พิมพ์

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เดี่ยวจะเอา ภาค 2 มาลงให้น่ะคับ

เดี่ยวจะอัพให้คืนนี้เลยตอนนี้ทำงานก่อนคับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาต่อภาค 2 ให้แล้วคับ

ตอนที่ 1

สวัสดีครับ ผมอนวัช หรือเอ็กซ์ ปิดเทอมที่ผ่านมา หลังจากไปตามหาเจและกลับมาพร้อมกัน ผมก็ทั้งทำงาน ทั้งซ้อมบาส ไม่มีเวลาอยู่กับคนข้างห้องผมเลยครับ วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการเก็บตัว พรุ่งนี้ก็เปิดเทอมแล้ว ผมรีบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้ววิ่งกลับหอพักทันที

   “อ้าว เก็บตัวเสร็จแล้วเหรอ”นี่ไงครับ เสียงคนข้างห้องผม เจอกันตั้งแต่หน้าหอเลย ที่ซ้อมเหนื่อยๆ หายเป็นปลิดทิ้ง

   “เออ เพิ่งปล่อยเนี่ยแหล่ะ แล้วนี่จะไปไหน”ผมถามเพราะเห็นมันใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ ผมที่ยาวๆ ก็รวบมัดไว้ได้เกือบหมดแล้ว

   “ไปกินข้าว”

   “รอก่อนสิ เดี๋ยวเอาของไปเก็บแล้วมากินด้วย”

“ไม่รออ่ะ หิว อยากกินก็ตามมาเร็วๆ”มันพูดจบก็สะบัดก้นเดินลิ่วๆ ไปเลย ผมต้องวิ่งเอาสัมภาระไปฝากร้านขายของใต้หอแล้ววิ่งตามมัน....เฮ้อ....เมื่อไหร่มันจะพูดเพราะๆ กับผมบ้างเนี่ย

“แล้วไอ้โก้ล่ะ มันไม่อยู่ด้วยเหรอ”ใช่ครับ ตั้งแต่ผมพามันกลับมา พวกมันสามคนก็ขลุกอยู่ด้วยกันตลอด ดีว่าไอ้ตี๋ต้องเก็บตัวกับผมเลยได้ห่างกันบ้าง แต่ไอ้โก้เนี่ยสิ

“มันก็กลับบ้านมันมั่งสิ กลับไปได้เกือบอาทิตย์แล้ว”เจนั่งกินข้าวผัดกะเพราะหมูกรอบเผ็ดๆ ของมันอยู่ ผมก็ผัดคะน้าหมูกรอบ แต่คะน้าผมส่วนใหญ่โดนมันแย่งกินเกือบหมด

“พรุ่งนี้เรียนกี่โมง”

“แปดโมง พี่ล่ะ”

“ยังไม่รู้ ไม่มีเวลาเข้าเว็บดูเลย ”ก็ผมมัวแต่ยุ่งอยู่ ไม่ได้เข้าเว็บเช็คตารางเรียนเลยครับ

“ชิส์ ไม่ได้เรื่องเล้ยยยย”เจมันลากเสียงประชดผมครับ ไอ้นี่นับวันยิ่งลามปามครับ ไม่มีหรอกที่จะทำตัวน่ารัก สงบเสงี่ยมขึ้น มีแต่กวนประสาทขึ้นทุกวัน ทำเอาผมไม่มีอารมณ์จะพูดจาหวานๆ จีบมันเหมือนจีบผู้หญิงเลย

“ไม่ใช่ไม่ได้เรื่องโว้ย ไม่มีเวลา ใครจะไปนั่งกินนอนกินอยู่กับห้องเหมือนเจ เจอหน้ากันดีแต่กวนประสาท ทีกับไอ้โมทย์เห็นคอยแต่จะเข้าไปอ้อนมัน”โมโหมันครับ ชอบทำเป็นไม่สนใจผม ไม่ว่าผมจะชวนคุย ชวนกินข้าว มันก็ไปด้วยหมด แต่....นี่มันก็เหมือนเมื่อก่อน เมื่อตอนที่ผมยังไม่ได้รักไม่ได้ชอบมัน ผมไม่ได้ต้องการแบบนี้นะ ตามขนาดนี้มันต้องมีการเปลี่ยนแปลงให้เห็นบ้างสิ

“ทำไม อยากให้อ้อนเหรอ”มันลอยหน้าลอยตาถาม ผมยิ่งมีภูมิคุ้มกันมันน้อยๆ อยู่ ได้แต่พยักหน้าครับ เวลามันถามอะไรตรงๆ ตอบไม่ถูกทุกที เหมือนมันแกล้งผมอยู่ยังไงไม่รู้

“งั้น.....ไปเปลี่ยนชื่อเป็นโมทย์สิ ชื่อเอ็กซ์....อ้อนไม่ลงอ่ะ”...ไอ้เด็กเวร

ผมกินข้าวเสร็จก็กลับห้องครับ ส่วนเจก็ออกไปหาเพื่อนรักมันโน่น เดี๋ยวนี้ดีอย่างครับ ผมรู้สึกว่ามันเข้าหาแล้วก็ยอมให้คนอื่นเข้าหามันมากขึ้น ถ้าเป็นเมื่อก่อน น้อยครั้งครับที่ผมจะเห็นมันไปหาเพื่อนมันที่หอ ผมก็รู้สึกดีใจนะครับกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ของมัน แต่....หวงครับ ก็ถ้าคนอื่นเข้าหามันมากกว่าเดิมก็แย่สิ แค่นี้ก็แทบไม่มีเวลาเหลือให้ผมแล้ว

เมื่อวานล้มตัวนอนบนเตียงได้ก็หลับยาวเลยครับ ตื่นมาอีกทีก็เกือบเที่ยงแล้วครับ ออกจากห้องมองไปประตูห้องข้างๆ เจคงออกไปนานแล้วแหล่ะครับ ผมขับรถมามหาลัย เดินมาหาพวกโมทย์ที่โต๊ะ

“วันนี้เรียนกี่โมงวะ”

“เรียนเสร็จแล้ว”โมทย์หันมาตอบ ทำหน้าระอาผมเต็มที ก็คนมันเหนื่อยนี่ครับ ไม่ใช่มันนะจะได้อึดมานั่งเรียนแต่เช้าไหว

“เออ แล้วก็ไม่โทรมาบอก จะได้ไม่ต้องมา”

“กูนึกว่ามึงจะโดด ขนาดไอ้เศกยังไม่มาเลย”จริงของโมทย์ครับ ผมเห็นแต่กรกับเจนนั่งหวานกันอยู่เนี่ย มองไปทางโต๊ะกลุ่มเจ ยังไม่มีใครนั่งเลยครับ

“พวกนั้นมันกินข้าวกันอยู่”โมทย์มันพูดลอยๆ ยกคิ้วล้อผมด้วย ไอ้นี่นับวันยิ่งรู้ใจผมครับ สรุปแล้วผมก็ลากมันไปโรงอาหารกันครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 2

เปิดเรียนวันแรก กลุ่มผมยังมาไม่ครบเลยครับ โก้ เก่ง แก้ว ยังไม่มีใครกลับมาจากบ้าน คาดว่าจะมาวันพรุ่งนี้ หรือไม่ก็คืนนี้ แต่ไม่เป็นไรครับ อยู่กันแค่นี้ก็หนวกหูแล้ว

“ตกลงมึงสองคนเป็นแฟนกันยังวะ”ผมถามไอ้คนที่มานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อกินข้าวร่วมโต๊ะกับพวกผม

“ว้าย  ถามเชี่ยไรของมึงเนี่ย เพื่อนโว้ย”แอ๊ะๆ ไอ้คนที่ผมไม่ได้ถามร้องเสียงหลงเลยครับ

“ทำร้อนตัวนะมึงไอ้เก๋ กูสงสารโอ้จริงๆ ว่ะที่มาชอบมึง”ผมพูดไปเก๋มันก็ทำหน้าแดง อายโอ้มันหรือโกรธผมก็ไม่รู้

“กูก็สงสารตัวเองเหมือนกัน..โอ้ย!”โอ้พูดไม่ทันจบ ไอ้เก๋ทุบเข้าให้ที่กลางหลัง เจ็บนะนั่นไม่ใช่ไม่เจ็บ เก๋เขินทีทำเอาผมกลัวโอ้จะช้ำในตาย

“เจมึงก็กินๆ ซะสิข้าวน่ะ คุยไปเขี่ยไปอยู่ได้ หรือต้องจุดธูปก่อนวะ”ไอ้ตี๋เพื่อนรักข้างๆ ผมเองครับ

“เออ กูก็ลืมไปเลย จุดธูปให้มึงนี่กี่ดอกวะ”

“แม่งหันมากัดกูอีก กินๆ ซะทีจะได้หมดๆ”ฮิฮิ เจอผมสวนกลับ ด่าผมต่อไม่ได้เลย สะจายยย

“กูอิ่มแล้วว่ะ เดี๋ยวค่อยหานมกิน”ไม่หิวครับ เสียดายตังค์เสียดายข้าวเหมือนกัน เหลือเพียบเลย

“ทำอะไรไม่เคยนึกถึงคนไม่มีกินน่ะ เห็นแล้วสงสารคนจนๆ ว่ะ มึงว่ามั้ยโมทย์”เสียงนี้อีกแล้วครับ หลอนชะมัดช่วงนี้ นึกว่าไม่เจอแล้วนะ ตามมายืนอำผมอยู่ได้ด้านหลังเนี่ย

“อ้าว...พี่โมทย์ หวัดดีครับ ไม่เจอตั้งนานคิดถึงจัง นั่งครับ นั่งๆๆๆ”ผมขยับเบียดตี๋ให้ที่ว่างเพิ่มมากขึ้น แต่คนนั่งดันเป็นคนที่ไม่ได้เชิญ

“โอ้ย! บ้ารึไง อยู่ดีๆ ตบหัวคนอื่นไมเนี่ย”ไอ้บ้านี่มันตบหัวผมครับ

“หมั่นไส้ มีอะไรมั้ยไอ้เปี๊ยก”นั่งเสร็จก็ลงมือกินข้าวเฉยเลยครับ ผมมองเลยไปเห็นพี่โมทย์ยืนหัวเราะก่อนจะนั่งตาม ขำไรผมอ่ะพี่โมทย์

“ตี๋ดูพี่มึงนะ แม่งเอาแต่แกล้งกู”ผมหันไปฟ้องตี๋ครับ มันก็เงยหน้าจากจานข้าวมามองผม แล้วก็มองเลยไปที่พี่รหัสมัน

“ตามสบายครับพี่ ให้ช่วยอะไรก็บอก”

“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

เซ็งครับ หัวเราะก๊ากกันทั้งโต๊ะเลย แล้วพี่เอ็กซ์นี่จะนั่งเฉยๆ ก็ไม่ได้นะครับ บังคับให้ผมกินข้าวให้หมด พี่โมทย์ก็เป็นไปด้วย ผมก็กินไปอีกไม่กี่คำครับหรอกครับ พอบอกว่าอิ่มจริงๆ ก็ไม่มีใครห้าม แต่พี่เอ็กซ์เดินไปซื้อนมให้อีกกล่องก่อนจะเดินแยกกัน

“ถามแต่กู มึงล่ะ กับพี่เขาน่ะเป็นแฟนกันหรือยัง”ไอ้เก๋ได้ทีย้อนถามผมเลยครับ ดีนะที่เดินรั้งท้ายคนอื่น

“บ้าเหรอมึง ถามอะไร แค่พี่น้องโว้ย”

“ชิส์ ทำเป็นพูดเลียนแบบกู กูว่าได้กลิ่นทะแม่งๆ บรรยากาศรอบๆ ตัวมึงกับพี่เขามันไม่เหมือนเดิมว่ะ”

“เป็นหมาเหรอไงมึง ทำเป็นจมูกดีนัก ไปตามดมกลิ่นไอ้โอ้ของมึงโน่น”

“เชี่ยเจแม่งปากหมาว่ะ นับวันยิ่งปากจัดนะมึงน่ะ ปากจัดกว่ากูอีก”

“เออ กูน่ะปากหมา แต่มึงน่ะ..หมา”ผมพูดจบก็วิ่งหลบกระเป๋าที่เก๋ยกฟาดผม มันว่าแต่ผม ตัวมันน่ะนับวันยิ่งเถื่อนอ่ะครับ ขนาดมันใส่กระโปรงสั้นยังวิ่งไล่ผมเอาเป็นเอาตายเลย

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 3

ดีนะครับที่ผมไปหามันที่โรงอาหาร ขนาดนั่งกินข้าวกับมัน ยังดูออกเลยว่ามีหลายคนแอบมองมันบ่อยๆ ไม่รู้เป็นเพราะเมื่อก่อนผมไม่สังเกต หรือเพราะจำนวนมันมากขึ้นก็ไม่รู้

“ปกติก็มีคนมองเจมันแบบนี้เหรอวะ กูไม่เห็นเคยสังเกต”ผมถามโมทย์ ตอนนี้ก็มานั่งทำโปรเจ็คต่อที่บ้านมันแหล่ะครับ เศกยังนอนอยู่ครับ เห็นโมทย์บอกเพิ่งกลับมาจากบ้านเมื่อเช้า

“ก็มีนะ แต่ไม่มากเท่านี้ว่ะ เดี๋ยวนี้กูรู้สึกว่าน้องเจเขา...น่ารักขึ้น ดู..น่าเข้าหาดีว่ะ”นั่นไงครับ ผมนึกแล้ว ตอบผมธรรมดาก็ไม่ได้ ดันทำหน้าตากรุ้มกริ่มอีก

“อะไรของมึงเนี่ย”

“ก็...เมื่อก่อนน้องมันจะไม่สนใจคนอื่น ใครยิ้มให้ใครมองมันก็ไม่สน เผลอๆ จะโดนด่าเอาอีกถ้าจ้องมากๆ แต่วันนี้ กูรู้สึกเหมือนเข้าหาง่ายยังไงไม่รู้ ดูมันยอม...สนใจรอบตัวมากขึ้นว่ะ ยิ้มเก่งมากขึ้นด้วย ปกติมันเคยอ้อนกูกลางโรงอาหารที่ไหนล่ะ”โมทย์คิดเหมือนผมเลยครับ เจไม่ค่อยสร้างเกราะป้องกันตัวเองจากความรู้สึกคนอื่นแล้ว อันนี้เป็นเรื่องดีครับ ยอมรับมิตรภาพและความรู้สึกของคนอื่นบ้างจะทำให้เรารู้สึกดี

“เจแม่ง....น่ารักว่ะ”แย่ครับผม กะว่าจะหาเรื่องด่ามันซะหน่อย แต่ด่าไม่ได้ครับ ก็สิ่งที่มันเปลี่ยนไปตอนนี้เป็นสิ่งที่ดีกับตัวมันเองนี่นา

“เชี่ยเอ็กซ์ พูดเบาๆ ก็ได้นะมึง กูกับมึงไม่ได้นั่งกันอยู่สองคนในบ้านนะ”จริงของโมทย์ครับ มองไปรอบๆ ประตูห้องมันเปิดอยู่ครับ แล้วห้องมันก็ตรงข้ามกับห้อง....ไอ้ฟ้า

“ไม่ต้องกลัวกูรู้หรอก กูดูออกตั้งนานแล้ว”ฟ้ามันชะโงกหน้าออกมาตรงกรอบประตูครับ ผมก็ยิ้มแหยๆ ให้มัน มันเลยลุกมานั่งในห้องโมทย์ด้วยเลย

“กูเห็นตั้งแต่ก่อนปิดเทอมแล้ว เล่นหวงซะขนาดนั้นใครจะไม่รู้วะ หรือมึงไม่รู้ตัว”ฟ้ามันถามผมครับ

“รู้...แต่ไม่ได้คิดจะปิดใครหรอก”ใช่ครับ คนอื่นยังเที่ยวมาส่งตาหวานให้เจมันได้ ทำไมผมจะทำไม่ได้

“ยังไงก็...ขอต้อนรับว่ะ”ไอ้ฟ้ามันตบบ่าผมครับ ...ไอ้บ้านี่

“เฮ้ย! กูไม่ได้เป็นเกย์นะ”

“กูก็ไม่ได้บอกว่ามึงเป็น ที่บอกว่าขอต้อนรับคือแฟนคลับเจมันต่างหาก......แต่...มันก็ไม่ผิดไม่ใช่เหรอ ในเมื่อคนที่มึงชอบเป็นผู้ชาย”มันเล่นพูดซะผมสะอึกเลย ผมไม่ได้คิดว่าผมจะเป็นอะไร ผมแค่ชอบเจมันเท่านั้น

“เออ ช่างมันเหอะ ใครจะคิดยังไงกูคงห้ามไม่ได้ เรื่องมันก็แค่บังเอิญว่าเจเป็นผู้ชายแค่นั้นเอง”ผมไม่เคยคิดว่ารักเป็นสิ่งผิด แค่รัก...จะอยู่ในรูปแบบไหนก็เรียกว่ารักทั้งนั้น

“งั้นในฐานะที่มึง...เอ่อ...เคยคบผู้ชายมาก่อนน่ะ...มึงจีบยังไงวะ”ไม่รู้คิดอะไรถึงถามออกไปแบบนั้นครับ แค่คิดว่ามันอาจให้คำปรึกษาได้ แต่....

“ฮ่าๆๆๆๆๆ ขำโว้ย ไอ้เอ็กซ์เซ็กจัดที่นอนกับผู้หญิงไม่เลือกเมื่อปีก่อน จะต้องสิ้นลายเพราะเด็กตัวกะเปี๊ยกนั่นเหรอวะ”โหไอ้ฟ้า แม่งบรรยายสรรพคุณเก่าผมซะไม่มีดีเลย ตอนนั้นผมแค่สนุกที่ได้ออกมาอยู่คนเดียวแค่นั้นเอง

“พูดดีไปเหอะมึง แล้วไม่ใช่ไอ้เด็กคนนี้เหรอวะที่ทำให้มึงพร่ำเพ้อหาเมื่อก่อนน่ะ”

“ไม่ใช่แค่เมื่อก่อนเว้ย เดี๋ยวนี้กูก็ยังชอบอยู่ เพราะฉะนั้นที่ถามกูว่าจะจีบยังไง...กูไม่บอก”มันพูดจบก็เดินกลับห้องเลยครับ ไอ้เพื่อนเลว สรุปมันแค่มาประกาศตัวเป็นคู่แข่งใช่มั้ยเนี่ย

“ไอ้โมทย์ แล้วมึงล่ะ”ผมหันมาทำตาขวางใส่เลยครับ จะได้รู้สักทีว่ามีคู่แข่งกี่คน เริ่มกำจัดจากคนใกล้ตัวก่อนนี่แหล่ะ

“กูน่ะชอบเจ รักเจ แต่ไม่ใช่แบบที่มึงคิด กูชอบกูรักแบบน้อง ชอบที่มันเป็นเด็กดี เป็นคนดี แค่นั้น”

“รอดตัวไปน่ะมึง”ผมตบบ่ามันเบาๆ

“ว่าแต่มึงเหอะ รีบๆ ทำคะแนนเข้าล่ะ เห็นเทียวไปเทียวมาแต่ไม่มีอะไรคืบหน้าสักที สิ้นลายจริงๆ เหรอวะมึงน่ะ”โมทย์ตอกย้ำผมครับ

“เดี๋ยวกูจะพิสูจน์ให้มึงดูว่ากูยังไม่สิ้นลาย มึงคอยดูนะ”

“เออ เดี๋ยวกูจะดูเย็นนี้แหล่ะ กูชวนพวกมันมากินเหล้าที่บ้านแล้ว”เร็วได้ใจมากครับเพื่อนผม ผมก็ยิ้มรับกับโอกาสดีๆ ที่มันมอบให้

ตกเย็นพวกผมก็ตั้งวงเลยครับ ชีวิตนักศึกษานี่มันสบายอย่างนี้แหล่ะครับ ทำอะไรตามใจตัวเองกันตลอด แต่พวกผมไม่เคยเมาค้างแล้วไปเรียนไม่ไหวนะครับ ต่อให้เมายังไงก็ต้องไปเรียน ยกเว้นขี้เกียจหรือป่วยเท่านั้นที่จะขาด นอกนั้นไม่เคยเอามาอ้างครับ ที่นั่งกินกันก็มีแค่พวกผม โมทย์ เศก ฟ้า เปา นอกนั้นไม่อยู่ครับ กรกับเจนก็พากันไปสวีทที่ไหนไม่รู้

“หวัดดีครับพี่ๆ”เสียงไอ้อั้มครับ ยกมือไหว้รอบบ้านเลย ตามหลังมาก็เป็นไอ้เจกับตี๋ แล้วลงตามมาห่างๆ อีกคู่ครับ เก๋กับโอ้

“ไมมาด้วยกันได้วะ”อันนี้ไอ้ฟ้าถามครับ ไม่ใช่ผม

“ก็เจอกันใน ม. เลยรับมาด้วยซะเลย”อั้มเดินไปนั่งกับไอ้เปาครับ ส่วนที่เหลือก็เดินมาทางพวกผมที่เว้นที่ว่างไว้รอยู่แล้ว ผมพยายามส่งสายตาให้ไอ้ตี๋มันรู้ว่ามันควรจะทำอะไร....อา..เก่งมากไอ้น้องรัก มันนั่งห่างจากผมแล้วดึงแขนเจให้นั่งลงตาม แล้วเจก็ต้องนั่งติดกับผมอย่างไม่มีทางเลือกครับ


ลงให้แล้วคับขอโทษที่ลงให้ช้านะคับ

ขอกำลังใจสักนิดน่ะคับจะได้มีแรงลงต่อ

ไปละคับทำงานก่อน

[lövë..gaÿ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุฌคับ มาต่อเร็วๆนะคับสนุกมากๆๆๆๆ

[kimhayang]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

สนุกมากเลย

มาต่อ เร็วๆ นะคับ 

[bunsong]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณมากครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 4

กำลังจะเดินออกจาก ม. ก็เจออั้มพอดีเลยครับ พวกผมเลยได้นั่งรถมันมากัน เพราะวันนี้โอ้ไม่ได้เอารถมา...ช่วงนี้โอ้ก็ตัวติดกับเก๋ตลอดแหล่ะครับ เวลาเรียนมันก็ลากกลุ่มมันให้นั่งอยู่ใกล้ๆ กลุ่มผม ไม่ต้องห่วงว่าที่นั่งจะไม่พอ เพราะ....ก้องมันไปตามจีบเพื่อนโอ้อยู่ เหมือนแลกสมาชิกกันเลย ส่วนเก่งกับแก้วสองคนนั้นก็...หวานกันยิ่งกว่าเดิมอีก เพราะเช่าห้องอยู่ติดกัน ไม่อยู่ด้วยกันนะครับ เพราะพวกผมไม่สนับสนุน

ผมนั่งลงได้ก็หยิบยางแถวนั้นแหล่ะครับ มัดผมข้างหน้าไว้ ไม่ให้มันปรกหน้าปรกตา รำคาญนะครับ แต่ยังไม่อยากไปตัด ขี้เกียจด้วยครับ

“ทำไรของมึง ยางกินผมหมด หันมานี่กูมีกิ๊บ”เก๋เอื้อมมือผ่านหน้าไอ้ตี๋ ดึงยางที่หัวผมออกทีเดียวเลยครับ โคตรเจ็บเลย

“โอ้ยย ไอ้เก๋ ไอ้บ้านี่ เจ็บนะมึง”มองยางที่มันโยนทิ้งมีผมหลุดหลายเส้นเลยครับ เก๋นี่ซาดิสม์หรือเปล่าเนี่ย ทำอะไรแรงๆ เจ็บๆ ตลอดเลย สมกับไอ้โอ้แล้วครับ รายนั้นก็ถึกชะมัด เห็นนั่งหยอกนั่งกัดกันแรงๆ ตลอด กลัวจะช้ำในตายกันสักวัน

เก๋หยิบกิ๊บติดผมในกระเป๋ามันน่ะแหล่ะ มานั่งคุกเข่าข้างหลัง จับหน้าผมไปหามันแล้วก็เสยๆ ผมติดกิ๊บให้ ติดเสร็จแล้วยังไม่กลับไปนั่งที่เดิมเลย

“แม่งน่ารักว่ะมึง ไหนทำแก้มป่องซิ”เก๋ไม่พูดเปล่าดันเอามือหยิกแก้มผมเบาๆ ด้วย

“ไอ้บ้านี่ กูไม่ใช่ปลาทองนะ”

“กูก็ไม่ได้บอกว่าใช่ แค่บอกว่าน่ารักดี นับวันมึงยิ่งน่ารักขึ้นว่ะ ว่าป่ะโอ้”แน่ะๆ มีหันไปถามความเห็นกันด้วยครับ

“อืม น่ารักดี”อ้าวไอ้เวร เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลย

“น่ารักจริงดิ น่ารักแล้ว......รักมั้ย”ผมหันไปช้อนสายตา ทำตาซึ้งๆ กระพริบตาถี่ๆ อมยิ้มหน่อย แกล้งไอ้เก๋มันครับ

“เก๋...กูเปลี่ยนใจทันมั้ยวะ”โอ้มันมองผมแบบอึ้งๆ ครับ ผมรู้ว่ามันแกล้งไอ้เก๋มัน

“ทันว่ะ แต่..กูขอกระทืบพวกมึงสองคนก่อนแล้วกัน โอเคป่ะ”โหดชิป ผมผลักให้มันกลับไปนั่งข้างแฟนมันเลย เลิกแกล้งมันก่อนที่ตัวเองจะเป็นอันตราย แล้วหันมาส่งเหล้าและอาหารเข้าปากดีกว่า แต่...

“มองไร”หันไปถามคนข้างๆ ที่เอาแต่จ้องผม ขนาดหันไปถามก็ยังจ้องไม่เลิก

“มอง.....คนน่ารัก”พี่เอ็กซ์ก้มมากระซิบผมเบาๆ เล่นเอาผมสำลัก เหล้าแทบพุ่ง

“แค่กๆๆๆๆ”หันได้จะด่าซะหน่อย ดันหันหน้าหนีไปคุยกะพี่โมทย์ ไอ้บ้านี่นับวันยิ่งเลี่ยนครับ

“กินดีๆ ดิว่ะ เสียของหมด”ตี๋ครับ ไอ้เพื่อนรัก นึกว่าห่วงผม ดันห่วงเหล้า

นั่งกินกันไปจนครึ่งค่อนคืน คุยกันเล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้เหมือนไม่เจอกันเป็นสิบปี ส่วนมากก็เล่าเรื่องสนุกๆ ตอนไปออกค่ายกัน พวกเขาไม่รู้หรอกว่าผมไปอยู่ที่นั่นด้วย ไม่มีใครพูดครับ คนที่รู้เรื่องก็เลยนั่งฟังกันเฉยๆ ความจริงก็ไม่ใช่ความลับอะไร เพียงแต่ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเล่า

“พี่เศกเขาไม่รู้เหรอว่าพี่โมทย์เจอผมที่นั่น”ผมเอี้ยวตัวไปถามคนที่ปั่นจักรยานอยู่ข้างหน้า

“ไม่รู้หรอก โมทย์มันไม่ได้บอกอะไร”พี่เอ็กซ์ตอบมา อืม...พี่เศกก็ไม่ใช่คนช่างซักด้วย คงรับรู้เหตุผลแค่พี่โมทย์โกหกล่ะมั้ง

“เจ”

“หือ”ผมขานรับในลำคอ

“ไม่คิดจะตัดผมเหรอ”

“ก็...ว่าจะตัดเหมือนกัน แต่..ขี้เกียจน่ะ”ตอนนี้มันยาวแบบรวบได้หมดแล้วครับ แค่ผมด้านหน้าที่ปรกลงมาก็ติดกิฟต์เอาหรือไม่ก็ทัดหูไว้ เลยไม่ลำบากอะไร

“พี่พาไปตัดเอามั้ย มีร้านดีๆ แนะนำ”

“....อืม..ก็ได้ เพราะผมก็ไม่รู้จักร้านดีๆ ที่นี่เหมือนกัน”ปกติก็เล็มๆ ปลายผมเองครับ แต่ตอนนี้ไม่เป็นทรงแล้ว เล็มไม่ได้

“งั้นเสาร์นี้เดี๋ยวจะพาไป ทำตัวให้ว่างๆ ด้วย”พี่เขาพูดเหมือนผมขอร้องงั้นแหล่ะ อาสาเองแท้ๆ นิสัยบ้าอำนาจ ชอบสั่งนี่ท่าทางจะแก้ยาก

“ไปกี่โมงก็เรียกที่ห้องแล้วกัน”

“เออใช่ เห็นเอ็มมันส่งโปสการ์ดมาให้น่ะ บอกว่าพงษ์ฝากมา”

“แล้วไม่รีบบอก งั้นเดี๋ยวถึงห้องแล้วไปเอานะ”ถึงยังไม่เห็นว่ารูปอะไร ผมก็พอเดาได้ครับ

พอถึงหอผมก็แวะเข้าห้องพี่เอ็กซ์ก่อนเลย พี่เขาเดินไปหยิบซองสีน้ำตาลในห้องนอนมายื่นให้ผม ผมรีบแกะผนึกออกเลย ข้างในมีโปสการ์ดรูปที่ผมวาดแล้วทิ้งไว้ให้พงษ์สองสามรูป ภาพขาวดำครับ ดูแล้วเหงาๆ ยังไงไม่รู้ คงเป็นเพราะอารมณ์ผมตอนนั้นมั้ง

“สวยดีนะ แต่...เหงาๆ ยังไงไม่รู้”พี่เอ็กซ์ยืนดูข้างๆ ผม ผมหันไปยิ้มให้ ส่งโปสการ์ดในมือไปให้พี่เขาดูต่อ...ก็ตอนนั้นมันเหงาจริงๆ นี่

“อ๊ะ!!”รูปที่เหลือเป็นรูปถ่ายครับ แต่...คนในภาพนี่สิ เป็นรูปที่ผมยืนจับมือกับพี่เอ็กซ์ที่ระเบียงคืนแรกที่พี่เอ็กซ์ไปหาผม และยังมีรูปที่พวกเราไปดูทุ่งดอกบัวตองด้วยกันอีก...แล้วหน้าพี่เอ็กซ์ในรูปเนี่ย...ทำเอาผมเขินเลยครับ เพิ่งรู้ว่าตอนนั้นพี่เอ็กซ์แอบมองผมอยู่ ผมมัวแต่สนใจบรรยากาศตรงหน้า และกำลังวาดรูปอยู่เลยไม่ได้หันกลับมามองว่าพี่เอ็กซ์ยืนมองผมอยู่ข้างหลัง ไอ้เอ็มนี่ก็เข้าใจถ่ายเหลือเกิน แล้วยังมีหน้าส่งมาให้ดูอีก

“นั่นรูปอะไรน่ะ”พี่เอ็กซ์ทำท่าจะมาหยิบไปดู แต่ผมรีบยัดใส่ซองไว้ตามเดิม

“อ้าว เอาออกมาดูก่อนสิ ยังไม่ได้ดูเลย”

“ไม่มีไร นอกนั้นก็รูปวิว...เอ่อ...ดึกแล้ว..ผมไปนอนล่ะ”ผมพูดตัดบทแล้วรีบวิ่งออกจากห้องทันทีเลยครับ รู้สึกเขินน่ะครับ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ความหมายในรูปนะครับ แต่เพราะรู้มันเลยอดใจเต้นไม่ได้

ผมหยิบรูปขึ้นมาดูใหม่เมื่อกลับเข้ามาในห้องตัวเองแล้ว นอกจากรูปนั้นก็มีอีกหลายรูปคล้ายๆ กัน แต่...มีอยู่หนึ่งรูป..ที่.....ไม่อยากให้พี่เอ็กซ์เห็น...ก็มันเป็นรูปที่...ผม....นั่งมองพี่เอ็กซ์อยู่ รูปนี่สิ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 5

เจมันวิ่งกลับห้องไปแล้วครับ ตอนแรกกะจะชวนให้นอนดูหนังด้วยกันก่อนเสียหน่อย เอ็มกับพงษ์มันส่งรูปอะไรมา ทำไมเจมันถึงไม่อยากให้ผมเห็น ทีโปสการ์ดยังให้ผมยืนดูด้วยได้เลย

“ไอ้เอ็ม ส่งอะไรมาให้เจวะ”ผมรีบโทรไปถามน้องชายสุดที่รักทันทีครับ

“ได้รับแล้วเหรอ เห็นรึยางงงงง”เอ็มลากเสียงกวนอารมณ์ผมมากครับ

“เห็นแต่โปสการ์ดว่ะ ที่เป็นรูปถ่ายน่ะไม่เห็น รูปไรวะ”

“โหของดีเลยนะนั่น ไอ้เจมันไม่ให้พี่ดูล่ะสิ”เอ็มมันพูดแบบนี้แสดงว่าต้องมีอะไรแน่ครับ

“รูปใบเท่าไหร่ว่ามาเลย แล้วส่งมาเร็วๆ ด้วย”เสียเงินอีกแล้วครับผม แต่..อยากเห็นครับว่ารูปอะไร

“ใบละสามร้อย มีอยู่ใบนึงสองพัน จะเอาหมดเลยหรือเอาสองพันใบเดียวล่ะ”โหหห ไอ้เอ็ม ไอ้น้องชั่ว มันขึ้นราคาครับ

“พูดอย่างนี้ปล้นกันไม่ง่ายกว่าเหรอวะ แล้ว..มีทั้งหมดกี่รูปวะ ไอ้สามร้อยน่ะ”ต้องคำนวณตังค์ก่อนครับ แค่รูปคราวก่อนก็ล่อไปหลายพันแล้ว

“ทำเป็นบ่น ก็มีประมาณสิบกว่ารูป”เยอะเหมือนกันนะครับ มันถ่ายอะไรของมันเยอะแยะเนี่ย

“ถามจริงเหอะ มึงถ่ายเจทำไมเยอะแยะวะ”

“ก็มันน่ารักดี”อึ้งเลยครับ...อย่าบอกนะว่า...

“เฮ้ยยยย มึงอย่าชอบมันนะ กูห้าม”ไม่ไว้ใจมันเลยครับ

“คิดไปนั่น ผมน่ะ ชอบถ่ายรูป ใครน่าสนใจ พอจะเป็นแบบให้ผมดีๆ ผมก็ชอบหมดแหล่ะ ที่ไอ้พงษ์กับผมชวนมันไปเที่ยวตอนนั้นเพราะอยากจะขอให้เป็นแบบถ่ายรูปน่ะแหล่ะ ผมน่ะ ยังชอบสาวๆ อยู่นะคร้าบบบบ”เอ็มพูดมาก็คงจริงของมันครับ เพราะมันบ้ากล้องมาก เงินที่ไถๆ ผมไปก็เอาไปหมดกับอุปกรณ์ถ่ายรูปของมันน่ะแหล่ะ แล้วรูปที่มันถ่ายเจได้เยอะๆ เนี่ย ก็ถ่ายตอนเผลอทั้งนั้น ไม่ได้มองกล้องเลย แต่...ดึงความเป็นตัวตนของเจออกมาได้ดีครับ สรุปแล้วผมก็ต้องยอมเสียเงินให้มันอีกแล้วครับ ยังมีหน้ามาบอกผมว่าส่ง ems ฟรีอีก ถ้าใจคอมันจะคิดค่าส่งด้วยเนี่ย ผมว่าผมควรจะลดความสัมพันธ์มันนะเนี่ย

ช่วงนี้ผมเหมือนเร่งเวลาให้ผ่านไปเร็วๆ ก็อยากให้ถึงวันเสาร์เร็วๆ นี่ครับ จะได้ไปเที่ยวกับเจสองคนบ้าง ถึงจะอ้างว่าพาไปตัดผมก็เถอะ

“ไงวะมึง นั่งทำหน้าชวนฝันเชียว”ไอ้กรครับ เดินมาตบหลังผม ตกใจหมดเลยครับ ดีนะไม่หันไปสวน

“ทำหน้าชวนฝันเชี่ยไร กูก็นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย”วันนี้เรียนบ่ายครับ นั่งรอเวลาเรียนกันอยู่

“ชวนฝันไม่ฝัน สาวๆ แถวนี้เขาก็เคลิ้มตามมึงหมดแล้ว นั่งยิ้มคนเดียวอยู่ได้”กรมองไปรอบๆ ผมเลยมองตาม ก็มีผู้หญิงหลายคนหลบตาผมเวลาผมหันไปมอง บางคนยิ้มค้างอยู่ก็มี ผมก็ยิ้มๆ น่ะครับ มีสาวๆ มองมันก็น่าดีใจนี่ครับ แต่ไอ้ที่ทำให้ผมหุบยิ้มนี่สิ......ภาพที่ผ่านตาไปเมื่อกี้....

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 6

เพิ่งกลับมาจากคุยงานกับพี่นุ เจอหน้าไอ้อ้นมันก็บ่นมาเลย ตอนนี้มันฝึกงานจบแล้วเลยเข้าไปทำงาน parttime แทน แต่ผมงดรับงานตลอดปิดเทอม มันเลยต้องไปเป็นผู้ช่วยลูกน้องพี่นุคนอื่น

“เจ!!”เสียงตะโกนมาจากด้านหลังเลยครับ ผมหันไปมองก็เป็นคนที่ผมนึกว่าใช่อยู่แล้ว

“มีอะไรพี่ ตะโกนซะดังเลย”ผมถามตอนที่พี่เอ็กซ์วิ่งมาถึงตัวผม

“มากับไอ้ฟ้าได้ไง ทำไมซ้อนมอไซต์มากับมันล่ะ ไปไหนกันมาสองคน”ถามซะรัวเลยครับ ไม่หายใจบ้างรึไง

“ก็เจอกันหน้าม. ก็เลยนั่งเข้ามาด้วย ถามทำไม”ผมยักไหล่ถาม ไม่ได้ตั้งใจหาเรื่องนะครับ แต่คนกำลังเหนื่อยๆ มันเลยหงุดหงิดง่าย

“ก็...ไม่ทำไม ถามเฉยๆ แล้วนี่..เรียนกี่โมง”

“เรียนตั้งนานแล้ว ผมมาสายน่ะ ไปคุยงานกับพี่นุมา ไอ้อ้นถามถึงพี่ด้วย”ผมตอบให้หมดๆ เพราะรู้ว่ายังไงก็ต้องถามต่อ ก้มดูนาฬิกา คงเรียนได้เกือบชั่วโมงแล้ว ตอนแรกว่าจะเข้าสายแต่เปลี่ยนใจแล้วครับ

“เออ แล้วนี่จะเข้าเรียนมั้ยเนี่ย”

“ว่าจะไม่เข้าแล้ว เหนื่อยโคตรๆ ร้อนด้วย ผมกลับห้องดีกว่า งั้นไปนะ”

“เออ ไปด้วยกันก็ได้ ว่าจะกลับห้องเหมือนกัน ไปรอพี่ที่จอดจักรยานไป เดี๋ยวไปหยิบกระเป๋าก่อน”พี่เอ็กซ์พูดจบก็วิ่งไปเลยครับ ผมก็ยืนรอพี่เขาสักพัก พอพี่เขามาผมก็ซ้อนท้ายกลับหอกัน แดดร้อนมากเลยครับ เลยอาศัยหลังพี่เอ็กซ์หลบแดดเสียเลย

“นั่งดีๆ ดิ เอาหัวมาถูหลังอยู่ได้”

“แดดมันร้อนอ่ะ ปั่นเร็วๆ ดิ”ผมก้มหน้าแนบแก้มไปแปะไว้ที่หลังพี่เขาไว้ครับ แดดมันส่องด้านข้างอ่ะ ร้อนหน้าครึ่งเดียว กว่าจะปั่นมาถึงหอพี่เอ็กซ์ก็บ่นตลอดทางเลย ชิส์ แล้วไหนวันนั้นบอกให้อ้อน

กลับถึงห้องได้ก็อาบน้ำก่อนเลยครับ ถึงนี่จะเริ่มเข้าหน้าฝน แต่....โคตรร้อนเลย อาบน้ำเสร็จก็ไปเคาะห้องพี่เอ็กซ์ทันที

“มีไร”ดูเขาถามสิ

“เอาคอนเสิร์ตมา ดูมั้ย”ผมชูแผ่นดีวีดีให้ดู เป็นคอนเสิร์ตของเมืองนอกครับ พี่นุให้มาดู เห็นบอกว่าให้ศึกษารูปแบบการจัดไว้ คงมีงานใหม่แน่ๆ เลย

พี่เอ็กซ์หลีกให้ผมเข้ามา ผมก็ไปจัดการเปิดซีดี ปิดพัดลม เปิดแอร์ หยิบหมอนกับผ้าห่มในห้องนอน มาปูนอนหน้าทีวี

“ในตู้เย็นมีอะไรให้กินป่ะ”ผมแหงนหน้ามองมองพี่เอ็กซ์ที่ยืนกอดอกมองผมอยุ่

“นึกแล้วว่าต้องถาม”พี่เขาเดินสายหัวไปที่ตู้เย็นเลยครับ ถ้ารู้ว่าต้องถามทำไมไม่เตรียมไว้เลยล่ะ

พี่เอ็กซ์เดินไปหยิบเค้กช็อคโกแล็ตมาสองชิ้นครับ

“อร่อยดี ซื้อจากไหนอ่ะ”ผมลุกขึ้นนั่งพิงโซฟา ตักกินไปหนึ่งคำ อร่อยมากครับ ถึงผมจะชอบช็อคโกแล็ตแต่ต้องเป็นแบบขมๆ นะครับ ถ้าหวานหรือมีส่วนผสมของนมเยอะๆ ก็ไม่กินอ่ะ เรื่องมากเนอะผมเนี่ย

“ของที่โรงแรม ที่เจเคยไปจัดงานบ่อยๆ ไง ไม่เคยกินเหรอ”พี่เอ็กซ์นี่ก็กินไปจ้องผมไปอยู่ได้ เขินนะเว้ยไม่ใช่ไม่เขิน ผมเลยต้องหันหน้ามองทีวีอย่างเดียวเลย

“ไม่อ่ะ ปกติจัดงานเสร็จก็กลับ”ผมก็พยายามนั่งกินไปเรื่อยๆ  ความจริงถ้ามีชาจิบซะหน่อยจะดีกว่านี้ครับ

“เดี๋ยวไว้วันหลังจะเอามาฝากอีก”ดีมากครับพี่ รู้หน้าที่ดี ทำตัวอย่างนี้ค่อยน่าอ้อนหน่อย

“อ๊ะ..ผมชอบเพลงนี้”เพลงที่นักร้องกำลังร้องอยู่ครับ นั่งกินอยู่ต้องเงยหน้าไปมองเลย

“ชื่อเพลงอะไร”

“ไม่รู้”

“อ้าว ไม่รู้เพลงที่ตัวเองชอบเนี่ยนะ”

“ชื่อนักร้องก็ไม่รู้ ก็เพิ่งเคยฟังนี่นา แต่..ชอบ”ครับ ฟังแล้วชอบ ก็ชอบ แค่นั้น

“พี่เอ็กซ์ชอบเพลงแนวไหน”

“อืม...ก็ได้ทุกแนว ชอบฟังเพลงเพราะๆ น่ะ”พี่เขาคิดเหมือนผมเลยครับ ผมก็ฟังได้ทุกแนว ชอบฟังเพลงเพราะ ชอบฟังเพลงที่ชอบ ส่วนเหตุผลที่ชอบน่ะ...ไม่ได้คิดหรอกครับ

“พรุ่งนี้อย่าลืมนะ จะพาไปตัดผมน่ะ”

“เออเกือบลืม ไปก็เรียกแล้วกัน อยู่ในห้องนั่นแหล่ะ”ลืมไปเลยครับว่าจะตัดผม รู้สึกเสียดายเหมือนกันครับ อุตส่าห์ไว้ยาวได้ขนาดนี้

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

มาอัพต่อให้แล้วน่ะคับ

ฝันหวานคับทุกคน

[kimhayang]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุนมากคับ

มาต่อ เร็วๆ นะคับ 

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 7

เช้านี้ผมตื่นแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัว มองดูเวลาเพิ่งเก้าโมงกว่า ผมก็นั่งทำโน่นทำนี่ เอาตะกร้าผ้าไปส่งซัก กลับมาบนห้อง รอจนถึงสิบโมงถึงเดินไปเคาะห้องเจ

“ยังไม่ตื่นเหรอ สิบโมงแล้วนะ”เจเดินงัวเงียมาเปิดประตูให้ผมเลยครับ เสื้อก็ไม่ใส่อีกแล้ว เริ่มชินแล้วครับ เห็นจนชิน แต่...ไม่เบื่อนะ

“อืมมม...จะไปแล้วเหรอ เดี๋ยวขออาบน้ำก่อนนะ”เจเดินกลับเข้าไปในห้อง ผมก็เดินตามไปนั่งรอที่โซฟา สักพักมันก็เดินพันผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำ แบบนี้ก็เริ่มชินครับ ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรนะ ที่ชินคืออาการตัวเองต่างหาก ใครได้มานั่งอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ก็ต้องเป็นเหมือนกัน ผิวขาวๆ เนียนๆ เอวบางพันผ้าขนหนูไว้หมิ่นเหม่ที่สะโพก มีหยดน้ำเกาะตามตัว........เฮ้อออ......ไปรอนอกห้องดีกว่า

ผมขับรถพาเจมาร้านตัดผมที่เซ็ลทรัลครับ ไกลจากหอหน่อยแต่เป็นร้านที่ผมใช้บริการตั้งแต่ยังตั้งร้านอยู่ตามตึกแถวอยู่เลย พอดังหน่อยก็เลยเปิดสาขาใหม่ที่นี่

“สวัสดีคับเจ๊ส้ม”ผมส่งเสียงร้องทักเจ้าของร้านรูปร่างสูง...เอ่อ..พยายามจะ...เพรียว..แต่ที่สำคัญ

“ต๊ายยยย นึกว่าใคร น้องเอ็กซ์ของเจ๊นี่เอง ไปไงมาไงคะเนี่ย มาให้เจ๊กอดหน่อยเร้ววว”เจ๊แกทำท่าจะวิ่งเข้ามากอดผมจริงๆ ด้วยครับ ผมจะไม่รู้สึกอะไรหรอกนะ ถ้าเจ๊เขาไม่ใช่เกย์สาวร่างใหญ่ที่สูงพอๆ กับผมอ่ะ เคยเผลอตัวตอนนอนสระผมเพลินๆ เจ๊ก้มมาหอมแก้มเฉยเลยครับ ไม่ได้รังเกียจนะครับ แต่สยองอ่ะ....ไม่ไหวอ่ะครับ ถึงตอนนี้ผมจะชอบเจ ใครจะคิดว่าผมเป็นเกย์ก็ตามใจ  แต่ผมก็ยังไม่เคยมองผู้ชายคนไหนแล้วคิดว่าน่ารักแบบที่รู้สึกกับเจเลยนะ

“หยุดเลยนะเจ๊ เข้ามาใกล้กว่านี้ผมต่อยจริงๆ ด้วย”ผมดันตัวเจให้เป็นโล่ก่อนครับ ขออยู่ในระยะปลอดภัย

“แหม รุนแรงจัง เจ๊ก็พูดเล่นไปงั้นแหล่ะ แล้วนี่ใครล่ะจ๊ะ หน้าตาน่ารักเชียว”เจ๊พูดเล่นแต่ทำจริงชัวร์ครับ ผมรู้

“เจ๊ตัดผมให้น้องผมหน่อยสิ”ผมบอกไป เจ๊ก็เดินเข้ามาใกล้ๆ จับเจมันหมุนซ้ายหมุนขวา ให้ตัดผมทำท่าอย่างกับจะวัดตัวตัดชุดงั้นแหล่ะครับ

“ทำไรอ่ะ”เจมันคงงงครับ อยู่ๆ ก็เดินมาจับมันหมุน

“คิดทรงไว้ยังจ๊ะ แต่ไม่ต้องคิดหรอก เดี๋ยวเจ๊จัดให้ ไปสระผมไป”เจ๊ส้มน่ะดีอยู่อย่าง คือคิดทรงให้ตลอด แต่ไม่ได้ออกมาเวอร์นะครับ ออกมาแล้วดูดีเลยแหล่ะ ยิ่งคนไหนแกถูกใจล่ะก็ ทั้งตัดทั้งทำสีทำสปาผมให้ครบเลย

“เจ๊ๆ เอา..ไม่ต้องสั้นมากนะ เอาน่ารักๆ น่ะ”ผมเดินไปกระซิบเจ๊เบาๆ

“หายไปนาน ไปติดเด็กนี่เอง ไม่ยักรู้นะจ๊ะว่าเอ็กซ์ชอบแบบนี้เหมือนกัน ถ้ารู้นะเจ๊จะได้....”โหเจ๊ทำหน้ากรุ้มกริ่มมาเชียวครับ

“เจ๊คร้าบบ อย่าแซวผมสิ”ไม่มีคำแก้ตัวครับ ก็ติดเด็กจริงๆ นี่

“แล้วไปคว้ามาจากไหนล่ะ น่ารักเชียว ผิวงี้เนี๊ยนเนียนเห็นแล้วอิจฉา”ตัวก็นุ่มครับเจ๊ กอดมาหลายครั้งแล้ว ผมฉีกยิ้มกว้างเลยครับ ก็มันน่ารักจริงๆ นี่นา

“ต๊ายตาย ดูยิ้มเข้า อย่าเที่ยวไปทำหน้าแบบนี้ที่ไหนนะ ระวังจะโดนกระเทยฉุด”เจ๊ส้มพูดมาผมหุบยิ้มทันทีเลยครับ เจ๊เขาก็หัวเราะทิ้งท้ายก่อนเดินไปคุยอะไรกับเจไม่รู้ ผมก็นั่งรอที่โซฟาด้านหน้า นึกขึ้นได้ว่าเจมันยังไม่ได้กินข้าวนี่นา ผมเลยไปซื้อโกโก้ปั่นมาให้มัน พอยื่นให้มันก็ยิ้มร่าเลยครับ เจ๊ส้มก็ทำปากขมุบขมิบแซวผม แต่ไม่ได้ให้เจมันเห็นหรอกนะครับ มันก็นั่งอ่านนิตยสารแถวนั้นไปเรื่อย ส่วนผมก็นั่งรอ มีฉากกั้นระหว่างผมกับเจอยู่เลยไม่เห็นเลย ตัดผมอะไรโคตรนานเลยครับ เดินไปมองหลังฉากอีกรอบ นึกแล้วครับ ถูกใจใครหน่อยจับทำนั่นทำนี่ เหมือนแต่งตัวตุ๊กตาเลยครับ เจมันก็นั่งนิ่งๆ ให้ทำ แต่...ผมคิดว่ามันหลับนะครับ เวลานิ่งทีไรหลับทุกที

เจเดินออกมาแล้วครับ มันเกาท้ายทอยแบบเขินๆ ก็ตอนนี้มัน..น่ารักสุดๆ เลยครับ ผมยาวๆ ไม่เป็นทรงถูกซอยสไลออก ผมด้านหลังซอยปิดต้นคอขาวๆ นิดหน่อย ด้านหน้าสไลออกอยู่ระดับคิ้วไล่ระดับลงมา แถมยังทำผมสีน้ำตาลอ่อนประกายทอง ยิ่งทำให้ใบหน้าหวานๆ ดูนุ่มนวลขึ้นเป็นกองเลยครับ เห็นแล้วอยากพากลับห้องเลยครับ ไม่อยากให้คนอื่นมอง แค่คนในร้านก็มองกับเพียบแล้ว

“มองไร”ปากมันยังเหมือนเดิมเลย จะพูดเพราะๆ หน่อยก็ไม่ได้ พูดซะห้วนเลย

“รอนี่แหล่ะ เดี๋ยวไปจ่ายตังค์ให้”ตอนแรกผมคิดว่ามันจะขอจ่ายเอง แต่เปล่าเลยครับ มันบอกว่าดีจะได้ไม่เปลืองตังค์มัน ผมลุกไปหาเจ๊ส้มเลยครับ

“โหยย เจ๊ ทำไรมันบ้างเนี่ย”

“ทำไม ไม่ถูกใจเหรอ”

“ถูกใจครับ แต่กลัวไปถูกใจคนอื่นด้วยนี่สิ”ผมตอบไปทำเอาเจ๊ขำลืมเก๊กเลย เสียงห้าวมาเชียวเจ๊ผม

ออกจากร้านได้ก็พาไปกินสุกี้ครับ แต่เห็นมันนั่งทำหน้าแปลกๆ ตลอดจนกินเสร็จเลย

“เป็นไรเจ ทำหน้าแปลกๆ”

“เหม็นหัวตัวเองอ่ะ”อืม..มันคงเหม็นสีย้อมผมน่ะครับ ตอนผมทำก็เหม็นเหมือนกัน

“เออ อย่างนี้แหล่ะ เดี๋ยวสระผมอีกก็หาย แล้วนี่รีบกลับเปล่า”

“ไม่อ่ะ วันนี้ว่าง ไม่มีไรทำ เดินเล่นก่อนได้ป่ะ”น่ารักครับวันนี้ ถึงไม่ชวน ผมก็ชวนอยู่แล้ว

“ไปดูหนังกันมั้ย”ผมกลั้นใจถามไป ทำไมเมื่อก่อนเวลาชวนผู้หญิงไม่เห็นตื่นเต้นแบบนี้นะ

“ดูก็ได้ แต่...เลี้ยงนะ”มันหันมายิ้มให้ผมครับ เอาเถอะ ให้เลี้ยงอะไรวันนี้เลี้ยงหมดนั่นแหล่ะ สรุปผมก็เดินไปดูรอบหนังครับ มีหนังที่อยากดูเหมือนกันพอดี ซื้อตั๋วเสร็จก็เดินเล่นรอเวลา ตลอดทางก็มีคนมองมันตลอดเลยครับ บางคนก็ส่งยิ้มให้ มันก็ดันยิ้มตอบเขาไปอีก จะมามนุษยสัมพันธ์ดีอะไรตอนนี้ ผมรีบพามันไปนั่งรอหน้าโรงหนังเลยครับ เข้าโรงหนังไป แถวที่นั่งเป็นแถวบนแต่นั่งกลางๆ ของแถวนะครับ ไม่ชอบเวลามีคนเดินเข้าเดินออกน่ะครับ ผมรำคาญ

นั่งดูไปสักพักเหมือนเจมันอาการแปลกๆ ครับ ขยับตัวยุกยิกตลอด

“เจเป็นอะไร”ผมก้มลงกระซิบถามเบาๆ

“มึนๆ หัวอ่ะ”

“เหรอ ไหวมั้ย ออกกันก่อนมั้ย”ผมถาม ในโรงก็มืดครับ ดูไม่ออกมาสีหน้ามันเป็นยังไง เอื้อมมือไปจับมือมัน มือเย็นเฉียบแถมยังเหงื่อออกเยอะเลยครับ เจมันส่ายหน้า บอกเดี๋ยวหนังก็จบแล้ว เดี๋ยวบ้าอะไรของมันเพิ่งครึ่งเรื่องเองครับ

“ไม่เอา เดี๋ยวค่อยมาดูวันหลัง ลุกเร็ว”ผมยืนขึ้นแล้วดึงเจให้ลุกเลยครับ เดินจูงมือออกมา ก็มีคนมองบ้าง พอมาเจอแสงด้านนอก หน้ามันซีดมากเลยครับ

“เจเป็นอะไรเนี่ย ปวดท้องหรือว่าอะไร”

“พี่เอ็กซ์...ผม..อยากอ้วก”เจเอามือปิดปาก เหมือนจะอ้วกอยู่แล้ว ผมรีบพาไปห้องน้ำเลยครับ เข้าไปได้มันก็วิ่งไปอ้วกที่ชักโครก ดีว่าหนังฉายอยู่ ไม่ค่อยมีคนอยู่ในห้องน้ำ ผมก็ยืนลูบหลังมัน ไอ้ที่กินๆ เมื่อกี้มันอ้วกออกหมดเลยครับ อ้วกเสร็จแทบทรุดเลย ผมต้องรั้งเอวเอาไว้แล้วพาเดินมาล้างหน้าล้างปาก

“เป็นไงบ้าง ไปหาหมอมั้ย”มือนึงก็กอดเอวเจไว้ อีกมือก็วักน้ำล้างหน้าให้ มันไม่สบายอีกแล้วเหรอ แถมยังไม่ยอมไปหาหมออีก บอกให้ผมพากลับห้อง

“เดี๋ยวไปบ้านพี่ก่อนแล้วกัน ใกล้ๆ นี่แหล่ะ”ครับ เซ็นทรัลสาขานี้มันแถวบ้านผม ไม่งั้นผมไม่มาตัดผมที่นี่ประจำได้หรอก เจมันก็พยักหน้าให้ ผมก็พยุงเจมาที่รถ ตลอดทางก็มีคนมอง คงทั้งสงสารและสงสัยนั่นแหล่ะ

“อ้าวคุณเอ็กซ์  พาใครมาครับนั่น”แดงมันเดินมาหาผมทันทีที่ผมจอดรถเสร็จ ผมอ้อมไปเปิดประตูด้านที่เจนั่ง หน้ามันซีดมากเลย ผมเลยอุ้มเดินเข้าบ้านทันที ร้องเรียกป้านอมเลยครับ เพราะผมทำอะไรไม่ถูก

“มีอะไรคะคุณเอ็กซ์ เรียกซะตกอกตกใจ แล้วนั่นใครเป็นอะไรมาคะ”ป้านอมวิ่งมาจากในครัวมือยังถือตะหลิวอยู่เลย ผมวางเจให้นอนบนโซฟา มันก็ทำท่าจะอ้วกอีก ผมเลยรีบหยิบถังขยะแถวนั้นไปรองไว้ แต่ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็มันอ้วกออกหมดแล้ว แต่แบบนี้ยิ่งดูทรมานกว่า มีแต่ลมกับน้ำ

“ไม่รู้ครับป้า น้องเขาอ้วกตลอดเลย ไม่ยอมไปหาหมอด้วย”

“อ้าวเหรอคะ เดี๋ยวป้าไปหายาดมมาให้ก่อน”ป้านอมพูดแล้ววิ่งไปเลยครับ แดงมันก็นั่งห่างๆ ผม คงงงแล้วก็ตกใจด้วยครับ

“เจครับ...เป็นไงบ้าง...ไปหาหมอดีมั้ยครับ”ผมลูบหน้าลูบผมเจเบาๆ มันก็ส่ายหน้าลูกเดียวเลย

“ฮึก...พี่...เอ็กซ์...ฮึก...เวียนหัว”เจมันร้องไห้แล้วครับ ผมทำไรไม่ถูกเลย เวียนหัวเหรอ

“เวียนหัวเหรอ..เพราะยาย้อมผมรึเปล่า..เหม็นยามากเหรอเจ”ผมคิดว่าใช่มั้งครับ เพราะออกจากร้านแล้วมันก็ทำหน้าแปลกๆ เจมันก็ส่ายหน้าไม่รู้ ผมเลยอุ้มขึ้นห้องเลยครับ

“แดงบอกป้าไปหาพี่บนห้องนะ”

เข้ามาในห้องนอนผมได้ก็พาเจไปในห้องน้ำเลยครับ เปิดฟักบัวแล้วให้เจนั่งขอบอ่างก้มหัวลง เอาน้ำล้างอีกรอบครับ ไม่รู้ว่าเพราะกลิ่นที่ติดอยู่หรือเปล่า แต่คิดได้อย่างเดียวครับ

“เป็นไง หายเวียนหัวบ้างรึเปล่า”ผมหยุดล้างผมแล้วนั่งลงถามเจ เจก็พยักหน้าให้ แต่ยังร้องอยู่เลยครับ ผมก็ล้างผมต่อให้อีกสักพัก จนผมดมเองแล้วไม่มีกลิ่นนั่นแหล่ะครับถึงหยุด ความจริงกลิ่นก้ไม่เหม็นมากนะ แต่กลิ่นตอนทำคงทำให้มันเวียนหัวอยู่แล้วด้วย

“รอนี่ก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่หาชุดใหม่ให้เปลี่ยน”ผมเดินออกมานอกห้องน้ำ ค้นหาเสื้อผ้าที่ตัวเล็กๆ ก็ไม่ค่อยมีหรอกครับ เลือกเสร็จก็เดินกลับไปในห้องน้ำใหม่ มันยังนั่งร้องไห้อยู่เลย

“ไม่ร้องนะเจ เดี๋ยวปวดหัวนะ เปลี่ยนชุดก่อนเร็ว เดี๋ยวไม่สบาย”ผมยื่นเสื้อผ้าให้เจ เจก็รับไป แล้วถอดเสื้อเปลี่ยนต่อหน้าผมเลย ถึงจะอยู่ในเหตุการณ์วิกฤต แต่...ผมจะวิกฤตตามเหตุการณ์แล้วสิเนี่ย เล่นอยู่ในห้องน้ำกันสองคน แต่เห็นตาแดงๆ หน้าซีดๆ แล้วไม่กล้าคิดอะไรเลยเถิดครับ ผมหันหลังให้มันเปลี่ยนกางเกงขาสั้นของผม พอมันเปลี่ยนเสร็จก็กระตุกชายเสื้อผมเบาๆ ผมก็หันไปจูงมือออกจากห้องน้ำ

“เป็นไงบ้างคะ หายรึยัง”ป้านอมยืนรอในห้องอยู่แล้วครับ

“เจครับ เป็นไงบ้าง ดีขึ้นรึยัง”ผมเอื้อมมือไปดึงแขนเจให้เดินออกมายืนด้านหน้า ผมพูดเพราะกับเจโดยไม่รู้ตัว มันเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติครับ ก็ผมจำได้นี่นาว่าถ้าเจไม่สบายต้องพูดกับมันดีๆ อีกอย่าง....เวลาผมอยู่บ้านผมก็พูดเพราะนะครับ

“ฮึก..ดี..แล้ว.ครับ”เจยังร้องไห้อยู่เลย

“ดีแล้วร้องไห้ทำไม ไหนดูสิ ตาบวมหมดแล้ว ปวดหัวมั้ยเนี่ย”ผมจับหน้าเจให้เงยขึ้น มันร้องนานจังครับ ทำเอาผมใจไม่ดีเลย ผมถามไปเจก็พยักหน้า ผมนึกแล้วแหล่ะครับว่ามันต้องปวดหัว แล้วก็คงปวดท้องด้วย เพราะอ้วกซะจนไม่เหลืออะไรอยู่ในท้องแล้วมั้งเนี่ย แต่ปวดท้องนี่เดี๋ยวหาอะไรรองท้องก็หายครับ

“ป้านอมครับผมขอยาแก้ปวดหัว แล้วก็ขอข้าวต้มใส่ผักเยอะๆ หน่อยนะครับ”ผมบอกป้านอม แล้วก็รับยาดมมา ป้าเขาเดินลงไปข้างล่าง ผมก็พาเจไปนั่งบนเตียง แล้วผมก็เดินไปเปลี่ยนชุดด้วย เสร็จแล้วก็มานั่งลงตรงหน้าเจ เจยังก้มหน้าร้องไห้อยู่เลย

“เจ...จะร้องทำไมเนี่ย หยุดร้องก่อนเร็ว”เจสะอื้นตลอดเลยครับ เดี๋ยวมันก็เป็นไข้อีกจนได้ผมว่า

“ฮึก..ไอ้..บ้า..อย่ามา.สั่งนะ”เจทุบไหล่ไป ก็ด่าผมไป ไม่เข้าใจครับว่ามันเป็นอะไร

“ไม่ได้สั่ง...เป็นห่วง เดี๋ยวก็เป็นไข้อีกหรอก หยุดร้องสิ”ผมจับมือไว้ทั้งสองข้าง เจก็พยายามดึงมือกลับ น้ำตาก็ยังไม่หยุดไหลเลย ผมเลยสวมกอดเจเอาไว้ เอามือลูบหัวลูบหลังไปเรื่อยๆ

“โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง..นิ่งซะนะ นิ่งซะ”อืม...เหมือนจะได้ผลครับ เจเลิกทุบผมแล้ว จริงสิ ปกติเวลามันร้องไห้ผมก็ปลอบแบบนี้ทุกทีนี่นา ลืมครับ ไม่คิดว่ามันจะชินเวลาผมปลอบแบบนี้

เจเหมือนจะหยุดร้องแล้ว หรือว่า..........หลับ.......จริงๆ ด้วยครับ ผมเลื่อนหน้าออกมาดู เห็นเจหลับตาพริ้มเลย คงร้องไห้เหนื่อยจนหลับไป ดีแล้วครับจะได้ไม่ต้องเวียนหัว

“เฮ้อออ..เด็กจริงๆ”ผมบ่นเบาๆ จับเจให้นอนที่กลางเตียงดีๆ ห่มผ้าให้ หยิบผ้าไปชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตา แล้วผมก็เดินลงมาข้างล่าง บอกป้านอมว่าอย่าเพิ่งยกขึ้นไป เดี๋ยวตื่นแล้วจะลงมากินข้างล่าง

 ความจริงครั้งนี้ก็ถือเป็นความผิดผมนั่นแหล่ะ ก็ไม่รู้นี่ครับว่าเจมันจะแพ้กลิ่นสารเคมีพวกนี้ขนาดนี้ ถ้าไอ้สามคนนั้นรู้มีหวังรุมด่าผมแน่ ฉะนั้นพาตัวมาไว้บ้านก่อนแหล่ะดีแล้วครับ

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 8

อืมม......มึนหัวครับ รู้สึกเหมือนมีใครมาเขย่าตัวผมเลย ลืมตาขึ้นมาดูก็เห็นพี่เอ็กซ์นั่งอยู่ข้างๆ เกลี่ยผมที่ปิดหน้าผมออก

“เป็นไงครับ ปวดหัวมั้ย”

“....นิดหน่อย”ผมเอามือมาขยี้ตา ความจริงปวดตาด้วยครับ ร้องไห้หนักเลย ไม่รู้ทำไม แต่เวียนหัว มึนหัวมากๆ อ้วกจนไม่มีแรงยืนเลย

“ลุกมากินข้าวกินยาก่อนนะ นี่มันจะค่ำแล้วยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย”

ผมมองไปรอบๆ ห้อง ตอนมาถึงไม่ได้สังเกตครับ ห้องพี่เอ็กซ์ก็กว้างดี สวยด้วย แต่งคล้ายๆ ห้องพี่เขาที่หอนั่นแหล่ะ พี่เอ็กซ์ดึงผมให้ลุกขึ้นแล้วจูงมือพาไปห้องน้ำ หยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กให้ไว้เช็ดหน้า ผมส่องกระจกดูหน้าตัวเอง....ตาบวมจริงๆ ด้วยครับ ล้างหน้าเสร็จออกมานอกห้องพี่เอ็กซ์ก็ยืนรออยู่แล้ว แล้วก็จูงมือผมเดินมาข้างล่าง ผมก็ปล่อยให้พี่เขาพาเดินนั่นแหล่ะครับ.....ไม่รู้ทำไม ก็....รู้สึกดีนี่นา

บ้านพี่เอ็กซ์กว้างมากเลยครับ แสดงว่ารวยมากจริงๆ แค่ดูของตกแต่งบ้านแต่ละชิ้น ถ้าผมเผลอไปทำแตกคงไม่มีปัญญาชดใช้หรอก เดินไปถึงโต๊ะกินข้าวก็มีกับข้าววางไว้สามสี่อย่าง แล้วก็จานเปล่าเตรียมไว้สองที่อยู่แล้ว ผมก็นั่งตรงข้ามพี่เอ็กซ์ สักพักก็มีป้าท่าทางใจดีเดินออกมาจากในครัว

“ไงคะคุณหนู ตื่นแล้วเหรอคะ”ป้าเขาพูดกับผมใช่ไหมครับ คุณหนูเนี่ยนะ

“..เอ่อ...ครับ”ผมก็ตอบไปแบบไม่ค่อยแน่ใจหรอกครับว่าคุยกับผมหรือเปล่า

“เจ นี่ป้านอม คอยดูแลพี่มาตั้งแต่เด็กแล้ว”พี่เอ็กซ์แนะนำ ผมก็ยกมือไหว้ป้าเขาทันที ป้าก็ท่าทางใจดีครับ รับไหว้ผมแล้วก็ยิ้มให้ด้วย ป้านอมตักข้าวใส่จานให้พวกผม ทำเหมือนร้านอาหารไปได้ครับ ความจริงวางไว้แล้วผมตักเองก็ได้นะ

“ป้านอมไม่ทานด้วยกันเหรอครับ”

“ไม่ล่ะค่ะ ทานกันเถอะ”ป้านอมพูดแล้วก็เดินหายไปเลยครับ

“ตอนแรกพี่ให้ป้าเขาทำข้าวต้มไว้ให้ แต่เห็นมันเย็นมากแล้ว เดี๋ยวมันจะไม่อยู่ท้อง แต่ถ้าอยากกินข้าวต้มก็มีนะ”พี่เอ็กซ์ลงมือกินอาหารตรงหน้าแล้วครับ ผมคิดว่าพี่เอ็กซ์คงบอกรายการอาหารแน่ๆ เพราะมีแต่ของที่ผมชอบ ทั้งคะน้าหมูกรอบ ผัดพริกแกง มีแกงจืดกับหมูปั้นทอดด้วยครับ

“กินซะ เอาแต่มองอยู่ได้”พี่เอ็กซ์ตักหมูมาให้ผมหนึ่งชิ้น ผมเอาช้อนตัดแบ่ง เป็นหมูสับคลุกรวมกับแครอทและหัวหอมสับครับ น่ากินมาก

“อร่อยดี ป้าเขาทำอร่อยดีเนอะ เป็นผมจะกลับมากินข้าวบ้านทุกวันเลย”กินแล้วนึกถึงกับข้าวฝีมือพ่อเลยครับ พ่อก็เคยทำแบบนี้ แล้วแม่ก็เป็นคนออกความเห็นเรื่องผสมผักในหมูให้ผม คิดแล้วรู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรติดอยู่ที่คอ น้ำตาจะไหลให้
 
“ชอบเหรอ...งั้นเดี๋ยววันหลังทำให้กินอีก”น้ำตาที่จะหยดหายไปเลยครับ

“....นี่..ฝีมือ..พี่เหรอ”ผมเอ่ยปากถามแบบไม่แน่ใจนัก พี่เอ็กซ์พยักหน้าตอบแบบไม่สนใจคนถามเลยครับ เฮ้อออ...อยู่กับพี่เขานี่ไม่มีเวลาให้เศร้าให้คิดมากเลย

ผมก็นั่งกินไปเรื่อยๆ อร่อยทุกอย่างเลยครับ พี่เอ็กซ์บอกว่าอย่างอื่นน่ะป้านอมทำ แต่หมูทอดน่ะพี่เอ็กซ์ทำ แถมบังคับให้ผมกินอีกสองชิ้น อิ่มมากๆ เลยครับ ดีว่ามันมีผักผสมอยู่เยอะเหมือนกันเลยไม่เลี่ยนมาก ถ้าเป็นหมูทอดล้วนๆ ผมคงกินนิดเดียวนั่นแหล่ะครับ

“ตายแล้ววันนี้ลูกชายฉันกลับบ้านด้วย”เสียงผู้หญิงร้องทักตั้งแต่ยังไม่เดินเข้ามาที่โต๊ะอาหารเลยครับ ต้องเป็นแม่พี่เอ็กซ์แน่ๆ พอเดินมาถึง โห....แม่พี่เอ็กซ์สวยมากเลยครับ ถึงจะมีอายุแต่หุ่นยังดีจนดูไม่ออกเลยครับว่ามีลูกถึงสองคน...แถมลูกยังโตแล้วด้วยครับ

“แม่ก็ ทำเสียงตื่นเต้นไปได้”พี่เอ็กซ์ลุกขึ้นแล้วเดินไปกอดแล้วหอมแก้มแม่ตัวเองเลยครับ เพิ่งเคยเห็นพี่เอ็กซ์แบบอ้อนๆ อ่ะครับ

“แล้วนี่ใครกันจ๊ะ”แม่พี่เขามองมาทางผม ผมก็ลุกขึ้นยกมือไหว้แบบเก้ๆ กังๆ น่ะครับ

“...อืมม...ไม่รู้เหมือนกันแม่ เก็บได้ระหว่างทาง เลยว่าจะเอามาเลี้ยงน่ะ”โหยยย ไอ้บ้านี่ เก็บใครได้ฟะ ปากเสียว่ะ

“อ้าวเหรอ...แล้วเก็บได้แถวไหนล่ะ เจ้าของเค้าไม่ว่าเหรอเอามาเลี้ยงน่ะ ไม่ใช่เลี้ยงไปนานๆ แล้วเจ้าของมาทวงคืนนะ”อ้าวววว...แม่ลูกเหมือนกันเลยครับ

“ไม่มีเจ้าของหรอกแม่ ท่าทางดื้อแบบนี้คงโดนทิ้งอ่ะ ดูสิแม่..ขนาดให้ข้าวกินยังไม่ยอมกินเลย”

“อิ่มแล้ว”อ้าวผม รับสมอ้างซะงั้น แม่พี่เขาหัวเราะลั่นเลยอ่ะ อายครับ

“หึหึๆๆ เรานี่ไปว่าน้อง ว่าไงหนู เห็นว่าไม่สบาย ดีขึ้นรึยัง หน้ายังดูซีดๆ อยู่นะ ตัวอุ่นๆ ด้วย”แม่พี่เขาเดินมาลูบหน้าผมครับ...เคยมั้ยครับ ที่เรารู้สึกถึงความอ่อนโยน ความอบอุ่นของคนเป็นแม่น่ะ ถึงจะไม่ใช่แม่เราก็เถอะ

“ฮึก...ฮึก....ดี..แล้ว..ครับ”คิดถึงแม่ครับ...ทั้งอาหาร ทั้งบรรยากาศในบ้าน มีความรู้สึกถึงคำว่า ครอบครัวอยู่เต็มไปหมด บรรยากาศที่ผมไม่ได้สัมผัสมานาน...จนเกือบลมไปแล้วด้วยซ้ำ

“อ้าวว เอ่อ...แม่..ไม่ได้ทำไรนะตาเอ็กซ์”แม่คงตกใจที่อยู่ๆ ผมก็ร้องไห้น่ะครับ

“ไม่รู้ล่ะ กว่าผมจะปลอบให้หยุดก็ตั้งนาน แม่ปลอบเลยด้วย ทำน้องผมร้องไห้”พี่เอ็กซ์ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แต่เห็นว่าแอบยิ้มอยู่ ไอ้บ้านี่ล้อเลียนผมอยู่แน่ๆ เลย

“โอ๋ๆๆๆ ร้องทำไมกันลูก พี่เขาทำอะไร บอกแม่มา เดี๋ยวแม่ตีให้”แม่สวมกอดผมไว้ทั้งตัวเลยครับ ตัวคุณแม่อุ่นมาก มีกลิ่มหอมอ่อนๆ ผมกอดแม่ตอบแน่นเลยครับ ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ไม่ใช่หัวเราะเยาะหรือล้อเลียน แต่เพราะเอ็นดู มีมืออีกข้างลูบหัวผมเบาๆ จากด้านหลัง ผมคิดว่าเป็นมือพี่เอ็กซ์แน่ๆ ถึงจะไม่ได้หันไปก็เถอะ ก็มือนี้ปลอบผม และจับผมเอาไว้หลายครั้งแล้วนี่นา

“คืนนี้นอนนี่นะลูก เดี๋ยวกินยาลดไข้ก่อนนอนสักเม็ดแล้วกันนะ”แม่ลูบหน้าผมเบาๆ หลังจากที่พาผมเดินออกมาที่โซฟาและดึงให้ผมนอนหนุนตักนุ่มๆ ของแม่ ผมพยักหน้าตอบไป กำลังสบายครับ ไม่ได้คิดถึงคนที่พาผมมาหลอกว่านั่งตรงไหน แม่ก็นั่งลูบผม จับผมทัดหูให้ เล่าวีรกรรมพี่เอ็กซ์ตอนเด็กๆ บ่นเรื่องโน้นเรื่องนี้เกี่ยวกับพี่เอ็กซ์ให้ฟัง ผมก็ฟังจนเพลินนั่นแหล่ะครับ จับใจความไม่ได้หรอกครับ แต่ชอบฟังเสียงแม่...ความรู้สึกที่ได้นอนอ้อนแม่...ไม่ได้ทำมานานแล้ว

[GayBB]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ตอนที่ 9

“อ้าว...หลับซะแล้ว”แม่มองคนตัวเล็กที่หนุนตัก หลับตาพริ้ม ขอบตาแดงช้ำจากการร้องไห้

“เดี๋ยวผมพาไปนอนบนห้องเองครับ”ผมบอกแม่ ก่อนจะช้อนตัวเจขึ้นมาไว้แนบอก พยายามทำให้เบาที่สุดเพราะกลัวเจจะตื่น เจขยับตัวน้อยๆ เมื่อถูกผมรบกวน ผมก้าวขึ้นบันไดให้เบา เดินเข้าห้อง เจพลิกตัวทันทีที่หลังสัมผัสกับเตียงนอน ผมหยิบตุ๊กตาตัวเดียวในห้องที่มีไปวางใกล้ๆ มือ และเจก็คว้าไปกอดไว้.....

ตั้งแต่ผมพาเจกลับมา...เจ...ยอมแสดงความอ่อนแอให้เห็นมากขึ้น..ยอมอ้อนคนอื่นๆ มากขึ้น ยอมรับความรักจากคนอื่นมากขึ้นด้วย เจคง....คิดถึงแม่ และแม่ผมคงรู้สึกได้

“แม่ครับ”ผมเดินกลับลงมานั่งข้างๆ แม่ที่ห้องนั่งเล่น

“ว่าไง น้องไม่ตื่นใช่มั้ย”แม่ลูบหน้าผมเบาๆ

ผมไม่คิดว่าจะได้พาเจมาที่บ้านเร็วขนาดนี้ แต่ก็คิดว่าดีแล้ว..ที่พามา ไม่ว่าอย่างไร...ผมก็เลือกแล้ว ผมรักผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้านี้จัง มือคู่นี้อบอุ่นเสมอ ไม่ว่าผมจะต้องทำอะไรเพื่อให้เธอยิ้ม เพื่อให้เธอมีความสุข ผมจะทำ.....ขอแค่อย่างเดียว.....อย่าได้ร้องไห้...เพราะผม

“ผมรักน้องเจครับแม่”ผมจับมือแม่ไว้ รู้สึกถึงแรงกระตุกน้อยๆ ทันทีที่ผมพูดออกไป ดวงตาคู่สวยนี้เบิกกว้างและหม่นหมองลงจนผมใจหาย ผมปรารถนาเพียงอย่างเดียว...อย่าร้องไห้นะครับแม่

“....................”

“แม่ครับ”

“..............เฮ้ออออ........แม่เข้าใจลูก แม่ดูออกว่ารัก....น้ำเสียงลูกตอนที่โทรไปบอกว่าพาน้องมาบ้าน บอกว่าน้องป่วย ถามแม่ว่าต้องทำยังไง น้ำเสียงแบบนี้...เหมือนตอนที่พ่อเขาโทรไปหาคุณยาย ถามคุณยายว่าแม่แพ้ท้องหนักมาก ต้องทำยังไงครับ เขาอ้วกหมดเลย จะกินอะไรดี น้ำเสียงแบบนี้........แม่รู้......แม่เข้าใจ”

“ขอบคุณครับแม่ ขอบคุณ”ผมโถมตัวเข้าไปกอดแม่ ต่อให้คนทั้งโลกไม่เข้าใจ ขอแค่คนๆ นี้เท่านั้นที่เข้าใจ ขอแค่คนๆ นี้เท่านั้นจริงๆ

“ไม่เป็นไรลูก ไม่เป็นไรนะ”แม่ยกมือเช็ดน้ำตาให้ผม ผมร้องไห้ ต่อจากนี้ไป เพื่อผู้หญิงคนนี้ จะให้ผมทำอะไรก็ยอม อนาคตเป็นยังไงผมไม่รู้ สิ่งเดียวที่รู้คือผมจะไม่มีวันทำให้ผู้หญิงคนนี้เสียใจหรือผิดหวังอีก ผมรู้การที่ลูกชายคนโตของบ้านเลือกที่จะรักผู้ชายมันทำให้แม่เสียใจแค่ไหน การที่มีน้องชายไม่ใช่ข้ออ้างที่จะทำให้ผมสามารถเลือกเส้นทางแบบนี้ คนเป็นพ่อเป็นแม่ทุกคนก็คงจะต้องอยากเห็นลูกแต่งงานมีครอบครัว แต่...ถึงผมจะแต่งงานตามประเพณีไทยไม่ได้ แต่ผมเชื่อว่า....คำว่าครอบครัว...ผมสร้างขึ้นมาได้

“แม่ครับ..”ผมอยากขอโทษที่ทำให้แม่เสียใจ แต่..ผมพูดคำๆ นี้ไม่ได้

“ไม่เป็นไร ไม่ต้องขอโทษแม่..อย่าพูดคำว่าขอโทษ อนาคตลูกต้องเจอกับปัญหาอะไรอีกมากมาย บางคนอาจไม่ยอมรับ บางคนอาจรับไม่ได้ แต่แม่รับได้ แม่เข้าใจ เพราะฉะนั้นอย่าขอโทษ ไม่ต้องขอโทษ.....ไม่ว่าแม่..หรือใครก็ตาม”แม่จับหน้าผมไว้ แม่เข้าใจผมเสมอ ผมพูดขอโทษแม่ไม่ได้...มันเหมือนกับยอมรับว่าผิด ความรักไม่ใช่ความผิด ไม่ว่าจะอยู่ในรูปแบบไหนมันไม่ผิด ก็แค่....รัก

“ไม่เอาอย่าร้องไห้ เดี๋ยวน้องลงมาเห็นไม่เท่ห์กันพอดี ไหนเล่าเรื่องน้องให้แม่ฟังซิ”แม่ดันหน้าผมออกแล้วส่งยิ้มให้ ผมก็ยิ้มตอบ แล้วเริ่มเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาให้แม่ฟัง

“น้องเจเขาน่าสงสาร เด็กตัวนิดเดียวต้องทำงานด้วยเรียนด้วย ร่างกายก็เลยไม่ค่อยแข็งแรง เอ็กซ์ต้องดูแลน้องดีๆ เข้าใจไหม”

“รู้ครับแม่ แต่เจ้าตัวน่ะสิ ดื้อสุดๆ เลยล่ะ ดูตอนกินข้าวสิแม่ เหลือเต็มจานเลย เนื้อสัตว์ก็ไม่ค่อยอยากกิน พวกผมต้องคอยบังคับตลอดเลย”ได้ทีครับ มีพวกแล้วก็ฟ้องซะเลย

“นั่นสิถึงไม่ค่อยแข็งแรง แต่แม่ชอบน้องนะ วันหลังพามาบ้านบ่อยๆ สิ ไม่ได้เจออ้อนๆ น่ารักๆ อย่างนี้มานานแร่ะ”

“โหแม่ ผมก็นอนอ้อนอยู่นี่ไง ได้ใหม่ลืมเก่าซะงั้น”

“นี่มันน่ารักที่ไหนล่ะ ตัวอย่างกับตึก จับตรงไหนก็มีแต่กล้ามแข็งๆ สู้ตัวนิ่มๆ แบบนั้นก็ไม่ได้”คร้าบบแม่ ก็เจมันตัวนิ่มจริงๆ นี่นา

ผมนอนคุยกับแม่จนแม่ง่วงและขึ้นห้องนอนนั่นแหล่ะครับ ผมถึงขึ้นห้องนอนผมบ้าง เปิดประตูเข้ามาเห็นเจนอนกอดตุ๊กตาหมาตัวใหญ่เสียแน่นเลยครับ ก็เตียงผมมันกว้างไม่มีที่ให้เจมันนอนซุกตัวได้นี่นา

ผมอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วเดินมานอนข้างๆ เจ จับตุ๊กตาออกจากแขนมันช้าๆ แล้วดึงเจมากอดแทน เจคงคิดว่ากอดตุ๊กตามั้งครับเลยกอดผมตอบ แต่ตัวเจร้อนเป็นไฟเลยครับ นึกแล้วเชียวว่าต้องเป็นไข้ เมื่อตอนค่ำก็หลับคาตักแม่ ผมเลยไม่ได้เอายาให้กิน

“เจ...เจครับ”ผมสะกิดเรียกเจเบาๆ

“อืมมม”เจฮึมฮัมในลำคอพลางขยับตัวหนีมือผม

“เจ..ตื่นมากินยาก่อนเร็ว ตัวร้อนมากเลยรู้หรือเปล่า”ผมช้อนตัวเจให้พิงอกผมไว้

“เจ..อ้าปากเร็ว กินยาก่อน”ผมบอกเจ เอายาจ่อที่ริมฝีปาก เจก็อ้าปากรับยาที่ผมป้อนให้ ผมรีบยกน้ำให้เจดื่มต่อ แล้วผมก็ล้มตัวลงนอนโดยที่กอดเจไว้ตามเดิม

“เมื่อไหร่จะมานอนกับพี่โดยที่ไม่ป่วยบ้างหืมม์ ไอ้เปี๊ยก”ผมจูบเบาๆ ที่ข้างขมับ กลิ่นหอมๆ จากตัวเจทำให้ผมอดไม่ได้ที่สูดดมให้ชื่นใจ อยากกอดไว้แนบอก อยากกอดแน่นๆ ให้สมกับความดีใจที่มากมายจนไม่สามารถถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดได้

“อื้อ”เจประท้วงเบาๆ เมื่อผมเผลอกอดแน่นไป ผมรีบคลายอ้อมกอดออกเพราะกลัวเจอึดอัด เจเอาหน้าซุกมาที่อก ผมยกมือลูบไล้แก้มเนียนนุ่มเบาๆ ไม่อยากนึกเลยว่า เมื่อสองปีก่อนที่เจจะมาเจอกับผม เจใช้ชีวิตยังไง ในเมื่อเปราะบางขนาดนี้ ผมนึกขอบคุณตี๋และโก้ที่อยู่เคียงข้างเจมาตลอด ผมจะไม่มีวันสงสัยในความรักของสองคนนี้ ไม่ว่ามันจะเป็นรูปแบบไหน สำหรับเจผมเชื่อว่ามัน...มีค่ามาก....พอๆ กับชีวิตของเจ

ผมนอนมองคนบนอก รู้สึกถึงเปลือกตาที่กะพริบจนขนตางอนๆ ไล้ตามผิวทำให้รู้สึกจั๊กจี้ เจเงยหน้ามามองผมพร้อมยันตัวเองออกจากอ้อมกอด ผมแค่คลายอ้อมกอดออกเล็กน้อย

“กอดไมอ่ะ ปล่อยดิ”หึหึ เจทำหน้างัวเงีย บ่นผมเบาๆ เด็กบ้าอะไรไม่รู้ ตื่นมาก็โวยวาย ทีผมนอนกอดทั้งคืนไม่เห็นดิ้นหนีเลย

“ปวดหัวมั้ย ตัวยังอุ่นๆ อยู่เลยนะ”ผมถาม เจก็ส่ายหน้าทั้งๆ ที่ดิ้นอยู่นั่นแหล่ะ ผมเลยกอดแน่นจนตัวแนบชิดติดกันเสียเลย คางเจเกยอยู่บนหน้าอกผม มือสองข้างก็พยายามดันตัวเองขึ้น นอนทำหน้ายุ่งคิ้วขมวด

“อะไรอ่ะ กอดทำไม อึดอัด”

“อยู่นิ่งๆ ก่อนแล้วจะปล่อย”ผมกอดเอวเจและแขนข้างหนึ่งไว้ มืออีกข้างผมก็จับไว้แน่น แรงดิ้นของมันแค่นี้ทำอะไรไม่ได้หรอกครับ อย่างมากก็แค่รำคาญ จะนอนนิ่งๆ ให้กอดดีๆ ก็ไม่ได้

“เจ...”

“อะไรเล่า”เจอยู่นิ่งๆ แล้วครับ จ้องผมแล้วถามด้วยน้ำเสียงเจือความหงุดหงิดเมื่อไม่ได้ดั่งใจ

“อย่าทำเป็นไม่รับรู้เลยนะ...ความรู้สึกพี่น่ะ”ผมพูดไปเพราะรู้ว่าเจพยายามหลีกเลี่ยงและไม่รับรู้การกระทำของผมที่ทำให้เจ ว่ามันพิเศษกว่าคนอื่น เจยอมให้ผมใกล้ชิดมากกว่าเดิม แต่...กับคนอื่นๆ เจก็ยอมเหมือนกัน ผมเลยไม่แน่ใจว่าตอนนี้เจคิดกับผมแบบไหนและอยากให้ผมทำยังไง เจก้มหน้าลงไม่สบตาผมเหมือนเมื่อครู่

“เจ...ไม่ว่าจะคิดหรือรู้สึกยังไง ความรู้สึกของพี่ ตัวพี่ก็อยู่ตรงหน้าเจแล้ว...อย่าทำเป็นไม่รู้เลยนะ...ว่าพี่รักเจ...ตอนนี้..พี่ไม่ได้ต้องการให้เจพูดหรือทำอะไร แค่รู้ไว้ก็พอ...รู้ไหมครับ”ผมปล่อยมือเจให้เป็นอิสระแล้วยกขึ้นมาลูบหัวเจที่ก้มชิดหน้าอกผมอยู่ เจพยักหน้าแทนคำตอบให้ผม

“แต่ตอนนี้พี่ขออะไรอย่างได้มั้ย”

“อะไรอีกล่ะ”เสียงถามอู้อี้ ผมไม่เห็นหน้าเลยไม่รู้ว่าทำหน้าแบบไหน รำคาญหรืออาย หรือหงุดหงิด ผมเลยลุกขึ้นนั่งพิงตัวเตียงทั้งที่กอดเจเอาไว้ เจทำท่าจะดิ้นผมเลยรวบตัวมานั่งช้อนด้านหน้าผมแล้วกอดเอวให้แน่นขึ้นเพื่อบอกให้รู้ว่าไม่ให้ดิ้น สองมือเล็กๆ จับมือผมไว้และพยายามแกะออกผมเลยกอดทั้งเอวและล็อคมือสองข้างติดเสียเลย

“อยู่เฉยๆ สิ ถ้าไม่นิ่งจะกอดไว้อย่างนี้แหล่ะ”ผมพูดไปเจก็พยายามดิ้นพร้อมส่งเสียงฮึดฮัดขัดใจสักพักก่อนจะยอมอยู่นิ่งๆ ผมเอาคางมาเกยไหล่เจเอาไว้ เจก็พยายามเบี่ยงหน้าให้ห่างจากหน้าผม ผมเลยแกล้งหอมแก้มหนักๆ ไปหนึ่งที

“อ๊ะ!..ไอ้..ไอ้..”เจทำตั้งท่าจะด่าแต่ทำได้แค่นั้นแหล่ะ คงรู้ว่าตัวเองเสียเปรียบอยู่ ทำได้แค่สะบัดหน้าหนีผมเท่านั้นแหล่ะ

“เจ...ต่อไปนี้น่ะ...หัดอ้อนคนอื่นบ้างได้มั้ย อ้อนบ้าง เอาแต่ใจบ้าง เหมือนเช็คสถานะตัวเอง ว่าเราสำคัญขนาดไหน และทำอะไรเพื่ออีกฝ่ายได้บ้าง”

“จะอ้อนทำไมเล่า ไม่ใช่เด็กแล้วนะ”

“ไม่เห็นเป็นไรเลย ลองดู...ลองอ้อนคนอื่นโดยที่ไม่ต้องมีข้ออ้างดู ไม่ต้องเมา ไม่ต้องป่วย ใครๆ เขาก็อยากให้เจอ้อนกันทั้งนั้นแหล่ะ รู้มั้ยครับ”

“ไม่รู้”เจตอบเบาๆ

“เจ...อย่าดื้อสิ ลองดูนะ เริ่มจากพี่หรือแม่พี่ก็ได้ แม่เขาออกจะชอบ เมื่อคืนก็ชมใหญ่ว่าน้องเจน่ารักอย่างนั้นอย่างนี้ บอกให้พามาเที่ยวที่บ้านบ่อยๆ ด้วย ดูสิ ขนาดเจแค่อ้อนแม่พี่นิดเดียวเอง แม่พี่ยังหลงเลย”

“....แม่พี่เอ็กซ์...บอกอย่างนั้นจริงเหรอ”เจถามแบบกล้าๆ กลัวๆ แต่ผมเห็นรอยยิ้มบนใบหน้า

“จริงสิ..เนี่ยบอกว่าให้พามาทุกอาทิตย์เลยนะ แถมวันนี้ยังจะบอกให้นอนค้างอีก เพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนกับเจ เลยจะนอนคืนนี้แทน”

“แต่....พรุ่งนี้เจมีเรียนเช้า”หึหึ  ต้องเอาแม่มาอ้างครับถึงจะยอมนิ่ง เป็นครั้งแรกที่แทนตัวเองว่าเจด้วย เฮ้อ...น่ารักจริงครับไอ้เปี๊ยกเอ๊ยย

“รู้ครับ พี่บอกแม่แล้ว แม่เลยบอกให้กลับค่ำๆ แทน อยู่กินข้าวเย็นกับแม่ก่อนนะ”

“แล้ว..ตอนเช้านี้ล่ะ แม่พี่เอ็กซ์ไม่อยู่เหรอ”เจเอียงหน้ากลับมาถามผม

“เรียกว่าแม่เฉยๆ ก็ได้ พวกเพื่อนพี่ก็เรียกแม่กันทั้งนั้น”

“....แม่...ไม่อยู่เหรอ ตอนนี้น่ะ”

“ไม่อยู่ครับ กว่าจะกลับมาคงเที่ยงๆ บ่ายๆ นั่นแหล่ะ”

“งั้นเจอยู่กินข้าวกับแม่ก็ได้”

“ดีครับ...เพราะพี่จะได้นอนต่อ”

“อ้าว...แล้ว..พี่เอ็กซ์จะยัง..ไม่ตื่นเหรอ”

“ยังไม่ได้นอนเลย มัวแต่เฝ้าไข้ใครก็ไม่รู้ ง่วงจะแย่แล้วเนี่ย”ผมแกล้งซบหน้าที่ไหล่เจ

“ก็ไม่ได้ขอสักหน่อย”นั่นไงครับ พอหมดเรื่องแม่ก็เริ่มดื้อเลย เอาเถอะครับ แค่ยอมอยู่นิ่งๆ ให้ผมกอดก็พอแล้วตอนนี้

“ไม่อยากเถียงด้วยแล้ว เบื่อเด็กดื้อ ไปอาบน้ำแล้วลงไปกินข้าวข้างล่างไป ป้านอมเขาเตรียมไว้ให้แล้ว”ผมคลายอ้อมกอดออกปล่อยให้เจลุกไปยืนข้างเตียง เพิ่งเห็นหน้าชัดๆ นี่แหล่ะครับ ถึงรู้ว่าเขินผมอยู่ ก็เล่นหน้าแดงขนาดนั้น ถ้าเมื่อกี้ไม่ได้กอดไว้คงนึกว่าไข้กลับแล้วมั้ง

“...แล้ว..เสื้อผ้าผมล่ะ”

“ไปเลือกตัวที่ใส่ได้ในตู้พี่ไปก่อน ของเจป้าเขาเอาไปซัก เดี๋ยวค่อยใส่ตอนกลับ”ผมพูดจบเจก็รีบวิ่งไปเปิดตู้เสื้อผ้าเลยครับ ผมก็ทิ้งตัวลงนอน ง่วงครับ นอนมองเจทั้งคืนจนถึงเช้าเลย กลิ่นหอมอ่อนจากตัวมันยังติดอยู่ที่ปลายจมูก ความอุ่นจากร่างกายยังหลงเหลืออยู่บนที่นอน ตอนนี้...ผมคงจะนอนหลับฝันดี