สิครับ” ผมพยักหน้าแล้วกันหันหน้ามาหาไอบิณ

“พากูกลับห้องหน่อย” ผมลุกขึ้นแล้วลากไอบิณเดินออกมาจากโต๊ะนั้น

“เดี๋ยวๆๆจะไปไหนเนี่ย...รอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวเอารถมารับ” ไอบิณเดินกลับไปทางลานจอดรถ ผมก้อยืนรอมันแถวป้อมยาม ไอคิมเดินออกมาพอดี แต่ผมไม่ได้มองเอาแต่ก้มหน้าคิดเรื่องพี่คีย์อย่าง

“นี่มึงงอนกูจิงๆหรอ หน้ากูมึงยังไม่มองเลย”

“เออ มึงมีปันหารึไงถ้ากูจะงอนอ่ะ กูไม่ได้ขอให้มึงมาง้อเพราะฉะนั้นก้อไม่ต้องง้อ”

“ไม่ให้กูง้อได้ไงก้อมึงเปนแบบนี้อ่ะ”

“ถ้าไม่อยากง้อก้อไม่ต้องง้อสิ ถ้ากูงอนแล้วขัดหูขัดตามึงก้อไม่ต้องมอง”

“โอเคๆๆๆกูขอโทด...มึงเลิกงอนเถอะนะ กูไม่ชอบเลยที่เราไม่คุยกัน”

“มึงอย่ามาดราม่า มึงเปนคนบอกเองว่ามึงจะไม่ง้อกู”

“กูขอโทด ยกโทดให้กูนะ”

“เออๆๆช่างมันเหอะ กูก้อไม่อยากให้เปนแบบนี้หรอก”

“แสดงว่ามึงยกโทดให้กูแล้วช่ะ” ผมไม่ได้ตอบอะไรมัน แค่พยักหน้าอย่างเดียว

“น่ารักมากเพื่อนกู แล้วนี่กลับไงอ่ะ”

“รอไอบิณเอารถมารับอ่ะ”

“อ่อๆๆ เดี๋ยวเย็นๆจะไปหา แต่ตอนนี้ขอไปซื้อของก่อน”

“มาทำไมวะ”

“เออน่า อยากไปหา ไมได้ง่ะ”

“ได้...ก้อแค่ถามว่ามาทำไม” ประโยคหลังผมพูดเบาๆกับตัวเอง ไอคิมเดินจากไปแล้ว ผมยืนรอสักพักไอบิณก้อขับรถมาจอดตรงหน้า ผมเปิดประตูเข้าไปนั่ง

“มาพรุ่งนี้ก้อได้นะ”

“โอ้โห มาช้าแค่นี้เองนะ บ่นแล้ว” ไอบิณผลักหัวผมเบาๆก่อนจะออกรถ ผมก้อนั่งไปเงียบๆ สักพักก้อมาถึงห้อง กำลังจะเปิดประตูลงแต่ไอบิณคว้าแขนเอาไว้

“วันนี้จะไปห้องพี่เสือทำไมอ่ะ” ผมหันไปมองมันอย่างงงๆ ถามทำไมวะ

“ก้อแค่จะไปคุยอะไรด้วยนิดหน่อยน่ะ ไม่มีไรหรอก ถามทำไมวะ”

“ป่าวๆๆ มึงไปได้และ” เอ้า อะไรของมันวะ...ผมเดินลงมาจากรถแล้วเดินขึ้นห้องไป อาบน้ำแล้วก้อมานั่งดูหนัง สักพักไอคิมก้อมาพร้อมกับของเต็มมือแม่งเลย เอามาทำไมเยอะแยะวะ

“มึงเอามาเลี้ยงคนทั้งคอนโดกูเลยรึไงวะ”

“เอามาให้มึงแดกนั่นแหละ”

“งั้นป่ะ...ยกไปห้องพี่เสือดีกว่า”

“ใครวะพี่เสือ...คนที่มาส่งมึงบ่อยๆรึป่าว พี่คณะวิศวะอ่ะนะ”

“เออคนนั้นแหละ ไปเร็ว” ไอคิมไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่ก้อยอมเดินตามมาอย่างเงียบๆ ขึ้นมาพี่เค้าก้อรออยู่แล้ว ผมก้อสั่งให้ไอคิมไปแกะอาหารที่มันซื้อมา และแน่นอนว่าห้องพี่เสือต้องมีทั้งเหล้าทั้งเบียร์ ไม่ต้องเสียเวลาไปซื้อเลย

“น้องไผ่มีอะไรกับพี่หรอครับ” พี่เสือถามในขณะที่ไอคิมกำลังเตรียมอาหารอยู่

“ไม่มีไรหรอกพี่ แค่อยากมากินเหล้าด้วยเฉยๆอ่ะ” พี่เสือพยักหน้า ผมก้อยกขวดกระดกเลย ไม่อยากเสียเวลาเทใส่แก้ว

“เบาๆเห้ย กินขนาดนั้นกลัวไม่เมาหรอ” พี่เสือพูดปรามๆ ไอคิมก้อเข้ามานั่งด้วยกันพร้อมกับ
อาหารเต็มไปหมด พี่เสือกับไอคิมเริ่มคุยกันอย่างออกรส ผมก้อเอาแต่นั่งซดเหล้าอย่างเดียว เริ่มเหนว่าไอคิมมีสองคนล่ะ มึนหัวแต่ก้อยังกินต่อ ไม่ยอมหยุด สักพักก้อมีคนมากดออดที่ห้องพี่เสือ พี่เสือเดินไปเปิด คนที่เดินเข้ามาด้วยก้อคือพี่คีย์ มาทำไม

“มึงมาทำอะไรวะ” พี่เสือหันไปถามพี่คีย์ที่กำลังมองมาทางผมนิดๆ

“ก้อกะจะมาคุยเรื่องนกยูงอ่ะ แต่ดูเหมือนมึงจะยุ่งอยู่นะ” ใครวะนกยูง หรือว่าเปนแฟนของพี่คีย์

“เออๆๆเอาไว้ก่อน มาแล้วก้อกินเหล้าด้วยกันเลยแล้วกัน” ผมกินเหล้าต่อโดยที่ไม่สนใจใครทั้งนั้น กินจนหลับไปตอนไหนไม่รู้ มารู้สึกตัวลางๆตอนที่รู้สึกอุ่นๆที่ปาก แต่ก้อหลับไปต่อ ตื่นมาอีกทีก้อนอนอยู่บนเตียงในห้องแล้ว ตื่นมาก้ออาบน้ำแล้วออกมาข้างนอกเพื่อหาอะไรกิน แต่ก้อเหนพี่คีย์นั่งดูทีวีอยู่ที่ห้อง ผมไม่ได้สนใจอะไร ผมเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วก้อหาของมาทำกับข้าวกิน แล้วก้อรู้สึกเหมือนมีคนมายืนมองเลยหันไปดู พี่คีย์กำลังยืนเท้าประตูมองมาที่ผม

“เมื่อคืนทำอะไรรู้ตัวรึป่าว”

“ก้อกินเหล้าไง” ผมตอบพี่คีย์ไป

“นี่จำไม่ได้จิงๆหรอ”

“ก้อบอกว่ากินเหล้าไง ไม่ใช่หรอไง”

“ไผ่!” พี่คีย์ผลักผมให้หลังแนบกับเคาร์เตอร์ก่อนจะมายืนคร่อมเอาไว้

“เมื่อคืนทำอะไรจำได้มั้ย”

“จำไม่ได้...ไผ่ทำอะไรล่ะ!!”

“ไผ่จูบกับไอเสือ”

“ห่ะ!!” ผมตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนี้ เมื่อคืนผมจูบกับพี่เสือหรอ ตอนไหนวะ หรือว่าไอความรู้สึกอุ่นๆที่ปากมันคือจูบ อ้ากกกกกกกกกกก นี่จิงหรอเนี่ย

“ดูมีความสุขเหลือเกินนะ เหนกอดคอไอเสือสะแน่นเลย”

“ผม...ป่าวสะหน่อย” ผมแผ่วเสียงลง ไม่อยากจะยอมรับ แต่มันคงจะเปนเรื่องจิงอ่ะ

“ชอบไอเสือรึไง กอดไม่ปล่อยขนาดนั้นอ่ะ”

“ชอบไม่ชอบแล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่คีย์ล่ะ มันเรื่องของผม”

“ไผ่!!”

“ถ้าไม่สนใจก้ออย่ามายุ่งเรื่องของผม ผมจะชอบใครจะจูบกับใครก้อเรื่องของผม พี่คีย์ไม่ต้องมายุ่ง” พี่คีย์พยักหน้านิดๆก่อนจะเดินออกจากห้องผมไป

[nonhhei]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อให้อีกนะคับป๋ม
รอนานมันทรมาน
ขอบคุณนะคับที่มาลงให้อ่าน
อิอิ