พิมพ์

[●G-FORCE™● ♫♪]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

●●โทษที..ทำไงได้กูรักมึงไปแล้ว●●

►ตอนที่ 1◄ เริ่มเรื่อง

   ชีวิตมอปลายของผมจบลงไปด้วยดี แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาหนึ่งแต่เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากสำหรับผม
ผมสอบติดมหาลัยรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพ คือผมเป็นเด็กต่างจังหวัด ที่บ้านฐานะค่อนข้างยากจน ผมสอบติดในคณะที่ผมไม่ได้ตั้งใจสักเท่าไหร่แค่คะแนนมันถึง ผมไม่รู้ว่าไอ้คณะนี้จบมาแล้วมันทำงานอะไร แต่เล่นบอกว่าทำได้ทุกงาน แต่แมร่งทำไมคนมันไม่ค่อยจะสนใจกันเลยว่ะ เอาก็เอาว่ะ อย่างน้อยกูก็ได้อยู่มหาลัยดังแหละว่ะ ผมได้อยู่แฟลตตำรวจของน้าชายที่เค้าขอทางราชการไว้ แต่ไม่ได้เข้ามาอยู่ ผมเลยไม่ต้องเสียค่าที่พัก วันพรุ่งนี้ผมจะขนของเข้าแฟลต
“ไอ้โป้ง พรุ่งนี้มึงว่างป่ะ ช่วยขนของกุหน่อยดิ เดี๋ยวกุเติมน้ำมันให้” ผมโทรหาไอ้โป้ง มันเป็นเพื่อนกับผมมาตั้งแต่มอสี่ มันมีรถเลยให้มันมาช่วยขนของ
“เออ ว่างๆ ไม่เป็นไร ไม่ต้องเติมให้กู เพื่อนกัน” ไอ้โป้งมันเรียนต่อมหาวิทลัยเอกชนซึ่งไม่ไกลจากมหาลัยผมมาก มันบอกว่ามันจะเลยไปดูหอมันด้วย
“งั้นพรุ่งนี้ 9 โมงมารับกุที่บ้านน่ะ กุจะได้เอาของไปรอหน้าบ้าน”
“เออ แล้วเจอกัน” ไอ้นี้มันน่ารักจริงๆ คอยช่วยเหลือผมบ่อยๆ
เช้าวันรุ่งขึ้นไอ้โป้งมันก้อมารับผมตามที่บอก
“เออ ไอ้ตุลย์ แล้วไอ้แฟลตที่ว่ามันอยู่แถวไหนว่ะ” เออลืมบอกไปผมชื่อ ตุลย์ ครับ คงไม่ต้องบอกก้อรู้ว่ามาจากอะไร
“ก็ แถวๆ มหาลัยกูนั้นแหละ”
“แม่  ตุลย์ไปก่อนน่ะเดียวตอนเย็นเจอกันทำกับข้าวไว้รอด้วย” ผมอยู่กะแม่แค่สองคนครับในบ้านเช้าเล็กๆ หน้าบ้านแม่เปิดร้านขายข้าวแกงเล็ก ถ้าผมไม่อยู่ใครจะช่วยแม่น่ะ เฮอออ คิดแล้วก็ใจหาย
“อืม โป้งขับรถดีๆล่ะ แล้วอย่ากลับดึกล่ะ” ชั่วโมงครึ่งผมกับโป้งก็มาถึงกรุงเทพ แล้วก็ช่วยกันขนของขึ้นไปไว้บนห้องจัดให้เรียบร้อย นี่หรอห้องผม ผมจะต้องอยู่ที่นี่จนเรียนจบหรอ
“เสร็จยังไอ้ตุลย์ กูหิวข้าว แล้วจะได้ไปดูหอกู”
“เออๆ เสร็จแล้ว กูเห็นหน้าแฟลตมีร้านข้าว กินที่นี่นะ จะได้ไม่ต้องหาที่จอดรถบ่อยๆ”
“เออ เร็วๆๆ กูหิวจนจะกินมึงได้อยู่แล้ว” ไอ้นี่ประสาท
“งั้นไปเลย” ผมก้อไปนั่งกินที่ร้านหน้าแฟลตแต่โต๊ะเต็มว่ะ ช่วงเที่ยง ก้อแหงแหละมีอยู่ร้านเดียว เอะนั้นโต๊ะนั้นนั่งคนเดียว เป็นผู้ชายหน้ารุ่นราวคราวเดียวกับผม ผิวขาว หน้าตาหล่อเหลา สูงหน้าจะประมาณ 185 cm
“ไอ้โป้งงั้นไปขอนั่ง กะโต๊ะโน้นล่ะกัน”
“ขอโทษครับ ขอนั่งด้วยได้มั้ยครับ”
เงียบ.......
“คุณครับ นั่งด้วยได้มั้ยครับ”
เงียบ... ก้มหน้า ก้มตากินไม่มองแม้กระทั้งหน้ากู ไปตายอดตายอยากมาจากไหนว่ะ กวนส้นตีน ผมขี้เกียจรอคำตอบ ผมก็ทำตามมารยาท นั่งเลยล่ะกัน มันเงยหน้าขึ้นมามองผมกะไอ้โป้ง แล้วลุกขึ้นแล้วเดินไปจ่ายตั้งแล้วเดินข้ามบันได้เล็กๆ ริมกำแพงซึ่งต่อกับหลังบ้านหลังหนึ่ง อย่าเรียกว่าบ้านเลย เรียกว่าคฤหาสน์ดีกว่า สาสสส กวนตีน หน้าตาก้อดี บ้านก้อโคตรรวย ทำกร่าง
“กินไรมึง” ไอ้โป้งมันถามผม
“มึงกินไรกูก็กินอันนั้นแหละ ขี้เกียจรอนาน หิวเหมือนกัน”
เรากินข้าวกันเสร็จก็ไปดูหอไอ้โป้งมัน ก็ใกล้นี่แหละครับ เลยแฟลตผมไปไม่เท่าไหร่แต่มันอ้อมเท่านั้นเอง เย็นก็กลับบ้านกัน
“แม่ แม่อยู่คนเดียวได้แน่นะ” ผมถามหน้าทีวีก่อนเข้านอน
“อยู่ได้สิ ตุลย์ไม่ต้องห่วง แม่อยู่ได้ ตุลย์ตั้งใจเรียนเถอะลูก อย่านอกลู่นอกทางล่ะ” ผมนี่นะนอกลู่นอกทาง ไม่มีทางหรอกแม่
“ใครจะช่วยแม่ขายของล่ะ แม่ทำคนเดียวไหวหรอ” ผมถามแม่ด้วยความเป็นห่วง
“อ่อ แม่จ้างน้าศรีมาช่วยแล้วแหละ ไม่ต้องห่วง สบายๆๆ” แม่ผมเป็นหญิงแกร่ง พ่อจากผมไปตั้งแต่ผมอยู่ ป.2 แม่เลี้ยงผมมาคนเดียวด้วยลำแข้งของสาวคนนี้ ทำให้ผมอยู่มาถึงทุกวันนี้ ผมรักแม่มากครับ

***********************************************************
“ตุลย์ เข้ากรุงเทพได้แล้วลูก อาทิตย์หน้าเปิดเทอมแล้วนะ ลูกควรจะไปเตรียมตัวให้เข้าที่เข้าทางก่อน” แม่บอกผมหลังช่วยแม่เปิดร้านเสร็จ วันนี้น้าศรีมาช่วยแล้ว เบาแรงแม่ขึ้นเยอะ ค่าจ้างก็ไม่แพง
“อืม ตุลย์จะไปพรุ่งนี้บ่ายๆ ไปพร้อมไอ้โป้งอะ” ไอ้โป้งพ่อมันให้เอารถไปใช้
“แม่ตุลย์รักแม่น่ะ ตุลย์จะมาหาแม่บ่อยๆ” ผมบอกแม่ก่อนไปกรุงเทพ
“จร้า แม่ก้อรักตุลย์ มีไรก้อโทรหาแม่นะ”
“เดี๋ยวผม หางานพาร์ทไทม์ทำ จะได้ช่วยแม่น่ะ” ผมอยากจะช่วยแม่ให้แม่เหนื่อยน้อยลง แม่ก็แก่แล้ว ค่าเทอมผมก้อกูเรียนเอาจากรัฐบาล  ค่าห้องก้อไม่ต้องเสีย หางานทำจะได้ช่วยแม่อีกแรง”
“ไม่ต้องหรอกลูก ตั้งใจเรียนดีกว่า”
“ไม่เอา อ่ะตุลย์อยากช่วยแม่ เอาตามนี้ ตกลง โอเค” ผมรวบรัด กอดแม่ หอมแม่แล้วหนีขึ้นรถไปเลย
“เออ ไอ้โป้งมึงจอดส่งกูสะพานลอยนี้แหละมึงจะได้ไม่ต้องไปกลับรถไกล”
“เออ งั้นมึงมีไรก็โทรหากูนะ เออกินข้าวด้วยนะมึงผอมจะตายห่า เดี๋ยวโรคกระเพราะถามหา”สาสส กูรักมึงว่ะ เป็นห่วงกูจริง เป็นพี่กูหรือไงว่ะ ผมลงมาแล้วเดินข้ามสะพานลอยกำลังเดินข้ามถนนเข้าแฟลต รถเก่งสีดำสนิทขับตัดหน้าผมเบรกเอี้ยดด เค้าเปิดกระจกลงมาตะโกนด่าผม
“อยากตายไง” แค่แป็บเดียวจริงๆ   เค้าก้อปิด กระจกฟิล์มดำสนิท แล้วก้อขับไปเฉยเลย คนรอบข้างมองกันเป็นตาเดียวอ่ะ อายกูอายชิบ วันแรกในการใช้ชีวิตที่นี่นะเนี่ย ซวยตั้งแต่ต้นเลย  เอะแต่ไอ้เมื่อกี้มันน่าคุ้นๆแฮะ เคยเจอที่ไหนมาก่อนนะ นึกไงก้อนึกไม่ออก ไม่เอาขึ้เกียจนึกแระ ขึ้นห้องดีกว่า ขึ้นมาก้อทำความสะอาดนิดหน่อย จัดของเข้าที่เข้าทาง แล้วก้อนอน นอนไปสักพัก ก้อมีเสียงโทรศัพท์เข้ามา
“ว่าไงไอ้โป้ง ผมรับโทรศัพท์เป็นไอ้โป้งโทรเข้ามา”
“เออ เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงกูเข้าไปรับมึงไปกินข้าว อย่าให้รอน่ะ” พี่ชายผมสั่ง สาสส เพื่อนนะเว้ยยย
“ไม่ต้องก็ได้ กุหากินแถวนี้เอาก็ได้ มึงไม่ต้องลำบากหรอก” ผมตอบกลับไป ไม่อยากให้มันลำบาก
“แล้วใครว่ากูลำบาก กุเต็มใจ แค่นี้น่ะ ครึ่งชั่วโมงถึง” มันวางสายไปเลย ไอ้นี้ชอบบังคับกูจริงๆ ผมอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงไปรอมันข้างล้าง ขณะที่รออยู่นั้นผมก็เห็นไอ้ขี้เก็กคนที่มาขอนั่งด้วยกำลังปีนบันไดกลับบ้านมันไป สงสัยมาหาข้าวกิน เฮ้ยย ไอ้คนเมื่อบ่ายที่มันจะขับรถชนกูนี่หว่า จำได้แระ สาสส ที่แท้ก้อไอ้นี้เอง กร่างตลอด แป็บนึงไอ้โป้งก้อมารับผมไปกินข้าวที่ห้างใกล้นี่ๆเอง พอกินเสร็จผมจะช่วยมันออกตังส์
“ไม่เป็นไรกูเลี้ยง เพื่อนคนเดียวกูเลี้ยงได้” โอ้โห กุซึ้งว่ะ ^_^
“ไม่เอา หลายครั้งแล้วนะเว้ยที่มึงเลี้ยงกูอ่ะ” ผมตอบกลับไปตามมารยาท (ก้อดีกุจะได้ไม้ต้องเปลืองเงินยิ่งน้อยๆอยู่ พากรูมากินซะหรู)
“เออหน่า อีกครั้งแล้วกัน ตุลย์ดูหนังกันหนังเข้าใหม่กูอยากดูอ่ะ ดูเป็นเพื่อนกูหน่อยกูเลี้ยงเอง” ไอ้โป้งชวนผมดูหนัง
“เออๆๆ ดูก้อได้ แต่เดี๋ยวกูออกค่าตั๋วเอง” ไปจองตั๋วได้รอบสองทุ่งสิบห้า ตอนนี้ทุ่มนึงเหลือเวลาตั้งชั่วโมงนึง
“ตุลย์ไปเดินซื้อของเข้าหอเป็นเพื่อนหน่อย” ตุลย์ชวนเดินไปซื้อของ ก็เลยไปซื้อของ ผมรู้สึกปวดฉี่ขึ้นมาก้อเลยขอตัวมันไปเข้าห้องน้ำ
“เออ ไอ้โป้งกุไปเข้าห้องน้ำแป็บมึงเดินเลือกของรอกูอยู่แถวนี้ก่อนนะ”ผมบอกมัน
“อือ อย่านานนะ กูคิดถึง” เอะไอ้นี้ประสาท มาคิดถึงกูทำไม ผมรีบวิ่งไปห้องน้ำ รีบจัดไปหน่อยก็เลยชนเข้าอย่างจังกับคนๆหนึ่ง จนผมล้มหงายหลัง
“เฮ้ย มึงจะรีบไปตายหรือไงว่ะ” สาสสพูดดีดีไม่เป็นไงว่ะ แต่เอะ ไอ้เชี่ยนี่มันไอ้กร่างนี่หว่า กร่างตลอดเลยนะมึง
“เอ้า กูมาห้องน้ำกูก้อมาเยี่ยวดิ จะให้ไปตายได้ไง” ผมรีบลุกขึ้นแล้วสวนมันกลับไป
“อ้าวๆๆ ไอ้เชี่ยนี่อย่างงี้ก้อสวยดิว่ะ ชนกูแล้วยังมาด่ากูอีก” มันค่อยๆเดินเข้ามาหาผม เริ่มกลัวแล้วดิว่ะ ตัวใหญ่กว่ากูอีก สายตาหน้ากลัวชะมัด
“เฮ้ย ไอ้โชว์มีไรกันว่ะ” เสียงสวรรค์ มีคนมาทักมันก่อน โห หน้าตาดีวะ ใครว่ะ แต่เอะทักใช่กร่าง สาสสไอ้กร่างชื่อโชว์หรอ ถึงว่าโชว์กร่างตลอด
“ก็ไอ้เวรนี่อะดิชนกู ไม่ขอโทษแล้วยังมาด่ากูอีก” ชั่วโมงนั้นผมหายปวดฉี่เป็นปลิดทิ้ง  ใจเต้นแรง *0*
“เอ้า ไหงงั้นอ่ะ มึงด่ากูก่อนนะครับ”
“เอออ นาย ขอโทษแทนเพื่อนเราด้วย มันใจร้อนอ่ะ” พี่คนนั้นบอกกับผม
“เออ แต่ว่าชื่อไรอ่ะ เรียนที่ไหน” สนใจกูใช่ไหมล่ะ สุดหล่อถามผม
“ชื่อตุลย์ เรียนอยู่มหาลัย ก เพิ่งเข้าปีหนึ่ง พี่อ่ะ” ได้ทีถามกลับ
“ออ พี่ชื่อกาย อยู่มอเดียวกับน้องอ่ะ ขึ้นปีสอง” เค้าตอบผมมา
“ชื่อตุลย์ปีหนึ่ง มหาลัย ก รับทราบกูจะได้ตามไปกระทืบตัวถูก” อยู่ๆไอ้โชว์ก้อพูดขึ้น แถวคาดโทษกุไว้ด้วย "▔□▔

[na_zar]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณครับ มาต่ออีน๊ะ รออยุ่ครับผม

[ปลายฝัน #-# <.......>]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณคร๊าบบบ...มาต่อวัย ๆ นะคร๊าบบบ  เปนกำลังใจให้คร๊าบบ....

[> ToPKunG <]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

หนุกดีคับ

มาต่อให้อีกนะคับ

ขอบคุณคับ

[baikhow]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

thanks

[dakel¤v€frined]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณคับ

[●G-FORCE™● ♫♪]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

●●โทษที..ทำไงได้กูรักมึงไปแล้ว●●


►ตอนที่ 2◄  ซวยๆๆๆ ซวยซ้ำซวยซ้อน


“ชื่อตุลย์ปีหนึ่ง มหาลัย ก รับทราบกูจะได้ตามไปกระทืบตัวถูก” อยู่ๆไอ้โชว์ก้อพูดขึ้น แถวคาดโทษกุไว้ด้วย

“โห มากไปมั้ย กูแค่ชนมึงแค่เนี้ยะนะจะกระทืบกูเลยหรอ อะๆ กูขอโทษมึงก็ได้” ผมตัดใจขอโทษมันไป (ที่จริงแล้วกลัวมัน หน้าโหดสาสส)

“สายไปแล้วว่ะ  กูพูดจริงทำจริง”  ไอ้นี้เลวตัวพ่อจริงๆ ไอ้กร่างเอ้ยมึงจะเอากูให้ได้ว่างั้น (ต้องระวังหลังแล้วกู 555)

“ไอ้โชว์มึงมันก็มากเกินไป น้องมันก็ขอโทษมึงแล้ว มึงจะเอาอะไรหนักหนาว่ะ จบๆไปเหอะ”พี่กายช่วยไกล่เกลี่ย

“คนอย่างกูไม่จบง่ายๆ หรอก ไอ้เชี่ยเนี้ยะมันรู้จักกูน้อยเกินไป” ตายๆๆ มันเอาจริงหรอว่ะเนี้ยะแล้วกูจะสู้อะไรมึงได้ว่ะ

“ไอ้โชว์  น้องตุลย์พี่ขอโทษแทนเพื่อนพี่ด้วยน่ะ ไอ้นี่มันเป็นอย่างนี้แหละ มันกำลังเฮิร์ต มันเพิ่งเลิกกับแฟน” พี่กายปรามไอ้โชว์ แล้วขอโทษผมแทนไอ้กร่าง

“ครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ”

“ไปไอ้โชว์ พี่ไปก่อนนะครับน้องตุลย์”  นิสัยสองคนนี้ต่างกันลิบลับ คบกันได้ไงว่ะเนี้ยะ พี่กายลากไอ้กร่างออกไป  มันยังไม่วายหันมาทำท่าเอานิ้วปาดคอ กูเสียวสันหลังวาบ หึยย สยอง กลัวพรุ่งนี้จะได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่ง โดนฆ่าปาดคอ คนอะไรหน้ากลัวชะมัด  อย่าให้กูเจออีกน่ะ(กูจะรีบวิ่งหนี 555) ผมรีบเข้าห้องน้ำทำธุระ ไอ้โป้งโทรมาตามพอดี

“ไอ้ตุลย์ มึงไปเข้าห้องน้ำหรือไปทำอะไรว่ะ นานจังว่ะ กูรออยู่ที่เดิมนานแล้วนะ” ผมรับสายยังไม่ทันได้พูดอะไรเลย

“เออ เสร็จแล้วกูกำลังไป รออยู่ตรงนั้นแหละ แล้วมึงซื้อของเสร็จยัง” ผมตอบไปแล้วรีบวิ่งกลับไปหามัน เหนื่อยชะมัด ซวยจริงๆ เลยกรู

“เออ เหลืออีกนิดนึง รอให้มึงมาช่วยกูเลือก” โตเป็นควายแระตัดสินใจอะไรเองไม่เป็นหรอว่ะ ของตัวเองแท้ๆ ผมวางสายแล้วรีบเดินไปหามันที่เดิม มันให้ผมช่วยเลือกผ้าปูที่นอน

“มึงว่าสีไหนดีว่ะ” มาถึงมาก็ถามผม

“มึงชอบสีไหนล่ะ”

"มึงเลือกให้กูหน่อยดิ"

“เอ้า ของๆ มึง มึงใช้ กูไม่ได้ใช้กับมึงหนิ” ไอ้นี่นับวันยิ่งแปลกๆ

“มึงเลือกให้กูหน่อยดิ มึงเลือกอันไหนกูก็เอาอันนั้นแหละ” ของๆ มึงนะเนี่ยะ ผมก็เลือกเอาแบบเรียบๆให้มัน  มันก็หยิบมาสองชุด แล้วก็ไปจ่ายตังส์ เสร็จแล้วเราก็เข้าไปดูหนังกัน หนังเลิกก็เกือบห้าทุ่ม เราก็ขึ้นรถกลับบ้านกัน

“เป็นไงหนังสนุกม่ะ” ผมถามผมขณะขึ้นมาบนรถ
“หนุกดี แต่ไม่ค่อยชอบตอนจบเลย พระเอกตายได้ไงว่ะ ไม่แฮปปี้ เอ็นดิ้งเลย” ผมตอบมันตามความรู้สึก อยากด่าผู้กำกับ ทำไมให้นางเอกตายว่ะ

“เอ่อ มึงส่งกูที่เดิมแหละเดี๋ยวกูข้ามไปเอง”

“เฮ้ยได้ไง ไม่เป็นไรเดี๋ยวกูไปส่งเอง อีกอย่างมันดึกแล้วเดี๋ยวเจอโจรบนสะพานลอย”

“สาสส พูดซะเหมือนกูเป็นผู้หญิง ลองปล้นกูดิกูไม่สู้ให้รู้ไป” กรูปากเก่งตลอดๆๆๆ

“ก้อดูสารรูปตัวเองดิ ยังกะผู้หญิง” คือผมเป็นคนหน้าหวานอ่ะครับ ตัวเล็ก สูง 175 เอง ผิวขาวเหลือง

“เออออ ตามใจมึงแล้วกัน อยากส่งก็ไปส่ง” ใจจริงก็ดีใจ เพราะกูขี้เกียจเดิน (กลัวเจอรถเก๋งตัดหน้า 555)

พอถึงหน้าแฟลต ก่อลงรถมันก็ยืนถุงมาให้ผมหนึ่งถุง

“อะ กูให้ จะได้เหมือนกัน”

“อะไรว่ะ”  มันไม่ตอบผม ขับรถออกไปเลย ผมเปิดถุงดูก็ต้องร้องอ๋อ ผ้าปูที่กูเลือกนี่เอง เลยยิ้มๆ ก่อนขึ้นห้องเหลือบมองไปทางบันไดตรงกำแพง ฝั่งตรงข้าม แล้วคิดไปว่าไอ้กร่างมันจะทำอย่างที่มันพูดจริงป่าวว่ะ ถ้ามันเอาจริงกรูจะสู้อะไรมันได้ เพื่อนฝูงกรูก็ยังไม่มี เละแน่กรู ช่วงนี้หลบๆ มันก่อนแล้วกัน ขณะกำลังก้าวขึ้นบันได

“เพิ่งกลับมาหรอว่ะไอ้ตุ๊ด มีผู้ชายมาส่งด้วย ซื้อของให้กันด้วย มีความสุขน่าดู” มันโผล่ขึ้นมาจากกำแพงมาด่าผม ว่าจะไม่เจอแล้วน่ะ

“อ้าวไอ้เชี่ย ปากหมา กูมากะเพื่อนกู แล้วกรูก็เป็นผู้ชาย 100% เว้ย  มึงนั้นแหละไอ้...” ผมพูดยังไม่ทันจะจบมันกระโดดขึ้นกำแพง พุ่งจะมาหาผม จะอยู่หรอ ผมวิ่งปรูดขึ้นห้องเลยทันที เหนื่อยก็เหนื่อยอยู่ตั้งชั้น 4 มันไม่ได้ตามมาครับ ร้อนๆ อาบน้ำอีกรอบดีกว่า ง่วงง แล้วก็นอน กำลังจะลงลึกถึงหวงนิทราแต่ทว่า มีสายเข้ามาซะก่อน
“ฮัลโล ว่าไงโป้ง”ไอ้โป้งโทรมาครับ

“นอนยังอ่ะ คิดถึง” ประสาท

“จะนอนแล้วคิดถึงห่าอะไร เพิ่งจากกันเมื่อกี้” ไอ้นี้นับวันยิ่งเป็นเอามาก

“มึงปูผ้าปูที่นอนยังอ่ะ” โทรมาถามเรื่องนี้นี่นะ

“ยังกูขี้เกียจ กูง่วง แค่นี้ก่อนนะฝันดี” ผมกดวางสายไปเลย มันเลยส่งข้อความกลับมาว่า

“ฝันดีเช่นกันนะ คนดี” สาสส อะไรของมึงเนี้ยะอ่านแล้วขนลุก ผมตื่นมาก็เกือบเที่ยงแระ ลุกไปอาบน้ำกะว่าจะไปหาอะกินข้างล่าง
“ป้าครับ เอาสุกี้แห้งครับ” ผมสั่งของโปรดของผม เมื่อผมนั่งลงบนโต๊ะที่ว่าง วันนี้คนไม่เยอะเหมือนวันนั้น สงสัยโรงเรียนเปิดเทอมแล้ว รอแป็บเดียวก็ได้กินสุกี้แห้งของโปรดของผม กำลังนั่งกินอยู่เพลิน เฮ้ยย!!! ตัวอะไรกำลังปีนกำแพงลงมาว่ะนั้น ไอ้กร่างนี่หว่า ให้ตายเหอะ ผมนั่งก้มหน้าก้มตากินๆ ไม่สนใจรอบข้างอีกแล้ว ไม่ได้กลัวมันหรอกครับ แค่หิวมากๆๆ ต้องกินก่อน 555

“ป้าพิศครับ ผมเอาสุกี้แห้งครับ” อ้าวว ไอ้นี้กินเหมือนกูอีก ผมไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมอง จนผมมีความรู้สึกเหมือนว่ามีใครมานั่งลงฝั่งตรงข้าม  ไม่ใช่มันๆๆ ผมภาวนาในใจ แล้วค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา แจ็กพอตแตก (กรูรวยแล้ว 55) ไอ้กร่างมันมานั่งครับ ผมเหวอเลยครับ แล้วรีบตั้งสติ

“เฮ้ย ที่อื่นมีตั้งเยอะแยะมึงไม่ไปนั่งวะ”

“เอ้า โต๊ะบ้านมึงหรอไง กูนั่งของกูอยู่ทุกวัน มึงกะกูมีเรื่องต้องเคลียร์กันอีกน่ะอย่าลืม”มันยังไม่ลืมเรื่องเมื่อวาน

“เรื่องไรมึง กูก็ขอโทษมึงไปแล้วไง มึงจะเอาอะไรกะกูนักหนา”ผมใจดีสู้เสือ (แต่ผมว่ามันเหมือนหมามากกว่า)

“เดี๋ยวมึงก็รู้ว่ากูไม่เก่งแต่ปาก”

“เฮอ.. กรูล่ะเหนื่อยใจกับพวกที่โตแต่ตัว มีการศึกษา แต่ทำตัวไร้สมอง” แรงงงงงง กูกล้าพูดออกไปได้ไงว่ะ เลือดขึ้นหน้ากูเหมือนกัน

“เฮ้ยย มึงจะเอากะกูว่างั้นตัวต่อตัวตรงนี้เลยมะ” มันลุกขึ้นชี้หน้าผม

ผมอิ่มเลยครับเตรียมตัวสู้เต็มที่ (เข้าที เตรียมตัว ระวัง วิ่ง 100 m 555) ใครก็ได้ช่วยกูด้วยกูตายแน่ ไอ้กร่างของขึ้นแล้ว

“มันไม่ใช่วิถีปัญญาชนเค้าทำกันหรอกนะคุณ”ผมยังไม่เลิกหาเรื่องใส่ตัว เหมือนเป็นการเอาน้ำมันไปราดไฟ ไอ้กร่างโกรธจัด แน่ๆ หน้าแดง กำหมัดพร้อมชก

“ไอ้สัสสสส” มันพุ่งเข้ามาหาผม ◕‿◕

[na_zar]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ชอบแนวนี้อ่ะ มาต่ออีกน๊ะ thank you ^__^

[~~๏JoeKung๏~~]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่ออีกไวๆนะคับโครตหนุกเลย

[> ToPKunG <]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อให้อีกนะคับ

รออ่านต่ออยู่

ขอบคุณคับ

[●G-FORCE™● ♫♪]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

โทษที..ทำไงได้กูรักมึงไปแล้ว


►ตอนที่ 3◄ เพื่อนรัก



“ไอ้สัสสสส” มันพุ่งเข้ามาหาผม ผมรีบถอยหนีเลยครับก่อนที่มันจะมาถึงตัวผม ไอ้นี่โมโหร้ายชะมัด ดีนะที่หลบทัน ผมรีบวิ่งปรู๊ดเลยครับ ขึ้นชั้นสี่ด่วน ป้าเดี๋ยวค่อยเอาตั้งมาจ่ายครับ ไอ้กุญแจห้องนี้ก็ไขยากจัง ได้แระ รีบเข้าไปด่วน กำลังจะปิดประตู  เฮ้ยย!!!   ใครดันประตูเข้ามาว่ะ

“ไอ้สาสส มึงอย่าเข้ามานะ ไปไกลๆ ตีนเลย” ยังมิวายปากดี ปากหนอปาก  อยู่ๆ มันก็หยุดดัน ผมรีบลงกลอนปิดทันทีอย่างแน่นหนา โหแน่จริงก็เค้ามาดิว่ะ ไม่เคยกลัว ปากดีตลอดกู

“คราวนี้รอดไป  แต่กูรู้ที่พำนักมึงแล้ว ตีนกูคงไม่ไกลจากหน้ามึงหรอก  เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลย”  โอ้ย มีขู่ๆ เฮ้ยย! แต่แมร่งรู้จักห้องกูแล้ว ทำไงดีว่ะ  หนีไม่รอดแน่กู ยังไงกูก็ต้องอยู่ที่นี่  หรือจะตะโกนกลับไปว่ากูหนีเข้าห้องผิดดีว่ะ ห้องนี้ไม่ใช่ห้องกู  มันคงเชื่อกูหรอกน่ะ เฮอ คิดแล้วเสียวสันหลังวาบ ออลืมไป คนอย่างกูไม่จนปัญญาง่ายๆ หรอก เพื่อนเลิฟเราไง โทรหามันดีกว่า

“โป้ง กูเหงาอ่ะ กว่าจะเปิดเทอม กูไปนอนหอมึงก่อนได้ม่ะ มารับกูหน่อยน่ะ” อ้อนมันหน่อย น่ะเพื่อนเลิฟ

“มีไรรึป่าว” ไอ้โป้งถามด้วยความเป็นห่วง ผมเลี่ยงที่จะไม่ตอบเพราะจะทำให้โป้งคิดมากไปด้วย ผมเลือกที่จะเก็บไว้คนเดียว

“เหงาๆ เบื่ออยู่คนเดียวไม่มีไรทำ น่ะๆๆ มารับกูหน่อยน่ะ” ช่วยกูหน่อย กูไม่อยากอยู่ใกล้ตีนแบบนี้

“เอออ เดี๋ยวไปรับสิบห้านาทีถึง อย่าให้รอล่ะ ลงมารอข้างล่างด้วย” แหนะ มีสั่งๆ เดี๋ยวปัดเหนี่ยว แค่ให้มารับแค่เนี้ยะ

“อืม เดี๋ยวลงไปรอ” มันกดวางสายไป ผมรีบเก็บของใช้จำเป็นในการดำรงชีวิต ทุกอย่างยัดลงในกระเป๋าอย่างรวดเร็ว หนีครับ ยังไงผมก็ต้องหนีตามเค้าไป ในเมื่อพ่อแม่ขัดขวางความรักของเราสองคน เก็บของไปร้องไห้ไป ฮือๆๆ นอกเรื่องแระๆ เก็บเสร็จ ผมค่อยๆ แง้มประตูออกไปดู มองซ้าย ไม่มี มองขวา ไม่มี รีบล็อกประตูแล้ววิ่งลงมาข้างล่าง ดีแฮะ ไอ้กร่างไม่อยู่แระ เห็นหน้าป้าพิศ ออลืมจ่ายค่าสุกี้

“ป้าครับ ค่าสุกี้เท่าไหร่ครับ”

“เมื่อกี้ เล่นอะไรกันล่ะลูก ป้าตกอกตกใจหมด คราวหลังอย่าเล่นแบบนี้อีกนะ ทำเป็นเด็กกันไปได้” นี้ป้ามองว่าเล่นหรอ ไอ้กร่างมันจะฆ่าผมตาย กลางร้านป้าอยู่แล้วน่ะ  ป้านี่ไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ

“ออ ทั้งหมด 60 บาทจ๊ะ” ห๊ะ!! หูฟาดรึป่าว ทำไมสุกี้แถวนี้มันแพงอย่างงี้ว่ะ จะไม่กินอีกต่อไปแระ

“ทำไมมันแพงจังอะป้า” ผมถามอย่างสงสัยในราคา

“ก็สองจาน จานล่ะ 30 เป็น 60 มั้ยล่ะ” ไหงงั้นอ่ะกูกินไปแค่จานเดียวเองนะ แถมกินไม่หมดด้วยป้า อย่ามาขี้โกง รับเด็กใหม่หรอป้า

“ผมกินไปแค่จานเดียวเองนะป้า”

“ก็ ของเจ้าโชว์ มันบอกให้เก็บกับหนูเลย มันบอกหนูเลี้ยงมัน” อ๋อ มันเป็นอย่างนี้นี่เอง ไอ้นี่มันเลวจริงๆ อย่าให้เจอนะ จะอัดให้และเลย ผมก็จำใจจ่ายไปแหละครับขี้เกียจเถียงกะป้า เถียงยังไงก็คงสู้ไม่ได้ เพราะผมเคารพไงครับ อิอิ  ยืนรออีกไม่ถึงสองนาที ไอ้เพื่อนสุดน่ารักของผมมันก็มาถึง ผมก็เปิดประตูขึ้นรถมันไป

“ไง เหงาหรอมึง หรือว่ามึงกลัวผี เค้าว่าที่นี่เฮี้ยนนะ ระวัง 555” เออ ขำขำไป ไอ้ผีกูก็กลัวแต่ กูกลัวตีนมากกว่า นึกถึงแล้วมันเฮิร์ต

“ป่าวกู แค่เหงาๆ กูไม่เคยอยู่คนเดียวเลยนะเว้ย อยู่ที่บ้านกูยังมีแม่ ไปโรงเรียนกูก็มีเพื่อน พอมาอยู่คนเดียวแล้วมันหวิวๆ ว่ะ”

“เออๆ กูเข้าใจ แต่ยังไงที่นี้มึงก็มีกูนะ  ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่กูก็จะอยู่ใกล้ๆ มึง คอยช่วยเหลือมึงเหมือนเดิมแหละ ไงกูก็ไม่ทิ้งมึงหรอก กูสัญญา” ไอ้โป้งกูแมร่งซึ้งว่ะ มึงเป็นเพื่อนที่กูรักมากที่สุดจริงๆ

“กูขอบใจมึงมากนะเว้ย มึงเป็นเพื่อนแท้ของกู มึงเป็นเพื่อนที่กูรักมากที่สุดเลยนะเว้ย ผมพูดน้ำตามาออกันที่หน่วยตา ผมก็เบี่ยงหน้าออกนอกหน้าต่าง แล้วเช็ดๆ กลัวเสียฟอร์ม ฟอร์มผมดีตลอดครับ ไม่เคยหลุด 555

“เป็นมากกว่าเพื่อนรักไม่ได้หรอ”

“ฮะ อะไรนะ เมื่อกี้มึงพูดว่าไงน่ะ” มันพูดเบามาก จนผมจับใจความไม่ได้เลย

“กูบอกว่า มึงก็เป็นเพื่อนที่กูรักที่สุดเหมือนกัน”

“ออ ขอบใจ กูสัญญา ว่าเราจะเป็นเพื่อนแท้กันตลอดไป” ผมพูดพร้อมยกนิ้วก้อยผมไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยไอ้โป้ง รักมันจริงๆ เพื่อนคนนี้ ช่วยกูได้ทุกเรื่อง แต่ผมก็ไม่อยากหาเรื่องมาให้มันตลอดหรอก ผมจะหาวิธีแก้ปัญหาด้วยตัวผมเอง

“เออออ” ไอ้โป้งพูดเสียง เหนื่อยๆ  แล้วผมก็มาถึงหอมัน โห ห้องมันตกแต่งได้ดูดีมากเลยอ่ะ ตอนมาดูหอ เค้ามีให้แค่เตียง โต๊ะเขียนหนังสือ แล้วก็ตู้เสื้อผ้า แต่ตอนนี้มีสิ่งของอำนวยความสะดวกครบครัน จัดห้องได้น่าอยู่มาก

“เออ ตุลย์ มึงจะอาบน้ำก่อนไหม”มันถามผม เมื่อผมเอากระเป๋ามาวางบนเตียง

“ออ กูเพิ่งอาบมาเอง” ผมเพิ่งอาบก่อนลงไปกินข้าวเอง แต่เริ่มเหม็นเหงือแล้วอะ  ใช้พลังงานเยอะไปหน่อย

“ห้องมึงจัดหน้าอยู่ดีว่ะ”

“มาอยู่ด้วยกัน เลยมั้ยล่ะ”

“เหออ ไม่เอาอ่ะ เบื่อขี้หน้ามึง”

“ไหนว่ามึงเหงาไง แล้วทีนี้ทำไมปากดี” มันไม่รอช้า ขึ้นมาคร่อมบนตัวผม แล้วก็ๆๆ.............................................









จี้เอวผม ผมเป็นคนบ้าจี้มากๆ


“เฮ้ย! ไม่เอาไอ้โป้ง กูไม่เล่นแล้ว 5555 ลุกออกไปได้แล้ว”

“ใครบอกกูเล่นล่ะ” ไอ้นี้เล่นไม่เลิกได้ ผมฮึดสู้ จังหวะที่ผมกำลังพลิกตัวนั้น ปากผม กับ ปากไอ้โป้งมันมาชนกัน เหมือนโลกหยุดหมุนไปสามวินาที

“เออ กูปวดเยี่ยว กูไปเยี่ยวก่อนนะ” ผมบอกมันแล้วเดินเลี่ยงออกมาเข้าห้องน้ำ ใจเต้นตุบๆๆๆ เมื่อกี้เกิดไรขึ้นว่ะ จูบแรก ของกู กูจะเก็บไว้ให้สาวๆ แต่ไหงไอ้โป้งมาเอามันไปอะ ฮือๆๆ โอ้ยอย่าคิดมากมันก็แค่อุบัติเหตุ  ผมคิดได้อย่างงั้นก็เดิน ออกมาจากห้องน้ำ

“ไอ้ตุลย์ กูขอโทษ” ไอ้โป้งหน้าเสียๆ คำแรกที่ผมได้ยินจากปากไอ้โป้ง หลังจากออกมาจากห้องน้ำ

“เรื่องไรมึง สาสส เล่นๆ กัน เออ แล้วมึงกินข้าวยังเนี่ยะ สามโมงแล้วเนี่ยะ” ผมเบี่ยงประเด็นทันที ไม่อยากให้คิดมากกัน

“เออ ยังเลยว่ะ ตื่นมาก็ไปรับมึงมาเนี้ยะแหละ” บุญคุณครั้งนี้หนักหนายิ่งนัก กูจะไม่มีวันลืมบุญคุณมึงเลย

“เอ้า ไม่หิวหรอไง”

“หิวดิ ก็กำลังจะชวนมึงออกไปกินข้าวเนี้ยะ” ก็ดีผมก็อยากกินเหมือนกัน เมื่อเที่ยงกินอย่างหมดอารมณ์ กินไประแวงไป

“อืมไปดิ ไปกินตรงไหนดี”

“เออ ขอกรูล้างหน้าแป็บ เดี๋ยวไปกิน ที่เดอะมอลล์ กัน”

“เออ ตามสบาย”

ตอนนี้ผมกับมันก็ได้เดินทางโดยรถส่วนตัว มาประทับอยู่ที่ MK บนเดอะมอลล์แล้ว กำลังกินกันอย่างสำเริงสำราญเลยทีเดียว

“เออ อีก 5 มหาลัยตุลย์ก็จะเปิดแล้วดิ”

“อืม ใช่ ไม่รู้จะมีเพื่อนป่าว”

“มีดิ ก็ตุลย์หน้ารักอย่างงี้ใครก็อยากคบทั้งนั้นแหละ ของกูอีกตั้ง สองอาทิตย์” ไอ้เพื่อนคนนี้ชมกูไม่แคร์สถานที่ และกาลเวลาเลยจริงๆ

“ดีอะได้พักอีกตั้งนาน” ผมอิจฉามันนิดๆ ที่ได้พักนานกว่าผม

“เอ้างี้ ช่วงนี้กูก็ไปส่งมึงที่มหาลัย แล้วเลิกเรียนตอนเย็นกูไปรับโอเคมะ”

“อย่าเลยกูเกรงใจมึงว่ะ” เกรงใจมันจริงๆครับ

“ไม่เป็นไร เพื่อนกูทั้งคนทำไมกูจะไปรับไปส่งไม่ได้ ยิ่งน่ารักๆ อยู่” ไอ้นี่ชมกูอีกแระ สงสัยกินยาลืมเปิดฝา (แล้วกินไงว่ะ)

“เอองั้นตามใจมึงล่ะกัน ไม่อยากขัดศรัทธา อันแกร่งกล้าของมึง” 555 ผมกับมันก็ขำกันไป นั่งกินนั่งขำกันไป ต้องหยุดขำลงดื้อๆ ข้างนอกกระจก

“เอิ้กกกกก อะอะ” เบรกขำกะทันหัน
.
.
.
.
.
.
.

ผมตกใจมาก  จนผักติดคอก็มีคนแต่งชุดผี มาเกาะกระจก  เข้ากำลัง โปรโมทหนังผีเรื่องใหม่ที่จะเข้าฉายอาทิตย์หน้า หนังเรื่องนี้อย่าหวังจะได้เงินกูเลย  ทำกูตกใจ ไอ้โป้งเอามือมาช่วยลูบหลังผมใหญ่ แต่ก็ยังไม่หยุดขำ

“55555 กลัวหรอมึง”

“ใครกลัว กูแค่ตกใจ” แต่เอะนั้นใครคุ้นๆ วะ •ิ_•ิ

[m22387]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อเร็วๆน้ากำลังอินเลยอะ หนุกๆๆๆๆ

[●G-FORCE™● ♫♪]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

●●โทษที..ทำไงได้กูรักมึงไปแล้ว●●


►ตอนที่ 4◄   เอางี้เลยหรอ


“ใครกลัว กูแค่ตกใจ” แต่เอะนั้นใครคุ้นๆ วะ กำลังเดินเข้ามาหาผมกับไปไอ้โป้งที่โต๊ะ

“เฮ้ยย ไอ้เจ๋ง มึงมาได้ไงว่ะ ไม่ได้เจอตั้งนาน” ไอ้เจ๋งครับ เพื่อนกลุ่มเดียวกันตั้งแต่ ม.ปลาย แต่ด้วยความที่มันเป็นคนเงียบๆ เลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ นี่ก็ไม่ได้เจอกันตั้งแต่จบ ม.6

“ก็มาเดินดูของนิดหน่อย แล้วพวกมึงเรียนที่ไหนกันว่ะเนี้ยะ”

“กูเรียน บริหาร มหาวิทยาลัย ธ แถวนี้แหละ” ไอ้โป้งตอบไป

“ส่วนกู อยู่คณะสังคม มหาวิทยาลัย ก ว่ะ”

“เฮ้ย จริงหรอว่ะ กูก็อยู่มอ ก แต่กรูอยู่วิศวะ”

“เฮ้ย! จริงดิ กูไม่เห็นรู้เรื่องเลย กูคิดว่ากูมาเรียนที่นี่คนเดียวซะอีก” ดีใจครับ นึกว่าจะไม่มีเพื่อน

“เออ นั่งกินด้วยกันก่อน กำลังได้ที่เลย” ไอ้โป้งชวน ไอ้เจ๋งให้นั่งกินด้วย

“ไว้คราวหน้าน่ะ คราวนี้กรูรีบๆ”

“อืม แล้วไงเดี๋ยวกูไว้โทรหามึงล่ะกัน” ผมบอกมัน แล้วมันก็เดินออกไป

“โลกกลมเน๊อะโป้ง กูนึงว่าจะไม่เจอเพื่อนซะแล้ว”

“แล้วกูไม่ใช่เพื่อนมึงรึไง รึมึงไม่อยากเป็นแค่เพื่อน” สาสไรมึงว่ะ

“แหมๆ ทำน้อยใจ มึงเป็นเพื่อนกูเสมอแหละหน่า”

“เออ แต่ไอ้เจ๋งแมร่งดูดีขึ้นว่ะ แต่น้อยกว่ากู” ผมชมมันแต่ไม่วายชมตัวเอง

“ก็มึงมันน่ารักขึ้นๆ ทุกวันอยู่แล้ว” ป๊าดด ไอ้โป้งชมกูอีกแระ ตลอดๆๆ ช่วยจับหน่อยๆๆ ผมกำลังจะลอย 555

“ขอบใจนะครับ คุณโป้ง ทำไงได้คนมันหล่อ” ผมตอบ พร้อมทำท่ายกไหล่ อย่างแบบว่าของมันแน่อยู่แล้ว  ผมกินเสร็จแล้วเดินเล่นอีกนิดหน่อย แล้วก็กลับหอ

“เออ ไอ้ตุลย์ กูอาบน้ำก่อนนะ อาบพร้อมกันม่ะ” มันไม่ลืมชวนผมอาบน้ำด้วย

“อาบไปเหอะ เดี๋ยวกูอาบที่หลังได้” แล้วเวลาก็ล่วงเลยไป พรุ่งนี้กรูต้องไปมหาลัยแล้วหรอว่ะ

“ไอ้โป้งตอนเย็นไปส่งด้วยน่ะ พรุ่งนี้มอกูเปิดแระ”

“เออ เด๋วไปส่ง สักครู่น่ะคุณเพื่อน เล่นเกมส์ตานี้ชนะก่อน” มันพูดตาก็จ้องอยู่แต่กับเกมส์

“คร้าบบ คุณเพื่อนจะรอ” ผมรอสักพักมันก็ ไปส่งผม ประมาณหนึ่งทุ่ม

“ขอบใจน่ะ ส่งแค่นี้แหละ” ผมบอกมันหลังจาก มาถึงหน้าแฟลตของผม

“อืม แล้วพรุ่งนี้เรียนกี่โมง”

“มีเรียน 9 โมงครึ่ง”

“เอองั้นกูมารับมึง 9 โมงน่ะ”

“เฮ้ย ไม่ต้องมารับกู กูไปเองได้” ผมบอกมันอย่างเกรงใจ

“ไม่เป็นไร กูเคยบอกมึงไปแล้วไง”

“เออ งั้นตามใจ” ก็ดีเหมือนกัน 55 มีราชรถมาเกยถึงหน้าที่ประทับ 55 แล้วผมก็ลงจากรถ แล้วไอ้โป้งก็จากไป กำลังจะเดินขึ้นห้องรู้สึกถึงรังสีอำมหิต  ออกมาจากสายตาใครคู่หนึ่ง ตายห่าไอ้กร่างนั่งกินข้าวอยู่ร้านป้าพิศ มันจะลุกมาแล้วๆ ไม่เอาอย่าน่ะ ไม่ทันแล้ว เผ่นละครับ รีบวิ่งจูดขึ้นห้องเลย ปิดประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา สักพักมีกระดาษสอดเข้ามาใต้ประตู เดินไปหยิบมาอ่าน

“เปิดประตู”  เหวอครับ ใครจะกล้าเปิด ตายห่ามันอยู่ข้างนอกหรอว่ะ

“กุให้เวลาอีก 3 นาที จะเปิดหรือไม่เปิด” ห่า เปิดกูก็โดนดิว่ะ ผมเอากระดาษเขียนสอดกลับไป

“กลับไปเลย จ้างกูก็ไม่เปิด กลับไปเลยมึง” ผมเขียนแล้วสอดกลับไป

“ 1 ”   มันสอดมา กูไม่เปิด

“ 2 ” มันเอาจริงหรอว่ะ

“ 3 ” เห้ย 3 แล้ว เอาไงดีว่ะ ผมเลยเขียนตอบมันไปว่า

“ถ้ากูเปิดมึงจะทำอะไรกู”

“กูไม่กระทืบมึงหรอกหน่า เปิดสักทีอย่าชักช้า ไม่งั้นกรูพังเข้าไปแน่” ผมค่อยๆเปิดประตูออกไป มันดันเข้ามาให้ห้องผมเลยครับ ไอ้เชี่ยแรงเยอะชิบ ประตูชนหัวผมอย่างแรง มึนเลยกู

“มีไรมึงว่ามาเลย” ผมถามตอนนี้มันอยู่ในห้องผมแระ

“มึงอยู่ได้ไงว่ะ สภาพห้องอย่างงี้ ที่เท่าหนูดิ้นตาย”

“กูอยู่ของกูได้ละกัน ว่าแต่มีไรว่ามา”

“วันนั้นมึงว่ากูไว้แสบมากน่ะ แล้วเสือกวิ่งหนีกู”

“กูไม่ได้หนีกูแค่ปวดฉี่มาก” ผมตอบแบบแถไปเรื่อย

“ฮึๆๆ” มันขำในลำคอ อย่าทำเสียงอย่างงี้ดิว่ะ น่ากลัวชะมัด

“ปวดเยี่ยวงั้นหรอ อืมๆ น่าเชื่อดิ” มึงจะเอาไงของมึงว่ะเนี้ยะ แล้วไปนั่งบนเตียงกูทำไมเนี้ยะ

“ตกลงมึงจะเอายังไง” ผมถามมันไป

“กราบตีนกู” แรงงงงง หายตายกูก็ไม่กราบตีนใครนอกจากแม่กู และคนที่กูเคารพ

“มากไปมั้งหน้าอย่างมึงนี่นะจะให้กูกราบตีน กูกราบหมายังดีกว่าครับ” กูนี่ยังปากดีไม่เลิก มันของขึ้นครับ กำคอเสื้อผมแล้วจ้องหน้าอย่างกินเลือดกินเนื้อ

“มึงว่าไงนะ กูให้โอกาสแก้ตัวอีกรอบ”

“กูบอกว่าให้กูกราบมึง กูกราบหมายังดีกว่า ชัดม่ะ” มันชกผมเข้าเต็มๆหน้าเลยครับ หน้าหันเลยครับ หมัดหนักชะมัด แต่ใครจะยอมให้มันชกอยู่ฝ่ายเดียวผมจะชกมันกลับ แต่มันจับแขนผมไว้ทัน จะดึงกลับก็ไม่ได้แรงเยอะชะมัด

“ปล่อยก....” ยังพูดไม่ทันจบมันก็

[●G-FORCE™● ♫♪]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

●●โทษที..ทำไงได้กูรักมึงไปแล้ว●●


►ตอนที่ 5◄  ทำงี้ทำไมว่ะ

“ปล่อยก....” ยังพูดไม่ทันจบมันก็ เอาปากของมันมาประกบปากผม ผมค้างเลยครับ มันสอดลิ้นเข้ามาในปากผม ผมตั้งสติได้เลยกัดลิ้นมันไปครับแต่มันไม่ยอมปล่อยครับ มันกลับเอามือมาบีบไอ้ตุลย์น้อยของผมอย่างแรงจนผมต้องเลิกกัดลิ้นมัน บีบมาได้ปวดชะมัด สูญพันธุ์มาว่าไง สักพักมันก็ผละปากออกจากปากผม ผมรีบเอามือเช็ดปากเลยครับ มันต้องการอะไรกันแน่มันทำอย่างงี้ทำไม ผมไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ

“สัสส มึงทำงี้ทำไมว่ะ”

“ก็มึงมันปากดี ก็ต้องล้างปากกันหน่อย” นี้วิธีล้างปากของมึงหรอว่ะ ไอ้กร่าง หึย สยิว ผมพูดไม่ออกเลยครับ ได้แต่ยืนนิ่งกำมัดแน่น โกรธครับ

“ออ มึงอยู่มอเดียวกะกู อยู่คณะไรว่ะ”

“เกี่ยวไรกะมึงล่ะ”  ถามทำเพื่อ

“ปากดี หรือจะต้องล้างปากอีกที” มันทำท่าเขยิบปากมาใกล้ๆ ผมถอยหลังหนี

“ไม่ต้องเลยไปไกลๆ ตีนกูเลย กูถีบจริงๆด้วย”

“ก็บอกมาเดะ”

“กูอยู่คณะสังคม ถามทำไม จะตามไปกระทืบกูหรือไง” ปากหาเรื่องตลอด

“พรุ่งนี้เรียนกี่โมง ที่ไหน”

“ 9  โมงครึ่ง ตึก LH-3” ผมตอบมันไป ขี้เกียจต่อความยาว

“งั้นพรุ่งนี้เดี๋ยวมึงไปพร้อมกู” สาสสทำไมกูต้องไปพร้อมมึงว่ะ

“ใครจะไปพร้อมมึงมิทราบ  กรูคนหนึ่งแหละขอบาย พอดีเพื่อนกูจะมารับ”

“เพื่อน หรือ ผัว” มันตะคอกเสียงดัง ไอ้กร่างนี่มันประสาทกินป่าวว่ะ กูเป็นผู้ชายมีจุ๊ดจู๋เหมือนมึง กรูจะมีผัวได้ไง

“ส้นตรีนดิ เพื่อนกู อ่อ แล้วอีกอย่างกูก็เป็นผู้ชาย กูจะมีผัวได้ไง กูต้องมีเมียโว้ย”

“ก็น่ะ เดี๋ยวมึงก็รู้ ว่ามึงจะมีผัวหรือมีเมีย” ไอ้นี่ประสาท พูดไม่ทันจบมันคว้ามือถือที่วางหัวเตียงของผมไปกด ผมแย่งคืนไม่ทัน

“อะนี่เบอร์กู เมมไว้ ออแล้วโทรไปบอกเพื่อนมึงด้วยว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องมารับ ไปพร้อมกู” ผมเม้มว่าไอ้กร่าง จะได้ไม่รับ ไอ้กร่างเอ้ย กูอยากรู้จริงๆมึงจะกร่างไปถึงไหน จะแค่กับกูรึป่าว

“กูบอกแล้วไงว่ากูไม่ไปกับมึง”

“เดี๋ยวมึงก็รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น” ขู่ตลอด ขู่ได้ขู่ใหญ่

“กูถามจริงๆ ว่ามึงต้องการอะไรจากกูว่ะ ความผิดที่กูทำกับมึงมันร้ายแรงมากเลยหรอ แค่กรูเดินชนมึงนี่นะ”

“ไม่แค่เดินชน มึงเดินตัดหน้ารถกู ด่ากู” กรูจำได้น่ะว่ากูไม่ได้เดินตัดหน้ารถมึง มึงขับไม่ดูเอง

“โอ้โห้ ฟ้องศาลจับกูเลยมั้ย คดีโคตรหนักเลย” สาสส ประหารชีวิตกูเลยมั้ย เรื่องเล็กทำเป็นเรื่องใหญ่

“เออ กรูขี้เกียจเถียงกะมึงแระ พรุ่งนี้ 9 โมง รอหน้าแฟลต ไม่เจอมึงตาย” พูดเสร็จไอ้กร่างก็เดินออกไปเลยครับ ไม่รอผมตอบรับสักคำ เอาไงดีว่ะ ทำไมต้องกลัวมันด้วยว่ะ มันเป็นพ่อมึงรึไงห๊ะไอ้ตุลย์  อย่าได้แคร์สื่อใดๆ ว่าแล้วผมก็โทรหาไอ้โป้ง

“ว่าไง กำลังคิดถึง จะโทรหาอยู่พอดี”  คิดถึงไรมึงเพิ่งแยกกัน

“เออ..โป้ง พรุ่งนี้ไม่ต้องเข้ามารับกูนะ”

“เฮ้ย! ทำไมอ่ะ มีไร”

“ออ พอดีกูเพิ่งรู้จักพี่ที่แฟลต แล้วเค้าอยู่มอเดียวกับกู เค้าก็เลยให้ติดรถไปด้วยกันอ่ะ” เหตุผลดีเยี่ยม เป็นความจริงที่สุด

“โหไรว่ะ เพิ่งรู้จักกันจะไปกับเค้าแระ” ไอ้โป้งพูดเสียงนอยๆ

“เออ หน่ามึงจะได้ไม่ต้องลำบากตื่นมารับกู”

“ใครบอกกูลำบาก กูไม่เคยลำบากในสิ่งที่กูทำให้มึงเลย” ซึ้งว่ะซึ้ง กูแทบร้องไห้

“เออ ขอบใจ แต่พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องมารับแล้วนะ จะได้ไม่ต้องรีบตื่น เกรงใจ”

“เอางั้นหรอ ตามใจ มีไรก็โทรมาได้ตลอดเลยนะเว้ย”

“อือๆๆ Thanks หลายๆ เพื่อน งั้นแค่นี้นะ Good Night”

“ฝันดี ฝันหวาน ฝันเปียก” แล้วมันก็กดวางไปเลย สาสส รุ่นนี้เค้าไม่ฝันเปียกกันแล้วเฟ้ยย เค้าเอาออกก่อนนอนทุกคืน อิอิ ล้อเล่นครับ เดี๋ยวหาว่าผมหื่น ผมเข้านอนอย่างกระวนกระวายใจ พรุ่งนี้เอาไงว่ะเนี้ยะ มันจะทำอะไรกูป่าวว่ะ เฮออ คิดไปคิดมาหลับไปตอนไหนว่ะ ตื่นมาอีกทีเช้าแล้ว อาบน้ำแต่งตัวชุดนิสิตใหม่เอี่ยมถูกระเบียบแป๊ะ เนคไทด์ ติดกระดุมยันคอ อึดอัดชะมัด รองเท้าหนังสีดำ มากมายไม่เห็นเหมือนชุด ม.ปลายเลย เรียบร้อยก็ลงไปรอไอ้กร่างหน้าแฟลต เป็นไงเป็นกันว่ะ มึงต่อยมา กูต่อยกับ มึงด่ามากูด่ากลับ ตาต่อตาฟันต่อฟัน

“เฮ้ย มึงอ่ะ ปีนข้ามมาบ้านกรูนี่” ไม่นานไอ้กร่างก็ตะโกนมาสั่งผม จากในรั้วบ้านมัน

“ปีนทำไมว่ะ” ถามอย่างสงสัย

“สาสส มึงจะให้กูขับรถกระโดดข้ามกำแพงไปรึไงว่ะ พูดไม่คิด”เออ จริงด้วยหว่ะ บ้านมันไม่มีประตูหลัง มีแต่บันไดหมา ที่ไอ้กร่างปีนประจำ ผมก็เลยปีนเข้าไปในรั้วบ้านมัน ป้าดดดด บ้านมันจะใหญ่ไปไหนว่ะ  มันก็พาผมเข้าไปในบ้าน เจอผู้หญิง ผู้ชายท่าทางภูมิฐานนั่งอยู่ที่โซฟาหน้าทีวี

“นี่พ่อ กับ แม่กู” ไอ้กร่างแนะนำผู้หญิงผู้ชายคู่นั้น

“สวัสดีครับ”

“อืมดีจ๊ะ ทานข้าวเช้าด้วยกันก่อนนะ แล้วค่อยไปเรียนกัน  ป้าจิตตั้งโต๊ะเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” แม่ไอ้กร่างถามผู้หญิงแก่ๆคนหนึ่ง สงสัยจะเป็นแม่บ้าน

“เรียบร้อยแล้วคะคุณผู้หญิง ทานได้เลย”

“ไม่เป็นไรครับผมไม่รบกวนดีกว่า” ผมบอกแม่ไอ้กร่างอย่างเกรงใจ

“ได้ไง วัยนี้อาหารเช้าสำคัญที่สุดนะจ๊ะ”

“ก็ได้ครับ” ผมก็ไปนั่งร่วมโต๊ะทานข้าวกับครอบครัวไอ้กร่าง เกร็งชะมัด เป็นศัตรูกับลูกชายเค้าแล้วต้องมานั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกับครอบครัวเค้า

“พักที่ไหนจ๊ะ แล้วเป็นคนที่ไหนล่ะ” แม่ไอ้กร่างถามผม

“ออ ผมเป็นคนราชบุรี  พักอยู่ที่แฟลตข้างหลังนี้แหละครับ” เค้าก็พยักหน้ารับ

“ไปได้แระ กูอิ่มแระ แม่ครับพ่อครับ ไปแล้วนะครับ” มันพูดเสร็จมันก็เดินออกไปเลย ผมจำต้องลุกเดินตามไป

“สวัสดีครับ คุณลุงคุณป้า ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้นะครับ” เค้าก็ยิ้มรับ

“เร็วขึ้นรถ” มันเรียกให้ผมขึ้นรถ คันเดียวกับที่จะชนผมวันนั้น ผมก็เปิดประตูขึ้นไปนั่งแล้วมันก็ขับออกไป ตลอดทางผมไม่พูดอะไรเลย จนมันถามขึ้นมา

“เออ มึงชื่อไรน่ะ กูจำไม่ได้” สาสสที่ด่ากับกู ทะเลาะกับกูตั้งนานเนี้ยะ มึงไม่รู้ชื่อกูหรอว่ะ

“กูชื่อตุลย์”

“เกิดเดือนตุลาหรอว่ะ” ที่ถามนี่มึงไม่รู้จริงๆ หรือมึงแกล้งโง่ว่ะ ชื่อมันก็บอก

“เออ”

“กู ชื่อ โชว์”  เออ กรูจำได้ จำได้ขึ้นใจเลยแหละ ประสาท ทำตัวกร่างอย่างมึงเนี้ยะ ไม่เหมือนใคร และไม่มีใครกล้าเหมือน

“เออ” ผมพยายามพูดให้น้อยที่สุดขี้เกียจทะเลาะกะมัน

“มึงพูดเป็นคำเดียวหรอวะ”

“เออ”

“กวนส้นตรีน”

“มึงดิกวนส้นตรีน”

“อ้าวไอ้สัสส นี่กรูอุตส่าห์พูดดีดีกับมึงนะ” โอ้โห้ มันอุตส่าห์เชียว

“แล้วกูบังคับให้มึงเอากูมาด้วยม่ะ” มันเงียบไปเลยครับ สงสัยผมจะพูดถูก มาถึงมอก็วนหาที่จอดกว่าจะได้ นี่มันมหาลัยหรือห้างสรรพสินค้ากันแน่ว่ะ รถเต็มไปหมด ผมลงรถได้ก็พูดกับมัน

“ขอบใจ แต่คราวหลังไม่ต้อง”

“ปากดีไม่เลิกนะมึง เก่งให้ตลอดนะปากมึงอะ”

“เออ” ผมพูดเสร็จก็เดินไปตึกเรียนขึ้นห้องเรียนเลย  เรียนเสร็จพี่ๆ ก็นัดเจอที่ซุ้มอีก รับน้องไม่เลิก

“น้องๆ ครับนั่งให้เป็นแถวเลย พี่จะให้จับพี่สาย” เออ ลืมบอกไปผมได้เพื่อนแล้วครับสามคน คนแรกชื่อไอ้ข้าว ไอ้นี่เด็กต่างจังหวัดเหมือนกัน แต่ภาคเหนือ หน้าตาก็ดีอ่ะขาวๆ คนเหนืออ่ะ  ไอ้พจน์ ไอ้นี่จบจากสาธิตในมอนี่แหละครับ หล่อชิบเด็กกรุงเทพก็งี้อ่ะขนาดกูเป็นผู้ชายยังชมมันเลย คนสุดท้ายไอ้คิว เด็กกรุงเทพเหมือนกัน จบจากชายล้วนชื่อดัง กางเกงน้ำเงิน ผมก็นั่งเรียงกันเป็นแถว แล้วเค้าก็ให้ไปจับสลากพี่สาย มันจะเป็นโค้ดอะครับ ให้เราไปตามหาเอง ผมไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อนเท่าไหร่ เดี๋ยวก็เฉลยเองแหละ

“เออ ไอ้ข้าว กลับหอเลยป่าวว่ะ” ผมถามไอ้ข้าวที่นั่งถัดจากผม

“เออ ว่าจะไปหาข้าวกินที่บาร์ใหม่ก่อนอ่ะ” เออก็ดีผมกำลังหิวอยู่เหมือนกัน ผมก็เลยจะไปกินข้าวที่บาร์ใหม่ (โรงอาหารกลางมหาวิทยาลัย) กับมันแล้วไม่ลืมให้ชวนไอ้คิว กับ ไอ้พจน์

“เออ ก็ดีว่ะ ชวนไอ้พจน์กับไอ้คิวไปด้วย”

“ไอ้พจน์ ไอ้คิว เสร็จแล้วไปกินข้าวกัน”

“เออ เอาดิ” พวกผมสี่คนตกลงไปกินข้าวด้วยกันก่อนแยกย้ายกันกลับ  ขณะที่ผมกำลังเดินอยู่ระหว่างทางไปบาร์ใหม่ ก็มีโทรศัพท์เข้ามา ใครว่ะโทรมาตอนนี้

[> ToPKunG <]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

หนุกมากคับ

มาต่อให้อีกนะคับ