พิมพ์

[kimhayang]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เรื่องนี้ บาสเอามาจาก เวปหนึ่ง ลองอ่านกันดูนะคับ รับรองสนุกสุดๆเลย ^^



เหตุเกิด...เพราะรถมอเตอร์ไซด์



ผมชื่อ....กร.......ครับ
เป็นหมอเล็กๆอยู่โรงพยาบาลจังหวัดแห่งหนึ่ง
ตอนเย็นหรือวันหยุดผมก็ไปขึ้นpart time ที่โรงพยาบาลเอกชนในจังหวัดด้วยครับ
ได้ประสบการณ์และได้ตังค์ด้วย  ผมกะว่าทำงานได้ซักพักผมคงจะลาเรียนต่อ
ผมอยากต่อเฉพาะทางHemato(โรคเลือด)ครับ
เพราะผมคิดว่าหมอเฉพาะทางด้านนี้มีน้อย และแถบภาคที่ผมอยู่คนเป็นโรคเลือดกันเยอะมาก
และผมก็ชอบทางด้านแลบดูสไลด์เม็ดเลือดอะไรพวกนี้เป็นพิเศษด้วย
 แถมผมก้อเป็นคนตัวเล็กๆจืดๆเงียบๆเรียบๆจะให้ไปเป็นหมอศัลย์ก็ยังัยอยู่  คิดว่าคงไม่เหมาะหนะครับ


ส่วนที่ว่าหน้าตาผมเป็นยังงัยและผมเป็นเพศอะไรหนะเหรอครับ
ผมก้อเป็นคนหน้าตาแบบอาตี๋อุดรทั่วไปแหละ(ก้อผมเป็นคนอุดรนี่ครับ)
ตัวไม่สูงมากแต่ไม่ถึงกับเตี้ยนะ  ค่อนข้างผอมถ้าเทียบกับผู้ชายคนอื่นๆ ผิวขาวเกือบซีดแหละครับ
ผมคิดว่าตัวเองหน้าจืดๆเรียบๆนะ
 แต่คนอื่นมักจะบอกว่าผมน่ารักเวลาที่ผมยิ้ม เพราะผมจะปากแดงๆบางๆมีลักยิ้มด้วย
เสียแต่ว่าผมชอบทำหน้าเฉยๆไม่ค่อยยิ้มแค่นั้นเอง
แต่ไม่ยักมีใครบอกว่าผมหล่อหรือเท่ห์เลยครับ(เศร้า)

ผมเป็นลูกชายคนเดียว ....พ่อเป็นนายทหารแต่เสียนานแล้วครับ
ตอนนี้เหลือแม่กับผมและก้อพี่สาวแค่สามคนครับ
แม่จะอยู่บ้านกับพี่สาวพี่เขยและหลานสาวแถวๆนอกเมือง
ส่วนผมพักอยู่บ้านพักแพทย์ในโรงพยาบาล  วันหยุดถึงจะกลับบ้านไปเล่นกับหลานทีครับ
 
ชีวิตผมก้อเรียบๆเรื่อยๆมา27ปีแหละครับ ผมไม่เคยมีแฟน...... ยังไม่คิดอยากมีด้วยครับ
ส่วนมากจะเรียนกะอ่านหนังสือมากกว่า 

ผมคิดว่าผมเป็นผู้ชายธรรมดานะ  แค่ยังไม่เจอคนถูกใจก้อเลยยังไม่มีแค่นั้นเอง   

...........แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วครับว่าที่ผมคิดมาตลอด27ปีหนะมันผิด
เพราะ "มัน" คนเดียวครับ 
  "มัน"  คนที่เข้ามาทำให้ชีวิตเรียบๆของผมเปลี่ยนไป 

เรื่องมันเกิดขึ้นเพระรถมอเตอร์ไซด์หนึ่งคันครับ


“สวัสดีค่ะคุณหมอ “ป้าแดง แม่บ้านประจำตึก ทักทายผมครับ
“สวัสดีครับป้า  วันนี้มาสายเหรอครับ แล้วทำไมดูท่าทางเหนื่อยๆ มอไซด์สียอีกแล้วเหรอครับ "
ก้อสภาพป้าแกสิครับเหงื่อท่วมตัว ดูเหนื่อยมากจริงๆ
“ค่ะ วันนี้เสียอีกแล้วค่ะ เนี่ยเสียทุกวันเลย ป้าว่าจะไปผ่อนคันใหม่วันนี้แหละค่ะ ไม่งั้นเกิดมีอะไรฉุกเฉินจะลำบากยิ่งกว่านี้ค่ะ“
“อ๋อครับ แล้วดอกเบี้ยไม่แพงเหรอครับ ถ้าผ่อน“
“แพงก้อต้องยอมแหละค่ะ ถ้าจะให้ซื้อเงินสด ป้าก้อเงินไม่พอ แถมต้องเก็บเงินไว้เป็นค่าเทอมไอ้ตัวเล็กอีกค่ะ“
“เดี๋ยวป้าขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ  วันนี้คุณหมอจะรับกาแฟหรือน้ำเต้าหู้ดีค่ะ “
“ขอเป็นกาแฟกับขนมปังแล้วกันครับ  ขอบคุณครับ“
“เอ่อ....ป้าครับ รถมอไซด์นี่ราคาเท่าไหร่หนะครับ“
“คันที่ป้าดูๆไว้ก้อถูกที่สุดค่ะ ราคา 37000ค่ะ ถ้าผ่อน36งวด รวมดอกเบี้ยก้อเกือบหกหมื่นค่ะ“


“โห..ดอกเบี้ยแพงขนาดนี้เลยเหรอ  เงินสดแค่37000เอง 
" หรือเราจะซื้อแล้วให้ป้าแกผ่อนกะเราแบบไม่คิดดอกดีหว่า“
ผมเริ่มคิดครับ  ความจริงผมก้อรู้จักป้าแกมาหลายปีแล้วครับ  ค่อนข้างสนิทกัน
เพราะผมจ้างแกซักผ้าและทำความสะอาดห้องพักให้ด้วย
แถมแกยังใจดีดูแลอาหารการกินให้ผมอีกด้วยครับ แกบอกว่าผมไม่ค่อยดูแลตัวเอง
แล้วแกก้ออยากทำเพราะเห็นผมเป็นลูกเป็นหลานนะครับ
 จริงแล้วป้าแกก้อน่าสงสารนะ เป็นแม่หม้ายสามีตาย ต้องทำงานทุกอย่างหาเลี้ยงลูกสามคนครับ (คิดถึงแม่ตัวเองครับ)
ผมว่าผมลองพูดกับแกดูดีกว่า


“กาแฟได้แล้วค่ะ วันนี้ป้าซื้อขนมปังเวียตนามมาให้ทานกับกาแฟนะคะ“
“ขอบคุณครับ ตังค์ที่ผมให้ไว้หมดหรือยังครับ ถ้าหมดบอกนะครับ“
“ยังเหลือเยอะค่ะ“
“เอ่อ ...ป้าครับ ผมว่า.ดอกเบี้ยรถมันแพงไป ผมเสียดายเงินแทน เดี๋ยวผมจะซื้อแล้วให้ป้าผ่อนกับผมแบบไม่คิดดอกแล้วกันครับ“
“อุ้ย..จะดีเหรอคะคุณหมอ  ป้าเกรงใจ “
“อย่างนี้ดีแล้วครับ ไม่ต้องเกรงใจหรอก ผมเสียดายค่าดอกเบี้ยหนะ เอาเป็นว่าเย็นนี้เราไปซื้อรถกันเลยแล้วกัน
พอดีเลยวันนี้ผมไม่มีเวรที่ไหนด้วย  “
“’งั้นก้อขอบคุณมากๆเลยนะคะคุณหมอ ป้าสัญญาค่ะว่าจะรีบผ่อนให้หมดเร็วๆเลยค่ะ
งั้นป้าขอตัวไปทำงานเลยนะคะ เย็นนี้จะได้รีบไปกัน “
ป้าแดงเดินออกไปด้วยใบหน้ายื้มแย้ม มีความสุข 
ผมว่าผมทำถูกแล้วนะ......................................





หลังเลิกงานวันนั้น ผมก้อขับรถพาป้าแดงไปซื้อรถมอไซด์  ที่ร้านขายมอไซด์ขนาดใหญ่
เลยโรงพยาบาลไปอีกนิดหน่อยครับ

      “ป้าเลือกไว้แล้วใช่มั้ยครับ   งั้นป้าไปติดต่อเรื่องเอกสารเลยแล้วกันครับ  ถึงตอนจ่ายเงินป้าค่อยมาเรียกผม”
            “ค่ะ งั้นเดี๋ยวป้ามานะคะ”
ระหว่างนั่งรอป้าแดง ผมก้อนั่งมองไปรอบๆ    ไม่มีลูกค้าคนอื่นเลยแฮะ
รู้สึกว่ามีคนมองๆผมอยู่หลายคนเหมือนกัน ผมก้ออึดอัดนิดหน่อย
เลยหยิบหนังสือแถวนั้นขึ้นมาอ่านฆ่าเวลา แต่ก้อยังรู้สึกนะครับว่ามีคนมองอยู่ตลอดเวลา  เลยตัดสินใจมองกลับไป
 ก้อเจอ..........ตาโตๆ............คิ้วเข้มๆ..................หัวเกรียนๆแบบสกินเฮดหนะครับ กำลังจ้องผมอยู่ครับ
“มองอยู่ได้  งานมีไม่รู้จักทำ มัวแต่จ้องลูกค้า เดี๋ยวเค้ากัอไล่ออกหรอก”
อันนี้คิดในใจนะครับ...................แหะแหะ





10นาทีผ่านไป  ผมก้ออ่านอะไรไปเรื่อยๆ ครับ แต่ก้อรู้นะครับว่า  ช่างคนนั้นมัน ขัดท่ออเสียไป มองผมไป
เฮ้อ........บอกไม่ถูกรู้แต่ว่ารู้สึกแปลกๆ   ไม่อยากให้มองอะ

“คุณหมอค้า เรียบร้อยแล้วค้า เชิญทางนี้คะ”
ผมเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียกของป้าแดง “ครับๆ  เดี๋ยวไปครับ”
มันคนนั้นก้อเงยหน้าขึ้นพร้อมกันครับ ทั้งๆที่ไม่มีใครเรียกมันเลย...........
เอ๊ะ..............หรือมันจะชื่อ..หมอ  5555


หลังจากจ่ายเงินรับเอกสาร  เราก้อต้องไปเช็ครถพร้อมช่างครับ.................
รถนี้เป็นรถรุ่น...............................บลาบลาบลา
น้องช่าง(ที่ไม่ใช่มัน)ก้ออธิบายเรื่องรถให้ป้าแดงฟังครับ
ส่วนมันเหรอครับก้อก้มหน้าก้มตาขัดท่อไอเสีย  โดยไม่สนใจผมแต่อย่างใด
ดีครับ ดี ........ เพราะถ้าโดนจ้องผมคงทำตัวไม่ถูกเหมึอนกัน
แต่มันดีได้แค่หนึ่งนาทีครับ   ........
“ดีนะ..คนเรา  ท่าทางจะรวยมาก  เที่ยวซื้อรถให้คนอื่น”
“เฮ้ย...มันรู้ได้งัย แล้วมันยุ่งอะไรด้วย”
ขณะที่ผมจะอ้าปากตอบโต้มัน    “ฮัดเช้ย”
“ฮัดเช้ย”
“ฮัดเช้ย”
เอาแล้วครับอาการผม ผมแพ้ฝุ่นแล้วก้อกลิ่นสีพวกนี้ครับ
“ฮัดเช้ย”
“ฮัดเช้ย”
ผมเยต้องจำใจถอยกลับไปนั่งที่เดิมครับ
แต่ก้อยังได้ยินเสียงมันครับ
“งี้แหละ..พวกหมอ   บอบบาง ฝุ่นแค่นี้ก้อทนไม่ได้..ไม่รู้เป็นผู้ชายประสาอะไร”
“แทน .....ระวังปากหน่อย”
อ้อ.....มันชื่อ....แทน......ครับ
 ก่อนหุบปากมันยังเงยหน้ามามองหน้าผมแล้วกระตุกมุมปากนิดนึงด้วยนะครับ
เฮ้อ....ผมไปทำอะไรให้มันเนี่ยทำไมมันต้องมากวนผมด้วย
เอาวะ......แค่วันนี้วันเดียว อย่าไปใส่ใจมันเลย
แต่มันไม่ใช่วันเดียวหนะสิครับ...............................................
“พี่โต พี่แมค  เดี๋ยวเอามอไซด์ไปส่งที่โรงบาล...............นะ” เสียงพนักงานฝ่ายขายบอกครับ
“เดี๋ยวพี่ไปเองครับ“ เสียงมันแทรกขึ้นมา
“จะไปทำไมหละพี่แทน ..... งานตัวเองก้อมี ”
“ไม่เป็นไร  พี่อยากไปช่วยไอ้โต  งานเดี๋ยวพี่กลับมาทำต่อ”
“ตามใจพี่ ”
”คุณหมอกับคุณป้าไปรอที่หน้าโรงพยาบาลนะคะ”
ผมรีบเลยครับอยากกลับเต็มทีตอนนนั้น  มันมึนๆแปลกๆครับ  ไม่เคยเจอใครจ้อง และก่อกวนแบบนี้มาก่อนครับ
ขณะกำลังสตาร์ทรถ
..กอ๊ก ก๊อก....มีคนมาเคาะกระจกรถผมครับ
“มัน”อีกแล้วครับ
“น้อง........มีไรอีก”
“โห....ขับแคมรี่ใหม่ซะด้วย”  ดูมันครับ
“เร็ว มีอะไร  รีบ”
“ขับนำผมไป  ห้ามขับเร็วนะ  เดี๋ยวผมตามไม่ทัน ผมไม่รู้จักทางไปโรงบาล”
“อ้าว.....แล้วทำไมไม่ให้คนที่รู้จักไป”
“ก้อผมอยากไป”
”เฮ้อ....ตามใจๆตามๆมาแล้วกัน”
“ครับผม............คุณหมอ...... ”
มันยังไม่วายกระดกคิ้ว กระตุกมุมปาก ก่อกวนผมอึกครั้ง ก่อนเดินไปขึ้นรถ
เฮ้อ..........................เอาวะรีบไป จะได้ไม่ต้องเจอมันอีก
วันนั้น...ทางร้านก้อเอารถไปส่งที่ลานจอดรถของโรงพยาบาล
ก่อนกลับน้องโตเค้าก้อยกมือไหว้ขอบคุณและลาผมกับป้าแดง
ส่วนมันหนะเหรอครับ...ยกมือไหว้ป้าแดง  แล้วหันมายิ้มกระตุกมุมปากแล้วพูดกับผมว่า.....................
“….สวัสดีครับคุณหมอ…………..”

[> ToPKunG <]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

จบแค่นี้เองหรอคับ

[~~๏JoeKung๏~~]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณคับมาต่อไวๆนะ

[baikhow]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุนคับ  พอดีว่าหนุกๆๆ

[kimhayang]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อกันเลยนะคับ 


กรู...เอ๊ยไม่ได้ หยาบๆ .......เดี๋ยวโดนด่า  ผมชื่อ   “แทน”  ครับ
 กรู...เอ๊ย ....ผมก้อไม่เข้าใจเหมือนกันว่าผมมาทำบ้าอะไรที่นี่     
ยุงก้อชุม ยามก้อจ้อง    ยังกะกลัวกรูไปขโมยรถ
เชี่ย......นี่     เดี๋ยวก้อขโมยจริงๆซะหรอก ......(วอนนอนคุกแล้วมึง)

ห้าวันมาแล้วครับ ที่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นบ้า .........
ก้อตั้งแต่เจอหน้าไอ้หมอหน้าขาวนั่นแหละครับ.......
แม่ง......ไม่รู้เป็นไร เห็นแล้วมัน.....อยาก........อยากแกล้ง..อะครับ

 คนอะไรไม่รู้....ขาวไม่เกรงใจหน้าดำๆของกรูเลย

ผมก้อรู้นะครับว่าเค้าคงอายุมากกว่าผมหลายปี  ให้เดาก้อคงซัก4-5 ปีแหละครับ
(แต่แม่ง...หน้าอ่อนกว่าน้องคนเล็กกรูอีก)   แต่ไม่อยากเรียกพี่ครับ
เพราะถ้าเรียกแล้วเดี๋ยวจะเปลี่ยนไปเรียก “ที่รัก” ทีหลังแล้วจะไม่คุ้น ...ฮ่าฮ่า

 สงสัยหละซี้...ว่าหน้าอย่างผมเนี่ยเป็นเกย์ได้ด้วยเหรอ 
แล้วมันมีกฏข้อไหนวะ ที่บอกว่า  หล่อแบบกวนตรีน ๆ อย่างผมเนี่ยเป็นเกย์ไม่ได้
 เด็กช่างเค้าเป็นออกเยอะแยะไป
แต่ก้อยังไม่แน่ใจหรอกครับ ว่าหน้าแบบผมเนี่ยจะรุ่งทางนี้มั้ย................
เพราะเพิ่งหัดเป็นมา  5    วันเองครับ555
    เป้าหมายในการเป็นก้อไม่มีอะไรมากครับ  ก้อแค่ 
                                   “มีเมียเป็นหมอ(หน้าขาว)ให้ได้ภายในหนึ่งเดือน”
                                                 แค่นั้นเองครับ

ตลอดยี่สิบกว่า ปีที่ผ่านมา  ผมก้อเป็นผู้ชายปกตินี่แหละครับ
 “แดรกเหล้า  เอาหญิง” แต่ไม่คิดจริงจังอะไร
 จนกระทั่ง................วันนึง.....................................
ผมมาเจอ คนหน้าขาวๆ..................ตัวขาวๆ........................นั่งทำหน้านิ่งๆ..................
.อยู่ท่ามกลางอะไหล่รถ..... ท่อไอเสีย   มันบอกไม่ถูกครับ ตอนนั้น ไม่รู้จะบอกยังงัย

ลืมไปเลยครับ  ตอนนั้น ว่าเค้า  เป็นผู้หญิง..................หรือ................................ผู้ชาย       
               ความคิดแรก    “ขาวโคตร  เนียนโคตร”
                     ความคิดที่สอง       “กรูชอบคนนี้”
                                ความคิดที่สาม “กรูจะจีบคนนี้”

      ตอนนั้นก้อคิดแหละครับ........................เค้าเป็นถึงหมอ  เป็นเกย์มั้ยยังไม่รู้เลย  แล้วเค้าจะสนใจกรูเหรอวะ
        ทำไงเค้าถึงจะสนใจกรูวะ   ...........................................
                     เอาวะลองกวนตรีนๆเค้าดูแล้วกัน
อย่างน้อย......................ถ้า เค้าไม่ชอบ  เค้าก้อต้องจำกรูได้บ้างแหละน่า.........

วันก่อนผมลองไปหาเบอร์โทรป้าที่ซื้อรถ  จากน้องหนิง ฝ่ายขาย
                                        ไอ้โตมันยังแซว ครับ
                                  “   เฮ้ย..แทน มึงจะจีบป้าเค้าเหรอวะ”
       “สัด.....เอาหัวแม่เท้าคิดงัยวะ กรูแค่อยากปรึกษาปัญหาสุขภาพ จากคุณหมอแค่นั้นเอง”
                   “ฮ่าฮ่า...กรูว่ากรูเดาได้หวะว่ามึงจะจีบใคร .............แล้วมึงเป็นเกย์ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”
                                           “สี่วันที่แล้ว”                               
                                     “สาดนี่...เอาดีๆอย่ากวน”
                             “ไม่รู้เว้ย...อย่าถาม รู้แต่ว่า กรูชอบคนนี้  กรูจะเอา”
                            “แล้วเค้าจะเอามึงเหรอว้า.......เค้าเป็นถึงหมอนะเว้ย”                                 
              “ไม่รู้แหละ กรูว่า ระหว่างกรูกะเค้ามันต้องมีอะไรสิ ไม่งั้นจู่ๆเค้าจะมาซื้อมอไซด์ร้านเราทำไมวะ”
                         “แหวะ น้ำเน่าหวะมึง .......    เออ..เออ..เออ.....แล้วแต่มึงแล้วกัน  ”
                                  ไอ้โตมันคงไม่รู้จะว่าอะไรผมแล้วมั้งครับ

หลังจากได้เบอร์ป้าแดง  ผมก้อโทรไปนะครับ ฟอร์มว่า โทรมาจากทางร้าน.XXX.......ถามว่า รถใช้ดีมั้ย............
 มีปัญหาอะไรหรือปล่าว..................................
ป้าแกก้อดูงง..งง
แต่ก้อตอบนะครับ (หวังว่าแกคงไม่คิดว่าผมจะจีบแกหรอกนะ)
สุดท้ายผมก้อถามว่า.....
.ดุณหมอที่มาด้วยวันนั้น ประจำที่ไหน.......... เป็นหมออะไร....................... ผมปวดท้องบ่อยๆจะไปรักษาได้มั้ย
ป้าแกก้อดีครับ บอกซะละเอียดเชียว ว่า
   “ดุณหมอที่รักของผม ประจำอยู่โรงพยาบาลที่มาส่งรถนั่นแหละ
เป็นอายุรแพทย์(แปลว่าไรวะ) ถ้าปวดหัวตัวร้อนก้อมารักษาได้
 ดุณหมอออกตรวจทุกวัน................ ไม่ค่อยหยุด เพราะดุณหมอพักอยู่บ้านพักของโรงพยาบาล ไม่ค่อยไปไหน ”

โห......ขอบคุณมากๆครับป้า......ถ้าผมได้แต่งงานกับดุณหมอที่รักของผมนะ ผมจะสมนาคุณป้าอย่างงามเลยครับ

หลังจากที่ได้ข้อมูลจากป้าแดง(ตอนนี้ผมถือว่าป้าแดงอยู่ฝ่ายผมแล้วนะครับ  เล่นให้ข้อมูลละเอียดซะขนาดนั้น)
เย็นวันนั้นหลังเลิกงาน ผมก้อขี่รถเข้าไปในโรงพยาบาล      ขี่วนๆไปซักพัก ...............เจอแล้วครับ     
 บ้านพักแพทย์ ....แล้วหลังไหนวะ 
หน้าตาเหมือนกันทุกหลังเลยเว้ย  ไม่รู้จะทำไง นั่งรอใต้ต้นไม้แถวนั้นแหละครับ

รอ.....รอ......รอ...........จนสองทุ่มก้อแล้วยังไม่เห็นหน้าขาวๆของดุณหมอที่รักของผม เลยครับ
เริ่มหิวแล้วตัดสินใจจะสตาร์ทรถกลับ (รักแท้แพ้ความหิวครับ)
เฮ้ย.!!!!!..ใช่ปล่าววะ แว้บๆเลี้ยวผ่านไป
 ใช่จริงๆ.........ด้วยครับ ผมจำรถที่รักของผมได้
รถวิ่งไปจออดหน้าบ้านพักหลังท้ายสุดครับ   
ดุณหมอที่รักของผม ก้าวลงจากรถ พร้อมข้าวของพะรุงพะรัง
หน้าขาวๆดูเหนื่อยๆครับวันนี้ ผมเห็นแล้วอยากไปช่วยถือจังเลยครับ ...
แต่ยังไม่กล้าครับ    เดี๋ยวดุณหมอที่รักของผมจะคิดว่าผมไปวิ่งราว ...................
เรียกตำรวจขึ้นมาผมก้อแย่สิครับ

วันนี้ผมแค่รอส่งดุณหมอที่รักของผมเข้าบ้านก้อพอครับ
 แต่คิดว่าอีกไม่นาน ผมคงจะได้ส่งดุณหมอที่รักของผมเข้านอน.........พร้อมผม..................แน่นอนครับ

แล้ววันนี้ผมก้อมาอีกแล้วครับ  ที่เดิม เวลาเดิม  ยุงตัวเดิม......ยามคนเดิม

แต่......แต่......แต่ตอนนนี้มัน4ทุ่มแล้วนะเว้ย  ทำไมที่รักกรูยังไม่กลับอีกวะ 
ไม่รู้หรืองัยว่ากรูคอยอยู่ (ถ้าเค้ารู้เค้าคงลาออกหนีมึงอะ) 

ยุง..แม่งก่อกัดกรูอยู่ได้..........  กัดได้ กัดไป ...........กรูไม่กลัวหรอก  กรูมีแฟนเป็นหมอเว้ย..................
  แฟนกรูรักษาได้ทุกโรค........................... (ได้ข่าวว่า..มึงคิดอยู่ฝ่ายเดียว เค้าไม่รู้เรื่องด้วยเลย)

เที่ยงคืนแล้ว ..หิวก้อหิว ออกไปหาไรกินก่อนดีกว่า แล้วค่อยกลับมารอที่รักต่อ  (รักแท้แพ้ความหิวอีกแล้วครับ)

จังหวะที่ผมลี้ยวรถเพื่อออกไปหาอะไรกิน มีรถเก๋งบ้ามาจากไหนไม่รู้   ขับเลี้ยวเข้ามาโดยไม่ดูอะไรเลยครับ

โครมมมมมมมม.................................

โอ๊ย...แขนกรู..จะหักมั้ยวะเนี่ย................................

ไอ้บ้าที่ขับรถคันนั้น รีบวิ่งลงมาดูผม

“คุณครับ....คุณครับ...เป็นอะไรมากมั้ยครับ        ผมเป็นหมอเดี๋ยวผมพาคุณไปทำแผลนะครับ”

“เป็นดิวะแม่ง.....ถามได้............เป็นหมอภาษาอะไรวะ  ขับรถไม่รู้จักเปิดไฟเลี้ยว. แขนกรูหักไปใครจะรับผิดชอบ ”

“เอ่อ......ขอโทษครับ........ ”

“เฮ่ย..!!!!!!!!!............................. ”

“เฮ่ย..   !!!!!!!!!!!!!!!!............................ ”

“ไอ้หมอ...หน้าขาว!!!!!!!!!!!!!!!!!! ”

“ไอ้ช่าง.........หน้าดำ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"


เฮ้อ.......ลงเวรซะที เที่ยงคืนแล้ว วันนี้ผมอยู่เวรบ่ายER(ฉุกเฉิน) ครับ คนไข้เยอะตั้งแต่เวรเช้าแล้วครับ
สมกับเป็นวันจันทร์แห่งชาติจริงๆครับ.....ก้อล้านิดหน่อยครับ รีบกลับบ้าน  อาบน้ำ พักผ่อน เตรียมทำงานพรุ่งนี้ดีกว่า
“โครมมมมมมมมมมมมมมมมมมม.........”
“คุณครับ....คุณครับ...เป็นอะไรมากมั้ยครับ        ผมเป็นหมอเดี๋ยวผมพาคุณไปทำแผลนะครับ”

“เป็นดิวะแม่ง.....ถามได้............เป็นหมอภาษาอะไรวะ  ขับรถไม่รู้จักปิดไฟเลี้ยว. แขนกรูหักไปใครจะรับผิดชอบ ”

“เอ่อ......ขอโทษครับ........ ”

“เฮ่ย..!!!!!!!!!............................. ”

“เฮ่ย..   !!!!!!!!!!!!!!!!............................ ”

“ไอ้หมอ...หน้าขาว!!!!!!!!!!!!!!!!!! ”

“ไอ้ช่าง.........หน้าดำ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
โธ่เว้ย.......ผมมีกรรมหรือโลกมันกลมครับเนี่ย......ทำไมคนที่ผมขับรถชนกลายเป็นไอ้ช่างกวนโอ๊ยคนนี้ได้
“โอเคครับผมยอมรับว่าผมผิด...ยังงัยผมจะพาคุณไปทำแผที่ERแล้วกัน”
ผมพยายามสงบสติอารมณ์พร้อมกับข้าไปประครองนาย(ช่างกวนโอ๊ย)คนนั้นขึ้นมา
“ถึงคุณจะไม่ยอมรับ  คุณก้อผิดอยู่แล้ว ถ้าผมพิการไป ใครจะรับผิดชอบผม”
“ลูกเมียผมก้อยังไม่มีเมียนะคุณ ผมยังไม่อยากพิการก่อนมีเมียนะ”
บลา..บลา..บลา..สารพัดที่จะพูดไประหว่างที่นั่งรถมาERครับ
ผมอดคิดในใจไม่ได้... “ทำไมเราไม่ชนโดนปากมันว้า”

“อ้าวหมอกร...ลืมของเหรอคะ”
“ปล่าวครับพี่กุล  พอดีผมขับรถเฉี่ยวคนหนะครับ ก้อเลยพาเค้าขึ้นมาทำแผล กะX RAY หนะครับ”
“คนนี้เหรอคะ ท่าทางอาการไม่หนักมาก วันนี้หมอวา หมอOrthoอยู่เวรดึกพอดีเลยค่ะ”
“ฝากหน่อยนะครับ เดี๋ยวผมจะไปคุยกับหมอวาหน่อย  ส่วนค่ารักษาตัดจ่ายจากบัญชีเงินเดือนผมเลยนะครับ”
“ได้ค่ะคุณหมอ.......เชิญทางนี้เลยค่ะคุณ”

จากผล X RAY สรุปว่านายแทนไท(ผมดูจากแฟ้มคนไข้ครับ)กระดูกแขนขวาเคลื่อนแต่ไม่ถึงกับหักครับ
ต้องเข้าเฝือกอ่อนไว้ซักอาทิตย์ครับ....ส่วนอย่างอื่นก้อไม่มีอะไรครับ  รับยากลับบ้านได้

“นี่เป็นยาแก้ปวด กินตามที่บอกไว้ข้างซองยานะ  ส่วนเฝือกอ่อนครบอาทิตย์ก้อเอาออกได้”
“เกือบตีสองแล้ว........นายรีบกลับไปพักผ่อนเถอะ”
“ส่วนผมจะได้ลง  “เวรรรร.... ”จริงๆซะที”อันนี้พูดในใจนะครับ พูดออกมาเดี๋ยวมียาว....
“โห,,,คุณ  ทำไมใจดำงี้หละ  หน้าขาวซะปล่าว  ผมเจ็บหนักขนาดนี้จะไล่ผมกลับบ้านได้ยังงัย”
“ไร้มนุษยธรรม”
อะไรทำให้มันคิดว่ามันเจ็บหนักตรงกันเนี่ย
“นายไม่ได้เป็นอะไรมาก .....หมอวาเค้าก้อบอกแล้วว่านายไม่ได้เป็นอะไรมาก ”
“ถ้านายเจ้บหนักป่านนี้เค้าจับนายแอดมิทICUแล้ว ”
ผมพยายามระงับอารมณ์เต็มที่ครับ
“ไม่รู้หละ ผมมั่นใจว่าผมเจ็บหนัก  ผมขี่รถกลับไม่ได้  ผมต้องได้นอนโรงบาล”
โธ่เว้ย...เวรกรรมอะไรของผมครับเนี่ย...เหนื่อยก้อเหนื่อย...ง่วงก้อง่วง
ต้องมายืนเถียงกะคนบ้า
ก้อจริงนะครับ ว่าแขนเค้าเข้าเฝือก ขี่รถกลับมาได้แน่ๆ แต่อาการแค่นี้เค้าไม่ให้แอดมิทหรอกครับ
เปลืองเตียงปล่าวๆเตียงยิ่งเต็มๆอยู่ด้วย แต่โทรให้เพื่อนมารับก้อได้นี่นา.....หรือถ้าไม่มีเพื่อนจริงๆ(ไม่มีใครคบมัน)
ผมขับรถไปส่งให้ก้อได้
“โทรให้เพื่อนมารับได้มั้ย หรือจะให้ผมไปส่ง”
“โห.......คุณ  ผมเป็นคนมีมารยาทนะครับ ดึกขนาดนี้จะให้เที่ยวไปรบกวนคนอื่นได้งัย”
ตรงไหน...ครับ..ตรงไหน.ที่แสดงว่ามันมีมารยาท
ผมพยายามนับหนึ่งถึงร้อยครับ...แต่นับได้แค่ยี่สิบเองครับ
“ผมมั่นใจว่าผมเจ็บหนัก    ผมต้องได้นอนโรงบาล ไม่งั้นผมจะไปฟ้องมูลนิธิปวีณา ”
ผมตัดสินใจได้ตอนตีสองพอดี
“โอเค...โอเค...นายไปนอนบ้านพักผม.......... ”
“.........ถือว่ายังอยู่ในเขตโรงบาลใช่มั้ย


เหมือนฝัน...ครับ....เหมือนฝัน   ใครจะคิดหละครับ   ว่าวันนี้จะมาถึงเร็วขนาดนี้
วันที่...กรู...เอ้ย.....ผมได้นอน(ร่วมห้อง)กับคุณหมอสุดที่รัก....(ได้ข่าวว่าเค้าโดนแกบังคับ)
ถึงแม้จะเป็นการนอนด้วยกันแบบแบ่งชนชั้นก้อตาม........

ที่รัก...........นอนหน้าขาว ...หลับสบาย....บนเตียงนุ่มๆพร้อมผ้าห่มอุ่นสบาย
ส่วนกรู...นอนหน้าดำ.......แขนเดี้ยง ...บนที่นอนเล็กๆบนพื้น   มีผ้าห่มบางๆห่มกันตาย

ผมก้ออยากจะเรียกร้องมากกว่านี้อยู่นะครับ...แต่ท่าทางที่รักผมคงเหนื่อย
หรือไม่ก้อคงใกล้จะหมดความอดทนกับผมเต็มทีแล้ว.....
เพราะหลังจากที่มาถึงห้อง(ของเรา....)ฮิ้วววววว.........
เค้าก้อไม่พูดอะไรกับผมเลยครับ

ปูที่นอนบนพื้น.................
ชี้มือบอกให้ผมรู้ว่าผมต้องนอนตรงนี้
จากนั้นก้อไปอาบน้ำ........เข้านอนแบบเงียบๆ...................

ส่วนผมที่กำลังจะอ้าปากประท้วงขอนอนบนเตียงด้วย  ก้อต้องหุบปากแทบไม่ทัน.....
เมื่อที่รักผมพูดออกมาเรียบๆว่า
”หุบปาก......เงียบ...ถ้านายพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว  นายได้ไปนอนหน้าห้องน้ำแน่”

โห......ที่รัก........ใจร้ายหวะ

ไม่ถึง10นาที...
นับแกะดำไล่ปล้ำแกะขาวได้ไม่ถึง10ตัว...
ที่รักผมก้อหลับไปครับ........
แน้......มีเสียงหายใจ...ฟี้...ฟี้...เบาๆด้วยครับ  คนอะไรว้า...ขนาดเสียงหายใจยังน่ารักเลยเว้ย..555555

ส่วนผมเหรอครับ...นอนยิ้มมมมมมม....น้ำลายเยิ้มมมมมมมมมมม      .......เหอ.....เหอ......เหอ....
ให้อารมณ์เหมือนคืนส่งตัวเลยวุ้ย  (อารมณ์มึงคนเดียวดิ)
 





 “ โอย..........ทำไมรู้สึกปวดเมื่อยตัวแบบนี้นะ.....”
“หรือว่า.....กรูจะโดนลักหลับ....ว้าฮ่าฮ่า....ดีใจเว้ย5555”(กล้าคิดนะมึงเนี่ย)

ตายห่......................แล้ว  10โมง
แล้วที่รักกรูไปไหนแล้วเนี่ย...........

อย่านะ...อย่าบอกว่าผมโดนฟันแล้วทิ้ง..........
อย่างน้อย...น่าจะทิ้งไว้ให้ซัก.....500.........ก้อยังดี555

มองซ้าย...มองขวา....เจอกระดาษติดไว้หนึ่งแผ่นครับ

นายแทนไท ...วันนี้นายคงจะรู้สึกระบม ปวดเมื่อยเล็กน้อย  หรืออาจจะมีไข้นิดหน่อย
 ถ้านายตึ่นแล้วให้อุ่นโจ๊กที่วางบนโต๊ะอาหารทานซะ แล้วอย่าลืมทานยาด้วย
 ผมจัดการเรื่องใบรับรองแพทย์ให้แล้ว  เพราะนายอาจจะต้องใช้ลางาน
ทานข้าวแล้วนาย กลับบ้านได้เลย แต่อย่าลืมล็อคประตูบ้านให้ด้วย

ผมเดินอ่านจดหมายออกจากห้องนอน ก้อเจอโจ้กหนึ่งถว้ย  ยาหนึ่งถุง  วางอยู่บนโต๊ะทานข้าว
“ โอ้โห ...ที่รักเป็นห่วงผมขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย  ”
นั่งมองโจ้กไป   อ่านจดหมายไป   มีความสุขจริงๆเลยกรู

จากการอ่านซ้ำๆประมาณ10รอบ 
ผมก้อสามารถถอดโค้ดลับในจดหมายฉบับนั้นได้ครับ
โค้ดลับที่ผมถอดได้คือ......
                   “ที่รักอยากให้ผมอยู่ต่อ”.......................(ตรงบรรทัดไหนวะ)

ดังนั้นผมเลยตัดสินใจ..........................อยู่ต่ออออออออ..................................55555

หลังจากกินยาตามที่คุณหมอ(ที่รัก)สั่ง  ผมก้อกดโทรศัพท์หาไอ้โต เพื่อให้มันลางานให้ครับ
เล่นหายไปเฉยๆเดี๋ยวจะตกงานไม่รู้ตัว ลำบากต้องมาเกาะที่รักกินอีกครับ

“เฮ้ย...โต    มึงลางานกะเฮียให้กรูหน่อยสิ”
“  มึงเป็นไรวะ  ถึงต้องลางาน   แล้วเมื่อคืนมึงไปไหน ไม่กลับมานอนที่ห้อง”
“กรูถูกรถชน ตอนนี้อยู่โรงบาล  เมื่อคืนกรูก้อนอนโรงบาล”
“เฮ้ย.....แล้วมึงเจ็บหนักเลยเหรอวะ  ถึงต้องนอนโรงบาล”
“  กรูมั่นใจว่าหนักหวะ....เดี๋ยวตอนเที่ยงมึงเอาเสื้อผ้าออกมาให้กรูซัก2-3 ชุดหน่อยสิ ”
“  อ้าว...แล้วโรงบาลเค้าไม่มีเสื้อผ้าให้เปลี่ยนเหรอวะ ”
“  ไม่มี้   นอน...เค้าก้อยังให้กรูนอนพื้นเลย ”
“  จริงดิ...มึงอย่ามั่ว  ไม่มีหรอก  โรงบาลไหนวะ ให้คนไข้นอนพื้น ”
“ เออๆ เดี๋ยวมึงมาถึงมึงก้อรู้เอง ”
ประมาณเที่ยงครึ่ง  ไอ้โตก้อมาถึงครับ ผมลงไปนั่งรอมันที่หน้าบ้านพัก  มันก้อขี่มาตามเส้นทางที่ผมบอกแหละครับ
“  เชี่ยแทน  มึงมาทำไรที่นี่วะ ”
“  แล้วมึงโดนชนตรงไหน  ดูๆแล้วมึงไม่เห็นเป็นไรเลย ”
“  แล้วหมอเค้าให้มึงมานอนใต้ต้นไม้แถวนี้เหรอวะ ”
“  แล้ววว...................

“  พอเลยมึงเดี๋ยวกรูเล่าให้ฟังทีเดียวเลย ”
ผมเลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้มันฟังครับ

พอผมเล่าจบไอ้โตทั้งขำ  ทั้งส่ายหัว
“กรูหละเชื่อมึงเลย  เชี่ยแทน  ทำไปได้นะมึง ”
“ แต่หมอเค้าก้อใจดีมากเลยนะมึง  ที่ยอมให้มึงนอนที่ห้องเมื่อคืนหนะ ”

“ ที่รัก กรูเป็นคนดีอยู่แล้วเว้ย ...ฟ้าถึงได้ส่งให้มาเจอคนดำๆ..เอ๊ย..ดีๆอย่างกรูงัย ”

“ พอเหอะหวะ   กรูจะอ้วก ”
“  กรูขอถามมึงจริงๆอีกครั้งเหอะ   มึงเอาจริงแน่ใช่มั้ย ”

“ กรูอยากเอาเค้าจริงๆ ”

“  เชี่ยแทน.......  อย่ากวน กรูซีเรียส ”

“ เออๆ......ไม่เล่นแล้ว        .กรูเอาจริง  ”
 “กรูชอบเค้าจริงๆ  ชอบมากขึ้นทุกวัน  มึงอาจจะบอกว่ากรูพึ่งเจอเค้าแค่ไม่กี่วัน มันอาจเป็นแค่ชั่ววูบ  แต่กรูรู้ว่าไม่ใช่ ”
“  มึงไม่เป็นกรู   มึงไม่รู้หรอก ”

“   ................................................................ ”
“  กรูจะพยายามเข้าใจมึงนะ  แล้วมึงจะเอางัยต่อไป ”

“   ไม่เอางัย  กรูก้อจะหน้าด้านหาทางอยู่มันไปเรื่อยๆแบบนี้แหละ “
“  กรูถือคติ ไม่เข้าถ้ำเสือ   ไม่ได้ลูกเสือ................ไม่เข้าบ้านหมอ  ไม่ได้เมียหมอ..เว้ย ”

“  คุยกับมึงแล้วกรูปวดไส้ติ่ง  ยังงัยก้ออย่าให้โดนมีดหมอ  ก่อนได้เมียหมอแล้วกัน ”
“กรูกลับไปทำงานก่อนนะ อ้อ .....เฮียฝากบอกว่าให้มึงลางานได้จนกว่าแขนจะหาย ”

“ เออๆขอบใจมากหวะ  .....ขี่รถกลับดีๆนะมึง  มึงไม่มีที่รักเป็นหมอแบบกรู เกิดอะไรขึ้น  มันจะลำบาก ”

“ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ”

ไอ้โตขี่รถออกไปโดยไม่พูดอะไรเลยครับ  สงสัยมันปวดท้อง..........................


 ส่วนผมกลับเข้าบ้าน
 อาบน้ำ  เปลี่ยนเสื้อผ้า 
รอเวลาที่รักเลิกงานดีกว่าครับ
มีความสุขจริงเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ก๊อกๆๆๆๆ........................................
ที่รักกลับมาแล้วววววววววววววววววววววววว
แล้วทำไมไม่เปิด   กุญแจก้อมี  เคาะทำไม ...............................แอบโง่นะเนี่ย...ที่รักกรู

“  คุณ.......................................... ” “

“  ป้าแดง........................................... ”

“   หวัดดีครับป้า ”

“ ค่ะ สวัสดีค่ะ เป็นญาติคุณหมอเหรอค่ะ ป้าเป็นแม่บ้านจะมาทำความสะอาดและเอาผ้าไปซักค่ะ ”

“ ป้าจำผมไม่ได้เหรอครับ ผมชื่อแทน ...เป็นช่างอยู่ร้านที่ป้าไปซื้อมอไซด์งัยครับ ”

“  อ๋อ...เหรอคะ  มิน่า ป้าคุ้นๆ  แล้วทำไมมาอยู่ห้องคุณหมอหละคะ ”

“  ผมโดนรถคุณหมอชน แขนหัก ขี่รถกลับม่ได้ คุณหมอเลยเมตตาให้ผมพักที่ห้องครับ ”

“ คุณหมอก้อใจดีมีเมตตา  แบบนี้เสมอแหละค่ะ ไม่ว่ากับใคร ”

ผมก้อตีหน้าเศร้าเล่าความจริง(ปนเท็จ) ให้ป้าแกฟังครับ
 ท่าทางป้าแกก้อเชื่อครับ(บอกแล้วงัยว่าป้าแดงหนะ .....อยู่ฝ่ายโผมมมม)
ระหว่างที่ป้าแกทำความสะอาดบ้านไป ผมก้อเริ่มสืบข้อมูลที่รักไปครับ
 ผมอ้างกับป้าแกว่า ผมอยากรู้ข้อมูลไว้ เผื่อจะหาโอกาสตอบแทนพระคุณ คุณหมอได้ครับ
ป้าแกก้อเชื่ออีกแล้วครับ........................อิอิ

สรุปว่าที่รักผมชื่อ นายแพทย์ธนกร ศิริตานนท์  อายุ27 ปี ยังโสด ไม่เคยมีแฟน  เป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูด  ไม่ค่อยมีเพื่อน  วันๆทำแต่งาน เลิกงานก้ออ่านหนังสือ ดูทีวี เล่นอินเตอร์เนต ไม่ค่อยออกไปไหน วันหยุดมักจะไปเยี่ยมแม่กับหลานสาว
เป็นคนกินง่าย  ชอบอาหารไทยทั่วๆไป ทำอาหารไม่เป็น สิ่งที่ชอบที่สุดคือ กาแฟ ขนมอร่อยๆ และไอศครีม

“คุณแทน ป้าทำงานเสร็จแล้ว  ป้าเอาผ้ากลับไปซักก่อนนะคะ ”

“ครับ ...เอ่อป้าครับ แถวนี้มีร้านอาหารร้านไหนที่คุณหมอกินประจำบ้างครับ ”

“ร้าน  กุ๊กเก่ง หน้าโรงบาลแหละค่ะ ป้าสั่งให้คุณหมอประจำ บอกเค้าว่าของหมอกร เค้าก้อรู้ค่ะว่าต้องทำรสไหน ”

“ครับป้า ขอบคุณมากครับ  ”


พอป้าแดงกลับไป ผมรีบวิ่งไปสั่งอาหารร้าน  กุ๊กเก่ง ได้กับข้าวมาสามอย่าง
 บอกร้านเค้าให้ทำอย่างที่คุณหมอกร ชอบแหละครับ
จากนั้นก้อรีบวิ่งกลับมาจัดโต๊ะ รอที่รักแหละครับ
 
เฮ้อ....เหนื่อย ........................................แต่สุขใจครับ

คลิ๊ก................................................?

“ทำไมนายยังไม่ไป”
“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ”
“ชั้นถามว่า ..................ทำไมนายยังไม่ไป  ”

“ ผมแขนเจ็บ  ขี่รถไม่ได้  โทรศัพท์เจ๊ง  จำเบอร์เพื่อนไม่ได้  ” แถ..ครับ..แถ

“ ชั้นจะไปส่ง ”

“ผมจำทางกลับบ้านไม่ได้” ยังแถ..ต่อครับ

“ชั้นจะไปส่งนายที่ร้านมอไซด์”

“ ร้านปิดแล้ว....ไม่มีใครอยู่” ยังหน้าด้านแถ...ต่อครับ

“………………………………….”
ที่รักผม เงียบบบบบบบบบบบบบบบบบบ......ครับ

“ สรุป   นายไม่กลับ  จะอยู่ที่นี่ ”

“ ครับ ”

“  ทำไม  ”
“  ไม่เอาเหตุผลบ้าๆ แบบเมื่อคืนนะ  อ้อ....อีกอย่างชั้นก้อไม่กลัว มูลนิธิปวีณา  ด้วย”
“  ขอแบบจริงๆ ”

“  ผมอยากอยู่ เป็นเพื่อนคุณ”

“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ” ที่รักผมช็อคไปเลยครับ หลังจากได้ฟังเหตุผลของผม

“ ชั้นไม่ต้องการ และที่สำคัญ เราพึ่งรู้จักกัน ”

“  ผมรู้  แต่ผมคิดว่า  เราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้  ”

“!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ”  ที่รักผม ช็อค.....อีกรอบครับ

“  ทำไม .................................... ถึงอยากเป็นเพื่อน  ”

“  ผมคิดว่าคุณรู้นะ  และคิดว่าคุณก้อรู้ด้วยว่าผมไม่ได้อยากเป็นแค่เพื่อน”

“.................................. ชั้น.........ไม่รู้ ”

“ คุณจะให้ผมพูดมั้ยหละ  ”

“........ไม่!!..................”

จากนั้นเราสองคนก้อเงียบ ครับ
ผมไม่รู้เค้าคิดอะไร  ..................  แต่ผม....................ทั้งลุ้นและทั้งรอ  ครับ


เดี๋ยวมาต่อให้อีกตอน เย็นๆนะคับ 

[~~๏JoeKung๏~~]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อไวๆนะคับหนุกดี

[benzbabo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

hey เรื่อง หนุก อะ จากเว็บไหน นะ อยากกอ่าน จิง หว่า บอกที พี่

รีบๆๆต่อด้วย

[kimhayang]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อกันเลยเด้อออออออออออ





วันนี้ผมไม่มีเวรครับ ราวน์หวอดเสร็จก้อกลับบ้านได้เลย
อยู่โรงพยาบาลในต่างจังหวัด ก็ดีตรงที่งานไม่เยอะมาก
 แต่มันก็เหนื่อยหน่อยตรงที่ต้องอยู่วรบ่อยเพราะทั้งโรงพยาบาลมีหมอไม่กี่คน
 อาทิตย์นึง จะมีวัน ที่ไม่ต้องขึ้นเวร แค่2-3 วันเองครับ

วันนี้ผมรู้สึกปวดหัวมาก อาจจะเป็นเพราะเมื่อคืน นอนดึกแถมยังมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นอีกมากมาย
บางครั้งผมอดสงสัยไม่ได้ครับว่าสาเหตุของเรื่องวุ่นวายชวนปวดหัวเมื่อวาน เป็นเรื่องบังเอิญหรือนายคนนั้นเจตนา


ป่านนี้ ..............................ตัวสร้างความวุ่นวาย จะเป็นยังงัยบ้างแล้วนะ?



หลังจากที่ผมกลับมาแล้วเจอนายแทนไท ยังอยู่ที่บ้าน  ผมกับเค้า ก้อถกเถียงกัน
จากนั้นทุกอย่างที่เกิดตามมาคือ ความมึน....งง......ของผมเองครับ
รู้ตัวอีกทีผมก้อกำลังนั่งทานข้าวร่วมโต๊ะกับนายแทนไทครับ

“  นายซื้อกับข้าวมาจากที่ไหน?  ”

“  ร้านกุ๊กเก่ง...ครับ .” 

“  นายรู้จักร้านกุ๊กเก่งด้วยเหรอ?  ”

“  ครับ.....ผมรู้ด้วยนะว่าคุณชอบร้านนี้  “

“ อืม...สะดวก สะอาด แล้วก้ออร่อยดี “

“ ถ้าแขนผมหายดี ผมจะทำกับข้าวให้คุณกิน  ผมทำอร่อยนะ”

“ ถ้าแขนนายหาย  นายก้อไม่ได้อยู่ที่นี่  ”

“………………………………………..”
“ พรุ่งนี้ ผมจะเตรียมกับข้าวไว้รอคุณอีกนะ ”

“ ถ้าแขนนายหาย  นายต้องกลับ  ”

“ พรุ่งนี้ ผมจะเตรียมกับข้าวไว้รอคุณอีกนะ ”

“………………………………………..”
 “ อีกสามสี่วัน พอนายถอดเฝือก แขนนายก้อจะใช้งานได้ตามปกติ  นายต้องไปจากที่นี่ได้แล้ว ”

“ พรุ่งนี้ คุณอยากกินอะไร ผมจะได้เตรียมไว้รอ”

นี่มัน...มัน ไม่ได้ฟังที่ผมพูดเลยใช่มั้ย


 “  ตามใจ นายจะทำอะไรก้อตามใจแล้วกัน..”



“ นายอายุเท่าไหร่ “

.” 22 ปีครับ ”

“ น้อยกว่าชั้น 5 ปี งั้นนายต้องเรียกชั้นว่าพี่   เรียกพี่กรก้อได้  ”

“ ไม่ !  ผมมีคำที่จะใช้เรียกคุณไว้แล้ว  เอาไว้ถึงเวลา ผมจะบอกคุณเอง ว่าผมจะเรียกคุณว่าอะไร  ”

“ หรือคุณอยากฟังตอนนี้เลย ก้อได้นะ  ”

……………………………………………
“  ตามใจ นายจะเรียกอะไรก้อตามใจแล้วกัน..”


เฮ้อ.!!......ผมต้องพูดคำนี้อีกกี่ครั้งกัน


หลังทานข้าว   ผมต้องบังคับให้นายแทนทานยาหลังอาหาร
 (มันไม่ยอมกิน   บอกว่ากลัวหาย  อยากป่วยนานๆ   ...ดูมันน)
แล้วยังต้องบังคับให้ไปอาบน้ำ  เปลียนเสื้อผ้า    เหมือนเด็กๆ     
   แต่เป็นเด็กกวน...  Teen................นะครับ


เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!ผมรู้สึกว่าผมกำลังสื่อสารกับมนุษย์ต่างดาว


ระหว่างที่ผมกำลังล้างจาน  ผมก้ออดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่า........
ตั้งแต่เมื่อไหร่..................?
เพราะอะไรกันนะ.........................?
ที่ผมอนุญาตให้คนคนนึงเข้ามาวุ่นวายในชีวิตผมได้มากขนาดนี้


เฮ้อ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  ผมถูกมนุษย์ต่างดาวคุกคาม


“คืนนี้...นายนอนที่เดิมนะ  ชั้นเตรียมให้แล้ว ”
“ ครับ ......แล้วคุณ................................”
“ ชั้นง่วงแล้ว   รีบนอนเถอะ   ห้ามพูดมาก”
“ คุณหมอครับ ....ราตรีสวัสดิ์ครับ “
!
" อืมม...................................”


    ในตอนเช้า........................

“  นี่อะไร.....?......”

“   กาแฟ กับเค้ก ผมเตรียมไว้ให้    กินก่อนไปทำงานนะครับ .”

“  ……………………………………”
“  ปกติ.....ชั้นจะไปทานที่โรงพยาบาล “

 “ แต่วันนี้.......ชั้นทานที่นี่ก้อได้   ”

ที่ผมยอมกินก้อเพราะขนมน่าอร่อยหรอกนะ ...ไม่ใช่เพราะ หน้าจ๋อยๆของไอ้มนุษย์ต่างดาวหน้าดำหรอก......




วันนี้วันหยุดครับ  ผมกับแทนก้อเลยมาเยี่ยมแม่กะหลานสาวตัวน้อย
ตั้งใจจะออกแต่เช้า จะมาทานข้าวเช้ากับแม่หนะครับ
แต่เอาเข้าจริงกว่าจะออกเดินทางได้ ก้อ10โมงแหนะ
 ต้องโทษมันคนเดียวแหละครับ  ทำให้ผมตื่นสาย
 
เมื่อคืนกว่าจะได้นอนปาเข้าไปเกือบตีสาม
บอกแล้ว  ว่านัดแม่ไว้ จะไปบ้านแม่ตอนเช้า  พูดดีก้อแล้ว ขุ่ก้อแล้ว มันฟังซะที่ไหน

 แต่..... ...จริงๆแล้วเมื่อคืนผมก้อไม่ค่อยมีโอกาสพูดหรอกครับ
เพราะมันชอบเอา.......เอ่อ.......เอ่อ............นั่นแหละ 
มาปิดปากผมเรื่อยเลย

 แล้วลำพังแค่ เก็บแรงไว้......เอ่อ..........เอ่อ........ทำไอ้นั่นแหละครับ   
 ผมก้อเหนื่อยมากแล้ว

 ส่วนมันนะ นอกจากจะไม่มีวี่แววความเหน็ดเหนื่อยแล้ว ยังสามารถมาทำหน้าตาแบบหื่นๆปนดำ  บอกว่า
“ ต่อมั้ยจ๊ะ.....ที่รัก  เค้ายังไหวน้า............เค้าอยากทำแต้ม”

ทำแต้มบ้านแกสิ.......ไอ้หื่น......ไอ้บ้า..........ไอ้หน้าดำ................ฮืออออออออออออออ

 
ตอนเช้า...แทบลุกไม่ขึ้นเลยครับ   กว่าจะลุกได้ก้อปาไป9โมงแล้ว ....ส่วนตัวต้นเหตุเหรอครับ....
นู่น...ตื่นไปวิ่ง ครับ........ไปวิ่ง......แล้วกลับมาเตรียมข้าวเช้าไว้รอผมด้วยท่าทางสดชื่น
มันจะบ้าพลังไปไหน

“ที่ร้าก..................ตื่นยัง .......มาทานข้าวเร้ว.......”
“ถ้ายังไม่ตื่นเดี๋ยวเค้าเข้าไปปลุกน้า..........เค้าจะได้ทำแต้มเพิ่มด้วย ..”

................ฮืออออออออออออออ  ผมเกลียดมันครับ   ไอ้หื่น......ไอ้บ้า..........ไอ้หน้าดำ................



คุณอามาแล้ว..............................
“สวัสดีค่ะ คุณอากร คุณอาแทน....”
“สวัสดีจ้า  สาวน้อย ....”  น้องเนตรหลานสาวจอมซนของผมเองครับ
“สวัสดีครับแม่ สวัสดีครับพี่ตา ....”ผมกับแทนทักทายแม่และพี่สาวผมครับ
ส่วนผมเดินเข้าไปกอดทักทายแม่ผมครับ  ......คิดถึงแม่จัง

“มาลูกมา..ลูกกร ลูกแทน ...ไหว้พระลูก .แล้วเป็นไรลูกกร......หน้าบึ้งมาเชียว ....”

“ อยากฆ่าคนครับแม่................ ....”

“5555......ใจเย็นลูกใจเย็น  แล้วไปทำอีท่าไหนหละลูกแทน ถึงจะถูกฆ่าเนี่ย ....”

“ ก้อ....กรสิครับแม่ หาว่าผมทำให้ตื่นสาย ทั้งๆที่ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ ....”

ดูมันครับดูมัน ......... แถตัวพ่อเลยครับ

“จริงๆแล้วเค้าไม่ตื่นเองนะครับ  ผมจะเข้าไปปลุกก้อไม่ยอม ....”

“ก้อ...ก้อ...ก้อใครหละที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้....... ....”อุ๊บส์..........................ผมพลาดแล้วครับ

555555  ทั้งแม่ พี่ตา  และมันนนนนน......ประสานเสียงหัวเราะกันเป็นที่สนุกสนาน


“ ไม่เอาแล้ว ผมไปเล่นกะน้องเนตรดีกว่า....”

55555555555555555555555555


“ พอแล้วลูกแทน อย่าแซวพี่เค้า  ตาเลิกแซวน้องได้แล้ว  ไปเตรียมอาหารกลางวันกันได้แล้วไป....”

" ค่า...แม่ ไม่แซวแล้ว  กร นั่งเล่นกับแม่กับหลานแล้วกัน ไม่ต้องไปช่วยหรอก พักผ่อนเถอะ ดูท่าทางเพลียๆ"

" พี่ตาหนะ ไหนบอกไม่แซวงัย"

“ ผมช่วยครับพี่ตา....” ไอ้หน้าดำรีบเสนอตัว  คนมีความผิดก้ออย่างนี้แหละครับ ต้องหาอะไรกลบเกลื่อน
"ปล่อยให้พี่กรเค้าพักเถอะครับ เพราะตอนมาก้อเห็นหลับตลอด คงเพลียมากจริงๆ "

" ไอ้บ้า ไอ้หน้าด้านแทน ....ฮือออออ   ผมอายยยยย  คอยดูนะผมจะเอาคืน"

ผมกับแม่ก้อเดินไปหาหลานสาวที่นั่งเล่นตุ๊กตาอยู่ครับ
 “ น้องเนตร มา...ขออาอุ้มที ....”
“ อุ๊ย ....น้องเนตร หนูเป็นผื่นเหรอ....แพ้อะไร แล้วหาหมอยัง....”
ผมสังเกตุเห็นรอยจ้ำแดงๆตามตัวน้องเนตรครับ   น่าจะเป็นผื่นลมพิษ

“ คุณแม่พาไปหาแล้วคะ คุณหมอให้ยามาทาค่ะ...คุณแม่บอกว่าเดี๋ยวก้อหายค่ะ.”

ผมนั่งเล่นกับหลานสาวกับคุณแม่ได้ซักพัก  จู่ๆน้องเนตรก้อวิ่งไปหาพี่ตา
“ คุณแม่ขา   หนูขอยาทาผื่นหน่อยค่ะ ....”

“ ทำไมหละลูก ก้อแม่ทาให้หนูแล้วนี่คะ ....”

“ หนุจะเอามาทาให้คุณอากรค่ะ  หนูเห็นที่คอคุณอา มีรอยแดงๆ ต้องเป็นผื่นแบบหนูแน่ๆเลยค่ะ....”
.
.
.
.
 “ ไม่ต้องหรอกลูก คุณอาไม่ได้เป็นผื่น ไม่ต้องทายาค่ะ....”

“แล้วคุณอาเป็นอะไรเหรอคะ....”

“ เอ่อ .......อาโดนยุงกัดหนะครับ "...

"ยุงกัดทำไมรอยใหญ่จังคะ หนูเคยโดนยุงกัด รอยจิ๊ดเดียวเอง"

"เอ่อ....มันเป็นยุงดำตัวใหญ่หนะครับ  รอยมันก้อเลยใหญ่หน่อย”

  555555 55555
ทั้งแม่ พี่ตา  และมันนนนนน......หัวเราะกันเป็นที่สนุกสนานอีกแล้วครับ

................ฮืออออออออออออออ   ผมอายยยยยยยย 

“ผมไปห้องน้ำก่อนนะแม่   เดี๋ยวจะออกมา .................ตบยุง....”

มันสะดุ้ง พร้อมกับหัวเราะแบบฝืดๆครับ
สะใจ ครับ ถึงจะแค่นิดหน่อนก้อเถอะ

ออกจากห้องน้ำก้อเจอมันดักรอที่หน้าประตูครับ
พอเห็นหน้าบึ้งๆของผม มันก้อรีบเข้ามากอด มาหอมแก้มเอาใจใหญ่ครับ

“หยุด ........ถอยไป  .ห้ามกอด  ห้ามหอม.......ห้ามทุกอย่าง”

“ ที่ร้าก....ค้าบ   .คุณหมอ......ค้าบ  โกรธเค้าทำไม....”

“  มันน่าโกรธมั้ยหละ บอกแล้ว  ว่าให้พอ   ห้ามแล้ว...ว่าไม่ให้ทำรอย  แล้วดูซิ เป็นงัย”

“คิดซิ ...ว่าถ้าคนอื่นๆเห็น มันจะน่าเกลียดแค่ไหน”

“โหที่รักอ่า...........รักกันมันต้องก้อมีหลักฐานแห่งความรักหลงเหลือบ้างแหละ ”
 “ไม่เห็นน่าเกลียดเลย ...น่ารักดีออก เค้ายังอยากมีเลย..... ”

“ไม่ต้องทำเป็นพูดดีไป ....ไม่น่ารักด้วยหรอกนะ”

“ไม่รู้หละ  ต่อไปนี้  ห้ามกอด  ห้ามหอม.......ห้ามทุกอย่าง  จนกว่ารอยที่คอชั้นจะหาย  ”

“โห ที่รักอ่า....อย่างนี้ก้อตายกันพอดี”

“ตายก้อดี...ชั้นจะได้เอาไปทำ case study ชายไทย วัย22 ปี ตายเพราะอดเรื่องอย่างว่า”

“โห ที่รัก.................ใจร้ายยยยยยยยยยยย”

“หรือจะเอาร้ายกว่านี้ ...ว่างัย”

“ร้ายแค่นี้พอแล้วคร้าบ....แค่นี้ก้อกลัวแล้วคร้าบ”

“กลัวจริงก้อดี .....อย่ากลัวแต่ปากหละ”
“ไป ไปกินข้าวกันได้แล้ว เดี๋ยวแม่รอ”


“อะไรว้า  ตอนทำก้อทำด้วยกัน ตัวเองทำแรงกว่าด้วยซ้ำ  แค่กรูดำเฉยๆหรอก  เลยไม่เห็นรอย
ถ้ากรูขาวนะ  ป่านนี้  รอยพรึบบบบ..ทั้งตัวแล้ว.....ที่รักกรูนี่ แบบนี้ประจำ อายแล้วทำโมโหกลบเกลื่อน
ว่าแต่ว่า ที่ไหนมี ครีมสำหรับลบรอยแดง ขายบ้างวะ กรูจะไปซื้อมาทาให้ที่รัก รอยแดงมันจะได้หายเร็วๆ
กรูจะได้ทำแต้มต่อเร็วๆ  ” 
โป๊ก...............
“โอ๊ย........................ ที่ร้าก   เค้าเจ็บนะ”

“คิดอะไร ทะลึ่งๆอยู่ใช่มั้ย  หน้าตาหื่นซะขนาดนี้”

“ ไม่ได้คิดอะไรทะลึ่งนะ เค้าแค่ยืนไว้อาลัยให้ลูกชายเค้า ที่จะไม่ได้ออกมาทำแต้มหลายวันแค่นั้นเอง”
+
+
+
“ไอ้แทน ไอ้บ้า...................................... ”
อายโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
555555555555555555555555555555555555555555555

นับจากวันที่ผมโดนรถของที่รักชน วันนี้ก้อเข้าวันที่ห้าแล้วครับ  ที่ผมหน้าด้านขออยู่ในบ้านหลังนี้
มีโอกาสได้กินอาหารเช้า  พร้อมกับที่รัก ทุกวัน ส่วนอาหารเย็นถ้าวันไหนที่รักติดเวรผมก้อกินคนเดียวครับ

ผมจะเจอป้าแดงทุกเย็นที่ป้ามาทำความสะอาด วันไหนที่คุณหมอติดเวร ป้าแกก้อจะบอกผมครับ แกบอกว่า คุณแทนจะได้ไม่ต้องรอคุณหมอ
ถึงจะไม่รอกินข้าวเย็นแต่ผมก้อรอเปิดประตูให้ที่รักทุกวันนะครับ 
ยิ่งวันที่ลงเวรบ่าย  เค้าจะดูเหนื่อยมาก
เหนื่อยจนไม่มีแรงจะด่าผมเลยแหละครับ
ไม่ว่าผมจะกวน.....เค้ายังงัย...ก้อเงียบ ครับ
อาบน้ำเงียบๆ เข้านอนแบบเงียบๆ.................
เฮ้อ ที่รักกรู แบตหมดหลังเที่ยงคืนแหงเลย

ผมสงสารเค้าจัง พึ่งรู้นะครับ ว่าคนเป็นหมอเค้าจะเหนื่อยกันขนาดนี้
ผมอยากเห็นเค้า พูด ยิ้ม และ หัวเราะ

 เชื่อมั้ยครับ ป้าแดงบอกผมว่า ป้าแกก้อจำไม่ได้แล้วว่าคุณหมอหัวเราะครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
มันคงจะเกิดขึ้นนานมากแล้วนะครับผมว่า

มันทำให้ผมคิดว่า มันต้องเป็นหน้าที่ของผมแล้วครับ ที่จะทำให้เค้าพูด ยิ้ม และหัวเราะมากขึ้น
ถึงการพูด........................จะเป็นการพูดเพื่อ บ่น ด่า ผม
การยิ้ม ..............................จะเป็นยิ้มแบบปลงๆ กับความหน้าด้านของผม
การหัวเราะ................จะเป็นการหวเราะให้กับมุขฝืดๆของผม
ผมก้อยินดีครับ

เย็นนี้  ผมเตรียม สปาเก็ตตี้ขี้เมา กับสลัด ไว้รอที่รักมครับ เพราะป้าแดงบอกว่าเป็นของโปรดอีกอย่างของคุณหมอ

เอ......ป่านนี้แล้ว....ทำไมยังไม่กลับบ้านนะ ชักเหลวไหลใหญ่แล้วที่รักเนี่ย เดี๋ยวกลับมาต้องถูกลงโทษ 55555

“กลับมาแล้วเหรอครับ....................”

“อืมมมมมมม”

”วันนี้ผมสั่งสปาเก็ตตี้ขี้เมา กับสลัด ร้านกุ๊กเก่งไว้นะครับ คุณจะทานเลยมั้ย”

“อืมมมมมมมมมมมมม”

“งั้นคุณไปล้างตาล้างตาก่อนนะ เดี๋ยวผมจัดโต๊ะรอ”

“อืมมมมมมม”

“คืนนี้ผมขอขึ้นไปนอนบนเตียงกับคุณนะครับ”

“อืมมมมมมม......เฮ้ย...ไม่ใช่ นายนี่มัน......ฮื่ยยยยยยยยยยยย”
“ไม่ต้องมายิ้ม  ไปจัดโต๊ะ ชั้นไปล้างหน้า กลับมาต้องเรียบร้อย...เข้าใจมั้ย”

“คร้าบผม .......คุณหมอ.....(ที่รัก)55555”

ที่รักผมเดินเข้าห้องไปครับ  แต่ก่อนไป ผมว่าผมแอบเห็นรอยยิ้มเล็กๆนะ  ฮิ้วววววววววววววววว


หลังจากทานข้าว  ที่รักก้อเดินมาหาผมที่นั่งดูทีวีอยู่ครับ
หมับ.....
เฮ้ย...อะไรกันนี่ ที่รักจับแขนผมครับ
อย่านะ ......ผมยังไม่พร้อม ผมพึ่งทานข้าวเสร็จ ผมกลัวจุก
ที่รักเอื้อมมือไปจับที่ไหล่ผมครับ

“อยู่นิ่งๆ ..... ”

อะไรกัน  ประโยคนี้ผมต้องเป็นคนพูดไม่ใช่เหรอ

“เอาหละ ......เรียบร้อยแล้ว  ลองขยับแขนสิ”

โธ่ ....อุตส่าห์ลุ้น  ที่แท้ก้อแค่ถอดเฝือกให้ผมครับ

“ไหนลองขยับแขนสิ ตอนนี้แขนนายหายเป็นปกติแล้วนะ”

“แต่ผมยังรู้สึกแป๊บๆตอนขยับอยู่นะ  ผมว่าน่าจะเข้าเฝือกต่ออีกซักอาทิตย์นะ”

“อย่ามามั่ว นายหรือชั้นกันแน่ที่เป็นหมอ ”
“งั้นวันนี้  นายกลับบ้านได้แล้วนะ”

“เอ่อ.......เอ่อ............เอ่อ  ตอนนี้มันดึกแล้ว  ผมขอกลับพรุ่งนี้ได้มั้ยครับ”

“สองทุ่มครึ่งเนี่ยนะดึก ...... ”
“ถ้าจะแถ ช่วยหาเหตุผลที่ฟังขึ้นกว่านี้ได้มั้ย”

“ผมอยากนอนที่นี่ เพราะผมอยากทำอาหารเช้าให้คุณพรุ่งนี้  ผมเตรียมของไว้แล้ว เหตุผลนี้ฟังขึ้นมั้ยครับ”

“เหตุผลแค่นี้ใช่มั้ย.... ”

“ครับ..... ”

“งั้นก้อได้.......แค่ถึงพรุ่งนี้นะ”

“ก้อได้ครับ............................................ ” (ก้อยังดีวะ)

จากนั้น เราก้อนั่งดูทีวีกันครับ.....ผมชอบดูแก้งค์สามช่า ดูไปก้อขำไป 
ส่วนคุณหมอที่รักก้อนั่งอ่านอะไรไม่รู้ครับ ภาษาอังกฤษเต็มไปหมด

555555 ..............ตุ๊กกี้นี่ขำจริงๆเลยหวะ

“ดูอะไรปํญญาอ่อน ”

“ไม่ปัญญาอ่อนนะ คุณมาดูสิ สนุกออก คุณต้องดูอะไรพวกนี้บ้าง คุณจะได้อารมณ์ดีมากขึ้น”

“ไม่หละ ชั้นอารมณ์ดีอยู่แล้ว  จะอารมณ์เสียเฉพาะเวลาที่คุยกับนายเท่านั้น”

“ผมว่าคุณพูดน้อยเกินไป  ยิ้มน้อยเกินไป และหัวเราะน้อยเกินไป”

“ชั้นว่านายพูดมากเกินไป  ยิ้มมากเกินไป และหัวเราะมากเกินไปต่างหากหละ”

“งั้นเราก้อเหมาะกันสิ ผม....มากไป   คุณ....น้อยไป ......เหมาะกันจะตาย คุณว่ามั้ย”
+
+
“ชั้นง่วงแล้ว ไปนอนก่อนนะ”
“รอเดี๋ยววววว........ผมไปด้วยยยย............................. ”
ผมรีบปิดทีวีแทบไม่ทันเลยครับ


“ราตรีสวัสดิ์นะครับ.... ”

“อืมมมมมมม ......................นายก้อเหมือนกัน”

โห...ครั้งแรกครับครั้งแรก ....ที่ที่รักบอกราตรีสวัสดิ์ผม
แล้วจะนอนหลับเหรอวะนี่กรู

ตีสองแล้วครับ....ผมยังนอนไม่หลับเลย  ก้อคืนนี้ผมไม่อยากนอนนี่ครับ
ผมลุกขึ้นมานั่งมองหน้าที่รักอยู่เป็นชั่วโมงแล้วครับ
คนอะไรก้อไม่รู้ครับ เวลานอนโคตรน่ารักเลย
แก้มเนียนๆขาวๆเห็นแล้วอยาก.........อยากเอาแก้มดำๆไปแนบครับ
ปากบางๆแดงๆเห็นแล้วอยาก............อยากเอาปากดำๆไปประกบครับ ...หุหุหุ
ทนไม่ไหวแล้วเว้ย งัยก้อคืนสุดท้ายแล้ว ขอทีเถอะ
จุ๊บ.................ผมตัดสินใจแอบหอมแก้มเบาๆดรับ............กลัวตื่น
แก้มทั้งนุ่มทั้งหอมอย่างที่คิดจริงๆด้วยครับ
เอ๊ะ ...ยังไม่รู้สึกตัวเลยครับ .......
งั้น.....ขออีกทีแล้วกันนะ
จุ๊บ...........................คราวนี้ที่ปากครับ
ปากก้อทั้งนุ่มทั้งหอมเหมือนกันครับ..............
....ผมว่าต้องทั้งนุ่มทั้งหอมไปทั้งตัวแน่ๆ
โอ๊ย............ทำงัยดี กรูอยากทำมากกว่านี้....................................

แต่แค่นี้ผมก้อมีความสุขมากแล้วครับ.......................................................
ผมเชื่อว่าถ้าผมใช้ความพยายามต่อไป  วันเวลาที่ผมรอคอยคงอยู่ไม่ไกลครับ


พอแค่นี้ก่อนนะคับ    เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อ ฝันดีคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

[watop]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณครับ

แต่ว่า ทำไมมันข้ามไป ข้ามมา ละครับ
อ่านแล้วก็งงหน่อยๆ

[baikhow]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

น่าอิจฉาอ่ะ

อิอิ

[> ToPKunG <]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

งง อ่ะคับ สงสัยมากเลย

ว่าพี่แทนไปรู้จักกับครอบครัว

ของหมอกรตั้งแต่เมื่อไหร่

[benzbabo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

อาจจะ แบ่งเปง 2 ควาคิด ของ หมอ กับ แทน ที่ หมอคิดนั้น เปงช่วงที่คบกานแล้ว แต่ เวลาแทนคิดนั้น พึ่งรุ้จักกันมั่ง ผมหว่า นะ

[> ToPKunG <]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อให้ด้วยนะคับ ขอบคุณคับ

[kimhayang]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

  คืน บาส ก็ไม่รู้เหมือนกัน

  ขอโทดนะคับ พอดีบาสไม่ได้แต่เอง 

[baikhow]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอเวปหน่อยดิ

เด๋วจะไปพิจารณาอ่ะ

ได้ป่ะ