หัวข้อ: ครั้งแรกของผม (อ่าน 6012 ครั้ง)

MaN_NaRaK

ผมโดนข่มขืน จากเพื่อนห้องเดียวกัน ที่เห็นน่ากันทุกวันเรื่องมีอยู่ว่า ..ตอนผมอายุได้ 14 ปี ผมเกิดในกรุงเทพ บ้านผมแต่ก่อนนี้อยู่แถวถนนอิสระภาพ ในซอยวัดดงมูลเหล็ก บ้านผมอยู่ในระแวงชุมชนแออัด มันอยกออกเป็นสองฝั่งโดยมีคลองเล็กๆกั้นอยู่ บ้านผมจะอยู่หลังสุดท้ายติดกะคลองเลย แล้วฝั่งตรงข้ามก็จะเป็นบ้านพวกสลัมอยู่ ปลูกบ้านกันเป็นหลังเล็กๆ ใช้สังกะสีมั่ง ไม้อัดมั่ง รวมถึงป้ายโฆษณาหาเสียง บ้านผมมีสองชั้น เป็นบ้านไม้ดูดีกว่ามากนักแล้วห้องผมก็อยู่ชั้นสอง ติดด้านคลองพอดี ห้องก็มีหน้าต่าง สองด้าน ด้านนึงติดกับคลอง อีกด้านนึงติดกับบ้านเจ้าของที่ ลืมบอกไปว่าที่บ้านผมเช่าที่อยู่ นานเป็นสิบปีเรย ห้องที่ผมอยู่ผมชอบเปิดหน้าต่างหมดเรยทุกบาน เพราะอากาศเย็นสบายดีเวลาลมพัดเข้ามา แรวเรื่องก็เกิดข฿้น เย็นวันนึงผมกลับจากโรงเรียนผมก็จัดการเปลี่ยนเสื้อเกงนักเรียนเพื่อจะอาบน้ำ ก็ขึ้นห้องไปเปลี่ยนบนห้องผม พอเข้าห้องผมก็จัดการถอดเสื้อผ้าเหลือแต่ กางเกงใน ก็ล้มตัวนอนเล่นบนเตียงว่าเดียวจะอาบน้ำ นอนไปนอนมาเผลอหลับไป มารู้ตัวตื่น เหมือนมีเสียงคนตะโกนดังมาก ผมสะคุ้งตืน เลยมองนาฤิกาที่มือ มันเกือบ สามทุ้มระ กำ น้ำยังไม่อาบเรย ข้าวยังไม่กิน ผมก็ได้ยินเสียงพวกวัยรุ่นฝั้งโน้นมันตะโกนกันว่ารัยไม่รู้อะ หลายคนเหมือนแย่งกันพูด ผมเลยเปิดหน้าต่างดู ว่ามีรัยกัน ปรากฏว่าเห็นพวกนั้น สาม สี่คนกะรังอาบน้ำกันอยู่ บางคนไม่ใส่อะไรเลย บางคนก็นุงกางเกงในอาบน้ำ กะรังตักน้ำในตุ่มกันอย่างสนุกเลย ผมเห็นคนนึงสะดุดตาผมมากเลย อายุแก่ก่าผม 5 ปีได้ ชื่อว่า เบิ้มหุ่นดีมากเลยคับ ตัวขาวด้วยใส่เกงในอาบน้ำสีดำ น่ารักมาก ผมยืนมองอยู่จนพวกเขาอาบเสร็จ เบิ้มกะรังจะเดินเข้าบ้านเขา เหมือนเขาจะรู้ว่ามีคนมองเขาอยู่ ก็เลยมองมา เขาก็เห็นผมมองเขาอยู่ ตาก็เลยมาตรงกัน ผมก็เลยรีบหลบ เขาก็พูดว่ารัยไม่รู้ ผมได้ยินไม่ถนัด แต่ผมก็ได้เห็นน่าเขาถนัด ในวันนี้นี้เอง ผมก็รู้สึกว่าต้องค่อยดูพี่คนนี้สะแร้ว
.......................................................
มาต่อกันเรยนะ.ที่นี้ทุกวันผมจะต้องขึ้นไปบนห้องตลอดเวลา ที่มีเสียงอาบน้ำของพวกฝั่งโน้นไม่ว่าใครจะอาบน้ำ ผมต้องวิ่งขึ้นบนห้องตลอดเรย กลายเปงคนโรคจิตไประ อิอิ แต่ก็บอกตามตรงว่าสนใจมากเรย..เพราะภาพที่เหงแต่ระภาพที่ได้ดูนั้นมันคุ้มค่าจิงจิง เพราะบางคนอาบน้ำไม่ใส่กางเกงในเรยด้วย มือข้างนึงถือขันน้ำ ตักน้ำลาดตัวอีกมือนึงก็ลูบไล้บนตัวด้วยฟองสบู ถูแขน ขา แรวก็ตรงนั้นด้วย ยิ่งตอนมืดแรวเขาจะอาบกันไม่ใส่อะรัยเรย เรียกว่าแก้ผ้าอาบกันเรย ส่วนพี่เบิ้มนั้นจะอาบประมาณ สามทุ้มได้ และจะเปงเวลานี้เกือบทุกวัน ผมจะค่อยตั้งน่าตั้งตารอดูตลอด
จนมีอยู่คืนนึง ผมกะรังจะหลับ ก๋ได้ยินเสียงพี่เบิ้ม ผมก็เลยแง้มหน้าต่างดู เหงพี่เบิ้มกะเพื่อนพาเด้กผู้หญิง มาด้วยคนนึง ท่าทางเหมือนเมาเหล้ามาด้วย แต่พวกพี่เบิ้มไม่ได้มีอาการเมาเรย ลืมบอกไปว่าพวกพี่มีด้วยกัน สามคน รวมพี่เบิ้มด้วย ผมก็แอบดูตรงช่องหน้าต่าง ซึ่งมันไม่ไกลกันนัก ถ้าไม่สังเกตก็จะไม่เหงผมแน่นอน และแรวเหตุการณ์ที่ผมเดา เอาไว้มันก็เปงไปตามที่ผมคิดเลย ภาพที่เหงนั้นพวกพี่กะรังหิ้งปีกผูหญิงคนนั้นขึ้นบนบ้านพี่เบิ้ม วึ่งบ้านพี่เบิ้มนั้นดูยังงัยมันก็เหมือนกับห้องเล็กๆ ที่ไม่มีหน้าต่างมีแต่วงกบ กรอบหน้าต่างอะซึ่งมองจากห้องผมก็จะเหงภายในห้องพี่เบิ้มหมดเรย แต่ต้องยืนบนเก้าอี้อีกที่นะถึงจะเหงหมด ผมจึงจัดการตามที่สมองสั่งการเรย เอาเก้าอี้มาต่อ อิอิ ผมก้จ้องเรยที่นี้ เหงพวกพี่เบิ้มกะรังต่างจับเด็กวัยรุ้นคนนั้นถอดเสื้อกะกางเกง เหมือนกับคนอดข้าวมานานเรย คนนึงจับแขนไม่ให้ดิ้น อีกคนนึงก็ถอดเกง พยายามอยู่ไม่นานเด็กคนนั้นไม่มีอะรัยติดตัวเรย นอนขาวโพลอยู่ตรงนั้น แรวพี่เบิ้มโผ่ลมาจากไหนไม่รู้ สภาพไม่ได้ใส่รัยเรย พี่เบิ้มขึ้นทับเดกคนนั้น เหงว่าพยายามเอาอะรัยยัด หรือกะรังกะแทกอะรัยสักอย่างเข้าไป สักแปปเหงพี่เขากะแทกไม่หยุดเรย พวกพี่เขาก็ยังจับแขนเด็กคนนั้นอยู่ พี่เบิ้มกะแทกสักพักนานเหมือนกันก็หยุด..แรวก็บอกว่า กูเสดแรว พวกมึงต่อเรย แรวเอามันไปส่งบ้านด้วย จากนั้นพี่เบิ้มก็ลงมาอาบน้ำ พวกนั้นก็จัดการรุมกันใหญ่เรย ผมถึงกับคิดมากไปด้วยเรย เจ้าหนูผมที่ไม่ได้ใส่ กกน มันโด่ ตั้งแต่เหงพี่เบิ้มเอาควยยัดใส่แรว ที่นี้มาเหงควยของเพื่อนพี่เบิ้มอีก ยิ่งไปกันใหญ่เรย ผมถึงกับยื่นจับควยผมไปด้วยเรย แอบดูมันรุมเด็กคนนั้นเอาแต่ระท่าสุดยอดมาก โดยที่เด็กคนนั้นเริ่มได้สติ ได้ยินเขาด่าว่า ไอ้เหียะ พวกมึงทำอะรัยกู ไอ้สัส ด่าไป ก็โนกะแทกไปด้วย หนึ่งในนั้นเรยเอาควยของมันไปฟาดปาก ถูไปถูมาบนใบหน้าอะ โอ้ยผมเห็นแรวพูดได้คำเดียวว่า ใครไม่มาเหงของแบบนี้นะ บอกไปก็ไม่เชื่อว่าจะเสียวได้ จนผมทนไม่ได้เริ่มขยับมือผมบ้าง จนทนไม่ได้ น้ำพุงออกมาเรยคัฟ ผมเสียวสุดเรย พอดีมือดันไปถูกหน้าต่าง มันเลยเปิดออก จังหวะที่พี่เบิ้มกะรังอาบน้ำ หันน่ามาเหงผมพอดีเรย ผมตกใจเลยก้มตัวหลบลง แรวค่อยๆ อื้มมือไปดึงหน้าต่างเข้ามา ผมสะดุ้งโย่งเรยคัฟ อะรัยเกิดขึ้นรู้มะคัฟ พี่เบิ้มสาดน้ำเข้ามา ที่หน้าต่างห้องผมอะ แรวแก่ก็บอกว่า อยากดูทามมัยไม่บอก เดวจะให้ดู ซ้ำบอกอีกว่า ชอบแอบดูอาบน้ำนักนะ มาอาบด้วยกันมะ เดวจัดให้ พวกเพื่อน พี่ได้ยินก็หัวเราะกันใหญ่เรย ส่วนผม ทำไงระ หดหัวเรย ก้มหลบจนแน่ใจว่าเหตุการณืสงบจึงแอบปิดหน้าต่างแรวก็นอน แต่ก็ยังคิดในสมองว่า ถ้าพรุ่งนี้เราไปโรงเรียนเราเดินผ่านทางนั้นเราจะทำยังงัยดีวะ...
.................................................................................
....ผมมาตกใจตื่นเอาก็ตอนที่ได้ยิน เสียงแม่ผมเคาะประตูห้อง ผมรีบลุกจากเตียงนอนก็จัดแจงเตรียมตัวจะไปอาบน้ำ แปรงฟัน แต่ก็ไม่วายที่จะแอบเปิดหน้าต่างดู ว่าทางบ้านพี่เบิ้มมีอะไรเคลื่อนไหวป่าว มองไปก็ไม่มีอะรัย ทุกอย่างอยู่ในความสงบ เหงแต่มุ้งสีขาวมัวๆ ปลิวไปมามองไม่เหงว่ามีคนอยู่รึป่าว ในใจคิดว่า มันคงนอนกันหมด คงเพลียจากเมื่อคืน อิอิ ว่าแรวผมก็ลงไปอาบน้ำ ไปโรงเรียนดีก่า เสร็จจากอาบน้ำก็รีบมาแต่งตัวใส่ชุดนักเรียนเรียบร้อยแล้วก็จะออกจากบ้าน ก็ไห้วพ่อไห้วแม่เสด ก็แบมือขอตังค่ารถค่าขนม อิอิ แค่ 80 เอง ไม่มากไม่น้อย ก็ออกจากบ้านด้วยกะว่าจะต้องเดินผ่านบ้านพี่เบิ้มให้ไวที่สุด แล้วก็ผ่านมาได้ด้วยดี เฮ้อ..โล้งใจจิงเรา ระหว่างเดินผ่านคนรู้จักก็ทักทายเปงธรรมดา ยิ้มมาตลอดทางเรย และแรวสิ่งที่คิดว่าไม่อยากเจอ มันก็ปรากฏขึ้นมา พวกพี่เบิ้มมันยืนอยู่ข้างหน้า 2 คน ผมมองไม่เหงพี่เบิ้ม ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อผมจากข้างหลัง น้องแมน รีบไปโรงเรียนเรอะคัฟ พอผมหันมองไปตามเสียง และแล้วก็หน้าซี๊ดเรย พี่เบิ้มนั้นเอง ครับผมรีบไปกลัวจะสายครับพี่.. คุยกะพี่แปปได้ป่าว..พี่เบิ้มพูดออกมา.. ด่าย.ได้.คราบ เสียงสั่นเรยผม..ไม่ต้องกลัวพี่หลอก เมื่อคืนยังไม่เหงกลัวเรย..ฮ่าฮ่า พี่เบิ้มหัวเราะ ผมหน้าแดงขึ้นมาเรย กลัวพี่เขาจะเอาเรื่อง..คราวน่าอยากดูก็บอกพี่ได้นะ พี่เหงเราตั้งแต่เด็กแรวนะ พี่แบิ้มพูดออกมา เปงเรื่องธรรมดาที่เด็กมันอยากรู้อยากเหง พี่ไม่ว่ารัยหรอกนะ พี่เบิ้มพูดพร้อมกับยิ้มแบบน่ารัก ผมดูแรวน่ารักดี แรวแก่ก็บอกผมว่า โตแรวหล่อ น่ารักดีนะ ถามผมมีแฟนยัง อิอิ ยังคัฟ ผมตอบ พี่สังเกตเราหลายหนระ เราชอบแอบดูพี่อาบน้ำเกือบทุกวันเรยนะ ทำไมพี่จะไม่รู้... กำกูอีกแรว 2กะทงเรยที่นี้ นึกว่าจบแรว กลัวพี่เขาจะเอาเรื่อง พวกพี่ มันก็หัวเราะออกมา แรวมากะซิบข้างหูผมว่า ชอบผู้ชายเรอะถึงชอบแอบดู สักวันโดนกูจับเยดตูดแน่..ไอ้เพื่อนพี่เบิ้มมันพูดออกมา ผมก็ได้แต่ยืนเงียบเรยที่นี้ นึกไรไม่ออกเรยคราบไอ้อีกคนซึ่งน่าตาดีน่อย ชื่อเสก มันเดินมายืนใก้ลกับผมแรวมันก็เอามือของผมเอามาจับเป้าของมัน ผมก็จะชักมือออกแต่มันดึงไว้ไม่ให้เอาออก เปงงัยเหงแรวที่นี้ได้จับระ ดีใจมะ มันถามผม..ผมไม่ตอบ..รีบวิ่งหนีออกมาเรย พวกมานยืนหัวเราะกันสนุกเรย ใจผมคิดว่าต้องวิ่งไปขึ้นรถเมล์ให้เรวที่สุดอะ สักพักก็มาถึงป้ายรถเมล์ ดีใจมากที่พวกมันไม่ตามมา ผมสังเกตเหงสีหน้าพี่เบิ้มแรว แก่คงไม่ได้ว่ารัยผมมากนัก เพราะแก่บอกว่าเหงผมตั้งแต่เด็กแรวคัฟ
ผมใจชื้นขึ้นมาเรย แต่ตอนนี้รู้สึกเกียจไอ้ 2 คนนั้นมากอย่าให้เจออีกนะจะเตะมันให้ดู ...ผมคิดไปเองนะเจอจิงคงไม่กล้าเพราะตัวมันใหญ่ก่าผมมากเรย ยิ่งนึกถึงตอนที่มันเอามือผมไปจับของมันนะ ขนาดยังไม่แข็ง ยังเป้นดุ้นเรย น่ากลัวจิง นึกถึงตอนเด็กคนนั้นโดนรุมเมื่อคืนแรวเสียวแทนเรย แมน..แมน ..รถมาแรวไม่ขึ้นเรอะ เพือนผมที่บ้านอยู่น่าปากซอก เรียกผม ไปดิวะเดียวสาย ไปขึ้น............
.................................................................................................
เคารพธงชาติเสร็จ ก็เดินหาห้องเรียนกัน หาห้องเจอก็ต้องจองโต๊ะนั่งเรียนอีก เดียวจะไม่ได้ข้างหน้าชั้น เพราะอัยพวกเด็กเรียนมันเยอะมาก ลืมบอกไปว่าผมเรียนโรงเรียนชายล้วน ที่อยู่เชิงสะพานพุทธ ปากคลองตลาดคัฟ ในห้องผม ก็มีนักเรียน 40 คน พวกเด็กเรียนก็นั่งข้างหน้าห้องหน่อย อัยพวกขี้เกียจก็นั้นระ ท้ายๆห้องคละกันไป ในห้องผมมันก็มีแต่ลูกคนมีเงิน มาเรียนทั้งนั้น บ้างก็ขับรถมาเอง เส้นใหญ่หน่อย บ้างก็มีคนขับรถมาส่ง ส่วนผมอะ ก็รู้อยู่รถเมล์คัฟ สบายใจดี ป่าวหรอก ที่บ้านไม่มีรถ อิอิ ในห้องก็มีเพื่อนที่เรียบร้อยอยู่ 3 คน ที่เรียกว่า เป็นตุ๊ดอะ มันก็จะถูกเพื่อนๆ แหย่อยู่เรื่อยเลย พอดี 1 ใน 3 คนนั้นดันมาสนิทกะเรา ชอบมาคุยกะเราอยู่เรื่อย พักเที่ยงก็ไปกินข้าวกะผม แต่ผมก็ไม่ได้คิดรัยกะมันนะคัฟ เห็นว่ามันแฟร์กะผมดี บางที่มันก็เลี้ยงข้าวผม โดยผมไม่ต้องเสียตัง ผมก็เลยได้ใจ ไปกินข้าวกะมันทุกวันเลย อิอิ ประหยัดตังเรา สบายไปเรย ดูๆไป คือมันไม่ค่อยคบกะใครอลยคัฟ มันจะมาหาผมอย่างเดียวเลย ผมก็เต็มใจพูดคุยกะมัน โดยไม่แคร์สายตาคนอื่น จนเพือนๆเข้าใจ ว่าเราเป็นแฟนกันสะง้าน ผมก็ไม่ได้แคร์เลย แต่ผมก็ไม่ได้คิดรัย วันนั้นจบเรียนอังกฤษ ก็มาต่อด้วย ชั่วโมงพละ ก็ต้องเปลียนเสื้อเกงกัน ผมก็ง่ายๆ ขีั้้เกียจ ไปเปลียนที่ห้องกีฬา ถอดเกงแม่งหลังห้องเลย ก็มีเพื่อนหลายคนที่ถอดกันหลังห้อง มันก็เป็นจังหวะที่ อัยเบญญา เพือนที่ดูออกจะนักเลง หน่อย ดันมาเปลี่ยนข้างๆ ผมพอดีมันก็เลยแก้ลงผม เอาเกงกีฬาผมไปโยนเล่นกะพวกมัน โยนกันไปมา ผมก็ตามเกงผมดิ ผมเหลือแต่เกงในสีขาวตัวเดียวเอง จนสักพักมันก็จะคืนให้ผม โดนไอ้เบญญามันสั่งสมุนมันให้ เอาเกงมานี้ เดียวกูจะใส่ให้เมียกูเอง พวกมันก็หัวเราะกันสนุกสนานเลย ส่วนผมก็เหนื่อยดิ อายก็อาย เซ็งโคตรเลย ผมได้ยินก็คิดว่า "ใครวะเมียมัน" แล้วมันก็เดินมาหาผม "เอ้าเดียวพี่ใส่ให้นะน้อง" ผมถึงกะงงเลย อะรัยมันจะดีปานนั้นวะนึกในใจ ไอ้เบญญาเป็นคนหน้าตาดีมากเลยคัฟ รวยอีกตะหาก ..ตอนนั้น ผมก็ไม่อยากทำตามมันนะก็พยายามแย่งเอากางเกงมา มันก็บอกว่าจะใส่ป่าว ไม่ใส่ก็จะโยนทิ้งนะ ผมก็เลยจำยอมใส่โดยมันเป็นคนสวมกางเกงให้ผม พอใส่เส็รจผมก็วิ่งออกมาเรย 555 คิดในใจ เมื่อเช้ากูก็วิ่งระ กลางวันกูก็วิ่งหนีไอ้พวกนี้อีก เหนือยวะ แล้ววันนี้เรียนตะกร้ออีก มันเป็นอะรัยที่ไม่ชอบเลย เพราะเดาะไม่เป้นสะที่ อาจารย์ให้เดินเด่าะ ไปกลับ 15 ที ทำได้แค่ 2 ทีมันก็หล่นระคัฟ กลุ้นจริง ไม่ใช่ผมคนเดียว ไอ้เพื่อนผมที่มันเป็นตู๊ด เต๊ะไม่ได้เรย ขำกันสนุกเรย ผมเห็นก็ยังอดหัวเราะมานไม่ได้ เป็นอันว่ามันก็ผ่านไปแบบทุรักทุเรมากมาย อาจารย์ใจดี ก็ให้ผ่าน เฮ้อเหนื่อยแท้..แล้วทุกคนก็มาเปลียนเสื้อผ้าเป็นขชุดนักเรียนตามเดิม แล้วออดก็ดัง เฮ่เลิกแล้ว ได้กลับบ้านแล้ว"ไอ้น้อย" ใครเรียกกูวะ ผมหันหน้าไปตามเสียงเรียก ไอ้เบญญา นั้นเอง "มีรัย" ผมถาม "กลับบ้าน ยังไปส่งป่าว" "ไม่ต้องอะกลับเองได้" ผมแค้นมันไม่อยากมองหน้ามัน มันก็ตื้ออีก "ไปไปด้วยกัน" แรวมันก็ดึงมือผมลากตามมันไป มันเปิดประตู่รถให้ผม แล้วดันผมเข้าไปในรถมัน.......
................................................................................
มาต่อกันดีก่า...
ผมยังไม่ทันที่จะยินยอมไปกะมันเรย มันก็ดันผมขึ้นรถแรวก็ปิดประตู ใส่เราแรวอัยเบญ มันก็ขึ้นมาขับรถออกจากโรงอาหาร ทามกลางสายตาของพวกเพือนๆ ของกลุ่มผมและกลุ่มมัน "ไม่ต้องไปส่งหรอก เรากลับเองได้" ผมบอก เบญมัน "พอดี ไปธุระให้พี่ชายทางนั้นพอดี เรยชวนไปเป็นเพื่อนหน่อย" ได้ยินมันพูด แค่นั้นเราก็เรย มาถึงบางอ้อ เป็นงี้นี้เอง แหมคิดว่าหวังดีกะเรา เฮ้อ ผมแอบถอนหายใจ
รถผ่านซอยบ้านผมไป "เห้ยลงนี้ระ" ผมบอกมัน แรวก็บอกให้มันขับไปทำธุระของมันเอง เพราะผมบอกทางมันไปแรว "รัยวะเปงเพื่อนน่อยดิ เดวเลี้ยงข้าว" มันบอกมา "ก็ได้ แต่รีบน่อยนะ เดียวจะเย็นเกินไป แม่เราว่านะ" ก็บอกมัน "เออนะ" สั้นๆแต่ได้ใจความ และมันก็มาถึงจุดหมายปลายทาง เกือบ หกโมงเย็นเรย มันจอดรถหน้าบ้านทาว์เฮ้า หลังนึง มันลงไปคนเดียว ผมรอในรถไม่ลงไปกะมัน เหงมันเิดินเข้าไปในบ้านนั้น สักพักมันก็ออกมา "พี่ชายบอกให้รอก่อนนะ เดียวกะรังขับรถ เอาของมาให้ " มันก็บอกให้ผมไปนั้่งรอในบ้านก่อน ผมก็ต้องลงไปดิ มันดับเครื่องรถเรย ผมก็เดินตามมันเข้าไป ในบ้านน่าอยู่มากเรยคัฟ "โห บ้านน่าอยู่ก่าบ้านเราอีก บ้านใครอะ " " บ้านของพ่อมันเองซื้อเก็บไว้" เบญ บอกมา โคตรรวยเรยอะ ผมคิดในใจ นั่งรอจนทุ้มก็ยังไม่มีวี่แววพี่มันมา "มายังอะ" "นั้นดิทามมัยช้าจัง" มันก็ดูจะกังวลใจ เดียวขับกลับบ้านอีก ก่าจะถึงคงดึก มันบ่น ออกมา ระหว่างที่ผมนั่งรออยู่ มันก็เอาของกินมาให้ ทั้งน้ำ ทั้งขนม ที่มีอยู่ในตู้เย็นในห้องครัว จนผมอิ้ม ออกอาการหาวนอนสะแรว นึกในใจ ทำมัยมันง่วงวะ
ได้ยินอัยเบญ มันพูดว่า "งวงก็นอนสะ เดวปลุก" ผมก็เลยบอก เออก็ดี "แล้วปลุกด้วยนะ ทามมัยง่วงเรวจัง" แรวผมก็ลุกไปที่โชฟาอันยาว อิอิ นอนดูสบายมาก แรวก็หลับไปเลย หลับไปนานเท่ารัยไม่รู้คัฟ มารู้สึกตัว คล้ายกะฝันอะว่า มีอะรัยมาดันข้างหลังเราอยู่ และที่สำคัญมันเจ็บๆ หน่อยๆด้วย แต่ผมก็ไม่มีแรง เหมือนเคลิ้ม มากเรย แต่ก็เอามือ ไปจับตรงที่เจ็บ มือผมก็ถูกปัดออกมา มันเหมือนกับไปเร่งมันให้มันเร็วขึ้น ผมก็นอนตะแคงอยู่ท่านั้นระมั่งเพราะทำไรไม่ได้เรย ก็เรยปล่อยเลยตามเลย หลับลงไปอีก มาตื่นอีกที่ ปรากฏว่าผมนอนอยู่บนเคียงกะ อัยเบญ มันได้ไงหว่า โดยที่ผมไม่ได้ใส่รัยเรย อัยเบญ มันก็นอนข้างๆผม "เห้ยที่ไหนวะ" ผมนึกในใจพร้อมกะตกใจ ผมลุกขึ้นนั่ง โอ้ย ปวดก้นจัง เกิดไรขึ้นกะเรา พอนึกไปนึกมา เป็นไปได้เรอะวะเนี้ย เห็นไอ้เบญ หลับสบายเหมือนหมดแรง ผมเลยปลุกมัน เห้ย เบญ มันก็ลืมตา มองผมพร้อมกับพูดว่า เมียจรา มีรัยเรอะ เดียวไปส่งเอง นอนอีกแปป หมดแรง ขอพักเดียวนะ กำของผมจริง นี้ผมเสียตัวให้มันแรวเรอะนี้ แรวมันก็ดึงผมไปนอนซบที่อกมันแรวมันก็กอดผม จนผมหลับไปพร้อมกัยมัน........

...
.............ระหว่างที่มานขับรถมาส่งผมที่บ้าน เราสองคนไม่ได้คุยกันสักคำเรย จนมานคงทนไม่ได้มั่ง มันก็เรยเอย ออกมาก่อน "หิวมัย" ไม่อะ อยากกลับบ้านเร็ว" ผมบอกมันไป และรถก็มาจอดหน้าปากซอยบ้าน ผมก็บอกให้มานหยุด ผมจะลงแรวก็ต้องขี้มอไซค์เข้าซอย เพราะมานเปงซอยเล็ก ๆก่อนไปผมก็บอกมานว่า "ห้ามทำแบบนี้อีกนะ" มานยิ้มให้ผม ผมก็เรยไม่พูดรัยต่อ แรวก็เรียกมอไซค์เข้าซอยบ้าน พอนั่งได้สักแปป ก็บอกว่าคนขับว่า "ลงตรงปากทางวัดนะ" ครับเสียงคนขับบอกกลับมา รู้แรวคัฟว่าจะต้องไปส่งที่ไหน พอถึงปากทางเข้าวัด ผมก็จัดการจ่ายเงินค่าโดยสาร พี่คนที่ขับก็ถอดหมวกกันน็อก ออกมา ชายคนข้างหน้า เปงคนที่คุ้นตามากมาย อุ้ย!พี่เบิ้ม คัฟพี่เอง ตกใจมากป่าว "ใครมาส่งเรอะ" พี่เบิ้มถามผม เพื่อนคัฟ ผมบอกไป ทำไมเรอะคัฟ ป่าว พี่เบิมบอกมา นึกว่าแฟนสะอีก แรววันนี้เลิดเรียนเย็นจังนะ พี่เบิ้มถามมา "ไปบ้านเพื่อนมาอะคัฟ ที่หลังอย่ากลับเย็นแบบนี้นะ พี่เบิ้มบอกกลับมา แรวผมก็เดินจากมา คิดตลอดทางเรย มัยวะ ถึงพูดแบบนี้ รึพี่เปงห่วงเราวะ เฮ้อ เดินไปคิดไป พอถึงบ้านผมก็จัดการ อาบน้ำ แรวมานั่งทำการบ้าน จนเสด แรวก็มากินข้าว ดูเวลาแรวเกือบสามทุ้ม ผมก็เตรียมตัวจะนอนระ แต่ใจก็อดคิดที่จะเปิดหน้าต่างดูความเคลือนไหวของพวกพี่เบิ้มไม่ได้ ผมจึงเปิดหน้าต่างด้านนั้นแง้มไว้ แรวผมก็เคลิ้มหลับไป มารู้สึกตัวอีกที่เหมื่อนกับว่ามีคนมานอนเบียดผม ผมก็นึกว่าเปงหมอนข้าง ก็เรยเอาเท้าไปก่ายมันไหว แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่อะ ก็เรยลืมตาดู มันไม่ใช้หมอนอะคราฟ มันเปง........
......................................................................................

MaN_NaRaK

แล้วจะมาเล่าต่อนะคัฟ

Percy van de Woodsen

รอๆ

MaN_NaRaK

ขออณุญาติเเก็ไขหน่อยนะครับผมเอาไปรวมไว้ที่รีเเรกจะได้ไม่ขาดตอน

MaN_NaRaK

วันนี้ไม่ว่างเล่าอะคัฟ ติดงานอะ รอก่อนนะ เรื่องมันยาว

Percy van de Woodsen

MaN_NaRaK

ขออณุญาติเเก้ไขหน่อยนะครับผมเอาไปรวมไว้ที่รีเเรกจะได้ไม่ขาดตอน

bestza_123

[โหยแรงงงงง แอบดูชาวบ้านเค้า ถ้ำมองนีหว่า อิอิ

หนุกๆ ล่ะจะเปงงัยต่อไป อยากรุ้จัง

เดินผ่านก็เอาปีบคุมหัวไปงัย 555+

มาต่อไวๆนะคับ ติดตามๆๆๆ

gandisa552

เอาลงอีกนะ

nat10533

ตื่นเต้นๆๆๆๆ

~~๏JoeKung๏~~

สุโค่ย

รออ่านต่อน่ะคับยิ่งอ่านยิ่งได้อารมณ์

MaN_NaRaK

ขออณุญาติเเก้ไขหน่อยนะครับผมเอาไปรวมไว้ที่รีเเรกจะได้ไม่ขาดตอน

bestza_123

แอบมาต่อสะดึกเลยน้า

อิอิ
ติดตามงับ

ขอเยอะๆนะ อิอิ

MaN_NaRaK

คราบ...ขอคุงที่ติดตาม อิอิ

MaN_NaRaK

ขออณุญาติเเก้ไขหน่อยนะครับผมเอาไปรวมไว้ที่รีเเรกจะได้ไม่ขาดตอน

ผู้เขียน หัวข้อ: ครั้งแรกของผม (อ่าน 6012 ครั้ง)

MaN_NaRaK

ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม

Percy van de Woodsen

Re: ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม

Percy van de Woodsen

Re: ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม

bestza_123

Re: ครั้งแรกของผม

gandisa552

Re: ครั้งแรกของผม

nat10533

Re: ครั้งแรกของผม

๏JoeKung๏

Re: ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม

bestza_123

Re: ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม

MaN_NaRaK

Re: ครั้งแรกของผม