พิมพ์

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 71

สถานที่นี้มันช่าง...หนวกหู แต่ดูเหมือนกับเสียงเหล่านี้ไม่ได้เข้ามาอยู่ในโสตประสาทผมเลยสักนิด ไม่ว่าเสียงเพลงจะดังขนาดไหน ปริมาณแอลกอฮอล์จะเพิ่มมากเท่าไหร่....ไม่มีสิ่งไหนทำให้ผมหยุดคิดเรื่องเจได้เลย

“อ้าวๆ ดื่มเข้าไปๆ โทรชวนเพื่อนมา แล้วมานั่งยกอยู่คนเดียวแบบนี้หมายความว่าไงวะ”โมทย์รั้งแขนผมไม่ให้ยกแก้วขึ้นดื่ม

“.......เป็นไงกันบ้างวะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน”ตั้งแต่เดินออกจากห้อง ผมก็ไม่รู้จะไปที่ไหน จะเอาปัญหาไปฝากแม่ก็คงทำให้ท่านไม่สบายใจ มันยังไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น สุดท้าย...โทรตามไอ้โมทย์ออกมานั่งกินเหล้าเป็นเพื่อน แต่มันดันชวนไอ้ฟ้ามาด้วยนี่สิ

“ไม่ต้องมาทำเป็นเปลี่ยนเรื่องเลย ทะเลาะกับน้องเจมาล่ะสิ”โมทย์นี่มันก็ยังรู้ใจผมเหมือนเดิม

“คราวนี้กูไม่ผิดจริงๆ นะ แล้วกูก็จะไม่ง้อด้วย”ไม่ใช่ทิฐิหรอกนะครับ แต่...คราวนี้ผมเสียใจกับการกระทำของเจมากจริงๆ

“งั้นดีเลย เดี๋ยวกูไปปลอบน้องเจแทนมึงเอง”ไอ้ฟ้านี่ก็หางโผล่เชียว เผลอเป็นไม่ได้

“ปากหาเรื่องอีกแล้วนะมึง คนยิ่งหงุดหงิดอยู่”

“กูก็แหย่เล่น ไม่อยากต่อยกะมึงตอนนี้หรอก ไม่ชอบซ้ำรอยใครว่ะ”ฟ้ามองหน้าผมแล้วก็ยิ้มๆ แต่ยิ้มเยาะนะครับ เออสิ ก็ตอนนี้หน้าผมแหกไปหมดแล้ว แก้มบวม จมูกก็เจ็บ ปากก็แตก กลืนเหล้าทีนี่แสบปากไปหมดเลย แถมนั่งตรงๆ ก็ไม่ได้ เจ็บชายโครงครับ พลาดไปโดนเท้ามันตอนไหนก็ไม่รู้ ดีนะที่ไอ้สองคนนี้ไม่เห็นรอยช้ำที่ท้องด้วย ไม่งั้นมันคงขำหนักกว่านี้ แค่รู้ว่าเป็นฝีมือไอ้โก้ก็พากันหัวเราะชอบอกชอบใจ จะไปตบรางวัลให้ไอ้โก้กันใหญ่

“มือตีนแม่งโคตรหนัก น่าส่งไปคัดตัวทีมชาติชิปหาย”ผมไม่โกรธที่โก้มันต่อยหรอกนะครับ ยอมรับว่าตอนนั้นผมเองก็ปากเสีย อารมณ์กำลังแรง มองหน้าเจที่ได้ยินผมเรียกว่ามันว่าเมียก็รู้ว่ามันช็อคไปเหมือนกัน แต่...โก้น่าจะหาวิธีหยุดปากผมดีกว่านี้นะ บอกตรงๆ ว่าขาดทุน

“กูไม่รู้หรอกนะว่าทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่มึงเป็นพี่ มีอะไรก็ควรจะพูดกันดีๆ กูเห็นทะเลาะกันทีไร มีแต่มึงที่คอยโวยวายตะคอกใส่เจตลอด ตัวมันก็แค่นั้น มึงพูดเสียงดังใส่ทีเดียวน้องมันก็หงอแล้ว”วันนี้วันดีจริงๆ เจอไอ้โก้ต่อย แล้วยังต้องมาฟังไอ้ฟ้าสวดอีก

“แต่คราวนี้เจมัน...”

“ไม่ต้องเถียง มึงน่ะอะไรๆ ก็เรียกร้องอยากให้เจเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ เจมันไม่เห็นเคยเรียกร้องอะไรจากมึงเลยนะ”โมทย์ก็ร่วมวงสวดผมอีกคน ตกลงผมเรียกพวกมาผิดใช่มั้ยเนี่ย ไอ้สองคนนี้มันพวกเจทั้งนั้นเลยนี่นา

“พวกมึงก็ฟังกูก่อนสิวะ คราวนี้น่ะ...”ผมจะเล่าให้พวกมันฟัง ไอ้โมทย์ก็ดันพูดแทรกขึ้นมาอีก

“พอๆ กูไม่อยากฟัง มึงน่ะมันขี้หึงมาก รู้ตัวหรือเปล่าวะเอ็กซ์ อะไรนิดๆ หน่อยๆ มึงก็ปล่อยวางบ้าง”

“แต่คราวนี้ไม่ใช่เพราะกูขี้หึงนะ เจน่ะมัน...”

“ไอ้เอ็กซ์ กูจะพูดให้ฟังนะ ความรักแบบนี้น่ะ มันยุ่งยากกว่าชายหญิงปกติตั้งหลายเท่า มึงต้องใจเย็นๆ หน่อย ไม่ใช่ผู้ชายเข้าหาก็หึง ผู้หญิงเข้าใกล้ก็หวง มีหวังได้เป็นบ้ากันพอดี ถ้าเป็นเกย์แบบกูก็ว่าไปอย่าง”ไอ้ฟ้านี่ก็มั่นใจในตัวเองดีนะครับ แม่งพูดเสียงดังเลยว่าตัวเองเป็นเกย์ โต๊ะข้างๆ หันขวับเลย

“เป็นแบบมึงมันดีกว่ายังไงวะ”โมทย์หันไปถามมัน ความจริงผมก็สงสัยนะครับ แต่กลัวว่าอ้าปากแล้วพวกมันจะห้ามผมพูดอีก

“ก็กูไม่สนผู้หญิงอยู่แล้วไง ใครคบกับกูก็ไม่ต้องคอยตามหึงเวลาไปไหนมาไหนกับผู้หญิง แต่ถ้าไปกับผู้ชายน่ะ...อีกเรื่องนึง”

“ไอ้เชี่ย นึกว่าดีกว่าตรงไหน แม่งก็แค่ลดกลุ่มเป้าหมายมึงแค่นั้นเอง แต่เดี๋ยว...พวกมึงอย่าเพิ่งขัดกู กูขอเล่าก่อน ไม่งั้นพวกมึงก็ไม่เข้าใจว่าปัญญาครั้งนี้น่ะ ไม่ใช่เพราะกูหึงมันนะ คราวนี้น่ะ เจมัน.....”ผมรีบพูดรีบเล่าเลยครับ เดี๋ยวพวกมันแทรกขึ้นมาอีก ระหว่างเล่าไปพวกมันสองคนก็ค่อยทำหน้าเครียดขึ้นเรื่อยๆ

“.......เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้แหล่ะ เห็นมั้ยว่าไม่ใช่เพราะกูขี้หึงนะ แต่เจมันผิดจริงๆ”

“....เออว่ะ”

“แล้วไอ้หมอกนี่ไว้ใจได้มั้ยวะ”คำพูดแรกเป็นของไอ้ฟ้า ส่วนอันนี้เป็นของโมทย์มัน พอมันสองคนพูดแบบนี้ผมค่อยยิ้มได้หน่อย อย่างน้อยก็ยังมีพวก

“กูคิดว่าไว้ใจได้นะ เพื่อนสนิทไอ้อ้นด้วย แต่ที่กูไม่เข้าใจคือเจว่ะ ทำไมมันถึงไม่ค่อยแคร์ความรู้สึกกูเลยวะ บางทีก็เหมือนว่ามันรักกูมาก ขาดกูไม่ได้ กูนี่ปลื้มจนตัวลอย นั่งทำงานไปยิ้มไปเหมือนคนบ้า แต่พอมันไม่แคร์นี่....เหมือนลืมกูไปเฉยๆ เสียอย่างนั้น”พอได้เล่าให้พวกมันฟังก็สบายใจขึ้น แต่...อารมณ์ก็ขึ้นด้วยเหมือนกัน

“มึงไม่ใจเย็นๆ แล้วฟังเหตุผลน้องมันก่อนล่ะ หนีมาแบบนี้มันแก้ปัญหาได้มั้ย”

“กูรู้นะโมทย์ ว่าที่กูออกมาแบบนี้น่ะไม่ดี แต่กูอยู่ตรงนั้นไม่ไหวจริงๆ แค่ได้ยินคำว่าคนอื่นออกจากปากเจ...กูก็เจ็บแทบตายแล้ว แล้วถ้าเถียงกันต่อไป เจพูดประชดอะไรกูอีก...กูคงได้ลงไปตายต่อหน้ามันจริงๆ”เวลาทะเลาะกันทีไร ถ้าเจไม่คิดว่าตัวเองผิด มันก็จะประชดให้ผมปวดใจทุกที

“เออๆ กูเข้าใจ มึงก็อย่าเครียดให้มาก ดื่มๆ ดีกว่าว่ะ นานๆ ได้เจอกันที”ฟ้ามันคงเห็นผมเครียดจริงๆ มันก็เลยยกแก้วมันกับผมมาชนกัน โมทย์ก็หยิบแก้วมันมาชนด้วยอีกคน พวกเราเปลี่ยนมาพูดคุยเรื่องงานของแต่ละคน โมทย์ก็ช่วยกิจการที่บ้านมัน ส่วนฟ้าเป็นวิศวะกร ตอนนี้คุมงานก่อสร้างบ้านจัดสรรแถวๆ บ้านผม ผมไม่ได้กลับบ้านมาสักพักแล้ว เลยไม่ได้เจอมัน พอผมบ่นพวกมันก็ว่าผมเอาแต่ทำงานแล้วก็ขลุกอยู่กับแฟน เพื่อนฝูงไม่สน พวกมันน่ะนัดสังสรรค์กันบ่อย เศก ก้อง เปา ก็ถามถึง แต่โทรชวนผมทีไรผมก็ไม่ว่างทุกที ผมฟังแล้วก็ได้แต่ก้มหน้ายอมรับไป เรื่องมันจริงนี่ครับ จะเถียงทำไม

โอยยยยย.....มึนหัวชะมัดเลยครับ เมื่อคืนกว่าจะแยกย้ายกันก็ร้านปิด บอกได้คำเดียวว่าเมาเหมือนหมาจริงๆ

“อืม....กี่โมงแล้ววะ”เสียงห้าวที่ดังอยู่ข้างตัว ผมรีบหันไปดูเห็นไอ้ฟ้านอนหงาย ยกมือลูบหน้า เสยผมขึ้นก่อนจะลุกนั่งข้างๆ ผม

“เฮ้ย!!!”ผมรีบลงจากเตียงมายืนอยู่ข้างๆ ก็ไอ้ฟ้ามันนอนเปลือยอยู่นี่นา แล้วผมก็ใส่แค่บ็อกเซอร์...อย่าบอกนะว่า...เมื่อคืน...

“ไอ้เชี่ยยยยย....อย่าพูดออกมาเชียวนะมึง นึกว่าเป็นอะไรร้องซะดังลั่น แม่ง....ถึงเมากูก็ยังมีสติอยู่นะมึง ไม่ต้องมาทำหน้าเหมือนโดนข่มขืนเลย แค่คิดกูก็จะอ้วกแล้ว”ผมแค่ชี้หน้ามัน ยังไม่ได้พูดอะไรก็โดนมันด่าสวนก่อน

“เป็นอะไรกันวะ เสียงดังลั่นห้อง”โมทย์เปิดประตูห้องน้ำออกมาถาม ใครจะไปรู้ล่ะครับ สภาพมันน่าเข้าใจผิดนี่นา

“ก็ไอ้เชี่ยเอ็กซ์น่ะสิ ตื่นมาแม่งก็ทำหน้าตาตื่นเหมือนกูไปข่มขืนมันงั้นแหล่ะ แม่ง....จะอ้วก คิดไปได้”ฟ้าทำหน้าตาหงุดหงิด ลุกขึ้นเข้าห้องน้ำสวนกับโมทย์ที่เดินออกมาแต่งตัวข้างนอก

“ก็กูเบลอๆ อยู่นี่หว่า แล้วมันเสือกมานอนโป๊อยู่บนเตียงอีก”ผมด่าคืนไปเบาๆ ลืมจำเรื่องเมื่อคืนได้แล้วครับ ก็เมาเหมือนหมานี่ครับ ผมกับไอ้โมทย์ขับกลับไม่ไหว ฟ้ามันเลยขับรถผมมาเปิดห้องนอนรวมกันที่โรงแรม นับว่าผมยังพอมีสติอยู่นะครับ เลยนึกได้ว่าร้านนี้ใกล้กับโรงแรมตัวเอง

เจอเรื่องตื่นเต้นแต่เช้า ตาสว่างหายมึนหัวเลยครับ ก่อนกลับพวกผมก็มานั่งกินอาหารด้านล่าง พวกพนักงานก็มองผมแปลกๆ คงคิดว่าผมขยันมาทำงานวันหยุด

“อ้าวเอ็กซ์...จะไปด้วยเหรอ มาตรงเวลาเชียว”เสียงหวานๆ เรียกผมด้านหลัง พอหันไปก็เห็นมดยืนอยู่พร้อมพนักงานอีกสามสี่คน

“หวัดดีมด...ไปไหนเหรอ”

“ก็ไปพัทยาไง”อ๋อ...พาพนักงานไปเที่ยว เกือบลืมเลยครับว่าเขาจะไปกันวันนี้ ตอนแรกผมก็ปฏิเสธคำชวนไป แต่โดนเธอกับพนักงานคนอื่นคะยั้นคยอมากๆ เข้าก็เลยยอมมาด้วย ชวนพวกมันสองคนให้มาด้วยกัน แต่ดันติดธุระกันทั้งคู่ เอาไว้โอกาสหน้าค่อยนัดกันใหม่ก็ได้ครับ

พวกเรานั่งรถตู้กันมาสองคัน ผมนั่งอยู่คู่กับคนขับรถ ระหว่างทางก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูตลอด เผื่อมีสายเข้า แต่...ก็ไม่มีวี่แววว่าจะมีใครโทรมาเลย...เจ...ไม่โทรหาผมเลยสักครั้ง

รถมาถึงพัทยาตอนบ่ายสองโมงตามกำหนดการ มดเป็นคนจัดรายการทัวร์เล็กๆ วันนี้เอง เริ่มจากทานอาหารก่อนเลยครับ ร้านนี้ยื่นออกไปในทะเล วิวดีเชียวครับ ได้บรรยากาศเหงาๆ....แค่นี้ผมก็เหงาพอแล้วนะ รู้สึกเหมือนโดนบรรยากาศซ้ำเติม

กว่าจะนั่งกินกันเสร็จเกือบสี่โมงเย็น นั่งรถไปดูโชว์แบบไทยๆ แต่ความสามารถระดับโลก ให้ความรู้สึกแปลกไปอีกแบบ มองชาวต่างชาติที่ลุกขึ้นปรบมือให้ บางคนกล่าวชมออกมาเสียงดัง ดูโชว์นี้แล้วได้อะไรหลายอย่าง นอกจากโชว์จะดูดี อลังการ สนุก น่าตื่นเต้น มีเกล็ดความรู้พื้นบ้านสอดแทรก...แต่นอกเหนือจากนั้น...ความภูมิใจครับ

หลังจากการแสดงจบพวกเราก็นั่งรถตระเวนดูโชว์ เรียกว่าตระเวนจริงๆ นะครับ เพราะไปดูอีกสองที่ เวลาใกล้ๆ เคียงกัน กว่าจะเลิกก็ยังไม่ดึกสำหรับที่นี่ แค่เกือบสี่ทุ่มเอง ไฟยังสว่างอยู่ทั้งเมือง นักท่องเที่ยวยังแน่นขนัดทุกร้าน พวกเรานั่งรถไปเช็คอินที่รีสอร์ท ไม่ใช่รีสอร์ทของผมหรอกนะครับ ต้องลองมาพักที่อื่นบ้าง เผื่อได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ไว้ไปพัฒนากิจการตัวเอง

“เป็นอะไรเอ็กซ์ ทำหน้าเครียดทั้งวันเลย”ผมย้ายมานั่งข้างมด ปล่อยให้พี่บอลเป็นคนบอกทางคนขับ

“เหรอ...ไม่มีอะไรหรอก”

“ไม่มีได้ไง เห็นกำโทรศัพท์ไม่ปล่อยเลยทั้งวัน ทะเลาะกับแฟนเหรอ”พอพี่บอลไม่ถาม ก็กลายเป็นมดที่คอยถามแทน อาการผมมันแสดงออกชัดขนาดนั้นเลยเหรอ

“ก็...นิดหน่อยน่ะ”

“เอาน่า มาพักผ่อนให้หายเครียด พักปัญหาไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวกลับไปค่อยแก้ ทำหน้ายุ่งแบบนี้เดี๋ยวลูกน้องก็พาลเกร็งกันหมด”มดพูดเบาๆ ผมเอียงคอไปมองด้านหลัง เห็นพนักงานบางคนหลับตา บางคนก็นั่งนิ่งๆ ไม่พูดจาเฮฮาเหมือนเมื่อเช้าเลยสักคน สงสัยผมคงทำให้บรรยากาศแย่ลงจริงๆ ด้วย

“ขอโทษที ผมไม่รู้ตัวน่ะ....งั้นเอางี้นะ เราอย่าเพิ่งไปเช็คอิน แวะหาร้านนั่งฟังเพลงสบายๆ กันริมหาดกันดีไหม”ผมร้องถามพวกที่นั่งด้านหลังด้วย คนที่หลับตาก็ลืมตาขึ้นมอง ส่วนคนที่ตื่นอยู่ก็หันไปปรึกษากันเบาๆ ก่อนจะได้ยินเสียงเฮพร้อมเสนอชื่อร้านมากมายจนเลือกแทบไม่ถูก

“งั้นตกลงไปร้าน...แล้วกันนะ พี่บอลรู้จักทางมั้ยครับ”

“...เอ่อ...รู้ครับ แต่พี่ว่าเราไปเช็คอินที่โรงแรมก่อนดีกว่า นี่มันก็ดึกแล้ว เดี๋ยวห้องเต็ม”พี่บอลเอี้ยวตัวมาตอบผมจากด้านหน้า

“แต่เราจองไว้แล้วนี่ แล้วมันก็วันหยุดธรรมดา คงไม่เต็มหรอกพี่ ไปเลยดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลา”ถึงเต็มก็พักที่อื่นได้ครับ โรงแรมรีสอร์ทมีให้เลือกพักเพียบ ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีที่นอน

“งั้น...เดี๋ยวพี่โทรบอกอีกคันก่อนนะ”พี่บอลโทรไปหาพนักงานที่อยู่ในรถอีกคัน พูดคุยสักพักก็หันมาส่งยิ้มให้ผม

“สงสัยต้องไปเช็คอินก่อน เพราะอีกคันเขาไปรอเราที่นั่นแล้ว”สรุปต้องไปโรงแรมก่อน ก็ได้ครับ ร้านอยู่ไม่ไกลมาก ผมจะได้ถือโอกาสเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย ตอนนี้ยังอยู่ในชุดทำงานอยู่เลย ก็เมื่อวานเข้ามาเซ็นเอกสารที่โรงแรมแล้วก็ไปหาเจที่มหาลัยเลยที่นา เสื้อผ้าไม่ได้เปลี่ยนตั้งแต่เมื่อคืน

นั่งรถอีกแค่ไม่กี่นาทีก็มาถึงรีสอร์ทที่จองไว้ ติดทะเลเลยครับ กระเป๋าใบเล็กใบใหญ่ถูกทลอยลงมา มดเดินนำเข้าไปด้านในเพื่อติดต่อกับพนักงาน ผมสะพายกระเป๋าเป้ใบเล็กๆ ที่หยิบมาจากรถตัวเอง ข้างในก็มีแค่เสื้อผ้าที่ผมติดรถไว้ใช้ฉุกเฉิน...ไว้เที่ยวกรณีฉุกเฉินน่ะครับ

รีสอร์ทนี้ตกแต่งได้ทันสมัย ไฟสีเหลืองนวลดูอบอุ่น ด้านในมีต้นไม้ดอกไม้อยู่ตามมุมต่างๆ มีน้ำตกขนาดย่อมที่ผนังด้านข้าง ได้ฟังเสียงน้ำไหล ผมกวาดตามองบรรกาศรอบๆ มองเห็นต้นไม้เขียวๆ ดูแล้วสบายตาดี.....แต่สายตาผมก็ต้องมาหยุดลงที่ภาพตรงหน้า...รู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกระตุกเบาๆ แต่ก็ทำให้หายใจติดขัด ลำคอแห้งผาก อยากจะพูดอะไรออกไป แต่...ทำได้เพียงแค่ยิ้ม….อยากเอื้อมมือออกไปหา...แต่ก็กลัวภาพตรงหน้าจะหายไป

“.........พี่เอ็กซ์”ผมไม่ได้ยื่นมือออกไป แต่สัมผัสอุ่นๆ ที่ข้อมือผม...มาจากฝ่ามือเล็กๆ ที่ยื่นออกมาจับเอาไว้ สำหรับผม...ไม่อยากได้แล้ว...คำขอโทษ...คำอธิบาย...ไม่ต้องการฟังแล้ว...คำว่ารักก็ไม่สำคัญ...แค่คนนี้.....ขอแค่คนนี้อยู่ข้างผมก็พอ

“อย่าเพิ่งพูดอะไรนะเจ”รู้สึกเหมือนเสียงตัวเองแหบแห้งลง เสียงพูดมันเบาจนตัวเองเกือบไม่ได้ยิน ผมจับมือเจให้เดินตามมา

“ได้กุญแจห้องหรือยังมด”ผมเดินไปหยุดอยู่หน้ามดกับพี่บอล

“ได้แล้ว นี่ของ......เอ็กซ์”มดยื่นกุญแจค้างไว้เมื่อมองเห็นคนข้างกายผม ผมรีบหยิบกุญแจในมือแล้วดึงเจไปที่ลิฟต์ กดชั้นได้ก็รอเวลาให้ลิฟต์เปิด แค่ 14 ชั้น แต่มันนานแสนนานสำหรับผม กว่าจะเดินกึ่งวิ่งมาถึงห้องตัวเองรู้สึกเหมือนระยะทางแสนไกล เปิดประตูห้องได้ก็รีบดึงเจเข้ามา

“พี่..อ๊ะ!”ผมไม่สนว่าเจจะพูดอะไรอีกแล้ว ขอแค่...ขอแค่ได้กอดเจไว้เหมือนเดิมก็พอ ผมดึงเจมากอดไว้แน่น เจก็เลื่อนมือมากอดผมตอบ

“.....พี่คิดถึงเจ”ไม่ว่าผมจะโกรธ จะทะเลาะกับเจแรงขนาดไหน แต่ก็ไม่เคยรักเจน้อยลงกว่าเดิมเลย ยังรัก...มากขนาดนี้

“...เจก็คิดถึงพี่เอ็กซ์”เจพูดเบาๆ ตรงอก ผมเลื่อนหน้าออกมามองเจ...ตาเจแดงๆ ดูก็รู้ว่าร้องไห้มาหนักเหมือนกัน ผมจูงมือเจเข้าไป ด้านในมีเตียงเดี่ยวสองเตียง ผมนั่งลงบนเตียง เงยหน้ามองเจที่ยืนอยู่ด้านหน้า อยากมองหน้าเจให้ชัดๆ อีกครั้ง ตาก็บวม แถมตัวยังอุ่นๆ เหมือนเป็นไข้อีก ไม่สบายอีกแล้วเหรอเนี่ย

“พี่เอ็กซ์...เจขอโทษนะ”เจทรุดตัวลงมานั่งคล่อมบนตักแล้วกอดคอผมไว้ ผมเลื่อนมือโอบเอวเจไว้หลวมๆ

“...ไม่เป็นไรครับ”สำหรับผม...ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ

“เจไม่ได้ตั้งใจทำให้พี่เสียใจนะ ตอนนั้นเจรีบ แล้ว...มันก็มีอะไรหลายอย่าง มันวุ่นๆ เจ...ไมได้อยากปิดพี่ หรือเห็นว่าพี่ไม่สำคัญเลยนะ เจน่ะต้องนั่งเฝ้าน้าเป็นเพื่อนมันทั้งวัน จะนอนก็นอนไม่หลับ ต้องรีบกลับมานอนที่ห้องของเรา เจตื่นมาเห็นพี่เอ็กซ์ยังใส่ชุดทำงานอยู่ก็เลยคิดว่าพี่เหนื่อยจากงาน เจก็เลยไม่ปลุก แล้วเจก็...เขียนโน๊ตไม่เก่ง ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน กะว่าถ้าสายๆ พี่ตื่นแล้วจะโทรมาเล่าให้ฟัง ก็....ดันลืมโทรศัพท์อีก”

“ครับ...พี่เข้าใจ แต่ตอนนั้นพี่เป็นห่วงเจมากจริงๆ แค่คิดว่าเจหายไปก็แทบบ้าแล้ว กลัวว่าเจจะหายไปเหมือนตอนปิดเทอมนั้น แล้วยังมีโน๊ตแบบเดียวกันอีก...พี่แทบขาดใจตายเลยนะ”

“เจขอโทษนะครับ พี่ไม่โกรธเจแล้วนะ”แค่เห็นหน้าเจ ผมก็ลืมหมดแล้วล่ะ แล้วยิ่งมานั่งอ้อนแบบนี้อีก บอกตรงๆ ไม่เคยโกรธเจได้นานเลยสักครั้งเดียว

“ไม่โกรธแล้ว....แต่...เสียใจ”ผมแกล้งหันหน้าหนีไปอีกทาง เจทำหน้าเศร้าลงทันทีที่ผมพูด

“...พี่เอ็กซ์...เจขอโทษนะ เจสัญญา...จะไม่ทำให้พี่เสียใจอีก”

“ก็...ดีขึ้นหน่อย แต่ถ้าอยากให้หายเร็วๆ ก็...จูบก่อน”ผมเกือบหลุดยิ้มตั้งแต่เจให้คำสัญญาแล้ว ก็รู้กันอยู่ว่าเจมันชอบสัญญาอะไรกับใครที่ไหนกัน กับผมก็เพิ่งเคยได้จากมันนี่แหล่ะ

“โหหหห...แกล้งเจใช่มั้ยเนี่ย”พอเจเห็นผมยิ้มก็เริ่มโวยวาย ทำท่าจะลุกจากตัวผมทันที

“ไม่ได้แกล้ง...พี่เจ็บจริงๆ นะ แค่อยากให้เจปลอบเท่านั้นเอง คิดดูสิพี่นะโดน.....”คำพูดที่เหลือถูกกลืนหายไป เมื่อริมฝีปากนุ่มๆ แตะลงบนปากผม เรียวลิ้นเล็กๆ ค่อยๆ สอดผ่านปากเข้ามาช้าๆ พร้อมกับผมที่เปิดปากรับแต่ไม่ได้สนองตอบอย่างที่ควร รอจนเจเป็นฝ่ายกวาดลิ้นนุ่มๆ ทั่วโพรงปาก เมื่อผมไม่ร่วมมือด้วยเจก็ส่งเสียงครางอย่างขัดใจในลำคอเบาๆ ผมค่อยๆ สัมผัสปลายลิ้นเจช้าๆ และสอดกลับไปพร้อมดูดดุนเบาๆ จนได้ยินเสียงครางตอบรับ เจถอนหน้าออกมาแต่ผมก็ยังยื่นหน้าไปจูบเบาๆ อีกหลายครั้ง พยายามจะรั้งคอให้เข้ามาหา แต่เจกลับใช้สองมือดันบ่าผมไว้

“หึหึ.....หายรึยัง”เจหัวเราะเบาๆ เอียงคอน้อยๆ ถามผม เดี๋ยวนี้หัดเจ้าเล่ห์ใหญ่แล้วนะเนี่ยแฟนผม

“หายแล้วครับ”

“ใจง่ายจัง แค่นี้ก็หาย”อ้าวเจ...พูดงี้เดี๋ยวก็ต่อซะเลยนี่

“ก็พี่มันคนใจง่ายนี่นา รักเขาหมดใจแบบนี้แล้ว...แค่ยิ้มให้ แค่ได้กอด...ก็ลืมหมดแล้วว่าเคยเจ็บ เคยเสียใจขนาดไหน”สำหรับผม...แค่นี้พอแล้วจริงๆ นะ

“เจขอโทษอีกครั้งนะครับ....หายเจ็บนะ จุ๊บ”เจก้มลงมาจูบที่หน้าอกผมเบาๆ นั่นทำให้ผมอดหัวเราะไม่ได้

“แล้วเจมาที่นี่ได้ยังไงครับ”

“พี่โมทย์โทรมาบอกตอนเที่ยงๆ พอรู้ว่าพี่มาที่นี่ก็เลยให้โก้ขับรถตามมา”

“ขับรถมา”มิน่า...ก่อนแยกกันไอ้โมทย์ถึงยิ้มแบบแปลกๆ แถมยังอวยพรให้ผมเที่ยวให้สนุกอีก

“ก็รถที่แม่ให้เจไง พอเสร็จงานเฟรชชี่ที่มหาลัย พวกเจก็นั่งแท็กซี่ไปเอารถที่บ้านแล้วก็โทรถามพี่บอลเรื่องที่พักแล้วก็มานั่งรอกันนี่แหล่ะ”

“อ้าววันนี้มีงานเฟรชชี่เหรอ แล้วผลเป็นไงมั่งล่ะ”ผมถามไปเพราะไม่รู้จริงๆ ว่าวันนี้มีงาน งั้นที่มันไม่ได้โทรหาผมก็คงเพราะยุ่งกับงานอยู่แน่ๆ แต่...ก็ยังอุตส่าห์ตามผมมาถึงนี่ ดีใจเป็นบ้าเลยครับ

“ตกรอบทั้งคู่เลย แต่โอ้กับเก๋ก็พาพวกนั้นไปเลี้ยงกันนะ”

“แย่จัง อุตส่าห์ได้เป็นเดือนมหาลัยมาตั้งสองสมัย แสดงว่ารุ่นนี้ไม่มีคนหล่อเท่ารุ่นก่อนๆ สักคน”

“ไอ้หล่อมันก็หล่ออยู่หรอก แต่...ปากแตกแบบนั้น เขาให้ประกวดได้ก็บุญแล้ว”

“อ้าว แล้วใครเป็นเดือนล่ะ”

“ก็ไอ้หมอกไง วันนั้นมันโดนลูกหลงไปหนึ่งหมัด ไม่รู้ว่าจากพี่หรือไอ้โก้”คำพูดเจทำเอาผมเกือบหลุดหัวเราะออกมา จะเป็นหมัดผมไปได้ยังไง ในเมื่อตอนนั้นไอ้หมอกเข้าไปจับไอ้โก้ไว้ ต้องเป็นหมัดไอ้โก้ถึงจะถูก แต่...บังเอิญหรือจงใจนี่สิ ที่ผมไม่แน่ใจ

“มันแค่หมัดเดียว ดูหน้าพี่สิ กี่หมัดกี่เท้าก็ไม่รู้ เจ็บไปหมดเลย ปากก็แตกด้วย น่าสงสารเนอะว่ามั้ย”ผมโอบรอบเอวเจแน่นขึ้น มันก็ทำหน้ายิ้มขำผม ก็คนมันอยากอ้อนนี่ครับ

“นี่โก้มันยังออมมือไว้แล้วนะเนี่ย ไม่งั้นมีหวังหมอบตั้งแต่หมัดแรกแล้ว เมื่อก่อนมันเป็นนักเลงเก่าไม่รู้รึไง”

“นี่ออมแล้วเหรอ ช้ำไปทั้งตัวเลย เจไม่สงสารพี่เหรอ....ปลอบใจต่ออีกหน่อยสิ”ผมกดสะโพกเจเบาๆ ให้รู้ว่าจะปลอบใจผมยังไง เจก็ยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร แบบนี้มันน่าจะงอนให้ง้อบ่อยๆ นะเนี่ย ผมเลื่อนมือมาจับชายเสื้อเจแล้วดึงขึ้น เจก็ให้ความร่วมมืออย่างดี ยกมือขึ้นให้ผมถอดออกอย่างว่าง่าย พร้อมกับช่วยปลดกระดุมเสื้อให้ผมด้วย แต่...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดียามบ่ายคร้าบ

ตอนหัวค่ำๆจะมาต่อให้นะคับ

ไปอัดน้องก่อนคับถ้าไม่ได้อัดน้องไม่สบายใจคับต้องเอาให้ร้องไห้ 555+

[bayongjonha]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดีครับ บอส ทำไมตื่นไวจังครับ นอนน้อยจังเลย กำลังอ่านเรื่อง เพื่อนรัก รักเพื่อน ฆ่าเวลาอยู่เลย แต่ต้องกลับมาอ่านเรื่องนี้ก่อน ติดงอมแงม แล้วกลับมาต่ออีกนะครับ รออยู่ครับ

[nt]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดีตอนบ่ายครับพี่บอส ผมว่าพี่น่ากลัวครับ ทำไมต้องทำให้น้องร้องไห้ด้วยครับ
เมื่อวานผมก็เพิ่งโดนพี่ปี2ลง ร้องไห้กันหมดเลย ไม่รู้จะทำไงเหมือนพวกพี่จะโกดมาก
พี่ช่วบตอบผมทีครับ รีบมาต่อไวๆนะครับ ขอบคุณครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดีตอนบ่ายครับพี่บอส ผมว่าพี่น่ากลัวครับ ทำไมต้องทำให้น้องร้องไห้ด้วยครับ
เมื่อวานผมก็เพิ่งโดนพี่ปี2ลง ร้องไห้กันหมดเลย ไม่รู้จะทำไงเหมือนพวกพี่จะโกดมาก
พี่ช่วบตอบผมทีครับ รีบมาต่อไวๆนะครับ ขอบคุณครับ

ทั้งหมดเป็นการแสดงคับของรุ่นพี่คับ

เล่นไปตามน้ำกับรุ่นพี่แล้วกันคับ

[lövë..gaÿ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณคับพี่ๆๆ ต่อที่ไรนุกทุกที

[bayongjonha]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดีครับ บอส วันนี้ไม่มา Post ต่อแล้วหรือครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 72

พี่บอลเดินมาตามพี่เอ็กซ์ให้ลงไปข้างล่างเพราะคนอื่นรออยู่ พี่เอ็กซ์แอบบ่นเบาๆ ว่าขัดจังหวะ แต่พี่บอลได้ยินเลยสวนไปว่ามีเวลาอีกทั้งคืน เดี๋ยวย้ายไปห้องสวีทให้ ห้องนี้มันไม่ค่อยเก็บเสียงเท่าไหร่ ผมนี่อายจนหน้าแดงไปหมด ทำตัวไม่ถูกเลยขอเดินลงมาก่อน ปล่อยให้พี่เอ็กซ์เปลี่ยนชุดแล้วค่อยตามลงมา โก้กับตี๋นั่งรออยู่ตรงล็อบบี้ ใกล้ๆ กับกลุ่มพนักงานพี่เอ็กซ์ ผมมองผ่านๆ เห็นผู้หญิงรูปร่างหน้าตาดีมากคนนึง น่าจะคนนี้น่ะแหล่ะที่เป็นเลขาพี่เอ็กซ์ สวยมากเลยนะครับ ไม่คิดว่าจะสวยขนาดนี้ ขนาดอยู่ในชุดเสื้อแขนกุดกางเกงยีนส์ธรรมดายังดูมีเสน่ห์เลย

“จ้องอะไรขนาดนั้นวะ ชอบรึไง”ไอ้ตี๋สะกิดเบาๆ ให้ผมรู้ตัว แค่เผลอมองนานไปหน่อยเอง

“ก็เขาสวยนี่ หรือมึงไม่มอง ขนาดไอ้โก้ยังจ้องตาไม่กะพริบเลย”ผมพูดไม่ผิดหรอกครับ ไอ้โก้น่ะจ้องผู้หญิงคนนั้นนิ่งเลย ขนาดผมแซวมันยังไม่รู้ตัว

“กูมองผู้หญิงแล้วแปลกตรงไหนวะ ของสวยๆ งามๆ ใครก็อยากมองทั้งนั้น หรือจะให้กูมองหนุ่มแบบพวกมึงล่ะ”แม่ง..นึกว่าไม่ได้ยิน เสือกหันกลับมากัดซะงั้น

“อันนี้กูก็ไม่รู้นะ ว่ามึงมองผู้หญิงหรือมองพี่คนที่เดินลงมาพร้อมเจ”ตี๋หมายถึงพี่บอลครับ ตอนนี้ไปยืนคุยกะเลขาพี่เอ็กซ์อยู่

“เออมอง อยากรู้ว่าแฟนกันหรือเปล่าวะ”ไอ้โก้ก็ยอมรับอีก ไอ้นี่นับวันยิ่งทำตัวแปลก

“มึงจะแย่งผู้หญิงหรือผู้ชายวะ”ผมก็อยากถามเหมือนไอ้ตี๋นะ แต่กลัวโก้มันต่อยเอา

“เอาผู้ชายมาทำแป๊ะมึงเหรอไอ้ตี๋ ตัวใหญ่ขนาดนั้น กูไม่แย่งของมึงหรอก กูรู้ว่ามึงชอบ”โก้หันมายกคิ้วล้อไอ้ตี๋อีก ท่าทางตี๋จะเถียงสู้ไม่ได้นะครับ

“อ้าวๆๆ มาเถียงอะไรกันเสียงดังเชียว ลูกน้องพี่มองกันหมดแล้ว”พี่เอ็กซ์เดินมาหยุดอยู่ข้างหลังผม แถมยังเอามือลูบหัวผมด้วย หัวยุ่งกันหมดพอดี

“เอ็กซ์มาแล้วเหรอ ตกลงพวกเราเปลี่ยนไปร้าน...... เห็นพวกนั้นบอกว่าวันนี้มีคอนเสิร์ตด้วย”พี่คนสวยเดินมายืนข้างๆ พี่เอ็กซ์ โดยมีพี่บอลเดินตามมาด้วย

“อืมได้ เดี๋ยวขับตามๆ กันไปแล้วกัน อ้อ...มด นี่เจนะ...แฟนผมที่เล่าให้ฟังไง ตัวจริงน่ารักกว่าในรูปใช่มั้ย”พี่เอ็กซ์พูดมาผมแทบช็อค ดีใจนะครับแต่ก็อายอ่ะ แถมพี่มดเขายังยิ้มๆ ให้ผมอีก

“รู้แล้วจ๊ะ ขยันอวดจริง พวกนั้นเขาก็บอกว่าน้องๆ เอ็กซ์มีแต่หน้าตาดีๆ ทั้งนั้น ระวังจะโดนเลี้ยงต้อยกันนะน้องๆ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมยอม”.....ไอ้โก้...ไอ้หน้าหม้อ ไอ้บ้า ไอ้ๆๆ...หน้าไม่อาย จีบข้ามรุ่นเลยครับ พี่เอ็กซ์กับพี่บอลนี่หน้าเหวอไปเลย ไม่คิดว่าโก้จะตรงขนาดนี้ ทำเอาพี่มดอายหน้าแดงเดินไปรวมกลุ่มกับพนักงานด้านหลังเลย

“เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าสเป็คโก้เป็นแบบนี้ ชอบผู้หญิงอายุมากกว่าก็ไม่บอก”พี่เอ็กซ์ยิ้มๆ แซวมัน

“ก็ชอบผู้หญิงอายุมากกว่า แต่...ชอบผู้ชายอายุน้อยกว่าว่ะ จริงมั้ยวะตี๋”โก้หันไปถามตี๋พร้อมยกมือมาแตะกันแล้วก็กอดคอเดินหัวเราะนำพวกผมไป ตกลงไอ้พวกนี้พาผมมาสงบศึก หรือมาเปิดศึกใหม่กันแน่

พนักงานพี่เอ็กซ์นั่งรถตู้ไปกันหนึ่งคัน เห็นบอกว่าบางคนไม่ชอบเที่ยว อยากพักผ่อนด้วย ส่วนพี่เอ็กซ์มาขับรถผมตามๆ กันไป พอเห็นร้านแล้วบรรยากาศดีเชียวครับ คนเพียบเลย ส่วนมากเป็นวัยรุ่นไทย ต่างชาติน้อย ได้ยินเพลงดังกระหึ่มออกมาถึงด้านนอก พวกเราเดินตามๆ กันเข้ามาด้านใน ไม่อยากจะบอกว่า...คนมองกลุ่มผมเพียบเลยครับ พี่บอลก็หน้าตาดี เหมือนจะมาเที่ยวบ่อย มีพยักหน้าให้บางโต๊ะด้วย โก้กับตี๋มันก็แต่งตัวพร้อมเที่ยวกันอยู่แล้ว ยิ่งโก้นี่ไม่ต้องพูดถึง...ส่งยิ้มให้ทั่วเลยครับ แต่ตี๋ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันหรอก รายนั้นมีชะลอเวลาเดินผ่านโต๊ะที่หน้าตาดีๆ ด้วย แต่เป็นผู้ชายหน้าตาดีครับ ท่าทางร้านนี้เกย์จะเยอะเหมือนกัน แต่....ที่เลวร้ายกว่าไอ้สองคนนั้นก็คือพี่เอ็กซ์...สาวแท้สาวเทียมนี่มองตาเป็นมันเลย พี่เอ็กซ์นี่ก็เข้าใจแต่งตัวมาเที่ยวเหลือเกิน ชอบใส่จริงๆ ไอ้เสื้อเชิ๊ตบางๆ คอกว้างๆ แล้วปลดกระดุมเนี่ย ไม่ได้หึงหรอกนะครับ แต่มันดูเว่อร์ๆ แถม...ท่าทางจะถูกตาต้องใจบรรดาเกย์ในร้านนี้ซะเหลือเกิน จ้องกันตาเป็นมันเชียว

พี่ๆ เขานำพวกผมเข้ามาด้านใน โชคดีที่มีโต๊ะว่างตรงมุมพอดีเลย ไกลจากเวที คนเลยไม่ค่อยสนใจ แต่โต๊ะไม่พอ พนักงานพี่เอ็กซ์บางส่วนก็นั่งถัดไปอีก แย่ครับต้องนั่งแยกกัน แถมโต๊ะนั้นได้ทางไปห้องน้ำ ต้องคอยหลบคนเดินเข้าออกตลอดคืนแน่ๆ

ระหว่างเต้นๆ กันอยู่ ผมนี่แอบขำพี่เอ็กซ์กับโก้อยู่หลายครั้ง ปากก็ยังไม่ทันหาย ยกดื่มทีไรได้ยินเสียงซี้ดปากเบาๆ ทุกที แต่แก้วหลังๆ นี่สงสัยปากคงชาไปแล้ว ไม่เห็นมีเสียงอะไร นอกจากยกเอาๆ

“ดื่มเบียร์หน่อยมั้ยเจ”พี่เอ็กซ์กระซิบถามผมเบาๆ ที่ข้างหู

“จะเอามาทำไมล่ะ เมาหรือเปล่าเนี่ย”ปกติไม่เห็นจะชอบให้ผมดื่ม แล้ววันนี้นึกครึ้มอะไร แถมยังเอามือมาโอบเอวผมไว้อีก อายนะครับ พยายามแกะออกหลายรอบแล้วแต่ก็กลับมาใหม่ทุกทีจนผมต้องเลยตามเลย ปล่อยให้เขาโอบต่อไป มีเก้าอี้บังอยู่ คงไม่มีใครเห็นหรอกมั้ง

“ดื่มไปนิดเดียวเอง จะเมาได้ยังไงล่ะครับ”ครับพี่ ผมเชื่อว่าพี่ไม่เมา แต่อย่ายื่นหน้ามาใกล้ๆ ได้มั้ย ผมก็อายเป็นนะ แล้วที่ยืนๆ กันอยู่เนี่ยมันลูกน้องพี่ทั้งนั้นนะ ไม่ห่วงภาพพจน์ตัวเองบ้างหรือไงเนี่ย

“พี่เอ็กซ์...อายเขา”จะไม่ให้ผมอายได้ไง จากโอบเอว เปลี่ยนเป็นกอดผมจากด้านหลัง แถมยังเอาแก้มมาแนบกับหัวผมอีก

“ไม่มีใครมองหรอกน่า”พี่เอ็กซ์กระซิบเบาๆ ที่ข้างหู แล้วก็แอบจูบหน้าผากผมด้วย ตอนนี้คอนเสิร์ตเริ่มแล้ว คนก็แน่นไม่มีใครสนใจรอบข้าง เพราะหันไปมองบนเวทีเล็กๆ ด้านหน้ากันหมด แต่พี่มดหันมาวางแก้ว ผมไม่แน่ใจว่าเห็นหรือเปล่า แต่...ผมก็เริ่มทำตัวไม่ถูก พยายามแกะมือพี่เขาออก แต่...มือทากาวไว้หรือเปล่าเนี่ย แกะยังไงก็ไม่ออก แถมยังจังมือผมไว้พร้อมทำเสียงจิ๊ปากแบบรำคาญผมอีก

“พี่เอ็กซ์ปล่อยก่อน...เจ...เจจะไปห้องน้ำ”ตอนนี้คิดหาทางออกได้แค่ทางเดียวครับ แต่...

“งั้นพี่ไปด้วยนะครับ”ผมคิดผิด...พี่เอ็กซ์ไม่สนใจอาการเงอะงะของผม จูงมือผมฝ่าฝูงชนไปทันที อยากจะขอความช่วยเหลือไอ้เพื่อนรักสองคน แต่...ท่าทางสติจะหลุดไปกับเสียงเพลงซะแล้ว เต้นกันแบบลืมตายเลยนะพวกมึง

พี่เอ็กซ์พาผมมาถึงในห้องน้ำได้ก็เดินไปที่ห้องริมสุดที่ว่างอยู่ ผลักประตูได้ก็ดันผมเข้าไป ผมนี่หน้าเหวอไปแล้ว จะดันผมเข้ามาทำไมเนี่ย อย่าบอกนะว่า....

“เป็นอะไรครับ ทำหน้าตาตื่นเชียว”นั่น ยังมีหน้ามายิ้มล้อผมอีก

“ก็...”อยู่ข้างนอกก็อายพอแล้ว ยังต้องเข้ามาอายต่อในนี้อีก พวกที่ยืนๆ กันอยู่นี่มองมาที่เรากันหมดเลย

“ก็อะไร ทะลึ่งใหญ่แล้วนะเรา ไปๆ รีบๆ เข้าล่ะ พี่รอข้างนอกนี่แหล่ะ”พี่เอ็กซ์พูดจบก็ผลักผมเข้าไปแล้วก็ดึงประตูปิดให้ด้วย ผมล็อคกลอนด้านในเสร็จก็ยืนฉี่แบบงงๆ รู้สึกเหมือนโดนแกล้งเลยครับ

“คราวหน้าก็เข้าห้องน้ำแบบเมื่อกี้นะ อย่าไปยืนตามโถแบบนั้น พี่หวง”พี่เอ็กซ์กระซิบบอกผมระหว่างเดินกลับมาที่โต๊ะ แต่โทรศัพท์ผมมันสั่น หยิบออกมาดูเห็นเป็นเบอร์อ้นเลยขอพี่เอ็กซ์เดินออกไปคุยข้างนอก คุยข้างในไม่ไหวครับ ตะโกนให้ตายก็สู้เสียงเพลงไม่ไหวแน่ๆ

“ว่าไงวะอ้น”เดินออกมาด้านนอก ค่อยสูดอากาศได้เต็มปอดหน่อย ด้านในนี่เบียดกันสุดๆ เลย

“ผมเองพี่เจ ไม่ใช่ไอ้อ้น”

“อ้าวหมอกเหรอ เป็นไงมั่ง”น้ามันยังไม่ออกจากโรงพยาบาลเลยครับ คืนนี้ก็ไปนอนเฝ้าอีก

“น้าเขาก็ดีขึ้นแล้วครับ ความดันลดลง หน้าตาก็สดชื่นขึ้น สงสัยได้พักเต็มที่เลยฟื้นตัวได้เร็ว”หมอกมันรายงานอาการซะละเอียดเลย

“อืมๆ ก็ดีแล้ว แต่ที่ถามน่ะ หมายถึงแผลที่ปากน่ะ เป็นไงบ้าง”ได้ยินเสียงมันสดชื่นขึ้นก็ดีใจแทน เลยหาเรื่องแกล้งอำมันซะเลย ทั้งๆ ที่ความจริงมันเข้าใจคำถามถูกแล้วนั่นแหล่ะ

“อ๊ะ อ้าวเหรอ ก็..ไม่เจ็บอะไรมากหรอกพี่ ไม่ได้โดนจังๆ”ได้ยินเสียงมันแล้วนึกท่าออกเลย มันต้องยิ้มแบบเขินๆ แล้วเอามือเกาหัวแก้เก้อแน่ๆ

“อืมๆ แล้วนี่อ้นมานอนเป็นเพื่อนเหรอ”

“กินเลี้ยงกันเสร็จ พี่โอ้เขาต้องผ่านทางนี้น่ะ ผมกับมันเลยขอติดรถมาด้วย แล้ว...พี่เป็นยังไงบ้าง”

“ก็ไม่มีอะไรแล้ว ตอนนี้มากินเหล้ากับพวกพนักงานพี่เอ็กซ์น่ะ พี่ขอโทษด้วยนะที่ทำให้เจ็บตัวน่ะ”

“ผมสิต้องขอโทษที่ทำให้พวกพี่ทะเลาะกัน ผมก็เพิ่งรู้จากไอ้อ้นว่าบีมันไม่ยอมบอกคนอื่นว่าผมกับพี่หายไปไหน แต่ดันไปพูดกำกวมจนคนอื่นเขาเข้าใจผิด....ผมขอโทษแทนมันด้วยนะพี่”

“อืม ไม่เป็นไรหรอก หมอกก็ยังคอยปกป้องบีเหมือนเดิมเลยนะ”

“ทำไงได้ล่ะพี่ ถึงจะตัดใจจากมันได้ แต่ยังไงก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่”ผมเห็นใจหมอกจริงๆ นะครับ มันรักผิดคนจริงๆ นิสัยหมอกก็ดี หน้าตาก็ดี มีตั้งหลายคนที่เขาสนใจมัน แต่มันดันไม่สนใจใครซะนี่

ผมนั่งคุยกับหมอกสักพัก มันบอกว่าจะกลับไปอยู่บ้าน ต้องไปคุมร้านแทนน้า ถ้าน้าออกจากโรงพยาบาลมันก็จะช่วยงานต่อ ไม่อยากให้โหมงานอีก บางทีอาจจะย้ายกลับไปอยู่บ้านเลย มันเป็นห่วง กลัวน้าเป็นอะไรแล้วไม่มีคนเห็น ผมเปลี่ยนขอสายอ้น ถามๆ อ้นดู มันก็บอกว่าไม่อยากให้หมอกย้ายออก เพราะในบ้านมันสนิทกับหมอกที่สุด ไม่แน่อ้นอาจจะขอไปอยู่บ้านหมอกด้วยอีกคน แล้วจะทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟแลกกับค่ากินอยู่ ผมเลยบอกอ้นให้ดูๆ เพื่อนมันหน่อย เห็นหมอกมันดูร่าเริง แต่ชอบเก็บปัญหาไว้คนเดียว มีอะไรให้ช่วยก็บอก เพราะหมอกคงไม่บอกผมเองแน่ๆ

“พี่เจกลับเข้าไปกินกับเพื่อนๆ พี่ต่อเหอะ ออกมาคุยกับผมนานแล้วนะ”หมอกสลับกับอ้นมาคุยใหม่อีกรอบ

“อืมๆ ไว้กลับไปแล้วจะซื้อของไปฝากนะ”

“ครับ ขอบคุณครับ พี่ก็อย่าดื่มเยอะนะ”ตกลงมันเป็นน้องหรือเป็นพี่กันแน่

“เออน่ะ เมายังไงก็ดูแลตัวเองได้เว้ย คนออกเยอะแยะ ยังไงก็มีคนลากกลับอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง”

“.....ก็อยากเป็นห่วงนี่”

“ห๊ะ..ว่าไงนะ”

“เปล่าครับ งั้นแค่นี้นะพี่ ไว้เจอกันครับ”หมอกมันรีบพูดแล้วก็รีบวางไปเลย ผมยังถือโทรศัพท์ค้างอยู่ ไม่ใช่ว่าไม่ได้ยินที่มันพูดนะ แต่...ไม่แน่ใจเลยต้องถามย้ำ บอกตามตรงครับว่ารู้สึกแปลกๆ ปนงงๆ ช่างมันก่อนแล้วกัน ตอนนี้กลับเข้ามาในร้านก่อนดีกว่า

ผมเดินกลับเข้ามาที่โต๊ะตัวเอง แต่ไม่เห็นพี่เอ็กซ์เลยครับ สะกิดถามไอ้ตี๋ มันก็ไม่รู้ ส่วนโก้...ไปสถิตอยู่โต๊ะอื่นเฉยเลย ไอ้นี่มันก็เจ้าชู้ใช่ย่อยนะเนี่ย แต่ก็ดีครับ ไม่ได้เห็นมันในท่าทางแบบนี้มานานแล้ว

“หวัดดีครับ”ผมยืนมองหาพี่เอ็กซ์อยู่ดีๆ ก็มีคนสะกิดข้อศอกเบาๆ พอหันไปเท่านั้นแหล่ะ

“อ้าวพี่เจมส์ มาได้ไงครับ”ใช่ครับ พี่เจมส์นั่นเอง

“มาเที่ยวกับเพื่อนๆ น่ะ แล้ว...น้องเจล่ะครับ มากับเพื่อนเหมือนกันเหรอ”พี่เจมส์เขาไม่ค่อยยุ่งกับผมนานแล้วนะครับ พอไม่ค่อยได้รับงานหรือทำงานด้วย เราเลยห่างๆ กันไป

“ครับ มากับเพื่อนแล้วก็พี่เอ็กซ์น่ะครับ”ผมก็ตอบๆ ไป แต่..ไม่ยักสนใจคำตอบผมแฮะ มองแต่ไอ้คนข้างๆ ผมอย่างเดียวเลย

“ตี๋ๆ นี่พี่เจมส์ไง มึงจำได้ป่ะ พี่เจมส์ นี่ตี๋เพื่อนผม น่าจะเคยเจอกันแล้วนะ”ผมว่าตอนงานลอยกระทงพี่เขาก็เจอมันแล้วนี่นา แล้ววันนี้เป็นอะไร จ้องตี๋ตาเป็นมันเลย

“เหรอครับ พี่จำไม่ได้เห็นได้ หน้าตาแบบน้องนี่พี่ว่าถ้าเคยเจอกัน พี่ไม่น่าจะลืมได้นะเนี่ย”พี่เจมส์นี่...ส่อเจตนาชัดเจนเชียว ตี๋มองหน้าพี่เจมส์ที มองหน้าผมที แล้วก็ดึงผมมากระซิบใกล้ๆ

“ไอ้เชี่ยนี่มันเมายาเปล่าวะมึง ตามันดูลอยๆ ชอบกลนะเว้ย มึงออกมาห่างๆ หน่อยก็ดีนะ เดี๋ยวพี่เอ็กซ์เห็นก็เป็นเรื่องอีกหรอก”ตี๋ครับ...ห่วงตัวเองก่อนดีมั้ยครับ

“เออกูก็ว่างั้น มึงกันๆ ให้กูหน่อยก็ดีนะ เปลี่ยนที่กัน เดี๋ยวกูเข้าไปนั่งข้างในเอง”ผมกระซิบตอบไป โชคดีนะเพื่อนรัก

“ผมมึนๆ น่ะพี่เจมส์ พี่คุยกับเพื่อนผมแทนก็แล้วกันนะครับ”ผมหันมาบอกพี่เจมส์ เห็นพี่เขายิ้มตอบด้วย ถูกใจล่ะสิครับ ยิ้มกว้างเชียว ส่วนตี๋ก็ขยับออกมาให้ผมเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ด้านใน น่าจะเป็นของพี่มดนะครับ แต่...คนนั่งหายไปไหน

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 73

เหตุการณ์บางอย่างผมรู้สึกคุ้นเคย เหมือนเคยผ่านนานมาแล้ว คำพูดและความรู้สึกในตอนนั้นยังคงเลือนลางอยู่ในส่วนหนึ่งของความทรงจำ แต่...เหตุการณ์ตรงหน้านี้มันแตกต่างออกไป ต่างสถานที่ ต่างเวลา แต่...คนๆ เดียวกัน และ....ถ้อยคำเดียวกัน คำพูดที่เคยได้ยินเมื่อนานมาแล้ว แต่...คำตอบยังคงเหมือนเดิม

“ผม...ขอโทษนะมด......มด...ไม่เป็นไรนะ”ผมถามหญิงสาวร่างบางตรงหน้า เธอก็พยักหน้าให้พร้อมฝืนยิ้มอย่างเต็มที่ ครั้งนั้นผมปฏิเสธอย่างไร้เยื่อไย ไม่สนใจน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม แต่คราวนี้...มันต่างออกไป

“เอ็กซ์...เข้าไปก่อนเถอะ เดี๋ยวมดขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นไหวและเบาจนแทบไม่ได้ยิน ผมยังลังเลว่าจะทำยังไง

“ผม...ขอโทษนะ ที่ทำให้มดเจ็บอีกแล้ว”ผมพูดเบาๆ ก่อนที่เธอจะเดินเลยผ่าน ทิ้งให้ผมยืนอยู่คนเดียวที่ลานจอดรถไป ตั้งแต่รู้จักเธอ ผม...ทำให้เธอเสียน้ำตาถึงสองครั้ง ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ จะใช่ความผิดของผมหรือเปล่า...ลึกๆ แล้ว...ผมอยากขอโทษ.....ที่รักเธอไม่ได้

“เออว่าไง”ผมยกมือเสยผมด้านหน้าลวกๆ กำลังจะเดินเข้าไปด้านใน ก็มีโทรศัพท์เข้ามาพอดี เบอร์นี้ไม่ค่อยได้คุยกันนานแล้วนะครับ

“พี่เอ็กซ์อยู่ห้องหรือเปล่า”ไม่ใช่ใครหรอกครับ น้องชายผมเอง ร้อยวันพันปีจะโทรมาที

“เปล่า พี่มาพัทยา แล้วนี่นึกยังไงถึงโทรมา”

“เอ่อ...เปล่า แล้วพี่มาเที่ยวกับใครล่ะ พาเจมาสวีทกันล่ะสิ”รู้ดีเชียวไอ้น้องรัก แต่ถ้ามากันสองต่อสองจะดีกว่านี้อีก

“มากับพวกพนักงาน แล้วก็พวกเจด้วย แล้วนี่อยู่ไหน”

“ก็อยู่เชียงใหม่ดิพี่ แล้ว...ตี๋มันมาด้วยเปล่า”อ้าว...ถามหาตี๋ทำไมเนี่ย

“มาดิวะ โก้ตี๋เจ มากันหมดแก๊งค์น่ะแหล่ะ แล้วถามหามันทำไม”

“มี..มีธุระกับตี๋มันนิดหน่อย แต่โทรไม่ติดน่ะ พี่เอาโทรศัพท์พี่ให้มันคุยกับผมหน่อยสิ”เอาแล้วไง...ผมว่ามันชักแปลกๆ นะ ไปแลกเบอร์กันตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

“มีอะไรวะ ตอนนั้นเห็นกัดกันแทบตาย แล้วนี่ไปดีกันตั้งแต่เมื่อไหร่”

“เออน่าพี่ อย่าถามมาก ให้มันคุยกับผมก่อน”เอ็มมันทำเสียงหงุดหงิดใส่ผมอีก อะไรของมันเนี่ย

“อ้าวไอ้นี่ เร่งอีก เดี๋ยวๆ ตอนนี้อยู่ข้างนอก ถือสายรอก่อนล่ะ”ผมเดินถือโทรศัพท์กลับเข้ามาข้างใน เห็นเจนั่งอยู่บนเก้าอี้แทนที่มด ส่วนตี๋...มันยืนคุยกับใครวะ นั่น...ไอ้เจมส์นี่นา อย่าบอกนะว่ามันตามเจมาน่ะ

“เจ ไอ้เจมส์มันมาได้ไง”ผมเดินอ้อมไปหาเจอีกฝั่ง เจก็หันมายิ้มๆ ให้ก่อนจะดึงผมไปกระซิบใกล้ๆ

“มากับเพื่อนๆ เขา โต๊ะถัดจากเรานี่ไง แต่..พี่เอ็กซ์ไม่ต้องห่วงนะ พี่เจมส์เขาไม่ได้มาคุยกับเจ เขาคุยกับไอ้นั่นต่างหาก”เจพยักเพยิดไปทางตี๋...อย่าบอกนะว่ามันเปลี่ยนเป้าหมายนะ แล้ว...อย่างตี๋เนี่ยนะ มันจับขั้วผิดหรือเปล่าวะ

“ตี๋ๆ โทรศัพท์มึงอ่ะ”ผมสะกิดแขนมันเบาๆ มันก็หันมาทำหน้างงๆ พร้อมมองโทรศัพท์ในมือ

“ไม่ใช่ของผมนี่พี่”อ้าว โง่อีกไอ้นี่

“เออกูรู้ แต่ไอ้เอ็มน่ะมันขอคุยกับมึง บอกว่าโทรหามึงไม่ติด เอาไปดิ”ผมพูดจบ ตี๋ทำหน้าเหวอแล้วก็หันมามองหน้าเจพร้อมส่ายหน้าช้าๆ ทำอะไรของนั่นเนี่ย ผมกับเจมองหน้ากันงงๆ

“เชี่ยเอ็ม โทรมาทำไม”น่าน...รับโทรศัพท์ไปได้ ก็เรียกชื่อจริงน้องผมทันที

“พูดไรของมึง กูฟังไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวกูเดินออกไปคุยข้างนอกก่อน”ตี๋พูดไปก็เดินเบียดๆ คนอื่นออกไปด้านนอก เจส่งสายตามาเป็นเชิงถาม แต่ผมกำลังงงอยู่เหมือนกัน  ทำได้แค่เพียงส่ายหน้าตอบไป

“แล้วไอ้โก้ล่ะ”จากคนเต็มโต๊ะ เหลือแค่เจคนเดียว พี่บอลไปทักทายเพื่อนที่โต๊ะอื่น ส่วนมดก็....ยังไม่กลับเข้ามาเลย

“โน่นไง”เจมองไปข้างหน้า พอผมมองตามสายตาเจไปก็เห็นโก้ยืนอยู่ใครก็ไม่รู้ แต่คนที่ยืนแนบสนิทจนเหมือนกอดกันอยู่เป็นผู้หญิงครับ ท่าทางจะสวยด้วย

“เพิ่งเคยเห็นมันทำตัวแบบนี้ ปกติเห็นมันนิ่งๆ นี่นา”

“น้อยไปสิพี่เอ็กซ์ เมื่อก่อนมันเจ้าชู้จะตาย เห็นไปเที่ยวทีไรได้เบอร์สาวทุกที แต่มันก็ไม่เคยโทรไปจีบใครนะ”

“เหรอ”

“...พี่เอ็กซ์เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าดูเครียดๆ”เจถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง ผมไม่รู้ตัวนะว่าทำหน้ายังไงอยู่ แต่...ก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจจริงๆ นั่นแหล่ะ

“เครียดสิ...โดนคนขัดจังหวะที่ห้องไง อีกนิดเดียวแท้ๆ”ผมยื่นหน้าเข้าไปซิบใกล้ๆ แล้วฉวยโอกาสหอมแก้มนุ่มๆ ด้วย เจมันยกมือมาตีผมทันที ผมเลยจับมือไว้และไม่ปล่อยให้ดึงกลับไป แต่เลื่อนมือลงมาจับใต้โต๊ะแทน

ผมกับเจยืนสวีทกันสองต่อสองอยู่ไม่นาน ตี๋ก็เดินหน้าบึ้งกลับมาพร้อมยื่นโทรศัพท์คืนให้ โก้กับพี่บอลเองก็เดินกลับมาพร้อมๆ กัน แต่มด...ย้ายไปรวมกับพนักงานอีกโต๊ะครับ ตลอดเวลาที่อยู่ในร้าน จนกลับมาถึงโรงแรมเธอไม่หันมามองที่ผมอีกเลย บอกถามตรงว่าผมเองก็รู้สึกแย่นะ แล้วก็เห็นใจเธอด้วย

“......พี่เอ็กซ์....เหม่ออะไร เจเรียกตั้งนาน”เจเดินออกจากห้องน้ำมาพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กที่ซับผมเปียกชื้นของตัวเองอยู่ ผมไม่รู้ว่า....จะบอกเรื่องนี้กับเจยังไงดี

“เจนอนก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวพี่จะแช่น้ำสักหน่อย”ผมเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองแล้วเข้าห้องน้ำทันที

กว่าผมจะแช่น้ำเสร็จ เจก็หลับไปแล้วจริงๆ ผมก็ยังไม่ยอมเช็ดให้แห้ง ทุกทีก็มีแต่ผมที่คอยเช็ดผมให้ อาหารแต่ละมื้อก็มีผมคอยเตือน หลังๆ มาโก้กับตี๋ก็วุ่นอยู่กับกิจกรรม ช่วงนี้ตี๋ก็ซ้อมบาสหนัก โก้ก็คุมนักกีฬาทุกเย็น ถ้าผมกลับมาไม่ทันกินข้าวเย็นกับเจ ส่วนมากเจก็จะไม่กิน ถึงจะโกหกแต่ผมก็พอจะเดาได้ แล้วนี่คุณหญิงแม่ก็เดินทางไปต่างประเทศบ่อยเหลือเกิน ช่วงหลังเจเลยไม่เหลือใครให้อ้อนเลย แล้วคนขึ้เหงาอย่างร้ายกาจแบบเจ....จะอยู่คนเดียวได้มั้ย....ถ้าต้องอยู่คนเดียว.....จะอยู่ได้มั้ย

“อืมม....พี่เอ็กซ์มานอนเหอะ...เจง่วงแล้ว”เจจับมือข้างที่ผมกำลังเช็ดผมมากอดไว้แนบแก้ม

“....ไอ้ขี้อ้อน”มือข้างที่ว่างเลื่อนไปปิดไฟ แล้วค่อยๆ ล้มตัวดึงเจเข้ามากอดไว้แนบอก อยากให้ได้ยินเสียงหัวใจผม อยากให้ค่อยๆ ซึมซับความรักจากผมไป

“ไม่ว่ายังไง.....พี่ก็รักเจนะครับ”เสียงกระซิบเบาๆ ข้างหู ผมได้แต่หวังว่า...มันจะดังพอให้เจได้ยิน มันไม่ใช่คำถาม...แต่ผมก็หวังในคำตอบ...และ....อยากให้ตอบกลับมาเร็วๆ โดยเฉพาะ......ตอนนี้

รุ่งเช้าตื่นมาทานบุฟเฟ่ต์ที่ห้องอาหาร พนักงานบางคนก็ไปว่ายน้ำที่สระของโรงแรม บางคนก็ลงไปเล่นน้ำทะเล พอสายๆ เราก็เช็คเอาท์แล้วก็ไปแวะร้านขายของฝาก ก่อนจะเดินทางกลับ

“วันนี้ไม่เห็นพี่มดเลย”โก้ส่งเสียงถามจากด้านหลัง ตกลงมันจะจีบมดจริงๆ เหรอเนี่ย

“นั่นสิ เจก็ว่าจะถามพี่อยู่เหมือนกัน พี่เขากลับไปแล้วเหรอ”เจเองก็หันมาถามผมอีกคน

“.....กลับไปแต่เช้าแล้วมั้ง เห็นพี่บอลบอกว่ามีธุระ”ถ้าจะให้ตอบตามตรง คือ...กลับไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วต่างหาก ผมเองก็เพิ่งรู้จากพี่บอลตอนเช้า กลับยังไงก็ไม่รู้ เป็นห่วงเหมือนกันนะครับ ผู้หญิงเดินทางคนเดียวดึกๆ แบบนั้น

“ไอ้ตี๋ มึงไปสนิทกับเอ็มตั้งแต่เมื่อไหร่”เจชะโงกหน้าไปถามตี๋ที่กำลังกินขนมอยู่ด้านหลัง มันรีบแกล้งหลับทันทีเลยครับ ไอ้โก้เลยตบหัวปลุกเข้าให้หนึ่งที

“เชี่ยโก้ เจ็บนะมึง”ตี๋ยกมือคลำหัวตัวเองเลย ท่าทางจะเจ็บมากนะ เสียงดังเชียว

“เสือกไม่ตอบดีๆ ก่อนทำไม”

“แม่ง...ชอบใช้กำลังหรือไงมึงน่ะ ไอ้ซาดิสม์”

“กูใช้กับมึงคนเดียวนั่นแหล่ะ เพราะรู้ว่ามึงน่ะ...ชอบโดน”โก้สวนกลับทำเอาตี๋อ้าปากค้างเลย ตกลงว่า...ตี๋มันเป็นพวกมาโซคิสม์จริงๆ น่ะเหรอ คงไม่หรอกมั้ง

“เร็วๆ ไอ้ตี๋ เล่ามาเลย เดี๋ยวกูช่วยโก้มันตบหัวมึงซะเลยนี่ บอกมาเร็วๆ ไปสนิทกันตอนไหน”แต่คนข้างตัวผมเนี่ย...พูดยังไม่จบก็ง้างมือรอแล้ว ดีนะที่ผมไม่อายุเท่าพวกมัน ไม่งั้นโดนตบหัวไปนานแล้ว

“ไม่ได้สนิทสักหน่อย แค่...เคย...คุยเอ็มเฉยๆ”เพิ่งเคยเห็นตี๋หงอแบบนี้ พูดเสียงอยู่ในลำคอเชียว

“แล้วไปคุยกับมันได้ไง มันรู้เมลล์มึงได้ไง หรือว่ามึงให้ ไวไฟนะมึง หัดมีความลับกับกู โดนอีกสักทีดีมั้ยเนี่ย”โก้ด่าเป็นชุดเลยครับ

“ใช่ความผิดกูที่ไหนเล่า ไอ้พงษ์น่ะสิที่ให้มันน่ะ”

“แล้วมึงให้เมลล์ไอ้พงษ์ทำไม นี่มึงช่วยเล่าให้จบๆ ทีเดียวได้มั้ยวะ กูขี้เกียจถามเยอะๆ เล่ามาให้หมดเลย”เจท่าทางหงุดหงิด ชะโงกหน้าจนแทบจะปีนข้ามไปเบาะหลังแล้ว

“ก็พงษ์มันบอกว่าจะส่งรูปที่ถ่ายๆ กันตอนปิดเทอมมาให้ กูก็เลยแลกอีเมลล์กัน แต่ความจริงเป็นเมลล์ไอ้เอ็มมัน ก็แค่นี้แหล่ะ กูอยากคุยกับมันที่ไหนล่ะ”ไอ้เอ็มนี่เล่นมุขเดิมกับผมเลย ชอบเอารูปถ่ายมาเป็นของล่อ เดี๋ยวขอเงินบ้าง ขอสิ่งของ แล้วกับตี๋นี่...ขออะไรวะ

“ถ้าไม่สนิทแล้วน้องชายพี่มันมีเบอร์โทรตี๋ได้ไง”ผมเองก็สงสัยนะครับ เอ็มพูดเหมือนกับว่าเคยคุยกับตี๋อยู่บ่อยๆ พอโทรไม่ติดเลย....เป็นห่วง.....เฮ้ย!...ไม่มั้ง

“ก็.....ก็....”ไอ้นี่ก็อึกๆ อักๆ อยู่ได้ เริ่มอยากร่วมวงตบหัวมันอีกคนแล้ว

“ก็เชี่ยไร ติดอ่างไปแล้วเหรอมึง เดี๋ยวซัดให้หายซะเลยนี่ บอกมาเร็วๆ”โก้ตะคอกเสียงเขียวเชียว เจมันคงกลัวเลยถอยหลังกลับมานิดหน่อย

“แม่งดีแต่ใช้กำลัง ตอนนั้นมันเอารูปเจมาล่อนี่หว่า กูก็เลยยอม”

“รูปอะไรวะ”เจถาม

“รูปตอนไปปายไง มีรูปตอนมึงนอนแช่น้ำด้วย แล้วก็มีรูปที่มันแอบถ่ายมึงที่บ้านด้วย แต่ได้ไม่คุ้มเสียว่ะ แม่งชอบโทรมากวนประสาทกู”อ้าว....ไอ้เอ็ม ไอ้น้องเวร ไหนบอกว่าลบไฟลล์ทิ้งหมดแล้วไง ไหงยังมีเหลืออีก สงสัยต้องไปเคลียร์กับมันสักหน่อยแล้วมั้ง

“ทำไมวะ...น้องพี่มัน...จีบมึงเหรอ”ผมพยายามกลั้นใจถามไป แต่ไม่ค่อยกล้าฟังคำตอบเท่าไร

“เฮ้ย!!! บ้าสิพี่ มันผู้ชายนะ เถื่อนจะตายห่า ถ้ามันจะจีบ น่าจะเป็นเจมากกว่า รูปแอบถ่ายแม่งโคตรเยอะ”ตี๋ร้องเสียงหลงเชียวครับ ก็ยังดีครับ อย่างน้อยท่าทางมันไม่ได้คิดอะไรกับน้องผม แต่...น้องผมนี่สิ คิดอะไรกับมันรึเปล่า

“แล้วไงวะ พี่ยังจีบเจได้เลย อีกอย่างมึงก็เป็นเกย์อยู่แล้ว อาจจะง่ายกว่าพี่กับเจก็ได้ ใครจะไปรู้รสนิยมไอ้เอ็มมัน”

“ไม่มีทางพี่ ถึงมันสนผม แต่ผมไม่เล่นด้วยหรอก ถึงผมเป็นเกย์ แต่ก็ไม่ได้ชอบผมเถื่อนๆ แบบนั้นนะ ชอบผู้ชายน่ารักๆ มากกว่า”มันจะบอกว่ามันเป็นฝ่ายรุกงั้นสิ แต่ผมว่า......ก้ำกึ่งนะ

“เออๆ ไม่จีบก็ไม่จีบ ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย”

“โก้ยิ้มอะไรวะ”เจหันไปถามโก้ ผมก็มองผ่านกระจกเห็นโก้อมยิ้มอยู่จริงๆ แถมยังยกมือไปขยี้ผมของตี๋ด้วย

“ก็...กูรู้สึกเหมือนพ่อที่มีลูกสาวสองคนน่ะสิ คนนึงก็มีแฟน ออกเรือนไปเรียบร้อย ส่วนอีกคน....เสือกคิดว่าตัวเองเป็นทอม”

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 74

หลังจากที่กลับจากพัทยา รถของผมก็ยังคงจอดนิ่งสนิทอยู่ใต้หอ แต่...วันนี้ต้องเอาออกมาใช้ครับ คนขับไม่ใช่โก้แต่เป็นอ้น ผมก็เพิ่งรู้ว่ามันขับรถได้ ค่อยรู้สึกดีกว่าโก้ขับ รายนั้นขับเร็วแถมชอบปาดอีก ผมกับตี๋นั่งกลิ้งไปกลิ้งมาเวลามันเลี้ยวโค้งทุกที

“หมอกมันจะออกจากบ้านจริงๆ นะพี่ ตอนนี้ให้เพื่อนคนอื่นมาอยู่แทนแล้วด้วย”ก่อนถึงโรงพยาบาลอ้นก็พูดออกมา ผมเองก็พอจะได้ข่าวมาบ้าง ตอนแรกเพื่อนๆ ก็ไม่ยอม แต่ว่าเพื่อนคนที่มาแชร์ค่าเช่าใหม่ก็เป็นเพื่อนที่สนิท เลยไม่มีปัญหามากเท่าไหร่

“แล้วมึงล่ะ จะตามไปอยู่กับมันมั้ย”

“รอสิ้นเดือนก่อนน่ะ เพื่อนอีกคนมันจะออกจากหอสิ้นเดือนนี้”อ้นมันก็รักเพื่อนดีเหมือนกันนะครับ หรือจะเรียกว่าติดเพื่อนดี

“อืม...มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ”

“แค่นี้ก็พอแล้วพี่ ผมกับหมอกเกรงใจ เพิ่งรู้จักแท้ๆ ยังต้องอาสามารับน้าก้อยกลับบ้าน พวกผมไม่รู้จะตอบแทนยังไง”

“ไม่ต้องคิดมาก มีอะไรก็ช่วยกัน มันก็น้องพี่เหมือนกัน”

“.......พี่กับเฮียเป็นไงบ้าง บีมันยังไปวุ่นวายอยู่หรือเปล่า”

“ก็ไม่แล้วนะ เงียบไปเลย”เงียบไปจริงๆ นะครับ ไม่ค่อยเห็นที่คณะด้วย วันแรกที่กลับมาเรียน เพื่อนๆ น้องๆ บางคนก็มองผมแปลกๆ พอถามเก๋ดู ถึงได้รู้ว่าน้องบีเอาผมไปพูดประมาณว่าเป็นคู่ขาใหม่ของพี่เอ็กซ์ ตอนแรกที่รู้ก็โกรธ แต่เก๋บอกว่าไม่ต้องไปคิดมาก เพราะหมอกมันด่าบีกลางร้านอาหารเลย หมอกบอกว่าไม่มีปัญญาจับพี่เอ็กซ์ เพราะพี่เขาไม่สนใจขยะเน่าๆ เลยพาลมาหาเรื่องคนที่เขาดีกว่า แต่บีก็ยังไม่หยุด ยังด่าว่าหมอก หาว่าไปนอนกับผมแค่คืนเดียวก็ติดใจ เก๋มันทนไม่ไหวเลยตบหน้าไปหนึ่งที พอบีจะสวนโอ้ก็มาช่วยกันออกไป หมอกก็พูดเรื่องที่ผมเฝ้าไข้เป็นเพื่อนมันที่โรงพยาบาลให้คนอื่นเข้าใจผมใหม่ แล้วก็ว่าบีไม่มีน้ำใจ น้าก้อยมันรู้จัก แต่ไม่คิดจะไปเยี่ยม แถมยังไม่บอกคนอื่น ปล่อยให้เขาเข้าใจผมกับมันผิด บีก็หาว่าหมอกหลงผม เพราะหมอกเปลี่ยนไป แล้วก็จะเข้ามาตบหมอก แต่หมอกผลักกระเด็นหงายหลังกระแทกโต๊ะกับเก้าอี้ แก้วน้ำที่วางบนโต๊ะก็หกราดจนเปื้อนไปหมด แถมไม่มีคนเข้าไปช่วยพยุงเลยสักคน รุ่นน้องบางคนก็มองเฉยๆ บางคนก็หัวเราะออกมา บีก็เลยวิ่งออกจากร้านไปคนเดียว ผมฟังเก๋เล่าแบบนี้ก็ไม่นึกโกรธแล้วครับ ออกจะสงสารมากกว่า หมอกมันก็รุนแรงเกินไป แต่คนอื่นที่ได้ฟังกลับสมน้ำหน้า บอกว่าหมอกทำยังน้อยไป เพราะบีเล่นประจานผมกลางร้านอาหาร ต่อหน้ารุ่นพี่รุ่นน้องหลายคน ถ้าโก้อยู่มันต่อยไปแล้ว ผมว่าโก้รังแกผู้หญิง มันบอกว่ามันไม่เคยรังแกสุภาพสตรี แต่อย่างบีมันไม่นับ

“ดีแล้วล่ะ ช่วงนี้มันก็เข้าหน้าพวกผมไม่ติด มันตามไปด่าหมอกถึงที่ห้องผมเลยนะ ไม่รู้จะอะไรนักหนา หาว่าหมอกเข้าข้างคนอื่นมากกว่าคนที่รู้จักกันมานาน มากกว่าคนที่มันเคยบอกว่ารัก ผมก็ยังคิดว่าบีมันบ้าไปแล้วรึเปล่า ถึงได้เอาเรื่องนี้มาอ้าง”อ้นพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ผมเดาว่าน้องบีคงรู้สึกว่ากำลังจะสูญเสียหมอก เลยเริ่มเห็นความสำคัญ มันก็คล้ายๆ กับหวงนั่นแหล่ะ ผมว่าเป็นสัญญาณที่ดีนะ หมอกจะได้สมหวังสักที

อ้นขับรถมาถึงโรงพยาบาล หมอกจัดการค่าใช้จ่ายทุกอย่างเรียบร้อย น้าก้อยดูสดชื่นขึ้นมาก พวกเราขับรถกลับบ้านหมอกซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบริษัทพี่นุ ตอนแรกหมอกบอกว่าเป็นร้านอาหารตามสั่ง ผมก็คิดว่าร้านเล็กๆ ทั่วไป แต่นี่...ร้านใหญ่เลยครับ มีทั้งหมดสองชั้น ตกแต่งร้านด้วยโทนสีขาวทั้งหมด ประดับด้วยดอกกล้วยไม้ ไฟสีส้มอ่อนทำให้บรรยากาศในร้านดูอบอุ่น ด้านหลังมีบ้านเล็กๆ สำหรับพักอาศัย พอพนักงานในร้านหันมาเห็นน้าก้อย หลายคนที่ว่างงานอยู่ก็พากันกรูเข้ามาถามไถ่อาการ

น้าก้อยเข้าบ้านได้ หมอกก็บังคับให้ไปนอนพัก ไอ้นี่มันห่วงน้ามันจริงๆ นะครับ น้าจะหยิบจับอะไรมันคอยแต่จะบ่น

“แล้วนี่จะกลับเลยหรือเปล่าพี่เจ”หมอกถามหลังจากที่ส่งน้าก้อยเข้าห้องนอนเรียบร้อย

“เย็นนี้พี่นัดกินข้าวกับพี่เอ็กซ์ที่โรงแรมน่ะ อ้นขับกลับไปเองเลยนะ เอากุญแจไปฝากไว้ที่ห้องโก้ก็ได้”

“ให้ผมไปส่งมั้ยพี่ โรงแรมใกล้ๆ ขี่มอไซต์ไปแป๊ปเดียวถึง”หมอกอาสา ผมก็ไม่ขัดศรัทธาอยู่แล้ว

“ก็ดี เพราะตอนนี้รถคงติดน่าดู”

“งั้นอ้นมึงอยู่เป็นเพื่อนน้ากูก่อนนะ เดี๋ยวกูกลับมามึงค่อยกลับ”หมอกบอก อ้นก็พยักหน้ารับให้แล้วก็หันไปสนใจทีวีต่อ ท่าทางอ้นจะมาบ่อย ทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของบ้านเลยครับ เดี๋ยวเปิดทีวี เดี๋ยวหยิบน้ำหยิบขนมมากินเต็มโต๊ะเลย

“หมอก....ขอบใจนะ เรื่องบีน่ะ”หมอกจอดส่งผมที่หน้าโรงแรม ผมเลยถือโอกาสขอบคุณเรื่องที่มันพูดปกป้องผมซะเลย

“ไม่เป็นไรครับ”หมอกรับหมวกกันน็อคที่ผมยื่นให้ไปใส่ไว้ที่หน้ารถ

“อ้นบอกพี่ว่าบีโกรธหมอกมาก ตอนนี้ดีกันรึยัง”

“คราวนี้คงยากน่ะ เป็นครั้งแรกที่ผมลงมือกับมัน แต่....ผมก็ไม่เสียใจนะที่ทำลงไป เพราะผมทนมันไม่ไหวจริงๆ”

“เอาน่า ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง ตอนนี้บีเขาก็ไม่เหลือใครแล้ว เพื่อนๆ ก็ไม่ค่อยพูดด้วย พี่ว่าเป็นโอกาสที่ดีนะถ้าหมอกจะทำคะแนน”

“ผม....ไม่แน่ใจว่า...ยังรักมันอยู่มั้ย”หมอกพูดเบาๆ ทำสีหน้าลำบากใจเต็มที เหมือนมันกำลังคิดไม่ตกกับเรื่องนี้

“ทำไมล่ะ”

“...........ผม....คิดว่า ผมเริ่ม...”หมอกเงยหน้ามองนิ่ง เหมือนลังเลว่าจะพูดออกมาหรือไม่ ผมเองก็พลอยลุ้นไปด้วย

“อ้าวน้องเจ มาถึงนานรึยัง”เสียงพี่บอลดังมาจากด้านหลัง ผมหันไปมองก็เห็นยืนอยู่กับพี่มด วันนี้พี่เขาก็สวยเหมือนเดิม แต่ดู...เศร้าๆ พิกล

“เพิ่งมาครับพี่ แล้วพี่เอ็กซ์ล่ะ”

“อยู่ที่ห้องทำงาน รอเจอยู่น่ะแหล่ะ”

“ครับ...พี่มดสวัสดีครับ สบายดีมั้ยครับ”ผมเห็นสีหน้าเธอแปลกๆ เลยร้องทักออก ชั่วขณะหนึ่งผมรู้สึกเหมือนในแววตานั้นไม่เป็นมิตรเหมือนเคย แต่ผม...ไม่แน่ใจ

“ดีจ๊ะ แค่เพลียๆ นิดหน่อยน่ะ ช่วงนี้งานหนัก”

“พี่เจผมกลับก่อนนะ ไว้เจอกันพรุ่งนี้”หมอกพูด ผมก็พยักหน้าตอบพร้อมโบกมือให้ หันมาอีกทีพี่มดกับพี่บอลก็เดินห่างออกไปแล้ว พี่บอลหันมาโบกไม้โบกมือให้ผม ก่อนจะรับเดินตามพี่มดต่อไป

ผมเดินเข้าไปด้านในพร้อมกับโทรศัพท์หาพี่เอ็กซ์ พี่เขาบอกว่ากำลังลงมาพอดี ผมเลยไปยืนรอที่หน้าลิฟต์ ระหว่างทางมีพนักงานหลายคนมองผมแปลกๆ บางคนก็ยิ้มๆ

“มานานรึยังเจ”พี่เอ็กซ์เดินออกมาพร้อมแฟ้มเอกสารปึกใหญ่ จนผมต้องเข้าไปช่วยถือครึ่งหนึ่ง

“เพิ่งมาครับ เจอพี่บอลกับพี่มดเมื่อกี้ด้วย”

“อืม หิวรึยัง”

“ไม่ค่อยเท่าไหร่”

“ตอนแรกจะพาไปกินข้างนอก แต่งานพี่เยอะ กินที่นี่แล้วกันนะ”พี่เอ็กซ์เดินไปฝากแฟ้มงานไว้ที่ฟร้อนท์ จากนั้นก็พาผมไปห้องอาหาร สั่งมาไม่กี่อย่าง แต่ส่วนมากเป็นของโปรดของผม ระหว่างกินพี่เอ็กซ์ดูเครียดๆ ผมพยายามชวนคุย ถามถึงแม่ว่าเมื่อไหร่จะกลับ เพราะคราวนี้ไปนาน พี่เอ็กซ์ก็บอกว่าวันอาทิตย์ก็กลับมาแล้ว แม่ฝากบอกว่าซื้อของมาฝากเต็มเลย เรากินอาหารกันจนอิ่ม ก็กลับมาที่หอ

ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว พี่เอ็กซ์ยังนั่งกองอยู่กับกองเอกสารอยู่เลย ผมต้องเดินไปสะกิดให้ไปอาบน้ำนั่นแหล่ะ ถึงได้ถอดแว่นออกแล้วหยิบเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำไป ผมเปิดคอมพิวเตอร์นั่งแก้ไขงานของพี่นุให้เสร็จ จะได้รีบส่ง มัวแต่ทำงานเพลิน พี่เอ็กซ์กลับมานั่งจ้องผมบนโซฟาด้านหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

“พี่เอ็กซ์มีอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอ”ขนาดอาบน้ำแล้วพี่เขายังไม่ดูสดชื่นขึ้นเลย

“เจ......อาทิตย์หน้า...พี่จะไปอเมริกา”

“เหรอ อย่าลืมของฝากนะ ไปกี่วันล่ะ”บ้านนี้ขยันไปเมืองนอกจริงๆ พอแม่กลับ ลูกชายก็ไปแทนซะงั้น

“.....สี่เดือน”พี่เอ็กซ์พูดน้ำเสียงมั่นคง ดวงตายังจ้องตรงมาที่ผม แววตานั้นจริงจัง ผมรู้ว่าพี่เขาไม่ได้ล้อผมเล่นแน่ๆ

“....ทำไม...ไป...นานจัง”น้ำเสียงผมเปล่งออกมายากขึ้นทุกที

“ป้าพี่จะให้ไปดูงาน เขามีหุ้นที่นั่น ฝ่ายนั้นก็ส่งคนมาดูงานที่นี่เหมือนกัน”

“……แล้วไปวันไหน”ผมยังคงมองตรงไปที่พี่เอ็กซ์ เหมือนกับพี่เขาที่มองผมอยู่เช่นกัน

“วันจันทร์หน้า”

“งั้นก็....แค่...สี่วันเองสิ”

“เจ....อย่าร้อง....พี่ขอโทษ แต่พี่ก็เพิ่งรู้ไม่นานเอง พี่ขอโทษนะ”พี่เอ็กซ์เดินเข้านั่งลงตรงหน้า พร้อมเช็ดน้ำตาให้ ผม...ร้องไห้อีกแล้วเหรอ ผมไม่รู้สึกตัว....ระยะเวลา...สี่เดือน...มันก็พอๆ กับปิดเทอมไม่ใช่เหรอ...แต่....ไกลขนาดนั้น....พี่เอ็กซ์จะมาหาผมได้บ่อยๆ มั้ย จะโทรมาหาทุกวันรึเปล่า แล้ว....

“......ไปกับใคร”น่าแปลกที่ผม....ไม่สะอื้นเหมือนทุกครั้ง เหมือนน้ำตามันไหลออกมาเฉยๆ โดยที่บังคับให้หยุดไม่ได้

“....ไปกับเลขา”

“ไป...กับพี่มด...สองคนเหรอ”ผมไม่ได้ระแวง แต่...รู้สึกเจ็บๆ ในอก ผมพยายามจะไม่คิดมาก บางครั้งที่เผลอมองตามสายตาของพี่มดที่เฝ้ามองพี่เอ็กซ์...ผมคิดว่า....มีคำว่ารัก...ส่งผ่านมา

ผมไม่รู้ว่าร้องไห้นานแค่ไหน น้ำตาไหลมากเท่าไหร่
 ผมเสียใจเหรอ...เปล่า
เพียงแค่....รู้สึกเหงาขึ้นมา
......เหงา.....จับขั้วหัวใจเลย

เช้าวันนั้น...พี่เอ็กซ์ไปทำงานสายกว่าทุกวัน และผมตื่นเช้ากว่าปกติ เราออกไปกินข้าวเช้าที่หน้ามหาลัย ก่อนที่พี่เอ็กซ์จะขับมาส่งผมด้านใน ตลอดเวลา มือเราประสานกันอยู่โดยที่ไม่รู้ว่าใครเป็นฝ่ายยื่นออกไปก่อน ผมยิ้มพร้อมโบกมือให้เมื่อรถเคลื่อนออกไป แต่เมื่อหันหลังกลับ...รอยยิ้มก็จางหาย

“เจเป็นอะไร สีหน้าดูไม่ดีเลย”เก๋ถาม ส่วนตี๋ยื่นมือมาสัมผัสหน้าผากผม เพียงเท่านั้น...น้ำตาผมก็ไหลรินเหมือนเมื่อคืน โก้ไม่ได้ซักถามอะไรแต่ถึงผมเข้าไปกอด ผมสวมกอดโก้ไว้แน่นและร้องไห้เสียงดังอย่างไม่อายใคร ระบายเรื่องราวให้ทุกคนรู้ มันไม่ใช่คำบอกเลิก เขาแค่ไปทำงาน แต่...มันไกลเกินไป และ...นานเกินไป

“พี่เขาไปทำงาน เดี๋ยวเขาก็โทรมา แล้วก็กลับมาหาบ่อยๆ เองนั่นแหล่ะ”ตี๋โอบบ่าผมพร้อมบีบไหล่เบาๆ

“อืม...รู้...”ผมรู้ว่าพี่เอ็กซ์ต้องทำแบบนั้นแน่...แต่...ใจผมมันสั่นๆ เหมือนเกลียวเชือกที่เคยรัดแน่น กลับค่อยๆ คลายออกช้าๆ มัน...ไม่มั่นคงเหมือนเดิมแล้ว

“แค่สามเดือนเอง นี่เดี๋ยวก็สอบแล้วก็ปิดเทอมแล้ว เจก็ตามไปอยู่กับพี่เอ็กซ์สิ”เก๋กับโอ้นั่งมองผมจากฝั่งตรงข้าม เช้านี้ทุกคนพร้อมใจกันโดดเรียนเพื่อมาปลอบผมกันหมด

“.....อืม”

“...กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเหรอ”โก้พูดเรียบๆ แต่คำพูดนั้นยังคงรู้ใจผมเหมือนเคย และครั้งนี้...มันเฉือนใจผมได้พอดู ใช่....ผมกลัว....ผมเลิกกับเกตเพราะอะไร...เพราะระยะทางไม่ใช่เหรอ เพราะความเปลี่ยนแปลง ความไม่แน่นอน ระยะห่าง....จะก่อให้เกิดปัญหาเสมอ

ตอนเที่ยงพี่เอ็กซ์ส่งคนขับรถมารับผมไปทานข้าวด้วยกันแล้วก็กลับมาส่ง ตอนเย็นพี่เอ็กซ์ก็รับกลับพร้อมกับงานกองใหญ่เหมือนเคย ตอนนี้ต้องรีบเคลียร์งานให้หมด พี่บอลไม่ได้ไปด้วย เขาต้องคอยดูแลคนที่จะมาดูงานที่นี่ ผมเร่งทำงานของผมแล้วรีบส่งต่อให้พี่นุ พร้อมกับขอรับงานเพิ่มในสัปดาห์หน้า....หลังจากพี่เอ็กซ์ไป...ผมจะได้....ไม่ว่างจนเกินไป....ไม่เหงาจนเกินไป

ทำไมเวลาถึงผ่านไปเร็วขนาดนี้ วันนี้แม่กลับมา ตอนเย็นเราไปรับแม่ที่สนามบินแล้วกลับบ้านพร้อมกันสามคน แม่มีของฝากให้ผมเยอะแยะไปหมด ผมเริ่มสนุกกับการลองเสื้อผ้าใหม่ๆ ขนมมากมายถูกคัดแยกที่จะนำไปแจกเพื่อนในวันพรุ่งนี้....วันพรุ่งนี้...วันที่พี่เอ็กซ์จะไม่อยู่แล้ว

“มานั่งนี่มา พี่เช็ดผมให้”พี่เอ็กซ์กวักมือเรียกให้ผมไปนั่งผมตัก พร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กที่ค่อยๆ ซับน้ำออกอย่างเบามือ นานเท่าไหร่แล้วที่พี่เขาคอยทำแบบนี้ให้ผม มันเริ่มตั้งแต่ตอนไหน

“พี่จะโทรมาหาเจทุกวันเลย พอมีวันหยุดก็จะรีบกลับมาหา ปิดเทอมเมื่อไหร่เจรีบตามไปอยู่เป็นเพื่อนพี่นะ พี่อยู่ที่นั่นคนเดียวคงเหงาแย่เลย คง...คิดถึงเจ....แทบ....ขาดใจ”เสียงกระซิบที่ข้างหูขาดๆ หายๆ อ้อมแขนเดิมโอบกอดผมจากด้านหลัง ปลายคางวางไว้ที่บ่าด้านซ้าย ไม่แน่ใจแล้วว่าตอนนี้....น้ำตาใครไหลรินมากกว่ากัน น้ำที่ไหลลงบนบ่าจนเสื้อเปียกชื้น หรือ...น้ำตาที่ไหลตามแนวคางจนหยดลงบนแขนแกร่งที่สั่นน้อยๆ

ตื่นลืมตามาอีกครั้งก็พบว่าพี่เอ็กซ์นอนมองหน้าผม ปลายนิ้วไล้เกลี่ยแก้มเบาๆ ผมจับมือนั้นให้หยุดนิ่งก่อนจะยื่นหน้าไปจูบเบาๆ มือหนาที่โอบรัดผมแน่นขึ้น สัมผัสจากริมฝีปากและปลายนิ้วยังคงอบอุ่น...มันยืนยันได้ดีว่าคนตรงหน้ายังอยู่ตรงนี้จริงๆ ไม่รู้ว่าเราจูบกันนานเท่าไหร่ โอบกอดกันแน่นขนาดไหน ไออุ่นจากผิวกายเปลือยเปล่ายังคุกรุ่น ร่างกายสอดประสานกันแนบแน่น มันอ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ เสียงเรียกชื่อพร้อมคำบอกรักยังดังก้อง แต่...ดังกว่านี้ได้ไหม....ผมมันคนอ่อนแอ...ไม่ได้เข้มแข็งอย่างที่ตัวเองคิดเลย....ผม...ไม่สามารถห่างจากพี่ได้อีกต่อไปแล้ว...พี่รู้บ้างไหม

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 75

ผมไม่เคยคิดว่า....เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น.....ไม่เคยคิด....ว่าจะเอ่ยคำนั้นออกไป....แต่...คงเหมือนที่โก้เคยพูดไว้ล่ะมั้ง....ถ้าผมทนเห็นเจเจ็บได้....ผมจะไม่ใช่คนที่ปลอบเจ......ตอนนั้นผมค้านหัวชนฝา ถ้าผมไม่ใช่คนที่ปลอบเจ แล้วผมเป็นใครล่ะ คนที่ทำร้ายเจงั้นเหรอ.... อย่างผมนี่นะ...จะทำร้ายเจได้ลง แต่....สุดท้าย....ผม...ก็ไม่สามารถปลอบเจได้ต่อไปแล้วจริงๆ

“.....พี่เอ็กซ์...ได้เวลาแล้วนะ ช่วงนี้รถติดนะ เดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก”เสียงเรียกใสๆ ดังจากด้านหลัง ผมยังคงมองออกไปด้านนอก อยากซึบซับบรรยากาศตอนนี้ไว้ให้ได้เยอะที่สุด อยากจะเก็บเอาไว้....เป็นความทรงจำ...ครั้งสุดท้ายของเรา

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวมดกับพี่บอลมารับ”

“ครับ....งั้น...ผมไปทำงานก่อนนะ สายมากแล้ว”คนที่ยืนพูดอยู่ด้านหลังใช่คนที่ผมนึกถึงรึเปล่า เพราะไม่แน่ใจเลยต้องเหลียวกลับมามอง ร่างเล็กเพรียว ผิวขาวผ่อง แก้มใสๆ ปากแดงๆ กับดวงตากลมโต.....เหมือนจะใช่....แต่...ไม่ใช่อีกแล้วสินะ คำเรียกแทนตัวที่ไม่ได้ยินมานานถูกเอ่ยออกมาเหมือนเส้นแบ่งสถานะ ความจริง..ไม่ต้องตอกย้ำกันด้วยคำพูดก็ได้.....แค่นี้.....ก็รู้ตัวดีแล้ว....ว่าผม...กับเจ......ไม่มีวันเหมือนเดิม

........ทุกอย่างผมผิดเอง.......
........อยากย้อนเวลากลับไปเริ่มต้นใหม่.......
........แต่...จะเริ่มจากตรงไหนดี......
........ใช่สิ...น่าจะเริ่มตั้งแต่วันนั้น......วันที่ผมต้องแยกห่างจากเจ
........วันนั้น....เมื่อสองเดือนก่อน
.
.
.
.
.
“เอ็กซ์....เอ็กซ์...ตื่นเถอะ ได้เวลาแล้ว เดี๋ยวจะไปสายนะ”เสียงหวานๆ เรียกดังอยู่หน้าห้อง พร้อมเสียงเคาะประตูอย่างต่อเนื่อง ผมมาอยู่อเมริกาได้สองสัปดาห์แล้ว งานที่นี่ยุ่งยากกว่าที่คิด วัฒนธรรมก็ต่างกัน การทำงานยิ่งต่างกัน แรกๆ ผมก็ทำตัวไม่ค่อยถูก แต่อยู่ไปสักสัปดาห์ก็เริ่มที่จะชิน และเริ่มเก็บเกี่ยวประสบการณ์พร้อมความรู้ใหม่ๆ ไปพัฒนาโรงแรมของตัวเองให้เต็มที่

“ขอโทษที เมื่อคืนอ่านเอกสารทวนอีกรอบน่ะ เพิ่งนอนตอนตีสี่เอง”ผมเปิดประตูห้องนอนออกมาก็พบมดยืนกอดแฟ้มเอกสารรออยู่หน้าห้อง เราสองคนที่ขับรถตรงไปที่โรงแรมเพื่อเข้าไปนั่งฟังประชุมกับผู้บริหารท่านอื่น เราสองคนพักกันที่คอนโดซึ่งเป็นห้องชุดของคุณป้าผม ความจริงบ้านพ่อแม่ของมดอยู่ที่นี่ แต่ต่างเมืองออกไป วันหยุดสัปดาห์แรกคุณป้าเลยพาผมไปไหว้ท่านทั้งสอง มันค่อนข้างอึดอัดมากสำหรับผม แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ในตอนนั้น แค่เวลานอนผมยังไม่ค่อยมี เวลาว่างจากงานผมก็เพียรโทรไปหาเจบ่อยๆ บางครั้งไม่ได้เทียบเวลา โทรไปเจก็ยังนอนอยู่ หรือบางครั้งก็เรียนอยู่ ไม่ค่อยได้คุยกันนานๆ เลย แต่...เพียงแค่ได้ฟังเสียงใสๆ ก็ทำให้มีกำลังใจที่จะทนอยู่ที่นี่ได้นานขึ้นอีกหน่อย

กว่าจะประชุมเสร็จก็เกือบเลิกงานเลยครับ ทั้งวันมีแค่กาแฟตกถึงท้อง คิดได้แค่นี้ก็หิวขึ้นมาทันทีเลย ผมชวนมดแวะกินข้าวเย็นที่ร้านอาหารไทยก่อนห้อง วันนี้คุณป้าไม่อยู่ ไปค้างกับพ่อแม่มดตั้งแต่เมื่อวาน

“อย่าซื้อกินเลย กลับไปกินที่บ้านดีกว่า ซื้อมันแพงมากนะเอ็กซ์”

“แต่วันนี้แม่บ้านไม่อยู่นี่ จะให้สั่งอาหารจีนมากินเหรอ เบื่อแล้วนะ”

“เปล่า แต่ถ้าอาหารง่ายๆ มดก็พอทำเป็น รับรองอร่อยไม่แพ้ร้านอาหารดีๆ เลย”มดพูดยิ้มๆ พร้อมยกมือแตะหน้าอกเบาๆ เหมือนจะบอกว่าให้เชื่อฝีมือ ผมก็พยักหน้ารับ แล้วก็พากันขับรถตรงกลับคอนโด อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็รีบโทรไปหาเจ ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเรียนครับ น่าจะคุยได้นานหน่อย

“ว่าไงครับ”เจถามทันทีที่รับโทรศัพท์

“ไม่ว่าไง แต่จะบอกว่า...คิดถึงมาก”

“...บ้า แล้วนี่เพิ่งเลิกงานเหรอ กินอะไรหรือยัง”เจมักถามผมด้วยคำถามเหล่านี้เสมอ เจบอกว่ากลัวผมไม่มีอะไรกิน กลัวอาหารไม่ถูกปาก แต่ผมไม่ใช่คนกินยากแบบมันนะ อาหารฝรั่งไม่ชอบ ของมันของทอดก็ไม่ค่อยกิน มาอยู่นี่มีหวังน้ำหนักลดฮวบแน่ๆ แต่...ยังไงก็ต้องมานะ

“กำลังจะกินครับ แล้วเจล่ะ ทำอะไรอยู่”

“วันนี้มีงานที่โรงแรมพี่นั่นแหล่ะ เดี๋ยวเจก็ต้องออกไปเตรียมงานกับพี่นุที่บริษัทแล้ว ตอนนี้กำลังจะลงทางด่วน”

“แล้วไปยังไงครับ แท็กซี่เหรอ”ที่ถามเพราะเสียงมันค่อนข้างเงียบ ไม่เหมือนอยู่บนรถเมล์เลย

“อยู่บนรถเจนี่แหล่ะ อ้นมันขับให้ มันก็ไปด้วยน่ะ”ก็ดีครับ ทำงานเหนื่อยๆ จะได้กลับถึงบ้านเร็วๆ ไม่ต้องเสียเวลาหาแท็กซี่

“แล้วเป็นไงบ้างครับ จะถึงงานกีฬาแล้วนี่ ตกลงว่าลงอะไรบ้าง”ผมถามก่อนจะมาที่นี่ เจบอกว่าจะลงแค่วิ่งระยะไกลสักสองรายการ นอกนั้นให้รุ่นน้องลง

“ก็ลงวิ่งอย่างที่บอกพี่ไปนั่นแหล่ะ ปีนี้มีพวกบ้าพลังเยอะ ไอ้อ้นนี่ก็เล่นมันทั้งบาสทั้งบอล ไอ้หมอกมันลงวิ่งกับบอลเหมือนเจเลย แต่เน้นบอลเป็นหลัก เพราะมันเป็นตัวจริง ที่สำคัญโก้ลงเป็นกัปตันด้วย”

“แล้วมันไม่ลงบาสเหรอ”โก้มันเล่นกีฬาเก่งไปหมด บาสก็เก่ง บอลก็เก่ง แต่มันไม่ชอบอยู่ในกรอบ ไม่ชอบซ้อม อันที่จริงผมว่ามันไม่ชอบฟังคำสั่งคนอื่นมากกว่า

“ลง แต่จะลงแค่ครึ่งแรก มันบอกจะทำแต้มให้ห่างๆ แล้วถ้าครึ่งหลังถูกนำ ไอ้กัปตันทีมก็เตรียมตัวตายได้เลย”เจพูดไปหัวเราะไป ผมสงสารไอ้ตี๋จัง มีแต่คนแกล้งมัน

“ฝากบอกมันด้วยแล้วกันว่าถ้าทำทีมแพ้ กลับไปมีซ่อมแน่”ผมพูดจบเจหัวเราะลั่น ผมเลยพลอยยิ้มตามไปด้วย เสียงใสๆ ที่ดังกังวานนี่ระรื่นหูดีจริงๆ ยิ่งได้ยินเสียงยิ่งอยากเห็นหน้า อยากกอด แต่....ตอนนี้ผมคงต้องนอนกอดตุ๊กตาตัวโปรดแทนเจ้าของไปก่อน

“อืมพี่เอ็กซ์...หลังงานกีฬาเจจะช่วยทำงานที่ร้านอาหารน้าของหมอกนะ”เจพูดจบ ผมถึงกับเงียบไปเลย ในหัวมีแต่คำว่า..ไม่ให้...ไม่ให้ไป

“ทำไมต้องไปล่ะ จะไปช่วยอะไรเขาได้ งานเจก็ยุ่งๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ”ผมรู้นะครับว่าเจขอรับงานพี่ภานุเพิ่ม คงไม่อยากให้ตัวเองมีเวลาว่างน่ะ

“หลังงานนี้ก็...เหลืออีกงาน แล้วก็ว่างยาวเลย เพราะมันเป็นงานต่างจังหวัดเกือบทั้งหมด เจไปไม่ได้ แล้วงานออกแบบก็แค่นิดๆ หน่อยๆ มีแต่ชิ้นงานเล็กๆ เอง เจ...เบื่อน่ะ”เจครับ...เบื่อหรือเหงากันแน่

“แล้วโก้กับตี๋ล่ะ ชวนๆ พวกนั้นไปทำด้วยสิ”

“สองคนนั้นมันสนใจเจที่ไหนล่ะ วันๆ อยู่แต่ในห้อง นะๆ เจไปช่วยแค่บางวันเท่านั้นแหล่ะ ไม่ไปทุกวันหรอก ไม่อยากอยู่ห้องคนเดียวอ่ะ”นั่นไง บอกแล้วว่าเหงา....ใช้คำไม่ถูกเอาเสียเลย

“....ก็ได้...แต่อย่าไปบ่อยนะ พักผ่อนซะบ้างล่ะ กินข้าวกินปลาบ้างรึเปล่าเนี่ย ไม่ใช่พอพี่ไม่คุมแล้วไม่ยอมกินอะไรเหมือนเมื่อก่อนนะ ปวดท้องบ้างมั้ย ถ้าปวดก็ไปหาหมอนะ อย่าฝืน”

“กินครับ พี่เอ็กซ์น่ะฝากฝังไว้ซะทั่ว เดี๋ยวคนโน้นคนนี้ก็ซื้อของกินมาให้เจเต็มไปหมด พรุ่งนี้พี่โมทย์ยังนัดไปกินข้าวด้วยเลย”

“เหรอ ดีแล้วๆ แล้วพี่จะรีบกลับนะ ตอนนี้ก็เร่งทำงานทุกวันเลย อยากกลับไปหาเจเร็วๆ”ประโยคสุดท้ายผมทอดเสียงยาว อยากให้รู้ว่าผมหมายความตามนั้นจริงๆ ไม่ใช่แค่เจหรอกที่เหงา

“ครับ...พี่เอ็กซ์...รีบๆ กลับมานะ”

“ครับผม...พี่รักเจนะ”

“ครับ....เจ...........คิดถึงพี่”เจพูดเสียงสั่นๆ เหมือนจะร้องไห้อีกแล้ว ผมเป็นห่วงเจจัง อยู่ไกลกันแบบนี้ ใครจะเป็นคนคอยปลอบ ผม...ไม่อยากอยู่ที่นี่เลย

“พี่ก็คิดถึงเจ...คิดถึงมากๆ มีวันหยุดเมื่อไหร่จะรีบไปหาทันทีเลย”

“จริงๆ นะ”เจตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสดใสมากขึ้น ได้ฟังแค่นี้ก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็ยังปลอบได้อยู่

“ครับผม...เจก็อย่าร้องไห้นะ พี่อยู่ไกล...กอดเจไม่ได้...ถ้าเจร้องไม่หยุด พี่จะทำยังไง”

“....ไม่ได้ร้องสักหน่อย”

“รู้ครับ เจเข้มแข็งนะ....เชื่อใจพี่นะ”

“ครับ”เจตอบรับทุกคำของผมอย่างหนักแน่น ผมดีใจที่ได้ยินแบบนี้ เราอยู่ไกลกัน ความรักผมส่งไปถึงเจแน่ๆ ผมมั่นใจ แต่....ความอบอุ่นมันไปไม่ถึง สองมือผม....คว้าเจมาไว้ข้างตัวไม่ได้....เป็นครั้งแรกที่รู้สึกเกลียดคำว่า...ระยะทาง

กว่าจะวางสายจากเจได้ ก็รอให้เจไปถึงโรงแรมก่อนนั่นแหล่ะครับ อยากยื้อเวลาอยู่ด้วยกันให้นานที่สุด ลงมาด้านล่าง มดนั่งรอทานข้าวอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว

“ขอโทษที รอนานมั้ย”

“....ไม่นานหรอก ทานเลยมั้ย”มดถามพร้อมเดินกลับเข้าไปตักข้าวสวยร้อนๆ จากในครัว อาหารบนโต๊ะล้วนเป็นอาหารไทยๆ ง่ายๆ แกงจืดวุ้นเส้นใส่เต้าหู้ไข่ ผัดกะเพรารวมมิตร ผัดคะน้า ไข่เจียวหมูสับ ผมว่า...มันเยอะเกินไปสำหรับสองคนนะ เรานั่งทานกันไปเรื่อยๆ มดไปเปิดดูละครไทยที่เช่ามา บอกตรงๆ ว่ารู้สึกลำบากใจที่ต้องอยู่กับเธอตามลำพังในบ้าน ยังไงก็เป็นผู้หญิง แต่....ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นแผนของคุณหญิงป้าผมทั้งนั้น

ทานอาหารเสร็จผมก็ขอตัวขึ้นห้องทันที นอนก่ายหน้าผากอ่านเอกสารในมือ แต่ใจผมกลับลอยไปถึงคนที่อยู่แสนไกล ก่อนหน้านี้แม่ผมพยายามมาเกลี้ยกล่อมป้าแล้ว ทั้งๆ ที่บอกเหตุผลไปว่าผมมีแฟนอยู่แล้ว แต่ป้าผมกลับไม่สนใจ บอกว่าให้ลองคบหาดูใจกันไปก่อน มีเวลาศึกษากันตั้งสี่เดือน แฟนเพิ่งคบกันไม่นาน อาจจะเลิกกันก็ได้ ผมได้ยินคุณป้าพูดถึงกับเผลอตวัดสายตาไปมองอย่างเกรี้ยวกราด และนั่นยิ่งทำให้คุณป้ากดดันผมมากขึ้น ถึงขนาดว่าจะให้หมั้นกันไว้ก่อน หมั้นกันเงียบๆ ที่นี่ก็ได้ ให้ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้ ไว้ผมเคลียร์ตัวเองได้เมื่อไหร่ค่อยจัดงานอีกที เรื่องหมั้นมดเคยบอกให้ผมฟังเมื่อตอนไปพัทยาแล้ว คุณป้าผมเป็นคนไปทาบทามเธอเอง ถามเธอทุกวันว่าคิดยังไงกับผม และเธอ...ก็ตอบตามจริง

“มด...ยังชอบเอ็กซ์อยู่นะ แต่...มันเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย”

“ผม...ขอโทษ...แต่ผมรักเจคนเดียว”

“...ค่ะ มดรู้ แต่คุณหญิงป้าท่านไม่ฟังท่าเดียว ท่านเอ็นดูมดมาก ท่านอยากให้เราหมั้นกันไว้ก่อน จะแต่งเมื่อไหร่ก็ได้ แต่อยากจะจองมดไว้ให้เอ็กซ์ ท่านไปคุยกับพ่อแม่มดแล้วด้วย”

“แต่มันเป็นไปไม่ได้ คุณป้าทำอย่างนี้ไม่ถูก ให้หมั้นทั้งที่ไม่ได้รักกัน มดก็เสียเปรียบสิ”

“แต่....มดยอมนะ”มดเอื้อมมือมาจับที่แขนผมเบาๆ แต่ผมพยายามเบี่ยงตัวออกอย่างสุภาพ

“.....มด”

“จริงๆ นะเอ็กซ์....หมั้นกันไว้ก่อนก็ได้ เงียบๆ ไม่ต้องจัดงาน เอาไว้..เอาไว้เอ็กซ์พร้อม...หรือว่า...เอ็กซ์....รักมดไม่ได้จริงๆ เราค่อยถอนหมั้นกัน”

“มด......มันเป็นไปไม่ได้....ผมรักเจคนเดียว....ต่อให้เจไม่รัก ผมก็จะยังรักเจอยู่....จะไม่รักใครอีกแล้ว”

“.....แต่...คุณหญิงป้า...จะให้เราไปอเมริกาด้วยกันสัปดาห์หน้าแล้วนะ จะให้เอ็กซ์ไปพบกับพ่อแม่มดแล้วคุยกันเรื่องนี้ ท่านประะธานเองก็รู้เรื่องแล้วด้วย”

“ว่าไงนะ....แม่ผมเนี่ยนะ”แสดงว่าที่แม่ผมไปต่างประเทศบ่อยๆ นี่ไม่ใช่แค่ไปเที่ยว หรือไปดูงานสินะ มิน่าแม่ถึงดูเครียดๆ ก่อนไป

“ใช่...แต่...ท่านเป็นคนบอกว่าเอ็กซ์น่ะมีแฟนอยู่แล้ว”

“แต่คุณป้าผมไม่สน มดดูไม่ออกรึไงว่านี่มันเป็นเรื่องของธุรกิจน่ะ จะยอมความสุขตัวเองมาแลกกับชื่อเสียงเงินทองหรือไง”

“มดรู้....แต่มดยอม มดบอกแล้วไง เอ็กซ์ไม่เข้าใจหรอก มดรักเอ็กซ์มาตั้งนานแล้วนะ ทั้งๆ ที่คิดว่าตัดใจได้แล้ว แต่พอได้มาเจอกันอีก มันก็ยิ่งรู้สึกมากกว่าเดิม มดพยายามเตือนตัวเองทุกครั้งว่าเอ็กซ์มีเจ้าของแล้ว มีคนที่รักแล้ว แต่มดก็ห้ามใจไม่ได้ ทุกครั้งที่เห็นเอ็กซ์พูดถึงเจด้วยสีหน้ามีความสุข มดเองก็สุขไปด้วย แต่มันก็เจ็บเหมือนกัน เอ็กซ์รักเจมากจนไม่แคร์รอบข้างเลย ไม่สนใจว่าใครจะรู้ ใครจะมองแบบไหน คนอื่นเขามองยังไงเอ็กซ์ก็ไม่สน แต่...ทำไมคนๆ นั้นไม่เป็นมดบ้าง มดทำเพื่อเอ็กซ์มาโดยตลอด ในขณะที่เด็กคนนั้นอยู่เฉยๆ ก็ได้รับความรักตั้งมากมาย เอ็กซ์เสียใจเพราะเขาจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ แล้วไม่ใช่มดเหรอที่คอยอยู่ข้างเอ็กซ์น่ะ ไม่ใช่มดเหรอไง ทำไม...ต้องทำเหมือนมองไม่เห็นกันด้วย”

“........มด”

“...........เอาเถอะ มดเข้าใจ ไว้เอ็กซ์ไปคุยเรื่องหมั้นกับคุณหญิงป้าเองแล้วกัน อีกไม่กี่วันก็ต้องถูกส่งตัวไปดูงานที่นั่นอยู่แล้ว หาคำปฏิเสธให้ท่านยอมใจอ่อนดีกว่า........เมื่อกี้...มดมึนๆ น่ะ เลยเผลอพูดอะไรเหลวไหลออกไป ไม่ถือนะ”เธอถอนหายใจก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง ผมเชื่อว่าเธอเริ่มจะเมาอย่างที่บอก แต่...ที่เธอพูด มันคือความจริงในใจเธอไม่ใช่หรือไง

“ผม...ขอโทษนะมด มด...ไม่เป็นไรนะ”ผมถามหญิงสาวร่างบางตรงหน้า เธอก็พยักหน้าให้พร้อมฝืนยิ้มอย่างเต็มที่

“เอ็กซ์...เข้าไปก่อนเถอะ เดี๋ยวมดขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นไหวและเบาจนแทบไม่ได้ยิน ผมยังลังเลว่าจะทำยังไง เธอก็ยิ้มให้ผมอีกครั้งแล้วเดินกลับเข้าไปข้างในก่อน

“ผม...ขอโทษนะ ที่ทำให้มดเจ็บอีกแล้ว”ผมพูดเบาๆ ก่อนที่เธอจะเดินเลยผ่านไป ตั้งแต่รู้จักเธอ ผม...น้ำให้เธอเสียน้ำตาถึงสองครั้ง ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ จะใช่ความผิดของผมหรือเปล่า...ลึกๆ แล้ว...ผมอยากขอโทษ...ที่รักเธอไม่ได้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูด้านหน้า ถึงไม่ไปเปิดก็รู้ว่าคนเคาะเป็นใคร

“มีอะไรหรือมด”ผมเดินไปหยุดใกล้ประตูแล้วร้องถามออกไป แทนที่จะเปิดประตูออกไปคุยกับเธอตามลำพัง

“คุณหญิงป้าท่านยังไม่กลับนะ มดโทรไปถามที่บ้านมาน่ะ”

“เหรอ...ขอบคุณที่มาบอกนะ มดไปพักผ่อนเถอะ”ตะโกนบอกมดเสร็จก็เดินกลับมาล้มตัวนอนกอดตุ๊กตาตัวเล็กบนเตียง ต้องเป็นแผนคุณป้าแน่ๆ คงอยากให้ผมอยู่กับเธอตามลำพังสินะ ไม่เห็นเข้าใจผู้ใหญ่เลย ฝ่ายนั้นก็เหมือนกัน ไม่กลัวบ้างหรือไง ให้ลูกสาวตัวเองอยู่กับผู้ชายตามลำพังสองต่อสอง แถมผมมันชื่อเสียงดีซะที่ไหนล่ะ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

วันนี้ลงให้แค่นี้ก่อนคับ เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้นเลยนะคับ

เจจะทนได้มากแค่ไหนเมื่อพี่เอ็กซ์ไปอเมริกา

แล้วความสัมพันธ์ของทั้ง 2 คนจะเป็นอย่างไร

มาติดตามกันต่อวันพรุ่งนี้นะคับ

ฝันดีคับทุกคน

[nt]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณครับสำหรับคำตอบดีๆ
แต่ผมก็คิดว่าพี่เค้าโกด เพราะพี่เค้าไม่มองหน้าพวกผมเลย
แล้วทำไมวันนี้ลงน้อยจังครับอยากจะอ่านต่อแล้วครับ

[bayongjonha]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดีครับ บอส ทำไมตัวหนังสือ มันเล็กลง เล็กลง ละครับ อ่านแล้วตาลายมาก ๆ แต่ไม่เป็นไร สนุกมาก ๆ อย่าให้รอนาน นะครับ ถ้าว่างรีบกลับมา Post ต่อนะครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สวัสดีครับ บอส ทำไมตัวหนังสือ มันเล็กลง เล็กลง ละครับ อ่านแล้วตาลายมาก ๆ แต่ไม่เป็นไร สนุกมาก ๆ อย่าให้รอนาน นะครับ ถ้าว่างรีบกลับมา Post ต่อนะครับ

รู้สึกอย่างนั้นหรอคับ

ผมไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยนะคับทั้งขนาดแล้วก็ตัวอักษรอะเหมือนเดิมทุกอย่างคับ

คงเป็นเพราะเนื้อเรื่องที่มีมากเกินไปมั่งคับ

แล้วก็ขอโทษน้อง nt ด้วยนะคับที่ลงน้อยอะ

ผมเช็คคำผิดอยู่ด้วยเลยไม่ได้ลงต่อให้อะคับ

จะต้องไปทำงานแล้วอะคับ