พิมพ์

[kjdlaue]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

เสียงออดส่งสัญญาณให้รู้ว่าหมดคาบวิชา  ผมรีบรวบรวมสมุดเพื่อนๆ วิ่งตามอาจารย์ไปที่ห้องพัก  แกเลยวานให้ผมช่วยหิ้วของไปให้ที่รถแกด้วย  เสร็จภารกิจผมรีบมุ่งหน้าไปที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นหูกวาง  แดดยามบ่ายเริ่มคล้อย  นักศึกษาหลายคนที่หมดคาบเรียนแล้วต่างทยอยขับรถหายออกไป  โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นหูกวาง  แม้จะมีอยู่หลายตัว  แต่จะมียามเช้าหรือเที่ยงเท่านั้นที่นักศึกษาจะมาใช้บริการเยอะ  ส่วนเวลากลับไม่ค่อยมีใครมานั่งรอใครสักเท่าไหร่  แต่เหตุผลเหล่านี้ผมไม่ได้เอามาใส่ใจ  ฝีเท้าผมมุ่งไปที่โต๊ะ  ก่อนสุดท้ายตรงหัวมุมมากกว่า  ที่หญิงสาวนั่งเหงาๆ หน้าเครียดๆ คนนั้น  “โทษทีหญิง  พอดีอาจารย์ให้ช่วยยกของอะ  รอนานป่าว” ผมเอ่ยทักเพื่อนที่ผมเคยแอบรักตั้งแต่มัธยม  และที่ผมพยายามเข้าเรียนที่นี่ให้ได้เพียงแค่อยากอยู่ให้ใกล้ๆ เธอที่สุด  “สักพักแล้วหละ” เธอตอบด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะดีนัก “เป็นไรป่าว ดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย” ผมถามด้วยความเป็นห่วง “หญิงมีเรื่องอยากให้ต้นช่วยอะ  ไปคุยที่ห้องต้นได้ปะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนหมดแรง “เอาดิ  ได้  มีไรเรายินดีช่วย” ผมรู้สึกดีใจที่เธอร้องไปห้องผมแม้ในลักษณะความไม่สบายใจก็ตาม 
ผมเปิดห้องเข้าไป  สภาพในห้องยังรกรุงรัง   ผมอยู่กับเพื่อนอีกคนนึง  ตอนนี้มันยังไม่หมดชั่วโมงเรียน  หรือถ้าหมดมันก็ค่ำๆ กว่าจะเข้าห้อง  เพราะถ้าไม่ไปเตะบอลก็ไปอยู่กับหอแฟนมัน  ผมรีบเคลียร์พื้นที่ให้เธอนั่งแล้วจัดข้าวของที่กระจัดกระจาย  “ไม่ค่อยได้อยู่ห้องกันหนะ  เลยไม่ค่อยได้จัด” ผมพูดแก้ต่างไปอายห้องขณะรีบเก็บปัดนิดหน่อย  หญิงล๊อกห้องเขามานั่งที่โต๊ะเขียนหนังสือ  “ต้น  เราอยากให้เธอช่วยเราได้เรื่องนึง” ผมหันไปทางเธอที่มองมาด้วยสายตาเว้าวอน “อะไรหรอ  เรายินดีช่วย” ผมรับคำเธอ “แต่ต้นต้องสัญญากับหญิงก่อน  ว่าจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ” “อะไรหละ” ผมถามเธอต่อ “สัญญากับหญิงก่อนดิ” “อื้อ  เราให้สัญญา  จะให้ช่วยอะไรก็บอกมาเถอะ เรายินดี” หญิงมองหน้าผม “หญิงจะอยากให้ต้นช่วยไปเป็นเพื่อนเอาเด็กออก” “หา  อะไรนะ” ผมตะลึงกับคำพูดของหญิง “หญิงท้อง หรอ” “อย่าพูดดังไปสิ”หญิงรีบดุผม “หญิงท้องหรอ  ท้องกับใคร  ท้องกี่เดือนแล้ว” ผมรีบซักด้วยความสงสัย “ต้นช่วยพาเราไปหน่อยได้ไหมอะ” หญิงอ้อนผม  “กี่เดือนแล้วอะ” ผมรีบถามกลับ “4 เดือนอะ  ต้นช่วยพาเราไปหน่อยได้ไหมอะ” “หญิงท้องกับใครหรือ” “หญิงไม่ออกได้ไหมอะ” “ไม่นะหญิงไม่บอกเราก็ไม่ช่วย” “แต่ต้นรับปากหญิงแล้วนะ” “หญิงก็บอกมาก่อนสิว่าท้องกับใคร แล้วมันไม่รับผิดชอบหรอ” หญิงเงียบผมเลยยิ่งขู่หยิงใหญ่ว่าถ้าไม่บอกเรื่องนี้กับอาจารย์หรือแม่ของหญิง  “ถ้าหญิงบอกแล้วต้นต้องห้ามบอกใครนะ” “อื้อ  ก็ได้” ผมจำยอมตัองรับปาก  ตอนนั้นผมในหัวตื้อไปหมด หญิงสาวที่ผมแอบคลั่งไคล้ตั้งแต่สมัยมัธยมโดนผู้ชายฟันแล้วทิ้งมานั่งขอร้องให้พาไปทำแท้ง  “หญิงท้องกับนนท์อะ” “อะไรนะ  ท้องกับไอ้นนท์” หญิงนั่งก้มหน้าเฉลย  ผมเข่าทรุด  ไอ้นนท์เพื่อนสมัยเรียนที่ผมแพ้มันมาตลอด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน  กีฬา  หรือแม้แต่เรื่องรัก  เราเคยเรียนมาด้วยกัน  หญิงเป็นแฟนกับมันตอนนั้นเธอไม่สนใจผมเลย  แต่ผมก็หวังเอาชนะมันด้วยการเข้าเรียนมหาลัยเดียวกับหญิง  เพราะไอ้นนท์มันสอบติดหมออีกมหาลัย  เขาสองคนคงเลิกคบกันสักวันและหญิงคงจะสนใจผม  เพราะเธอรู้ว่าผมเลือกเรียนที่นี่เพราะอะไร  “ต้นรับปากหญิงแล้วนะว่าจะช่วย  ต้นต้องพาเราไปหาหมอนะ  เรามองไม่เห็นใครอีกแล้ว  ถ้าต้นไม่ช่วยเราต้องตายแน่ๆเลย” หญิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่ลื่นหนักขณะดวงตาแดงกล่ำคลอด้วยน้ำตา “แล้วมันรู้หรือยัง“ หญิงพยักหน้า “อ้าวแล้วมันไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลยหรอ” ผมรู้สึกเป็นเดือดเป็นแค้น “นนท์เขาก็อยากรับ  แต่เขายังไม่พร้อม  เขาอยากเรียนหมอให้จบก่อน” “แล้วมันว่างัยมั่ง” “นนท์เขาให้เงินมาบอกให้เอาออกก่อน” “มันกี่เดือนแล้ว และมันเกิดขึ้นได้งัยเนี่ย” “4 เดือน” “แล้วเรื่องมันเกิดตอนไหน” ผมคาดคั้นหญิงอีกเธอเล่าว่าวันเรียนจบที่โรงเรียนจัดเลี้ยงส่ง  ไอ้นนท์มันอาสาพาไปส่งบ้าน  แต่ก่อนกลับไอ้นนท์พาไปขี่รถเล่น  และพูดกลับเธอว่ากลัวว่าเรียนคนละที่แล้วเธอจะมีคนใหม่  และในที่สุดก็ขอมีอะไรกับเธอ  และเธอก็ยอมมันไปด้วยความรัก  หลังจากนั้นไอ้นนท์ก้อเข้ากรุงเทพฯ ไม่ได้ติดต่อ  จนเมื่อเดือนที่แล้วเธอรู้สึกร่างกายผิดปกติเธอเลยไปหาหมอจึงรู้ว่ากำลังท้องอ่อนๆ ได้ 3 เดือน  เธอพยายามติดต่อไอ้นนท์จนพบ  และขอเคลียร์  แต่ไอ้นนท์อ้างว่ากำลังเรียนอยู่ยังไม่พร้อมจะมีลูก  มันปลอบว่าอยากให้เรียนจบก่อนทั้ง 2 คนถ้ามันเป็นหมอแล้วจะกลับมาแต่งงาน  มันให้หญิงรอ  แต่เด็กในท้องมันรอไม่ได้  มันเลยหาเงินให้หญิงมาก้อนหนึ่ง  เพื่อมาเอาเด็กออก  เหตุการณ์วันนั้น  ผมเห็นว่าหญิงท้องได้ 4 เตือนแล้วเลยขอร้องให้หญิงเอาเด็กไว้  เพราะเกรงว่าจะเป็นอันตราย  โดยผมจะรับเป็นพ่อเอง  ซึ่งหญิงเองไม่เต็มใจนัก  แต่พอดีช่วงนั้นมันมีข่าวว่ามีเด็กมัธยมไปทำแท้งเถื่อนแล้วเสียเลือดตาย  หญิงก็เลยเชื่อผมยอมเอาเด็กไว้  เดือนต่อมาท้องเริ่มใหญ่  หญิงเริ่มระแวงคนสงสัย  ผมเลยย้ายออกจากหอไปเช่าห้องอยู่อีกที่  และออกหางานทำหลังเลิกเรียนเพราะเกรงว่าถ้าหญิงคลอดลูกจะต้องมีค่าใช้จ่าย  เพราะลำพังเงินที่พ่อแม่ส่งมาก็แค่พอยาไส้เท่านั้น  หญิงต๊อบเรียนไว้  แล้วมาอยู่บ้านเฉยๆ  ส่วนผมเรียนเสร็จก่อนไปทำงานก็รีบซื้อเสบียงมาให้หญิงก่อนไปทำงาน  เราอยู่กันฉันสามี  แต่ไม่ได้มีอะไรกันหญิงอ้างว่ากลัวเป็นอันตรายเด็กในห้อง  แม้ลูกในท้องจะไม่ใช้เลือดเนื้อของผม  แต่ผมก็มีความสุขที่ได้มีครอบครัวกับหญิง  ผู้หญิงที่ผมปรารถนา  และคิดว่าความดีของผมคงจะชนะใจเธอ 4 เดือนต่อมาเจ้าตัวน้อยออกมาลืมตาดูโลก  เราได้ลูกชายผิวขาวหน้าหล่อ  ผมรู้สึกดีใจมากที่จะได้เป็นพ่อคน  และเจ้าตัวน้อยก็ช่างขี้อ้อนเสียนี่กะไร  ผมยังเรียนและทำงานหนักบางวันก็หลับในห้องเรียน  ช่วงพักเบรคผมจะรีบไปหาซื้อข้าวเหนียวหมูกินให้อยู่ท้องและถูก  ส่วนพักเที่ยงก็ของงีบหลับ  แม้หญิงจะคลอดลูกเป็นเดือนแล้วแต่ก็ยังไม่ยอมนอนกับผม  ผมก็ไม่รู้สึกอะไรคิดว่ามดลูกยังไม่เข้าอู่  หรือเธอยังไม่พร้อม  ผมไม่บังคับใจเธอ  หรือจะอยู่กันแบบนี้โดยไม่มีอะไรกันผมก็ยินดี  เพราะผมรักเธอมากแม้เธอจะเป็นอย่างไรก็ตาม  เย็นวันหนึ่งผมเลิกเรียนรีบกลับมาบ้าน  ได้ยินเสียเจ้าตัวเล็กร้องจ๊า  ผมรีบเปิดประตูเข้าไป  เห็นทารกน้อยนอนเดินผ้าอ้อมแฉะ  ไร้เงาของผู้เป็นแม่  พบเพียงกระดาษแผ่นน้อยวางไว้ข้างตะกร้าผ้าอ้อม   เป็นลายมือของหญิงที่เขียนลาก่อนไป  เธอบอกขอโทษผม  เธอฝากให้ผมเลี้ยงลูกให้เธอ  ในจดหมายแทบไม่มีเนื้อความอะไรมากมายเพียงแค่อยากให้รู้ว่าเธอไปแล้วก็เท่านั้น  นี่แสดงว่าความดีของผมไม่สามารถละแคะละคายใจเธอได้เลย  ทิ้งผมไปแบบไม่มีเยื่อใยเลย  แม้เนื้อความในจดหมายก็แทบไม่อยากจะเขียนอะไรไว้  ผมเที่ยวไปถามคนข้างๆ ห้อง  เขาบอกว่าเห็นเธอออกไปเมื่อ 2 ชั่วโมงที่แล้วพร้อมกระเป๋าใบใหญ่  ผมไม่มีจุดหมายจะตามหาเธอ  ได้แต่ก้มหน้ารับที่เกิดขึ้น  กลับมานอนร้องไห้  ตอนแรกผมคิดจะจ้างคนเลี้ยงเจ้าตัวเล็กและออกตามหาเธอ  แต่มาคิดอีกทีถึงเจอเธอก็คงไม่กลับเพราะเธอตั้งใจที่จะไปจากผมและลูกของเธอ  เธอเขียนไว้ว่าผมขอไมให้เธอเอาลูกออกก็ช่วยเลี้ยงเขาไว้ด้วย  ผมยินดีจะรับผิดชอบคำขอร้องของผม  วันนั้นผมไม่ได้ไปทำงานและไม่ได้ไปอีกเลยรวมทั้งไปเรียน  ค่าใช้จ่ายที่พ่อแม่ส่งมาผมเริ่มไม่พอใช้  โกหกพ่อแม่ให้ส่งเงินมาเพิ่มอ้างซื้อหนังสือ  และเริ่มมองหาที่คนรับเลี้ยงเด็ก  โชคดีข้างๆ ห้องมีลูกน้อยอ่อนๆ อยู่เขา รับจ้างผมเดือนละ 1500 ผมออกไปหาทำงานอีก  ที่บ้านเขียนจดหมายมาว่าทำไมไม่เห็นผมกลับบ้านเลย  ผมอ้างเรียนหนักต้องทำงานส่งอาจารย์  จนวันนึงผมเลิกงานมาถึงกลับตะลึง  ที่หน้าห้องผมมีรถกระบะจอดอยู่ซึ่งผมจำได้ดี  ข้างห้องผมที่เขารับเลี้ยงลูกผมอยู่  มีชายหญิงกลางคนยืนจ้องมาที่ผมด้วยสายตาแทบจะกินเลือดกินเนื้อ  พ่อแม่ผมนั่งเอง  แม่ผมมุ่งเข้ามาที่ผมแต่พ่อผมดึงมือห้ามไว้  ผมยกมือไหว้ท่ามกลางเสียงกร่นด่าของแม่  พ่อเลยบอกให้ผมเปิดห้อง  แม่จะเข้ามาตีผม  แต่พ่อผมพยายามลั้งไว้ตลอด  เข้ามาในห้องพ่อบอกพยายามบอกให้แม่หยุดว่าผม  ผมร้องไห้  ผมไม่ค่อยกลัวแม่ตีเท่าไหร่  แต่กลัวพ่อมากกว่าตอนนั้นคิดว่าตายแน่   พ่อไม่พูดอะไรมาก  ได้แต่ถามแม่ของเด็กเป็นใคร  ผมบอกว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียนมัธยม  ทำไมไม่บอกพ่อแม่จะได้ไปสู่ขอแต่งให้เป็นเรื่องเป็นราว  แต่ตอนนั้นผมก็ไม่ได้คิดถึงจุดนี้   คิดกันได้อย่างเดียวว่าจะแก้ปัญหาอย่างไรที่ไม่ให้ใครรู้แต่อยู่กันให้ได้  พ่อเลยถามผมว่าจะไม่เรียนแล้วใช่ไหม  ผมเงียบ  เขาบอกว่ามีหนังสือจากมหาลัยแจ้งไปตามที่บ้าน  แต่มันแย้งกับจดหมายผมที่บอกว่าเรียนหนัก  พ่อผมเย็นชาเหมือนไม่มีอะไรร้ายแรงทำให้ผมยิ่งกลัว  ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหรือท่านคิดจะตัดหางผมแล้ว  ส่วนแม่ผมยังเดือดเป็นไฟอยู่  พ่อผมถามว่าแล้วคิดว่าจะเลี้ยงไหวหรอ  ผมก็บอกว่าจะต้องพยายามให้ถึงที่สุด  พ่อบอกผมว่าจะไปคุยกับผู้ใหญ่ฝ่ายหญิง  แต่ผมแย้งไม่เห็นด้วยเพราะเขาพ่อแม่เขาไม่รู้  อีกอย่างเธอก็หนีไปด้วย  พ่อบอกว่าแต่เด็กจะไม่มีแม่  ผมเลยบอกเธอคงไม่อยากมีลูกเท่าไหร่  พ่อเลยบอกตามใจผมและไม่ซักมาก  พ่อย้ำผมอีกว่าจะยังเรียนไหม  จะได้ให้แม่เอาหลานไปดูที่บ้าน  ผมเลยบอกว่าผมไม่เหมาะที่จะเรียน  (ความจริงที่ผมเลือกจะเรียนเพราะอยากอยู่ใกล้หญิงแต่ไม่กล้าบอกพ่อ) และขอเลี้ยงลูกเอง  พ่อเลยบอกตามใจผม  แต่ผมต้องกลับบ้านเพราะเขาไม่ปล่อยให้ผมอยู่ที่นี่อีกแล้ว  ผมกลับไปบ้านก็มีเสียงพูดโจษจันต่างๆ นานา  ผมก็รับว่าทำผู้หญิงท้องแล้วคลอดตาย  แต่คนก็มองรูปการณว่าเด็กนี้น่าจะท้องก่อนผมเข้ามหาลัย  และที่สำคัญผมไม่ขาวนัก  แต่ลูกผมขาวเป็นหยวกเลย  มีบางคนเลยมาแหย่ว่าลูกคนข้างบ้านหรือป่าว  โดยที่เขาไม่รู้หรอกว่าคำแหย่เขามันทิ่มหัวใจผม  เพราะมันคือเรื่องจริงที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขผม  ผมกลับมาอยู่บ้าน  พ่อฝากให้ผมทำงานเสมียนในเหมืองที่มาตั้งแคมป์ในหมู่บ้าน  ทำได้ปีกว่าๆ ก็ต้องเลิกเพราะงานหมดแล้ว  เลยเข้าไปหางานเมือง  ได้งานเสมียนโกดังส่งของแห่งนึง  แต่ได้หยุดแค่วันเดียวคืออาทิตย์สุดท้ายของเดือน  ผมคิดถึงลูกมาก  พอหยุดก็ต้องรีบกลับบ้าน  จนไม่ไหวเลยต้องขอเอามาเลี้ยงเอง  โชคดีที่พักอยู่ในโกดัง  แต่โชคไม่ดีคือลูกเมียน้อยหัวหน้า อายุ 4 ขวบเป็นเด็กเกเรไม่มีเด็กไหนอยากเล่นด้วย  ชอบมาชักชวนลูกผมไปเล่นด้วย  แล้วลูกผมก็ร้องไห้กลับมาประจำ  บางทีผมแกล้งไม่ให้ลูกไปเล่นด้วยก็มักจะโดนเมียน้อยหัวหน้ามองค้อน ซึ่งผมก็ทนกลั้นเอา  อาศัยว่าหูไวตาไวหน่อย  ได้ยินเสียงก็ต้องคอยดูและสั่งไม่ให้ไปไกล  ถ้าเป็นวันที่ลูกเขาต้องไปเรียนก็สบายใจหน่อย  ถ้าเป็นวันหยุดผมแทบไม่มีสมาธิทำงาน  มีอยู่วันหนึ่งมีคนเห็นว่าพวกเขาไปเล่นข้างโกดัง  แล้วลูกของเมียน้อยหัวหน้าปีนไปดึงของแล้วของหล่นมาใส่หัวทั้งสองคน  ลูกเมียน้อยหัวหน้าโมโหที่ไม่ลูกผมไม่ช่วยขึ้นไปปีนผลักร้องไห้ผลักลูกผมล้มหัวเขาถลอกเป็นแผลแล้วก็โดนของหล่นใส่หัวเหมือนกัน  แม่เด็กวิ่งมาได้  กระหน่ำตีลูกผม  ผมเข้าไปแย่งว่าทำอะไร  คนงานตรงนั้นยังบอกเลยว่าลูกเขาต่างหากที่เป็นคนปีนแล้วหล่นใส่หัวทั้งสองคนแล้วผลักลูกผม  แต่เขามาตีลูกผม  เขายังด่าคนงานอีกว่า  เป็นขี้ข้าอย่าเสือก  แล้วด่าผมอีกว่าหัดสั่งสอนลูกบ้าง  เป็นเด็กเกเร  มีปัญญาทำให้เกิดแต่ไม่มีปัญญาสั่งสอน  ชอบเกเรแกล้งลูกคนอื่น  เด็กเลวๆ แบบนี้ไม่มีใครอยากเล่นด้วยหรอก  ลูกเขาอุตสาห์ลดตัวลงมาเล่นด้วยอะไรประมาณนี้  ผมเจ็บมากๆ  ซึ่งที่ผ่านมานะ  ลูกผม 2 ขวบ ลูกเขา 4 ขวบ  ลุกผมจะไปเกเรอะไรได้  มีแต่ลูกผมที่ร้องไห้ประจำ  แต่ก็ต้องทนเขาขู่ผมระวังตัวให้ดีเหอะ  โตไปไม่ตายก็ติดตาราง  ผมงี้เจ็บใจมากพูดอะไรไม่ได้  เดิมทีผู้หญิงคนนี้ก็เป็นแค่เด็กขนของในโกงดัง  แต่พอหัวหน้าเอาทำเมียเลยได้เลื่อนมาทำเอกสารและเห็นว่าเป็นเมียหัวหน้าเลยไม่มีใครกล้าผยอง   ผู้หญิงคนนี้เลยยิ่งได้ใจ  เขาไปฟ้องหัวหน้า  หัวหน้าเรียกผมไปคุยในห้องแต่เขาไม่ได้พูดอะไรมาก  ก็ได้แค่บอกว่าดูแลลูกหน่อยละกัน  แต่ลูกผมไม่ผิดอะ  วันหลังผมเลยสั่งห้ามลูกผมไปเล่นอีก  ผมเข้าว่าเรื่องของเด็กทะเลาะกันธรรมดา  ผมก็อดทน  แต่เขายังมาว่าลูกผม  ทั้งๆ ลูกเขาผมไม่เคยไปว่าอะไรเลย  วันต่อมาผมเลยสั่งไม่ให้ไปเล่นกับเด็กนั่น  เลิกเรียนมาเขามาชวนอีก  ลูกผมเลยบอกว่าพ่อไม่ให้ไป  ลูกเขาไปฟ้องเขา  เขาก็ด่ากร่นมากว่าไอ้ลูกขี้ข้าด่าสารพัด  ผมเลยทนไม่ไหว  ตะบะแตกเป็นงัยเป็นกัน  สวนกลับไปว่าลูกมึงก็ลูกขี้ข้าเหมือนกันละหวะ เพราะมันก็จบแค่ป 6 มาสมัครเป็นคนงานตอนแรกพอได้เป็นเมียหัวหน้าเลยได้ดันให้เป็นเสมียน ตอนนั้นคือลืมไปว่าเป็นลูกหัวหน้าด้วย  ก็บอกว่ามึงมันก็ขี้ข้าเหมือนกัน  เรื่องเลยยุติที่หัวหน้ามาเคลียร์ผมรู้เขาไม่พอใจผม  ผมเลยขอลาออก  เขาไม่จ่ายเงินเดือนนั้นผมเพราะผมออกเอง  และทะเลาะในที่ทำงาน  แม้คนอื่นมองว่าผมไม่ได้รับความเป็นธรรมเพราะเมียเขาเป็นตัวต้นเรื่อง  แต่ก็พูดไม่ได้  หัวหน้าเขายอมรับว่าผมทำงานดีมีความรับผิดชอบ  เขาอ้างว่ายังเสียดายผม  แต่ในเมื่อผมตัดสินใจออกเองเขาก็ไม่ห้าม  ผมรู้ดีว่าเขาก็ไม่อยากให้ผมอยู่เพราะเมียเขาไม่ชอบผม  ผมกลับไปอยู่บ้านได้ไม่นานก็เข้ามาหางานทำในเมืองอีกเพราะไม่อยากได้ยินปากหอยปากปูที่ชอบว่าเจ้าหนูไม่ใช่ลูกผม  คราวนี้ผมมาอยู่ต่างจังหวัด  แรกๆ ก็เอาลูกไว้ที่บ้าน  แม่บอกว่าเขาร้องโยเยมากเพราะเขาติดผม  ผมมาทำงานได้ไม่ถึงเดือนเลยรีบกลับไปรับ  ผมบอกพ่อว่าที่ดินที่พ่อแบ่งให้จะขาย  อยากเอาเงินติดตัวไปเผื่อลำบากและเอาไว้เป็นทุนการศึกษาลูก  พ่อผมเลยหาเงินก้อนนึงให้ผม  และขอซื้อไว้ตามราคาที่จะขาย  ผมกราบขอโทษพ่อแม่ที่ไม่ได้เลี้ยงดูท่าน  และหากไม่ติดต่อกลับผม  พ่อผมเข้าใจบอกว่าที่ดินแปลงนี้เขาจะทำพีนัยกรรมไว้  ถ้าเขาเสียอยากได้คืนก็มาเอาแต่อย่าขายมันอีก  แต่ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่กลับมาเมื่อไหร่เขาก็ให้คืน  แม้ตอนนั้นใจผมคิดว่าไม่อยากได้ที่ดินแปลงนั้นแล้วแต่ผมก็เก็บไว้ในใจเพราะอนาคตผมต้องกลับมาก็ได้  ผมเอาเงินก้อนนั้นฝากแบงค์ไว้เป็นทุนการศึกษาให้ลูก  ผมกลับมาทำงานเอาลูกเข้าเนอสเซอรี่  ตอนเย็นไปรับกลับมาอยู่ด้วยกันจนลูกเข้าอนุบาลได้ผมเลือกให้เข้าโรงเรียนดีๆ เขาจะได้มีคุณภาพชีวิตดีๆ  และจนเข้าประถมก็เป็นโรงเรียนมีชื่อ  เงินในบัญชีไมได้แตะ  จนวันนึงฟองสบู่แตกผมต้องออกจากงาน  แต่ผมก็ไม่หวั่น  หาของมาเดินขายตามข้างถนน  หลังจากส่งลูกไปโรงเรียนแล้ว  และเมื่อบ่ายคล้อยลูกเลิกเรียนผมก็รีบไปรับลูก  สอนการบ้านลูกอยู่กับบ้านไม่ไปไหนเพราะผมคิดว่านี่คือเวลาของผมที่ต้องอยู่กับลูก  แม้บางทีกำลังขายของได้ดีๆ  หรือโดยเฉพาะตอนเย็นๆ คนเลิกงานอัตราจำนวนขายจะได้เยอะ  มีบางคนแนะนำว่าทำไมไม่ให้ลูกเรียนพิเศษแล้วออกมาขายของยังจะเหลือเงินเยอะกว่าแม้จ่ายค่าเรียนพิเศษ  ผมบอกอยากอยู่กับลูกให้มากๆ  และสิ่งนึงที่ผมระวังมากที่สุดคือเรื่องสุขภาพ  แดดจ้าเกินไปหรือฝนเริ่มปอย  ผมจะหยุดขายของและหลบไปทันทีเนื่องจากกลัวไม่จะป่วยแล้วจะดูแลลูกไม่ได้    ผมทำอย่างนี้มาจนกระทั่งลูกผมอยู่ ม4 วันหนึ่งขณะผมกำลังเก็บของจะกลับเพื่อไปรับลูกที่โรงเรียน  ขณะผมก้มเก็บของมีความรู้สึกไวๆ ว่าตัวผมลอยไปทับอีกแผงหนึงแล้วก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย  จนมาเห็นลูกชายผมหลับฟุบอยู่ข้างเตียง  ผมเรียกลูกผมขอน้ำกินเห็นมีสายระโยงระใยอยู่ที่ข้อมือ  ลูกผมตื่นมางัวเงียดีใจตะโกนเรียกหมอเข้ามา  เขาบอกหมอว่าผมขอน้ำกิน  หมอเลยบอกให้ลูกผมเอาน้ำใส่แก้วให้ผมดูดหลอด  แล้วลูกจึงเล่าให้ผมว่าผมถูกรถมอเตอร์ไซด์วัยรุ่นเทคนิคขับหนีตำรวจเสียหลักพุ่งชน  แล้วมีคนนำมาส่งโรงพยาบาล  สลบไป 1 วันเต็มๆ  ผมถามว่าแล้วทำไมลูกไม่ไปโรงเรียน  เขาก็บอกว่าเขาห่วงผม  เขาอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีผม  ผมมองไปรอบๆ ห้องเป็นต้องงงว่าแล้วทำไมผมได้อยู่ห้องพิเศษ  จะไปเอาเงินมาจากไหนไปจ่ายเขา  ลูกผมบอกว่าคนหมอสั่งให้ย้ายมาเมื่อเช้า  ผมก็บอกลูกว่าจะขอคุยกับหมอจะขอกลับบ้าน  แต่ลูกผมบอกว่าให้นอนไปก่อน  เล่าว่าตอนผมเข้าห้องผ่าตัดผมเสียเลือดมาก  ลูกผมจะให้เลือดผมแต่ให้ไม่ได้  เขาเลยถามว่าทำไมเลือดเขากับเลือดผมเข้ากันไมได้  ผมอึ้งได้แต่ตอบว่าคงเป็นเลือดกรุ๊ปเดียวกับแม่  จนมีนางพยาบาลมาจึงบอกนางพยาบาลเธอบอกว่าเป็นความประสงค์ของหมอเจ้าของไข้ซึ่งจะเข้ามาตอนบ่ายๆ ให้คุยกับคุณหมอเองไม่มีใครตอบได้ผมเลยต้องรอ  จนกระทั่งเวลานั้นก็มาถึง  ผมต้องตะลึง  ภาพคุณหมอที่ยืนอยู่เบื้องหน้า  ไอ้นนท์   ผมหลุดปากออกไป  มันบอกให้ลูกชายผมออกไปรอข้างนอก  มันเอ่ยถามผมฟื้นแล้วหรือนอนโรงพยาบาลอีก 3-4 วันก็กลับบ้านได้  ผมเลยถามมันเป็นหมอที่นี้หรือ  มันบอกใช่  ตอนแรกผมไม่ได้เป็นคนไข้ของมัน  แต่พอดีมีปัญหาเรื่องผมรับเลือดลูกผมไม่ได้  หมออีกคนเลยให้มันช่วยดูหน่อย  พอดีเห็นชื่อเลยรู้ว่าเป็นผมเลยย้ายเข้ามาในห้องพิเศษ  มันถามผมว่านั่นใช่ลูกของหญิงไหม  ผมตอบว่าลูกผม  มันบอกว่าหญิงเล่าให้มันฟังหมดแล้ว  แล้วถามว่าแล้วหญิงไปไหน  มันบอกว่าหญิงเสียไปแล้ว  มันเล่าว่าหลังจากเจอกับหญิงตอนมาเอาเงินไปทำแท้งก็ไม่เจออีกเลย  แต่เมื่อ 3 ปีก่อนหญิงเข้ามารักษาตัวที่นี่เล่าว่าคลอดลูกไว้กลับนายแล้วกลับไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยเอกชน  อีกที่  ไปเจอผู้ชายคนนึงคบเธอเป็นแฟนตอนแรกเธอเข้าใจว่าเป็นคนมีฐานะ  แต่กลับหลอกเธอเอาไปขายจนเธอติดเชื้อ HIV และเสียไปแล้ว  เธอฝากให้มันดูแลลูกที่ผม  ผมบอกไม่ยอมเด็กนั่นตายไปแล้ว  มันบอกว่ามันถามลูกผมหมดแล้วว่าชื่ออะไร  เกิดวันที่เท่าไหร่  ผมเลยถามว่าแล้วลูกผมรู้หรือยัง  มันบอกว่าลูกผมไม่รู้  แต่เขาสงสัยว่าทำไมเลือดเขาถึงให้นายไม่ได้  ผมอึ้ง  มันบอกว่ามันขอลูกมันคืนมันจะส่งเสียอย่างดี  ค่ารักษาพยาบาลก็ไม่ต้องจ่าย  แล้วมันจะให้เงินผมใช้รายเดือนไม่ต้องทำงานเพราะมันบอกว่าถ้าผมออกจากโรงพยาบาลไปก็ทำอะไรไม่ได้เนื่องจากกระดูกไขสันหลังหักไม่สามารถนั่งได้  ต้องนอนอย่างเดียว  ผมก็บอกไม่ต้องการช่วยเหลือจากมัน  ส่วนค่าใช้จ่ายรักษาตัวผมยินดีจะหามาจ่ายให้  แต่มันอ้างว่าแล้วไม่คิดอยากให้ลูกเรียนดีๆ อยู่ดีๆ หรือ  ผมอ้างว่าผมมีเงินส่วนหนึ่งสำหรับเขาเรียน  มันบอกว่ามีเงินให้เรียนแต่เขาก้อยังต้องลำบากอยู่ดีเมื่ออยู่กับผม  ผมเงียบบอกยังไม่ให้คำตอบ  แต่บอกมันไม่ว่าไม่ต้องส่งเสียผม  ผมเลยถามมันว่าทำไมถึงอยากได้ลูกคืนนัก  ทีตอนนั้นอยากให้เอาออกเสีย  มันบอกว่าตอนนั้นมันยังไม่พร้อม  อีกอย่างตอนนั้นไม่คิดว่าจะท้องด้วย  หลังจากมันเรียนจบมันได้แต่งงานกับผู้หญิงอีกคนที่เรียนหมอมาด้วยกัน  และได้ตั้งท้องอ่อนๆ 4 เดือน  แล้วขับรถไปประสบอุบัติเหตุแฟนมันสลบไป 2 วันแท้งลูกเสียเลือดมาก  และได้ทำการผ่าออกแล้วก็ไม่สามารถมีลูกได้อีกเลย  มันเสียใจมากเพราะหวังอยากมีลูกมาก  คิดถึงตอนที่ให้เงินหญิงไปทำแท้ง  เลยอยากขอลูกมันคืน  มันบอกว่าถึงตอนนี้มันไม่ให้ผม  สักวันลูกผมมันก็ต้องมีครอบครัวและทิ้งผมไปอยู่ดี  ถ้ายกให้มันตอนนี้ยังดีกว่าเพราะผมจะได้เอาเงินเก็บไว้รักษาตัวเอง  ลูกผมจะได้มีอนาคตที่ดีด้วย  ผมบอกว่าขอถามลูกดูก่อน  แล้วจะให้คำตอบอีกที  มันเลยพูดขึ้นมาว่า  ตามใจถ้านายรักลูกนายคงรู้นะว่าต้องให้คำตอบเรายังงัย  นอกเสียจากว่านายจะรักตัวเองมากกว่า  มันเดินออกไปโดยไม่เหลียวหลังพร้อมเสียปิดประตู  แล้วก็มีเสียปิดประตูอีกครั้ง  ผมเข้าใจว่าเป็นลูกผมจึงตะโกนเรียกแต่ไม่มีใครขานรับ  ผมหลับไปนานแค่ไหนไม่รู้  ตื่นมาเห็นคน 4-5 มานั่งรอบเตียง  อ้าวต้นตื่นแล้วหรือ  ภาพที่เห็นยังมัวๆเพราะแสงแต่พอจำได้  อ้าวพี่สันต์มันได้งัยเนี่ย  (พี่สันคือคนงานสมัยผมทำโกดัง) เขาบอกผมว่าได้ข่าวเมื่อเช้าว่าคนที่ถูกรถชนเป็นผม  ผมเลยถามว่ารู้ได้งัยว่าใครถูกรถชน  เขาเล่าว่า  คนที่ขับรถชนผมเป็นลูกชายของเมียน้อยตอนอยู่โกดัง  ตอนนี้ย้ายมาอยู่ที่นี่กลับพวกเขาเนื่องจากว่าเมื่อ 4-5 ปีก่อนตำรวจจับแรงงานต่างด้าว  หัวหน้าเลยโดนจับ  เพราะที่โรงงานมักแอบซุกแรงงานต่างด้าว  โกดังก็ถูกปิด  พี่เขากระซิบว่าน่าจะเป็นฝีมือเมียหลวง  ส่วนพวกเขาเองก็เลยเร่ร่อนไม่มีงานทำ  แล้วก็ขนเอาเมียน้อยหัวหน้าไปด้วยเนื่องจากสงสารเพราะตัวคนเดียวกับลูก  ตอนนี้มารับจ้างขนผักในตลาด  แล้วก็ส่งลูกเรียนเทคนิค  แต่อย่างเหี้ย  แล้ววันที่เกิดเหตุไปกวนตีนเด็กอีกโรงเรียน  แล้วถูกเขารุมกระทืบกลับมา  สู้เขาไม่ได้เลยเอาปืนปากกาไปไล่ยิงเขาตาย  แล้วขับรถหนีตำรวจมาชนผม  พี่สันบอกว่าสงสารแต่มันเหมือนกัน  เที่ยวไปกู้หนี้ยืมสินส่งให้ลูกเรียน  ซื้อมอเตอร์ไซด์ให้ลูก  คนที่มาทวงเงินมายืนด่าหน้าบ้านทุกวัน  จนพวกเขาเองก็เสียวๆว่าไม่รู้เมื่อไหร่เขาจะเอาระเบิดมาปา  พวกพี่สันกับไปแล้วเขาชวนผมไปอยู่ด้วยเพราะเห็นว่าถ้าผมออกจากโรงพยาบาลไปน่าจะลำบากแต่ผมปฏิเสธแต่เขาเลยขอที่อยู่ผมไว้รับปากว่าจะมาเที่ยวหา  ลูกผมแม้จะไปเรียนตามที่ผมสั่งแต่เขาก็ไม่กลับไปนอนที่ห้อง  ยังคงนอนหลับเฝ้าผมอยู่ไม่ห่าง  พยาบาลเอาของกินมาให้เขาเต็ม  คงเป็นคำสั่งไอ้หมดนนท์  คืนก่อนออกจากโรงพยาบาล  ผมดูทีวีกับลูก  ลูกแกะผลไม้ป้อนผม  ผมเลยถามว่าลูกยังอยากโตขึ้นลูกอยากไปเป็นวิศวะกรอีกหรือป่าว  ลูกผมบอกว่าไม่แล้วครับผมอยากเรียนหมอ  ผมสะอึกกับคำพูดลูก  ทำไมเขาถึงอยากเป็นหมอเหมือนพ่อเขา  ได้ยินแบบนี้ผมยิ่งถอดใจที่จะลั้งเขาไว้  ผมถามว่าอ้าวทำไมหรอ  เห็นพูดว่ายังอยากเป็นอยู่เลย  เขาตอบว่าคุณหมอบอกว่าพ่อจะต้องนอนอย่างนี้จะไม่หาย  ผมจะเรียนหมอมารักษาให้พ่อหายให้ได้ผมให้สัญญา  คำพูดของลูกทำให้ผมน้ำตาคลอกลืนผลไม้แทบไม่ลง  เขาพูดจิงจังเหมือนจะร้องไห้น้อยใจอะไรสักอย่าง   ผมเลยแกล้งเรียบเคียงถาม  แล้วลูกอย่างเรียนสูงแค่ไหนละ  เขาตอบว่าแค่พอรักษาพ่อได้  เขายิ่งตอบผมยิ่งจะร้องไห้  เขาโผลมากอดผม  ผมเลยกั้นใจถามแม้มันจะเจ็บปวดว่า  แล้วถามพ่อไม่ใช่พ่อของลูกละ  เขาเลยมองหน้าผมแล้วบอกว่าผมว่าพ่อฟังผมนะ  ไม่มีอะไรทำให้พ่อไม่ใช่พอของผมได้  ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตามแล้วเขาก็ร้องไห้  ไม่ว่าพ่อจะเป็นยังงัยผมก็พ่อก็คือพ่อผม  ผมจะอยู่กับพ่อคนเดียว  ให้ผมเจ็บแทนพ่อก็ยอม  ผมเลยถามว่าแล้วถ้ามีพ่อจริงๆ ของลูกที่ดีกว่าพ่อ  รวยกว่าพ่อพาลูกไปสบายกว่านี้มาเอาคืนไปล่ะ  พ่ออยากให้ลูกได้เรียนสูงๆ นะ  เขาเอามือมาปิดปากผม  พ่อครับชีวิตนี้ผมอยู่ได้เพราะพ่อ  ถ้าผมไม่มีพ่อให้ผมตายเสียกว่าที่จะไปอยู่กับคนอื่น  ผมไม่พ่อที่ไหนทั้งนั้นพ่อไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว  แล้วเขาก็ร้องไห้  คืนนั้นแม้ผมจะนอนกอดลูกไม่ถนัดเหมือนทุกคืนที่ผ่านมา  และต้องหลับไปพร้อมกับคาบน้ำตาแต่มันก็ช่างเป็นคืนที่อบอุ่น  แล้วลักษณะที่ลูกกอดผมเป็นแค่เอาหัวมาซุกเท่านั้น
เช้าวันต่อมาคือวันที่ผมครบกำหนดต้องออกจากโรงพยาบาล  ไอ้หมอนนท์มาตรวจไข้ผมเป็นครั้งสุดท้ายโดยไม่มีใครอยู่ด้วยในห้อง  ลูกผมบอกว่าตอนบ่ายจะขอครูเรียนครึ่งวันมารับผม  หลังจากตรวจไข้ผมก็ถึงทีของผมหลังจากรับปากว่าจะให้คำตอบมัน  มันรีบแจ้งค่าใช้จ่ายกับผมทันที  ว่าทั้งหมดมันใช้สิทธิ์ของมันรักษาให้ผม  ผมบอกว่าจะเบิกเงินมาคืนให้  มันบอกว่ามันไม่รับ  ผมก็เลยเถียงกับมันและบอกมันว่าคำตอบที่ผมจะบอกมันคือ มันปิดปากผมไม่ต้องพูด  ถ้ามึงรักลูกมึงไม่ต้องพูด   ผมดึงมือมันออกจากปากผมแล้วตะโกนว่ามึงจะเอาลูกกูไปไม่ได้นะกูไม่ยอม  ถ้ากูยังไม่ตายใครก็เอาลูกกูไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น   มันเลยสวยผมว่าเออกูรู้แล้ว  มึงไม่ตายกู้ไม่เอาลูกมึงหรอก  ผมงงกับคำพูดมัน  ไอ้ต้นมึงเงียบแล้วฟังกู  ผมเลยนิ่งให้มันพูด  เมื่อคืนกูแอบได้ยินมึงพูดกับลูกหมดแล้ว  ผมเลยรีบสวนถามมัน  หรือมันจะแกล้งฉีดยาผมให้ตายเพื่อเอาลูกไป  ก็ได้ถามมันกล้า  อย่างน้อยมันก็คงไม่ทิ้งลูกผม  ผมเลยถามมันว่าแล้วมันจะหมายความว่างัย  มันเลยบอกว่า  ที่กูคุยกับมึงวันก่อนยังอยู่ในห้องน้ำแอบได้ยินหมดแล้ว  พอกูเดินออกไปเขาเลยตามไปคุยกับกู  ว่าถ้ากูเป็นพ่อเขาจริง  แต่กูไม่เคยให้อะไรเขาเลยถ้าอยากให้อะไรเขา  เขาขอให้ช่วยรักษามึงให้ดีที่สุดแล้วขอให้กูยกให้มึงซะ  ผมเลยถามว่านี่ลูกรู้แล้วหรือ  ผมถามมัน  มันบอกว่าใช่  กูไม่เอาของมึงแล้วหละ  ส่วนค่ารักษาพยาบาลลูกเขาไม่ได้ขอกูหลอก  แต่กูขอทำขอบคุณที่มึงรักลูกและดูแลเขาเป็นอย่างดี  และมึงก็ลืมไปซะว่าน้องเขาไม่ใช่ลูกกูหรอก  เขาเป็นลูกมึง  ลูกกูตายไปตั้งแต่กูให้เงินแม่เขาไปทำแท้งละ  กูขอบใจมึงนะเว้ย  ผมอึ้งคำพูดที่ไอ้หมอนนท์มันสารภาพกับผม  ตอนนั้นผมทั้งงงทั้งมึนอยู่บนเตียงจนลูกผมกลับมาตอนบ่ายเพื่อรับผมกลับบ้าน  แต่ผมออกจากโรงพยาบาลโดยแทบไม่ต้องเดินเอกสารอะไรเพราะไอ้หมอนนท์จัดการให้หมดแล้ว  ผมแอบถามเรื่องที่ไอ้หมอนนท์เล่า  ลูกผมรับสารภาพว่าแอบฟังจริงแต่ไม่ตั้งใจ  พอดีว่าวันที่หมอนนท์มาตรวจไข้แล้วให้เขาออกไป  พอเดินผ่านห้องน้ำเลยนึกได้ว่าลืมทิ้งปัสาวะผมที่อยู่ในห้องน้ำเลยเดินแวะเข้าไปทิ้งก่อน  พอดีได้ยินพ่อเอ๋ยเรียกชื่อว่า ไอ้นนท์เลยสงสัยว่าพ่อรู้จักหมอเขาได้ยังงัย  แล้วก็ได้ยินคุยกันเสียงดังเลยแอบฟ้งไม่กล้าออกไป  พอหมอนนท์ออกไปเลยตามไปถามเขา  ผมเลยถามว่าแล้วเขาไม่อยากอยู่กับพ่อจริงๆ หรือ  ลูกผมบอกว่าคนที่จะเป็นพ่อเขาคือคนที่รักเขาดูแลเขาด้วยหัวในไม่ใช่คนที่ให้แค่น้ำเชื้อให้เขาเกิด      ไอ้หมอนนท์เดินมาส่งผมกระซิบข้างๆ หูผมว่ากูขอกอดลูกมึงทีสิ  ผมพยักหน้า  ผมเรียกลูกให้มาหาไอ้หมอนนท์บอกมาให้ลุงกอดหน่อย  ผมเลยบอกให้ลูกผมเรียกพ่อสิลูก  ไอ้หมอนนท์เลยรีบพูดแทรกว่าเฮ้ยพ่อเพ่ออะไรกัน  เรียกลุงอะดีแล้ว  ลูกผมเดินไปกอดไอ้หมอนนท์แล้วรีบเดินมาเข็นผม  ไอ้หมอนนท์บอกเฮ้ยต้นกูไปส่งมึงบ้านไม่ได้นะเดี่ยวต้องผ่าตัดคนไข้อีก  ผมเลยบอกเฮ้ยส่งแค่ดีก็ดีหนักหนาแล้ว  มันเลยบอกว่าเด่วว่างๆจะไปเยี่ยมนะเพื่อน  ผมก็เออไป  มันกำชับให้คนขับรถตู้ของโรงพยาบาลให้ส่งถึงที่ให้ดีๆ  อย่าให้ลำบาก  ลูกผมเดินไปยกมือไหว้ขอบคุณมันแล้วบอกว่า  ผมไปนะครับคุณลุง  ผมไม่ขอเรียกคุณว่าพ่อนะครับ  เพราะผมมีพ่อต้นคนเดียว  ไอ้หมอนนท์ยิ้มให้แม้มันจะรู้สึกไม่แฮปปี้นักแต่มันก็ตบบ่าลูกผมแล้วบอกลุงจะไปเยี่ยมบ่อยๆนะ  หลังจากผมกลับมาอยู่บ้านแม้ผมจะนั่งได้แต่ก็ไม่สามารถเดินเหินไปไหนได้  ต้องนั่งรถวิลล์แชร์ตลอด  โดยมีลูกผมคอยเช็ดขี้เยี่ยวให้ดูแลไม่ห่าง  จนบางครั้งผมต้องคอยเตือนกลัวเขาไปโรงเรียนสาย  ส่วนไอ้หมอนนท์มันก็แวะมาเยี่ยมอยู่บ่อยครั้ง  แม้บางทีมันจะชวนลูกผมไปเที่ยวไปกินอาหารหรือไปช๊อปปิ้ง  แต่ลูกผมก็ปฏิเสธทุกครั้ง แล้วผมจะช่วยยุอีกแรง  ขนาดมันเคยเสนอว่าจะเอาผมด้วย  หรือผมจะอ้างอยากไปลูกผมก็ไม่รับปากไปสักครั้ง  อ้างว่าที่เขาจะเอาผมไปด้วยเพราะต้องการให้ลูกผมไป  ลูกผมบอกว่าไม่ได้น้อยใจอะไรเขา  แต่มันไม่ใช่ชีวิตของเขาที่ผ่านม

[AmBadBoy]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

โอ้โน ผมอยากแนะนำให้คุณเจ้าของกระทู้ ช่วยแบ่งช่องไฟ หรือไม่ก็ พยายาม ให้มีย่อหน้าด้วยก็น่าจะดีนะครับ

จะได้อ่านง่ายๆ และน่าอ่านด้วยครับ

รับพิจารณาด้วยครับ

โจ้คับ

[samachai228]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ขอบคุณครับ

[jet]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ซึ้งมากๆๆ เป็นกำลังใจให้นะครับ

[dragonnine]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ซึ้งกับน้ำใจคนเปนพ่อจริงๆ

[coconung]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ซึ้งมากเลยครับ

[–“ß"½ßÕ®ôñ—"߀"߀®ýÏÏ¡Ûñ]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

งง

[Love Is Not Everything]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

ซึ่งจิงๆๆๆๆๆ

 

[l3lack083]

ขายผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรตีน Dermarine สำหรับเพื่อนๆที่มีปัญหาควยไม่แข็ง

จิตใจของคุณงดงามเหลือเกิน