พิมพ์

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 25

หลังจากหลับที่ไปเพราะฤทธิ์ยา ตื่นมาอีกทีทุกคนก็กลับกันหมดแล้ว แต่ผมนอนต่อไม่ได้ งานที่ต้องทำส่งให้พี่นุดูยังไม่เรียบร้อย เดินเขย่งออกมาพร้อมตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ เอาวางที่พื้นไว้รองเท้า ตอนนี้ยาแก้ปวดคงหมดฤทธิ์แล้ว แต่ถ้ากินยาอีกผมก็จะง่วง เลยฝืนทำงานจนเสร็จ

เดินออกมารับลมนอกหน้าต่างแล้วคิดถึงเรื่องเมื่อตอนเย็น ตอนที่อยู่กันตามลำพังสามคนในห้องนอน ผมรู้ว่าตี๋เสียใจ และโก้โกรธมาก ตี๋ไม่เงยหน้ามองผมเลย ส่วนโก้ก็ยืนหันหลังให้ตี๋ จนผมต้องเอื้อมมือไปกุมมือไว้ ถึงรู้ว่าตี๋ร้องไห้อยู่ ผมบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุ ผมไม่อยากให้ตี๋โทษตัวเอง ผมรู้ว่าเพื่อนผมสองคนนี้รักผมมาก มันไม่เคยให้ผมต้องเจ็บหรือเสียใจ ถึงผมจะบอกอะไรตี๋ไป ตี๋มันก็เอาแต่พูดว่าขอโทษ ขอโทษ ซ้ำไปซ้ำมาจนต้องดึงตัวมันมากอดไว้ แล้วบอกมันเหมือนทุกครั้งว่าผมเจ็บ.....แต่ไม่เป็นไร เพราะรู้ว่าตี๋เจ็บกว่าและโก้ก็เจ็บ ต่อไปก็ดูแลผมดีๆ ล่ะ เท่านี้แหล่ะครับถึงหยุดขอโทษผม แค่คำว่าดูแลผมดีๆ นะ ดูแลผม......แทนพ่อแม่ผมด้วย

   วันนี้โชคดีหน่อยที่มีเรียนตอนบ่าย ไม่งั้นคงแย่ครับ เพราะเมื่อคืนกว่าจะนอนก็เกือบเช้าครับ ใกล้ๆ เที่ยงตี๋ก็มารับ เพราะผมเดินเองไม่ได้ แต่มารับไปนั่งรถพี่เอ็กซ์นะครับ จักรยานมันกระเทือน พี่เอ็กซ์มองผมแปลกๆ ช่วยตี๋พยุงผมเดินตลอด พาผมไปส่งโรงอาหารแล้วพี่เอ็กซ์ก็ลงมากินข้าวด้วยครับ เพื่อนในกลุ่มนั่งที่ใต้ตึกครับ มีแค่พวกผมสามคนนั่งกินกันอยู่

   “มีเรียนบ่ายเหมือนกันเหรอพี่”

   “อืม...ตึกเดียวกันนั่นแหล่ะ”เอ๋...รู้ด้วยว่าผมเรียนตึกไหน สงสัยถามจากตี๋มัน

   “แล้วพวกพี่โมทย์ล่ะ”

   “ยังอยู่บ้านมั้ง มันยังไม่ใกล้เวลาเรียนน่ะ”

   “อ้าว แล้วพี่รีบออกมาทำไม อย่าบอกนะว่ามาส่งผม”ผมก็แซวแกขำๆ ครับ แต่คำตอบที่ได้ผมไม่ขำเลย

   “อืม”

   วันนี้พี่แกพูดน้อยมากครับ ผมเลยไม่อยากถามอะไรต่อ สงสัยอารมณ์ไม่ดี

   “เจอิ่มแล้วเหรอ กินไปอีกหน่อยสิ”ตี๋มองข้าวในจานผมครับ เวลานอนไม่พอไม่ค่อยอยากอาหารอ่ะ
   
   “อิ่มแล้ว มันไม่หิวน่ะ”

   “เจ็บขาอยู่ก็กินให้มันเยอะๆ หน่อย จะได้หายเร็วๆ เอ้านี่ หมูทอด กินแต่ผักอยู่ได้ ตัวเหลือนิดเดียวแล้ว”นี่ครับมาแล้ว พี่เอ็กซ์บ้าอำนาจกลับมาแล้วครับ มาพร้อมหมูทอดชิ้นใหญ่ในจาน มองก็เอียนแล้วครับ

   “กินเข้าไป มองอยู่ได้ มันตายแล้วไม่ต้องมองหรอก อ่ะนี่ให้แตงกวา”เอ๋.....แปลกครับ น้ำเสียงการพูดดูนุ่มนวลขึ้น แต่ยังบ้าอำนาจอยู่ดี ผมก็ต้องกินแหล่ะครับ พยายามกินแต่กินไม่หมดหรอก กินไปได้ครึ่งชิ้นก็อิ่มแล้ว

   พอกินเสร็จพี่เอ็กซ์ก็ให้ตี๋ประคองรอแกหน้าโรงอาหาร แล้วแกก็ขับรถมารับไปจอดหน้าตึกเรียน

   “ตอนเย็นก็รออยู่นี่แหล่ะ เดี๋ยวมารับ หรือถ้าเลิกก่อนให้ตี๋มันโทรมาบอกก็ได้”พูดเสร็จเขาก็ขับรถออกไปเลย ผมก็มองหน้าตี๋มันงงๆ ไหนบอกว่าเรียนตึกเดียวกันแล้วไม่ลงมาล่ะ

   เดินมาถึงห้องเรียน เพื่อนๆ ก็ถามใหญ่เลยครับว่าไปทำอะไรมา ตี๋ก็ทำหน้าเจื่อนๆ ผมเลยต้องบอกไปว่าหกล้ม พอนั่งที่ได้ก็หยิบซีดีที่ไรท์รูปมาให้เก๋ นั่งทำเมื่อคืนแหล่ะครับ ทำสลับกับงาน เวลาคิดงานไม่ออกก็หาอย่างอื่นทำก่อน ให้นั่งจมกับความคิดก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

   “ทำมาแล้วเหรอ กูยังไม่ได้เลือกรูปให้เลยนะ”

   “เออกูเลือกให้แล้ว มึงไปเปิดดูเองแล้วกันว่าชอบมั้ย แต่งหลายรูปน่ะ กะว่าจะเอาลงเว็บบอร์ดรุ่นด้วย ”

   “จริงเหรอมึง งั้นเดี๋ยวไว้กูดูก่อนนะ เผื่อไม่สวยจะได้คัดออก”

   “เออแล้วเรื่องเพลงน่ะ ฟังยัง ใช้ได้ป่ะ”

   “ฟังแล้ว เจ๋งว่ะ ดนตรีมันตื่นเต้นดี เมื่อคืนซ้อมทั้งคืนเลย”เว่อร์มากครับมัน แต่เอาเถอะ ยังไงก็เป็นหน้าเป็นตาให้คณะ

   “แล้วโอ้มันแสดงอะไรวะ มึงรู้ป่ะ”

   “เห็นว่าจะร้องเพลงว่ะ เออมันถามหามึงด้วยนะ เห็นว่าจะให้ช่วยเรื่องเพลง กูเลยบอกว่าเดี๋ยวจะให้มึงโทรหา เพราะวันนี้มันโดด”ฟังแล้วชื่นใจมั้ยครับอาจารย์ทั้งหลาย นี่แหล่ะเพื่อนร่วมห้องผม

   นั่งเรียนไปจบหมดชั่วโมง วันนี้เลิกก่อนเวลานิดหน่อยครับ ตี๋กับโก้ก็ช่วยกันพาผมลงมาหน้าตึก ไม่เห็นพี่เอ็กซ์ครับ พวกนี้ก็พาผมไปนั่งแถวๆ นั้น ผมจะกลับเองพวกมันก็บังคับให้รอ สักพักเห็นโอ้มันเดินมาเลยตะโกนเรียก พอมันเห็นว่าเป็นผมก็เลยเดินเข้ามาหา

   “เห็นเก๋บอกจะให้ทำเพลงให้เหรอ”

   “เออ แล้วนี่ขาเป็นอะไร เมื่อวานยังดีๆ”

   “ไม่มีไร หกล้มน่ะ แล้วเรื่องเพลงนี่จะให้ทำไรวะ ไหนเก๋บอกว่าจะร้องเพลง”

   “ก็นั่นแหล่ะ จะร้องแต่...ยังคิดไม่ออกว่าจะร้องเพลงไร คิดว่าเพลงมึงน่าจะมีเยอะน่ะ มีเพลงนึงที่ฟังคืนรับน้องแล้วเพราะดีว่ะ แต่ไม่รู้ชื่อ เลยจะยืมซีดี”พวกนี้เห็นผมเป็นตู้เพลงรึไงนะ อยากได้ก็กดเอาๆ

   “ซีดีหายไปไหนแล้วไม่รู้ว่ะ แต่ไฟลล์น่ะอยู่ในเครื่อง ไปเอาที่ห้องได้มั้ยล่ะ”

   “ได้ๆ ตอนนี้ได้ป่ะ เลิกเรียนแล้วนี่ ไปรถกูก็ได้”

   “เออดี โก้ ตี๋ งั้นกูไปกับโอ้มันนะ เกรงใจพี่เขา ไปล่ะ”พูดจบก็โผไปเกาะแขนโอ้มันเลยครับ ไอ้พวกนั้นก็ไม่ว่าอะไร บอกว่าเดี๋ยวโทรบอกพี่เอ็กซ์ให้ ดีครับ นั่งไปด้วยเดี๋ยวโรคบ้าอำนาจกำเริบแบบเมื่อเช้าอีก

   ผมก็พาโอ้มาที่ห้อง มันก็ดีครับ ช่วยพยุงผมตลอด ตัวมันใหญ่ เวลาเดินนี่แทบจะหิ้วปีกผมเลย เข้ามาในห้องก็เปิดคอมให้มันเลือกๆ เพลงดู ผมก็ไปเปลี่ยนชุด กลับมานั่งรอมันสักพักน่ะแหล่ะ ถึงหาเพลงที่ว่าเจอ เพลงรักครับ หน้าอย่างมันอ่ะจะร้องเพลงรัก

   “แล้วไงล่ะ เวลาประกวดนี่ต้องเตรียมเพลงไปเองป่ะ หรือเขามีให้”

   “เขาให้ไปบอกก่อนน่ะ ถ้าไม่มีก็ต้องหาไปเอง แต่อยากเตรียมไว้เผื่อว่ะ อีกวันเดียวเอง”ใช่ครับ มะรืนนี้แล้ว แล้วมัยคุณพี่โอ้เพิ่งจะมาหาเพลงเอาวันนี้ล่ะครับ

   “จะเอาแต่ดนตรีใช่ป่ะ เดี๋ยวกูจัดการให้ก็ได้”

   “จริงเปล่า เอาดิๆ เดี๋ยวเลี้ยงข้าว”ดีครับ ลาภปาก

   “เออ งั้นมึงไปซื้อมาเลี้ยงตอนนี้เลย หิวว่ะ ไม่ต้องซื้อข้าวหรอก ซื้อนมกับขนมปังข้างล่างให้หน่อย”ได้ทีสั่งเลยครับผม มันก็ลงไปซื้อให้ สักพักก็เดินขึ้นมาพร้อมถุงขนม

   “พี่เอ็กซ์เขาอยู่ห้องข้างๆ เหรอวะ”มันเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ ผม

   “เออ มึงเจอเหรอ”สงสัยพี่เอ็กซ์เพิ่งเลิกครับ

   “เออสิ เจอหน้าประตูนี่แหล่ะ แม่งสงสัยอารมณ์ไม่ค่อยดีว่ะ หน้าโคตรโหดเลย ปกติเห็นแต่ยิ้มๆ”

   “เหรอ”ผมว่าผมเห็นหน้าโหดๆ บ่อยกว่าหน้ายิ้มๆ นะ ถ้าเห็นหน้ายิ้มสิเป็นเรื่องแปลก

   ผมก็นั่งคุยกับมันเรื่องเพลง ผมมีไอเดียเสนอให้มันนิดหน่อย คุยสักพักมันก็กลับ ผมก็นั่งทำงานให้พี่นุต่อ กำลังเพลินๆ เกตก็โทรมาย้ำครับว่าเธอจะมาพรุ่งนี้ แต่พรุ่งนี้ผมต้องเอางานเสนอลูกค้ากับพี่นุ เลยบอกว่าจะให้ตี๋หรือโก้คอยรับมาที่ห้องละกัน เธอก็ไม่ว่าอะไร แม้จะจับน้ำเสียงได้ว่าเธอน้อยใจอยู่เหมือนกัน

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

อ่านกันให้อ้วกคับลงให้ 10 ตอน ฮ่า ฮ่า

[tacctoo]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ที่ส่งมาให้อ่านจบหมดแล้วครับ

สนุกมากเลยครับ

ขอบคุณมากๆๆ ครับผม

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เหอะๆ

คุณ tacctoo

อ่านได้โหดมากคับ

ผมยังอ่านไม่ไหวเลยคับ

พึ่งอ่านภาค 2 ไปได้ 72 ตอนเองอ่ะคับ

[Bankky ^_^]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ต่ออีกๆๆๆๆๆๆ........................

[>มิน<]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

อยากอ่านต่ออ่ะคัฟ ส่งให้หน่อยดิ winwinnakub@hotmail.com

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 26

กลับมาถึงห้องก็เจอโอ้หน้าห้องเจ เห็นบอกจะไปซื้อขนมมาเซ่น ผมก็ไม่ถามหรอกครับว่าเซ่นอะไร กำลังหงุดหงิดอยู่ เมื่อเช้าโมทย์ก็โทรมาย้ำอยู่ได้ว่าให้รับเจมันไปเรียนด้วย เพราะเรียนตึกเดียวกัน ส่วนเรื่องกินข้าวกับตอนเลิกเรียนเนี่ย ผมอาสาเอง แต่มันดันเบี้ยวผม ผมอุตส่าห์ออกจากห้องก่อนอาจารย์ปล่อย วิ่งไปที่จอดรถ ขับรถมาถึงหน้าตึกตี๋มันก็บอกว่าเจเพิ่งกลับไป กำลังจะโทรบอกผม ดูมันทำครับ กลับมาข้าวปลาก็ไม่กินด้วย ให้เพื่อนซื้อแต่ขนมให้ เพื่อนมันรักมันห่วงมัน แต่ผมไม่เห็นมันจะห่วงตัวเองบ้างเลย เด็กบ้าอะไรก็ไม่รู้ ชอบทำตัวมีปัญหา

   เช้านี้โมทย์ก็โทรมาย้ำอีกแหล่ะครับ แต่ผมไม่สน ปั่นจักรยานออกมาเลย เมื่อวานมันยังหาทางกลับห้องเองได้ เดี๋ยวมันก็หาทางมาเองได้เหมือนกัน

   “อ้าวไอ้เอ็กซ์ ไหนน้องกูล่ะ”เดินมานั่งที่ซุ้มน้ำปุ๊ป โมทย์ก็ถามเลยครับ โต๊ะประจำพวกผมจะมองเห็นโต๊ะของเจมันด้วย

   “จะไปรู้เหรอ น้องมึงไม่ใช่น้องกูนี่”

   “ไอ้เชี่ยนี่ กูบอกให้มึงรับมันมาด้วยไง พวกมันไม่มีรถจะมากันยังไง”

   “แล้วแต่มันสิ ทีเมื่อวานมันยังกลับเองได้เลย”

   “ไอ้นี่นิ เป็นเชี่ยไร แม่งไม่มีน้ำใจ เห็นอยู่ว่าน้องมันเจ็บขา เมื่อวานกูอุตส่าห์ดีใจเห็นพามันไปกินข้าว วันนี้แม่งเสือกให้น้องมันเดินมาเอง”มันด่ามาเป็นชุดเลยครับ เพื่อนคนอื่นมองกันตาปริบๆ แต่สายตาน่ะ ตำหนิผมคนเดียวเต็มๆ เลยครับ

   “เออกูมันแล้งน้ำใจ แม่งเอ๊ย!!”โมโหครับ เดินหนีพวกมันเลย มองทางหางตาโมทย์มันหน้าเหวอเลยครับ คงสงสัยว่าผมโมโหอะไร คนอยากดูแลเจมันมีเป็นโขยง ขาดผมไปสักคนมันคงไม่รู้สึกอะไรหรอก

   ผมเดินหนีโมทย์ขึ้นตึกเรียน พอเดินผ่านโต๊ะกลุ่มเจ โก้ก็เรียกผมไว้

   “อ้าวพี่เอ็กซ์ ไอ้เจล่ะ”มันถามผมแบบงงๆ ที่ไม่เห็นเพื่อนมันมาด้วย

   “เพื่อนมึงกูจะไปรู้เหรอวะ”มองรอบๆ โต๊ะก็ไม่เห็นวี่แววมันเลยครับ แต่คนอื่นในกลุ่มมันอยู่ครบ คิดได้แค่นี้ก็รู้สึกใจหาย......หรือว่ามันรอผมอยู่

   “ก็..พี่โมทย์บอกให้เจมันรอพี่...ซวยแล้วววว”มันพูดแค่นั้นแล้วก็รีบกดโทรศัพท์เลยครับ แต่ยังไม่ทันโทรผมก็มองไปเห็นเจมันลงจากรถมอไซต์รับจ้าง กำลังจะเดินมาทางนี้

   “มันเดินมาโน่นแล้ว”ผมบอก พวกรุ่นน้องเลยหันไปตามสายตาผม โก้กับตี๋รีบลุกวิ่งไปพยุงมันเลยครับ ส่วนผมเดินขึ้นตึกเรียน ไม่รอทักทายมันหรอกครับ รู้สึกผิดน่ะ ถ้ามันมามอไซต์รับจ้าง แสดงว่ามันต้องเดินออกมาถึงปากซอย ผมผิดเองครับ ไปโมโหมันในเรื่องงี่เง่าอะไรก็ไม่รู้ ทั้งๆ ที่เพื่อนมันคอยรับส่งผมก็น่าจะดีใจสิถึงจะถูก ช่วงแรกๆ ที่ต้องคอยขับรถ เฝ้าไข้ ซื้อข้าวซื้อน้ำ ผมยังโมโหไอ้โมทย์มันอยู่เลย ว่าน้องรหัสมัน ทำไมต้องคอยลากผมให้มีส่วนร่วมด้วยตลอด แต่.....เมื่อวานนี้ ผมอาสาเอง ตอนเล่นบาส ผมเอาตัวผมไปกันไอ้ฟ้ากับอั้มเอง ตอนซื้อของเยี่ยม ผมตั้งใจซื้อให้ขนมมันทั้งแพ็คเพราะเห็นว่ามันชอบกิน............ผมคง..จะ.........

   “ตี๋ นี่กูเองนะ พี่เอ็กซ์”

   “ครับพี่ ว่าไงครับ”

   “เลิกเรียนแล้วก็บอกให้เจมันรอพี่แล้วกัน จะไปไหนเดี๋ยวไปส่ง แค่นี้นะ”

   ผมวางสายโดยไม่รอฟังคำตอบจากตี๋ และไม่คิดหาคำตอบจากการกระทำนี้ให้ตัวเองด้วย บางที คำตอบคงไม่สำคัญ ในเมื่อคำถามมันสำคัญกว่า

   เรียนช่วงเช้าเสร็จผมก็รีบเดินจากห้อง ผ่านห้องรุ่นน้อง มองเข้าไปก็เห็นเจกับเพื่อนๆ ยังนั่งเรียนกันอยู่ ผมรีบปั่นจักรยานกลับหอ พี่คมคนดูแลก็ทักว่าผมกลับเร็วผิดปกติ แต่เปล่าหรอกครับ ผมกลับมาเอารถ ก็ถ้าปั่นจักรยานมันจะกระเทือนขานี่นา

   “ว่าไงตี๋”ตี๋มันโทรมาหาผมตอนกำลังจะขับเข้ามหาลัย

   “เย็นนี้พี่ไม่ต้องส่งเจมันก็ได้ คืนนี้เจมันนอนหอผม”

   “อ้าวทำไมล่ะ”

   “พอดีเพื่อนมาน่ะครับ มันเลยให้เพื่อนนอนห้องมัน”

   “เออ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ไปส่งที่หอก็ได้ ยังไงพวกมึงก็ไม่มีรถนี่ หรือว่าโอ้มันจะไปส่งอีก”ผมถามเพราะเห็นว่าพวกนี้ไม่ได้สนิทกันถึงขนาดจะขับรถรับส่งกันได้

   “เปล่าหรอก ก็ว่าจะเรียกแท็กซี่น่ะ แต่ถ้าพี่อาสาก็ดีครับ ประหยัดตังค์”

   “เออๆ แล้วนี่อยู่ไหนกัน อ้อเห็นแร่ะ”ผมมองไปเห็นกลุ่มพวกมันกำลังเดินอยู่ข้างทาง ขับรถไปจอดเทียบแล้วเลื่อนกระจกลง

   “ไปไหนกัน”ผมถาม เห็นโก้มันพยุงเจอยู่

   “ไปกินข้าวพี่”

   “งั้นขึ้นมา กำลังจะไปเหมือนกัน”ผมบอกไป พวกมันก็ดี๋ด๋ากันใหญ่ โก้ก็จัดแจงให้เจมันนั่งหน้า ส่วนคนอื่นๆ ก็เบียดกันข้างหลัง

   “มีเรียนอีกทีกี่โมง”ผมหันไปถามเจ แต่คนตอบเป็นน้องเก๋ครับ

   “ไม่มีแล้วพี่ ว่าจะไปเดินซื้อของกัน”

   “ไม่มีเชี่ยไร มึงน่ะพาโดด”เจหันไปด่าเก๋ครับ แต่ไม่มองหน้าผมเลย

   “ก็จะให้ไปช่วยเลือกเสื้อผ้าน่ะ เสื้อผ้าใส่วันพรุ่งนี้ยังไม่มีเลย”

   “ไม่มีก็ไม่ต้องใส่ หุ่นมึงไม่มีใครอยากดูหรอก”เจมันเถียงกับเก๋ เพื่อนคนอื่นๆ ก็หัวเราะชอบใจ แต่ผมหัวเราะไม่ออก มันยังไม่มองหน้าผมเลยครับ หรือว่า...มันโกรธผมที่ไม่รับมันมาเมื่อเช้า

   “ว้ายยย ไอ้เจ ปากเสียนะมึง เดี๋ยวกูแช่งให้พิการเลยนี่”

   “อ้าวพี่เอ็กซ์ขับไปไหนครับ”เก่งถามเมื่อเห็นผมกลับรถ ไม่ไปทางโรงอาหารครับ

   “จะไปซื้อของไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวพาไปแถมข้าวฟรีด้วยหนึ่งมื้อ สนเปล่า”

   “สนค่ะ ไปไหนก็ไปเลยค่ะพี่”เก๋กับแก้วส่งเสียงใสๆ มา ฟังแล้วน่ารักดีครับ พวกข้างหลังก็นั่งคุยเรื่องนั้นเรื่องนั้น แต่คนข้างผมนั่งเงียบ มองข้างทางตลอดครับ คอบิดไปจนผมกลัวคอมันจะเคล็ดเอา พอผมคิดว่าเจมันคงงอนผม ก็เผลอหลุดหัวเราะออกมา เท่านั้นครับหันมาค้อนขวับให้หนึ่งที

   ผมก็พาน้องๆ มาเซ็นทรัลครับ ใกล้สุด ดูจำนวนคนแล้วก็เลยตัดสินใจเลี้ยงสุกี้ เพราะผักเยอะครับ เอาใจไอ้เปี๊ยกมันหน่อย เข้ามานั่งพวกนี้ก็เกรงใจ ไม่กล้าสั่ง พอผมบอกว่าถ้าไม่สั่งไม่เลี้ยง เท่านั้นครับ ความเกรงใจหายไปทันที แย่งกันสั่งเอาเป็นเอาตายมากครับ ตอนสั่งนี่เจสั่งเห็ดเข็มทองมาสองชุด ผมหวังดีเลยบอกว่ามันรวมอยู่ในชุดผักแล้วนะ มันเลยตอกกลับให้ว่า อยากกินมีอะไรมั้ย ดูมันครับ จะพูดดีๆ ว่าผมชอบกินครับ ก็ไม่ได้

   นั่งกินกันไปสักพักเริ่มอิ่ม เก๋ก็ลากเพื่อนๆ ให้ไปซื้อของด้วยกัน ให้เจนั่งอยู่กับผมที่ร้านไปก่อน เจมันทำท่าจะเดินไปด้วยจนเก๋มันต้องด่าว่าเดี้ยงแล้วไม่เจียมนั่นแหล่ะ ถึงยอมนั่งเฉยๆ

   “เอาของหวานมั้ย”ผมเปิดเมนูดูขนมหวาน

   “ไม่ อิ่มแล้ว”

   “อิ่มอะไร เห็นกินแต่ผัก”

   “อิ่มผัก”เจพูดแต่หน้ามันเนี่ยงอเป็นจวักแล้วครับ

   “หึหึ เด็กบ้า”

   “ไม่ใช่เด็ก”

   “เป็นอะไร ทำหน้างอนหน้างอจนปากจะเชิดไปติดจมูกอยู่แล้ว”พูดจบ เจก็ยกมือคลำริมฝีปากตัวเองเลยครับ

   “ไม่ได้งอน”ดูเอาเถอะ เถียงเอาๆ แบบนี้นี่นะไม่เด็ก เด็กชัดๆ

   “โกรธเหรอ ที่เมื่อเช้าไม่ได้ไปรับ”

   “.................”เออแฮะ โกรธจริงๆ ตั้งแต่รู้จักครับ เจไม่ค่อยพูดโกหก แต่จะเลี่ยงโดยการไม่พูดแทน อ่านง่ายครับ คนแบบนี้

   “ขอโทษ”ผมพูดไป เห็นเจหันมามองหน้าผมอึ้งๆ

   “...........”

   “ขอโทษ...จะไม่ลืมแล้ว เดี๋ยวจะคอยรับส่งจนกว่าจะหายเลยเอ้า”ความจริงผมต้องบอกว่าจะไม่ตั้งใจลืมแล้วมากกว่า แต่มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะอธิบายว่าทำไมผมไม่รับมันเมื่อเช้า เพราะ....มันเป็นแค่เรื่องไร้สาระ

   “.......ไอติม”เจพูดเบาๆ จนผมแทบไม่ได้ยิน

   “ของหวานไง เอาไอติม”คราวนี้มันหันมาพูดเสียงดังฟังชัดเลยครับ ผมเลยเรียกพนักงานมาสั่งให้คนที่บอกว่าไม่ใช่เด็ก แต่ซัดไอติมเสียหมดถ้วย  นั่งรอพวกนั้นสักพักเจก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ

   “ครับพี่นุ.....เสร็จแล้วครับมาเอาได้เลย........เสร็จจริงๆ พี่ ผมนั่งทำทั้งวันทั้งคืนเลยนะเนี่ย.......................แต่ผมไปพบลูกค้าด้วยไม่ได้นะ ไม่สะดวก.................มาค่ำๆ แล้วกันครับ อย่าดึกนะ ผมไม่อยู่ห้อง..........ครับ หวัดดีครับ”

   “ที่ไม่หลับไม่นอนนี่ทำงานอยู่เหรอ”ผมก็สงสัยอยู่แล้ว ว่าขาเจ็บอยู่ทำไมไม่นอน เห็นออกมายืนที่ระเบียงดึกๆ สองคืนแล้ว แต่ผมก็ไม่ได้ส่งเสียงทักหรอก เห็นทำหน้าเครียดๆ ไม่อยากกวน

   “ครับ มีงานด่วนน่ะ”

   “.......ได้เงินดีเปล่า”ความจริงผมอยากถามว่าเงินพอใช้หรือเปล่ามากกว่า ตัวคนเดียวมาอยู่กรุงเทพฯ แบบนี้ ทั้งค่ากิน ค่าอยู่ ค่าเรียน มันหาเองใช้เองหมดเลยเหรอ หรือว่ามีญาติๆ คอยดูแลอยู่ด้วย แต่ผมก็ไม่เคยเห็นมีใครมาหามันนะ

   “ก็ดี สนุกดีด้วย พี่นุเขาใจดีน่ะ เขาเลือกงานให้ ถ้างานไหนไม่คุ้มเหนื่อยเขาจะโยนให้คนอื่น”ท่าทางจะดีจริงครับ พูดถึงคนชื่อนุแล้วหน้ามันยิ้มเชียว กับผมดีแต่ทำหน้าหงิก

   “มีผลงานที่เจเคยทำเก็บไว้ที่ห้องบ้างเปล่า”

   “ก็มี ถามทำไม อยากดูเหรอ”ทีมันพูดกับคนอื่นนะ ครับๆ ตลอด ไหงเวลาพูดกับผมมันห้วนจัง

   “ก็รวมๆ มาให้พี่ดูแล้วกัน เผื่อมีงานจะโยนมาให้”บ้านผมทำธุรกิจโรงแรมนี่ครับ มันก็ต้องมีจัดงานเลี้ยงอะไรเยอะอยู่แล้ว บางทีลูกค้าก็จะให้เราจัดการเองทั้งหมด ถ้าไม่ใช้พนักงานโรงแรมก็จะจ้างคนข้างนอกอีกที กำไรน้อยหน่อย แต่เบาแรงครับ ดีกว่ารับมาหมดแล้วงานออกมาไม่ดีสักงาน

   “กลับมาแล้ว คุยอะไรกันอยู่คะ”เก๋เดินมานั่งพร้อมกับคนอื่นๆ มากันตอนไหนก็ไม่รู้ครับ ไม่ทันมอง

   “เจมึงไม่รับโทรศัพท์เกตเหรอวะ เห็นโทรมาหากูฝากบอกว่าเพิ่งขึ้นรถ”โก้เดินมานั่งข้างเจครับ

   “เหรอ กูติดสายพี่นุอยู่เมื่อกี้ งั้นกูฝากมึงไปรับเขาด้วยแล้วกัน กูต้องไปรอพี่นุที่หอว่ะ”เจพูด โก้ก็พยักหน้ารับ ผมจ่ายค่าอาหารเสร็จก็พาน้องๆ ขับรถกลับ ตระเวนส่งคนโน้นคนนี้ตามหอ แล้วก็กลับหอตัวเองครับ ที่กลับมาด้วยก็มีเจ ตี๋ รวมทั้งเก๋ด้วยครับ ตี๋กับเก๋อยู่หอใกล้กัน เก๋เลยรอกลับพร้อมกันทีเดียวเพราะผมบอกว่าเดี๋ยวขับไปส่ง

   เข้ามาในห้องเจ ตอนนี้มีงานที่เจออกแบบไว้วางอยู่บนโต๊ะ มันทำสวยมากเลยครับ ดูเรียบๆ หรูๆ  ผมว่าฝีมือขนาดนี้คงได้ค่าจ้างสูงน่าดูครับ นั่งรอสักพัก พี่คนที่ชื่อนุก็มา

   “เจ๋งว่ะเจ พี่ชอบทั้งสองแบบเลย ตรงคอนเซ็ปท์เป๊ะ”ผมนั่งอยู่บนโซฟา มองหน้าพี่เขา หน้าคุ้นๆ ครับ

   “พี่ชอบไม่มีประโยชน์หรอกครับ อยู่ที่ว่าลูกค้าชอบหรือเปล่า”เจพูดกับคนที่มาหา พูดจาเป็นผู้ใหญ่มากครับ

   “เอ่อ...คุณอนวัชหรือเปล่าครับ”พี่เขาเดินมายืนอยู่หน้าผม ผมก็มองหน้าเขา ยิ่งมองก็ยิ่งคุ้นครับ คราวก่อนที่เจอกันมองจากในบ้านดูไม่ชัด แต่ตอนนี้ชัดแล้วครับ

   “เฮ้ย! พี่ภานุ ผมก็นั่งมองตั้งนาน นึกว่าใคร นั่งๆ พี่นั่งคุยกันก่อน”ครับ พี่ภานุ เป็นลูกค้าที่มาใช้ห้องจัดเลี้ยงหรือห้องพักของโรงแรมและรีสอร์ทบ่อยๆ และผมเป็นคนรับรองเขาเสียส่วนมากด้วย

   “ผมเห็นเจมันเรียกพี่นุๆ ก็ไม่คิดว่าจะเป็นพี่ภานุ”

   “ไม่เจอกันนานนะครับ ไปโรงแรมทีไร พนักงานเขาก็บอกว่าคุณไม่เข้าไปทำงานแล้ว ผมว่าจะชวนเที่ยวด้วยกันเสียหน่อย”ครับ รับรองลูกค้าแบบผมก็พาเที่ยวนั่นแหล่ะ

   “ปีสุดท้ายแล้วพี่ เรียนหนัก แต่เรื่องเที่ยวนี่ชวนได้นะครับผมว่างเสมอ”ผมคุยกับพี่ภานุ โดยที่เจกับคนอื่นยืนมองกันตาปริบๆ

   “รู้จักกันเหรอครับ”ในที่สุดเจมันก็ถามครับ แต่ที่พูดเพราะๆ นี่ถามพี่ภานุนะครับ

   “คุณอนวัชเขาเป็นลูกเจ้าของโรงแรมที่เราเคยไปจัดงานกันบ่อยๆ ไง งานล่าสุดนั่นก็ใช่ งานคราวนี้ก็ด้วย เคยพาพี่กับทีมงานไปเลี้ยงรับรองกันบ่อยๆ แต่เจไม่เคยไปด้วยสักที”นั่นสิครับ ถ้าไปผมก็คงได้รู้จักกันนานแล้ว

   “อย่าเรียกคุณเลยครับ เรียกเอ็กซ์ก็พอพี่ แล้วงานนี้ไปจัดที่โรงแรมผมเหรอ”ผมชี้ไปในมือพี่ภานุที่ถือกระดาษแบบงานอยู่

   “ครับ ถ้าลูกค้าให้เลือกเองผมก็จัดที่โรงแรมคุณประจำนั่นแหล่ะ”

   ผมนั่งคุยกับพี่ภานุเรื่องงานนิดหน่อยพี่เขาก็ต้องรีบกลับ ผมก็ได้เวลาไปส่งสามคนนี้เสียที ส่งสามคนนี้เสร็จก็ขับกลับเลยครับ ไม่ได้ไปส่งถึงบนห้องเพราะตี๋มันเรียกเพื่อนมาช่วย ขับมาถึงหอเข้าลิฟต์มากำลังจะกดปิดก็เห็นโก้เดินมากับผู้หญิงอีกสองคน เลยกดลิฟต์รอ

   “เจมันอยู่มั้ยพี่”

   “ไม่อยู่ พี่เพิ่งไปส่งหอตี๋มันเมื่อกี้”

   “เออพี่ นี่เกตกับจ๋า เพื่อนผมจากที่บ้านน่ะ เกตจ๋า นี่พี่เอ็กซ์ รุ่นพี่ที่คณะ อยู่ข้างห้องเจมัน”ผมรีบยกมือรับไหว้เลยครับ น้องสองคนนี้หน้าตาดีเลยครับ แต่เกตนี่น่ารักมากเลย ตัวเล็กๆ ขาวๆ ผมว่าชื่อคุ้นๆ นะ

   “พี่เอ็กซ์จ้องเกตมันมากไปแล้วพี่ เดี๋ยวไอ้เจมันก็ต่อยเอาหรอก”โก้แซวผม ผมคงมองนานไปจริงๆ น้องเกตหน้าแดงเลยครับ

   “บ้า มองเฉยๆ พี่ว่าชื่อคุ้นๆ น่ะ”
   
   “ก็แฟนเจไงครับ”

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 27

ผมนั่งอยู่บนเตียงนอนตี๋ รอมันอาบน้ำอยู่ครับ ผมว่าโลกนี้มันกลมเกินไปนะ พี่นุกับพี่เอ็กซ์ถึงมารู้จักกันได้ ท่าทางจะสนิทกันพอสมควร คุยกันจนลืมผมไปเลย แต่ยอมครับ เพราะวันนี้พี่เอ็กซ์ใจดีเป็นพิเศษ ผมชอบเวลาพี่เขาดีด้วย อาจจะเรียกอาการแบบนี้ของพี่เอ็กซ์ว่า ผีเข้า

นึกถึงเรื่องเมื่อเช้าที่ผมนั่งรออยู่ในห้องจนเกือบได้เวลาเข้าเรียน พอจะไปเคาะเรียกก็เห็นล็อคกุญแจที่ประตูแล้ว แล้วไหนพี่โมทย์โทรมาบอกว่าให้รอพี่เอ็กซ์ สุดท้ายเลยต้องหอบสังขารเดี้ยงๆ ของตัวเองเดินไปเรียกวินมอไซต์หน้าปากซอย ปกติจะไม่ค่อยมีใครนั่งเข้ามาถึงในตึกหรอก แต่ผมเดี้ยงแบบนี้ต้องยอมครับ นั่งซ้อนมาก็ก้มหน้าไม่มองใครเลย อายครับ ลงรถได้ก็เห็นโก้กับตี๋รีบวิ่งมารับ มองไปไกลๆ เห็นพี่เอ็กซ์มองมาทางผมแป๊ปเดียวก็หันหลังเดินลิ่วๆ ขึ้นตึกไปเลย เท่านั้นแหล่ะเลือดขึ้นหน้าเลย ไม่รับผมมาด้วยไม่เท่าไหร่ แต่ทำไมไม่โทรบอก ยังดีนะครับที่พาไปเลี้ยง ถึงจะเลี้ยงทุกคนแต่ผมขอคิดเองเออเองว่าเลี้ยงขอโทษผมแล้วกัน และเป็นครั้งแรกด้วยที่ให้ผมตัดสินใจเลือกเองว่าจะกินอะไร แถมก่อนลงจากรถพี่แกยังหยิบขนมปังช็อคโกแล็ตให้ผมหลายห่อ ดังนั้นรวมๆ แล้วนี่แหล่ะครับอาการ ‘ผีใจดีเข้า’

   “ครับเกต”ผมเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้หัวเตียงมารับ

   “เกตถึงห้องเจแล้วนะ เห็นโก้บอกว่าเจข้อเท้าพลิกเหรอ ทำไมไม่เห็นเล่าให้เกตฟังบ้าง”

   “อื้อ ก็มันไม่ได้เป็นไรมาก เดี๋ยวก็หาย แล้วตกลงมากับจ๋าสองคนเหรอ”น้ำเสียงเธอเป็นห่วงผมมากจนผมรู้สึกไม่ดีที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยสนใจเธอ หรือแม้แต่ตอนนี้ก็ยังละเลยเธอ ผมไม่คิดจะโทรไปถามเธอด้วยซ้ำว่ามาถึงหรือยัง และไม่ถามเธอสักคำว่าเดินทางเป็นอย่างไร

   “ใช่ ตอนแรกจะมากันหลายคน แต่กลัวยิ่งมากคนมากความน่ะ ตัดสินใจกันสองคนดีกว่า”

   “อืมก็จริง แล้วโก้มันยังอยู่ไหม”

   “ไม่อยู่ ส่งแล้วก็ไปเลย เอ่อเจ...เกตขอเล่นคอมหน่อยได้มั้ย”เธอถามเบาๆ ด้วยความเกรงใจ น่ารักเชียวครับ ไม่ว่ายังไงเสียงใสๆ ของเธอก็ยังน่าฟังอยู่

   “ได้สิ ตามสบายเลย...เอ่อ...”ผมคิดว่าจะบอกเรื่องซองบุหรี่ในโต๊ะ แต่คงไม่เป็นไรหรอกเพราะเธอรู้ว่าผมไม่สูบ

   “อะไรเหรอเจ”

   “ไม่มีไรหรอก มาเหนื่อยๆ ก็พักซะ แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้เจโทรหานะครับ”

   “ได้ ถ้าซื้อของเสร็จเร็ว...เกตขอไปร่วมงานด้วยได้ไหม”

   “แต่เจไม่มีเวลาคอยดูแลเกตนะ คนเยอะด้วย อย่ามาเลย”

   “ไม่เป็นไร เดี๋ยวเราอยู่กับจ๋าก็ได้ นะๆๆๆ หรือว่าเจไม่อยากให้ไปด้วย มีอะไรหรือเปล่า”

   “ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหล่ะ แต่กลัวมาแล้วจะเหงา ถ้าอยากมาก็ตามใจ จะมาเมื่อไหร่ก็โทรหาแล้วกันนะ แค่นี้นะครับ”

   “ค่ะ ฝันดีนะ”

   “...ครับ”ผมวางสายไปแล้ว ไม่มีคำว่าฝันดีนะส่งกลับไปให้เธอ ได้แต่ภาวนาในใจเท่านั้น ไม่มีคำพูดหวานๆ แสดงความห่วงใยมอบให้ ถ้าถามว่าผมยังชอบเธอไหม บอกได้เลยว่าชอบมาก ไม่เคยเปลี่ยน แต่ถามว่าผมยังอยากคบกับเธอไหม....ผม...ไม่แน่ใจ นี่แหล่ะคือเหตุผลที่ผมยังไม่อยากพบเธอตอนนี้ ผมยังไม่อยากตัดสินใจอะไรลงไป เพราะรู้ดีว่ามีคนต้องเสียใจ

   ตี๋เดินออกมาจากห้องน้ำ ผมก็เข้าไปอาบบ้าง การอาบน้ำก็ทุลักทุเลหน่อยครับ ยืนสองขาไม่ได้เจ็บข้อเท้า ยืนขาเดียวนานๆ ก็เมื่อย อาบน้ำเสร็จก็ใส่กางเกงตี๋มันน่ะแหล่ะ แล้วก็มานั่งปลายเตียงให้มันนวดยาให้ มองหน้าหล่อๆ ที่นั่งปลายเท้านวดยาให้ผมเนี่ย คนอื่นเห็นคงอิจฉาผม

   “เริ่มหายบวมแล้วว่ะ ยังปวดอยู่ป่ะ”ตี๋นวดยาเสร็จก็ล้มตัวนอนหงายข้างๆ ผม ผมหันข้างไปหามัน

   “ก็ไม่ค่อยแล้ว ตี๋...พรุ่งนี้เกตเขาจะมางานด้วยว่ะ”

   “แล้วไง มึงไม่อยากให้เขามาเหรอ”

   “เออ”

   “ทำไมวะ”

   “......กูก็คิดอยู่เนี่ย”

   “งั้นมึงก็คิดไปเหอะ ช่างคิดนัก คิดเชี่ยไรอยู่ได้คนเดียว หรือมึงไม่ชอบเขาแล้ว”มันไม่ใช้คำว่า รัก เพราะรู้ว่าผมไม่ได้รัก และไม่เคยคิดจะรัก...ใครเลย

   “ก็ยังชอบเหมือนเดิมแหล่ะ แต่.....บางอย่างมันไม่เหมือนเดิมว่ะ”

   “อะไรวะ”

   “กูไง”

   “ยังไง หรือมึงมีคนอื่น”

   “กูเปล่า วันๆ ก็อยู่แต่พวกมึง ไม่ก็พวกพี่โมทย์ พี่เอ็กซ์....เพียงแต่ความคิดกูไม่เหมือนเดิม กูไม่รู้หรอกว่าจะอธิบายยังไง กูพูดไม่ถูกว่ะ”ผมพูดจบตี๋ก็นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาผม มองตาผมนิ่งๆ

   “มึงกลัวอะไรอยู่...........มึงกลัวอะไรเจ”

   ผมไม่ได้ตอบคำถามนี้ แต่หลับตาลง มันดึงมือผมไปนอนกุมไว้หลวมๆ ขยับมาจูบที่หน้าผากผมเบาๆ พร้อมกับบอกราตรีสวัสดิ์เหมือนทุกครั้งที่มันทำ

   ‘ตี๋...มึงอยากรู้เหรอว่ากูกลัวอะไร...ตัวเองไง....กูกลัวตัวเองว่ะ กลัวความคิดของตัวเอง...ที่จะกลายเป็นการกระทำ’

   เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ กว่าจะตื่นก็บ่าย วันหยุดนี่ครับ อดนอนมาหลายคืนด้วย แต่ที่ตื่นนี่เพราะได้ยินเสียงโทรศัพท์สั่นที่หัวเตียง เห็นว่าเป็นเบอร์เก๋เลยกดรับ

   “ว่าไงมึง”

   “เจมึงไรท์เพลงมาให้กูอีกแผ่นสิ กูจะเอาไว้สำรอง”น้ำเสียงรีบร้อนมาเลยครับ

   “แล้วเพิ่งมาบอกเอาวันนี้เนี่ยนะ”

   “เออกูลืม ไรท์แล้วเอามาให้กูหน่อยสิ”

   “มึงไปไรท์เองได้ป่ะ กูไปลำบากว่ะ เนี่ยมาเอากุญแจห้องที่กูแล้วมึงไปทำเองเลย”

   “เออก็ได้วะ เดี๋ยวกูเข้าไป”

   ผมลุกไปล้างหน้าล้างตา สักพักเก๋มันก็มาเคาะประตูห้องเลยครับ

   “อ่ะกุญแจ ไขเข้าไปเลยแล้วกัน คงไม่มีใครอยู่ห้องหรอก”พวกเกตคงออกไปซื้อของแล้ว

   “เออ แล้วมึงรีบไปนะ เจอกันใต้ตึก ปลุกไอ้ตี๋ด้วย แม่งนอนกินบ้านกินเมืองอยู่ได้”เก๋เข้ามาในห้องเห็นตี๋ยังนอนอยู่บนเตียงเลยครับ เก๋นี่มันก็ไม่มีอายเลยครับ เข้ามาในห้องที่มีผู้ชายนอนใส่บ๊อกเซอร์อยู่ ผมยังดีใส่กางเกงขาสั้น

   “เออๆ เดี๋ยวตามไป รอกินข้าวด้วยนะมึง”ผมรีบดันมันออกนอกห้องครับ ยังไงก็เป็นผู้หญิงเดี๋ยวคนอื่นจะเอามันไปนินทา มันออกไปได้สักพักผมก็ปลุกตี๋ขึ้นมา ผลัดกันอาบน้ำแต่งตัว นั่งเล่นเกมส์ห้องมันสักพักโก้ก็โทรมาตาม พวกผมเลยพากันออกไป วันนี้ผมสองคนแต่งตัวดูดีหน่อยครับ งานนี้เผื่อได้เกิด เป็นงานเลี้ยงแรกของมหาลัยครับ วันนี้ก็เลยไม่พันผ้าที่ข้อเท้าแล้วเพราะมันใส่รองเท้าไม่ถนัด เสียลุ๊คด้วย  ออกจากหอมันก็นั่งรถสองแถวเล็กมาลงหน้า ม. เดินเข้าไปโรงอาหารเห็นอยู่กันพร้อมหน้าแล้วครับ

   “มานี่เลยเชี่ยเจ”อะไรของเก๋มันก็ไม่รู้ครับ หน้าบึ้งมากเลย

   “อะไรของมึง ให้พรกูแต่วัน”

   “ไหนมึงบอกห้องมึงไม่มีใครอยู่”

   “อ้าว...แล้วมึงเจอใครเหรอวะ”ผมถามเพราะคิดว่าเกตกับจ๋าน่าจะออกไปซื้อของแล้ว

   “เจอดิ แม่งไขประตูเข้าไปได้ มองกูอย่างกะจะแดกกูเข้าไปอยู่แล้ว”

   “เหรอ ไม่มีไรหรอกมั้ง”เกตเป็นคนเรียบร้อยครับ ไม่น่าจะทำอะไรแบบนั้น หรือว่าเป็นจ๋า

   “เชี่ยนี่ กูนึกว่าจะโดนตบ นั่งไรท์งานไปก็เสียวสันหลังไป เด็กมึงแม่งโหดว่ะ”

   “มึงก็พูดไป แล้วนี่เตรียมตัวรึยัง”ผมรีบเปลี่ยนเรื่องครับ ท่าทางเก๋มันโมโหจริงๆ ผมก็ไม่ถามหรอกครับว่ามันเจออะไรมา

   “เออ อีกสองชั่วโมงไปรายงานตัว”

   “ทำหน้าดีๆ หน่อยสิมึง ไหนยิ้มซิ ยิ้มแล้วออกจะสวย เด็กวิศวะเพียบเลยนะมึง เผื่อจะมีใครสนมึงไง”ได้ผลครับ มันยิ้มทันที

   “เชี่ย แซวกู”

   เท่านั้นแหล่ะครับ เป็นอันว่าหายอารมณ์เสีย ง้อเก๋มันไม่ยากครับ ไม่เอาของกินมาล่อ ก็ชมมันว่าสวย แค่นี้ก็ยิ้มหน้าบานแล้ว

   พอถึงเวลา 4 โมงเย็นก็พาเก๋มันไปรวมกับกลุ่มโอ้ แล้วก็พาพวกมันไปรายงานตัวครับ ไปถึงแถวๆ นั้นก็มีพวกเพื่อนๆ พี่ๆ รออยู่แล้ว ผมเห็นพวกพี่โมทย์กับพี่เอ็กซ์ก็เดินไปทักเลยครับ

   “โหพี่เอ็กซ์ วันนี้แต่งซะหล่อเชียว”ครับ พี่เอ็กซ์หล่อมากวันนี้ ผมถูกเซ็ทเป็นทรง สวมเสื้อเชิ๊ตสีขาวทับเสื้อกล้ามสีเดียวกัน กับกางเกงยีนส์ตัวใหญ่ๆ แค่นี้แหล่ะครับ แต่มันดูดีมาก สาวแท้สาวเทียมแถวนี้จ้องแกตาเป็นมัน

   “ไม่หล่อได้ไง เดี๋ยวเสียชื่อเดือนมหาลัยหมด”พี่โมทย์ตอบแทนครับ ส่วนพี่เอ็กซ์ได้แต่ยืนยิ้มให้ผม ผมว่าแกดูเขินๆ นะ เขินอะไรเนี่ย ทำเอาผมเขินไปด้วยเลยอ่ะ

   “อ้าวเหรอ ผมไม่เห็นรู้”ตี๋เดินมายืนคู่กับผม ชมพี่รหัสมันใหญ่เลย

   “แล้วเก๋กับโอ้ล่ะ รายงานตัวยัง”พี่เศกเดินมาถามผม

   “เรียบร้อยแล้วพี่ เดินไปเปลี่ยนชุดอยู่ นั่นไงมาแล้ว”ผมหันไปมองด้านหลัง เห็นเก๋กับโอ้ใส่ชุดเข้าคู่มากครับ เก๋ใส่ชุดแส็คสีขาวแขนกุดคอปก ส่วนโอ้ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสีครีม ดูดีมากเลยครับ แต่ที่สำคัญกว่าคู่นั้นคือคนที่เดินตามมาข้างหลัง

   “....เกต

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 28

ผมยืนมองเจอยู่ วันนี้มันแต่งตัวน่ารักมากครับ ใส่เสื้อยืดพอดีตัวสีฟ้าอ่อนสวมเสื้อกันหนาวสีน้ำตาลทับ ผมคงมองมันเพลินไปจนไม่รู้ว่ามันถามอะไรผม โมทย์เลยต้องเป็นฝ่ายตอบแทน สติผมกลับมาก็ตอนที่ได้ยินชื่อนั้นออกจากปากของมัน

   “.....เกต”มันเดินไปหาคนของมันแล้ว ตอนนี้ผมรู้สึกหวิวๆ ในใจ เหมือนอากาศเย็นลงชั่วขณะ ผมก็รู้มาก่อนหน้านี้แล้วว่ามันมีแฟน แต่พอได้มาเห็นตัวจริงเมื่อวาน ได้เห็นทั้งสองยืนคู่กัน ดูสีหน้าแววตาที่พูดคุยกัน ผมเสียใจ.....ทำไม

   ผมเห็นเจเดินนำสองคนนั้นมาทางผม แนะนำให้รู้จักกับเพื่อนๆ มัน แล้วก็มาแนะนำพวกผม...ในฐานะรุ่นพี่ของมัน วันนี้แฟนมันแต่งตัวน่ารักกว่าเมื่อวานอีกครับ ผู้ชายแถวนี้มองกันเหลียวหลังเลย ยิ่งยืนคู่กับมันแล้ว ยิ่งรู้ว่าเหมาะสมกันมาก มีบรรยากาศที่กลมกลึงกัน บรรยากาศของคู่รัก

   “โหน้องเจ จะพาแฟนมาเปิดตัววันนี้ก็ไม่บอก”เสียงเศกมันแซวครับ เพื่อนคนอื่นๆ ก็แซวตามจนแฟนมันยืนอายหน้าแดงหลบอยู่หลังมัน

   “แฟนอะไรกันพี่ เพื่อนสนิทกันทั้งนั้น”

หาาาาาาาาาาา......ผมไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม ก็ตอนนั้นโก้มันแนะนำเองว่าแฟนเจ แต่ไหงเจ้าตัวบอกว่าเพื่อนล่ะ หน้าน้องเกตเศร้าไปถนัดตาเลยครับ ไม่หรอก แฟนกันอยู่แล้ว แต่คงอายเพื่อนๆ พี่ๆ มากกว่า

ยืนคุยกันไม่นานพวกมันก็พากันลากไปโรงอาหาร บอกว่าเดี๋ยวตอนเริ่มงานจะมาใหม่ แต่เก๋กับโอ้ไม่ได้ไปด้วยครับ นั่งอยู่กับพวกผม

   “ไม่ไปกับเพื่อนล่ะ อีกเกือบชั่วโมงนะ”ผมถาม

   “ไม่ไปหรอกพี่ ไม่อยากมีเรื่อง”เก๋พูดครับ

   “มีเรื่องไรกัน”โมทย์ถาม

   “ไม่เห็นเด็กมันเหรอ มองหนูตาแทบจะหลุดออกจากเบ้าแล้ว ท่าทางขี้หึงเป็นบ้า”

   “จริงเหรอ แต่ดูเขาเรียบร้อยออกนะ คิดมากไปมั้ง”

   “แฟนมันน่ะไม่เท่าไหร่ เพื่อนแฟนมันน่ะ เมื่อเช้าเกือบมีเรื่องกันแล้ว”ดูท่าทางเก๋จะหงุดหงิดมากครับ ผมก็ไม่อยากละลาบละล้วงด้วยว่ามีเรื่องอะไร เลยหาน้ำหาขนมมาให้กินแก้เครียด

   “พี่เอ็กซ์คะ”

   “อะไรครับ”

   “พี่เอ็กซ์รู้จักผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่าคะ เห็นมองมาทางนี้นานแล้ว”

   ผมและโมทย์หันไปมองตามสายตาเก๋ แล้วรีบหันกลับมาเลยครับ

   “นั่นมันน้องดาวของมึงนี่หว่า”โมทย์หันมาพูดกับผม

   “ของกูที่ไหน เลิกเป็นปีแล้ว”

   “แต่ท่าทางน้องเขาอยากกลับมาเป็นของมึงว่ะ เดินมาทางนี้แล้วด้วย”โมทย์พูดจบ ผมกำลังจะลุกหนีเธอก็มายืนอยู่หน้าผมแล้ว

   “ไงคะพี่เอ็กซ์ หล่อเชียวนะคะวันนี้”

   “ครับ”ยินดีรับคำชมเสมอครับผม

   “พี่เอ็กซ์อย่าลืมเชียร์ดาวนะคะ”

   “ก็คงว่าไปตามเกณฑ์การให้คะแนนแหล่ะครับ”

   “แหม พูดจาห่างเหินกันจัง น้อยใจนะคะเนี่ย”เธอช่างจีบปากจีบคอพูดเหลือเกิน ไม่รู้ว่าผมเคยนึกชอบเธอไปได้ยังไง

   “อย่าน้อยใจเลยครับ กำลังใจดาวน่ะมีออกเยอะแยะ”ก็เล่นแต่งตัวโชว์เนื้อหนังขนาดนี้ แถวนี้ก็มีแต่คนมองเธอทั้งนั้นแหล่ะครับ

   “แต่ดาวอยากได้จากพี่เอ็กซ์นี่คะ อวยพรดาวหน่อยสิคะ”

   “เห็นทีจะไม่ได้หรอกครับ ยังไงพี่ก็ต้องเชียร์คณะตัวเอง”ผมเสมองไปทางเก๋และโอ้ที่นั่งอยู่ เห็นโมทย์แอบยิ้มขำอยู่ด้วย

   “เดี๋ยวจะเริ่มแล้ว พี่ว่าดาวไปเตรียมตัวหลังเวทีดีกว่านะ”ผมพยายามไล่เธอทางอ้อม แต่ดูท่าเธอจะไม่รู้สึกตัวนะครับ พยายามคะยั้นคะยอผม เอามือมาเกาะแขนผมอีกด้วย

   “ไปส่งดาวหน่อยสิคะ ยังไงพี่ก็ต้องไปหน้าเวทีอยู่แล้ว นะคะ”

   “คงไม่ได้หรอก พี่ก็ต้องไปส่งเด็กพี่เหมือนกัน ไปโอ้ เก๋”ผมแกะมือเธอออกแล้วดึงแขนเก๋ให้ลุกเดินตาม ไม่สนใจเสียงกระฟัดกระเฟียดจากการเสียหน้าของเธอ

   “เอาหนูเป็นกันชนน่ะ ต้องมีค่าจ้างนะคะ”เก๋กระซิบผมเบาๆ โอ้เองก็ยิ้มขำในความทะเล้นของเพื่อน

   “เออน่ะ เดี๋ยววันนี้พาไปเลี้ยง ตั้งใจกันหน่อยแล้วกัน”

   ผมไม่ได้ไปส่งสองคนนั้นหรอก เดินไปถึงหน้าเวทีก็มานั่งรวมกับกรรมการคนอื่นๆ มีทั้งอาจารย์และเพื่อนต่างคณะ

   พอถึงเวลาประกวด พิธีกรก็เริ่มเรียกแต่ละคณะขึ้นมาแนะนำตัวท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ จากนั้นก็เริ่มคัดออกตั้งแต่รอบแรก น้องคณะผมทั้งสองคนผ่านเข้ารอบต่อไป การแสดงความสามารถ ส่วนมากก็ร้องเพลงนั่นแหล่ะครับ ง่ายสุด ดาวก็เป็นอีกคนที่เข้ารอบ ก็เล่นลงทุนแต่งตัวขนาดนั้นน่ะนะ เธอก็ออกมาร้องเพลงพร้อมเต้นท่าทางที่ดูยั่วยวนตามแบบฉบับของเธอที่ผมเห็นบ่อยๆ ผู้ชายต่างคณะก็ตะโกนแซวตลอด เธอเองก็ชม้ายชายตาให้หมดแหล่ะครับ แต่ที่นานสุดคงเป็นผม แต่ผมไม่สนใจ

   การแสดงรุ่นน้องคณะผมก็เรียกเสียงเชียร์ได้มากกว่าที่คิดครับ โอ้เดินออกมาพร้อมกีต้าร์ นั่งร้องเพลงรักด้วยน้ำเสียงนุ่มหู ดูมีเสน่ห์มากครับ สาวๆ นี่ฟังแล้วเคลิ้มเชียว ผมเองก็เพิ่งรู้ว่ามันเสียงดีขนาดนี้ ส่วนเก๋ แสดงมายากลครับ เรียกเสียงหัวเราะกับเสียงปรบมือได้มาก บางช่วงของโชว์ที่ตื่นเต้นก็ทำให้ผมอดลุ้นด้วยไม่ได้ เธอเตรียมตัวมาดีมากครับ ทั้งอุปกรณ์และเพลงประกอบ ให้ผมเดา เพลงนี้ก็คงฝีมือเจมัน พูดถึงเจแล้วมันนั่งอยู่แถวไหนนะ อ้อ...นั่นไง ยืนอยู่กับแฟนมันข้างเวที มีเพื่อนๆ ยืนอยู่ใกล้ๆ แต่เหมือนมันยืนกันแค่สองคนมากกว่า ไหล่แนบชิดกันขนาดนั้น มือคงประสานกันอยู่แน่ๆ

   สรุปผลแล้วก็เป็นโอ้กับเก๋ได้รางวัลไปจริงๆ ด้วยครับ ดาวหน้าเสียพอดู ก็เสียงเชียร์เธอออกจะดัง แต่เธอคงลืมไปมั้งว่าดาวและเดือนมหาลัยน่ะต้องเป็นหน้าเป็นตาให้ด้วย อาจารย์คงไม่อยากให้มีภาพพจน์แบบเธอล่ะมั้ง

   “น้องๆ ไปๆ วันนี้พวกพี่จะพาไปเลี้ยง”เศกเรียกน้องกลุ่มโอ้กับเก๋มารวมกันครับ แต่ก็ไปไม่หมดหรอก บางคนไม่ว่าง

   “แบ่งๆ ไปรถโอ้กับรถพวกพี่แล้วกัน”ผมบอก พวกรุ่นน้องก็พากันไปนั่งรถโอ้เสียเป็นส่วนใหญ่

   “เก๋ไม่ไปรถโอ้ด้วยกันล่ะ”เจหันมาถามเก๋ที่ยังยืนกับผมอยู่

   “ไม่ล่ะ มึงไปกันเหอะ กูไปรถพี่เอ็กซ์นี่แหล่ะ”ผมรู้ครับว่าเก๋น่ะไม่อยากให้เพื่อนอึดอัด ผมเห็นสายตาของสองคนนั้นเวลาที่มองเก๋ยังรู้สึกอึดอัดแทนน้องมันเลย

   สรุปเก๋มันก็เลยมากับพวกผม มีเก่งกับแก้วมานั่งด้วย ไปร้านอาหารห่างมหาลัยหน่อย บรรยากาศดีครับ มีดนตรีเล่นสดด้วย ไปถึงก็นั่งโต๊ะริมเลย ส่วนผมนั่งหัวโต๊ะครับ รับลมเย็นๆ สบายดีครับ

   “เจกินเยอะๆ นะ ไม่เจอกันแป๊ปเดียวผอมไปตั้งเยอะ”น้องเกตตักกับข้าวใส่จานเจครับ เจมันก็ยิ้มๆ ตักอาหารให้แฟนมันคืนด้วย

   “เก้าอี้ไม้มันชื้นๆ ว่ะ ชุดมึงจะเปื้อนมั้ยวะเก๋ สีขาวด้วยนะมึง”เจถามเก๋ที่นั่งถัดจากตี๋

   “เออว่ะ เปื้อนแน่เลย”เก๋รีบลุกขึ้นดูเลยครับ ชุดขาวด้วยเปื้อนง่าย แต่ยังไม่ทันจะมีใครพูดอะไร เจก็ถอดเสื้อกันหนาวมันออกยื่นไปให้เก๋เลยครับ

   “เอาไปพันเอวมึงไว้อ่ะ”เจยื่นค้างอยู่ครับ ผมเห็นเก๋ปรายตาไปมองเกตกับจ๋า ผมดูก็รู้เลยว่าสองคนนั้นไม่พอใจการกระทำของเจ แต่เจมันคงไม่รู้หรอก คนอื่นก็เฉยๆ ถ้าผมใส่เสื้อกันหนาวก็คงถอดให้เหมือนมัน

   “เป็นเชี่ยไร รับไปสิมึงกูเมื่อย แล้วซักมาคืนด้วย”เจโยนเสื้อไว้บนตักเก๋เลยครับ เก๋ก็ต้องรับมาอย่างช่วยไม่ได้ ผมยิ้มๆ ให้เก๋ เพราะรู้ว่าน้องมันไม่สบายใจ

   “ไม่เห็นเจต้องถึงกับถอดเสื้อให้เพื่อนรองนั่งเลยนะ”นั่นไงครับ ไม่ใช่น้องเกตหรอกนะครับ จ๋านะ

   “ไม่เห็นเป็นไร เสื้อเราสีเข้มมันเปื้อนยากอยู่แล้ว”เจตอบกลับไปแบบสบายๆ

   “ทำอะไรเกรงใจเกตบ้างนะเจ”เกตพูดครับ ตอนนี้เงียบกันทั้งโต๊ะเลย สักพักเจมันก็ลุกพาเกตเดินออกไปหน้าร้าน มองเห็นไกลๆ เหมือนเถียงอะไรกันสักอย่าง แล้วก็เจก็เดินนำเกตกลับเข้ามานั่งใหม่ครับ แต่ดูแล้วท่าทางจะมีปัญหากันแน่นอน

   “เฮ้ยโอ้ ตอนประกวดมึงร้องเพลงเพราะดีนี่หว่า ตอนแรกบอกจะเปิดซีดีเอาไง ไหงเล่นสดได้”ผมเห็นบรรยากาศเริ่มอึมครึมเลยพูดเพื่อเปลี่ยนเรื่องครับ

   “ก็ตอนไปหาเจมันเรื่องเพลง มันก็เลยแนะนำว่าเล่นสดดีกว่า มันก็สอนร้องด้วยน่ะพี่”

   “จริงเหรอวะไอ้เปี๊ยก”

   “โหหห ดูถูก”

   “ไหนๆ ร้องให้ฟังหน่อยสิ จะได้รู้ว่าดูถูกหรือผิด”ผมอยากฟังเสียงมันครับ คนอื่นๆ ก็เลยช่วยกันเชียร์

   “ไม่เอาพี่ อายเขา ผมก็แค่ร้องหนุกๆ กับเพื่อน”เจปฏิเสธใหญ่เลยครับ

   “ร้องหน่อยสิวะ ไม่ได้ฟังกันนานแล้ว”โก้ช่วยยุครับ

   “เอาเลยมึง เสียงมึงน่ะดีจะตาย ไปร้องโชว์หน่อยสิวะ กูอยากฟังเพลงที่มึงเคยร้องตอนไปร้องคาราโอเกะกันน่ะ”เก๋เองก็เชียร์ด้วยครับ แสดงว่าเสียงมันดีจริง

   “น้องเจร้องให้พวกพี่ฟังหน่อยสิคะ”เจนก็เริ่มยุเหมือนกันครับ

   “ไม่เอาพี่ เขินตายเลย เดี๋ยวลูกค้าคนอื่นเขาเขวี้ยงรองเท้าใส่ ผมก็ซวยสิ”ยังครับ ยังยุไม่ขึ้น

   “ไปร้องหน่อยสิเจ เกตก็อยากฟังเหมือนกัน”

   “ไม่เอาหรอกเกต อายเขา”มันไม่ยอมจริงๆ ครับ แต่เกตเริ่มหน้าบึ้งแล้ว คนอื่นๆ ก็เริ่มรู้สึกครับ

   “ร้องหน่อยสิ เกตอยากฟัง ร้องให้ฟังไม่ได้รึไง ทีร้องให้คนอื่นฟังยังร้องได้เลย”

   ................เงียบ..............................

   เงียบสนิททั้งโต๊ะเลยครับ ดูเจมันก็เริ่มหงุดหงิดแล้วครับ มันยิ่งแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากๆ อยู่ ฟังดูใครก็รู้ครับว่าเกตพูดประชดเก๋ ผมเลยหันไปยิ้มให้เก๋ ตักอาหารตรงหน้าใส่จานให้ไป เธอก็พยายามยิ้มตอบผมมา

   “กลับห้องกันก่อนไหม”เจหันไปพูดกับเกตครับ จับมือกันด้วย แต่เกตเลื่อนมือหนี

   “ไม่ ทำไมต้องกลับ เพิ่งมาเองนะ แค่ร้องเพลงเอง ทำให้เกตไม่ได้หรือไง แค่นี้ให้เกตไม่ได้หรือไงเจ”น้ำเสียงเกตเริ่มไม่ดีแล้วครับ เหมือนจะร้องไห้ เจมันเลยเอามือไปลูบผมเกตเบาๆ ดูก็รู้ครับว่ามันรักของมัน ก็แฟนกันนี่ครับ ถ้าไม่รักไม่ชอบจะคบกันทำไม จะตามกันมาทำไม ไม่รักไม่ชอบ.........จะห่วงมันทำไม

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 29

 ผมไม่รู้ว่าเกตรู้เห็นอะไร ทำไมถึงคิดว่าเก๋เป็นแฟนผมอีกคน ผมมีเพื่อนผู้หญิงเยอะแยะมาแต่ไหนแต่ไร คนไหนสนิทกันมากๆ ก็พูดจาเล่นหัวเหมือนผู้ชาย เธอก็รู้ เมื่อก่อนไม่เห็นเคยเป็นปัญหา ความสำคัญของผมให้ทุกคนอยู่เท่ากัน แคร์ทุกคนเท่ากัน ผมผิดเหรอ นี่ล่ะที่ผมกลัว...ความเปลี่ยนแปลงของเธอ ที่ผมไม่เปลี่ยนตาม เธอถามผมว่าผมเป็นอะไร ทำไมไม่โทรหาเธอบ้าง ทำไมผมเปลี่ยนไป ผมยังเหมือนเดิม แต่เราต่างหากที่ไม่เหมือนเดิม ทุกครั้งที่คุยกันก็มีความระแวงสงสัย คำถามสารทุกข์สุขดิบหายไป มีแต่คำถามที่คอยเช็คสถานะกันและกัน ระยะทางทำให้ความเชื่อใจ ความไว้ใจน้อยลง แต่ความรู้สึกผมเท่าเดิม ผมขอเวลาเธอคิดหน่อย ขอเวลาตัดสินใจ หาคำตอบให้ตัวเอง หาคำตอบให้เรื่องของเรา

   “ไม่ ทำไมต้องกลับ เพิ่งมาเองนะ แค่ร้องเพลงเอง ทำให้เกตไม่ได้หรือไง แค่นี้ให้เกตไม่ได้หรือไงเจ”น้ำเสียงเกตเหมือนจะร้องไห้ ผมบอกแล้วว่าขอเวลาผมหน่อย....แต่เธอคงรอไม่ได้ล่ะมั้ง

   “ร้องก็ได้ อยากฟังเพลงอะไรล่ะครับ”ผมลูบผมเธอเบาๆ สัมผัสนี้ยังรู้สึกดีเสมอ แม้ในเวลาแบบนี้

   “เพลงอะไรก็ได้....ที่พอจะแทนคำพูดเจได้”

   “............เกตเลือกเองนะ....ผมต้องทำไงพี่ ถ้าจะร้อง ไปขอเขาเลยได้เปล่า”ผมหันไปถามพี่เอ็กซ์ พี่เอ็กซ์ดูหน้าเศร้าๆ ไม่เหมือนทุกที สงสารผมอยู่รึไง ผมรู้สึกไม่ดีกับแววตาแบบนั้นเลย

   “ไปบอกนักดนตรีน่ะ ชี้มาที่พี่ก็ได้ เพื่อนพี่เอง”

   พี่เอ็กซ์พูดจบผมก็เดินไปข้างเวทีเล็กๆ เลยครับ เรียกพี่คนหนึ่งมาบอกว่าผมขอร้องเพลงให้แฟนหน่อย ผมมากับพี่เอ็กซ์ พี่เขาก็มองตามนิ้วที่ชี้ไป เห็นพี่เอ็กซ์โบกมือให้ แล้วผมก็บอกชื่อเพลงพี่เขา พี่เขาทำหน้างงๆ อมยิ้มพร้อมตบไหล่ผมสองสามทีแบบให้กำลังใจน่ะครับ สักพักพอพี่นักร้องร้องจบ เขาก็แนะนำผมขึ้นไป ก็นั่งเก้าอี้ทรงสูง พร้อมรับกีต้าร์พี่เขามาสะพายสายไว้ ปรับไมค์ให้ตรงกับปาก

   “สวัสดีครับ ผมก็..เป็นนักร้องจำเป็นน่ะครับ เสียงอาจไม่ดีก็อย่าปาอะไรขึ้นมานะครับ...เพลงนี้..มอบให้.....คนที่ขอให้ผมขึ้นมาเมื่อกี้นะครับ....แล้วก็ อยากบอกว่า...ขอโทษนะครับ”

คำสุดท้ายผมตั้งใจส่งผ่านไปถึงเธอที่มองตรงมาที่ผม เสียงพี่มือกลองให้จังหวะ

One…two….tree


อาจจะดูใจร้าย อาจจะเหมือนไม่แคร์ แต่ก็คง ต้องบอกให้เธอไป
อยากจะมีเหตุผล บอกเธอให้เข้าใจ  แต่เธอคงไม่อยากจะรับฟัง

ความปวดร้าว ยอมเป็นคนที่ปวดร้าว ในวันนี้

อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ ว่าอะไรสำคัญไปกว่า แค่รักกัน
อีกหน่อยซึ่งคงไม่นาน ถึงวันนั้นแล้วเธอจะเข้าใจ
ที่ฉันต้องบอกเธอ ให้จากกันไป

เจ็บที่ใจเธอนั้น เมื่อเราต้องแยกทาง มันก็คงไม่ต่างจากใจฉัน
แต่ว่าความปวดร้าว อาจจะไม่เท่ากัน เมื่อตัวฉันต้องดีขึ้นมาก่อน

ยอมเป็นคนที่ใจร้าย ในวันนี้
อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ ว่าอะไรสำคัญไปกว่า แค่รักกัน
อีกหน่อยซึ่งคงไม่นาน ถึงวันนั้นแล้วเธอจะเข้าใจ
ที่ฉันต้องบอกเธอให้จากกันไป มีเพียงคำว่ารักคำหนึ่ง
เราคงไปไม่ถึง ไม่ถึงดวงดาวได้ ความเป็นจริง ความฝัน เราห่าง

ไม่เคยจะมีตรงกลาง ไม่เคยได้เข้าใจ อยู่กันไปก็เท่านั้น

ยอมเป็นคนที่ใจร้าย ในวันนี้

อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ ว่าอะไรสำคัญไปกว่า แค่รักกัน
อีกหน่อยซึ่งคงไม่นาน ถึงวันนั้นแล้วเธอจะเข้าใจ
ที่ฉันต้องบอกเธอ

อีกหน่อยเธอคงเข้าใจ ว่าอะไรสำคัญไปกว่า แค่รักกัน
อีกหน่อยซึ่งคงไม่นาน ถึงวันนั้นแล้วเธอจะเข้าใจ
ที่ฉันต้องบอกเธอให้จากกันไป


   เพลงจบไปพร้อมเสียงปรบมือดังทั่วร้าน ผมส่งกีต้าร์คืนพี่เขาแล้วเดินลงจากเวที เดินไปที่โต๊ะกลุ่มผม มองจากด้านหลัง แผ่นหลังเล็กๆ ของเธอสั่นไหว ผมรู้ว่าเธอร้องไห้ ผมแตะที่ไหล่เธอเบาๆ ดึงมือเธอให้ลุกขึ้นเพื่อจะให้เดินตามผมออกไป แต่เธอสะบัดมือออก หยิบแก้วน้ำมาสาดใส่หน้าผม ดูเธอตกใจกับการกระทำตัวเองเหมือนกัน ผมไม่โทษเธอเลย

   “ขอโทษนะ”ผมพูดคำนี้อีกครั้งตรงหน้าเธอ ผมไม่กล้าพูดกับเธอว่าเลิกกันเถอะ แต่ก็ไม่อยากรั้งเธอไว้เธอทั้งทุบทั้งตีผมไปทั่ว ผมได้แต่ยืนให้เธอทำ ถ้าทำให้เธอหายเจ็บได้ ผมยอม เธอร้องไห้ไปก็ถามผมไปว่าทำไม ทำไม แต่ผมไม่ได้ตอบเธอหรอก ปล่อยให้เธอทำจนพอใจ จนเธอหมดแรงทรุดลงไปนั่งที่พื้น ผมถึงดึงเธอขึ้นมากอดไว้หลวมๆ แล้วดึงเธอให้เดินตามผมออกไปนอกร้าน ตอนนี้ทั้งร้านมองมาที่ผมหมดแล้ว ผมไม่อายหรอก แต่ไม่อยากให้เธออาย ไม่อยากให้เธอต้องเจ็บเพราะผมอีก

   “รออยู่ตรงนี้นะครับเกต เดี๋ยวเจมา”ผมพาเธอไปนั่งที่เก้าอี้เล็กๆ หน้าร้าน ส่วนตัวผมเดินกลับเข้ามาข้างใน พี่ๆ เพื่อนๆ ก็มองผมอย่างเป็นห่วง

   “จ๋าออกไปอยู่กับเกตหน่อย”ผมเดินมาบอกจ๋า จ๋าก็รีบเก็บกระเป๋าแล้วลุกขึ้นทันที

   เพี๊ยะ!!

   ไม่เป็นไรครับ ถ้าผมเป็นจ๋า ใครมาทำกับเพื่อนผมแบบนี้ผมก็โกรธเหมือนกัน จะเอาให้หนักกว่านี้อีก

   “โก้ไปส่งพวกเกตกลับห้องให้กูหน่อยสิ”

   “แล้วมึงล่ะ”

   “มึงไปเหอะ ถึงแล้วก็โทรมาบอกแล้วกัน”จะให้กูตามไปทำให้เขาเจ็บรึไง

   โก้ลุกไปแล้ว ผมนั่งลงที่เดิม พี่ๆ เพื่อนๆ มองอย่างเป็นห่วง พี่เจนกับเก๋ร้องไห้ด้วยครับ

   “เก๋มึงร้องทำไม กูร้องเพลงดีขนาดนั้นเชียว”ผมหันไปแซวมันครับ มันรีบปาดน้ำตาใหญ่เลย

   “เชี่ยนี่ ยังมีอารมณ์มาพูดเล่นอีก...มึงทะเลาะกันเพราะกูหรือเปล่า”นึกแล้วครับว่ามันต้องคิดแบบนี้

   “มึงคิดเชี่ยไรเนี่ย เขาไม่หึงมึงหรอก เขารู้ว่ากูเลือก.................ไม่ใช่หรอก กูคิดไว้นานแล้ว”ผมพยายามจะพูดให้บรรยากาศดีขึ้นแต่คงทำไม่ได้

   ........................เงียบ......................................

   “ทำเอาหมดสนุกเลย ขอโทษนะครับทุกคน”ผมมองหน้าพี่ๆ เขา พวกเขาก็ยิ้มให้ผมบ้าง

   “เฮ้อ.....อย่าเงียบกันสิวะ อุตส่าห์พามาเลี้ยงทั้งที กินไม่หมดหารกันจ่ายเองนะเว้ย”พี่เอ็กซ์พูดครับ ผมชอบความบ้าอำนาจของแกในสถานการณ์แบบนี้จัง

   “โหพี่ จะเบี้ยวเหรอ บอกเองนะว่าจะเลี้ยงพวกหนูน่ะ”เก๋โวยเลยครับ คนอื่นๆ ก็เริ่มกลับมาเฮฮาบ้าง แม้จะไม่เท่าเดิม ตี๋หยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดมุมปากให้ผม

   “โอ้ย! เบาๆ สิมึง เจ็บนะเว้ย”ผมเพิ่งรู้ว่าปากแตกเลยครับ จ๋านี่ก็มือหนักใช่ย่อย

   “ทำเท่ห์ดีนัก สมน้ำหน้ามึง ไหนดูหน่อยดิ๊ ช้ำไปหมดแล้วมั้งเนี่ย”

   “เฮ้ย!! มึงนี่ อายเขานะมึง”อยู่ดีๆ มันก็ดึงชายเสื้อผมขึ้นครับ ถ้าอยู่ที่อื่นไม่อายหรอกครับ แต่นี่มันร้านอาหาร คนเพียบเลย

   “เออกูลืม”

   นั่งกินกันสักพักโก้ก็โทรมาว่าส่งถึงห้องแล้ว ผมก็เบาใจครับ กินไปอีกไม่นานก็กลับ ผมก็นั่งรถพี่โมทย์ครับ เพราะโอ้มันไปคนละทาง

   “พี่เอ็กซ์คืนนี้ผมขอนอนห้องพี่นะ”ผมถามตอนที่พี่แกขับมาใกล้ถึงหอตี๋มันแล้วครับ

   “อ้าว มึงไม่นอนห้องกูล่ะ”

   “....มันไกลไป”ครับ มันไกลจากเกตเกินไปครับ ยังไงผมก็ยังเป็นห่วงเธอ กลัวเธอทำร้ายตัวเอง กลัวไปหมด อย่างน้อยถ้าอยู่ใกล้ๆ มีอะไรก็ช่วยทัน ตี๋ก็พยักหน้าเข้าใจครับ พี่เอ็กซ์ก็ไม่ว่าอะไร แถมท่าทางดีใจด้วยซ้ำ ดีใจที่เห็นผมเจ็บตัวหรือไงวะ จะว่าไปวันนี้พี่เอ็กซ์แปลกๆ หลายอย่างนะครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 30

มาถึงห้องผมก็ให้เจมันเข้าไปอาบน้ำ ส่วนผมก็มาหาเสื้อผ้าพอที่มันจะใส่ได้ ก็มีแค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดตัวเล็กหน่อย วางไว้ให้มันตรงโซฟา แล้วผมก็นั่งดูทีวีรอมันครับ

   ยอมรับว่าตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่มันทำ เพลงที่มันร้องฟังแล้วเพราะและซึ้งมากครับ แต่สำหรับน้องเกตคงปวดใจมาก มันแทนคำบอกเลิกดีๆ นี่เอง เห็นเธอร้องไห้แล้วอดสงสารไม่ได้เลย เจมันเด็ดขาดมากเลยครับ การบอกเลิกกันต่อหน้าสักขีพยานมากมายแบบนี้ทั้งอายทั้งเสียใจ ไม่มีคำแก้ตัวหรือคำอธิบาย มันแค่ขอโทษ ไม่มีการตามไปปลอบหรือแสดงความห่วงใยให้เกตเห็น เป็นการบอกเลิกที่เจ็บปวดมาก แต่ผมรู้ว่ามันทำเพื่อเธอ ถ้ายิ่งสงสารยิ่งปลอบ อีกฝ่ายก็จะยิ่งตัดใจไม่ได้ มันเลยเลือกที่จะไม่แสดงอะไรออกมาเลย

   “พี่...พี่เอ็กซ์ คิดอะไรอยู่ เรียกตั้งนาน”เจมายืนหน้าผมเมื่อไหร่ไม่รู้ มันนุ่งผ้าเช็ดตัวไว้ที่เอว

   “โหเจ แดงเถือกเลยว่ะ”รอยแดงเต็มตัวเลยครับ รอยที่หน้ายิ่งชัด เห็นเป็นริ้วๆ เลย ตรงที่เป็นกระดุม ถลอกเป็นรอยเลยครับ สงสัยคงทุบย้ำหลายที ตอนโดนตีมันไม่ร้องสักแอ่ะ หน้าก็ไม่แสดงความเจ็บปวดออกมาเลยครับ แม้แต่ตอนนี้มันยังทำหน้าเฉยอยู่เลย

   “นิดหน่อยน่ะพี่ ห้องน้ำว่างแล้ว พี่ไปอาบสิ”

   “เออ นั่นชุดนะ ง่วงก็เข้าไปนอนได้เลย”ผมชี้ไปที่กองเสื้อผ้า มันก็เดินไปหยิบแล้วเข้าห้องนอนผมไป ส่วนผมก็ไปอาบน้ำบ้าง ออกมาก็ปิดไฟ เดินตามมันเข้าไปในห้องนอน

   “ยังไม่ง่วงเหรอวะ”มันนั่งพิงหัวเตียงอยู่ครับ เสื้อไม่ใส่ ใส่แต่กางเกง บอกตรงๆ ตอนนี้อยากให้มันใส่เสื้อมากเลยครับ

   “ยังน่ะพี่ เจอเรื่องตื่นเต้นมา นอนไม่หลับเลย”ดูมันยังมีอารมณ์ขันอีก ผมเดินไปใส่เสื้อผ้า หยิบยานวด ยาใส่แผลกับสำลีมานั่งข้างมัน

   “เขยิบมา เดี๋ยวทายาให้”มันทำหน้างงๆ แดงช้ำขนาดนั้น เดี๋ยวได้ช้ำในตายครับ

   “ไม่เป็นพี่ แค่นี้เดี๋ยวก็หาย”

   “ไม่ได้ถาม บอกให้เขยิบมา เร็วๆ จะได้รีบนอน ง่วงแล้ว”เท่านั้นแหล่ะครับ เห็นมันบ่นอะไรสองสามคำแล้วก็เลื่อนตัวมาใกล้ๆ ผม ผมเอาสำลีชุบยา ไปแตะๆ ตรงมุมปาก(เริ่มบวมแล้วด้วยครับ) รอยข่วนตรงคอ  แล้วก็รอยตรง...หน้าอก กว่าจะทายาเสร็จ แทบตายครับ ไม่รู้ทำไมผมต้องกลั้นหายใจตอนทายาให้มันด้วย

   ผมดึงข้อเท้ามาดู ท่าทางจะบวมขึ้นหน่อย เพราะวันนี้มันเดินเยอะครับ หยิบยานวดมานวดให้มันเบาๆ จนเสร็จ

   “ไม่เจ็บเหรอวะ”ไม่เห็นมันร้องหรือส่งเสียงอะไรเลย นั่งนิ่งๆ ให้ผมทำตลอด

   “ผมจะเจ็บได้ไง คนทำเขาเจ็บกว่าตั้งเยอะนี่”

   “เจ้าสำนวนนักนะ.................เจ...ไม่เสียใจเหรอที่ตัดสินใจแบบนี้”

   “ไม่หรอกพี่ ทำแบบนี้มันดีกับเขาแล้ว อยู่กับผมก็ไม่มีอะไรดี ให้เขาไปเจอคนอื่น ดีกว่ามาฝากอนาคตไว้กับคนอย่างผม”

   “....ทำไมวะ คนอย่างมึงไม่ดียังไง”ผมไม่เห็นมันจะมีข้อเสียเลยครับ

   “พี่ไม่รู้หรอก”

   “เพราะมึงไม่มีพ่อแม่น่ะเหรอ”ผมพูดไป เจมองหน้าผมอึ้งๆ คงไม่คิดว่าผมจะรู้

   “พี่รู้....อืม...เพราะเหตุผลนั้นก็ด้วย ผมเห็นเลยว่าสักวันหนึ่งผมกับเธอก็ต้องเลิกกัน แค่ตัวผมเองยังเอาตัวไม่ค่อยรอด ต้องทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเอง พ่อแม่ที่ไหนเขาอยากจะให้ลูกสาวมาฝากชีวิตไว้กับผมล่ะพี่”

   “แค่นี้เหรอวะ พี่รู้ว่าเจทำงานหนัก และคงมีเงินเก็บเยอะพอดู ไม่งั้นไม่มาเช่าห้องอยู่ข้างๆ พี่ได้หรอก ค่าหอมันไม่ใช่ถูกๆ แล้วพี่ก็ไม่เคยเห็นมีญาติหรือใครมาหาเลย แสดงว่าที่อยู่ที่กินทั้งหมดนี่หาเงินเองทั้งหมด เด็กตัวแค่นี้ส่งตัวเองเรียนได้ แถบมีเงินเก็บ ใครๆ เขาก็อยากได้เป็นลูกเขยทั้งนั้นแหล่ะ....พี่ว่าเหตุผลอื่นมากกว่า”

   “......ผมไม่เชื่อใจ....ทุกอย่าง ผมไม่เชื่อมั่นพอที่จะคบกับใครสักคน ผมคบกับเกตมาปีกว่า แต่พอผมมาเรียนที่นี่ บางอย่างมันเปลี่ยนไป ในอนาคตไม่ผมก็เกต ใครสักคนก็ต้องมีคนใหม่ คนที่ดีกว่า คนที่อยู่ดูแลใกล้ๆ กันได้ตลอดเวลา ผม...ไม่เชื่อมั่นว่าเราคนใดคนหนึ่งจะไม่เปลี่ยนไป ในเมื่อเวลามันไม่เคยหยุดหมุน อะไรๆ มันก็ไม่แน่นอน”เจก้มหน้านิ่ง พูดโดยที่ไม่มองหน้าผม

   “...กลัวเหรอเจ....กลัว...การสูญเสียเหรอ”ผมเอามือไปลูบผมมันเบาๆ รับรู้ได้ว่ามันพยักหน้านิดๆ คงเป็นเพราะสูญเสียพ่อและแม่ไป เลยไม่กล้าที่จะมีคนพิเศษจริงๆ มันกลัวการสูญเสียใครสักคนไป ไม่ว่ามันทิ้งเขา หรือเขาทิ้งมัน มันก็กลัวไปหมด ที่น่าเศร้าคือการที่มันไม่เชื่อใจใครเลยแม้แต่ตัวเอง...กลัวอยู่เสมอว่าใครสักคนจะหายไป

   “นอนกันเถอะนะ”ผมเดินไปปิดไปหัวเตียง แล้วล้มตัวลงนอนข้างๆ มัน เจค่อยๆ เลื่อนตัวเข้ามาแทรกผ้าผม นอนหันหลังให้ผม ผมมองหลังมันนิ่งๆ รู้ว่ามันยังไม่หลับ แต่ผมก็ไม่ส่งเสียงอะไรออกไป ผมมองมันนานเท่าไหร่ไม่รู้ รู้อีกทีก็ได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอ เจกระชับผ้าห่มแน่นขึ้น ก็ผมเปิดแอร์แรงนี่นะ เตรียมเสื้อให้ใส่ก็ไม่ใส่

ผมคิดว่ามันคงหลับไปแล้ว เลยเอื้อมมือไปโอบตัวมันเข้ามาใกล้ๆ แค่แตะโดนตัวมันก็หันกลับมาซุกอยู่ในอกผมเหมือนเด็กๆ ก้มลงมองใบหน้าใกล้ๆ หน้าขาวๆ แก้มใสๆ เป็นรอยแดงๆ มันเป็นคนขาวโดนอะไรนิดหน่อยก็เห็นเป็นรอยชัดเลย ผมเอานิ้วเกลี่ยไปที่มุมปาก ตอนนอนมันคงยอมรับได้ว่ามันเจ็บ มันถึงขยับหนีมือผม ผมสอดแขนอีกข้างให้มันหนุนแทนหมอนข้าง เส้นผมนุ่มๆ ไล้ไปตามต้นแขนผมจนอดไม่ได้ที่จะเอามือไปลูบ ผมมันนิ่มและมีกลิ่นหอมอ่อนๆ มิน่า โมทย์ถึงชอบลูบหัวมันจัง
   
   ผมนอนนึกไปถึงคำถามที่โก้เคยถามผมว่า ผมจะทนเห็นเจมันเจ็บได้เหรอ ผมยังยืนยันเหมือนเดิม ว่าผมทนได้ แต่ถ้ามันเจ็บมา ผมขอเป็นคนแรกที่ปลอบมันแบบนี้ได้ไหม ขอเป็นคนแรกที่มันเล่าเรื่องต่างๆ ให้ฟังได้ไหม มันจะรู้รึเปล่าว่าผมดีใจมากที่มันขอมานอนที่ห้อง ถึงแม้มันจะมาเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ๆ แฟนเก่ามันก็ตาม แต่ยังดีกว่าให้มันอยู่กับเพื่อนๆ เพราะพวกนั้นคงพยายามปลอบ แล้วพูดให้มันไปคืนดีกันแน่ มาหาผมนี่แหล่ะดีแล้ว ให้ผมปลอบดีกว่า เพราะผมจะไม่พูดให้มันไปคืนดีกันหรอก ตอนนี้รู้แล้วว่าทำไมผมรู้สึกโหวงๆ ที่เห็นเจมันยืนอยู่กับแฟน ทำไมรู้สึกดีใจที่มันบอกเลิกเขา ทำไมดีใจที่คราวนี้มันระบายความในใจให้ผมได้ฟัง ผม...ชอบมันใช่ไหม ผมคงชอบเจเข้าเสียแล้ว

   ยอมรับเลยครับว่านอนไม่หลับทั้งคืน รีบตื่นแต่เช้าลุกขึ้นมาอาบน้ำแล้วนั่งดูทีวีที่มีข่าวทุกช่อง ยอมรับว่าตื่นเต้นและตกใจกับความคิดตัวเองเมื่อคืน ผมเนี่ยนะ จะชอบเจมัน ผมผู้ชายทั้งแท่งนะ ไม่หรอก ผมคงแค่เอ็นดูมัน สงสารมันเหมือนเพื่อนๆ มัน หรือเหมือนไอ้โมทย์นั่นแหล่ะ พวกนั้นก็เป็นห่วงเป็นใยเจมันมาก อาจจะมากกว่าผมด้วยซ้ำ แต่ผมน่ะเพิ่งมาเริ่มเป็นห่วงมันก็หลังจากรู้ว่ามันกำพร้านี่แหล่ะ แสดงว่าผมแค่สงสารมันมากกว่า ใช่แล้ว ผมแค่สงสารเด็กมัน

   “อือออ พี่เอ็กซ์ตื่นเช้าจัง”เจเดินสภาพงัวเงียออกมาจากห้องนอน กางเกงขาสั้นคงหลวมไปจนเกาะได้แค่สะโพก จะหลุดไม่หลุดแหล่อยู่แล้ว

   “เอ่อ...อื้ม ปกติก็ตื่นแบบนี้แหล่ะ แล้วเราล่ะ ตื่นมาทำไมแต่เช้า ยังไม่เจ็ดโมงเลย”

   “ตื่นมาเยี่ยว”มันพูดจบก็เดินไปเข้าห้องน้ำ ส่วนผมรีบวิ่งออกจากห้อง ยืนใจเต้นอยู่ในลิฟต์ ความสงสารนี่ทำให้ใจเต้นได้ขนาดนี้เหรอ ลงมาถึงชั้นล่างไม่รู้จะไปไหนเลยเดินไปสั่งข้าวต้ม ตอนจ่ายเงินถึงเพิ่งนึกออกว่าไม่ได้หยิบกระเป๋าตังค์มา ต้องวิ่งมาแล้วกลับลงไปจ่ายใหม่อีกรอบ กว่าจะได้ข้าวต้มมาก็ลืมเหตุผลที่ต้องวิ่งออกจากห้องไปแล้ว

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ฝันดีคับทุกคน

[Bankky ^_^]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มีกี่ตอนอ่ะ...................แร้วต่อเร้วน่ะ................

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เดี่ยวพอพรุ่งนี้สอบเสดแล้วจะรีบมาลงต่อให้นะคับ

การสอบพรุ่งนี้สำคัญมากคับ

จะตัดสินว่าผมจะเรียนจบหรือไม่จบเลยนะคับ

ขอโทดด้วยนะคับที่วันนี้ไม่สามารถลงต่อให้ได้จิงๆ

[naaa]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ช่วยส่งให้หน่อยนะคราบ   ชอบมากเลยคับ   
naaa_ooo@hotmail.com
ขอบคุณนะคราบๆๆ   
ตั้งใจสอบนะ
นายทำได้อยู่แล้ว