พิมพ์

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

รีบๆๆๆมาต่อด่วนเรยคาฟฟฟฟฟ

[nokia35]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เฮียเค้าฝัน ซะเหมือนจิง เล่นเอาเคลิ้มเลย

[tangzii]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกสิครับ...อยากอ่านแล้ววววววววววววววววววววววววว

[nokia35]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

หายไปซะนานเลย รีบมาต่อเร็วๆนะคับ

[เบนคุงคับ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

Imprison 17: แค่เงียบ..แล้วฟัง..






   “.เอ่อ...พี่..โทษน่ะครับ..เห็นพี่โตมั้ย???...”

   “..พี่ครับๆๆๆ..เห็นพี่โตมั้ยพี่??...”

  “..พี่..เห็นพี่โตมั่งป่ะ..”

  “..เอ่อ..พะ.....”

  “..กูไม่เห็น !!!! “ อุ้ย..คำตอบเหมือนรู้ล่วงหน้าทำเอาผมชะงัก ยิ้มเหยๆให้พี่แม้กที่ยืนกุมหน้าผากตัวเอง ร้องซี้ดซ้าดแล้วทำตาดุๆใส่ผม เล่นเอาหนาวสันหลังเยือก

   “..เชี่ย....ไปไกลๆเลยมึง..ไม่ดูตาม้าตาเรือ ถือไม้กวาดอยู่แล้วมาก้มๆเงยๆใกล้กูทำไมว่ะ..ไอ้ควายนี่ !!!..”

โห...เล่นซะ...

   คือผมแค่เผลอเอาไม้กวาดทางมะพร้าวไปสะกิดหน้าผากเหม่งๆของพี่เองน่ะ..ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ..

  “..แล้วมึงถามหาเชี่ยพี่โตทำไมว่ะ..เห็นร้องแรกแหกกระเชอมาป็นอาทิตย์ล่ะ..คิดถึงลีลา..รึไงว่ะ..” ไอ้คนถามก็ทำหน้าหื่นๆใส่พลางหัวเราะขำ..

   “..เปล่าซักหน่อยพี่...แค่...มีเรื่องจะคุย...”

       เรื่องของเรื่องคือนับแต่วันที่ผมเผลอไป...เอ่อ...ดึงกุงเกงแล้วโดนจับกดน้ำเข้า...ตั้งแต่นั้นพี่แกก็ไม่พูดจาอะไรกับผมเลยเหอะ..กวนตอนกลางคืน(?)ก็โดนตีนถีบกลับ จะพูดอะไรไม่โดนด่าก็โดนถีบทุกครั้ง ทำเหมือนผมเป็นหลืบไรแลปรสิตที่มาเกาะกินตามลำตัวควายเอ้ย !! ไม่ใช่..

จนตอนนี้เกือบอาทิตย์แล้วผมยังไม่ได้ขอโทษพี่แกที่หาเรื่องมาให้เลยสักครั้ง..ไอ้เนมเลยต้องแล่นหาอยู่นี้..

แล้วเวลาที่ตามหา..หายหัวไปไหนกันว่ะ..

      ขนาดตอนนี้เป็นเวรกวาดลานออกกำลังกายที่โดนจัดกลุ่มมาทำงานด้วยกัน พี่แกก็ยังสามารถหายหัวไปได้...มีอภิสิทธิ์ ยิ่งกว่านายกคนปัจจุบันอีก...อุ๊บส์...ล้อเล่นครับ แหะๆ..

  “ เหอะ..พี่โตแม่งเบื่อแล้วมั้ง..เล่นกับมึงคงไม่มันส์เท่าเอากะเมีย..เรื่องปกติ..” เสียงไอ้คุณพี่ทินว่า...

ครับ..ปกติจนคนแถวนี้พล่ามออกมาหน้าตาเฉยเลยเชียว..

   “..เอ่อ.....”

   “..ทำใจเหอะว่ะไอ้เนม...พี่โตแม่งมีเมียเยอะ..เล่นตูดมึงเสร็จก็จบ จะอาลัยอาวรณ์ทำไมว่ะ..”

ทำไมไอ้คนแถวนี้ถึงคิดอะไรวนเวียนแค่เรื่องได้หว่างขาอยู่ได้ว่ะ..

   “..เชี่ยพี่โตคงหงุดหงิดว่ะ..ควายๆอย่างมึงนอกจากเอาแล้วทำไรก็ไม่ได้..โง่ก็เท่านั้น ..ไร้ประโยชน์..” ถล่มกันเข้าไป..สาบานเหอะ ว่านี่เป็นพวกที่นอนรวมคุกเดียวกันมาเป็นสองสามสัปดาห์...

  “..คือ....พี่...ผม....”

  “..แล้วอีกอย่างน่ะ ไอ้ควายๆแบบมึงนี่จะเอาไปต่อราคากับพวกแก่ๆได้สักเท่าไหร่เชียว...”

คือจะคุยเรื่องที่กุเป็นได้แต่ฝ่ายเสียหายอีกนานมั้ยเนี่ย...

   “..ไม่ใช่..แต่..แบบว่า....”

   “...เหี้ยนี่ตะกุกตะกักอะไรนักว่ะ...พ่อมึงเป็นตุ๊ดเรอะ...”.ใครบางคนทนรำคาญไม่ได้เลยพูดขึ้นมา..

มากไปนิดน่ะครับพี่...พ่อผมนอนอยู่ในหลุมแล้วน่ะ..

  “..เออว่ะ...อึกอักอยู่นั้น...ผู้ชายมั้ยเนี่ยมึง..”

   “..เอ้อ...มัน...”

ก็ช่วยเงียบฟังหน่อยสิว่ะ...

  “..เอาไรกะมันว่ะ..โดนเชี่ยพี่โตเล่นตูดเอาแล้วนี่..คง...”





  “..พี่ก็หัดหุบปากแล้วฟังที่ผมพูดมั่งสิว่ะ !!!!!!!!!..”



  “...................................”




  “..มัวแต่เห่าหอนพูดอะไรไร้สาระอยู่ได้..ด่ากุเป็นควายเป็นตุ๊ดอยู่นั่นแหละ..คนน่ะโว้ย !!!!..”




   ไอ้ผมก็มนุษย์คนนึงไม่ใช่พระอิฐพระปูนน่ะครับ !!! ถึงจะได้ทนนั่งฟังคนด่าตัวเองอยู่ได้..คนน่ะคน..หัดฟังกันมั่งสิฟร่ะ..ฮึ่ยยยยย..

  “..มึงมีอะไรก็พูดมาสิ..” จากการส่งเสียงอันทรงพลังที่มีอำนาจให้สารพัดคำด่าและสัตว์หลายสายพันธ์จากปากของพี่ๆทุกท่านหยุดลงแค่นั้น  ผลหันหลังไปมองคนพูดช้าๆ..ด้วยท่าสโลวโมชั่น..

 ..แล้วก็ได้แต่กลืนน้ำลายเอื้อก..

   “..ว่ามาสิ..เงียบทำไม...”

   “..................”

ใบ้แดก...

    “..เหอะ....” เสียงสถบงึมงำในลำคอของคนพูดทำเอาผมเกร็งตัวแข็ง...มองหน้าสวยๆหวานๆที่แสนจะไม่เข้ากับตาดุๆคู่นั้นและน้ำเสียงเย็นยะเยียบแล้วก็ได้แต่แอบถอนใจเฮือกๆ..

   “...ไม่แน่จริง..ก็อย่าพูดเลยว่ะ ...” คำพุดนั่นทำเอาผมเริ่มชะงัก..ไม่รู้ว่าเมฆมีอะไรไม่พอใจผมนักหนา..

ผมหันไปมองคนที่ยืนกอดอก..มองหน้าผมด้วยดวงตาสวยๆแต่น่ากลัวคู่นั้น..เมฆหรี่ตาลงช้าๆ..สบตาผมแล้วก็แสยะยิ้ม..

..คือผมไม่ใช่พวกหาเรื่องใครก่อนน่ะ..แต่ไอ้เรื่องแบบนี้เนี่ย..ทนไม่ได้ว่ะ..

   “..แค่ผมจะพูดกับคนที่ต้องการพูดด้วยแค่นั้นเอง..” ผมบอกออกไปเรียบๆ พลางมองหน้าพวกพี่ๆทั้งหลายที่ยืนรายรอบ อึ้งแดกและมีท่าทีโมโหกับปากหมาๆของผมไม่มากก็น้อย..

...ดูแล้วห่วงอนาคตตัวเอง..นอนหลับอยู่ดีๆจะถูกลากไปตื้บไส้แตกรึเปล่าเนี่ย..

     “..ขอโทษที่พูดไม่ดีครับ..ผมขอไปเข้าห้องน้ำ...” ผมว่าพลางวางไม้กวาดทางมะพร้าวไว้บนโต๊ะม้าหินอ่อนแล้วเดินออกมา..ไม่วายได้ยินเสียงอะไรตกพร้อมกับเสียงสถบด่าตามหลังดังลั่น..

     “..ไอ้เหี้ยยยยยยยยยเนม...มึงเล่นหัวแม่ตีนกูอีกแล้วไอ้สัดดดดดดดดดดดด...”

...ก็บอกว่าไม่ได้ตั้งใจไงเล่า...


.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......



   “..เหี้ยนี่มาทำไรตรงนี้..” เสียงทักนั่นทำเอาผมชะงัก กำลังจะเดินกลับที่เก่าแล้วเชียว..พอหันไปก็เจอคุณพี่วิทย์ยืนมองอยู่...ไม่ได้เจอกันนานน่ะพี่ ตั้งแต่พี่โดนอุ้มเข้าหอ..เอ๊ย..เข้าห้องพยาบาลตั้งแต่วันนั้นน่ะ..

     “..มา..เข้าห้องน้ำ..จะไปแล้วครับ..” จะรีบสไลด์เท้าหนี เพราะกลัวเหลือเกินว่าจะซวยอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าอยู่กับตัวเอง..

...ในที่สุดไอ้เนมก็ค้นพบแล้วล่ะครับ..ว่าการอยู่กับตัวเอง..เป็นอะไรที่เรียกหาความซวยได้มากที่สุดแล้ว..

    “..เดี๋ยว !!!..” ว่าแล้วดึงแขนผมไว้...เหวอ...อย่าตื้บผมน่ะคร้าบบบบ..ไอ้เนมไม่มีพวก !!..

    “..อะ..ครับๆ....”

   “..มึง....” ว่าพลางนิ่ง..ขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด..แล้วก็เพิ่มแรงบีบที่แขนผมอีกด้วย.. “..เห็นไอ้เมฆมั้ย??..”

  “.............” เห?...มีอะไรกันเรอะ..

   “..ว่าไง..เห็นไม่เห็นตอบมา..” คุณพี่วิทย์เร่งยิกๆ..

   “..อยู่ที่ลานออกกำลังกายครับ..” ผมตอบอ่อยๆ..แต่ไอ้คุณพี่วิทย์ทำตาโตกว่าเดิม บีบแขนผมแน่นกว่าเดิม..ถลึงตาใส่ไอ้เนม..แล้วถามอย่างรวดเร็ว..

   “..อยู่กับใคร???...”ว่าแล้วก็ดึงแขนผมแรงอีกนิด..เอาเข้าไป..

   “.....” จะให้ผมตอบไงล่ะครับ?..ก็คนเยอะจะตายห่า..รึต้องร่ายทุกรายชื่อ..ไม่ไหวมั้ง?..

  “..เอางี้..มัน...เอ่อ....อยู่กับ...กับ....” ว่าไปก็ตะกุกตะกักเอง หน้าตาน่ารักๆนั่นกำลังออกอาการครุ่นคิดอย่างหนัก..แก้มเริ่มขึ้นสี..โอเค..มันคงเป็นเพราะเหงื่อมั้ง..

   “...ไอ้หมอเถื่อนอยู่แถวนั้นมั้ย?..กุ....กุ จะให้มันดูขาให้..พอดีมันเจ็บ...ก็แค่นั้น !!...” ว่าตะกุกตะกัก..ส่วนประโยคหลังดังลั้นอย่างคนร้อนตัว..หือ..แปลกๆ...
  ...ผมแอบหันไปจ้องหน้าคนถามแบบสงสัยจัด..และสิ่งที่ได้รับมาก็คือ



นิ้วกลาง..

โอเค..ตอบก็ได้ว่ะ..

 “..ไม่อยู่ครับ..ไม่เห็น...”

  “..อ้อ....เรอะ....” รับคำพลางแอบถอนหายใจโล่งอก..ชักจะแปลกๆขึ้นทุกทีแล้วน่ะครับ..แทนที่จะโมโห..แต่ทำโล่งอกแบบนี้...หึหึ...

...น่าสงสัย...น่าสงสัย...

 “..ทำหน้าแบบนั้นทำไมว่ะ !!..ไอ้นี่...กุถามเสร็จแล้วมึงจะไปไหนก็ไปสิ !!!..” ยิ่งร้อนตัวก็ยอ่งน่าสงสัย..แต่..ก็ขอหลบปลายตีนที่แกว่งมาก่อนแล้วกัน..ทำไมคนที่นี่เวลามีอะไรชอบแกว่งเท้ากันจังว่ะ....ทำเหมือนผมเป็นเสี้ยน..

  “..ครับๆ...เอ่อ..พี่เห็นพี่โตมั้ย???...” ลองถามไปก่อน..เขาถามมาก่อนก็ขอถามบ้างแล้วกัน..

  “..เหี้ยโตอยู่แถวอาคารเยี่ยม...ไปหาเองแล้วกัน..” ขมวดคิ้วใส่ผมนิด แล้วถอนใจ..

  “..มานี่...กุจะไปแถวนั้นพอดี...”

        ว่าพลางเดินนำผมลิ่วๆ..ท่าทางปากหมา..หมายถึงปากตรงกับใจน่ะครับ..แต่ความจริงแล้วก็ใจดีอยู่บ้างล่ะมั้ง..ถึงพาผมไปด้วย..คนพูดก็เดินนำผมดุ่มๆไปตามอาคารต่างๆ..ขณะที่ผมก็เดินตามต้อยๆอย่างซื่อสัตย์..แม้จะนึกงงตัวเองไม่น้อยว่าทำไมจะต้องมาขวนขวายตามง้อตามขอโทษคนที่กระทืบตัวเองอยู่ทุกวันด้วย..คิดแล้วก็งงตัวเอง..

..แต่ถ้าผมได้ขอโทษไปแล้ว.ก็คงเจอสาเหตุเองมั้ง..

ว่าแต่ว่า....

   “..แล้วอาคารเยี่ยม..มีไว้ทำอะไรอ่ะพี่...” ว่าแล้วก็ต้องทนรับสายตาที่มองมาเหมือนกุเป็นควายสักนิด..แต่คงคุ้ม..

   “...ควายเหรอมึง..ชื่อมันก็บอกว่าเยี่ยม...มีไว้ให้มึงมาขี้รึไง..”

  “.............” คือบางทีก็น่าจะเข้าใจบ้างว่าคนเขาไม่รู้..

  “..เหี้ยโตเมียมันมาเยี่ยมมั้ง..เห็นประจำทุกอาทิตย์นี่...” ว่าแล้วก็ยักไหล่เดินเลี่ยงไปอีกทาง..ไม่สนใจผมที่ยืนเอ๋ออยู่..ขณะที่ผมมองตามเฮียวิทย์และพรรคพวกแล้วก็เดินท่อมๆไปใกล้กับห้องโถงกว้างๆที่มีโต๊ะเรียงราย..แอบมองลอดซี่ลูกกรงเข้าไปข้างในอย่างสนอกสนใจไม่น้อย..

  ...เมียมาเยี่ยมเหรอ?...

    คำๆนี้ทำให้ผมต้องพยายามสอดส่องให้มากกว่าเดิม...คือเปล่าหึง..แค่อยากรู้เฉยๆว่าใครจะซวยได้ขนาดนั้น

   “..มึงมายืนตรงนี้ทำไม..” เสียงเรียกคุ้นหูเบื้องหลังทำให้ผมสะดุ้ง หันไปมองคนพูดที่มองมาด้วยใบหน้าเดิมๆ ดูหล่อเหลากว่าเคยนิดหน่อย แต่ตาดุๆนั่นทำให้ผมใจเสียจังแฮะ..

แต่เดี๋ยวก่อน..อย่าเพิ่งสนใจ..

ขอให้ฟังที่ผมพุดซักนิดก่อนก็ยังดีล่ะ..

   “..พี่...คือ...ผะ....”

   “..หลีก..นี่ไม่ใช่ที่ของมึง..เลิกขวางประตูแล้วไปช่วยไอ้พวกนั้นกวาดพื้น..ก่อนจะถูกรุมกระทืบ..” ว่าพลางรุนไหล่ผมให้ห่างจากประตูเหล็กดัดที่ผมแอบมองอยู่.. จะฟังกันซักนิดไม่ได้รึไง

  ผมหน้ามุ่ย ขมวดคิ้วอย่างเริ่มหัวเสีย.. ตัวเองไม่ฟัง..ไม่ยอมฟัง..แล้วจะบอกว่าคนอื่นโง่..ไม่พูดไม่จา..ทำตัวปัญญาอ่อน.. ทำไมไม่หัดฟังคนอื่นเขาบ้างล่ะว่ะ..

..ชั่วชีวิตนี้ทำเป็นแต่พูดรึไง..เหอะ !!..

   “...แล้วกว่าจะมีคนมาเยี่ยมมึงได้..ก็อีกสามเดือน..จำใส่กะโหลกไว้ซะ...” พูดเสร็จก็เดินดุ่มๆเข้าไปในห้องนั้น..ยื่นอะไรสักอย่างให้กับผู้คุมที่ยืนประจำอยู่..

...ทิ้งผมที่กำลังหงุดหงิดโมโหแบบมีสาเหตุ..แต่เป็นสาเหตุที่ผมคิดว่าไร้สาระ..เพราะปกติไอ้เนมไม่ค่อยโกรธใครเพราะเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่..แต่ยังไงตอนนี้ก็อดหัวเสียไม่ได้..

..และขณะที่ผมขมวดคิ้วงุ่นง่านกับตัวเองอยู่นั้น..หัวก็ไพล่ไปคิดถึงอีกเรื่องที่น่าสนใจกว่าอาการเคืองของตัวเอง...ผมค่อยๆคลายหัวคิ้วตัวเองออกช้าๆเมื่อนึกถึงคำพูดของผู้คุมในวักแรกที่เข้ามาได้..

..อีกสามเดือนสิน่ะ...ที่แม่จะมาเยี่ยมได้...

   คิดพลางแอบมองไปในห้องนั้นอย่างอิจฉาไม่ได้..นักโทษที่มีญาติพี่น้องมาเยี่ยม..ต่างก็มีสีหน้าแจ่มใส..ยิ้มแย้มดีใจ บางคนยังเอาของฝากมาให้..ภาพของการได้พบกันอีกครั้ง..มันมีความสุขขนาดนี้นี่เอง..

.... คิดแล้วกระบอกตาก็ร้อนวาบ...เมื่อไหร่...จะได้เจอแม่อีกน่ะ...

    ..แต่แล้วสายตาของผมก็ไปปะทะกับร่างของชายหนุ่มหญิงสาวบนโต๊ะตัวหนึ่ง..หญิงสาวหน้าตาสวย..ขนาดผมที่แอบมองไกลๆยังดูออกว่าสวย กับร่างของผู้ชายอีกคน..แผ่นหลังนั่นผมคุ้นเคยเป็นอย่างดี..ชุดและทรงผมนั้นก็ใช่...แต่ที่แปลกไป..คือการที่ผมได้เห็นเขายิ้มและหัวเราะแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน..

....ยิ้มอย่างมีความสุข...หัวเราะอย่างสบายใจ..


 กับคนอื่น...ที่ไม่ใช่ผม...






...แต่เขาก็ไม่เคยยิ้ม..และหัวเราะกับผมอยู่แล้วนี่..

















...จะคิดเปรียบเทียบไปทำไม


.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......

[tangzii]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกนะครับบบบบบบ..ชอบๆๆ

[moo_noy99]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อให้ด้วยนะคับ ชอบมากๆเลยคับ

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกน่ะคัฟ

[oakky]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเร็วๆนะคับ

[เบนคุงคับ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

Imprison 18: นอกสายตา







ขมวดคิ้ว...


ผิดรึไง..

หน้ามุ่ย..

แล้วทำไมล่ะว่ะ..

ตาขวาง..

หนักหัวใครละว้อยยยยยย




   มองหน้าทำไม ไม่ได้ไม่พอใจ ไม่ได้หึง ไม่ได้อะไรทั้งนั้น... แค่หงุดหงิด เข้าใจมั้ย แค่หงุดหงิด
หงุดหงิดน่ะ หงุดหงิดแบบที่จะฆ่าคนได้อีกรอบ ชัดเจนมั้ย !!!!!!!



    อย่ามาทำหน้าตาแบบนั้นใส่น่ะ ผมก็แค่หงุดหงิด ไม่เข้าใจ และไม่พอใจอย่างแรงกับพฤติกรรมที่บุคคลทั่วไปแสดงกับผมเท่านั้นเอง ผิดเรอะถ้าผมจะไม่ชอบที่พวกเขาทำเหมือนผม โง่ ซะเต็มประดา.. ทำเหมือนไอ้เนมเป็นแค่ ควาย ตัวนึง เป็นแค่เศษคนเศษเดน หรือว่าตัวห่าเหวอะไรสักอย่างที่คอยเกาะติดหลืบนิ้วเท้าพวกเขา เป็นตัวถ่วงความเจริญ ทำให้ผู้พบเจอหรืออยู่ใกล้ผมมีแต่ความซวย..



   มันน่าหงุดหงิดชะมัด...




    โอเค..หลังจากตอนที่แล้ว ผมไปว้ากใส่ไอ้คุณพี่ๆทั้งหลายที่เอาแต่อ้าปากด่าเนมฉอดๆ บอกว่าผมโง่อย่างนั้นฟายอย่างนี้ จนผมอดไม่ได้ ด่ากราดให้มันรู้กันซะบ้างแล้วไพล่ไปเจอไอ้คุณพี่โตที่พอมาถึงก็ไม่ฟังอะไรเลย เอาแต่ด่าๆๆๆๆๆ ด่าผมแล้วหันไปสวีตวิ้ดวิ้วกับแฟน จนตอนนี้ ผมไม่มีอารมณ์จะขอโทษขอโพยใครแล้ว..โดนด่ามาทุกวันนี่มันก็เครียดน่ะว้อยยยยย..


  คิดแล้วก็ถอนหายใจฟึดฟัดเดินดุ่มๆไปยังโรงอาหารเพื่อกินข้าวเย็น...หน้าตาผมตอนนี้เป็นยังไงไม่รู้.รู้แต่คนที่มองเห็นต่างก็ขยับหนีเป็นแถว..อะไรว่ะครับ..ไม่ได้จะกินหัวใคร..แค่เกือบ..หึหึ..


   “..ทำหน้าแบบนั้น..เดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก...”เสียงนุ่มๆทักทำให้ผมหันไปมอง..อ้อ...พี่กันย์นี่เอง ยืนฉีกยิ้มให้ผมน้อยๆ หน้าตาที่เหมือนไม่รู้ทุกข์ร้อนนั่นทำให้ผมนึกหมั่นไส้ขึ้นมาวูบหนึ่ง..ก่อนอารมณ์เดือดๆจะเริ่มเย็นลง..เพราะรอยยิ้มนี้นั่นล่ะ..



   “..ขอบคุณครับ..” ผมออกปากขอบคุณพลางยิ้มให้พี่กันย์น้อยๆ..รายนั้นก็ได้แต่ยิ้มรับ..พร้อมกับเดินไปนั่ง..หืม..ที่โต๊ะของ พวกลุงเกรียนแห่งเดอะ คุก คุก นี่เหมือนกัน..


...ผมหันไปมองคนข้างๆอย่างหวาดผวา..นี่อย่าบอกน่ะ..ว่าพี่จะแปรพักตร์ไปอยู่กับพวกนี้..ผมขอเถอะพี่..ให้คนดีๆหรืออย่างน้อยผมก็คิดว่าดี ได้มีเหลืออยู่ที่นี่บ้าง..

    “..มาแล้วเหรอ?...” เสียงที่ทักกลับเป็นเสียงของเมฆ..ผมแอบขมวดคิ้ว ขณะที่นั่งลงบนโต๊ะเงียบๆ..แต่ก็ยังมีเสียงแซวบังเกิด..

   “..ว่าไง ไอ้เนม..ได้ข่าวว่าตอนบ่ายปล่อยหมาเหรอว่ะ..”

   “................” ผมหันไปมองหน้าคนพูดทันที..อย่าทัก..ตูยังเคืองอยู่..

   “..อย่างนี้สิ ถึงจะสมกับอยู่แดนสิบสองหน่อย..เสือกอ่อนข้อทำตัวปะเหลาะให้พวกมันได้ใจ เลยรุมมึงกันใหญ่..เป็นไงล่ะพวกมึง..เจอไปกี่ดอกว่ะ..” คนพูด พูดไปก็กอดคอผมโยกไปโยกมา..เจ็บน่ะเว้ย.. ผมหันไปมองหน้าคนทำ.. หมอนี่..พี่เบิร์ด (ไม่ใช่ธงชัย)หนึ่งในพลพรรคของเฮียโตขาหย่ายยยย เหมือนกัน..แต่ผมเจอไม่บ่อย พี่แกอยู่คนละแดน..เจอกันแค่ตอนกินข้าวเท่านั้น..

    “..โห....หยุดเลยมึง...ดูซิ...ไอ้กิตยังตกใจไม่หาย..โถๆๆๆ...ให้ตายยังไงมึงก็ไม่เจอน้อง...อุ๊ก....” ไอ้คุณพี่ทินว่า ทำท่าจะพล่ามเรื่องของชาวบ้านต่อ แต่โดนคุณพี่กิตสกัดดาวรุ่งโดยการซัดแขนศอกใส่ท้อง แล้วส่งสายตาเข้มๆใส่..จนต้องเงียบไป..เหอะ..สาสม..

    “..สะใจ..ปากมากดีนัก...” คราวนี้พี่แม้กว่าพลาง หันหน้ามามองหน้าผม “..ถ้าคิดว่าแน่แล้วก็เอาตัวให้รอดแล้วกันน่ะมึง..ถ้าปากดีแล้วจากนี้ก็ช่วยตัวเองซะมั่งล่ะ..คราวนี้กุไม่คอยกันให้แล้วน่ะเว้ย..” ว่าพลางเอาส้อมมาชี้ๆชักๆตรงหน้าผม..เอ้อ...ครับพี่..เข้าใจว่าดูแลตัวเองมาตลอดเหอะ..ผมน่ะ...

   “..เอาน่า..ยังไงก็เด็กเหี้ยพี่โตเว้ย..วันนี้เมียแกมาเยี่ยม..ท่าจะอารมณ์ดี..รอขอของกินดีกว่าว่ะ..”

  “..ฮ่าๆๆ...ไม่มีใครมาเยี่ยมล่ะสิมึง..สมน้ำหน้า..” พี่เบิร์ดว่าพลางตบหัวผมเบาๆ..หยุดๆได้มั้ยว่ะ..เดี๋ยวก็องค์ลงอีกรอบหรอก

   “..พูดยังกะมึงมีงั้นแหละสัด..อยู่มานานเข้าก็ค่อยๆหายไปแบบนี้ล่ะว่ะ..อิจฉาเหี้ยพี่โตชะมัด..มีเมียคอยมาเยี่ยมมาหาไม่ขาด..” คนพูดทำหน้าเคลิ้ม..แหยะ..น่าขนลุกว่ะ..

   “..เออ...อิจฉาดิว่ะ..เมียเฮียแกออกจะสวย..”

   “..สวยทั้งนอกคุกในคุกเลยว่ะ อิจฉา..คนหล่อก็เงี๊ยะ...” ไอ้คุณพี่เบิร์ดว่าพลางเหล่มองมาทางผม..แต่ไอ้เนมเบือนหน้าหนี..ไม่รับมุข..มีไรมั้ย..

   “..ว่าไง..เมฆ....วันนี้เหี้ยพี่โตมีสาวมาเยี่ยมน่ะมึง...” รายนี้ก็แหย่ชาวบ้านเขาไปทั่ว พอผมไม่รับมุข เลยหันไปหยอกเมฆที่นั่งกินข้าว..เอ่อ...คุยอะไรกับพี่กันย์สองต่อสองไม่รู้..

   “..แล้วไงว่ะ...” รายนี้ก็ตอกกลับแล้วนั่งกินข้าวต่อไม่สนใจ..นิ่งจนได้โล่..

   “..ไอ้นี่...ไม่สนเรอะ...พอได้ใหม่ก็ลืมเก่างี้ล่ะว้า~~~ “ ผมฟังแล้วได้แต่รำคาญ..ไม่รู้จะพูดอะไรนักหนา..

   “...เรื่องของกู..”

  “..ปากหมาขึ้นทุกวันน่ะสัด...อ่าว..เหี้ยพี่โตมาแล้ว..”เสียงทักทายนั่นทำให้ผมเหลือบตาขึ้นไปมอง พบร่างสูงใหญ่เดินเข้ามา ใบหน้านั้นดูแช่มชื่นรื่นเริงจนผมเห็นแล้วอดหน้านิ่วไม่ได้ ยิ่งได้ยินเสียงลิ่วล้อพากันแซว เส้นอารมณ์ยิ่งกระตุกยิกๆ

..น่าหมั่นไส้ !!!

   “..เหี้ยพี่โต...ได้ไรมามั่งอ่ะเฮีย...แบ่งน้องๆบ้างซิจ๊ะ..อย่าเม้มๆ...” ว่าแล้วก็แบมือขอแบบหน้าด้านๆ ผมมองหน้าคนพูด..ไอ้พี่เบิร์ดท่าจะไม่เคยตาย..

   “...หลีก...ไอ้นกแสก..แกว่งปีกหาตีนเชียวมึง..” ว่าพลางใช้ฝ่าเท้ารุนหลังพี่เบิร์ดเบาๆ(ของพี่แกน่ะ)ให้ขยับลุกขึ้น...ซึ่งที่นั่งพี่เบิร์ดก็คือข้างๆผม...ไอ้เนมขยับห่างทันทีโดยไม่ต้องมีการรีรอ..ถึงไม่บอกก็จะขยับ..กุนอยแดก..อย่ามาใกล้เดี๋ยวมีมวย ฮึ่ย!!

   “..แล้วตกลงได้ไรมาว้า...รึว่าเจ้กิ๊งเอากล้วยบวชชีมาให้ ฮ่าๆๆๆๆๆ “ ไอ้คุณพี่เบิร์ดนี่ถ้าไม่ทนตีนก็ท่าจะคุ้นเคยกันดี..เลยทักทายท้ากันอย่างไม่กลัวโดนอุ้มฆ่าแต่ประการใด..

   “..เชี่ย....ปากหมาสัดๆ...”

    “..ได้ไรมามั่งว่ะ เอามาแบ่งกุมั่งซิ อย่ามาใส่เบาท์น่ะเว้ย เดี๋ยวกุแช่งให้เจอลื่นซะนี่..”

   “..อย่าเอาเรื่องของเมียมึงมาวัดกับแฟนกู...แล้วกิ้งก็ไม่ได้ฝากอะไรมาให้มึง..รอไปเหอะไอ้แสก!!..”

  “..เชี่ยนี่..ทำหวง..เอออออ..เมียเมิงน่ะแสนดี เทพธิดาของแท้..” รายการแฉลากไล้เกิดขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจทำให้ทุกคนหูผึ่ง..ไอ้คุณพี่เบิร์ดนี่ท่าจะเคยรู้จักมักจีกับเชี่ยพี่โตแน่ๆ

  “..ถึงจะมีผัวเลวๆแบบมึงก็ยังไม่ไปหาคนอื่น ..เป็นกูน่ะ..สวยแบบนั้นไปหาอาเสี่ยหล่อๆเลี้ยงซะยังจะดีกว่า..ไม่จมปลักคอยส่งข้าวส่งน้ำให้ขี้คุกอย่างมึงร๊อก...โด่...”

   “..ไอ้สัด !!! อย่ามาลามปามเมียกูน่ะมึง..ไปไกลๆเลยเชี่ยเบิร์ด...วอนส้นตีน...” ลุกพรวดขึ้นด่าแล้วกระแทกตัวนั่งปึง ท่าทางไม่พอใจที่ไอ้คุณพี่เบิร์ดสามารถจากไปโดยไร้ร่องรอยตีนประทับส่วนใดในร่างกาย

  “..หวงจริงเว้ยพี่โต...ทีกับไอ้น้องๆในนี้ล่ะทิ้งๆขว้างๆเชียว..ดูไอ้ตัวนี้สิ..มันร้องหาเฮียมาเป็นอาทิตย์แล้ว..สงสัยติดสัดว่ะ...” คำพูดนั้นของไอ้คุณพี่ทินทำเอาผมปื้ด...หันไปมองหน้าคนพูดทันมี..ทำยังกะกุเป็นหมาตัวเมีย..

ความหงุดหงิดของผมเริ่มปะทุอีกรอบเมื่อเห็นท่าทีหัวเราะขำนั่น..

พอนึกถึงคำพุดตอนเช้ากับท่าทีแบบนั้นแล้ว ยิ่งชวนโมโหเข้าไปใหญ่..

   “..เหอะ....” ส่งสายตาเหยียดๆมาให้ มือนั่นก็ทำท่าจะตบวืดมาที่หัว..แต่ผมรีบเอนหลบ..ไม่ปล่อยให้โดน..

  “...โห..มีหลบน่ะมึง..วันนี้ไอ้เนมมันขึ้นน่ะพี่..โวยด่าแว้ดๆเหมือนคนล่ะคนเชียว..”พี่แม้กว่าพลางทำหน้าล้อผมทันควัน..ทำหน้าบึ้งปากขมิบๆ...อ้อ..การที่ไอ้ควายตัวนี้ลุกขึ้นสู้บ้าง..มันน่าขำงั้นสิ..

ผมจ้องหน้าพี่แม้กที่ยังล้อตัวเองอยู่อย่างไม่สบอารมณ์..

มันน่าขำมากใช่ไหม?..ผมเป็นตัวตลกในสายตาทุกคนสิน่ะ..

....ไอ้คนที่เอาแต่นิ่งเงียบ..ยอมคนอื่นๆเสมอมา..พอลองลุกขึ้นมาปกป้องตัวเอง ก็เลยกลายเป็นควายใช่มั้ย?..

..ไม่เห็นผมเป็น คน ในสายตาบ้างรึไง?.

...ไม่คิดจะรับรู้หรือเห็นใจผมบ้างเหรอ..ว่าความรู้สึกของคนที่โดนเหยียบย่ำ ดูแคลน มันเป็นยังไง.

ทั้งที่ผมก็เป็นแค่คนธรรมดา..แค่คนธรรมดาๆที่มีรักมีเกลียด มีโมโหมีทุกข์ใจ..

..ผมก็เป็นคนเหมือนกับพวกเขา..

..ท่าทีล้อเลียนของพี่แม้กชะงักไปแล้ว..ท่าทางจะเห็นหน้าตาเครียดๆของผม.. ขณะที่ผมหันไปมองผู้ชายอีกคนที่มองมาด้วยแววตาเย้ยเยาะ..ในสายตาของคนๆนี้...ผมเป็นอะไรกันแน่น่ะ..

....จะใช่คน..ที่มีความรู้สึกต่างๆนาๆเหมือนกับเขารึเปล่า..

หรือเขามองผมต่ำกว่านั้น...

  “..งั้นเหรอ?..” ว่าพลางง้างมือจะมาโถมใส่กบาลผมอีกรอบ ไอ้เนมตาวาวใส่ทันที ไม่ยอมแล้วเฟร้ย !!!..

 “............” ผมยกมือขึ้นกั้นฝ่ามือที่จะประเคนลงบนหัวตัวเองอย่างรวดเร็ว จ้องสบสายตาเข้มๆที่มองมาอย่างไม่หลบ..ไม่ยอมต่อไปแล้ว..

  “..ทำไมว่ะ...วันนี้นึกฮึดอะไรขึ้นมา..” ไอ้พี่โตว่าพลางเอามือข้างหนึ่งจับแขนผมไว้แน่น...

  “...จะริอาจ...ขืนสู้กับกูงั้นเหรอ?..ไอ้อ่อน...”

  “.........”

  “..จะมีปัญญาได้ซักแค่ไหน..กุล่ะอยากรู้จริงๆ..”

 “........”

  “...เงียบทำไมว่ะ !!!..ทำไมไม่พูด !!!เงียบหาพ่อมึงเหรอไอ้ควา....”

“..ก็หุบปากซักทีสิว่ะ !!!! “ ตะโกนใส่ทันที..จะอะไรนักหนา เอาแต่พูดอยู่ได้ นี่ต้องพูดเรื่องเดิมซ้ำๆซากๆอีกรึไง..

  “..พี่แม่งไม่เคยฟังใครพูดอะไรเลย..บ้ารึเปล่าเอาแต่พร่ำคนเดียวอยู่ได้ ไม่เหนื่อยบ้างรึไง?..” ผมว่าพลางจ้องหน้าไอ้คุณพี่โตอย่างเดือดดาล..

  “..ผมแค่ตามหาพี่..อยากมีเรื่องขอโทษ..แต่เหอะ..”

ผมสถบกับตัวเอง..ไอ้เรื่องขอโทษขอโพย..คงไม่ต้องหรอก

  “..มึงคิดว่าตัวเองเป็นใคร?..” คำถามนั้นมาจากคนที่ยืนจ้องหน้าผมด้วยแววตาวาวโรจน์น่ากลัว..

  “..คิดว่าเป็นเทวดาเหรอว่ะกุถึงต้องฟังมึง..หน้าอย่างมึงมีอะไรจะพูด..”

  “..........”

“..คำขอโทษของมึง..ใครอยากจะได้..มาตามกูงกๆ..กับแค่ไอ้คำพูดไร้สาระ..โง่ไม่มีสิ้นสุด..”

 “...พี่พูดแบบนี้ได้ยังไง..ไอ้เรื่องขอโทษ ถึงพี่จะไม่ฟัง..ผมก็แต่อยากบอก..แล้วไงพี่มีสิทธิ์ไรมาด่าผมว่ะ..”ผมว่าทันทีที่ได้ฟังคำตอบรับอันสุดแสนจะไร้มารยาทนั่น..ไม่พอยังจะมาด่า เชี่ยพี่โตเลี้ยงหมาไว้ในปากเหรอว่ะ

   “....ว่ากุไม่มิสิทธิ์เหรอ?..”

  “....หรืออยากให้กูเตือนสติมึงอีกรอบ..ว่านี่มันคือที่ไหน..ว่าที่นี่..ใครใหญ่ที่สุด...”ว่าแล้วกอดอกมองหน้าผมด้วยแววตาเยาะเย้ยอย่างชัดเจน..แล้วแสยะยิ้ม..เป็นรอยยิ้มน่ารังเกียจที่สุด.ในสายตาของผม..

  “..เหมือนกูจะเล่นกับมึงมากไปสิน่ะ..ถึงไม่สำนึกตัวซักที..เด็กใหม่อย่างมึง คงไม่รู้..ว่าการที่เข้ามาแล้วไม่มีใครคุ้มกะลาหัว..มันเป็นยังไง?..”

  “..กุจะเสียสละเวลา..อธิบายอะไรๆให้มึงฟังแบบชัดเจนที่สุด..เป็นครั้งสุดท้าย..”

  “..ที่นี่เป็นที่ของกู..คนแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะอยู่รอด..คนอ่อนแออย่างมึง มีแต่จะต้องถูกเอาตีนเหยียบ เห็นว่ากุอ่อนให้เลยคิดจะแข็งข้อ..มึงอยากลองก็เอาสิจะได้รู้...ว่า นรก..น่ะ..มันเป็นยังไง..”

  “..ไอ้ควายที่คิดว่าที่นี่เป็นสนามเด็กเล่นแบบมึง..น่าจะลองมองความจริงได้แล้ว..ว่ามึง..เป็นแค่หมาตัวนึง..ในสายตากูเท่านั้น..”

   “...........” ผมเม้มปากแน่น... มองไปยังใบหน้าของคนพูด..ที่ยังแสยะยิ้มยโสนั่น...กำมือจนแน่น..จนหมัดนี้สั่นระริก..อยากจะเหวี่ยงไปใส่ใบหน้านั้นสักที..เพราะผมเกลียดใบหน้านั้น..เกลียดสายตานั้นเหลือเกิน..

  “..ถ้ามึงอยาก เจอของจริง..ก็ลองก้าวออกจากโต๊ะที่มึงนั่งสิ..เผื่อ หมาตัวนึง..มันจะมีค่าขึ้นมาในสายตาคนอื่นเขาบ้าง...”

...คำพูดนั้นทำให้ผมตัวชาวูบ..หันไปมองหน้าคนที่อยู่รอบโต๊ะ..

ประสานสายตาหลายๆคู่..ที่ต่างเบือนหลบ..ไม่ก็ชาเฉย..จนน่าตกใจ..

..ผมเงยหน้าไปสบตาของผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง..เขายังยิ้มเยาะ...ราวกับสมเพชผมเต็มประดา..

“..แค่นี้ก็น่าจะรู้ได้แล้ว..ว่ามึงน่ะ...ไม่มีใครเลยสักคน...”

...ใช่...

ผมเพิ่งรู้ในวันนี้เอง..ว่าผม...ไม่ใช่สิ่งที่เรียกได้ว่า คน ในสายตาของพวกเขาแม้แต่น้อย..

...ภาพของผู้ชายใจดี ที่คอยดูแลช่วยเหลือเรื่องนั้นเรื่องนี้..ถึงจะโหดจะเหี้ยม จะรุนแรงฉุนเฉียวยังไง..ก็ยังถือได้ว่าช่วยดูแลผมตลอดมา ตั้งแต่ย่างเท้าก้าวมาที่นี่..พรรคพวกที่เป็นรุ่นพี่ใจดี มีแต่เรื่องสนุกๆมาเล่าสู่กันฟัง คอยแนะนำเรื่องนั้นเรื่องนี้..ตลอดสองสามสัปดาห์ที่ผ่านมา..

...สิ่งเหล่านั้นค่อยๆพังทลายลงไปช้าๆ..

สายตาของพวกเขา..บอกว่าไม่มีผมอยู่..

นัยน์ตาที่เบือนหลบ..ท่าทางเฉยชา..บอกเลยว่าไม่มีใครอยู่ข้างผม..

...กระทั่ง...

..ผมสบตาของคนพูดคำนั้นช้าๆ...สายตาของเขาเหยียดหยาม รอยยิ้มสมเพชเวทนา..การกระทำของเขา..ทุกสิ่ง..ทุกอย่าง..

...ทำไปเพราะเห็นผมเป็นแค่หมาตัวนึง..?...





“..จะให้เห่าให้ฟังมั้ยล่ะ..?...”



.......Oh bad Guy!! รักร้ายๆของผู้ชายในคุก.......


ภาษาไทยในเรือนจำวันนี้ ขอเสนอ

   ใส่เบาท์/บุ๊ยบุ่ย - แสร้งเป็นไม่ได้ยิน หรือทำเป็นไม่รู้เรื่อง โดยเฉพาะกรณีได้ของเยี่ยมจากญาติ เพราะเกรงว่าเพื่อนจะแบ่งของเยี่ยม

   ลื่น/เล่นสเก๊ต/เหยียบเปลือกกล้วย/เล่นสกีน้ำแข็ง - ใช้เย้ยหยันผู้ต้องขังที่ภรรยาไปแต่งงานใหม่

  ขึ้น - โกรธ


สาระน่ารู้ : กล้วยบวชชี..อาถรรพ์ที่นักโทษชายทุกคนไม่อยากเจอ
   กล้วยบวชชี หรือกล้วยเชื่อม หรือผลิตภัณฑ์ต่างๆจากกล้วยนั้น จะเป็นของที่นักโทษชายที่มีแฟนหรือภรรยาอยู่ก่อนแล้วมาเข้าคุกไม่อยากได้รับเป็นของฝากจากแฟนหรือภรรยาของตนมากที่สุด เพราะถือว่าเป็นอาถรรพ์ โดยเฉพาะกล้วยบวชชี ว่ากันว่านักโทษคนใดที่แฟนมาเยี่ยมแล้วซื้อกล้วยบวชชีมาเป็นของฝาก ไม่นานแฟนสาวคนนั้นจะขอเลิกและไปมีแฟนใหม่.. ดังนั้น นักโทษทุกคนมักจะกำชับไม่ให้แฟนสาวของตนซื้อกล้วยบวชชีมาให้เป็นของฝาก
ที่มา : หนังสือ เรื่องเล่าจากห้องขัง

Talk..

“..จะให้เห่าให้ฟังมั้ยล่ะ..?...”

โห..เจ็บปวด.. 

บอกตามตรงว่าขนาดเป็นคนเขียนเอง พิมพ์มาถึงตรงนี้ยังเจ็บจี๊ดเลยเหอะ.. ในความคิดของไรท์เตอร์ ตอนนี้เนมชนะน่ะ..เพราะแค่ประโยคเดียว น็อกทุกคำพูดในตอนนี้ไปเลย..
แต่เรื่องราวของตอนนี้ ยังไงก็ไม่ชนะสิน่ะ..
  พี่โตค่ะ..เชิญมึงทำตัวแบบนี้ต่อไป..ไว้ถึงเวลาเอาคืนเมื่อไหร่..จะซึ้งค่ะ...จะซึ้ง..
เอาเป็นว่าตอนนี้เพื่อจะให้น้องเนมของพวกเราโตขึ้น..บางทีการหักดิบก็เป็นอะไรที่เข้าท่าที่สุด..
...สิ่งที่เจอตอนนี้...ขอให้คิดว่าเพื่อให้เข้มแข็งขึ้นแล้วกันน่ะ..
ส่วนพี่โต..
รักเมียดีนี่เนอะ..ซักวันจะฝากกิ้งเอากล้วยบวชชีไปเยี่ยมค่ะ

   
เชิญตบอิพี่โตตามสบาย

[0)0ZeeZaa YaHo0)0]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ชอบมากเลยคร้าฟฟ   มาต่อเร็วๆนะคับ รักคนเขียนจัง จุฟ

[seven77]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกน่ะคัฟ  รออ่านอยู่

[oakky]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเร็วๆนะครับ

[0)0ZeeZaa YaHo0)0]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

คุณเบนคุงคับ มาต่อเร็วๆนะคับ
รออยู่ๆๆๆๆ

[nokia35]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อไวๆนะคับ